The Signal Loyalty and Devotion of Gods Saints, Part 2 · Chapter 8 · Floating text 2 · Document · Part 24 – Part 29
Oremus.
OMnipotens ſempiterne Deus, hanc famulam tuam coeleſti benedictone ſanctifica, quam in gubernationem Regni Reginam eligimus; tua ubique ſapientia doceat, et confortet, atque Eccleſia tua fidelem famulam ſemper agnoſcat. Per eundem Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum filium tuum, qui tecum vivit & regnat in unitate Spiritus ſancti Deus.
Tunc ſurgit Regina et coram Pontifice genuflectit. Deinde Pontifex mediocri voce, extenſis manibus ante pectus, dicit:
Per omnia ſaecula ſaeculorum. R. Amen. V. Dominus vobiſcum. R. Et cum Spiritu tuo. V. Surſum corda. R. Habemus ad Dominum. V. Gratias agamus Domino Deo noſtro. R. Dignum & juſtum eſt. Verè dignum & juſtum eſt, aequum & ſalutare, nos tibi ſemper & ubique gratias agere, Domine ſancte, Pater omnipotens, aeterne Deus: Honorum cunctorum auctor ac diſtributor, benedictionumque omnium largus infuſor, tribue ſuper hanc famulam tuam Reginam benedictionis tuae copiam; & quam humana electio ſibi praeſſe gaudet, tua ſupernae electionis & benedictionis infuſio accumulet. Concede ei, Domine, auctoritatem regiminis, conſilii magnitudinem, ſapientiae, prudentiae, & intellectus abundantiam, religionis ac pietatis cuſtodiam; quatenus mereatur benedici & augmentari in nomine, ut Sara; viſitari & faecundari, ut Rebecca; contra omnium muniri vitiorum monſtra, ut Judith; in regimine Regni eligi, ut Eſther. Ut, quam humana nititur fragilitas benedicere, coeleſtis potius intimi roris repleat infuſio. Et quae à nobis eligitur & benedicitur in Reginam, à te mereatur obtinere praemium aeternitatis perpetuae. Et ſicut ab hominibus ſublimatur in nomine, ita à te ſublimetur fide & operatione. Illo etiam ſapientiae tuae eam rore perfunde, quem beatus David in repromiſſine & filius ejus Salomon percepit in locupletatione. Sis ei, Domine, contra cunctorum ictus inimicorum lorica; in adverſis galea; in proſperis ſapientia; in protectione clypeus ſempiternus. Sequatur pacem, diligat charitatem, abſtineat ſe ab omni impietate; loquatur juſtitiam, cuſtodiat veritatem; ſit cultrix juſtitiae et pietatis, amatrix religionis. Vigeatque praeſenti benedictione in hoc aevo annis plurimis, & in ſempiterno ſine fine aeternis.
Deinde dicit planè legendo; ita tamen, quòd à circumſtantibus audiatur.
Per Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum filium tuum, qui tecum vivit & regnat in unitate Spiritus ſancti Deus, per omnia ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
Quibus dictis, ſedet Metropolitanus; et accepta mitra, intingit pollicem dexterae manus in oleum Catechumenorum; et inungit, in modum Crucis, brachium dexterum Reginae inter juncturam manus, et inter juncturam cubiti, atque infer ſcapulas, dicens.
DEus Pater aeternae gloriae ſit tibi adjutor, & Omnipotens benedicat tibi, preces tuas exaudiat; vitam tuam longitudine dierum adimpleat; benedictionem tuam jugiter confirmet; te cum omni populo in aeternum conſervet; inimicos tuos confuſione induat; et ſuper te Chriſti ſanctificatio, atque hujus olei infuſio floreat: ut, qui tibi in terris tribuit benedictionem, ipſe in coelis conferat meritum Angelorum; ac benedicat te, et cuſtodiat in vitam aeternam Jeſus Chriſtus Dominus noſter, qui vivit & regnat Deus, in ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
Quo-facto, ſurgit Regina, et ad partem ſe retrahit ubi Praelati ſui Domeſtici ei aſſiſtunt. Metropolitanus verò lavat et abſtergit manus, deinde accedit ante altare; et depoſita mitra, cum ſuis miniſtris facit Confeſſionem. Idem faciunt Epiſcopi parati juxta ſedes ſuas ſine mitris ſtantes. Facta Confeſſione, Metropolitanus aſcendit ad altare, oſculatur, incenſat, et procedit in Miſſa uſque ad Allelujah excluſivè, ſive ultimum verſum Tractus, vel Sequentiae, ſi dicitur, more conſueto. Regina verò ducitur à ſuis ad ſacriſtiam, vel papillionem, ubi accipit veſtes Reginales. Deinde redit cum illis ad thalamum, ubi manet uſque ad dictum Graduale; non tamen ſedet in ſolio, ſed ſuper aliquod ſcabellum ſibi paratum genuflexa procumbit audiens Miſſam. Miſſa dicitur de die; et cum Oratione diei, dicitur pro ipſa electa Regina ſub uno, Per Dominum.
