Chronological History of Popes Intolerable Usurpations, History · Book 1 · Chapter 5 (13 of 15)

Chronological History of Popes Intolerable Usurpations · History · Book 1 · Chapter 5 (13 of 15)

p. 340ThisbbEpiſt. 62. & 171. Decretalium, pars 16. c. 344. Yvo Carnotenſis aſſerts the Supremacy of Kings as well in Eccleſiaſticals as Temporals; That they ought not to be excommunicated; That if they receive any Excommunicate perſons into their royal favor and protection, the Biſhops, Prieſts and people ought to abſolve and receive them into their Communion; Dispoſitiones rerum temporalium Regibus attributa ſunt, & Baſilei, id eſt, fundamentum populi et caput exiſtunt; Si aliquando poteſtate ſibi conceſſa abutuntur, non ſunt a Nobis graviter exaſperandi, ſed ubi Sacerdotum admonitionibus non acquieverint, divino judicio ſunt reſervandi, (not to the Popes tribunal) ubi tanto diſtrictius ſunt puniendi, quanto minus fuerint divinis admonitionibus obnoxii; unde habetur in libro ccCapitularia Ca…oli Magni & Ludovici, c. 383. Concili … T…l…tan. 12. c. 3. P…thou Preuves de… Libertez de L'egl…e Gallicane, c. 5, 6. p. 31, 32, 33, &c.Capitulorum Regalium auctoritate Epiſcoporum conſtitutorum. Si quos culpatorum Regia poteſtas aut in gratiam benignitatis receperit, aut menſae ſuae participes effecerit, his etiam Sacerdotum et populorum conventus ſuſcipere in Eccleſiaſtica communione debebit, ut quod principalis pietas recipit, nec a Sacerdotibus Dei alienum habeatur. Upon which account Yvo thus juſtifyed his reception of Gervaſius, an Excommunicated perſon, ad communionem in Paſchali Curia: Pro regia honorificentia hoc feci, fretus auctoritate Legis praedictae, which he there recites; thus ratified and prefaced in his Decretals, and in the 12. Council of Toledo. Vidimus quoſdam & flevimus ex numero culpatorum receptos in gratiam Principum, extorres extitiſſe a Collegio Sacerdotum; quod notabile malum illa res agit, quia Licentia principalis, in qua ſe ſolvi licentius curat, ibi alios alligat, & quos in ſuam communionem videtur ſuſcipere, à communione & pace Eccleſiae eligit ſeparare, & qui cum illa conveſcant, ſola Sacerdotum communione priventur. Et ideo quia remiſſio talium qui contra Regem, gentem vel patriam agunt, per definitiones Canonum antiquorum in poteſtate ſolum regia ponitur, cui et peccaſſe noſcuntur, **ideo.adeo nulla ſe deinceps a talibus abſtinebit Sacerdotum communio; Sed quos regia poteſtas aut in gratiam benignitatis receperit, aut participes menſae ſuae effecerit, hos etiam ſacerdotum ac populorum conventus ſuſcipere in Eccleſiaſticam communionem debebit; ut quod Principalis pietas habet acceptum, neque à Sacerdotibus Dei habeatur extraneum. This was the received practice both of the Churches, Realms of France, Spain, and of England too, (as the learned French Advocate Pierre Pithou proves at large, by ſeveral Hiſtories, Preſidents, Authorities;) before and under Pope Gregory, Ʋrban, and Paſchal the 2. whoſe excommunications of the Emperors Henry 3. & 4. and their adherents, by all theſe reſolutions, were meerly uncanonical, and voyd, by this approved antient Law, which gave Emperors and Kings power to abſolve their Excommunicated Subjects, and exempted themſelves much more from Excommunications, which Priviledge the French Kings Clergy ſtrenuouſly maintained againſt this uſurping Pope Paſchal; who though he miſcarried in his Deſign of ſtripping the Emperor and King of France of their right of Investitures, yet he ſo terrified the King of Hungary with his Thunderbolts, that after a great Schiſm and contention between them, Literis graviter ſcriptis renunciavit Pontifici Inveſtituras Epiſcoporum & aliorum Praelatorum; as the p. 341aaCent: Magd. 12. c. 8. col. 1133.Century Writers inform us out of Martinus Capel. But theſe Letters being not extant, we cannot reſolve upon what terms, or how farre he quitted this his ancient indubitable Prerogative royal, to this Pope.

Before I proceed to the next Popes Conteſts with the Emperor, I cannot but inform you what cenſurebbChronicon Editione Francofurti 1566. f. 133, 134. Sigebertus Gemblacenſis Monachus (living and dying under Pope Paſchal, in the year of Chriſt, 1112.) hath given in his Chronicle of this Controverſie between the Emperors and Popes about the right of Inveſtitures.

Anno 1111. Henricus Rex Romam vadit propter ſedandam diſcordiam quae erat inter Regnum & Sacerdotium, quae caepit a Papa Gregorio ſeptimo, qui & Hildebrandus nominatus eſt, et exagitata a ſucceſſoribus ejus Victorie & Urbano, et prae omnibus a Paſchali, magno ſcandalo erat toto mundo. Rex autem uti**miſprinted nolens. volens authoritate et conſuetudine et authoralibus privilegiis Imperatorum, qui à Carolo Magno, qui poſt de Regibus Francorum imperavit Romanis; jamque per trecentos et eo amplius annos imperaverant ſub 63 Apoſtolicis, dabat licite Epiſcopatus et Abbatias, et per Annulum et per Virgam. Contra hanc majorum authoritatem cenſebant Papae Synodali judicio, non poſſe nec debere dari per Virgam vel per Annuium Epiſcopatum, aut aliquam Eccleſiaſticam Inveſtituram a Laicali manu, et quicunque ita Epiſcopatum, aut aliam Eccleſiaſtici juris Inveſtituram accipiebant, excommunicabantur; Propter hanc praecipue cauſam Rex Romam tendebat. After which he reciteth the ccHere, p. 330.forementioned Charter and Oath of Pope Paſchal and his Cardinals, confirming this antient right of Inveſtitures to the Emperor, and their perfidious violations thereof, upon which many prodigies and calamities enſued. I ſhall hereunto ſubjoyn theſe paſſages out of ddAnnalium Boiorum, l. 6. p. 480, 485, 486, 490.Joannes Aventinus, relating the original and progreſſe of the Conteſts between this Emperor, Pope Paſchal and his predeceſſors touching Inveſtitures.

Per triginta tres annos a Gregorio & Urbano continenter ſanguine ovium belligratum est, &c. donec Auguſtum Paſchalis per filium Henricum è faſtigio rerum in privatum ſtatum deturbavit, pollicitus ſe in Germaniam ad Conventum ſolennem Auguſtam Rhaetiae venturum. Dumque eo contendit, certior fit de morte Auguſti (Henr. 4.) ad Padum ergo ſubſtitit, atque coacto ſuae partis Coetu, acta Gregorii Urbanique comprobat, Clementis tertii, caeterorum Epiſcoporum atque Auguſti reſcindit; pollui Religionem, ſi quiſpiam ſacrificus ſuffragio prophano cooptatus fuerit, fidemve principi dederit. Neceſſe eſt cuivis Chriſtiano in Romani Pontificis leges jurare, decernit,**See here, p. 325. &c. Proinde debere homines conſideratius jam loqui cum illo, atque pro legibus habere quae dicat. Quicquid adverſus Romanum Senatum Pontificalemve ſe extulerit, contundendum eſſe decernit. Conventu peracto ad Caeſarem Legatos cum mandatis mittit, ſe in Germaniam venturum, ubi de ſummis utriuſque rebus colloquatur, promittit. Inde Romam ipſe, at Caeſar Reginoburgum ad hyemandum petit, adventum Paſchalis praestolatur, Verum is ſe in Gallias Cluniacum confert. Poſtea Auguſtobonae in Trecaſſiorum, & Galliae Lugdunenſis Ʋrbe, conciliato ſibi Galliae Epiſcoporum favore, ad captandum plebis auram, leges turbulentiſsimas rogat atque perfert. Caeſarem de creandis Pontificibus ad diſquiſitionem vocat: ipſum Pontificalibus Comitiis excludit; ea ad Plebem transfert, nempe communem omnium Paſtorem, communiter omnium ſuffragio capiendum eſſe ſtatuit; pollui religionem, ſi quiſpiam ſacris addictus caeleſtis atque immortalis Imperatoris Caeremoniarum conſors ſit, terreno atque mortali Regi ſe in Clientelam atque ſervitutem dicaverit. Sacerdotiorum adminiſtrationem ad Pont. Max. armorum ad Caeſarem pertinere. A ſingulis igitur Epiſcopis juſjurandum exactum, futuros in poteſtate Romani Pont. Hereupon the Emperor Henry the 5. in defence of his antient Imperial Rights and Juriſdiction againſt theſe Papal incroachments, by his publike Proclamations declared, & per Edicta ita obnunciat; Non licere Gallis curioſis, aliena, quae nihil ad eos attinent, curare; cuilibet facile eſſe de alieno largiri. Chriſtiani orbis Imperium ſibi a Deo Opt. Max. impoſitum eſſe; proinde ſe de veteri more, et ritu p. 342priſcae Religionis, ſacris ſupremae Majeſtatis placitis non defuturum, daturumque jure ſuo operam, ne quid Reſpublica detrimenti capiat. Extare vetuſtiſſimam Sanctiſſimorum Patrum Legem tempore Caroli Magni perlatam, quae Paſchalis, atque cum eo ſentientes, per omnium Sacerdotum religiones devoventur, atque proſcribuntur. Nullo pacto fas juſque eſſe faſtuoſo Pontifici, leviſsimis Gallis, magis ſuperſtitioſis, quam Religioſis, tot divos, tot pientiſsimos Pontifices maximos, minores Myſtas, Monachos, Reges, Imperatores, Superos atque Caelites impietatis condemnare; ſe quoad vita ſuppetat, non paſſurum, ut inſtituta a majoribus accepta, per tot annos hactenus obſervata, fraude et aſtu paucorum, cum maximo Chriſtianorum morum pernicie, obliterentur, Pontifices, Epiſcopos, myſtas, Monachos ab Imperatoribus, atque Regibus collocupletatos eſſe; Ubi his pares opibus facti ſunt, more perditorum, quo plura donata fuerint, plura concupiſcere, illi… que ſordere prima quae que ubi majora ſperarint: Titulo honeſto libertatis Eccleſiaſticae, fraudulentos homines graſſari, illud conari ut ſe excluſo, paulatim etiam populum, Sacerdotes, Epiſcopos alios in ordinem atque ſervitutem tandem redigant, atque arma in eis, quorum beneficia poſſident, ne haec aliquo pacto repeti queant, vertant. Pontifices Romanos orbis Imperium animo cogitare, Regnum Chriſtiani populi adfectare, non quieturos, donec oppreſſo Caeſare omnibus jugum ſervitutis, quod ipſi excuſſere, imponant. Chriſti cruciamenta declarare quaenam ſit rabies **Mat. 26. 14, 15, 47, 57, 59, to 69. c. 27. 1, …0. c. 41. John c. 18, & 19.Matt 26:14Matt 26:15Matt 26:47Matt 26:57Matt 26:59–69John 18ſacerdotum, adverſus immodicam concupiſcentiam, cui ſemel animus devoverit, nullum ſtareterminum; ſe paene impuberem, imperitum omnium rerum ab illis egregiis Paſtoribus dolo circumventum in Patrem Chariſsimum concitatum eſſe, armaque horum conſilio ſumpſiſſe. Nunc genitore oppreſſo adverſus ſe conſpiraſſe, neque modum ambitioni ponere niſi alios omnes dignitate, honore expolient, et, quo ipſis quicquid habeat, liceat, ab ſingulis juramentum, ſe futuros in eorum poteſtate; quicquid illi dicant, pro legibus habituros, atque tandem pro Deo adoraturos, exigant. In hanc ſententiam multae ultro citroque datae ſunt Epiſtolae. Noviſſimè Caeſar reſcripſit: Quamvis veterem conſuetudinem atque ritum a tot ſanctiſsimis Patribus per tot annos obſervatum, jure atque armis retinere poſsit, nihil tamen ſua referre, ſi Pontificalibus Comitiis excidat; modo Epiſcopi, myſtae, Monachi praedia ſtipendiaria, fiſcos, nervos Reipub. Arces, Civitates, Nota.Ʋrbes, oppida, Vicos Regios, Castella, Reipublicae atque Caeſari reddant, Decimis contenti vivant, Dei & pauperum, populique cauſam, Philoſophiam divinam interpretando, vota illuſtrando, Crucem Christi praeferendo agant, atque Univerſis Chriſtianis paupertatem atque ſimplicitatem Servatoris noſtri, & Comitum ejus aemulando, praeluceant. Convenit itaque inter Pontificem Max. atque Caeſarem, uti Sacerdotes, Flamines, Pontifices Maximi, Minores, medioximi, omiſſis hujuſcemodi Reipublicae, (ut Chriſtus Magiſter noſter appellat) ſpinis, victu parabili ac parco contenti, Chriſti praeceptoris noſtri quoad liceat modestiam, paupertatem (ectentur, studio literarum operam navent. Atque ad hanc legem promulgandam jam Paſchalis Romam ex Galliis redierat; where forgetting, reſcinding all his premiſed Promiſes, Charter, Oaths, Obligations to the Emperor, (recited by Aventinus) he ſtirrs up all the G…rman Prelates, (whereof the Archbiſhop of Mentz was the ring-leader) to conſpire and rebell againſt him, when he expected nothing but Peace and Unity.

