Works Volume 4, Chapter 14 – Chapter 1
CAP. XIV.
Epiſcopalis dignitatis ſemina ſub Apoſtolorum aevo. Dilemma contra Blondelli ſententiam intortum. Schiſmatum peſtis, 1 Cor. 11.18. foreign, Nihil ad Epiſcopalem dignitatem. Schiſma, 1 Cor. 3. Wal… notatus. Epiſcopalis Ordo ad aliorum immodeſtiam coercendam, ex aliorum malis moribus originem traxit. Antiquitas diſcriminis inter Epiſcopos & Presbyteros. Argumentum ſecundum contra Presbyteranorum ſententiam ex ipſorum conceſſis. Anglicanae Reformationis fundus, ut Primae Scripturis, Secundae Primorum ſeculorum Scriptoribus deferrentur. Rex Carolus adverſus Henderſonum.
§. 1. QUandoquidem verò D. Blondellus his omnibus de Antichriſtis, de Diotrephe, &c. à ſe propoſitis addendum putaverit, hanc primam mali labem latiùs deinceps ſerpſiſſe, hoc eſt, (ſi ad praeſentem litem quoviſmodo pertineat) Epiſcopalis ſuper Presbyteros dignitatis ſemina (utut pro Zizaniis à D. Blondello habita) Apoſtolorum aevo in Eccleſiâ ſata, poſtea uberiùs ſuccreviſſe, Ego quidem hāc opportunitate uſus, bonâ ejus cum veniâ, libenter interrogarem, quomodo cauſam ſuam vir inſtructiſſimus, contra dilemmatis hujus vim tueri poſſit.
§ 2. Si Epiſcopalis dignitatis ſemina Apoſtolorum aetate in Eccleſiâ ſata reperiantur, Tunc aut ab Apoſtolis rejiciebantur, aut non; Si rejiciebantur, tunc illud aut ſcriptis ipſorum, aut foreign factum; Si ſcriptis, monſtrentur in Epiſtolis Apoſtolorum verba, aut in Actis Decreta, quibus illud factum eſt: Si foreign rejecta & reprobata ab Apoſtolis ſuerint, nullâ foreign cenſurâ ad manus noſtras derivatâ, indicentur demum capſulae, quibus haec foreign aut non ſcripta damnatae Epiſcopalis authoritatis foreign repoſita & cuſtodita, incolumis ad nos pervenerit, Aut ſi capſulae non compareant, monſtretur ſalt…m Aegeria nova, quae haec ab Apoſtolis accepta, nobis tandem ſeris nepotibus in aurem (remotis arbitris) nuper ſuggeſſerit: Haec ſi monſtrari itidem nequeant, quo quaeſo, praejudicio accidit, ut ſine teſte omni damnaretur innocentiſſimus Ordo, & ex Eccleſiâ, nemine jubente, aut ſuffragante, exularet?
§. 3. Sin verò haec tam alto mane ſparſa ſemina, nullâ unquam aut ſcriptâ, aut non ſcriptâ Apoſtolorum cenſurâ feriebantur, quis, quaeſo, nos judices conſtituit, ut poſt univerſalem per tot ſecula in Eccleſiâ hujus Ordinis receptionem, nobis tandem jubentibus damnetur?
§. 4. Ad hoc dilemma nihil à Presbyteranis adhuc prolatum videtur, praeter ſolas illas Myſterii foreign, Antichriſtorum, Diotrephis foreign, & importatae, inquit D. Blondellus, ſub ipſis Apoſtolorum oculis ſchiſmatum peſtis, 1 Cor. 11.18. ſingulares mentiones.
§. 5. Horum tribus prioribus, Epiſcopalem Ordinem nullatenus premi aut urgeri, ſatis prolixè, ni fallor, indicatum eſt.
§. 6. Ad ultimum igitur accedo, de ſchiſmatum peſte in Eccleſiam illatâ, 1. Cor. 11. Palam eſt, ſchiſma illud in ſacris epulis praeripiendis conſiſtere, dum unuſquiſque foreign, v. 21. Divitibus, qui liberaliùs obtuliſſent, liberaliùs etiam edentibus, & bibentibus, & pauperibus ad micas, quas ipſi attulerant, damnatis, ſic ut eſuriat unus, cùm alter foreign. Nihil igitur Epiſcopali dignitati cum hoc ſchiſmate commune fuit.
