Works Volume 4, Chapter 5
CAP. V.
Conſignatio in receptione eorum qui ab Haereticis baptizati ſunt.
SECT. I.
Conſtantinopolitanus Canon 7. Chriſmati, ubi nullus baptiſmo locus. Redeuntium ab haereſi receptio eadem cum Confirmatione.
§. 1. EST & Chriſmatio ſeu Conſignatio adhuc alia, quae in Haereticorum, aut ab haereticis baptizatorum ad Orthodoxiam & Eccleſiam redeuntium receptione adhibebatur.
§. 2. Eam poſt Laodicenae Synodi ſeptimum Canonem; Secundi (i. e. Conſtantinopolitani) Concilii Generalis Canon 7. fusè deſcribit. foreign, Eos qui rectae fidei, & eorum qui ſervantur (i. e. reſipiſcentium) portioni ab haereticis adjiciuntur, recipimus ſecundum Conſtitutum Officium, ſigillatos, primò ſcil. unctos ſacro unguento Chriſmatis, & fronte, & oculis, & naribus, & ore, & auribus, & ſignantes eos dicimus, figillum Doni Spiritus ſancti. Quod ad verbum exſcripſit & ſtabilivit Synodus ſexta quae in Trullo congregabatur, nec eſt quod plura adjiciam in re notiſſimâ.
§. 3. Hoc planè ſolenni ritu, eos, qui rebaptizandi non erant, in ſacroſanctae Matris amplexus excipi catholica decrevit Eccleſia. Quod ipſum argumento eſt, ritum hunc, ut ſacerrimum & antiquiſſimum, ſic & à baptiſmo luculentè diſtinctum fuiſſe, ex decreto & ſolenni Eccleſiae more celebrari juſſum, cùm baptiſmo nullus locus eſſet, nimioque partium ſtudio (quod rectè monuit *Vid. Dall▪ p. 175.Dallaeus) occaecatum Aurelium: qui ne Sacramentum in Eccleſiâ reiterari crederetur, hanc ab haereſi revertentium Chriſmationem à Confirmatione diſtingui voluit, cùm (ſi verba Canonis Concilii ſecundi cum celebrandae Confirmationis ratione in Euchologio conferantur) formae, voces, univerſae ritus particulae, eaedem planè, ſine ullâ quantulacunque differentiâ, fuiſſe reperiantur.
SECT. II.
Argumentum Dallaei ex Reſponſionibus ad Orthodoxos petitum. Reſponſio. foreign pro Poenitentium receptione. Ab haereſi redeuntes Clerici non reordinandi. Reconciliatio. Argumentum aut nihil aut nimium concludens. Antiquorum praxis ex Argumentis levibus non eſt concludenda. foreign apud Baſilium.
§. 1. AT nec hîc Doctiſſimo Dallaeo argumentum defuit, quo hypotheſin ſuam tueatur, ſtatim, & ſi eum audiamus, *P. 1…7.clariſſimè probaturo, Veterum unctionem ad baptiſmum pertinuiſſe; (quod addit [non aliud Sacramentum] nos, ut dixi, non premit, qui id Dallaeo libenter concedimus.)
§. 2. Unde verò haec fiducia? Certè ex unico *P. 399. D▪Authoris Reſponſionum ad Orthodoxos, qui ſub Juſtini nomine fallit, commate, ad qu. 14. foreign (inquit ille, quiſquis ſub primaevi Martyris larva nobis imponit) foreign. Cùm haereticus ad veram fidem accedit, corrigitur lapſus falſae opinionis, ſententiae mutatione, baptiſmi ſancti Chriſmatis Ʋnctione, Ordinationis, Impoſitione manuum, nihilque quod prius erat, indiſſolutum manet. Hinc ſic arguit vir Doctiſſimus, Vitia haereticorum oppoſitis, ſed in eodem genere rebus emendabantur; Error verâ ſententiâ, prava Ordinatio, rectâ ſanctioris manus impoſitione. Ʋt ergo vera ſententia in eodem rerum genere eſt, quo Error, Eccleſiaſtica manus impoſitio ad idem genus pertinet, ad quod haeretica Ordinatio, ita & Ʋnctionem in baptiſmalium rerum cenſu fuiſſe neceſſe eſt; quae abſurdè alioqui & ineptè ad baptiſmi correctionem uſurparetur.]
§. 3. At 1. neutiquam conſtat foreign hoc loco cum foreign ejuſdem generis fuiſſe; Certè ſi hoc admittatur, conſtabit hic Ordinationis iteratae exemplum, id, quod alibi forſan non occurret, niſi cum Presbyter foreign, Epiſcopalem poteſtatem ſibi deridiculo aſciſcens (ut de Colutho diximus ex Athanaſio) Presbyteros ordinare praeſumſerit, cujus foreign, Omnem Ordinationem invalidam fieri, decretum eſt.