Hereupon, ddAventinus l. 6. p. 489, 490.Alberto Moguntino Pontifice authore, plerique Proceres & Sacerdotes, maxime Saxones, adverſus Imperatorem conspirant, domum jugum excuſſuri remeant. Auguſtus indicio ad ſe delato, Albertum Moguntinum in vincula conjicit. Unde elapſus, ad Saxones ſe confert. Fridericus quoque Agrippinenſis Epiſcopus cum Civibus rebellionem facit. Gotofridus atque Hainricus Luthareae inferioris duces, imperata etiam detrectant.**See Carolus Sigon…s de Regno Italiae, l. 2. p. 252. Pleraque tum prodigia bellum Civile portendiſſe in faſtos relatum eſt; ſanguine pluit, lavans caput cruore manus pollutas invenit; terra intremuit; Ʋrbes, Domus everſae; Dormitantes nectu cubilibus excuſſi ſunt. Tonitrua, fulgura crebra mortales attonitos fecerunt. Dira grando ſegetes, homines, pecora attrivit. Leodii ſubito tranquillo aere turbo coortus fulmine tres Sacerdotes comprecantes in Templo, vesperi pridie ejus diei qua Chriſtus triumphabundus coelos conſcendit, extinxit; moenia, aedes ſubvertit, p. 343factor pestilens ſubſequutus eſt. Nubes ſolutae, fluminumque more effuſae, pecudes, caſas, villas cum hominibus aquis operuêre; Nubes ſanguineae, crux, homo candens in caelo viſus, exitium Orbi terrarum adventaſſe credebant. Rurſus Germania in ſua viſcera ferrum convertit. Solum Fridericus & Conradus, hic Franciae, alter Sueviae regulus, & Godefridus praef…ctus praetorio Rheni Imperatoris tutebantur partes. Caeteri omnes jugum excutiunt, ſaeviunt, cuncta incendiis, caede complentur. Ʋrbes, oppida, Vici, Arces, Caſtella diripiuntur, ad egeſtatem & ſolitudinem rediguntur, licentiaque & conſuetudine belli civilis, graſſatores plurimi, paſſim Villas, Civitates, itinera obſident; Viatores, Cives, Ruſticos, Sacerdotes, fine diſcrimine spoliant, fana donis referta expilant. Dum haec in Germama fiunt, Legati Calojoannis, qui Alexio Parenti ſucceſſerat Imp. Conſtantinopolitani (taking advantage of theſe diviſions and Civil wars between the German Emperor, Pope, and their adherents) Romam venêre & honorificentiſſime excepti ſunt. Romani eiſdem ad quintum lapidem officii gratia obviam procedunt. Poſtridie Pont. Max. Sacerdotes, Senatum, Populum, acturos de communi omnium ſalute, atque libertate Urbis Reginae Mundi, in Templū Conſtantini coire jubet. Legati Orientalis Imperatoris introducti, ſuper omnes ad dextram Paſchalis collocantur. Deinde pauc…ſſimis ita verba faciunt; Salutat Univerſos orbis terrarum Dominus Imperator Orientalis, poſtulatque, ut relictis inſams, diſcordioſis, furibundis; et ebrioſis Germanis, ſaeviſsimis praedonibus, qui famem et egeſtatem ſuam latrociniis explere coguntur, ad verum, antiquum et legitimum Imperatorem redeatis. Is non ſolum Eccleſiae ſe propugnatorem praeſtabit, ſed etiam viduas, pupillos, infirmumque quemque auro, argento, ditabit. Haec ubi dicta, acclamatum eſt more gentis, Perplacet, reddamus diadema legitimo et antiquo rerum Romanarum Principi. Deficiamus a Teutonibus ſeditioſis et ſtolidis ad veterem Romani Imperii moderatorem; vetus Roma cum nova, Occidens cum Oriente rurſus conjungatur. Poſthac Paſchalis concionatur in Imp. Hainricum Quartum, atque ejus filium Quintum; crimina, injurias, vitia commemorat. Petrus Leon praefectus Urbis, Joannes Cajetanus, Hugo Cluniacenſis antiſtes, caeteri pacis ſtudioſi, obnunciant, clamant, perſtrepunt, vociferantur, Paſchalem maximo Reipub. Italiae, Romae, omnium denique incommodo, contra fas atque aequum pacem exuere, faedus diſſolvere, pactum praevericari, Chriſtianam Religionem diſcordiae malis ſcindere, atque polluere. Fit tumultus, Conventus diſſolvitur. Poſtridie in eandem aedem Epiſcopi partium Paſchalis, vocato ad arma populo, frequentes obstinatique concurrunt, confluunt. At Paſchalis excluſo populo, accitis in Curiam quibuſdam Flaminibus Italiae, Sicilia, Galliae, Britanniae, Epiſcopis, maxime Conrado, Praenestino, Beluacenſi, Rhemenſi Epiſcopis, Legato Burguadiae, quibus omnibus Potentia Germani Principis formidoloſa erat, contra nitentibus pacis ſtudioſis, ac ſtatum temporum, perniciem communem, clades futuras, civilia arma, Chriſtianorum necem, diſſentiones, ſeditiones deplorantibus, in Imperatorem Hainricum Quintum concionatur, ingratum vocat, eundem a ſe patronum D. Petri nuncupatum, tamen cuncta caede, incendiis, rapina, ſacrilegio compleſſe, castella vi expugnaſſe commemorat. Alia convitia quae ira ſuggeſſit, in Caeſarem jactat, ſacrilegii, caedis, homicidii, latrocinii, tumultus concitati condemnat, (of which himſelf was principally guilty.) Deinde Hildebrandum atque Urbanum ampliſſimis verbis collaudat; acta eorum comprobat, Imperatorem, Prophanos quoſque a rerum Divinarum cura, a Sacerdotiorum procuratione, ab opum Eccleſiaſticarum rerumque miniſtratione, decreto ſubmovet, Comitiis Pontificalibus arcet, excludit; omne jus interdicto Caeſari adimit, nullam ejus rationem in illiuſmodi habendam cenſet; Pontificem Max. **juramenti.mendacii religione obſtringi non poſſe (iterum) decernit, inductoque Priore decreto, diploma privilegiumque ſibi captivo, vi atque armis in Castris ſub Papilionibus a tyranno extortum, ut ſua Roma à ſervitute atque ſaevitia immaniſſimorum Latronum liberaretur, Pravilegium nuncupat; quod modo ratum erat, irritum facit; quod dictum, indictum eſt, contra ſentientibus ſacrificiis p. 344interdictum. Deinde Friderico Agrippinenſi, Conrado Juvavenſi Archiepiſcopis ſcriptum, Imperatorem in numero impiorum computatum eſſe, e Curia Chriſtianorum ſubmotum, et ad auxilium Eccleſiae Romanae invitantur illi Archimyſtae. Extant Epiſtolae atque hujuſmodi quae ego breviter perſtringo, quemadmodum geſta ſunt, ſervantur in Bibliothecis noſtris, relata a quodam Legato Augusti, qui interfuit, & quid quoquo die a ſingulis dictum factumve fuerit, Imperatori renunciavit. Dumque talia in Italia & Romae fiunt, Conradus Archimyſta Boiorum ad Saxones defecit. Hugonem Epiſcopum Caeſarianum, Brixina movet, Renoberthum Monachorum Salisburgenſium Praeſulem ſufficit. Hainricum quoque Fruxinenſem Epiſcopum abdicare conatur. Viſchopagum, alia templa, quae is conſecrarat, reſecat: Fruxinum inde ſe confert, Hainricum Paſchalis decreta refellentem dignitate moturus. Verum myſtae ejuſdem Fani, qui tum doctiſsimi omnium Sacerdotum Germaniae cenſebantur, Acta Paſchalis, velut ſacris literis contraria reſcindunt, Conradum exigunt. Qui a Salisburgenſibus quoque excluſus in Saxoniam aufugit, Saxoniae Proceres, Epiſcopi, Archimyſtae hi, Conradus Juvavenſis, Albertus Mogontinus, Fridericus Agrippinenſis, Theodoricus Legatus Paſchalis in Agrippinenſi Colonia coeunt, Auguſtum et Epiſcopos ab eodem more et ritu priſcae religionis in Senatum Pontificalem allectos, devovent, Imperatori hiſque Paſtoribus rebellantibus mandata detrectantibus, belligerantibus adverſus Caeſarem, veniam ſcelerum condonant, caelum aperiunt, caeteris claudunt. Fidem igitur ſervantes oppugnantur ſub ſpecie Religionis; ſtupra, inceſtus, ſacrilegia paſsim committuntur; caedes, incendia impune fiunt. Auguſtus ſe quoque tutaturus Agrippinam Coloniam petit, agris circa vaſtatis in Saxoniam tendit, cum Saxonibus contendit, Segifridus ac Horo Manoveltrae Proceres Saxonum praelio ſuccubuere, atque occiſi ſunt. Inter haec Conradus in Francia & ad Danubium, Friderieus in Su…via & juxta Rhenum ſorore Imperatoris geniti, fortiter acta avunculi tutantur, Emicho dynaſta partium Alberti Sarobriga, Epiſcopi Mogontini, authoris hujuſce belli Civillis, a Friderico occiditur, Stephanus Colomanni Regis Ʋngariae filius Lupoldus Auſtriacus cum Duce Boiemiae Ladiſlao, ſubſequuntur veſtigia Ʋngarorum ad Eylenostadium progrediuntur: agris circum circa vaſtatis, incolumes revertuntur. In the mean time Machtylda (Hildebrands and Paſchals grand Patroneſs) deceaſing, aaIbidem p. 484.Romano Epiſcopo legavit, id quod patrimonium Petri nominant (being in truth the Emperors Patrimony, not Peters) tuncque vox caelitus audita (uti a graviſſimis accepi Theologis) Venenum melle litum foeminam propinaſſe. The Pope ſeiſing on her pretended Legacy, the Emperor hereupon to recover his right, and chaſtiſe him for his premiſed Conſpiracies and Rebellion, Auguſtus cum exereitu Italiam intrat, Machtyldae opes jure hereditario (nam cognata fuerit) poſſedit; but before his arrival at Rome Pope Paſchal died. This Papal Uſurper (as bbAnnal. Boiorum l. 6. p. 491Aventinus obſerves) was the firſt Pope who ſet the year and date of his Papacy to his Letters and Bulls inſtead of the Emperors, and granted immunities to Colledges built by others. Priores Pontifices Romani ad diplomata, Epiſtolas, libellos omnes hactenus Imperatoris annos addiderunt, primus Paſchalis hiſce tacitis, ſuae poteſtatis numerum adſcripſit, (which other Biſhops ſince uſurped) huncque primum immunitate donaſſe Collegia, licet ab aliis extructa, reperio.

Anno Domini 1118: after Paſchals death, ccSigebertus, Stella, Volatteranus, Platina, Barns, Balaeus, Krantzius, Hermannus Schedel, Martinus Polonus, Antoninus, Onuphrius, Centur. Magd. 12. 1133, 1134, 1196. in Gelaſio 2. Simoneta, l. 7. c. 71. Bonfinius, lib. 6 Decad. 2. Rerum Ungar. Ann. 1119. Faſcic. Temp.Joannes Cajetanus, ſtiled Gelaſius Secundus, was choſen Pope by ſome of the Romans and Cardinals, without the Emperors privity, yet with great diſſention. Nam cum ſine Imperatoris conſenſu eligeretur Cincius quidam Fregepanis dictus, Patricius Ʋrbis potentiſſimus, illius injuriam non ferens, ad Palladii Monaſterium, ubi Cardinales erant congregati, cum ſatellibus armatis venit, Imperatoris injuriam ulturus; Cupiebant enim hac in parte tum authoritatem Imperatoris conſervare, ſicuti fidem ei dediſſent, tum Eccleſiae patriaeque ſuae conſulere. Cum autem monitionibus precibuſque nullus daretur locus, impetu in Coventiculum Cardinalium facta, Cincius in eos irrumpens, refractis foribus, obvium quemque percuſſit; Pontificem obtorto ejus collo in terram dejectum calcibus contrivit, in vinculaque protruſit, p. 345ne ſedem aſcendat, donec Imp. ea de re certior factus eſſet. Cardinales autem fugam parantes ex mulis et equis dejecit, nullumque genus contumeliae praetermiſit, quo affici tantus Senatus poſſet. Sed non tulit tantam injuriam populus Romanus, quin auxilio Normannorum eum tandem liberaverit, & hostes ad pedum oſcula compulerit. Hinc Imperator Henricus (to vindicate his Imperial Juriſdiction and right in the Popes election and removal of this Intruder) Exercitum magnum ex Germania Romam miſit. Gelaſius hereupon, conſcious of his guilt and inability to reſiſt, cum ſuis Cajetam navigio mox petiit, ibique Sacerdos factus est, cum ſolum Diaconus ante creatus fuiſſet Pontifex. Henricus Romam veniens abſente Gelaſio (by his Imperial Soveraignty and Privilege) Mauritium Burdinum Bracharenſem Archiepiſcopum pontificem creavit, ac Gregorium octavum vocavit, eumque familiae Frangepanum commendans tuendum, inde abiit. Quo audito Gelaſius clam redit, & ſumpto animo prodit in aedem Praxedis, Miſſam facturus. Ubi ab adverſaria parte ita fuit impetitus, ut aegrè fuga ſuae incolumitati conſuleret. Animadvertens igitur Pontifex ſe imparem iis quos Caeſar juſſerat Burdini partes defendere, gravi concitata ſeditione, quaſi faetore ſuo relicto, ipſe iterum in fugam dilabitur. Elapſus difficulter manibus ſuorum hoſtium, Piſas navigavit, atque inde in Galliam ſolvit, ad portum S Aegidii, & conſecratis in via inter eundum aliquot Eccleſiis, ſcilicet S. Caeciliae in Stagello, S. Sylveſtri in Tullano, & S. Stephani in Tornaco. (Chriſtum nullibi praedicabat) lapidibus earum terminos notabat.aaChron. Ann. 1118. p. 262. Abbas Uſpergenſis relates, that this Pope in contempt of the Emperor and Magiſtracy, aſſembled a kinde of Synod at Capua of his conjured Prelates, wherein Caeſarem cum Antipapa Burdino (quem vocat idolum Caeſaris) damnavit, inde in Galliam iter facit. Ab Abbate demum Cluniacenſi peramice exceptu… eſt, ac pleurifi correptus Anno Domini 1119. poſt unum ſui Pontificatus annum & aliquot dies, obiic mortem, in eodem ſepultus Caenobio.

AbbasbbChronicon, Anno 1119. Cent. Magd. 12 p. 1269. Uſpergenſis, Onuphrius, and others inform us, that after the death of Pope Paſchal the 2d, the Emperor Henry haſtening to Rome to provide a Pope to ſucceed him, primo quidem in electione Domini Johannis, qui & Gelaſius 2. dictus eſt aſſenſum praebens, poſtea vero eodem ſe à communione ſubtrahente, cum noluiſſet Inveſtituram Praelatorum Heinrico confirmare, ideo ſede dejectus eſt ab Imperatore, qui non ſine quorundam Romanorum favore, quendam Burdinum ex Hiſpania ſupervenientem, Apoſtolicae ſedi impoſuit, ſicque ſciſma quod jam ſperabatur emortuum, crudeliter revixit.

