Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 389
Eodem anno, protervientibus Papalibus exactoribus, Eccleſia Beati Mat. Paris Hiſt. p. 907. Eccleſia S. Albani ſupponitur interdicto.Albani, circa feſtum Simonis & Judae, per quindecim dies ſuppoſita eſt interdicto, non quia magnificis deſtituta ſit privilegis, ſed quia haec adjectio deteſtabilis, Non obſtante, omnium ſanctorum Patrum pias enervat conceſsiones, et annullat auctoritatem. Maluit igitur Conventus injuſtam ac violentam ſententiam, ne contemptus tribulationem ſuſcitaret, obſervare reverenter, quàm temerè non tenere. Ceſſavit igitur à campanarum pulſatione, divinorumque celebratione: & interim in Capitulo horas Canonicas cum Matutinis, complevit voce demiſſa. Animante igitur fratre Johanne de Dia, qui quaſi vices egit Legati tunc in Anglia, Conventus divina modo conſueto celebravit. The like oppoſition was made by the Cestorian Abbats, thus related.
Diebus ſub eiſdem, Magiſter Ruſtandus vocavit omnes Abbates Ciſtercienſis ordinisMat. Paris Hiſt. p. 895. Abbas de Wared. miſericordiam poſtulat a Rege. in Anglia auctoritate Apoſtolica: ut coram eo quarta Dominica poſt Paſcha apparerent, mandatum Domini Papae ibidem audituros. Qui cum conveniſſen… loco et die quo eos vocaverat, Rustandus facto prologo ſatis prolixo, poſtulat ab eis ad opus Papae et ad opus Regis juvamen pecuniare non modicum, quantum aſcendit pretium lanarum ſuarum, vel amplius. Et novit mundus, quod in lanis eorum omnis eorum ſubſiſtit commoditas et ſuſtentatio. Quod cum audiſſent Abbates, communicato conſilio, omnes conſtanter reſponderunt unanimiter, quod non licuit tali ac tantae exactioni praeciſe reſpondere, irrequiſito aſſenſu et conſilio Abbatis et Capituli Ciſtercienſis, cujus membra erant et filii. Et ſic irato valde magiſtro Ruſtando, ad ſua coenobia remearunt. Magiſter igitur Rustandus ſicut ſolet infans laeſus et querulus ad ſinum matris, ad Regem feſtinavit quantocyus pervenire, aſſerendo enarrans et conqueſtus, quod Abbates Cistercienſis ordinis uno ſpiritu procaci et ſuperbo reſponderunt, ſe nullo modo ipſum in hac ſua neceſsitate adjuturos. Rex igitur iratus juravit, quod ſingulos damnificaret, quos omnes nequiverat flectere ad conſenſum. Et quia dixerant, quod Regem plus decuit orationes ab iiſdem exigere, quam pecuniam: juravit, quod voluit et orationes habere ab eis, et pecunia non deſtitui. Erat autem tunc fortè in Curia Abbas de Bildewas ordinis Ciſtercienſis, quem Rex objurgans juſſit ſibi accerſiri, & ait: Quid eſt Abbas, quod mihi indigenti & humiliter poſtulanti, auxilium pecuniare denegasti? Nonne ſum patronus veſter? Cui Abbas: Ʋtinam patronus, pater, & defenſor. Ʋeruntamen non expedit vobis nos in extorſione pecuniae damnificare, ſed potius cum devotione orationum ſuffragia poſtulare, exemplo pii Regis Francorum ſalubriter informatus. Cui Rex: Vtrumque exigo, pecuniam videlicet cum orationibus. Cui Abbas: Non credo hoc poſſe contingere. Alterutro oportet te carere. Si enim ſubſtantiolas noſtras a nobis violenter extorqueas, quomodo devotè & ſinceris cordibus pro te orabimus? Oratio nempè ſine devotione parum vel nihil prodeſſe praevalebit. Rex autem, licèt ſatis eleganter reſpondiſſet Abbas, tamen Abbatibus Ciſtercienſibus tacitus inſidiabatur univerſis.
Erat autem tunc temporis quidam Miles dives, Willielmus de Bello Campo dictus,Abbas de Wa…ed, miſericordiam poſtulat … Rege. uxorem habens nomine Ydam, genere nobilem, ſed moribus degenerem nimis, & religioſorum & religioſarum, perſecutrix fuerat indefeſſa. Haec igitur nacta jam nocendi Abbati de Wared de Regis ira oportunitate, more foemineo nocere machinans, gravem movit contra dictum Abbatem in Regis Curia quaeſtionem; ſciens quòd Rex ipſum juſtè vel injuſtè, quia iratus, damnificarēt. Et cùm ex cauſa puſilla, vel nulla, in miſericordiam Regis cecidiſſet, & neceſſe haberet Abbas à Rege ipſo, quia alias Rex vias praecluſerat, miſericordiam humiliter poſtulare, Rex torvo vultu jurando horribiliter reſpondit; Qua fronte, Abbas, miſericordiam poſtulas? Qui nuper mihi indigenti miſericordiam cum tuis Coabbatibus denegaſti. Et damnificavit eum Rex in multae pecuniae, ad arbitrium & perſequentem voluntatem, effuſione. Similiter autem & Abbas de Rufore Ciſtercienſis ordinis, pro quadum non cauſa, ut cauſa, quam provocarunt & excitarunt duae viles perſonae, quas garciones vocant, ad ſolutionem non minimae pecuniae, licet injuſtè, cogebatur. Similiter & alii Cistercienſis ordinis Abbates, damna & injurias & ſubire multipliciter compellebantur.