§. 7. Imò ſi (quod D. Blondellus non facit) ad aliud inter eoſdem Corinthios ſchiſma, foreign nempe iſt…m, foreign, c. 3. (dum unus diceret, Ego ſum Pauli, &c.) recurratur; Nec illud quidem Presbyteranae cauſae ſavere deprehendetur. Cùm ad haec ipſa evitanda ſchiſmata, plurimùm contulerit, ut ad unum cura omnis deferretur, & in causâ, ſi non hâc, ſaltem pari (ipſo Hieronymo, Blondellianae cauſae ſundo, aſſerente) toto orbe decretum fuerit, ut unus de Presbyteris electus, caeteris ſuperponeretur.
§. 8. Manet igitur immotum, Hanc, quam appellat D. Blondellus mali labem, i. e. (ſi ad rem noſtram quoviſmodo pertineat) Epiſcopalis dignitatis ſub Apoſtolorum aevo jacta ſemina, talia non fuiſſe, ut ab iis Apoſtoli quoviſmodo abhorruerint; Nec igitur ab co, quod tam clementer & ſedatè tractárunt Apoſtoli, poſt univerſae Eccleſiae adeo intimas, & tot ſaeculorum conſuetudine contractas familiaritates, nobis jam metuendum eſſe.
§. 9. Unicum eſt quod hîc interponi poſſe video; Nulla ſcilicet, ſub Apoſtolorum tempore, ſingularis hujus Epiſcoporum ſuper Presbyteros faſtigii, (aut inter Orthodoxos, aut inter haereticos) ſeu ſemina, ſeu veſtigia reperiri, nec igitur quicquam ex utrâvis parte hoc dilemmate concludi poſſe.
§. 10. Quod ſi affirmaverint Presbyterani, Interrogandi primò ſunt, Quare igitur iſto Myſterii iniquitatis, aut Antichriſti, aut Diotrephis terriculamento, nobis foreign (& quibus foreign noſtra fraudi eſſe neutiquam debuit) adeò ſole…ter, & ſedulò imponi jamdiu cupiverint?
Secundò, Quo demum ſaeculo lacertos ſuos movere coeperit ſingularis Epiſcopatus, aut hoc inter Epiſcopos, & Presbyteros diſcrimen? Agnoſcit *Wal. Meſſ. p. 7.Walo rem eſſe antiquiſſimam, ut duo hi Ordines in Eccleſiâ fuerint diſtincti, ſi excipiantur Apoſtolica tempora, quorum aevo, inquit, ut eorum ſcripta teſtantur, nullum conſtat corum ordinum fuiſſe diſcrimen. Ex quibus me (ex ſententiâ tanti viri) rectè concluſurum puto, immediatè poſt Apoſtolorum tempora, hoc in Eccleſiâ diſcrimen fuiſſe. Id enim eſt [antiquiſſimam rem eſſe, ſi excipiantur Apoſtolicae tempora.] Quod & clariùs effatur, p. 253. Circa initium, aut medium ſecundi ſaeculi, Primus ſingularis Epiſcopatus ſupra Presbyteratum introductus fuit. Nec certè multùm abſcedit D. Blondellus, qui anno Chriſti 135. i. e. anno à Johannis dormitione, 35. mutationem hanc ſactam eſſe affirmat. Hoc igitur dato, & ex parte Presbyteranorum liberaliter conceſſo, (hoc, inquam, quodcunque ſit, poſito, ſic ut in eo pedem ſigere liceat) Argumentum, quod quidem nobis neutiquam contemnendum videtur, ſic conſicimus.
§. 11. Si Presbyterana foreign, ſeu à Chriſto, ſeu ab Apoſtolis in Eccleſiâ ſtabilita, ſic Apoſtolorum aevo, per totam ubique Eccleſiam propagata ſit, ut Epiſcopalis apex toto hoc centum annorum ſpatio contrà mutire aut hiſcere auſus non ſit, Tunc certè fieri non potuit, ut quae ab Apoſtoli… aut Chriſto ipſo Eccleſiae ad omnem aetatem gubernandae conſtituta eſt forma, ab *In toto orbe decretum eſt, u…unus caeteris a …eponeretur. Hi…ron. Comm. ad Titum.Ʋniversâ proximè ſuccedentis ſaeculi Eccleſiâ, in aliam diverſam, & planè adverſam, ſeu contrariam immutaretur, & nullâ interea aut Synodo, aut concilio, aut conventu interveniente, (cujus ope tot per orbem terrarum diſſitae Eccleſiae in idem ſacrilegium conſpirare poſſent) nullis Epiſtolis Canonicis (quibus conſilia ſua ſibi invicem communicarent) tantae mutationi obſtetricantibus, à Chriſtianá in Antichriſtianam, à genuinâ in meritriciam, à diviná demum in Diabolicam formam degeneraret.