ccAnnalium, l. 6. p. 491.Joannes Aventinus relates, that Paſchali vita defuncto, Romani certiorem faciunt Imperatorem, petunt ut Romam veniat, atque Comitia Pontificalia cum Sacerdotibus Senatu populoque, more majorum habeat. Inter haec quidem Joannem Cajetanum Magiſtrum Epiſtolarum Pontificem deſignant, Gelaſium adpellant, is ubi adventare ad Vrbem Imperatorem accepit in Galliam aufugit, tertio ab Auguſto et Romanis revocatus rediere ad ovile noluit, Cluniaci obiit. Tum quintus Romani veteri conſuetudine Mauritium Burdinum Archiepiſcopum Braccenſem Hiſpanum pontificem legunt, Gregorium Octavum adpellant. Profugi diſſimulata hujus conſecratione, Vidonem Archiepiſcopum Viennenſem Germanum, Stephani Burgundionum Tetrarcha, Avunculum Baldovini Flandrini Conſanguineum Imperatoris, Pontificatui Maximo imponunt, Caliſtum vocant. Is à ſociis emendicatas pecunias, ubi Auguſtus ex Italia in Germaniam redit. Romanis diſtribuit ad Urbemque triumphabundus deductus eſt. Gregorius Sutrium aufugit atque in vincula conjectus eſt. Quintus impar factioni Pontificum Romanorum,Anno 1119. diffidens rebus ſuis, atque eventum cauſae deſperans, cum Caliſto in gratiam rediit, ex ſummaque diſcordia Principes Romani reconciliati ſunt. Auguſtus Comitiis Pontificalibus, clientela Epiſcoporum deſtitutus, arbitrio Coetus Eccleſiaſtici excidit Pontificatus univerſi, ſacerdotiaque beneficia Romani Pontificis facta ſunt. Thus Aventinus in brief. ddAbbas Uſpergenſis, Sigebertus, Platina, Martinus Polonus, Stella, Hermannus Schedel, Barns, Balaeus, Onuphrius, & Centur. Magd. 12. in Calixto 2. Krantzius Saxoniae. l. 5. c. 40, 41, 42, 43.Abbas Ʋspergenſis, Albertus Krantzius, Platina, and others quoted in the margin, render us this larger Narrative of the election and proceedings, of Caliſtus. Pope Gelaſius deceaſing in the Abbey of Cluny, Anno 1119. the fugitive Cardinals of his faction aſſembling in that Abbey in oppoſition to the Emperor, and ſupport of the Hildebrandian Faction, created Calixtus the 2d. Pope, in the life of Burdinus whom the Emperor had made Pope, and ſtiled Gregory the 8. Contra Burdinum igitur Calixtus non prius capit arma, quam Caeſarem ſua Excommunicatione compuliſſet, ut ſibi praeberet ſuffragium et extorſiſſet Inveſtiturae Epiſcoporum privilegium; To which end Calixtus ſent Conon his Legat into Germany to excommunicate the p. 346Emperor, in order to deprive him of his Crown. This Excommunication being publickly denounced firſt at Colen, and then at Friburgh in a German Synod of Biſhops, thereupon coactus eſt Imperator (to poſt out of Italy into Germany) apud Triburiam Conventum Epiſcoporum & Principum agere, ut concordia inter ipſum & Papam ſtatim procuraretur. Et ne Pontificum arte regno (ut ejus piiſſimus Pater) exueretur, conditiones Pacis valdè iniquas admiſit. Miſſis Triburiam Oratoribus, Calixti hujus electionem ad ſummum ſui dedecus confirmare cogitur, (vivo ad huc Gregorio ſeu Burdino, quem ipſe pontificem prius fecerat) ne velit à dignitate ſui Imperii excidere. Hoc ſcilicet erat caput rei, & cauſa cur regnum Romanum concuteretur. The Pope and his Confederates not ſatisfied with this his great condeſcention in the Council at Friburg, Pontificis Legati & Epiſcopi deinde perurgentes eum, ut de jure ſuo inveſtiendi Praelatos cederet, atque tradat Romano Praeſuli, id enim poſtulare ipſum ſecuriſſime et ſtrictiſſime. Thereupon the Emperor, who in a former Council at ddAventinus Annal. Bo…orum, l. 6. Here p. 341, 342. Morney Hiſt. Papatus, p. 283, 284.Mentz aſſerted, Chriſtiani orbis Imperium ſibi a Deo Opt. Max. impoſitum eſſe, proinde ſe de veteri more et ritu priſcae religionis, ſacris Supremae Magiſtratus placitis non defuturum, &c. inſiſting upon his ancient undoubted right, multa ultro citro que de hac re diſputantur: Sed velle Pontificis praeponderat. In tantas igitur anguſtias Caeſar redactus, et aut cedendum ſuo veteri jure, aut regnum amittendum eſset; petit inducias & poteſtatem cum Principibus conferendi; Sed illi perterriti atque examinati paene tam potentis Praeſulis Romani fulmine, ad unum omnes ſuadent, cedendum eſſe voluntati Papae, ni velit ſeſe univerſamque Germaniam in extremum diſcrimen adducere. Conſulit porro amicos atque adverſarios, verum nihil ſolatii uspiam audit. Expugnatus itaque Caeſar; quaſi ſupplices manus porrigit, neceſſitatique, tanquam duriſſimo telo, parendum eſſe dicernit; (Sic ejus tandem Dominus retaliabat proditiones in pientiſsimum patrem ſuum, as Balaus and others obſerve.) Hereupon, Percepta illa grata fama, Caeſarem voluntati Papae, ſeujugo, ſeſe ſubmittere, non ſibi celandum putat Calixtus, ſed abſque mora, ad S. Lucam Conventum indicit ad 13. Calend. Novembris. Promiſerant autem qui Triburiae fuerant ſe ad eum locum venturos, quem Papa deſignaſſet. Vicinum quoque Caeſar ſeſe praebet, ſicut Catalaudenſis Epiſcopus, & Cluniacenſis Abbas cum Henrico Argentinae tranſegerant. Adfuerunt autem ipſi Calixto circiter 426. Patres, innumera Clericorum & populi multitudo. Vlcus erat Inveſtiturae negotium quam tenebant Laici, inter quos princeps erat Caeſar Romanus. Legati Imperatoris Henrici ſua proferunt privilegia antiqua a Pontificibus obſignata, et diuturnam poſſeſsionem, et jus ipſum atque aequitatem; ſed eis ſe Papa Calixtus cum ſuis creaturis pro Authoritate opponit, omnia antiqua jura repudians, et mandans, ſe velle id dignitatis ſibi attribui. Legati ſingulari reverentia, inducias ulterius petunt, et vix extorquent. Papa autem nihilominus Synodalia ſuorum anteceſſorum decreta confirmat, hoc eſt, decernit jus inveſtiendi Epiſcopos penes Epiſcopos Romanos, et non penes Caeſarem eſſe: (being againſt all rules of Law, reaſon, juſtice, the ſole Judge in his own cauſe, and pronouncing ſentence for himſelf): & ſic omnem ſuam potentiam adverſus Caeſarem dirigit. Hoc pacto diebus duodecim Synodus iſta finitur. In Italiam deinde Papa reverſus maxima pompa, ut Papam Caeſarem decebat excipitur. And here we may behold the proper Genius of the Popes and Popiſh Prelates, when ever they were in diſtreſſe, and needed the Emperors and other Princes ayde to aſſiſt and defend them againſt their Potent adverſaries, they would then cry up, ratifie and confirm their Soveraign Power and Patronage over themſelves, and all other Churches, and ratifie their right of electing, confirming Popes, and of Inveſtitures, by Canons, Councils, Oaths, Inſtruments, but no ſooner were they reeſtabliſhed in their Chairs by them, but preſently upon the firſt advantage they violated, abjured, revoked all their former Oathes, Canons, Engagements, and excommunicated, dethroned, and trampled them under their feet, with higheſt ſcorn, contempt, like moſt perfidious ungratefull Traytors. Anno ſequenti, hoc eſt Vigeſimo, in Germania Epiſcopis Papa literis praecipit, ut vacantibus Cathedris Canonicè, uti loquebatur, Paſtores eligerent. Hac ratione & decretis, & ipſa praxi, licet inducias verbis dediſſet, ne tamen ipſa Papa Caeſari jus inveſtiendi Epiſcopos eripit. Moguntinus Praeſul Albertus (ſeu Adelbertus) Romano Papae Caeſari addictus omnem Romano Imperatori Reverentiam detrectabat. Itaque p. 347Henricus eum perſequitur. Pelluntur & Spirenſis & Wormatienſis Epiſcopi ſuis ſedibus, quia in gratiam Papae nolebant Imperatori communicare. Sed Moguntinus Duces Saxoniae extimulat, ut arma contra Caeſarem ſumant, et hiſce facibus accenſi Saxones ante Moguntiam exercitui Caeſaris ſuas opponunt copias, neque procul aberat res à cruento praelio. Sed Sapientum quorundam interventu duodecim Primates ex utraque parte deliguntur, qui de rebus inter Regnum & Sacerdotium, uti loquuntur Scriptores, componendis, conſultarent, atque ſtatuerent. Locus denominatur Herbipolis, ſeu Wirtzburg ad diem Michaelis, Anno Domini 1121. Veniunt autem eò armati utraque pars, ac conſultatio inchoatur. Tandem Septimana integra controverſiis agitatis, ſancitur pax tali pacto, ut regalia vel fiſcalia regno, Eccleſiaſtica Eccleſiis praedia spoliatis, Haereditates haeredibus manerent, & cuilibet perſonae ſua tribueretur juſtitia. Praedones ac fures edictis Imperialibus, & juxta leges antiquas cohercendo…. Scandala & perturbationes excitatas in Germania, omni ratione ſedandus & extirpandas. Excommunicatione unde iſta mala omnia ſcaturirent, ad Apostolici regiminis audientiam eſſe rejiciendam. Denominati etiam ſunt Legati Bruno Epiſcopus Spirenſis, & Arnulfus Abbas Fuldenſis, qui Romam istam concordiae rationem perferrent, ac Papam de Generali Concilio in Germania instituendo ſollicitarent. Anno ſequenti mortuo Herbipolenſi, Imperator Gebhardum conſtituit Epiſcopum; Sed alii Ruggerum diligunt, ac Moguntinus quidem contra Imperatorem eum confirmat inſtigantibus Legatis Pontificiis qui venerant, ut contra Imperatorem facerent omnia.

aaAbbas Uſpergenfis Chron. Anno 1122. p. 267. Otto Friſingenſis l. 2. c. 16. Alberti Krantzii Saxonia, l. 5. c. 41, 42. Barnes & Balaeus in Calixto 2. Sigeberti Chronic. Anno 1123. Centur. Magd. 12. c. 9. col. 1004, 1008. Polychronicon, l. 7. c. 19. Henry de Knyghton de Eventibus Angl. l. 2. c. 8. col. 2377. Simeon Dunelm. Hiſt. An. 1222. col. 244, 245.Redeuntes Spirenſis & Fuldenſis ex Italia, ſecum adaucunt Papae Caeſaris Legatos, pleniſſima inſtructos poteſtate ad tranſigendum omnia, quae ad Caeſarem Papamque pertinerent: nempe Lambertum Oſtienſem, Saxonem, Sancti Stephani, & Gregorium Sancti Angeli Cardinales. Hi vultures Romani mox Wormatiae indicunt Conventum Principibus & Epiſcopis, Caeſare adstipulante. Nam ille nunc ſe paſſivè quidem habebat, proſtratus ictu Pontificio, ac cermens ſe neceſſitatem praeſentem nulla vi effugere poſſe. Caput diſputationis eſt Inveſtitura Epiſcoporum, quam e manibus Laicorum omni Authoritate et vi extorquendum eſſe, Papa Romanus decreverat. Etſi autem plurima de jure Caeſaris, et uſu diuturno anteceſſorum, deque plurium Pontificum permiſsione, et comprobatione in medium afferrentur, tamen vicit,

Sic volo, ſic jubeo, ſit pro ratione voluntas.

Nam Magiſtratus Politicus debebat (juxta ipſiusbb2 Pet. 2. 10.2 Pet 2:10 Petri vaticinium, ab huſuſmodi hominibus ſumma ignominia affici, atque egregie pedibus conculcari. Caeſar licet aegerrimè ferret, tantam ſibi plagam a Papa infl…gi. tamen excommunicationis terrore, et quod Papa omnes ſuos Principes faſcinaſſet, atque ad horribilem defectionem permo viſlet, Patriſque metuens exemplum (after an whole weeks conteſt, & more) fractus, cedit invitus tantae violentiae; Imperiique tranquillitatem ſuis commodis ac dignitati propriae anteponit, Pontificique ſuum jus inveſtiendi tradit: Et Legato Apoſtolicae ſedis (qui poſtea et Summus Pontifex factus) reſignavit, per eumque ab anthematis vinculo ſolutus eſt; Haec praedaistis retibus capta, Legati eum nodis anathematis exolvunt, atque potestatem faciunt, ad Eccleſiae coetum, unde eum excluſerant, redeundi. Ʋt autem nihilominus istam aviculam arctiſſimè conſtrictam tenerent, catiſſiimeque ut illi monebat ducerent, Nota.formulam concordiae utrinque datis Literis ſigilliſque appenſis corroborant, atque ut omnibus quam notiſsima eſſet victoria et Caeſaris probrum, eas literas in loco campeſtri ſpacioſiſsimo prope Rhenum, clara voce proclamant ac denunciant.

Formulae verò ſunt ejuſmodi: Ego Heinricus, Dei gratia Imperator Auguſtus, pro amore Dei, et Sanctae Romanae Eccleſiae, et Domini Papae Calixti, et pro remedio animae meae, dimitto Deo, et Sanctis ejus Apoſtolis Petro et Paulo, Sanctaeque Catholicae Eccleſiae, omnem Inveſtituram per Annulum et Baculum: et concedo in omnibus Eccleſiis fieri electionem et liberam conſecrationem. Poſſeſsiones et regalia beati Petri, quae a Principio hujus p. 348diſcordiae uſque ad hodiernum diem, ſive tempore Patris mei, ſive etiam meo ablata ſunt, quae habeo, eidem Sanctae Romanae Eccleſiae reſtituo; quae autem non habeo, ut reſtituantur fideliter juvabo. Et do veram pacem Calixto, Sanctaeque Romanae Eccleſiae, et omnibus qui in parte ipſius ſunt vel fuerunt, et in quibus Sancta Romana Eccleſia aurilium poſtulaverit, fideliter juvabo.

Literae à Pontifice Imperatori viciſſim datae hae ſunt. Ego Calixtus Servus Servorum Dei, Dilecto filio Heinrico, Dei Gratia Romanorum Imperatori Auguſto,**Which he ever did, and might do, without this Papal grant. Concedo Electionem Epiſcoporum et Abbatum Tentonici Regni, qui ad regnum pertinent, in praeſentia tua fieri, abſque Simonia, et aliqua violentia. Et ſi quae inter partes diſcordia emerſerit, Metropolitani, & comprovincialium Concilo vel Iudicio, ſaniori parti aſſenſum & auxilium praebeas. Electus autem regalia per ſceptrum a te recipiat, (exceptis omnibus quae ad Romanam Eccleſiam pertinere noſcuntur) et quae ex iis jure tibi debet, faciat. Ex aliis vero partibus Imperii conſecratus, infra ſex menſes regalia per ſceptrum a te recipiat. De quibus vero ſi querimoniam feceris, ſecundum officii mei debitum auxilium praeſtabo. Doque tibi veram pacem, & omnibus qui in parte tua ſunt vel fuerunt tempore hujus diſcordiae. Datae Anno 2122. 9 Calendas Octobris. Eſtque obſervatione digniſſimum, quod Otto Friſingenſis annotat. Hoc pro bono pacis Henrico ſoli conceſſum eſſe, et non ſucceſſoribus ipſius. Attende igitur quam honeſtè, & candide illi homines agant!

Haec diplomata ubi Romam perlata ſunt, incredibilem excitaverunt laetitiam et tripudium. Vt autem triumphus ille de manubiis Caeſari ereptis Communis et illuſtrior eſſet, Sanctiſsimus Papa Caeſar Calixtus 2. eas literas de extorta reſignatione et renunciatione Iuris Caeſarei de Inveſtitura Epiſcoporum, in Eccleſia Lateranenſi publice ſuſpendit, ut omnibus et riſum et inſultationem, more ſcilicet vere Apoſtolico, moverent.

