Reader
Vindication of Ecclesiastical Volume 3 · William Prynne

Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 141 – Document 143

Mat. Weſtminſter, ſuperadds; Rex inſuper concepit magnam indignationem Flores Hiſtor. 1244. p. 184.adverſus omnes qui haec procuraverant, praecipue adverſus electum Cantuarienſem Bonifacium, quem maxime redarguit ingratitudinis; imponens ei, quod eſſet laeſor Regiae dignitatis … principio ſuae promotionis. Et ab imo trahens Rex ſuspiria, tacitus tandem ait, Merito haec patior, quia impediens liberam electionem Cantuar. ubi tot ſancti praeceſſerunt, prorſus indignum ibi cenſui promovendum.

Cum haec agerentur, Cantuarienſis electus Bonifacius, & Wigorni…nſis & Herefordenſis Anno 1245. Mat Weſt. p. 189, 190. Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 634. 635.Epiſcopi, qui inter omnes alios Angliae Epiſcopos erant Domino Papae ſpecialiores, et Anglis ſuſpectiores, ad voluntatem ejus perficiendam, etiam in detrimentum regni, quia ipſe eos creavit, proniores, Dominum Papam propter quaedam, (quae neſciebantur ab univerſitate) ſecreta negotia ſubito adeuntes transfretarunt: ad votum facta diſpoſitione in domo Cantuarienſi, tam de conventu, quam curiae familia, obedientiariis, & obedientiis, plus quam alicui anteceſſorum alii ejusdem memorati Bonifacii unquam permiſſum exſtiterat. Aſſerebat etiam idem Electus Bonifacius, quod facta diligenti inquiſitione, obligata fuit Eccleſia ſua Cantuarienſis ex parte Archiepiſcopatus, alieno aere plus quam quindecim Millibus Marcarum, et quaſi irreſtaurabilirer compedita. Vnde naves aſcenſurus apud Dover am in receſſu ſuo, juſſit nemora Archiepiſcopatus abſcindi et vendi, et quasdam collectas et tallias, tam in Clero, quam in populo, fieri graviores. Et conſtituit quendam ſuum officialem natione Pictavienſem, Magiſtrum Hugonem de Mortimer, qui diligenter mandata ſua exequebatur. Quas quidem Tallias multi factas effe dicebant ad quendam militem Provincialem expugnandum. Qui audito teſtamento Comitis Provinciae Reimundi filiam ejus juniorem furto repentino ac nocturno ſurripere proponebat, &c. Electus igitur Cantuarienſis Bonifacius, a praedeceſſorum ſuorum veſtigiis imprudenter & impudenter exorbitans, cum fratre ſuo Philippo Ball, eo quod avunculi fuerunt Puell… ſupradictae, hinc negotio martio curam appoſuerunt, Anglieanae ſumptuoſum & damnoſum Eccleſiae, ad quae ſuſtinenda diverſa acquirendi pecuniam argumenta conſingentes, theſauros theſauris cumularunt, militibus ſtipendariis, & aliis viris ſanguinum diſtribuendo. Aſſerebant itaque ut aliquo colore peccatum tegeretur, ſe hac pecunia neceſſario eguiſſe ad Eccleſiae Cantuarienſis liberationem, quam (ut dicebant, non ſine magna injuria anteceſſorum ſanctorum, Eccleſiae eidem qui praeerant eamque irrepraehenſibiliter rexerant) aere alieno fere irreſtaurabiliter praecedentes Archiepiſcopi obligaverant. Impetravit electus Bonifacius a Domino Papa inauditum privilegium, quod nunquam alii meminimus praeconceſſum. Similiter effrater ejus Philippus in hoc negotio deditus armis, privilegium, non ſine multae paecuniae effuſione, ſcilicet ut liceret redditus, quos obtinuit in Anglia, et Epiſcopatus proventus Valentini ſimiliter, et quaedam majora, quae tunc ſibi fuerant, profutura, tenere a Curia Romana impetravit.

Soon after the Biſhop of Chicheſter, obtruded by Boniface and his ſuffragans into that See, without any election at all, againſt the Kings will and prohibition, departing privily out of Engl. reſorted to Boniface and the Pope for protection & conſecration; the like did the Bp. of Coventry ſecretly elected without the Kings privity, for fear he ſhould have hindred their conſecrations. Where the Pope in deſpite and contempt of the King and his Proctors Appeal againſt them: theſe two Biſhops were conſecrated by the Pope himſelf, together with Archbiſhop Boniface their Patron, as Mat. Paris and Mat. Weſt. thus commemorate.Anno 1245. Mat. Weſtm. p. 192. Mat. Paris Hiſt. Angl. p. 641.