Miſſi ſunt igitur viri diſcreti de ordine Ciſtercienſi ad curiam Romanam, ut ſuperMat. Paris Hiſt. p. 896. 897. Literae Papales pro ordine Ciſter. hoc gravamine remedium impetrarent. Contra quos & Rex pro eo Dominum Willielmum Boncoque, Militem & Juriſperitum, ad eandem curiam, & ob alia negotia deſtinavit. Impetratio autem Ciſtercienſium talis erat. Alexander Epiſcopus, ſervus ſervorum Dei, dilectis filiis Abbatibus & Conventibus Ciſtercienſis ordinis in Regno Angliae, ac locis qui ſub eiſdem Regni Dominio ſubſiſtunt conſtituti, ſalutem & Apoſtolicam benedictionem. Quanto excelſiorem eximiae religionis gradum ordo veſter gratia divina conſcendit, & ſublimius ſuae converſationis ſtationem ac ſanctimoniae collocavit: tanto eum amplius ſedes Apoſtolica, pia mater, continuis ſemper promovit augmentis & ſpiritualibus favoribus communivit. Nos igitur, qui eundem ordinem affectu proſequimur intimae charitatis, attendentes ejuſdem ordinis Monaſteria Regni Franciae, à praeſtatione decimae Eccleſiaſticorum proventuum, à foelicis recordationis Innocentio Papa praedeceſſore noſtro, chariſſimo in Chriſto filio noſtro Regi Francorum illuſtri conceſſae in Terrae ſanctae ſubſidium, excepta fuiſſe, eodem Rege devotarum orationum ejuſdem ordinis ſuffragia pluris quàm temporalia ſubſidia aeſtimante. Ac volentes quieti veſtrae, quantum cum Deo poſſumus, providere, ſpecialem gratiam vobis faciendo, ne praetextu conceſſionis chariſſimo in Chriſto filio noſtro Regi Angliae illuſtri à praedicta ſede factae, de decimis Eccleſiaſticorum proventuum Regni ſui & locorum ſuo Domino ſubjectorum certò percipiendis ab eo tempore, in ſubſidium Terrae ſanctae, decimam reddituum & proventuum veſtrorum ipſi Regi ſeu alii ſolvere teneamini, nec ad ipſarum ſolutionem compelli poſſitis, auctoritate praeſentium vobis indulgemus. Decernentes vos nihilominus à praeſtatione harum decimarum, & quarumlibet exactionum genere, ſeu obligatione bonorum veſtrorum occaſione hujuſmodi, penitus liberos & immunes, omnes indulgentias & li…eras ſuper hoc ab eadem ſede conceſſas, & proceſſus, ſi qui contra vos & Monaſteria veſtra, penitus revocamus. Ac ſtatuimus inſuper, concedendas, cujuſcunque tenoris indulgentias & literas ſuper hoc ab eadem ſede conceſſas, & proceſſus, ſi qui contra vos & Monaſteria veſtra, penitus revocamus. Ac ſtatuimus inſuper concedendas, cujuſcunque tenoris indulgentias & Literas, niſi de hac ſpecialem & plenam de verbo ad verbum fecerint mentionem; vires aliquas adverſus vos & Monaſteria veſtra non habere. Nulli ergo omnino hominum liceat, hanc paginam noſtrae conſtitutionis & revocationis infringere, vel auſu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare praeſumpſerit, indignationem omnipotentis Dei & beatorum Petri & Pauli Apoſtolorum, ſe noverit incurſurum. Data Neapoli, octavo Calend. Junii, Pontificatus noſtri anno primo.
Miſit inſuper eodem tempore Papa Literas Regi deprecatorias (praedictas) proMat. Paris Hiſt. Angl. p. 896. Literae deprecatoriae pro ordine Ciſterc. ordine Ciſtercienſi. Scripſit inſuper Albus Cardinalis Regi devotiſſimè pro ordine Ciſtercienſi; ne pro Deo ipſum ſacrum ordinem talibus vexaret exactionibus, & ſic ad horam Ciſtercienſes reſpirarunt, qualiquali pace gaudentes.
But ſoon after, Rex praecepit, ne aliqua gratia exhiberetur Ciſtercienſibus, ſedMat. Paris Hiſt. Angl. p 906. Monachi Ciſtercienſes vectigal ſolvere coguntur. ut vexarent eos Vicecomites & alii Regii ſatellites, nec fieret eis jus, niſi commune. Et iratus quia interceſſores procurabant pro eis, permiſit, ut exigeretur & extorqueretur ab illis, cum redirent de generali eorum Capitulo, Telonium, quod vulgariter dicitur Paagium, contra libertatem & antiquam, & approbatam eorum conſuetudinem. Unde multi ſuper hoc non praemuniti, cucullas & tunicas vendere cogebantur.