Pope Calixtus having thus publickly triumphed over the Emperor, and forcibly wreſted out of his hands the right of Inveſtitures, after above 46 years hot conteſts, and bloudy warres about it, between the Imperial Scepter, and Papal Myter, he next addreſſed himſelf to vanquiſh his Competitor Gregory the 8. by the Temporal, as he had conquered the Emperor by the Spiritual ſword; whereupon ddOtto Friſingenſis, l. 7. c. 16 Platina, Onuphrius, Stella, Barnes, Balaeus in Calixto 2. Cent. Magd. 12. c. 8. col. 1134, c. 10. col. 1400. Antoninus, tit. 17. c. 1. Chron. Johan. Bromton, col. 1008. Polychron. l. 7. c. 16. Tyrius l. 12. c. 8. Vincentius, Morney Hiſt. Papatus, p. 288, 289. Hen…y de Knyghton de Eventib. Angl. lib. 2. c. 9. col. 2382.conspiratione ſuorum facta, more Romuleo, non Petrino, maximas copias mittit Sutrium, ubi Gregorius ſe continebat, addito divo Joanne Cremenſi, Sancti Chryſogoni Diacono Cardinali, milite (ut decebat Eccleſiaſticum virum) ſtrenuo, ad oppugnandam Civitatem. Ipſe Pontifex ad viſitationum, ſcilicet Eccleſiaſticam, praemiſſe exercitu cum gladiis, lanceis & tormentis, pedetentim ſubſequitur, quia Burdinus adhuc nomen Pontificium arrogabat, quod electione habebat, Romanos incurſionibus infeſtabat; & ut qui contra ſe latrocinia exercebat, peregrinos religionis & ſuorum negotiorum cauſa cum turgida crumena Romam adventantes pecuniis ſpoliabat, quas Papa, Cardinales, & ſacrifici avide expectabant. Quid fit? Sutrium expugnatione Petrinorum capitur, Burdinus in poteſtatem Calixti traditur. Jam attende, quanta clementia mitiſſimus Papa erga hunc ſuum rivalem, uſus ſit; Burdinum (non ſine ſumma Caeſaris, et Papatus ignominia) crudis & ſanguinolentis pellibus caprinis amictus, per mediam Civitatis, via Regia, ut magis publicaretur educitur, & imperante Domin… Papa Calixto, imponitur camelo, capite ad caudam verſo, candamque manu tenentem, publicéque omnibus deridendum & conſpuendum exponitur; tandemque monaſterio eum tanquam in carcerem intrudit, & ad tantae ultionis memoriae conſervationem, in camera palacii ſub pedibus Calixti conculcatum depinxerunt. Calixtus by theſe triumphant conqueſts of the Emperor and Antipope, made the Church of Rome to increaſe into a Great mountain, as Otto Friſingenſis and others obſerve, unde de eo Romae ſcriptum,

eeOtto Friſing. l. 7. c. 16. Onuphrius in vita Calixtil 2. Cent. Magd. 12. col 1400. Morney Hiſt. Papatus, p. 289Ecce Calixtus, honor patriae, Decus Imperiale,

Burdinum nequam damnat, pacemque reformat;

p. 349Yea he grew ſo inſolent, as to write this blaſphemous Decretal Epiſtle to all Biſhops, ffSimeon Dunelmenſis Hiſt. Anno 1123. col. 248, 249. Gratian Diſt. 12. cap. Non decet. Centur, Magd. 12. c. 9. col. 1269. Dr. Barnes & Balaeus in Calixto 2. Morney Hiſtor. Papatus, p. 290.Non licet regulis Ecceſiae Apoſtolicae (id eſt Romanae) ullatenus deviare, et ſicut Dei filius venit facere voluntatem Patris ſui, ſic et vos implete voluntatem Matris veſtrae, quae eſt Eccleſia, cujus caput eſt Romana, which he decreed in a Council at Rome, Anno 1123. with this derogatory Canon to the Rights of Princes, and other Laymen, Laici quamvis religioſi ſint, nullam tamen de Eccleſiaſticis rebus aliquid diſponendi habeant facultatem; ſed ſecundum Apoſtolorum Canones (to wit, of Pope Steph…n) omnium eccleſiaſticorum negotiorum curam Epiſcopus habeat, & ea velut Deo contemplante diſpen…et. Si quis ergo Principum, vel aliorum Laicorum, dispoſitionem vel donationem rerum & poſſeſſionum Eccleſiaſticarum ſibi vendicaverit, ut Sacrilegus judicetur. To which he annexed Decrees and Canons againſt Prieſts wives, and marriages.

By theſe Canons, this Pope and his Succeſſors ſince engroſſed into their own hands the diſpoſal of moſt Archbiſhopricks, Biſhopricks, and other preferments, which they beſtowed on their Creatures, or thoſe who would give moſt money for them, without the guilt of Sacriledge, or Simony, to maintain their uſurped Soveraignty againſt the Emperor and his Succeſſors, and therebyggSee Mr. Tyndals Practice of Popiſh Prelats, and Obedience of a Chriſtian man, p. 114, 115, 137, to 155. 180, to 184. monopolized into their hands the Government of the Empire, and all Chriſtian Realms, all Archbiſhops, Biſhops, Abbots, dignities, and the whole Clergy being thenceforth ſolely dependant upon the Pope, not Emperor, Kings, Princes; who in that and ſubſequent ages were both Legats, ſworn Vaſſals, Homagers to the Pope, and the Grand ſwaying Officers of State, Privy Counſellors, Chancellors, Treaſurers, Secretaries, as well as Confeſſors to the Emperor, the Kings of England, France, Spain, Hungary, Poland, Denmarke, Scotland, and other Princes; ſiding with the Pope againſt the Emperor, Kings, Princes, their Crownes and Intereſts, whenever they came in competition with the Popes uſurped Supremacy and Juriſdiction, and betraying their ſecrets unto him.

Rupertus Tuitienſis Abbas, Anno 1120.a learned Author flouriſhing under this Pope, l 9. in Mat. c. 11. writes thus againſt theſe uſurpations. Viro spiritualis propoſiti non conceditur evaginare gladium.aaRupertus in Matth. l. 8. Virga Diſcipulorum Chriſti, eſt virga Paſtoralis Officii, ſuper curam animarum ſollicitè vigilantis; Illam namque virgam quae Dominationis eſt non eſſe conceſſam Miniſtris Evangelii Pacis (much leſſe then the ſwords) interdici imo hic, &c.bbIdem l. 11. c. 13. in Johan. Chriſti Ministri ſciant Apoſtolatum non eſse Dominium, ſed ſummae Humilitatis Miniſterium, ut ponant animas pro fratribus ſuis. And if this be not ſufficient, he thus quite ſubverts the foundation of Peters and the Popes Supremacy. ccIdem l. 2. c. 2. in Johan.Chriſtus ſuper ſeipſum, videlicet firmam petram, ſuam aedificat Eccleſiam. Et mutato nomine, Petrus à petra denominatum, per quod ſignificatum eſt, quia cunctis ſuper illud fundamentum (quod eſt Chriſtus) aedificantur, juxta Prophetam vocandum ſit nomen novum quod os Domini nunciavit. And what that name is, St. Peter himſelf defines, 1 Pet. 2. 4, 5. Ad quem accedentes quaſi ad lapidem vivum, & ipſi tanquam lapides vivi, (the ſame with Peter) ſuperaedificamini domus ſpiritualis, &c.

This Antichriſtian Pontiff dying of a feaver Anno Domini 1125. ddPlatina, Ste… la, Onuphrius, Barnes, Balaeus, Byerlinke, C…antzius in Honorio 2. Uſpergenſ. Chron. Caſſinenſe, l. 8. c. 85. Centur. Magd. 12. col. 1400.Lampertus Biſhop of Hoſtia, ambitione quorundam potius quam bonorum conſenſu, arte magis & aſtutia Leonis Frangepanis potentiſſimi Civis, quàm cordatorum hominum ſuffragiis, magna equidem contentione in Pontificem electus erat, à populo; the Cardinals electing, creating Theobald Cardinal of St. Anaſtatia, Pope, calling him Coeleſtine; againſt whom Lambert prevailing by Leo his power, took upon him the name of Honorius the 2. cum potiſſimorum in Curia Romana judicio tanto cenſeretur dignus honore, omnibus ejus ſuperbiſſimis regni titulis inſignitus. His Papacy was more peaceable them his predeceſſors; Omnibus enim terribiles erant Romani Pontifices excommunication…s fulminae, qui ſibi adverſantes, ipſo etiam Imperatores, egregie compeſcere poterant: But yet though the Emperor having quitted the right of Inveſtitures as aforeſaid, durſt not to claim or aſſert, yet the Kings of England and France did ſtrenuouſly exerciſe, aſſert Eccleſiaſtical Juriſdiction over Biſhops and their Churches, and collated to all Eccleſiaſtical Dignities, notwithſtanding Calixtus Decrees: as is evident by theſe memorable Paſſages in the Epiſtles of Hildebertus Caenomanenſis Epiſcopus flouriſhing in that age: eeHildeberti Caenoman. Epiſcopi Epiſtolae Bibl. Patrum, Tom. 12. pars 1. p. 316. B.who thus complained of H. 1. King of England, Epiſt. 19. Longum est enarrare quàm conſtanti tyrannide Rex Angliae in nos faevierit, qui (temperantia Regis abjecta) decrevit, non prius Pontifici parendum, quàm Pontificem compelleret in ſacrilegium, quia etenim turres Eccleſiae noſtrae dejicere nolumus, tranſmarinis ſubjiciendi judiciis p. 350**Being ſummoned to anſwer in England.coacti ſumus injurias pelagi ſuſtinere, ſingularem ſcilicet moleſtiam itineris, atque unicam totius humanae compaginis diſſolutionem. Tantis igitur agitati turbinibus, ad Apoſtolorum limina decrevimus proficiſci, magnum novae tribulationis arbitrati remedium, ſi Romanus Pontifex nobis & conſilio ſubvenerit & auxilio. After which he being made Archbiſhop of Towers, and taking upon him to diſpoſe of the Deanery Archdeaconry, & Prebendaries thereof, without and againſt the King of France his aſſent, in obedience to Pope Paſchals and Calixtus forecited Decrees; the King thereupon confiſcated his Churches temporalties; whereof he thus complained in his ffIbidem, p. 339. F, G.67. Epiſtle to this new Pope, Honorius the 2. Quantis tribulationum turbinibus Turonenſis agitatur Eccleſia, veſtram venerande Pater latere non credo ſanctitatem. Adhuc enim Francorum Rex innocentiam meam tantum perſequitur odio, ut traducar in gravamen Eccleſiae, & quod conſtate eſſe Sanctuarii, fiſco aſcripſit. Tota quoque terra ipſius ita mihi, & his qui mecum ſunt in Domino, ſuspecta est & clauſa, ut nec ego, nec illorum aliquis in ea pedem ponere audeant. His aliiſque permor anguſtiis,iiAct. 5.Acts 5 quia zelo zelatus ſum legem Domini Dei; quia non ſum tranſgreſſus terminos quos patres noſtri poſuerunt: quia dignitates Eccleſiaſticas, nec ex Regis praecepto diſpoſui, nec ei diſponendi facultatem indulſi; Sciens enim, quiaiiAct. 5.Acts 5 Oportet magis Domino obedire, quam hominibus, perſonas elegi quae in exequendis Eccleſiae negotiiis kkMat. 20.Matt 20Pondus diei portant & aeſtus. Alteri igitur, Archidiaconatum, alteri Decaniam dedi, &c. Haec idcirco vobis (Pater ſancte) ſcripſi, quatenus ſi quis aliud Sanctitati veſtrae de praefato retulint negotio, vos ipſam cognoſcatis veritatem, Not by way of Appeal. And in his llIbid. p. 343: E.75 Epiſtle he complains, That not ſo much as one of his Friends defended his or his Churches cauſe with the King of France, to procure their peace. Silent amici, ſilent Sacerdotes Jeſu Chriſti, denique ſilent & illi, quorum ſuffragio credidi Regem mecum in gratiam rediturum, &c. ne ſagittas ſuas in ſene compleret Sacerdote, ne ſanctiones Canonicas evacuaret, ne perſequeretur cineres Eccleſiae jam ſepultae, &c.

Although this Biſhop complained thus of theſe Kings to this Pope and others, yet he declaimed more bitterly againſt the Corruptions of the Pope and Court of Rome, in one of his Epiſtles, omitted in the Jeſuites Edition of their Bibliotheca Patrum, mmCent. Magd. 12. col. 42, 43. Morney Hiſt. Papatus, p. 291.Romani ſunt quos timent & qui timentur; Hi ſunt quos haec peculiariter provincia manet, inferre calumnias, deferre perſonas, afferre minas, auferre ſubſtantias. Hi ſunt quorum laudari audis in otio occupationes, in pace praedas, inter arma fugas, inter vina victorias. Hi ſunt qui cauſas morantur adhibiti, impediunt praetermiſſi, fastidiunt admoniti, obliviſcuntur locupletati. Hi ſunt, qui emunt lites, vendunt interceſſiones, deputant arbitros, judicanda dictant, dictata convellunt, attrahunt litigaturos, protrahunt audiendos: trahunt addictos, retrahunt tranſigentes. Hi ſunt, quod ſi petas, & nullo adulante beneficium promittunt, pudet negare, paenitet praeſtitiſſe. Hi ſunt, qui negant reverentiam Clericis, originem Nobilibus, conſeſſum prioribus, congreſſum aequalibus, cunctis jura. Nullum illis genus hominum, ordinum, temporum cordi est. In foro Scythae, in cubiculo viperae, in convivio ſcurrae, in exactionibus harpyae, in collocutionibus statuae, in queſtionibus beſtiae, in tractatibus cochleae, in contratibus trapezitae. Ad intelligendum ſaxei, ad judicandum lignei, ad ſuccenſendum flammei, ad ignoſcendum ferrei, ad amicitias pardi, ad facetias Vrſi, ad fallendum Vulpes, ad ſuperbiendum Tauri, ad conſumendum Minotauri. Spes firmas in rerum motibus habent, dubia tempora certius amant, & ignavia pariter conſcientiaque trepidantes. Cum ſint in praetoriis Leones, in caſtris lepores, timent foedera ne diſcutiantur, bella ne pugnent. Quorum ſi nares afflaverit rubiginoſi aura marſupii, confeſtim videbis illic, & occulos Argi, & manus Briarei, & ingenium Sphyngis.

In his 82 Epiſtle to Pope Honorius the 2. he thus declaimes againſt Appeales to Rome. nnBibliotheca Patrum, Tom. 12. pars 1. p. 346, 347.Honorio Deigratiâ Excellentiſſimo & Reverendiſſimo Patri ſuo Sanctaeque Romanae Eccleſiae Summo Pontifici, H. humilis Turonum Miniſter, debitae integritatem obedientiae. Philoſophus, ait, colere officis, non exaſperare verbis oportet poteſtatem. Ideo cumulatis precibus exoro, ne vos Reverende Pater, ſcriptum praeſens exaſperet, aut velitis de neceſſitate praeſumptionem figurare. Etenim neceſſitate ſcripſi, eodem quo ſum laeſus jaculo, laedi metuens Eccleſiae ſoſpitatem. Bonam ſpem in ſinu meo gero, quia ſcribens pro juſtitia, gratiam Patris non avertam. Quaſlibet igitur Appellationes in Romana vigere et ſuſcipi Eccleſia, cis Alpes auditum non eſt, nec ex ſacris traditum inſtitutis. Quod ſi forte hujuſmodi emerſit**Appeales to Rome from this ſide the Alpes, a Novelty then firſt introduced, and thus oppugned. novitas, ut placeat omnem indifferenter admittere Appellationem, p. 351Pontificalis cenſura peribit et omnino conteretur Eccleſiaſticae robur diſciplinae. Quis enim raptor ad ſolam Anathematis comminatinem non ſtatim Appellabit? Quis Clericus aut Presbyter, fruſtratoriae Appellationis refugio non putrebit, aut etiam ſepelietur in ſtercore ſuo? Quis Epiſcopus habebit in promptu, non omnem dico, ſed aliquam ulciſci inobedientiam? Ejus virgam quaevis Appellatio quaſſabit, ſolvet conſtantiam, ſeveritatem emolliet, adducens et illi ſilentium, et reis impunitatem delictorum? ſic fiet ut ſacrilegia ac rapinae, fornicationes ac adulteria pernicioſo inundent incremento, cum Praeſul ad ſuperfluas Appellationes clauſerit ora, et deſierit perſequi piorum perſecutores locorum, cum viduarum injurias deſierit ulciſci et Orphanorum. Dilatione nimirum cenſurae facinora fovebuntur, et venient in profundum iniquitatis impune delinquentes; ſuper quos Evangelicum illud implebitur praeceptum, **Luke 14.Luke 14Exi cito in plateas, & vicos Civitatis, & pauperes ac debiles & caecos, & claudos introduc huc. Quis vel caecum vel claudum intrare compellat, ſi caecus, cum compelletur, appellet? Denique pro delicto Heli, nullus Pontificum punietur, quoniam Appellationis excuſatione ſuam quiſ que defenderet offenſam. Exempla quaedam cenſurae ſemper vivent, aemulatores autem ejus, quaelibet Appellatio ſepelicet & vivos. Sane parva est materia, & exilis ſcientia, quae ſi (juxta **Job 39.Job 39Job) Inter aquilas in praeruptis luſitantes cum pullis earum ſanguinem lambit, ſatis eſt. Non erubeſco meam & attendere & profiteri menſuram. Inter caeteros tamen Sacerdotes ad me pervenit, quas Appellationes Ciſalpina ſuſceperit Eccleſia, quas et ſine offenſione, ſedis Apoſtolicae renuit et abjecit. Accepi enim, & univerſitas Eccleſiae praedicat, quod gravatis judicio, ſubventus Appellationis debeatur. Accepi, quod ſuſpectos habens judices aut infeſtos, aut formidans vim temerariae multitudinis, eodem remedio poſſit & debeat relevari. Ʋnde etiam in **Gratian, Cauſ. 2. qu. 6.Decretis Cornelii Papae, taliter Eccleſiae traditum eſt: Si quis Judicem adverſum ſibi ſenſerit, vocem Appellationis exhibeat, quod nulli oportet negari. Item in eodem, Nullus Sacerdotum cauſam ſuam alieno committat judicio niſi ad ſedem Apoſtolicam fuerit Appellatum, ſed unuſquiſque comprovinciales Judices & notos habeat, niſi aliquem vim temerariae multitudinis illic timuerit, aut infeſtos vel ſuſpectos Judices ibi habuerit; pro quibus cauſis ad majoris authoritatis Judices, & ad alias provincias appellare & venire conceſſum eſt. Andivi etiam alias quoque Appellationes eſſe, ſed moratorias nec aliquando recipiendas, de quibus in ſacris legibus his legimus verbis. Quicunque non confidentia juſtae cauſae, ſed cauſa afferendae morae ne contra eum ſententia proferatur Appellaverit, & ſi de facto ſuo confeſſus ne addicatur Appellare voluerit, hujuſmodi Appellationes non recipiuntur. Et quidem videri mihi plures talium Appellationum ſpecies, quas prudens Judex ita neceſſe eſt diſcernat, ut circa Judicandos debitam in omnibus ſervat aequitatem Porrò ea quae Praerogativam obtinent, ſicut parvitati meae ministravit authoritat, perſtrinxerit, quae ſi plura ſunt; etiam uſque ad ipſius Cathedrae veſtrae ſedem Apostolicam incurrere vigilantia: confiteor non tranſgrediendos eſſe terminos quos poſuerunt Patres noſtri; Moratorias autem Appellationes omnino a veſtra relegandas eſſe audientia, nec ſuſtinendum in horto Domini plantari toxicum mortis; toxicum quo ſubventus afflictorum morietur, quo juſtitia in nihilum reverteretur, incrementum ſuſcipiat ubertas delictorum. Vale.