Oratio.
QUaeſumus, Omnipotens Deus, ut famula tua N. Regina noſtra, qui tua miſeratione ſuſcepit Regni gubernacula, virtutum etiam omnium percipiat incrementa; quibus decenter ornata, et vitiorum monſtra devitare, et ad te, qui via, veritas, & vita es, gratioſa valeat pervenire. Per Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum filium tuum, qui tecum vivit & regnat in unitate Spitus ſancti Deus, per omnia ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
Graduali cantato, Metropolitanus ſedet ante altare in faldiſtorio cum mitra, et Regina à ſuis aſſociata media inter priores duos Praelatos paratos ad Metropolitanum reducitur; cui facta reverentia, ut prius, genuflectit coram eo. Tunc imponitur ei Corona, quamomnes Epiſcopi parati, qui adſunt, de altari per Metrolitanum ſumptam manibus tenent, ipſo Metropolitano illam regente, et capiti illius imponente, ac dicente:
ACcipe Coronam Regni, quae, licet ab indignis, Epiſcoporum tamen manibus capiti tuo imponitur. In nomine Patris, & Filii, & Spiritus ſancti, quam ſanctitatis gloriam, et honorem, & opus fortitudinis, ſignificare intelligas; & per hanc te participem Miniſterii noſtri non ignores. Ita, ut ſicut nos in interioribus paſtores rectoreſque animarum intelligimur, ita & tu in exterioribus vera Dei cultrix, ſtrenuaque contra omnes adverſitates Eccleſiae Chriſti defenſatrix aſſiſtas, regni que tibi à Deo dati, & per officium noſtrae benedictionis in vice Apoſtolorum, omniumque Sanctorum, regimini tuo commiſſi utilis executrix, proficuaque regnatrix ſemper appareas; ut inter glorioſos athletas, virtutum gemmis ornata, & praemio ſempiternae felicitatis coronata, cum Redemptore ac Salvatore noſtro Jeſu Chriſto, cujus nomen vicemque geſtare crederis, ſine fine glorieris. Qui vivit et imperat Deus, cum Patre & Spiritu ſancto, in ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
Et mox dat ei Sceptrum in manum, dicens:
ACcipe virgam virtutis ac veritatis, et eſto pauperibus miſericors, et affabilis; viduis, pupillis, et orphanis, diligentiſſimam curam exhibeas; ut Omnipotens Deus augeat tibi gratiam ſuam, qui vivit et regnat in ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
Tunc ſurgunt omnes, et Metropolitanus cum omnibus Epiſcopis paratis deducit Reginam, coronam in capite et ſceptrum in manu ferentem, mediam inter ſe et digniorem Epiſcopum paratum, ſupra ſolium; ubi ſtans cum mitra, unà cum eodem digniore Epiſcopo, inthronizat eam in ſolio, dicens.
STa, et retine a modò locum tibi à Deo delegatum, per auctoritatem omnipotentis Dei, et per praeſentem traditionem noſtram, omnium ſcilicet Epiſcoporum, caeterorumque Dei ſervorum; et quantò Clerum ſacris altaribus propinquiorem perſpicis, tanto ei potiorem in locis congruis honorem impendere memineris; quatenus mediator Dei & hominum te mediatricem Cleri et plebis permanere faciat.