Qui verò ex parte univerſitatis Praelatorum ad Romanam Eccleſiam deſtinabantur,Mat. Paris Hiſt. Angl. p. 896. Modificatio Papalis. talem adepti ſunt modificationem, & de intolerabili rigore remedium. Alexander, &c. Praelatis, &c. Proviſionis noſtrae provenire debet auxilio, ut unde nullum eſt is commodum aſſequuti, detrimentum minimè ſentiatis. Cum igitur venerabilis frater noster Herefordenſis Epiſcopus, de nostra licentia ſibi per Literas noſtras conceſſa, à dilectis filiis ſpecialibus, Olivero Roſa, ac eorum ſociis, Civibus ac Mercatoribus Florentinis, quingentas Marcas ſterlingorum mutuò receperit, pro negotiis chariſſimi in Chriſto filii noſtri Anglorum Regis illuſtris: quanquam in Literis ipſis & inſtrumento publico confecto ſuper hujuſmodi mutuo contineatur expreſsè, quod non pro veſtris & Monaſterii veſtri negotiis fuit hujuſmodi pecunia mutuata, pro qua etiam idem Epiſcopus vos ac dictum Monaſterium & ejus bona, praefatis Mercatoribus obligavit. Nos volentes ſuper hoc taliter providere, quod vos vel dictum Monaſterium ex hoc non incurratis aliquam laeſionem, actoritate praeſentium vobis indulgemus, ut ſi eundem Regem in praedictae pecuniae ſolutione ceſſare contigerit, & vos de ipſa Mercatoribus ſatisfacere memoratis, liceat vobis decimam veſtrorum proventuum Eccleſiaſticorum, dicto Regi ab Apoſtolica ſede pro Terrae Sanctae ſubſidio deputatam, uſque ad quantitatem praedictae pecuniae, quam Mercatoribus ſolvetis eiſdem, ac damnorum & expenſarum, quae fortè propter hoc incurretis, liberè retinere: non obſtantibus aliquibus Literis ſuper executione praedictae decimae, ſub quacunque forma verborum, ad quoſcunque Judices ſeu exequutores, à ſede impetratis, vel etiam impetrandis. Caeterum, ſi occaſione hujus retractionis praedictae decimae, fuerint in vos vel aliquem veſtrum per quoſcunque ſuſpenſionis, excommunicationis, vel interdicti ſententiae promulgatae, decernimus eas auctoritate praeſentium nullas eſſe, et vos ad ipſorum conſervationem non teneri.
What an opinion many had of this Pope hypocriſie, occaſioned by his rapines, this paſſage clearly diſcovers.
Diebus ſub eiſdem, tepuit devotio multorum, quem de Papa Mat. Paris Hiſt. Angl. p. 897. Tepuit multorum devotio erga Papam.noſtro patre, et Eccleſia Romana matre noſtra habere conſueverant. Ex quo enim in principio creationis ſuae precum ſuffragia exigebat à fidelibus; hypocriſim reputant et ſaecularitatis palliationem quamplurimi, ſed de ſua ſuſpicione decepti: cum ſanctus nos admoneat, dicens: Cum quid inceperis bonum, inſtanter Deum poſce, ut ipſe perficiat, &c. Sed quia hujuſmodi devotionem opera ſubſequuntur contraria, verba de eo percurrunt incongrua. Spes igitur praeconcepta de ſanctitate Papae, prorſus evanuit exſuffiata. Veruntamen multorum auribus veraciter inſtillatum eſt, quod de Bulla decepto Papa fraus committitur multiformis. Sed haec ratio, ſi-tamen ratio eſt, Papam non excuſat.
What ill ſucceſſe Boniface Archbiſhop of Canterbury and his Brother had in their Wars, ſupported with the Archbiſhops rapines in England, and what a flattering conſolatory Letter Pope Alexander writ to the King and Queen of England, to allay their grief for this loſſe, to ſeiſe the goods of theſe Delinquents, and promote his rapines by their favour, is thus related by Matthew Paris.
Petrus autem de Subaudia conſtantiſſimè cum Magnatibus generis ſui, videlicetMat. Paris Hiſt. p. 899, 900. Papa ſcribit Regi ac Reginae Angliae. Archiepiſcopo Cantuarienſi, & electo Lugdunenſi, & aliis Subaudienſibus, Urbem Taurinam infeſtat, ita ut deficientibus victualibus, nec poterat eis pondus proficere, Urbem ſuam imbelli populo vacuarent. Cives igitur quantò plus arctabantur, tantò firmius Comitem Thomam tenuerunt vinculatum: ut ſi Cives puniendi fortè caperentur, ipſe Comes, qui primus & ultimus cauſam perturbationis ſuſcitaverat, primitus puniretur. Dominus autem Papa, ut videretur Domino Regi Anglorum & Reginae in hoc caſu profuiſſe, ipſos blandis conſolationibus demulcendo, ſcripſit eiſdem ſic.