§. 12. Unicum addo, ſi de universâ Chriſti familiâ (oeconomis fideliſſimis vix dum è ſoribus egreſſis) ſic pronuntiandum ſit, ſi de utriuſque Teſtamenti foreign, à quibus (praeter alias foreign) ſacrum Scripturae Canonem ſtabilitum & conſervatum nos accepiſſe agnoſcimus, haec & talia cenſenda ſint, Habebunt adverſarii noſtri, unde de Hierarchicis ſimul & Chriſtianis triumphare poſſint, unde de diſcipliná, ſidéque integrâ, unâ menſurandis ſtrage, eodem buſto componendis, ſibi aſſatim gratulentur. Quid enim de Scripturarum Canone, inter Proteſtantes, ipſóſque, qui ſe Evangelicos nuncupant, recepto, de Diei Dominicae obſervatione, aut è ſcripturâ, aut ex univerſo antiquitatis pen… adverſus foreign dici poteſt, quod non multò auctiùs, & cumulatiùs pro Epiſcopali dignitate contra paritatis Presbyteranae aſſertores dici poterit? Quod nos alibi locupletiùs explicavimus, nec opus eſt ut hîc repetamus.
§. 13. Certè ab hoc Novatorum ſcopulo, ſibi diligenter cautum eſſe voluit Dilectiſſima Mater noſtra (afflicta, ſed foreign) Eccleſia Anglicana, Hoc ſe univerſo Chriſtianorum orbi Charactere dignoſcendam, hoc aequae poſteritati aeſtimandam propones, quòd in Controverſiis fidei, aut foreign decernendis, illud firmum ratúmque ſemper habuerit (& huic baſi Reformationem Britannicam niti voluerit) ut Scripturis Primae, dein primorum ſaeculorum Epiſcopis, Martyribus, Scriptoribus Eccleſiaſticis Secundae deferrentur; Ideóque quicquid à Scripturis affirmatum in Fide, quicquid de Regimine Eccleſiaſtico, ab universâ poſt Apoſtolos ubique diſſeminatâ Eccleſiâ, conſtitutum dignoverit, illud pro fixo & ſtabilito, inter Articulos Religionis ponendum curavit, nemini ſiliorum ſuorum, quod ſic poſitum fuerit, novandum aut movendum permiſſura.
§. 14. Fatetur pientiſſima Matrona, nullis ſe foreign, cupiditatibus, quae in juniores cadere ſolent, nullis Novatorum illecebris ineſcatam eſſe, nullis rationum momentis perſuaſam, nullis (quibus prolixiùs immorati ſumus) Antichriſti, &c. (addo, & Beſtiae Apocalypticae) terriculamentis adeò perculſam, ut aut univerſam Apoſtolicae plantationis, aut ejus, quae eam proximê inſequebatur, aetatis (cui ipſe D. Blond. eam imputandam cenſuit) Eccleſiam, ad ſacrilegam & planè Antichriſtianam regiminis formam transfugiſſe ſuſpicetur; Sed, ut quod è Scripturis clarè propoſitum eſt, illud totâ mente amplectendum, ſic & quod in Scripturis obſcurè prolatum, à primorum autem ſaeculorum conſenſu explicatum, & ex uná parte definitum fuerit, illud ſiliis ſuis, aut ex fide credendum, aut inter piè credibilia collocandum, neminíque noſtrûm, poſt tot ſaecula, recudendum ſtatuere.
