Chronological History of Popes Intolerable Usurpations, History · Book 1 · Chapter 5 (11 of 15)

Chronological History of Popes Intolerable Usurpations · History · Book 1 · Chapter 5 (11 of 15)

p. 299MoreoverſſMat: Flacii Illyrici Catalog. Teſtium Veritatis, p. 225. Cent. Magd. 11. c. 10. col. 548. Trithemimius, de Scriptoribus E…eſiaſticis. Melchior Go daſti Collect Script. Apol. pro H. 4. Circa idem tempus (or ſome time before) ſcripſit & Venericus Vercellenſis Epiſcopus, librum ad Papam, in qua eum reverenter monet, de iis omnibus, quae contra fas etjus, praeſertim contra Henricum 4. fecit. Libri eſt Titulus, De diſcordia Regni et Sacerdotii; To which he ſubjoyned his Book, De Unitate Eccleſiae ſervanda, to the ſame effect with Walthramus his Book De Ʋnitate Eccleſiae which ſome attribute to Venericus. The moſt conſcientious Biſhops of that age publikely deteſting, and proteſting againſt Hildebrands Antimonarchical proceedings and ſentences.

The Biſhop of ttMatthei Flacii Illyrici, Catalog. Teſtium Veritatis, Argentinae, 1 62. p. 234. Melchior Goldaſtus Collectio Scriptorum Apologet. pro Henrico quarto, Franco, adverſus Criminationes Gregorii 7. Papae, Hanoviae 1611. p. p. 46, 47. Dr. Crakenthorp of the Popes Temporal Monarchy, ch. 8. p. 100.Triers at the ſame time alſo writ this memorable Epiſtle againſt Pope Hildebrand and his faction, in juſtification of the Emperor Henry the 4. Patribus, non fratribus, Dominis, non amicis, N. deſignatus Treverenſis Epiſcopus, Eccleſiae devotiſſimas orationes in Chriſto. Ferre ſententiam contra Apoſtolicum, non eſt tutum, imo inſanum, et omnino nefarium, aliquid audere in illum, qui in vice S. Petri fungitur legatione ipſius Chriſti. Iſte autem qui invaſit ſedem Apoſtolicam, qui inaudita elatione effertur, qui prophanis novitatibus ſtudet, amplo nomine delectatur, quem neque Chriſtianum appellem, quia non habet characterem, id eſt, pacem et charitatem, quam Chriſtus ſuis militibus impreſsit, qua Chriſtus ſuos notavit; non occurrere p. 300contra hunc, non inſurgere, magnum ſanctae matris Eccleſiae eſt periculum, et plane eſt contra Deum. Quis enim neſcit, ex hoc quaſi fonte omnis diſſenſionis, et capitis omnis ſchiſmatis, excluſa pace Eccleſiae, diſcordiam totius mundi emerſiſſe? Quis inquam, non videt, per hunc quaſi ſigniferum, tantum ſanguinem mundi effuſum eſſe? De multis rationibus, qui non ſequitur Chriſtum, nequeo vere appellare Chriſtianum; ita certe nec Papam, quem video toties et tam manifeſtum homicidam. En bonus et ſanctus Papa, cujus conſiliis, cujus inſtinctu et ductu, membra Chriſti tot et tam perditis modis ſunt dilacerata. En bonus paſtor, qui in illos tanta crudelitate graſſatur, pro quibus Chriſtus in cruce pependit, quas ipſo proprio ſanguine redemit. En verus Pontifer et juſtus Sacerdos, qui ſicut dubitat, ſi illud quod ſumitur in Dominica menſa, ſit verum corpus et ſanguis Chriſti, item non poenitentibus etiam ea quae juſte fracta ſunt condonat ſacramenta. Nihil certe ita impium eſt, et nefarium, nihil ita eſt deteſtabile et erecrabile, quod ipſe curet, dum alios contra Regem armet: dum alios ad bellum quod ipſe omnibus intendit, excitet. Inter has multiplices calamitates & miſerias, quas patiatur et conqueritur ſancta Eccleſia, mihi quoque illata eſt ab eo, tam ſuperba quam violenta injuria, &c. Ut taceam mea, ut praetermittam privata; Quia malus, & non purus ejus introitus, quae minatus eſt, pervenit ad perditiſſima exempla, ne plus per hunc ſancta, quae modo ertremum trahit ſpiritum, periclitetur Eccleſia; ex me dico, quod nullam ei obedientiam poſthac ſervabo, nec meo judicio amplius ſedebit in loco et vice Sancti Petri, quem ipſe non ſequitur, obſtupenda abuſione novitatis ſuae, et inauditi Decreti, againſt the Emperor.

