Works Volume 4, Chapter 6
CAP. VI.
Evangeliſtae ex Septuaginta Diſcipulis allecti. Barnabas, Thaddaeus, Soſthenes, Marcus, Lucas. Evangeliſtis Diaconi exaequati. Timotheus & Titus Evangeliſtae non erant, Evangeliſtae munus ad foreign non extendebatur. foreign ut differat à foreign, Act. 15.35. foreign, 1 Tim. 5.17. foreign, 2 Tim. 3.5. Epiſcopi etiam Evangelizabant.
§. 1. VIndicatio igitur Epiphanii teſtimonio, & authoritate, & argumentis D. Blondelli contrà militantibus tam prolixâ accommodatâ reſponſione, Ad Evangeliſtas, Apoſtolorum foreign, & foreign pergamus; Quorum itide… non paucos ex Septuaginta diſcipulorum claſſe aſſumptos teſtantur antiqui. Illud de Barnabâ (priuſquam ad Apoſtolatum eveheretur) aStrom. 2.Clemens, bEccl. Hiſt. 1.11.Euſebius, cHaer. 20.Epiphanius; De Thaddaeo ad Principem Emiſſenum à Sancto Thoma miſſo, dLib. 1. c. 11, 12.Euſebius, ex monumento Edeſſeno; de Soſthene, eLib. 1. c. 11Euſebius; de Marco & Lucâ, fHaer. 51.Epiphanius; de aliis alii, nemine, quod ſciam, reclamante, affirmarunt; Nec opus eſt, ut plura addamus.
§. 2. Imò cùm Evangeliſtae munus in eo tantummodo poſitum fuerit, ut aliquis in fide foreign, & foreign dono à Spiritu Sancto imbutus, (qui cum illis ab initio praedicati à Chriſto Evangelii permanſerit, Act. 1.21.) Apoſtolis volentibus & jubentibus, ad praedicandam fidem proficiſceretur, converſos baptizandi poteſtatem haberet, ſimulque fortaſſis miraculorum chariſmate donatus, morborum depulſione ad animas ſanandas uteretur, & ad recipiendam fidem efficaciùs pertraheret, Si illud inſuper advertatur, quod eſt veriſſimum, Diaconorum officium non ſic ad menſarum adminiſtrationem reſtrictum eſſe, quin & ad iſthaec omnia extenderetur, Act. 8.5, 6, 16. in idem planè recidere palam erit, quantum ad 70. Diſcipulos attinet, ſive ad Evangeliſtarum (quod multi Patres dixerunt) ſive ad Diaconatus gradum (quod Epiphanio diſertim affirmanti non largitur D. Blondellus) aſcendiſſe eos dicamus.
§. 3. Videatur Pſeud-Ambroſius, (cujus teſtimonio adeò libenter uſi ſunt D. Blondellus, & Cl. Salmaſius) in Eph. 4. Evangeliſtae, inquit, Diaconi ſunt, ſicut fuit Philippus; Quamvis non ſint Sacerdotes, Evangelizare tamen poſſunt ſine Cathedrâ, quemadmodum & Stephanus, & Philippus memoratus.
§. 4. Adeò ſine omni rationis ſpecie à Presbyteranae foreign fautoribus aſſumi ſolet, Timotheum & Titum, &c. quibus Presbyteros in Eccleſiis ordinandi (ut & foreign) haereticos excommunicandi, poenitentes abſolvendi facultas in Scripturis competit, Evangeliſtas tantùm fuiſſe, & ut Evangeliſtas extra ordinem miſſos, haec omnia praeſtitiſſe.
§. 5. Primò enim, Quis, unquam mortalium ab omni retro aevo, Timotheum Epheſo, Titum Cretae à Paulo praepoſitum, non Epiſcoporum, ſed tantummodò Evangeliſtarum nomine noſci voluit? Quis extra ordinem ad Eccleſiarum iſtarum gubernacula advectos eſſe? Aut in re tantâ, & ante tot annorum Centurias geſtâ, quis teſtibus recèns natis, &, contra omnem foreign fidem, in re ſuâ teſtimonium ferentibus, credendum eſſe exiſtimabit?
§. 6. Secundò, Quis Evangeliſtae officium, quod ad praedicandum primò, quibus incognitum eſt, Evangelium, & ad vicariam Apoſtolis in profectionibus ſuis operam praeſtandam inſtituebatur, ad conſtituendos Presbyteros, & ad regendas Eccleſias pertigiſſe affirmavit? Certè Philippus poſt converſam praedicatione ſuâ Samariam, ipſe itidem Evangeliſta appellatus, Act. 21.8. non aliam quàm baptizandi facultatem ſibi arrogavit, Act. 6.12. impoſitione manuum, quâ Spiritu ſancto imbuendi erant fideles, ad Petrum & Johannem Apoſtolos reſervatâ, v. 14.
§. 7. Imò tertiò notari etiam illud poterit, vocem foreign (ut & foreign, Mar. 16.15. & foreign, Mat. 28.29.) ſic à voce foreign diſſitam eſſe, Act. 15.35. ut illa ad Evangelii primam promulgationem, haec ad fidelium confirmationem, & inſtructionem foreign accommodetur. Sic Apoſtoli Act. 5.42. & foreign dicuntur, & foreign, docere eos qui jam converſi fuerant, Evangelizare autem aut praedicare Fidem Chriſti, quibus nondum innotuit. Sic & foreign, 1 Tim. 5.17. foreign ad Infideles, & extra Eccleſiam poſitos (videatur 2 Cor. 5.19. Mat. 13.19. Mar. 2.2. & 4.14. Act. 4.4. & 6.2.) foreign ad fideles, & intra Eccleſiae pomoeria manentes, ſpectabat.
§. 8. Hinc igitur rectè, ſub iſto aevo, inter Doctores & Evangeliſtas differentia colligitur, Eph. 4.11. [foreign] Evangeliſtis ad plantandum ubivis Evangelium emiſſis, Doctoribus verò (aut quod idem eſt, Paſtoribus) huic fundamento ſuperaedificantibus, adeóque Chriſtianos in fide roborandos, & intra ovile retinendos curantibus, Quos quidem Epiſcopos fuiſſe, & prae aliis omnibus dignos exiſtimatos, quibus foreign duplex alimonia obtingerit, 1 Tim. 5.17. ſimúlque praefectura, & Authoritas in Eccleſiâ, ſeu Epiſcopalis dignitas & eminentia, nos poſtmodùm monſtrabimus.
§. 9. Cùm verò illud unicum hîc objici videam, moneri ſcil. Timotheum ut foreign faciat, 2 Tim. 4.5. ideóque Evangeliſtam dicendum eſſe, Facilis quidem reſponſio eſt, Timotheum à Paulo Epheſinae Eccleſiae praepoſitum, univerſam ſibi, quod ſaepius monuimus, Aſiam concreditam habuiſſe, nec credentium tantùm, ſed & foreign, eorum qui credituri erant, Epiſcopum fuiſſe, nec igitur gubernandi tantùm fidelium coetus, ſed & nondum credentibus annuntiandi Fidem onus illi incubuiſſe; Illud eſt foreign, v. 2. illud foreign, quod cum [foreign] conjunctum videmus; Nec igitur ex eo Epiſcopalem dignitatem & authoritatem Timotheo abjudicari, ſed ſub eâ foreign, ſic ut foreign munus (ut inferiorem in ſuperiori gradum) comprehendi certum eſt.