This Biſhop being violently taken and detained in priſon by Earl Hubert, thereupon writ thisaaEpiſtola 40. Bibliotheca Patrum, Tom. 12. pars 1. p. 325. Epiſtle to H. Sagienſi Epiſcopo, (not to the Pope) to excommunicate him till he ſhould releaſe him. Duos in coena fuiſſe gladios, hoc quoque & legis & intelligis. Ʋnum quidem Petrus in Malchum vibravit, dum Malchus in Chriſtum manus extenderet; alter verò eductus fuiſſe non legitur. Aptè profecto inventus eſt uterque apud Diſcipulos Christi, quia adhuc uterque ostenditur in membris corporis Chriſti: Gladius duplex, Curiae, & Eccleſiae.Membrum enim Chriſti, Rex; membrum Chriſti, Sacerdos: Scienti loquor, noſti gladium Regis, noſti gladium Sacerdotis. Gladius Regis, cenſura Curiae; Gladius Sacerdotis, Eccleſiaſticae rigor diſciplinae. Hos Evangeliſtam ſignaſſe legiſti, dicentem; bbLuc. 22. 38.Luke 22:38Domine, ecce gladii p. 352duo hic; Si eſſet qui in gladio Regni liberaret me, non peteretur educi gladius Sacerdotii propter me. Caeterum vides quia jam ccRom. 13. 4.Rom 13:4Poteſtas ſine cauſa gladium portat; in vagina reconditus est, pellibus mortuorum animalium tectus est, in Chriſtum Malchus, in vaſa Templi Balthaſar impunè manus extendit: Nemo eſt quem ddPſ. 64. 9. John 2. 17.Ps 64:9John 2:17Zelus Domus Domini comedat; nemo eſt qui cum Moyſe minetur & dicat, eeDeut. 32. 41, 42.Deut 32:41Deut 32:42Inebriabo ſagittas meas ſanguine, & gladius meus devorabit carnes;ffPſal. 118. 9.Ps 118:9 Bonum eſt ergo ſperare in Domino, quam ſperare in Principibus, &c.ggMal. 2. 7.Mal 2:7 In Angelis ejus repoſita eſt spes mea, collacata anchora mea, ne mergatur procellis fragilis navicula mea. Angeli Domini, Pontifices ejus; Angeli Domini, Sacerdotes ejus, Mal. 2. Si ergo Angelus Domini es, imò quia Angelus ejuses, Illum geris gladium, qui apud hhRev. 19. 15, 21.Rev 19:15Rev 19:21Joannem de ore Angeli, bis acutus exiit. Hunc & tu (quod abſit) ſine cauſa portabis, niſi ſeces, & ii1 Tim. 1. 20.1 Tim 1:20tradas Sathanae filium mortis; kkGen. 3. 24.Gen 3:24niſi claudas & obſeres reliquis Adae Paradiſum Domini Dei tui. Hoc autem non dico, llEzech. 18. 3.Ezek 18:3tanquam mortem peccatoris deſiderans, ſed ut oſtendas peccatori cauteriatam conſcientiam ſuam, ſed ut ei cum Propheta dicas, mmPſal 50. 21.Ps 50:21Arguam te, et ſtatuam contra faciem tuam. In which paſſage, it is remarkable; 1. That this famous Biſhop and Archbiſhop, (one of the firſt who wreſted the two ſwords in Luke 22. to typifie only the temporal and eccleſiaſtical Swords of Juriſdiction) directly reſolves, the ſword that Peter uſed in cutting off Malchus his ear, to be the Temporal ſword, belonging to the King, not Spiritual, which was then hid amongſt the other Apoſtles, but not drawn forth by Peter or Chriſt againſt thoſe who laid violent hands upon, and crucified him. How then this later ſword can belong to Peter, Popes, or Prelates alone, by divine right, let Pontificians reſolve the world when they are able. 2ly. That he aſſerts, the King to be the Supreame Member in the body of Chriſt, to whom St. Peters ſword appertains; not the Pope, Biſhops, or Prieſts, who have only that ſheathed ſword which Peter and the other Apoſtles did not then draw forth. 3ly. That ſo long as the Kings ſword is drawn, exerciſed in and for the Church, or its Members; the Spiritual ſword of Excommunication ought not to be drawn or uſed. 4ly. That the Eccleſiaſtical Sword equally belongs to every Biſhop, Angel, Prieſt of God, as much as to St. Peter, or the Pope, who may lawfully draw it out, when ever there is occaſion, without the Popes Commiſſion, Licenſe, Permiſſion. 5ly. You may hence obſerve, how much this Text hath beennnSee Baronius Annal. Ann. 1053. Sect. 10. Bellarmin de Romano Pont. l. 5. c. 5. perverted by Popes and their Advocates, to maintain the Popes title to the Supreame Temporal and Spiritual ſwords of Authority & Juriſdiction in & over all Chriſtian Kings, Kingdoms, which (as I have**Here, p. 63, to 67. formerly evidenced) make nothing at all for theſe two Metaphorical Swords, Juriſdictions, or St. Peters, or his pretended ſucceſſors Title to them. For if we believeooIn Luc l. 5. See Hil in Mat. Can. 32. In Luc. l. 10. Auguſtin, Caſſiodorus, Bruno in Pſal. 44. & 49. Dr. Beard Antichriſt the Pope of Rome, p. 197, 198. Marlorat, in Luc. 22.Ps 44Luke 22 St. Ambroſe, and others, theſe two ſwords, which the Apoſtles then had, and Christ reſolved to be enough, were only the Old and New Testament, which Saint Peter and the other Apoſtles were to draw forth, open, explain, and preach to all Nations for their inſtruction, the ſlaying of their ſinnes, errors, corruptions, pricking them at their hearts, arming them againſt all the aſſaults of the Devil, and for the edification, converſion, defence and ſalvation of their ſouls: Which expoſition of theirs is warranted by Luke 24. 25, 26, 27. Rom. 1. 1, 2, 16, 17, c. 10. 6. to 21. c. 16. 25, 26. Eph. 2. 17, to 22. c. 3. 5, to 12. Mat. 28. 19, 20. Mark 16. 15, 16. compared with Eph. 6. 17, 19. Hebr. 4. 12, 13. Rev. 1. 16. c. 2. 12, 16. c. 19. 14, 15, 16, 21. Pſ. 45. 3. Pſ. 149. 6. Iſay 49. 2. Mat. 10. 34. Duo Gladii, unus veteris, alter novi Teſtamenti, quibus adverſus Diaboli armamur inſidias; & dixit, Satis eſt, quia nihil deeſt ei quem utriuſque Teſtamenti doctrina munierit. Gladius Sermo Domini Servatoris; ideo anceps, quoniam duo contineat Teſtamenta, is the general and genuine reſolution of St. Ambroſe, Auguſtine, Chryſoſtom, Jerome, Beda, Caſſiodor, Bruno, Lyra, Hugo de Sancto Victore, the Ordinary Gloſſe, moſt Orthodox Interpreters Old and New, on theſe Texts; This is the only ſword proceeding out of Chriſts mouth, which he came to ſend into the world: which himſelf brandiſhed or made uſe of whilſt on earth, & committed to his Apoſtles, Miniſters, Peter, (or the Roman Pontiffs, admitting them to be his genuine Succeſſors) after his death and reſurrection: not the Supream Spiritual or Temporal Coercive Sword of Juriſdiction in and over all Perſons, Churches, Kingdoms, cauſes whatſoever, as Popes and Pontificians moſt blindly inferr from hence, againſt the Letter, true ſcope of this Text, Expoſition of the Fathers, and their own learned Expoſitors. 6ly. Theſe words ppLu. 22. 36, 38But now, he that hath no ſword, let him ſell his garment and buy one, &c. And they ſaid, Lord, Behold here are two ſwords; And he ſaid, they are enough, are thus interpreted p. 353by the Fathers. St.qqIn Lucae Evangel. l. 10. Ambroſe hath this Meditation on theſe words in St. Peters name; O Domine, cur emere nos jubes gladium, qui ferrire me prohibes? Cur habere praecipis, cum vetas promi? niſi fortè ut parata ſit defenſio, non ultio neceſſaria, & videar potuiſſe vindicari, ſed noluiſſe. Lex tamen referire me non vetat: & ideo fortaſſe Petro duos gladios offerenti, ſat eſt, dicit; quaſi licuerit uſque ad Evangelium; ut ſit, in Lege aequitatis eruditio, in Evangelio bonitatis perfectio. Multis hoc iniquum videtur, ſed non iniquus Dominus, qui cum ſe poſſit ulciſci, maluit immolari. rrHom. 85. in Mat. Tom. 2. Opera.St. Chryſoſtom hath the like; Cum illi dixiſſent, Duos ſe gladios habere, Chriſtus ſatis eſſe reſpondit: Cur igitur habere permiſit? ut facilius crederent, quod tradetur: Propterea dixit eis, emat gladium; non ut percutiant animat, ſed ut proditionem per hoc declararet. Propterea Petrus gladio uſus comminatione, & quidem vehementi repraehenditur: Which Beda, Theophylact, Hugo de Sancto Victore, Lyra, Eraſmus, Aretius, Calvin, Beza, Marlorat, Heinſius, Walaeus, and others on this Text recite, yea ſecond; and Origen before them, Tract. 35. in Matth. gives the like interpretation thereof. The ſumme, ſcope of which words they reſolve to be this; 1. To give a further check to the Diſciples ambitious ſpirit and conteſt for precedency or worldly grandure (which he had reprehended immediately before) by minding them of the perſecutions and hardſhips they ſhould ſuffer after his paſſion, aſcention, and thereby adviſing them to provide againſt them. 2ly. To inſtruct them, that in times of perſecution, they might lawfully buy a ſword to defend their perſons againſt private violence; butſſMat. 5. 39. c. 10, 17, to 32. Rom. 13. 1, to 7. 1 Pet. 2. 12. to 22.Matt 5:39Rom 13:1–71 Pet 2:12–22 not to reſiſt the publike Authority of perſecuting Princes, or revenge themſelves. 3ly. That the Diſciples miſapprehending Chriſts meaning, imagining he commanded each of them perſonally to buy a ſword to defend him from the band of men armed with ſwords, ſtaves, that ſhould apprehend and put him to death, they in their ſimplicity thought two ſwords ſufficient to effect it, when as not twelve, nor two hundred ſwords, much leſſe two, would be ſufficient for that purpoſe; Whereupon he replied, It is enough: either by way of Ironie, as ſome hold; Dominus ironia dixit; Quia duo gladii ſunt, omnino multi ſunt, & ſufficiunt nobis contra multitudinem quae venit ſuper nos: Or elſe rather by way of diverſion to ſome other diſcourſe, asttTheophylacti in Lucam Enarratio, c. 22. p. 203, 204. Tho. Aquinas Catena in Locum Theophylact thinks! Haec enim opinor aenigmaticè propterea dicebat, ut poſtea recordantes & intelligentes, utilitatē capiant, quoniam tunc adeo inſipientes erant, ut dicunt: Domine hic duo gladii, at ipſe quia vidit ipſos non intellexiſſe, inquit, Satis eſt: tametſi nequaquam ſufficerent, ſi humano auxilio contra honicidas illos uti oportuiſſet; neque omnium gladii ſufficiſſent: ſi autem hoc …oluiſſent, & diviniore ſubſidio opus erat, ſuperſtui fuiſſent & duo. Veruntamen Dominus noluit eos arguere, utpote nihil intelligentes, ſed dixit, ſatis eſt: & proceſſit. Sic igitur etiam nos quando cum quodam converſantes vidimus cum non intellexiſſe quid diximus, dicimus; Bene, dimitte; quamvis non ſit bonum; ſed ne conturbaremus, remittimus. Facit hic Dominus quando videt diſcipulos non intelligere dictum; tranſit, & eventum rerum explicare dictorum intelligentiam, &c. 4ly. That Chriſt by this reply, It is enough, expreſſed his own willingneſſe to ſuffer death, without the leaſt reſiſtance by his Apoſtles ſwords, oruuCompared with Mat. 26. 48, to 59. Iſay 53. 7. Acts 8. 32.Matt 26:48–59Isa 53:7Acts 8:32 any other human or angelical power, and that he would make uſe of neither of them to prevent his apprehenſion or crucifixion. Duo gladii ſufficiunt ad teſtimonium spontè paſſi Salvatoris: Ʋnus qui & Apoſtolis audaciam pro Domino certandi, & avulſaictu ejus auricula (Malchi) Domino etiam morituro pietatem virtutemque doceret ineſſe medicandi. Alter qui nequaqam vagina exemptus, oſtenderet eos, ne totum quod potuere pro ejus defe…ſione facere permiſſos; as our Venerable ^w Beda expounds theſe words, living about 750 years after Chriſt, and Hugo Cardinalis, Stella, beſides others ſince: 5ly.xxIn Evang. Lucae, l. 6. c. 22. Tom. 5. p. 428. Chryſoſtom, Hom. 85. in Mat. Origen, yyHom. 7. in Mat. Lyra in Lucam l. 10.Ambroſe, zzAquinatis Catena in Locum.St. Chryſoſtom, with other Antients, Eraſmus in his Paraphraſe on Luke 22. & Oecolampadius in Mat. c. 26 conclude from hence, and from Chriſts command to Peter, Put up thy ſword into its place, &c. That it is unlawfull for Chriſtians under the Goſpel to wage warre; ſince two ſwords are enough for Christs diſciples to defend themſelves withall, even in times of perſecution, without an offenſive or defenſive army, which requires thouſands of ſwords, not two: Yea**Sixtus Senenſis Bibl. l. 6. Annot. 156, to 158. Sixtus Senenſis himſelf, who differs from them in opinion, confeſſeth, that exordio naſcentis Eccleſiae, armorumuſus minimè conveniret. Whence Chriſt prohibited his Apoſtles ſo much as to take**Luke 9. 2. Mat. 10. 10.Luke 9:2Matt 10:10 two ſtaves, much leſſe two ſwords, to defend themſelves, or offend others. Finally11In Lu. 22. v. 38. Maldonat, and Cardinal22De Romano Pontifice l. 5. c. 5. Bellarmine in this our age are forced to confeſſe, That theſe two ſwords and the Popes Titles to them cannot be literally deduced from this Text; & Mr. Calvin concludes,33In Luc. 22. & Marlorat ibidem.Luke 22 Quod hinc eliciunt Canonistae, cornutos ſuos Epiſcopos duplici Juriſdictione eſſe praeditos, non ſolum putida eſt allegoria, ſed protervum ludibrium quo verbo Dei inſultant Antichriſti mancipia. Wherefore p. 354letaaHere p. 63. Popes and their Paraſites for the future evince their pretended divine Right to the two Temporal and Spiritual ſwords of Supream Coercive Power over all Emperors, Kings, Princes, Churches, and Pope Hildebrands and his Succeſſors arming many thouſands of ſouldiers with ſwords againſt Henry the 3, 4, 5. Frederick and other Chriſtian Kings, Princes, and their ſlaughters of Millions of Chriſtians to wreſt theſe Swords out of their hands, and keep them in their own with meer armed force, by better arguments then any yet produced from this Text, or elſe for ever renounce their diſtinction of, and Title to theſe two ſwords, with theſe Thraſonical Paradoxes vented in that age bymmPetrus Bleſenſis Tract. de Hieroſolymitana Peregtinatione acceleranda, Bibl. Patrum, Tom. 12. pars 2. p. …31. D. Petrus Bleſenſis and others in their Writings to Pope Honorius and Coeleſtine the 2. Cum à Principibus Sacerdotum & a populo Judaeorum Chriſtus quereretur ad mortem, & de emendis gladiis ageretur, voluit duobus gladiis contentos eſſe duodecim. Arma Alexandri & Caeſaris hodie celebri opinione tra…ſcendit unicus ille gladius Petri quo ſervi auriculam amputavit. bbIdem, Epiſtola 146. Coeleſtino Papae. Ibid. p. 823. a. in the behalf of Queen Alianor Dutcheſſe of Normandy.Princeps Apoſtolorum adhuc in Apoſtolica ſede regnat et imperat, et in medio conſtitutus eſt judiciarius rigor, illudque reſtat ut exeratis in maleficos Pater, gladium Petri, quem ad hoc conſtituit ſuper Gentes et Regna: Chriſti Crur, antecellit Caeſaris Aquilas; Gladius Petri, gladio Conſtantini; et Apoſtolica ſedes praejudicat Imperatoriae poteſtati. Nonne Deus Deorum locutus eſt vobis in Petro Apoſtolo dices; Quodcunque ligaveris ſuper terram, &c. Quare ergo, &c. Eccleſia olim ſuperborum et ſublimium colla propria virtute calcabat, Legeſ que Imperatorum ſacros Canones ſequebantur, &c.

