Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 390 – Document 391
ALEXANDER Epiſcopus, &c. Chariſſimae in Chriſto filiae illuſtri Reginae Anglorum, ſalutem & Apoſtolicam benedictionem. Nimis amarae nimiumque moleſtae ſunt nobis injuriae, quae devotis Eccleſiae filiis irrogantur: valdè cor noſtrum offenſae fidelibus Apoſtolicae ſedis illatae conturbant. Sed de illorum moleſtiis plus dolemus, quorum circa ſedem Apoſtolicam ſemper devotio ferbuit, claruitque ſinceritas, quod inter alios puritatis titulo praeſigniri meruerunt, & uberiori ab eadem ſede fulciri favore, & attolli honorificentia potiori. Horum namque gravamina illicò ſentimus in nobis, qui mox cum laeduntur, deguſtamus ſuarum amaritudinem laeſionum. Sanè ad audientiam noſtram, non ſine cordis amaritudine, & mentis tribulatione pervenit, quod nuper Aſtenſibus Civibus ad depopulationem Caſtri Montis Calerit hoſtiliter procedentibus, dilectus filius nobilis vir Thomas de Subaudia Comes, avunculus tuus, qui in eodem Caſtro tunc temporis morabatur, recedens exinde, ad Civitatem ſe tranſtulit Taurinenſem, ſperans cum auxilio Civium Civitatis ejuſdem, ſuorum utique Vaſſallorum, in ſucceſſu praedicti Caſtri, quod ad eum ſpectare dignoſcitur, recuperare. Sed dicti Cives, tanquam contemptores divini timoris, & famae propriae neglectores, *Yet Popes ea… diſpenſe with them to infringe ſuch Oathes, without ſin or ſcruple.fidelitatis juramento, quo praedicto Comiti tenebantur aſtricti, temerè violato, eiſdem Astenſibus procurantibus, & ad id auxilium impendentibus, ipſum capere & detinere, non ſine proditionis nota, nequiter praeſumpſerunt. Et quidam rumor jam ſiniſter, interiora noſtra dolore immani acriter vulneravit: quia tantò venit auribus noſtris acerbior, quantò detenti nobis charior eſt perſona. Triſtamur itaque, nec indignè, quod filius, quem inter alios praecipuè complectimur, taliter detinetur. Dolemus, nec mirum, quod tanti perſona Magnatis, de cujus ſincero confidebamus obſequio, in manus ſuorum incidit proditorum: arctiuſque tenetur, quia devotione aſſidua invaleſcens, ad praedictae ſedis exaltationem indefeſſa ſollicitudine laborabat. Cum enim praedictum Comitem ſuumque genus ſingulari benevolentia proſequimur, cum ejuſdem domum propter ſuae devotionis merita quodam ſemper affectu praetulerimus ſpeciali, magis ex hoc ſuarum ſentimus aculeos paſſionum, amplius ob id adverſitatum ipſius amaritudinem delibamus. Quin imò ſic proximo nos ejus detrimenta contingunt, quod ea patienti compatimur ſtatim: ſimiliter non poteſt unquam adverſitatis flagello feriri, quin percutiamur protinus cum eodem. Similes quippe nobis affectus commiſit, proprioſque dolores amara nobis transfuſione partitur. Ideo ſerenitatem tuam rogandam intentius duximus, & hortandam, quatenus perſonas & bona Civium Taurinenſium & Aſtenſium, in terris tuae ditioni ſubjectis exiſtentium, capi facias, & tam diu detineri, donec praedictus Comes reſtituatur priſtinae libertati. Regi quoque conſimilis Epiſtola eſt tranſmiſſa.