This Letter was ſeconded by a notable Epiſtle of the Biſhop of Verdunum in Germany, uuMat. Flaccius Illyricus, Catalogus Teſtium Veritatis, p. 234. Melchio… Goldaſtus, Collectio Scriptor. Apologet. pro Henrico 4. adverſus crimin: Gregorii 7. Papae, p. 46, 47.to all the Archbiſhops, Biſhops, Princes, Dukes, Marqueſſes, Earls, Nobles greater and leſſe, of the Roman Empire, and all the Clergy and people of the holy Church in juſtification of the Emperors cauſe againſt Hildebrand, thus recorded.

Dilectis in Chriſto …ratribus et Dominis, Archiepiſcopis, Epiſcopis, Principibus, Romani Imperu Ducibus, Marchionibus, Comitibus, majoribus & minoribus, Clero et Populo, Sanctae Eccleſiae Cultoribus N. Verdunenſis Epiſcopus Dei Gratiâ, id quod eſt, fraternam dilectione…, debitam ſervitutem, perpetuani in Domino ſalutem. Regni noſtri perturbatio, & ut verius dicam, niſi Dominus avertat, proxima nimis annullatio, in maximum dolorem nos excitat, in lachrymas vocat, in miſerabilem querimoniam coram Deo et hominibus nos animat. Hildebrandus qui dicitur Caput, jam eſt Cauda Eccleſiae; qui fundamentm, jam detrimentum eſt Eccleſiae. Hic diſpergit, qui dicebatur congregare: hic Eccleſiam odit, qui dicebatur diligere; jam uſque ad omnimodam haereſim infirmat, qudicebatur Eccleſiam ſanctam confirmare. O inaudita arrogantia hominis, ſupra omnem Eccleſiam in ſe gloriantis, ſupra omnem malitiam male agentis, unitatem Eccleſiae ſcindentis: quod inauditum eſt, Regnum et Regem Catholicum deſtruere praeſumentis: impio… juſtificantis, pios injuſtiſsime damnantis, decreta Patrum pervertentis, Regem adulterinum extollentis, Regem liberum et legitimum etiam cum memoria nominis Regii extinguere meditantis! Perjuria fidelitatem dicit; fidem, ſacrilegium facit; imoque ab initio fuit mendax**Diabolus. Joan. 8. 44.John 8:44 pater ejus, per omnia mentitur, et in omnibus veritati contradicit. **2 Chr. 24. 22.2 Chr 24:22Videat Deus & judicet, videte vos & judicate: Hominem impium, hominem abominatum, membra Eccleſiae ſubvertentem, caput noſtrum faceremus? Vos omni Eccleſiaſtico honore veriſsime deſtituentem, patrem nobis conſtitueremus? Vita ſua illum accuſat, perverſitas damnat, obſtinatio malitiae illum anathematizat. In p. 301qua re nobiſcum eſſe, nobiſcum facere, nobiſcum laborem ſubire, aſſenſus conſilium, auxilium veſtrum non recuſat. **See here, p. 252, 253, 254, 255, 265, 266.De eligendo autem Pontifice, qui errata corrigat, qui deſtructa reſtituat, qui hujuſmodi fortia confundat, Deo cooperante, vobiſcum operabimur, Deo conſentiente vobiſcum ſentiemus, et pro honore Eccleſiae, et pro recuperatione Regis et regni in nullo vobis deerimus: Valete.