§. 15. Sic cum Optimus Carolus, foreign, hanc de Epiſcopis diſceptationem ſic exordiretur, ut in interpretandis ſcripturis (cùm in iis quicquam obſcuriûs dictum ſit) ad univerſalem Primitivae Eccleſiae praxin, ſimúlque Patrum conſenſum recurrendum eſſet, ejúſque arbitrio, litigantibus foreign imponeretur: Reſponſumque à Presbytero Alex. Henderſono eſſet, eos qui Scripturam pro ſolâ fidei regulâ, antiquorum autem conſenſum, pro Scripturae authoritativo interprete propoſuerint, periculoſiùs errare, quàm qui duas fidei regulas propoſuerint, Scripturas Canonicas, & Catholicas Traditiones (cùm aequalem Hi traditionibus, & Scripturis authoritatem largiantur, Illi verbo divino authoritatem Patrum praeferant,) Conſtantiſſimus Princeps ſic breviter repoſuit, "Scripturam quidem ſe omni veneratione proſequi, at, cùm Scripturae ſenſus ſit ipſum foreign, & interpretandae Scripturae aliqua demum Methodus aut norma accommodanda ſit, ſibi quidem nullam hoc primitivae Eccleſiae ſuffragio magis idoneam videri; obnixè, ſed quidem fruſtra petens, ut ſi haec illi non placeret, alia quaevis ejus loco ſubſtituenda aut ſurroganda ab eo proferretur. Quod ſibi nunquam factum eſſe, aut à Presbyteranae cauſae advocatis fieri potuiſſe, Pientiſſimi Principis, & Conſtantiſſimi foreign Manes, luctuosâ, at ſonorâ, & ingratiſſimae Genti, ni Deus avertat, peſſimè ominante voce proclamant. Et
Haec quidem iis quae in anteceſſum nobis praelibavit D. Blondellus, prolixè quidem, ſed quàm potui breviſſimè, dicta ſunto.
DISSERTATIO SECUNDA, De IGNATIO, ejuſque Teſtimoniis cum HIERONYMI Sententiâ collatis.
CAP. I.
Ignatii Epiſtolae Epiſcopis imprimis favent. Inde Walo & Blondellus illis infenſi. Dicendorum ſyllabus.
§. 1. AD illud jam proximo loco procedendum eſt, quod ad ſententiam ſuam à poſteriori tutandam necceſſariò addendum duxit D. Blondellus, Ardeliones nempe (quos ita pro arbitrio ſuo appellat) piis fraudibus, ceu idoneo Epiſcopalis apicis tibicine abuſos eſſe, & ementitis primorum Martyrum nominibus, quicquid in mentem venerat, vulgáſſe: Idque de ſeptem Epiſtolis Euſebio, Athanaſio, Hieronymo, &c. laudatis dicendum eſſe, quibus, inquit, antiquior foreign Ignatii Martyris nomen appinxit, &c.
§. 2. Haec, &, talia, ad minuendam & tollendam Sanctiſſimi Martyris authoritatem, à D. Blondello, & Walone Meſſalino neceſſariò dicenda erant. Cùm ex Illo Antiochenae (ubi primò foreign) Ec…leſiae Epiſcopo, totiúſque Syriae Primate, Apoſtolorum foreign, & primorum temporum oculatiſſimo teſte, tam frequentia, & tam praeclara & lucida teſtimonia produci ab Hierarchicis dignoſcerent, ut ex eo uno, poſt Scripturas, Apoſtolicae & primaevae praxeωs interprete, controverſia omnis ſtatim decideretur, nec quicquam in tantâ luce Presbyteranis ſupereſſet, quod contrà mutire, aut hiſcere poſſent.
§. 3. Illud ſatis apertè conſitetur D. Blondellus, cùm ab Epiſtolarum harum Scriptore ſingularem Epiſcopatum foreign (iiſdem verbis quibus Walo in eâdem materiâ uſus eſt) inculcatum eſſe, & ſic ut ei (ceu ſaxo ſuo Prometheus) affixus videri poſſit, diſertè agnoſcit, praef. p. 43.
§. 4. Verùm iſta, non ſannis, & contumeliis, ſed rationibus, & argumentis peragenda erant; Ego quidem in his omnibus D. Blondelli & Walonis veſtigia à me premenda eſſe decrevi▪ foreign, ídque hoc ordine,
§. 5. Primò, quicquid hâc ex parte ad has Ignatio abjudicandas Epiſtolas dictum ſit, ſolenniter ad examen vocaturus.
Secundò, Quaedam additurus, quae ſeptem Epiſtolarum à S. Polycarpo collectarum, & ad Philippenſes ſuos tranſmiſſarum authoritatem ſtabiliant.
Tertiò, (Poſt has tam luculento & praeclaro nomini depulſas invidiae tenebras) Teſtimonia quaedam ex iſtis ſeptem genuinis Epiſtolis producturus, à quibus Apoſtolici aevi praxin aeſtimari fas erit.
Quartò, Inter Sanctum Ignatium, Epiſcopum & Martyrem primaevum, ex una parte, & Sanctum Hieronymum, Presbyterum, ex alterá, ſimúlque inter utriuſque teſtimonia, Ignatii à me, Hieronymi à D. Blondello producta, inſtitutá comparatione, rem omnem ad hanc libram aut trutinam examinandam propoſiturus.