Anni quoque ſub illius curriculo conſecratus eſt a Domino Papa Lugduni in Archiepiſcopum Cantuarienſem Bonifacius, natione Provincialis, plus genere, quam ſcientia coruſcus: plus armis Martialibus, quam ſpiritualibus formidabilis, qui procurantibus Rege Angliae & Regina nepte ſua ad hanc promotus eſt, foeliciter utinam dignitatem. Hujus frater Philippus Bal. electus Valentiae, ipſis diebus ad Archiepiſcopatus Lugdunenſis promotus eſt poſſeſſionem: Priore cedente ob cauſas poſt dicendas. Qui tantam a Domino Papae meruit obtinere diſpenſationem, ut Archiepiſcopatus retenta cum ſuis commodis poteſtate, Epiſcopatus Ʋalentini Bal. proventus perciperet, uberrimorumque reddituum quos in Anglia & Flandria poſſederat, quod plus ut videbatur, ob quaſdam cauſas ſeculares fiebat, quam ſpirituales, libere & licenter aſportaret, & praepoſituram Brugenſem obtineret. Hic igitur elegans corpore, & armorum peritia praepollens, copioſ…ſque redditibus ſaginatus, factus eſt quaſi Princeps Papalis Militiae, et Cuſros praepotens pacis in Concilio Lugdunenſi celebrando. Et idcirco potiſſime, quod generis Claritate coruſcabat. Conſecrati ſunt etiam Magiſter Richardus de Withz in Epiſcopum Ciceſtrenſem, et Magiſter Rogerus de Weſeham, Decanus Lincolnienſis in Epiſcopum Ceſtrenſem, a Domino Papa Lugduni, vixi moribus et ſcientia adornati. Nec eſt omiſſum pro appellatione procuratoris Regii conſtanter reclamantis, eo quod in horum promotione Regius aſſenſus non requirebatur. Imo in facie dictum fuit ei, quod quia Rex ſibi conceſſa dignitate et privilegio abutebatur, indignum ſe reddidit hoc honore laecabundum. Et ſic Regis et Regni ipſius, Regiis peccatis exigentibus, dignitas vacillabat. Haec igitur poſtquam Regi innotuetunt duorum Epiſcopatus, ſcilicet Ciceſtrenſis et Ceſtrenſis, bona temporalia jusſit infiſcari.Mat. Paris, p. 685. Baronia Epiſcopo Ceſtrenſi reſtituta.

At laſt after much mediation, Anno 1246. Dominus Rex, precibus amicabilibus mitigatus, Domino Epiſcopo Ciceſirenſi Rogero (eo quod eſſet vir benigniſſimus, & omnium haberet favorem) Baroniamſuam in pace benigne reſtituit.

Matthew Weſtminſter thus breifly relates the ſtory of thoſe Biſhops elections and conſecrations by the Pope, and Kings proceedings againſt them.Flores Hiſtoriarum. p. 192.

Eodem quoque tempore Gulihelmus de Monte Peſſulano, electus Coventren. nolens amplius injurioſos impetus, quos a Rege diu ſuſtinuerat, tolerare, jus ſuum in manus Papae patienter reſignavit. In cujus loco Magiſter Rogerius de Weſeham, Theolgus, videlicet Decanus Lincoln. electus eſt Epiſcopo Lincoln. procurante, Rege penitus irrequiſito. Vnde antequam plenam Epiſcopatus ſui poſſet obtinere poſſeſſionem, …ulta ſuſtinuit diſpendia et pacis damnoſam (nec immerito) dilationem. Simili quoque modo, ipſo eodem tempore irrequiſito Regio aſſenſu, caſſata electione Roberti Peſſuleu, electus eſt in Epiſcopum Ciceſtren. Magiſter Richardus de Withz, uude ne tanta Regis injuria remaneret inulta, Baronia ad Epiſcopatum pertinente privari meruit, multo tempore, donec multiplicatis interceſſionibus impetravit, tam ipſe quam electus Ceſtren. ut uterque ex Regis gratia ſuae poſſeſſionis gauderet plenitudine. (A pregnant evidence of the Kings Eccleſiaſtical Prerogative over them and their Biſhopricks.) Eodem Anno Conſecrati ſunt Lugduni, ubi ad huc Dominus Papa commorabatur, Bonifacius de Provincia in Archiepiſcop. Cantuar. et Magiſter Richardus de Withz, in Epiſ. Ciceſtren. et Magiſter R. in Epiſcopum Ceſtren. a Domino Papa, non ſine Regni Angliae magno damno ac periculo. Papa enim ſic Epiſcopos attraxit, Nota.ut magis ei tenerentur obligati, et contempto Rege, fierent in damnum Reg. proniores. The true reaſon of theſe Papal encroachments on the Crown.

The Archbiſhop of Armach in Ireland committing two high contempes againſt, and Uſurpations upon the Kings Royal Prerogative and Priviledges, both in holding Pleas of Advouſons and Patronages in the Eccleſiaſtical Court, belonging only and immediately to the Kings Temporal Court and Dignity, and drawing them into an Eccleſiaſtical Judicature, and out of the Realm, before the Popes Delegates, contrary to his duty and Allegiance, in a ſuit between the Prior of Lanton and him; the King thereupon iſſued this moſt memorable Prohibition, to prohibit him to proceed therein, under pain of ſeiſing all his Temporalties, ſince ſuch proceedings tended to the utter proſtration and overthrow of his Crown and Royal Dignity, which he neither would nor could permit, nor any Loyal Subject deſire.

