Works Volume 4, Chapter 21 – Chapter 22
CAP. XXI.
Decima quarta. foreign. Apoſtoli poſt Chriſti mortem. foreign pro ſcriptis Apoſtolicis. foreign, Chriſtus in terris hîc degens. Decima quinta. In Epiſtolâ ad Polycarpum, Smyrnenſes alloquitur Ignatius. Decima ſexta. Ad Martyrium paratus.
§. 1. QUod proximè objicitur ex eâdem ad Philad. Epiſtolâ, ſtatim poſt eam foreign mentionem occurrit. Nempe de ſe dictum, foreign. Ex quibus ſic denuo (more ſuo, Socraticam) argumentationem nectit D. Blondellus.
§. 2. Cùm Trajani XImo. Apoſtoli nulli ſuperfuerint, nec per Apoſtolos, qui Ignatii nomine abuſus erat, aliud intellexiſſe videatur quàm Apoſtolorum ſcripta, annon pluris divinitùs inſpiratas Epiſtolas facere debuit, quàm hominum quorumcunque errori per ſe obnoxiorum coetum?
§. 3. At quid eſt, ſi hoc non ſit, foreign; Fatemur & nos, Apoſtolos jam ſingulos è vivis exceſſ…ſſ…, Fatemur, Apoſtolorum nomine Apoſtolica ſcripta ſignificari; At quid, quaeſo, obſtat, quò minus foreign, illos ipſos Apoſtolos, poſt mortem Chriſti in vivis exiſtentes, qui tunc Chriſtianum Synedrium, ſeu Presbyterium Eccleſiae conſtituebant (ad quod in re dubiâ tanquam ad oraculum recurrebatur, Act. 15.2) indigitet? Certè non eſt iſtud foreign, ſed accommodatiſſima verborum iſtorum ſignificatio, ita ut Evangelio (ſeu Chriſti ſermonibus, & concionibus nobis per ſcripturam traditis) Apoſtoli, i. e. Apoſtolorum ſcripta poſt ſe relicta, Et pari modo, Chriſti carni (i. e. Chriſto ipſi hîc in terris degenti) presbyterium Eccleſiae, i. e. Apoſtolorum, poſt Chriſti exceſſum, conſeſſus, foreign reſpondeat;
§. 4. Sic enim ſine omni violentiâ ſenſus ille promptiſſimè exurgit, Ad ſcriptum Chriſti Evangelium, tanquam ad Chriſtum in terris degentem, ad Apoſtolorum Epiſtolas, tanquam ad Apoſtolorum Hieroſolymis commorantium conſeſſum, ſe lubenter confugere. Omnia certè aptiſſimè quadrant, ſi ſecundis jam D. Blondelli cogitationibus locus eſſet.
§. 5. Interrogat denique D. Blondellus, an ad Polycarpum Epiſcopum (quaſi ad plebeium neſcio quem) ſcribere jure potuit, foreign, Certè 1. aequali illud jure potuit foreign Ignatius, ac ſuppoſititius quivis Pſeud-Ignatius.
§. 6. Ad 2do, proculdubio nihil à ſe alienum facturus eſt foreign Martyr, ſi in eâ, quae Epiſcopo Polycarpo inſcripta eſt, Epiſtolâ, quaedam Eccleſiae Smyrnenſium, cui praeficiebatur Polycarpus, accommodata monita comprehendi voluerit; Illud enim, in Epiſtolâ Chriſti ad Angelum, i. e. Epiſcopum Epheſinum, Smyrnenſem, &c. conſcriptâ, ſaepius factum conſpicimus. Imo 3tio, Ad univerſum fidelium coetum, non ad plebeium, neſcio quem, iſta perſcripta fuiſſe, ſatis monſtrat, Imperativum plurale, [foreign] nulli ſingulari vel Epiſcopo, vel plebeio accommodandum.
§. 7. *foreign, &c. foreign.Quod jam ex Epiſtolâ ad Romanos producit D. Blondellus (quam palam eſt ei maxime adblandiri, cùm in eá nihil de Epiſcopis reperiatur) & ex quo (quod deſperabundorum ſaeculi mancipiorum eſſe poteſt) potius morae omnis impatienti animo mortem provocaſſe, quàm intrepido pectore expectaſſe videri hunc Pſeud-Ignatium, concludit, id à nobis †C. 10. § 4.jamdudum reſponſum tulit, nec certè itineris ſatis longi & horridi, jam ad exitum feſtinantis, adeò me non piget, ut quae ſemel appoſita ſunt, ea denuò coquenda & porrigenda Lectori exiſtimem.