Deinde Metropolitanus, depoſita mitra, inchoat, ſchola ſequente, Hymnum:
Te Deum laudamus.
Qui totus dicitur: quo incepto, Metropolitanus accedit ad dextram Reginae: ibi continuò manens, uſque ad finem Hymni; finito hymno, Metropolitanus ſtans, ut priùs, juxta Reginam ſine mitra, dicit ſuper illam:
V. Firmetur manus tuà, et exaltetur dextera tua.
R. Juſtitia et judicium praeparatio ſedis tuae.
V. Domine exaudi orationem meam.
R. Et clamor meus ad te veniat.
V. Dominus vobiſcum.
R. Et cum Spiritu tuo.
Oremus.
DEus, qui victrices Moyſi manus in oratione firmasti, qui quamvis aetate langueſceret, infatigabili ſanctitate pugnabat; ut dum Amalech iniquus vincitur, dum profanus nationum populus ſubjugatur, exterminatis alienigenis, hereditati tuae poſſeſsio copioſa ſerviret; opus manuum tuarum pia noſtrae orationis exauditione confirma: habemus & nos apud te, ſancte Pater, Dominum ſalvatorem, qui pro nobis manus ſuas extendit in cruce; per quem etiam precamur, Altiſsime, ut, tua potentia ſuffragante univerſorum hostium frangàtur impietas; populuſque tuus, ceſſante formidine, te ſolum timere condiſcat. Per eundem Christum Dominum noſtrum. R. Amen.
Quibus finitis, Metropolitanus cum Epiſcopis paratis revertitur ad ſedem ſuam, vel faldiſtorium propè altare, et dicitur Alleluia, ſive ultimus verſus Tractus, vel Sequentiae, Evangelium, et alia uſque ad Offertorium incluſivè. Quo dicto, Metropolitanus reſidet in faldiſtorio ante medium altaris cum mitra; et Regina à ſuis Praelatis, Magnatibus, et aliis aſſociata venit ante Metropolitanum, coram quo genuflexa, offert ei aurum, quantum ſibi placet, et manum Metropolitani recipientis oſculatur. Deinde ad ſolium ſuum revertitur. Metropolitanus lavat manus, ſurgit, et accedit ad altare, et proſequitur Miſſam uſque ad Communionem.
Cum Secreta diei dicitur pro Regina, ſub uno Per Dominum.
Secreta.
MUnera, quaeſumus Domine, oblata ſanctifica: ut et nobis Unigeniti tui Corpus et Sanguis fiant; et Reginae noſtrae ad obtinendam animae corporiſ que ſalutem, et ad peragendum injunctum officium, te largiente, uſquequaque proficiant. Per eundem Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum filium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus ſancti Deus, per omnia ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
Pax datur Reginae per primum ex Praelatis paratis, cum inſtrumento ad hoc ordinato. Poſtquam Metropolitanus ſe communicaverit de Corpore, et Sanguine; Regina ſine corona, et ſine ſceptro, de thalamo ſuo, à ſuis duntaxat aſſociata, accedit ad altare, genuflectiti in ſupremo gradu altaris, et Metropolitanus converſus ad Reginam eam communicat. Regina, antequam ſumat Sacramentum, oſculatur manum dexteram Metropolitani; et ſumpta Communione, ex calice de manu Metropolitani ſe purificat, et purificatus ad thalamum ſuum revertitur cum ſuis, ut venit. Metropolitanus verò ablutionem ſumit; et accepta mitra, lavat manus, et perficit Miſſam.
Cum Poſtcommunione diei, dicitur pro Regina ſub uno Per Dominum.
Poſtcommunio.
HAee, Domine, oblatio ſalutaris famulam tuam N. Reginam noſtram ab omnibus tueatur adverſis; quatenus Eccleſiaſticae pacis obtineat tranquillitatem, & poſt iſtius temporis decurſum ad aeternam perveniat haereditatem. Per Dominum noſtrum Jeſum Chriſtum filium tuum, qui tecum vivit & regnat in unitate Spiritus ſancti Deus, per omnia ſaecula ſaeculorum. R. Amen.
In fine Metropolitanus dat Benedictionem ſolemnem, qua data, omnes vadunt in pace.