REX Armachano Archiepiſcopo, ſalutem. Non credebamus de vobis antequamClauſ. 28 H. 3. m. 7. dorſo. haec res geſta faceret manifeſtum, quod aliqua impetrare velletis quae Regiae dignitati generare poſſent praejudicium aut gravamen; ſed in contrarium res eſt verſa, quod ſine animi anxietate non poſſumus referre. Ad praeſens enim duo gravamina nobis intuliſtis, videlicet, a ſede Apoſtolica impetrando, ut extra terram noſtram quae de terra noſtra conveniatur, ſuper terris et Eccleſiarum advocationibus, quae quidem cauſae ad Regiam dignitatem ſpectare noſcuntur ſive perſonis Eccleſiaſticis, ſive Laicis, ſuper hiis injuria irrogetur. Et etiam hoc contra dignitatem Regiam vos non latuit impetrare, cum impetratio veſtra de privilegio noſtro faciat mentionem. Cum igitur contra nos dupliciter delinqueritis in hac parte, tum quia cauſas ad dignitatem Regiam immediate ſpectantes ad forum Eccleſiaſticum trahere volentes, tum quia contra privilegium noſtrum, ſic temere venientes, paternitati veſtrae mandamus inhibentes, et firmiter injungentes ne ſuper terris, aut Eccleſiarum advocationibus extra terram noſtram ſive infra in foro Eccleſiaſtico Priorem de Lanton, vel quemcunque alium in cauſam trahere praeſumatis, ſicut gaudere deſideratis omnibus poſſeſſionibus veſtris, quae de nobis tenetis: indubitanter enim ſcire poteſtis, quod hoc nullo modo poterimus ſuſtinere; praecipue cum ſic Coronam noſtram proſternere et Dignitatem noſtram poſſitis penitus enervare, quod velle nullatenus deberetis ſi fidelitas ſit in vobis. Teſte Rege apud Stanford, ſeptimo die Julii.

The King in further purſuit hereof, to preſerve this his antient inherent Royal Dignity, enjoyed time out of mind, and the Popes ſpecial indulgence, iſſued forth this Appeal, in nature of a Prohibition, to the Popes Delegates in forreign parts, not to proceed in this cauſe between the Prior of Lanton and Archbiſhop of Armach, conſtituting a ſpecial Proctor to proſecute this Appeal by theſe Letters Patents.

REX Abbati de Pontiniaco, Decano & Archid. Antiſſiod. ſalutem. Cum a ſedePat. 28 Hen. 3. m. 4. dorſo. Apoſtolica nobis ſpecialiter ſit indultum, ne quis de Regno noſtro in for… Eccleſiaſtico, extra Regnum noſtrum, per Literas Apoſtolicas trahatur in cauſam, et Prior de Lanton, extra Glouc. ſuper quibuſdam non ad forum Eccleſiaſticum, ſed mere ad dignitatem noſtram ſpectantibus, ſicut in Regno noſtro a tempore cujus non extat memoria eſt obtentum, conveniatur ab Armachano Archiepiſcopo, coram vobis per Literas Domini Papae, ne in cauſa illa procedatis, tum propter praedictum privilegium noſtrum, tum propter ea quae ad dignitatem noſtram ſpectare noſcuntur, ſedem Apoſtolicam praeſentibus appellamus. Ad quam appellationem in praeſentia veſtra, ſi neceſſe fuerit innovandam, procuratorem noſtrum conſtituimus Willielmum de Lanton Clericum, praeſentium portitorem. In cujus, &c. Teſte Rege apud Weſtmonaſterium, Viceſimo fexto die Aprilis.

After the long conteſts *Here p. 596 597.formerly touched, and much money ſpent between the Biſhop, and the Dean and Canons of Lincolne, at the Court of Rome, the Pope by adviſe of his Brethren gave ſentence for the Biſhop, againſt the Dean and Canons, which he ratified with this dear purchaſed Bull.

Eiſdem vero temporibus, dum ſolis orbita circularis jam declinans verſus tempusAnno 1245. Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 667, 668. Mat. Weſtm. p. 186. Epiſc. Lincoln. privilegium a Papa impetratū. hyemale vicinaretur, Epiſcopus Lincolnienſis Robertus, quietis neſcius, multis adverſans, quam plurimiſque ei adverſantibus, Iſmaeli conſimilis, poſt multos labores et pecuniarum inaeſtimabilium effuſiones, hanc a Domino Papa, quem cum multis donariis reſpexerat, contra Canonicos ſuos meruit impertrationem obtinere.