§. 4. Hic verò, cum, qui ab Epiſcopo, licet haeretico, ordinatus fuerat, foreign, Ordinationis vitium foreign impoſitione manuum, corrigendum ſit, non eſt quod dubitemus foreign Poenitentiam, ſolennem iſtam Naufragantium tabulam intelligendam eſſe. Conſulat antiquos Canones, & me verum monuiſſe non ambiget. Clericos quippe ab haereſi revertentes non reordinatos, ſed per poenitentiam receptos fuiſſe.
§. 5. Non pigebit huc Sylveſtri prius laudatum decretum (de quo *P. 239.Dallaeus fusè gloriatur) ex Epilogo Concilii Romani adduxiſſe. Conſtituit, inquit, Sylveſter, ut Presbyterum Arianum reſipiſcentem nemo ſuſciperet, niſi Epiſcopus ejuſdem loci eum reconciliaret] Reconciliatio plane nec ad baptiſmum, nec ad Confirmationem ▪ multò minus ad Ordinationem, ſed ad Poenitentiam pertinet. Quod autem ſequitur de ſacroſancto Chriſmate, & Epiſcopali manuum impoſitione, licet ea etiam ad poenitentiam accommodari poſſent cujus potiſſimus ritus eſt manuum impoſitio, ut & Ʋnctio, (ut mox ex Hieronymo monſtrabitur) cùm tamen confirmandi expreſſa mentio addatur [Sancti Spiritus gratiâ, quae ab haereticis dari non poteſt, confirmaret] de eâ intelligenda eſſe non dubitarim, nec enim quicquam prohibet utrique hic locum fuiſſe, Presbyteroſ que ex haereſi reverſos per Poenitentiae aequè, ac per Confirmationis ritum receptos fuiſſe.
§. 6. His poſitis▪ omnis ſtatim Argumenti hujus vis in fumos abiit, nec enim haereticam Ordinationem, & Catholicam Poenitentiam ad idem genus pertinuiſſe credideris.
§. 7. At 2. non videt vir eximius ſe argumento uti, quod aut nimium, aut nihil concluſurum eſ….
§. 8. Certè ſi, cùm vitia haereticorum oppoſitis ex eodem genere curari dicantur, ea identitas ſtrictè ſumatur, ſeq…etur ſtatim, ut falſum dogma vero dogmate, ſic haereticam Ordinationem, Eccleſiaſticâ Ordinatione, baptiſmum denique ab haereticis datum, baptiſmo à Catholicis dato ſanandum fuiſſe: Ex quibus ſi ſic arguere liceret, rebaptizationis neceſſitatem liquidò concludi videt vir Doctiſſimus. Quod certè nimium eſſe, & Catholico dogmati toto genere contrarium, ſat ſcio, mecum agnoſcet.
§. 9. Quòd ſi baptiſmus baptiſmo corrigendus non eſt, quae tandem neceſſitatis ſpecies ex Pſeudo-Juſtini verbis extundi poterit, ut non aliâ, quàm baptiſmi ceremoniâ, baptiſmi foreign, error, lapſus, vitium corrigatur? An hic eſt ille viperae morſus, qui ſolo Theriaco ſanari potuit? Certè cum peccata contra baptiſmale votum commiſſa ſolo Poenitentiae pharmaco, nec eo ex baptiſmalium rerum cenſu petito, curari notiſſimus Eccleſiae mos ſit, nulla neceſſitas cogit, ut haereticorum baptiſma, quod certè non magis immediatè baptiſmalem fidem attingit, ex unâ baptiſmi pharetrâ transfigendum ſit.
§. 10. At conſulatur iterum Reſponſionum Author, & ex quaeſtione, cui, Reſponſio accommodata eſt, res omnis facile perſpicietur: Si (inquit foreign) baptiſma haereticis datum, ſit, foreign, fi…ium & inane, cur Orthodoxi ad Orthodoxiam confugientem haereticum non baptizant, foreign, ſed perinde eum in ſpurio illo baptiſmate, ac ſi verum eſſet, relinquunt? Huic certè quaeſtioni Reſponſio juſta, & omnibus abſoluta numeris haec eſt [foreign] corrigi ſcil. lapſum, aut (ſi Dallaeo magis placeat) reparari aut ſuppleri foreign, non aut foreign ſpurii, aut ficii, aut vani (ut foreign ſuſpicabatur) ſed veri & legitimi, licet ab haereticis collati, baptiſmatis, medicinâ ſcil. eâ quâ neophytos in Eccleſiâ Chriſti, i. e. infirmos ſuſtentari notiſſimum eſt; ut qui ex Gratiâ Chriſti, errorem, quem imbiberant, depoſuerint, in Orthodoxiâ demum ſtabiliantur, & ad id largioribus, quibus indigent, Gratiae divinae, Septemplicis (aiunt Patres) Spiritus hauſtibus proluantur, & ſic demum felicius in Chriſto & Spiritu S. adoleſcant.