§. 8. Satis erit dixiſſe, Pientiſſimum Athletam, foreign jam proximum, ſe ad hunc noviſſimum agonem, quo foreign poſſit, paratiſſimum profiteri, verbíſque illud ſatis magnificè exprimentibus, (vel ſummis D. Blondelli ingratiis) ſignificare voluiſſe.
CAP. XXII.
Decima ſeptima, Ignatii dicta de Epiſcoporum neceſſitate. Ea triplex erat, unitatis conſervatio, Diſceptationum praeventio, Gnoſticorum venena.
§. 1. QUae deinceps recenſentur, ad illud unicum referri video. quòd pro Epiſcopatu ſingulari adeo anxiè laboraverit hic ſcriptor, quaſi de Chriſtianiſmo actum ſit, ſi Epiſcopi Presbyteris majores Chriſtianis plebibus deſint, aut ab iiſdem minus colantur. Ad hoc probandum, ſatis amplam ſuppellectilem ſibi paratam non ambigit D. Blondellus, & poſt quaedam hujus cenſûs paucis perſtricta, more ſuo interrogare pergit, Cui haec omnia bono? Annon ab antiquo odium nimia diligentia meruiſſe viſa eſt, e…que potiſſ…mum nomine ſuſpicionem facere, quod citra neceſſitatem adhibeatur?
§. 2. At non illud ſtatim citra neceſſitatem factum eſt, quod D. Blondello (cui Epiſcopi ipſi in Eccleſiâ minus neceſſarii) ſupervacaneum videtur. Quaecunque de Epiſcopis Ignatius ſcripſit, ea mox ſuus erit viſendi locus, jam ſolum de neceſſitate, ex quâ ea ſcripſerit.
§. 3. Ea triplex erat, 1. ut magnum exemplum unitatis, & concordiae Chriſtianae (cujus origo ab obedientiâ Paſtoribus, adeóque ſingularibus Epiſcopis, ſi illis procurandi gregis officium incumbat, debitè praeſtandâ, ſumenda eſt) non ipſis tantùm, ad quas ſcribebat, Eccleſiis, ſed & futur…s ſaeculis, & ſerae poſteritati daret, nec vel tantillam ſpreti ordinis Eccleſiaſtici excuſationem, aut novandi ſtudiis locum relinqueret.
§. 4. Secunda, ut nulla diſceptandi cauſa reſtaret, nulla pacem publicam ſollicitandi anſa, ex eo quòd in ſcriptis Apoſtolorum non conſtaret, quâ demum regiminis formâ, univerſa omnis aevi Eccleſia uti deberet. Et certè ſi poſt adeò luculenta hujus rei teſtimonia, adhuc dubitandi locus fuerit, an ab Epiſcopo ſingulari, an potius à Presbyteris, foreign, & foreign, Eccleſia ex Apoſtolorum mente regenda ſit, ſi poſt clariſſimam rei geſtae hiſtoriam, hanc ipſam litem, ex arbitrio oculatiſſimi teſtis componi, viri doctiſſimi Cl. Salmaſius & D. Blondellus non permiſerint, Ignatium potius haec non ſcripſiſſe ſtatuentes, quàm ſuas ſibi foreign, & dogmata eripi paſſuri, non eſt quod Sanctiſſimum Athletam, aut citra neceſſitatem hac in re, aut anxiè nimis laborâſſe queramur.
§. 5. Verùm tertio. Si non adeò providè nobis è longinquo proſpexiſſe exiſtimetur vir divinus, at ut ſaeculo demum ſuo conſuleret vir bonus, nemini, uti ſpero, ſupervacaneum cenſebitur. Certè Gnoſticorum eo tempore venena per totam Eccleſiam latè pervagata fuerant, nec commodiori adverſus ea Pharmaco uti ſe poſſe putavit vir optimus, quàm ut ad Apoſtolorum doctrinas revocata omnia, ad hanc demum normam & amuſſim exigerentur. Quod quidem ſe facilè facturum ſperabat, ſi qui ab Apoſtolis in Eccleſiâ gregi praeponebantur, iis à ſingulis ſine omni diſceptatione obſequium praeſtaretur.
§. 6. Nec jam anxius ille de ſingulari Epiſcopo labor cenſendus eſt, ſed paterna, providáque ſollicitudo de obedientiâ omnibus, quibus debebatur, praeſtandâ, Quae ut ritè praeſtari poſſet, monendi etiam & liquidò docendi erant, quibuſnam illa debebatur.