De Benedictione & Coronatione Regis in Conſortem electi.
CVm autem Regina, jampridem, ut Regni Domina benedicta et coronata, deinde Conſortem ſibi elegerit, quem poſteà ſtatuerit coronari, ab diem ordinatam vocantur omnes Praelati Regni; parantur duo thalami, atque omnia alia ordinatur, prout ſuprà in coronatione Regis poſita ſunt, f. 163. Die autem ſtatuto, Metropolitano et Praelatis in Eccleſia conſtitutis, et ſe veſtientibus, Regina Reginalibus veſtibus induta, cum corona in capite et ſceptro in manu, à ſuis aſſociata venit ad Eccleſiam, et aſcendit thalamum ſuum. Illis autem paratis, et ſuo ordine ſedentibus, ut ſuprà in coronatione Regis ordinatum eſt; Regina de thalamo ſuo deſcendens cum corona in capite, et ſceptro in manu, venit coram Metropolitano, à quo, facta ei reverentia, petit Regem conſortem ſuum benedici et coronari, ſub his verbis:
REverendiſſime Pater, poſtulamus ut conſortem noſtram nobis à Deo conjunctam benedicere, et corona Reginali decorare dignemini, ad laudem et gloriam Salvatoris noſtri Jeſu Chriſti.
Deinde ad thalamum ſuum revertitur. Interim Rex veſtibus militaribus indutus veniat ad Eccleſiam, à ſuis Praelatis domeſticis non paratis, et Comitibus, Magnatibus Regni, et aliis aſſociatus. Qui cùm venerit propè Presbyterium, duo Priores Epiſcopi ex paratis ei obviàm veniunt, et cum mitris capita illi aliquantulum inclinantes, ipſum, bireto depoſito, uſque ante Metropolitanum deducunt; coram quo Rex caput inclinans, humilem ei reverentiam exhibet. Qua facta, prior Epiſcoporum deducentium ſtans, detecto capite, verſus ad Metropolitanum, voce intelligibili dicit:
REverendiſſime Pater, poſtulat ſancta Mater Eccleſia Catholica, ut praeſentem egregium militem ad dignitatem Regiam ſublevetis.
Et omnia alia ſuo ordine fiunt, prout habetur ſuprà ſub prima rubrica de benedictione et coronatione Regis, fol. 163. uſque ad aliam rubricam de coronatione Reginae, fol. 174. quae hîc omittitur, cùm ſit priùs coronata.
Theſe forms of Prayers and Ceremonies are uſed in moſt forein Kingdoms, as Spain, Hungary, Bohemia, Poland, &c. with ſome little variation relating only to their particular Kingdoms.
M. Paulus Stranskie Reipub. Bohemiae, Lugd. Bat. 1634. c. 5. ſect. 12, to 20. p. 572, &c. deſcribing at large the manner of the Coronation of the Kings of Bohemia in later times, informs us, That after the Supreme Burgrave of Prague hath in the name of the moſt bleſſed and undivided Trinity pronounced ſuch a one to be elected and accepted King of Bohemia, all the multitude hearing this, preſently cry out, Vivat, vivat, vivat N. Bohemiae Rex: After which having taken his Oath, the Archbiſhop and Biſhops uſe ſeveral ſet Prayers for him; and all the People, as well thoſe who are preſent as abſent at the Coronation feaſt, cry out with ingeminated joyfull ſhouts, Vivat, vivat, vivat, Triumphatis Reipublicae Hoſtibus N. Bohemiae Rex.
*Seldens Titles of Honor, p. 222. to 255.In France they have a particular Pontical or form of Prayers, Benedictions and Ceremonies uſed at the Conſecration of their Kings, writen and uſed in the year 1365. the firſt year of Charles the 5th. King of France, by his ſpecial command, and thus ſubſcribed.
Ce liure du ſacre des Roys de France eſt a nous Charles le v. de noſtre nom Roy de France; & le fimes corriger, ordeiner, eſcrier & istorier l' an 1365. agreeing for the moſt part with that in Laurentius Bochellus, Decretorum Eccleſiae Gallicanae, lib. 5. Tit. 2. De Conſecratione & Coronatione Regis Franciae, c. 1. p. 701, to 755.