Circa feſtum beatae Catharinae applicuit Cantuarienſis Archiepiſcopus de partibusMat. Paris Hiſt. Angl. p. 907. Redit Archiepiſcopus Cantuarienſis ex▪ Italia in Angliam. Italiae, poſt multas inutiles Anglicanae pecuniae effuſiones, et labores infructuoſos, qui parum profecit in bellicis negotiis apud Taurinam Civitatem. Nec eſt liberatus frater ejus Thomas, quandoque Comes, à carcere Civium, licet Subaudienſes omnes vires effuderint ad ipſius liberationem, & quamvis Papa ipſum liberare conaretur, ſcribens Reginae Anglorum contra Cives, ad eorum impedimentum: as aforeſaid.
What Authority the Pope exerciſed this year in diſpoſing Archbiſhopricks in Ireland, is thus ſtoried in one particular.
Magiſter inſuper Radulphus de Norwico, Cancellarius Hiberniae, vir dapſilis & facetus,Mat. Paris Hiſt. Angl. p. 892. Mat. Weſtm. Anno 1257. p. 276. R. de Norwico electus in Archiepiſc. Dubl. ſed à primis annis plus in Regis Curia, quàm liberalium artium ſchola Canonice eruditus, electus eſt à Canonicis Dublin. in Archiepiſcopum Dublinenſem. Sed propter aliquorum contradictionem, dilata eſt ejuſdem confirmatio. Reprehendebantur nempe electores, eo quod hominem elegiſſent penitus ſaecularem, et adhuc in Regis clientela ac cuſtodia, Hiberniae telonio aſſidentem. Et ſic caſſabatur. Matthew Weſtminſter relates, A ſuis procuratoribus in Curia Romana nequiter proditus eſt et caſſatus, et Fulconi de Sandford, qui a cauſa aderat, idem Archiepiſcopatus confertur: who it ſeems was put by, and Fulco Baſſet preferred by the King.
Circa diem vero Sancti Dunſtani, prohibuit Rex, neſcitur qua ratione, Mat. Paris Hiſt. p. 896, 897. Portus prohibetur.(though it appears it was principally to prevent Letters and Bulls from Rome) portus, ne quis Praelatus, Miles, vel Clericus, transfretaret: cum tamen transfretaverant Epiſcopus Bathonienſis, et Epiſcopus Roffenſis▪ (with the Kings licenſe.)
Soon after, Dominus Abbas Weſtmonaſterienſis, & Magiſter Ruſtandus, electuſque Mat. Paris Hiſt. Angl. p. 892. Abbas Weſtm. & Ruſtandus transfretant.Sarum pro Domini Regis negotio, eodem Rege ſic volente; neſciebatur ad quid, ſed ob arcanas cauſas, utinam bonas, transfretarunt. Et pro multiplicatis ſaecularium diſcordiarum redivivis ſeminibus extirpandis, Bathonienſis & Roffenſis Epiſcopi latenter et feſtinanter tranſalpinaverunt.
The Biſhop elect of Winton having forcibly and unjuſtly by his power deprived the Prior of Winton, and thruſt another into his place without due election, the deprived Prior thereupon appealed to the Pope and Court of Rome, where he expected to be reſtored with great confidence; but to ſhew how much more prevalent money then was in that corrupt Court, then juſtice, this intruder was confirmed, and he returned after great expence fruſtrate of his expectation, having ſome Mannors aſſigned him for his ſupport during life, out of which the Pope had an annual penſion of 365. Marks to ſupport his Table.
Prior autem Wintonienſis per electum intruſus, Andraeas nomine, adminiculo ipſiusMat. Paris Hiſt. Angl. p. 900. Prior Winton. intiuſus ſtabilitur. electi, in loco ſuo, quem occupaverat, contra omnium opinionem (ut ſciatur quantum poſſunt munera Romae) ſtabilitur. Et qui tot expenſas pro jure ſuo obtinendo effuderat, rediit in Angliam, ſuo defraudatus propoſito, quamvis de promiſſione certiſſima, non ſine opima retributione, ſpem praeconceperat, ut Prior in domo ſua, prout jus exegerat, reſtitueretur. Aſſignata igitur ſunt ei quaedam Maneria, ut inde vitam confuſionis quoad viveret, continuaret, de domo Wintonienſi, ut ſciant omnes quantum valent munera in Curia Romana. Diſperſi igitur Monachi non ſine rubore revocantur.