Trithemius in Chronico Hirſaug. Cent. Magd. 12. c. 3. col. 46. Morney Hiſt. Papatus, p. 293. Platina, Onuphrius, Balaeus, in Honorio 2. Martinus Polonus in Chronico. Sabellicus Aenead. 8: l. 3. p. 528. d. Simoneta, l. 5. c. 7.Arnulphus a devout, zealous, famous Preacher, comming to Rome whileſt Honorius the 2d ſate there in his Pontificalibus, and obſerving the Roman Clergies vices, Presbyter Arnolphus, vir doctiſſimus, magnae devotionis, & praedicator egregius, qui cum inter annunciandum verbum Dei, Claricorum laſciviam, libidinem, avaritiam, pompam, divitias, & nimium fastum reprehenderet, & paupertatem Chriſti & Apoſtolorum ejus, integerrimamque vitam ad imitationem omnibus proponeret, à Romana quidem Nobilitate, ut verus Chriſti diſcipulus laudatus eſt; ſed Cardinalium et Clericorum odio nimium eſt habitus, à quibus & noctu captus, occul…è est interfectus. Haec ſuum Martyrium, antea cum adhuc eſſet in Eremo, divinitus ſibi fuit revelatum, cum per Angelum, ad praedicandum Romam mitteretur. Ʋnde & publicè dixit, Scio quod animam meam quaeritis, ſcio quòd me brevi jam occidetis. Sed quare? Veritatem vobis dice; faſtum, ſuperbiam, avaritiam, luxuriam, nimium que ſtudium quod comparandis divitiis miſeri impenditis, reprehendo; propterea vobis non placeo. Ego teſtem invoco coelum & terram, quod annunciaverim vobis ea, quae mihi Dominus praecepit: vos autem contemnitis & me, & Creatorem veſtrum, qui vos per unigenitum ſuum filium rede…it. Nec mirum ſi hominem me peccatorem, vobis veritatem annunciantem, morti tralituri eſtis: Cum etiam ſi Sanctus Petrus hodie reſurgeret, & vitia veſtra, quae minus multiplicata ſunt reprehenderet,Nota. ei minimè parceretis. Cum haec alta voce clamaſſet, ſubjunxit; Ego quidem morte… ſubire pro veritate non timeo, vobis autem in verbo Domini praedico, quod omnipotens Deus non parcet impuritatibus veſtris. Vos enim omni ſpurcitia pleni, plebem vos commiſſam praeceditis ad infernum. Deus vindex eſt. Cum que odium Cleri propter veritatem in eum ſaevire capiſſet, eorū inſidiis captus & ſubmerſus (or as others ſuspenſus) eſt. Coccius Sabellicus ſtyles this Foedum facmus a Clero perpetratum: id flagitium totum ordinem infamia aſperſit, culpa tamen paucorum; quam plerique ex iis turpiter viverent, eoque licentiae proceſſiſſent, ut ne ſalubria quidem remedia pati poſſent. Arnolphum qui magna nominis celebritate, magnoque mortalium concurſa divinam praedicabat legem, quia eorum vitam increpabat, impie necarunt. He ſubjoynes, Tulit id facinus Honorius iniquo animo, caeterum quaeſtione abſtinuit. Therefore doubtleſſe he aſſented to it; qui tacet conſentire videtur.

St. Bernard Abbot of Clarevall flouriſhing in that age, Anno 1130.upon this occaſion (as I ſuppoſe) thus declaimed againſt the Prelates perſecution, Tyranny, **De Converſione Pauli, Sermo 1. 1. 20.Videatur jam Eccleſiae perſecutionis tempus, ſed ut palam factum eſt, nunquam deest perſecutio Christianis, ſed neque Chriſto: & nunc, quod gravins eſt, ipſum Chriſtum perſequuntur, qui ab eo utique Chriſtiani dicuntur. Amici tui Deus & proximi adverſum te appropinquaverunt & ſteterunt. Conjuraſſe videtur contra te Vniverſitas populi Chriſtiani a minimo uſque ad maximum; a planta pedis uſque ad verticem, non eſt ſanitas ulla: egreſſus eſt iniquitas a Senioribus, Iudicibus et Vicarus tuis, qui videntur regere populū tuū. Non est jam dicere, p. 355ut populus, ſic ſacerdos, quia nec ſic populus ut ſacerdos. Heu, heu, Domine Deus quia ipſi ſunt in perſecutione tua primi, qui videntur in Eccleſia tua Primatum diligere, gerere Principatum. Arcem Syon apprehenderunt; munitiones & univerſam deinceps libere & poteſtativè tradunt incendio Civitatem (He alludes to Pope Calixtus conqueſt of the Emperor, and wreſting Inveſtitures and Eccleſiaſtical preferment out of his hands, under pretext of Simony, that he and his ſucceſſors might beſtow them gratis on the beſt deſerving Clergymen; but it fell out quite contrary, as his next words import) Miſera eorum converſatio plebis tuae miſerabilis ſubverſio eſt, atque utinam hac parte ſola nocerent. Eſſet fortè qui Dominica praemonitus & praemunitus exhortatione, daret operam ipſorum non exempla imitari, ſed obſervare praecepta,Mat. 24.Matt 24 juxta illud; Quae dicunt facite, & ad opera eorum nolite reſpicere. Nunc autem dati ſunt ſacri Gradus in occaſionem turpis lucri, et quaeſtum aeſtimant pietatem. Copioſiſsimae ſi quidem pietatis inveniuntur in ſuſcipienda, immo accipienda magis animarum Cura, ſed haec apud eos cura minor, et de animarum ſalute noviſſima cogitatio eſt; An vero Salvatori animarum gravior ulla eſſe poterat perſecutio? Inique agunt & caeteri contra Chriſtum; multique ſunt noſtris temporidus Antichriſti. Meri…ò tamea & crudeliorem eam cenſct perſecutionem, pro acceptis beneficiis, & graviorem ſentit pro poteſtate quàm propriis ſustinet à Miniſtris: licet alii quoque multi contra proximorum ſalutem multiphariè multiſque modis & variis occaſionibus agere videantur: Agnoſcite dilectiſſimi & expaveſcite conſortia eorum qui ſuggeſtione maligna, exemplo pernicioſo, ſcandali occaſione ſalutem impediunt animarum. Horrendum penitus **This is the … Sacrilege, which the Popes, Biſhops, Prieſts were moſt guilty of;Sacrilegium, quod & ipſorum videtur excedere facinus quo Domino Majeſtatis manus Sacrilegos injecerunt. Haec videt Chriſtus, & ſilet: Haec Salvator patitur, & diſſimulat. Proptere… diſſimulemus nos quoque neceſſe est & ſileamus interim, maximeque de Praelatis noſtris magiſtris Eccleſiarum. Sic nimirum, ſic placet, et impiis ut evadant nunc humana judicia, veniatque ſemel ejudicium grave his qui praeſunt, et potentes patiantur tormenta potenter.

How corrupt, unjuſt, and diſhonourable this Pope Honorius and the Court of Rome were in their proceedings, St. Bernard thus informed both himſelf and the world in ſeveral of his Epiſtles to him and Haimericus Chancellor of the Roman See. aaEpiſtola 46.Summo Pontifici Honorio, pauperum Christi Abbates, Hugo de Pontiniaco, & Bernardus de Claravalle, quicquid poteſt peccatorum oratio. Lachrymabilem Epiſcoporum, imo totius Eccleſiae querimoniam, nos quoque ejus filii, ſi tamen digni, diſſimulare non poſſumus. Quae vidimus, loquimur: magna ſiquidem nos neceſſitas de clauſtris ad publicum traxit, ubi & quod loquimur vidimus. Triſtes vidimus, triſtes eloquimur; honorem Eccleſiae Honorii tempore non minime laeſum. Jam Regis flexerat iram humilitas, vel potius conſtantia Epiſcoporum, cum ecce a Summo Pontifice ſumma ſuperveniens auctoritas, heu dejecit conſtantiam, ſuperbiam ſtatuit. Scimus quidem id vobis per mendacium fuiſſe ſurreptum, quod ex veſtris literis palam datur adverti, ut everti tam juſtum, tamque neceſſarium interdictum juberetis. Sed nunquid non vel tandem deprehenſo mendacio, mentitum ſe ſentiret iniquitas ſibi, & non tantae utique Majeſtati? Eſt autem quod miramur; qua nam ratione judicatum ſit de parte, abjudicatum abſenti. Quod tamen non temeraria praeſumptione reprehendimus, ſed filiali amore, paterno cordi ſuggerimus, quantum ex hoc et ſuperbit impius, et incenditur pauper. Caeterum quamdiu illum pati, quantumve huic compati debeatis, non eſt noſtrum praeſcribere vobis. Vos veſtra hinc potius dulciſſime Pater viſcera conſulite, Valete. The cauſe of which complaint is thus related in his next Epiſtle to this Pope, written bbEpiſtola 47.ex perſona Gaufridi Carnotenſis; King Lewes of France, for ſome pretended miſdemeanor, or juſt cauſe had ſeiſed the Temporalties of the Biſhop of Paris, who complaining thereof to the Archbiſhop of Sienna, and his Suffragans; excepta ſiquidem tam modesta praedicti Epiſcopi querimonia, Senonenſis Dioceſis univerſi Epiſcopi, una cum venerabili Metropolitano noſtro, aſcitis etiam nobiſcum quibuſdam aliis Religioſis perſonis, Regem ſuper gravi injuria per noſipſos humiliter, prout debuimus, convenimus, ut Epiſcopo, nil quidem tale merito, p. 356ſu… quae tulerat reſtitueret, rogavimus, nec impetravimus. Sentiens tandem nos ad arma Eccleſiae pro Eccleſia velle confugere, (they interdicting his Land, and threatning to excommunicate him) timuit, annuitque (ſe omnia redditurum. Sed in eadem forte hora ſupervenientibus Literis veſtris, quibus ejus terram ab interdicto abſolvi praecepiſtis, male in maium confortatus, quod bene promiſerat minime executus eſt. Die tamen nominata qua id ſe rurſum promiſit executurum, ejus nobis conspectui praeſentantes, ſuſtinuimus pacem, & non venit, quae ſivimus bona, & ecce turbatio. Hoc denique literis veſtris factam eſt, ut male ablata pejus teneantur, et reliqua paſsim indies rapiantur, eo utique ſecure quo impune; illa retinentur; Soluto nempe ad veſtrum imperium Epiſcopi juſto (ut putamus) interdicto, noſtroque, quando parabamus, & quo sperabamus pacem conſequi, veſtro aeque timore uspenſo; interim facti ſumus opprobrium vicinis noſtris. Quouſque, veſtrae viderit pietatis compaſſio.

In ccEpiſtola 48. 51.two other Epiſtles he complains how much he was ſlandered, miſrepreſented to this Pope and his Court at Rome, yea perſecuted for writing truth to them and doing well; Etiamne pauperi & inopi veritas odium parit, & ne ipſa quidem miſeria declinare invidiam poteſt? Sed hoc viderint fratres vestri, qui contra legem, maledicunt ſurdo; & maledictum propheticum non verentes, dicunt bonum malum, & malum bonum: Quid in me ô boni viri diſplicuit Paternitati veſtrae?Eſa. 5Isa 5 &c. Quouſque durat illa ſententia,2 Tim. 3.2 Tim 3 Omnes qui piè volunt vivere in Chriſto, perſecutionem patiuntur? Quouſque relinquitur virga peccatoris ſuper ſortem juſtorum? Ʋtinam nuper non eſ…em, ubi vidiiſem adverſum Eccleſiam Apoſtolica (proh dolor) auctoritate violentam armari tyrannidem, quaſi non ſatis per ſe inſaniſſet. Tuns demum ſenſi juxta Prophetam adhaereſcere linguam meam palato meo, cum ſubito pondus ſuperjectum eſt noſtris cervicibus,Pſal. 38.Ps 38 atque irrefragabilis auctoritas literarum: Iſay 26.Isa 26Obmutui & humiliatus ſum, & dolor meus renovatus eſt, quoniam vidi repente ad illas literas, impleri facies innocentium ignominia, et laetari amplius impios quod male fecerint, et exultare in his rebus peſſimis: Miſertum eſt impio, ut juxta dictum propheticum, non diſceret facere juſtitiam; & quae in terra ſanctorum injuſta geſſit, ipſius terra juſtiſsimo quo tenebatur abſoluta eſt interdicto, &c. Non tamen me latente et tacente ceſſare puto murmur Eccleſiarum, ſi non ceſſet Romana Curia pro voluntate aſsiſtentium facere praejudicium in abſentes. Valete. Which he further proſecutes Epiſt. 49, 50, 51, 52.