§. 11. Vides, quàm nihil ad Eroteſin pertineat, an è baptiſmatis cenſu, an ex alio quovis Eccleſiae theſauro petatur remedium; id ſolum Authori curae fuiſſe, ut quod foreign vitium fuerat, foreign emendationem ſortitum eſſe, extra dubium poneretur.
§. 12. Certè ſ… argumentis, ex hujuſmodi ſedibus, aut fontibus petitis, quicquam concludi, aut colligi poſſet, non minus credibile foret, impoſitionem manuum, quâ aequè ac chriſmate, apud Latinos, Haeretici ad Eccleſiam redeuntes recipiebantur ad Poenitentiae ritum pertinuiſſe. Cui ſuſpicioni, prae…er praedicta, favent *Co…cil. …. 4. p. 16….Vigilii Papae verba de iis qui in Arianiſmum lapſi ad Eccleſiam redibant, Non, inquit, horum reconciliatio per illam impoſitionem manus quae per invocationem Spiritus ſit, operatur; ſed per illam quâ Poenitentiae fructus acquiritur, & ſancta communionis reſtitutio perficitur. Ut & Stephani dictum, quod Cypriani *Ep. 74. p. 111.Epiſtola nobis cuſtodivit, quo ex haereticorum exemplo praxim Eccleſiae confirmat, Ipſi, inquit, haeretici ad ſe venientes non baptizant, ſed communicant tantum, i. e. per poenitentiam ad communionem coetus ſui recipiunt. At ſtatuit Dallaeus, cum Vigilii locum luſtraret, haec ex verbis hiſce rectè concludi non potuiſſe,*P. 179. nec enim Arianis ſimpliciter ad Eccleſiam rediuntibus locutum eſſe Vigilium, ſed de his qui baptiſmatis gratiâ ſalutari acceptâ, apud Arianos iterum baptizati, profunda voraginis morte ſunt demerſi.] Nec ego quidem renitor, imò lubens largior, conjecturis ita levibus locum non eſſe, in iis quae antiquis notiſſima erant. At nec apud illos cert… quaevis neceſſitas agnoſcitur, ut haereticus baptiſmus, cognato antidoto, & ex baptiſmi foreign petito corrigatur. Qui talibus argumentis fretus, de antiquorum praxi, aut ritibus pronuntiat, ſciat ſe non facem praeferre, ſed tenebras offundere, & quae explicanda & interpretanda ſuſcepit, conjecturis & divinationibus involvere. Recolat vir Doctiſſimus alia omnia antiquorum ſcita, quorum ad hanc rem, ſupellectilem non mediocrem hic congeſſit; & tibicinem non reperiet, quo hanc novitiam hypotheſin ſuam ſuffulciat, aut cuiquam perſuadeat, haereticorum in Trinitate baptizantium Lavacrum, non alio quàm ex baptiſmi cenſu deſumpto remedio ſanari poſſe.
§. 13. Ex Auguſtino laudavit, p. 172. Solenne fuiſſe manum haereticis correctis imponi. Ex Syricio, ut ille ex Synodo, Arianos per invocationem ſolam ſeptiformis ſpiritus, Epiſcopalis manus impoſitione, Catholicorum conventui ſociari. Ex Gennadio, purgatos jam fidei integritate, Confirmari manus impoſitione, & iterum manus impoſitione & chriſmate communitos Euchariſtiae myſteriis admittendos eſſe. Ex Gregorio, Arianos, per impoſitionm manus occidens; per Ʋnctionem ſanctii chriſmatis ad ingreſſum ſanctae Eccleſiae Catholicae Oriens reformat.
§. 14. Mitto alia multa quae vir Doctiſſimus adduxit, infinita quae producere potuit, in quibus nullum certè baptiſmalis cujuſvis ceremoniae veſtigium, ſed ſolius Epiſcopalis Confirmationis, Communitionis, Chriſmationis, Impoſitionis manuum expreſſa mentio.
§. 15. Unum hic interrogem, an in Canonicâ Baſilii ad Amphilochium Epiſtolâ, foreign (vel ut Dallaeus legit, foreign, cur non potius foreign) foreign] non ſit, pro fidelibus inungi, vel ad modum fidelium, i. e. baptizatorum? Si ſic, Ungi fideles foreign, Illuminatos, perfectè initiatos vides, nec tinctos tantùm, aut eos qui illuminantur, foreign in praeſenti, ipſo baptizandi tempore, ut Dallaeus modò ſuſpicabatur; In fidelibus] interpretatus eſt Gentianus Hervetus, i. e. inter fideles, quod eodem redit.
§. 16. Certè ſi cum Dallaeo reddatur [à fidelibus] non Epiſcopos aut Presbyteros, imo nec Diaconos, ſed foreign, ad nullum in Eccleſia foreign promotos, Chriſmatis miniſtros adoptabimus, ſed id obiter.