Anno ſub eodem, ex prodigalitate Prioris Wintonienſis expulſi, recepit menſa PapalisMat. Paris Hiſt. Angl. p. 902. Prior Winton. expulſi munus ad menſam Papalem. incrementum qualibet die per annum, unius marcae argenti in reditu perpetuo. Quem Dominus Papa patentibus rictibus deglutivit. Sunt autem dies in anno 365. Reditus igitur extortus ad tot marcas aſcendit. Et cachinnantibus Romanis, receſſit idem Prior infecto negotio a Curia, omni fraudatus propoſito deſiderato: Nam munera ſui adverſarii, videlicet electi Wintonienſis, ad plus aſcendiſſe perhibentur.
How fraudulently and forcibly Pope Alexander and his Inſtruments by a Proviſion from Rome, intruded and inſtalled one Jordan an alien, Dean in the Church of York, and how much he vexed the Archbiſhop, Sewal, for oppoſing it in the Court of Rome, this Hiſtory informs us.
Per idem tempus, venerunt quidam ignoti in Eccleſiam Eboracenſem, in hora dumMat. Paris Hiſt. p. 905, 906, 926. diſcumberent homines ſoli menſae intendentes, clanculo intrantes: inquiſiverunt à quodam ibidem orante, quodnam eſſet ſtallum Decani? Et reſponſum eſt, hoc, demonſtratoDecanatus Eboracenſis per fraudem occupatur. ſtallo Decanali. Duo igitur tertio, quem inſtallarunt, dixerunt: Frater, nos te authoritate Papali inſtallamus. Quod cum cognoviſſet Archiepiſcopus Sewalui, noviter creatus, & quandoque illius Eccleſiae Decanus,Godwins Catalogue of Bps. p. 465, 466. doluit inconſolabiliter de tali fraude perpetrata, et factum illud ſubdolum, quantum in ſe potuit, irritavit. Fraudulenti tandem Romanam Curiam, de qua venerant, adeuntes, illum bonum virum et modeſtum Archiepiſcopum, interdici fecerunt, et damnis et laboribus immenſis fatigarunt. Quae omnia Sanctus Praeſul ſuſtinuit in patientia, ut immineret ei evidenter tribulatio, quam Magiſter, ejus amicus quondam & ſocius, Sanctus Edmundus, praedixerat profuturam. Haec autem fraudulenta praeſumptio, omnes Canonicos ita reddidit attonitos, quod quid agendum penitus ignorarunt. Abſurdum namque et omni rationi diſſonum, imo deteſtabile eis merito videbatur, tam nobilem Praebendam, tam arduum officium, deſpicabili et ignoto, ſic intruſo, conferri permittere, ut in tam nobili Eccleſia fieret talis et taliter ſuo Archiepiſcopo ſecundarius. Authoritatem tamen tyrannicam Domini Papae, cui ſe Rex totum inclinavit, et ut aptius dicam, incurvavit, vehementer formidabant.
What Biſhops and other Eccleſiaſtical perſons died this year, how the King and Pope diſpoſed of their Temporalties, Goods, Elections of their Succeſſors, and Suits againſt each other, the continuer of Matthew Paris thus relates.
Eodemque anno coepit aegrotare lethaliter Archiepiſcopus Burdegalenſis, jam ſenexMat. Paris Hiſt. Angl. p. 906. Obitus quorundam Epiſcoporum. & decrepitus. Et cum penitus crederetur, qui ſemivivus extitit, mortuus Epiſcopus Herefordenſis (qui ſummo deſiderio ad illum Archiepiſcopatum ambiens an…elabat) impetratis Literis Domini Regis, quem habuit favorabilem, utpote Telonearius ejus, cum veritas pateret quod viveret, iter, laborem, operam perdidit, & expenſas, multis ſannis appetitus, ſicut de quodam Magiſtro Lambino dicitur contigiſſe, de quo licet tantillum à materia digrediar, duo verſiculi componebantur:
Aere dato multo, nondum Paſtore ſepulto,
Lambit ad optatum Lambinus Pontificatum.