This holy zealous Abbot St. Bernard, writ, preached, declaimed more frequently and largely againſt the Uſurpations, Temporal, Spiritual Domination, Ambition, Pomp, Pride, Simony, Sacriledge, Lazineſſe, Uncleanneſſe, Sodomy, Bribery, Corruptions of the Popes, Prelates, Clergy, Court and Church of Rome, then Arnulphus whom they ſlew, both in his **Here p. 50, 51, 52, 290, 296.forecited Paſſages, (on which you may reflect) and in his Homilia 4. Supermiſſus eſt, De Converſatione ad Clericos, parvi Sermones; Super Cantica Sermo 10, 23, 24, 32, 33, 76, 77. Epiſtola 42. ad Henricum Senonenſem Archiepiſcopum, Epiſt. 48, 51, 78, 87, 91, 125, 126, 132, 152, 164, 168, 169, 176, 178, 178, 185, 189, 210, 219, 234, 235, 236, 299, in his Bookes De Conſideratione to Pope Eugenius; in his Sermo ad Clerum in Concilio Rhemenſi, ad Paſtores Sermo, in Synodo, and other his works. I ſhall tranſcribe ſome Paſſages of his, that all the world may thereby diſcover the ſad effects of Popes wreſting Inveſtitures out of the Emperors and Laymens hands, to engroſs the diſpoſition of all Eccleſiaſtical dignities, preferments into their own & Clergies, and their inhibiting Prieſts marriages produced; and what ill Biſhops, Clergymen they preferred. **Sermo 10. & 77. ſuper Can…ic… & in Concilio Rh…enſi 1 Pſal. …1. Serm. 6, & 7. Quatuor his qu… praeſunt neceſſaria.Ps 1Si reddanda eſt ratio de his quod quiſque geſſit in corpore ſuo: heu quid fiet de his quae quiſque geſſit in corpore Chriſti, quod eſt Eccleſia; Eccleſia Dei vobis commiſſa eſt, et dicimini Paſtores, cum ſitis Raptores. Et paucos habemus heu Paſtores, multos autem Excommunicatores. Et utinam ſufficeret vobis lana et lac, ſititis enim ſanguinem. Quatuor tamen in his qui praeſunt in Eccleſia Dei neceſſaria eſſe prae omnibus reor: videlicet ut perostium intrent, ut in humilitate ſe contineant, avaritiam declinent: mundiciam tam corde quam corpore ſervare ſtudeant. Sed quid prodeſt ſi canonice eligantur (quod est per ostium intrare) & non canonicè vivant?Joh. 6.John 6 Dixit dominus, p. 357ad duodecim, Nonne ego vos duodecim eligi, & unus ex vobis Diabolus eſt? Domine Jeſu cum eſſet electio illa in manu tua, & non haberes aliquem contradicentem, & reclamantem tibi, Quare eligiſti Diabolum Epiſcopum? Cur bone Jeſu non eligiſti bonum, & justum, & ſanctum, ſicut Petrus bonus, juſtus, & ſanctus fuit? Vel ſi eligiſti Diabolum, cur te jactas eligiſſe? Fratres, ſic facit Ieſus hodie, eligens ſibi multos Diabolos Epiſcopos. Vbi proh dolor! reperiemus Epiſcopos qui poſt adeptam dignitatem in humilitate ſe contineant? Nempe ſuperbia eis occaſio eſt ut ad tantam dignitatem aſpirent, ut in ovile Chriſti impudenter irrumpant: Pſal. 100.Ps 100cum tamen per Pſalmistam Dominus dicat, Non habitabit in medio domus meae qui facit ſuperbiam. Jeſus autem in medio eſt,Matth. 18Matt 18 non in angulo. Ʋnde ipſe in Evangelio; Ubi duo, inquit, vel tres congregati fuerint in nomine meo, in medio eorum ſum. Et iterum, Jeſus autem tranſiens per medium illorum ibat. Luc. 4.Luke 4Et in Libro Sapientiae, In medio, inquit, Eccleſiae aperuit os ejus. Eccl. 15.Sir 15Et rurſus in Evangelio dicitur; Stetit Jeſus in medio Diſcipulorum ſuorum. Luc. 24.Luke 24Ve mihi Domine Jeſu ſi tecum ero in domo tua, & non in medio domus tuae. At iſti non ſic, ſunt quidam cum Jeſu; ſed non in medio domus ejus, quia amant & faciunt ſuperbiam; Parentes ſuos extollentes, Pauperes autem negligentes, & deprimentes. Male vivunt, Eſa. 14.Isa 14et ſubjectos male vivere volunt. Et idcirco comparantur Apostati Angelo qui dixii in corde ſuo, Ponam ſedem meam ad aquilonem, &c. Tales fuerunt Scribae & Phariſaei,Mat. 23.Matt 23 contra quos ait Dominus, Vae vobis Scribae & Phariſaei qui clauditis regnum coelorum ante homines, vos enim non intratis & intrountes non ſinitis introire. Porro Epiſcopi hujus temporis avaritiam quomodo declinent? Quod enim ſine miſerabili gemitu dicendum non est, Chriſti opprobria, ſputa, flagelia, clavos, lanceam, crucem, haec omnia fornace avaritiae conflant, et profligant in acquiſitionem turpis quaeſtus, et precium Vniverſitatis ſuis marſupiis includere feſtinant, hoc ſolo ſane à Juda Iſchariote differentes, quod ille horum omne emolumentum denariorum numero compenſavit: iſti voraciori ingluvie lucrorum infinitas exigunt pecunias. His inſatiabili deſiderio inhiant, pro his ne amittant, timent; & cum amit: unt dolent. Harū in amore quantum quieſcunt duntaxat lib rum eſt eis arbitriū acervandi vel augmentandi, cura. Animarum nec caſus reputatur, nec ſalus: non ſunt profecto matres, qui cum ſint de curcifixi Patrimonio nimium incraſſati, impinguati, dilatati, non compatiuntur ſuper contritione Joſeph. Archipresbyter circuit obedientiam ſibi creditam & ut impleat ſaccum ſuum, tradit ſanguinem juſtum. Vendit nempe homicidia, adulteria, inceſtus, fornicationes, ſacrilegia, perjuria, et uſque ad ſummum implet manticam ſuam. Fama igitur volante innoteſcit Epiſcopo, talis quaeſtus, & accerſito Archipresbytero, Da mihi (inqit) partem meam. At illi nihil dabo tibi: è contra Epiſcopus; ſi non dederis mihi (inquit) partem meam, auferam tibi omnia. Fitque altercatio maxima, & propter dvaritiam fit diſcordia, Poſtea vero Archipresbyter revolvens ſecum, quod Authoritate Epiſcopi fungatur poteſtate iſta; & quod ſine gratia ipſius nihil poſſit (perverſe converſus) poenitet inquit me, accipe partem tuam,Luc. 2….Luke 2 & inſuper de mea quod beneplacitum fuerit, & reconcilantur. Heu ſicut Herodes & Pilatus reconciliati ſunt; et Chriſtus crucifixus eſt: ſic nihilominus iſti reconciliantur; & pauperes Chriſti spoliati ſunt. En tempora iſta planè foeda a negotio perambulante in tenebris: Quapropter Vae generationi huic a fermento Phariſaeorum, quod eſt Hypocriſis: ſi tamen hypocriſis dici debet, quae jam latere prae abundantia non valet, & prae impudentia non querit. Et ſic ſerpit hodie putrida tabes per omne corpus Eccleſiae, quo latius, eo deſperatius: eoque periculoſius quo inteſtinius. Nam ſi inſurgeret apertus Haereticus, mitteretur foras & areſceret; ſi violentus inimicus, abſconderet ſe quis for ſitan ab eo. Nunc quomodo ejiciet, aut quomodo abſcondet ſe? Omnes amici & Inimiciomnes neceſſarii, omnes domeſtici & nulli pacifici. Et quae ſua ſunt quaerunt omnes.Phil. 2. 21.Phil 2:21 Miniſtri Chriſti ſunt, et ſerviunt Antichriſto; honorati incedunt de bonis Domini, cut honorem non deferunt. Unde hic eſt eis quem quotidie videmus meritricius nitor, Hiſtrionicus habitus, regius apparatus. Inde aurum in froenis, aurum in ſellis, & in calcaribus: plus nitent calcaria quàm altaria.Pſal. 143.Ps 143 Inde menſae ſplendidae, & Cibis & Cyphis; Inde commeſſationes & ebrietates, Inde Cithara & lyra & tibia: redundantia torcularia, & promptuaria plena, eruſtantia ex hoc in illud. Inde dolia pigmentaria, inde referta marſupia. Hujuſmodi ſunt p. 358et volunt eſſe, Eccleſiarum Praepoſiti, Decani, Epiſcopi, et Archiepiſcopi. Nec enim haec merito cedunt, ſed negotio illi, quod perambulat in tenebris. Olim praedictum est,Eſa 21.Isa 21 & nunc tempus impletionis advenit, Ecce in pace amaritudo mea amariſſima. Amara prius in nece Martyrum, amarior poſt in conflictu Haereticorum, amariſsima nunc in moribus Domeſticorum. Non fugari, non exterminari poſſunt, ita invaluorunt,Eſa. 21.Isa 21 ita multiplicati ſunt ſuper numerum. Inteſtina, & inſanabilis enim plaga Eccleſiae, Pſal. 39.Ps 39& ideo in pace amaritudo mea amariſſima. Sed in qua pace? Pax eſt, & non eſt Pax: Iſa. 1…Isa 1Pax a Paganis, Pax ab Haereticis, ſed non profecto a filiis. Vox plangentis in tempore Iſrael, Job 40.Job 40Filios enutrivi & exaltavi, ipſi aut spreverunt me. Spreverunt et invaluerunt a turpi vita, a turpi quaeſtu, a turpi commercio, a negotio perambulante in tenebris: Superest ut jam de medio fiat demonium meridianum ad ſeducendos ſi qui in Chriſto reſidui ſunt, adhuc perſiſtentes in ſimplicitate ſua, ſiquidem abſorbuit fluvios ſapientum, & torrentes potentum, Et habet fiduciam quod influat Jordanis in os ejus, i. humiles & ſimplices qui ſunt in Eccleſia, Ipſe enim eſt Antichriſtus, 2 Theſſ. 2.2 Thess 2qui non ſolum ſe diem, ſed & meridiem mentitur, & extollitur ſupra id quod colitur, ut Deus, quem dominus Jeſus interficiet Spiritu oris ſui, & deſtruet illum illuſtratione adventus ſui. Ecce diximus quales habemus Pastores in via hac qua ambulamus, non quales habere opus. Non ſunt omnes amici ſponſi, qui hodie ſponſi ſunt Eccleſiae. Hinc inde aſſist…re cernuntur,Phil. 2.Phil 2 & vulgo aiunt eam quaſi addrextrare videntur. Pauci admodum ſunt qui quae ſua ſunt, non quaerunt, ex omnibus Charis ejus. Diligunt munera, nec poſſunt pariter diligere Chriſtum, quia manus dederunt Mammonae, Intuere quommodo incedunt, nitidi & ornati, circumamicti varietate tanquam sponſa procedens de thalamo ſuo. Nonne ſi quempiam talium repentè eminus procedentem aſſexeris, sponſam potius putabis quàm ſponſae cuſtodem? Unde vero hanc illis, exuberare aestimes rerum affluentiam, veſtium splendorem, menſarum luxuriam, congeriem vaſorum argenteorum & aureorum, niſi de bonis ſponſi? Inter haec eſt quod illa pauper, et inops, et nuda relinquitur facie miſeranda, inculta, hiſpida et exanguis: propter hoc non eſt hoc tempore ornare ſponſam, ſed ſpoliare; non eſt cuſtodire, ſed perdere; non eſt defendere, ſed exponere; Pſalm 5….Ps 5non eſt inſtruere, ſed proſtituere; non eſt paſcere gregem Domini, Pſalm 78.Ps 78ſed mactare, et devorare; dicente Domino de illis, qui devorant plebem meam ut cibum panis: Oſe 4.Hos 4& iterum, quia commederunt Jacob & locum ejus deſolverunt, peccata populi commedent, quaſi dicat; peccatorum precia exigunt, et peccantibus ſollicitudinem non impendunt. Quem dabis mihi de numero Epiſcoporum, qui non plus invigilet ſubditorum evacuandis marſupiis, quam vitiis extipandis? Vbi eſt qui flectat iram? Vbi eſt qui praedicet annum placabilem domino? Propterea reſtnquamus iſtos, qui non ſunt Paſtores ſed Traditores, et imitemur illos qui viventes in Carne, plantaverunt Eccleſiam ſanguine ſuo. Et quidem isti ſortiti ſunt Miniſterii locum, ſed non Zelum; ſucceſſores omnes cupiunt eſſe, imitatores pauci; utinam tam vigiles reperirentur ad Curam, quam alacres currunt ad Cathedram; vigilarent utique ſollicite ſervantes ſibi creditam Eccleſiam. Immo vero vigilarent pro ſemetipſis nec ſinerent de ſe dici, amici mei & proximi mei adverſum me appropinquaverunt & ſteterunt. Iuſta omnino querimonia, nec ad ullum juſtius quam ad noſtram referenda aetatem; Parum eſt noſtris Paſtoribus quod non ſervant nos, niſi et perdant: Graviter quippe dimerſi oblivionis ſomnio ad nullum dominicae comminationis tonitruum expergiſcuntur, ut vel ſuum ipſorum periculum expaveſcant: inde eſt quod non parcant ſuis, qui non parcunt ſibi: perimentes pariter & pereuntes. After which he relates their unclean, Sodomitical practiſes, which I **Here, p. 290, 291, 292, 293.formerly touched, and ſhall not here repeat.