Eodemque tempore obiit Landanus, & alius eſt ſubſtitutus. Eodem quoque anno Epiſcopus Karleolenſis Magiſter Thomas in principio Octobris, qui ſicut Epiſcopus Elienſis, vix uno anno ſuum rexerat Praeſulatum, de medio ſublatus eſt. In quibus pendula gloria dignitatis ſaecularis, quàm ſit tranſitoria, luce clarius declaratur. Epiſcopus autem Elyenſis Willielmus, in itinere Hispanienſi, dum Regi terreno miniſtraret obſecundans; ad tribunal ſummi tractus Imperatoris, in fata conceſſit peregrinus. Cor autem ipſius ad ſuam Eccleſiam Elyenſem defertur tumulandum ſolenniter in eadem. Epiſcopus quoque Ceſtrenſis, Magiſter videlicet Rogerus de Weſtham, die Omnium Sanctorum, ultro ſuo conceſſit Epiſcopatui. Obiit quoque eodem tempore Prior de Newburgo Johannes Canonicus, qui ſicut Epiſcopus Elyenſis Willielmus de quo praedictum eſt, Domino Regi familiaris, & conſiliarius extitit ſpecialis.
Eodem anno, quibuſdam controverſiis inter Epiſcopum Bathonienſem & ConventumMat. Paris Hiſt. Angl. p. 907. Scandalum ortum in Coenobio Glaſton. Glastonenſem exortis, intruſus quidam in illud Coenobium violenter, & invito Epiſcopo, authoritate Regia, coepit omnia auſu temerario ordinare, ſigillum ſibi adulterinum fabricare. Interim dum Epiſcopus, pro jure ſuo proſequendo, Romam peteret, rerum fiebat utrobique diſtractio. Intruſus autem quoſcunque poterat convocat nebulones & gyrivagos, & convocatos indignos, in laeſionem honoris Monaſtici, (ut ſuam partem contra Epiſcopum roboraret) Monachavit decem & octo, & tertia die fecit profeſſos, non veritus iſtam Dominicam comminationem, imo potius maledictionem, Vae homini per quem ſcandalum ſuſcitatur. Similique modo nobilis Eccleſia Wintonienſis ſchiſmate turpabatur. Et ſicut illi hiſtriones, quos electus Wintonienſis in contumeliam Prioris convocatos Monachaverat, apoſtatantes receſſerunt, ſic non aliud ab iſtis ſperabatur.
It ſeems there was a Suit pending in the Archbiſhops Court, proſecuted by the Biſhop of Bath and Wells againſt this Abbot, *See Bracton l. 5. De exceptionibus, c. 25. ſect. 2.to deprive and excommunicate him, and another Suit at the ſame time in the Kings Court, for the Temporalties of the Abbey, whereupon the King iſſued this Prohibition to ſtay the proceedings touching the Deprivation and Excommunication.
REX Magiſtro Hugoni de Mortuo Mari Offic. Cantuar. ſalutem. IntelleximusClauſ. 40 H. 3. m. 14. dorſo. Pro Rogero Abbate de Glaſton. quod Epiſcopus London. & alii vicini Epiſcopi ad preces Epiſcopi Bathon▪ & Wellen. circumventi, per errorem facti quia fortè ipſos latebat, quod cauſa pendet in Curia Cantuar. coram vobis inter praedictum Epiſcopum, & Rogerum Abbatem Glaſton. ſuper depoſitionis et excommunicationis ſententiis, et quibuſdam aliis Articulis, et in Curia noſtra de temporalibus certis diebus in utraque Curia aſsignatis, intendunt praedictum Rogerum, depoſitum et excommunicatum publice denunciare: Vos rogamus attente, quatenus ſicut honorem Coronae noſtrae diligitis, ſuffraganeis Eccleſiae Cantuar. et praecipue Epiſcopo London. mandare velitis, quod pendente lite praedicta ab hujuſmodi denunciationibus et diffamationibus omnino ſuperſedeant. Quod ſi forte facere neglexerint, eas publice denunciari mandetis irritas et inanes, quia cauſa quae inter eos vertitur manifeſte tangit honorem et dignitatem Coronae noſtrae. Eo libentius et favorabilius ſi placet ſtatum ipſius Rogeri qui dudum ante ad vos appellaverat, et pro jure noſtro contendit, ſicut ad vos pertinet, defendere velitis. Et hoc ſtatim mandetis praefato Epiſcopo London. & Archid. London. & ejus Offic. Teſte Rege apud Norwicum 27. die Martii.
Eodem modo & per eandem narrationem ſcribitur Epiſcopo London. adjecto quod ſuperſedeat &c. quouſque cum Rege habuerit colloquium, & Rex ſuper facto illo quatenus eum contingit plenius inſtruat, et quod reſcribat, &c. Teſte.
*See p. 350. Mat. Paris Hiſt. p. 907. Dublinenſis & Eboracenſis ſtabiliuntur in Archiepiſc. ſuis.Temporibus quoque ſub eiſdem, ſtabiliuntur proſperè in Archipraeſulatibus ſuis Dublinenſis, ſcilicet Magiſter Falco Baſſet, & Eboracenſis, Magiſter Sewallo, Domino Papa manum apponente, poſt multas ipſorum Epiſcopatuum vaſtationes irreſtaurabiles. Et ſic Regis auctoritas, eo ipſo procurante, cum Regni dignitate diatim declinavit.
*Acta Pontif. Ebor. col. 1725. Godwins Catalogue of Bps. p. 465.Thomas Stubs informs us concerning Sewal; Eo quod defectum patiebatur in natalibus, & ideò non fuit ſecum diſpenſatum quoad talem dignitatem; ejus electioni cum Rex Henricus 3. negaret aſſenſum, idem electus miſit ad Curiam Romanam, & Dominus Papa Alexander 4. confirmavit ejus electionem, & ut in Eccleſia Eboracenſi conſecraretur cum eo gratiosè (but not gratis) diſpenſavit. Conſecratus eſt autem Sewallus in Eccleſia Sancti Petri Eboraci, à Suffraganeis quos advocaverat die Dominica 2. Kal. Augusti, Anno Domini 1256. et ſic nolente volente Rege obtinuit et Pontificatum et Pallium.
Ipſo quoque anno muneribus Electi Wintonienſis in Curia Romana diſcurrentibus, Mat. Paris Hiſt. p. 907. Andreas intruſus P…io. Wintonienſis ſtabilitur.et Simonialibus praemiis et precibus Prioris intruſi Wintonienſis, quem idem Electus creaverat, intermeantibus, ſtabilitur intruſus, ſcilicet Andreas. Alteri autem poſt labores tranſalpinos, & pecuniae infinitam effuſionem, & enormem ſui Prioratus laeſionem, quoddam manerium ad ſui ſuſtentationem providetur. Conventus autem diſperſus, imperioſè ſub poena anathematis convocatur ab Electo: & ſic diatim in Nobilibus Eccleſiis Conventuabilibus, opprobria per ſchiſmata ſuſcitantur. Quae propter diſcordias et ambitiones, Curiae Romanae pabula miniſtrantur: ita videlicet ut per hanc ſolam diſcordiam, additus eſt annuus redditus menſae Papali qualibet die una marca argenti.
After long expenſive ſuites between the Biſhop Elect of Winton, and the Monks of St. Swithin about depoſing▪ of the old, and enforcing of a new Prior on them by the Biſhop in the Court of Rome, upon a Reference from Pope Alexander, they came to this final accord, which the King himſelf thus recited and ratified under his great Seal.