In another place he thus complains of the ambition, avarice, depravation of the Clergy, & Court of Rome in that age. **Epiſtola. 42.Nunc verò quia ſola attenditur gloria, & non poena, purum eſſe clericum erubeſcitur in Eccleſia, ſeque viles aeſtimant & inglorii, qui quocunque eminentiori in loco non fuerint ſublimati: Scholares pueri, & impuberes adoleſcentuli ob ſanguinis dignitatem, & de ſub ferula transferuntur ad principandum Presbyteris, laetiores interim quod virgas evaſerint, quàm quod meruerint principatum, nec tam p. 359illis blanditur adeptum, quàm ademptum Magiſterium: Et hoc quidem in initio. Proceſſu vero temporis paulatim inſoleſcentes, docti ſunt in brevi vendicare altaria, ſubditorum marſupia vacuare, Magiſtris nimirum in hac diſciplina utentes idoncis, ambitione et avaritia. Verum quantavis industria tua tibi lucra conquirere cautulus videaris, quantalibet vigilantia rem poſſis ſervaretuam, quantecunque ſtudio Regum tibi ac Pincipum gratiam captare cures,Ecci. 10. dicimus tamen, Vae terrae cujus Rex eſt puer, & cujus Principes mane comedunt: Caeterum curritur in Clero, paſſim ab omni aetate & ordinè, à doctis pariter & indectis, ad Eccleſiaſticas Curas, tanquam ſine curis jam quiſque victurus ſit, cum ad curas pervenerit. Nec mirum de his qui necdum in ſemetipſis experti ſunt. Videntes quippe illos qui jam proprios humeros cupitae ſarcinae ſummiſerunt, non ſolum non gemere tanquam ſub onere, ſed inſuper appetere plus onerari, non deterrentur periculis, qui cupiditate caecati non vid…nt, ſed favoribus amplius quos illis invident provocantur. O Infinita ſemper Ambitio, et inſatiabilis avaritia! Cum primos honorum gradus meruerint in Eccleſia, meruerint, autem vel vitae merito vel pecunicae, ſive etiam carnis et ſangunis, quae regnum Dei non poſſidebunt, praerogativa, non ideo Corda quieſcunt, duplici ſemper aeſtuantia deſiderio, quo utique magis ac magis et dilatentur **Is not this their Genius, Practiſe ever ſince, & now?in plura, et ad celſiora ſublimentur. Verbi gratia, cum factus quis fuerit in quacunque Eccleſia Decanus, Praepoſitus, Archidiaconus, aut aliquid hujuſmodi, non contentus uno in una, plures ſibi immo quotquot valet conquirere honores ſatagit, tam in una quam in pluribus. Quibus tamen omnibus ſi locus evenerit, libenter unius praeferet Epiſcopi dignitatem; Sed nunquid ſic ſatiabitur? Factus Epiſcopus, Archiepiſcopus eſſe deſiderat. Quo fortè adepto, rurſum neſcio quid altius ſomnians, laborioſis itineribus, et ſumptuoſis familiaritatibus Romanum ſtatuit frequentare palatium, queſtuoſas ſibi quaſdam exinde comparans amicitias. Si Lucri Spiritualis gratia haec faciunt, laudandus est zelus, ſed praeſumptio corrigenda. Nonnulli cum iſta non poſſint, vertunt ſe ad aliud ambiendi genus, in quo nihilominus aperiunt eam quam habent dominaudi libidinem. Nam cum praeſident Ʋrbibus valdè populoſis, & totas, ut ita dicam patrias propriae Diocaſis ambitu cincumcludunt, occaſione inventa, ex quocunque veteri privilegio, ſatis agunt, ut et vicinas ſibi ſubjiciant. Civitates, quatenus duae, quibus duo vix praeſules ſufficiebant, ſub uno redigantur Antiſtite. Regi quae haec tam odioſa praeſumptio? Quis hic tantus ardor dominandi ſuper terram? quae principandi, tam effrenis cupiditas? Certè cum primum tractus es ad Cathedram, flebas, refugiebas, vim querebaris: multum ad te, & omnino ſupra te eſſe dicens, miſerum clamitans & indignum, qui non eſſe idoneus tam Sancto Miniſterio, tantis non ſufficeres curis: Quid igitur nunc verecunda depulſa formidine, ſponte ambis ad ampliora, immo irreverenti audacia, propriis non contentus invadis aliena? Cur hoc? Fortè ut plures populos ſalves? Sed in alienam meſſem tuam mittere falcem injurioſum eſt. Vt tuae praeſtes Eccleſiae? Sed Eccleſiarum ſponſo non placet tale unius incrementum quod ſit detrimentum alterius. Crudelis ambitio, & incredibilis, ſi fidem oculi non aſtruerent: Vix tenent manus quin illud ad literam impleant, quod logitur in Propheta, Secuerunt pregnantes Galaad, Eſai. 5.Isa 5ad dilatandum terminos ſuos. Ʋbi est illa terrifica comminatio, Vae qui conjungitis domum ad domum, & agrum agro copulatis: Nunquid in his duntaxat exiguis, vae iſtud metuendum eſt, non autem cum Vrbes Vrbibus, aut Provinciae Provinciis continuantur? Immò, etiam reſpondeant ſi imitari Dominum Chriſtum; facientes & ipſi utraque unum adducentes, & ipſi ex diverſis paſcuis greges,Eph. 2.Eph 2 Ut fiat unus paſtor, & unum ovile. Hujus rei gratia, non pigritantur crebro terere limina Apoſtolorum, Joann. 10. 16inventuri et ibi quod magis dolendum eſt, qui ſuae faveant improbae voluntati: non quod valde Romani curent, quo fine res terminetur; ſed quia valde diligunt munera, ſequuntur retributiones. Nude nuda loquor, nec retego verecunda, ſed inverecunda confuto. Utinam privatim & in Cameris haec ſierent, p. 360Utinam ſoli viderimus & audierin us, Utinam nec loquentibus crederetur, Utinam nobis reliquerint moderni Noae unde à Nobis poſſent aliquaetenus operiri. Nunc vero cernente Orbe mundi fabulam ſoli tacebimus?

He elſewhere thus ſeconds this complaint, aaIn Pſal. 91. Sermo 6.Ps 91Ipſa quoque Eccleſiasticae dignitatis officia in turpem quaeſtum & tenebrarum negotium tranſière, nec in his ſalus animarum, ſed luxus qua ritur divitnarum. Propter hoc tondentur, propter hoc frequentant Eccleſias, Miſſas celebrant, Pſalmos decantant. Pro Epiſcopatibus et Archidiaconatibus et Abbatiis, aliiſque dignitatibus hodie impudenter decertatur, ut Eccleſiarum redditus in ſuperfluitatis et vanitatis uſus diſſipentur. …pereſt ut reveletur homo peccati, filius perditionis, daemonium non modo diurnum ſed & meridianum; quod non ſolum transfiguretur in Angelorum lucis, bb2 Theſſ. 2.2 Thess 2ſed extollitur ſuper omne quod dicitur Deus, aut quod colitur. Nimirum inſidiatur crudelius calcaneo matris Eccleſiae, â qua dolet caput ſuum eſſe contritum. Hic planè graviſſimus erit incurſus, ſed ob hoc quoque Eccleſiam Electorum veritas liberabit propter eos brevians dies.ccEpiſtola 42. ad Henricum Senonenſem Archiepiſcopum … Tim. 2. Cernitur in nonnullis Sacerdotibus veſtium cultus plurimus, virtutum aut nullus, aut exiguus. Quibus ego ſi rememorarem illud Apoſtolicum, non in veſte precioſa, vereor ne indignentur: dum nimirum indignum ducant in ſe aſſu…ptam ſententiam, quàm prius in viliorem ſexum & ordinem prolata fuiſſe, recognoverint, Quaſi vero non eodem utantur medici ferro ſecandis regibus quo & popularibus hominibus, aut capiti fiat injuria, ſi ipſis forcipibus capilli excreſcentes detondeantur, quibus & unguium fuer intreſecata ſuperflua. Attamen ſi dedignantur pari cum mulierculis, non quidem à me, ſed ab Apoſtolo feriri ſententia; dedignentur & cum ipſis eadem involvi culpa. Despiciant jam textricum ſive pellificum, & non propriis operibus gloriari. Horreant et murium rubricatas pelliculas, quas gulas vocant, manibus circundare ſacratis, & ſacrantibus tremenda myſteria. Reſpuant & apponere pectori quod decentius ornat gemma ſapientiae, Pudeat & Collo circumtexere quod honeſtius atque ſuavius Christi jugo ſubmittitur: Non Chriſti ſtigmata ſunt haec, quae iſti Martyrum exemplo circumferant in corpore ſuo. Muliebria potius eſſe noſcuntur inſignia: quae utique curioſius, & ſumptuoſius ille ſibi praeparare conſueverunt, cogitantes nimirum, quae ſunt mundi, quomodo placeant viris. Verum tu Sacerdos Dei altiſsimi, cui ex his placere geſtis, mundo, an Deo? Si mundo, cur Sacerdos? Si Deo, cur qualis populus talis et Sacerdos? Nam ſi placere vis mundo, quid tibi prodeſt Sacerdotium? ddMat. 6. 24.Matt 6:24Nec enim potes doubus Dominis ſervire. eeJacob. 4.Qui autem vult amicus eſſe hujus mundi, inimicus Dei conſtituitur. E… ProphetaffPſal. 52.Ps 52 Deus (inquit) diſſipabit oſſa eorum qui hominibus placent, confuſi ſunt quoniam Deus ſprevit eos. Et Apoſtolus,ggGal. 1.Gal 1 Si hominibus placerem, Chriſti ſervus non eſſem. Volens itaque placere hominibus, Deo non places. Sinon places, non placas. Cur ergo, ut dixi, Sacerdos? Sin vero quod addidi, placere intendis non mundo ſed Deo, cur qualis populus & Sacerdos? Enimvero ſi Sacerdos Paſtor eſt, & populus Oves dignum eſt ut in nullo appareat Ovibus Paſtor diſſimilis, ſi inſtar mei qui ovis ſum, Paſtor meus & ipſe incurvus graditur, vultum gerens deorſum, & terram ſemper reſpiciens, & ſoli ventri mente jejunus pabula queritans, in quo diſcernimur? Vae ſi hhJohan. 10.venerit lupus, non erit qui praevideat, qui occurrat, qui eripiat. Decetne paſtorem more pecorum, ſenſibus incubare corporeis, haerere infimis, inhiare terrenis, et non potius erectum ſtare ut hominem, coelum mente ſuſcipere, iiCol. 3. 1.Col 3:1quae ſurſum ſunt & quaerere, & ſapere, non quae ſuper terram? Caeterum mihi indignatur, ſi vel nutum facere audeam, jubetque ori manum apponere, **And hath not this been their language ever ſince?dicens, Monachum qui non habeam judicare de Epiſcopis. Ʋtinam & oculos mihi claudas, ut nec cernere poſſem, quae contradicere prohibes. Magna verò praeſumptio ſi ovis cum ſim, in ipſum Paſtorem meam Lupas ſaeviſſimas, vanitatē & curioſitatem irruere cernens, infremuero, quo ad meum forte balatum cruentis beſtiis à quopiam occurratur, & ſuccurratur perituro. Quid facient de me qui ovicula ſum, quae in ipſum paſtorem tanta feritate inſiliunt? Et quidem ſi non vult ut clamem pro ſe, nunquid non et pro me balare licebit? Sed ſi ego ſileo ne ponere videar in coelum os meum, clamatur tamen in Eccleſia,kk1 Pet. 2.1 Pet 2 non in veſte precioſa. Clamat autem ſpecialiter ad foeminas, ut erubeſcat in ſe deprehendi Epiſcopus quod in fragiliori quoque ſexu audierit reprehendi. An fortè nulla timetur confuſio ſi ego ſolus ſub…uſſitare deſiero? Nunquid etſi Ego non loquor, ſua cuique non loquitur Conſcientia? Quid ſi alius audacior me non quidem de Apoſtolo, ut ego, non de Evangelio, non de Propheta, non denique p. 361quippiam Eccleſiasticum, ſed illud tamen gentilicum ingerat, Dicite Pontifices, non quidem in ſancto, ſed froeno quid facit aurum? Quoniam tolerabilius in Sancto, quàm in froeno. Haec me etiam tacente; & ſi non Curia Regum, tamen penuria pauperum clamat. Sileat licet fama, ſed non fames. Fama quidem ſilenti, quod non poteſt mundus odiſſe vos; Nam quomodo arguet mundus peccatum à quo potiusllPſal. …. laudatur peccator in deſideriis animae ſuae, & iniquus benedicit? Clamant vero nudi, clamant famelici conqueruntur & dicunt; Dicite Pontifices, in froeno quid facit aurum? Nunquid aurum à froeno, repellit frigus ſive eſuriem? Nobis frigore & fame laborantibus, quid conferunt tot mutatoria vel extenſa in particis, vel plicata in manticis? Noſtrum est quod effunditis, nobis crudeliter ſubtrabitur, quod inaniter expenditis, Et nos enim Dei plaſmatio, mmActs 30.& nos ſanguine Chriſti Redempti ſumus. Nos ergo fratres vestri. Videte quale ſit de fraterna portione paſcere oculos veſtros. Vita noſtra cedit vobis in ſuperfluas copias, noſtris neceſſitatibus detrahitur quicquid accedit vanitatibus veſtris. Duo denique mala de una prodeunt radice cupiditatis, dum & vos vanitando peritis, & nos ſpoliando perimitis. Jumenta gradiuntur onuſta gemmis, & noſtra non curatis crura nuda caligulis. Annuli, Cathenulae, tintinnabula & clavatae quaedam corrigiae, multaquè talia tam specioſa coloribus quam ponderibus precioſa, mulorum dependent cervicibus, fratrum autem lateribus nec ſimicintia miſerantes apponitis. Huc accedit, quod haec omnia, nec negotiationis ſtudio, nec proprio manuum exercitio vobis elaboraſtis, ſed nec jure Haereditario poſſidetis, niſi fortè & vos in corde veſtro dixeritis,nnPſal. 82.Ps 82 Haereditate poſſideamus ſanctuarium Dei. Et haec pauteres modo quidam coram Deo tantum, cui corda loquuntur; nec enim audent apertè cauſari adverſum vos, quibus interim pro ſua vita neceſſe habet potius ſupplicare. Caeterum in futuro ſtabunt in magna conſtantia adverſus eos qui ſe anguſtiaverunt, ſtante quippe pro eis prece Orphanorum, & ju lice Viduarum. Ipſius enim tunc voxerit;ooMat. 25.Matt 25 Quamdiu non feciſtis uni de his minimis meis, nec mihi feciſtis. Epiſt. 152. he thus complained to Pope Innocent the 4th. as he had done to his Predeceſſor; Inſolentia Clericorum, cujus mater est negligentia Epiſcoporum, ubique terrarum turbat et moleſtat Eccleſiam: Dant Epiſcopi**He means Holy Orders. Sanctum canibus, & & margaritam porcis, & illi converſi conculcant eos. Quales fovent, tales ſuſtinent. Quos ditant Eccleſiae bonis, non corrigunt eorum mala, maloſque gravati portant. Alienis nimirum laboribus locupletantur Clerici, comedunt fructum terrae abſque pecunia, & prodit quaſi ex adipe iniquitas eorum; quos propriè hodiéque reſpicit vetus illa Scriptura, **Pſal. 72. Exod. 32.Ps 72Exod 32Sedit populus manducare & bibere, & ſurrexerunt ludere. Mens quippe aſſueta deliciis, nec exculta diſciplinae ſarculo, multas contrahit ſordes. Porrò inveteratam rubiginem ſi tentes abradere, nec ſummis ſaltem digitis contingi patietur, ſed ſicut ſcriptum eſt, incraſſatus eſt dilectus & recalcitravit. Inſurrexerunt teſtes iniqui homines, quos delectat vitam ſemper alienam rodere; negligere ſuam. And Epiſt. 177. Ad Dominum Papam Innocentium in perſona Alberonis, Treverenſis Archiepiſcopi, he complains, Suffraganeos accepi juvenes & nobiles: adjutores eſſe deberent, et utinam non adverſarentur. Sed ſuperſedeo: Dico tamen Ius, fas, honeſtas, religio in noſtris Epiſcopatibus perierunt; to wit, among the Biſhops and Clergy, of whom he thus complained to the Pope, without any hopes of redreſſe. I pretermit his **See Epiſt. 158, 164, 165, 166, 167, 168.other paſſages againſt the Corruption, Simony, Sacriledge, Ambition, Pomp, Pride, Lazineſſe, Uncharitableneſſe, Luxury, Uncleanneſſe, Bribery, and Atheiſtical lives of the Roman Court, Prelates, Clergy in that age, when Popes and Popiſh Prelates had the ſole election, preferment, correction of them; yet would not ſuffer Monks or Laymen ſo much as to reprehend, much leſſe to correct their perſons or vices.