aaChronicon, l. 17.Gotfridus Viterbienſis writing of Hildebrands excommunication and depoſition of Hen. the 4th. obſerves, (as **Chron. l. c. 35.Otto Friſingenſis living in that age had done before him) Ante hunc Imperatorem, non legimus aliquem a Romano Pontifice excommunicatum, aut Imperio privatum, niſi forte illud pro excommunicatione reputetur, quod Philippus primus Chriſtianus Imperator ad breve tempus à Romano Pontifice, inter poenitentes legitur collocatus; aut illud quod Theodoſius, ob cruentam hominum caedem a liminibus Eccleſiae legitur ſequeſtratus (to wit by St. Ambroſe his admonition, to which he ſubmitted, not by any Papal excommunication, as ſome Pontificians miſtake.)

The Hiſtory of Philip, the 1. Chriſtian Emperor, being much inſiſted on by Pope Hildebrand and other Romaniſts, to juſtifie the Popes uſurpations in excommunicating and depoſing Kings and Emperors; is thus related by Euſebius, only as a bare report or fame, not an undoubted truth, without any mention of, or relation to the Pope. bbEccleſiaſt. Hiſt. lib. 6. c. 27. Centur. Magd. 11. col. 8. 144, 151. Ruffinus c. 25.Fama eſt iſtum (Chriſtianus nam que erat) cum precationum in die poſtremae vigiliae Paſchalis, unà cum multitudine in Eccleſia Particeps fieri vellet, non prius ab Epiſcopo, qui tum Eccleſiae praerat (without naming the Church where, or Biſhops name by whom this was reported to be done) permiſſum eſt intrare, quam ſe confeſſus fuiſſet, & inter eos qui peccatorum vinculis adhuc tenebantur aſtricti, locumque poenitentiam agentibus praestitutum occupabant, ſe ſua ſponte (not by force of any formal Anathema, Excommunication or Interdict denounced againſt him) collocaviſſet. Epiſcopum que dixiſſe, eum non alia conditione, niſi iſtud faceret, propter multa delicta quae ab eo ferebantur admiſſa, (whereof theccSee Grimſtons Imperial Hiſtory in the Life of Philip. ingratefull treacherous murder of his Lord and Maſter Gordianus the Emperor, to invade his Throne was not the leaſt) aliquando ab ipſo in Eccleſiam receptum fore. Imperatorem autem alacri animo & lubenti, Epiſcopo morem geſſiſſe, & ingenuam modeſtiam ac religioſam piam que affectionem, Dei timore incitatam, reipſa declaraſſe memorant. Moreover,ddEccleſiaſt. Hiſtor. l. 5. c. 25 Niceph. Caliſtus relates the ſtory only as a report (aiunt, or ferunt) without informing us in what Church it was, or by what Biſhop; but only indefinitely; non prius tamen in conventum fidelium accedere, interceſſione & impedimento ejus qui tum Eccleſiae praeſuit Epiſcopi, permiſſum eſſe, quam confiteretur, et poenitentium numero, qui ordine & loco ſuo ſegregati, diſciplina certa explorabantur, aggregaretur; quod non aliter licere, ille diceret, niſi hoc feciſſet, propter multas ejus noxas, cum Eccleſiae multitudine conventus ejus feſti participem fieri. Eum vero rebus ipſis timorem divim nominis, religionemque debitam rite atque ſincere declarantem, obſequentem ille eſſe ferunt. In the margin I find theſe notes annexed: Epiſcopalis libertatis exemplum, exemplum Principis eccleſiaſticae diſciplinae ſeſe ſubmittentis. Without one word of the Pope in the whole ſtory. Now becauſe Fabianus was reputed Biſhop of Rome at that time,eeRerum Romanorum, l. 10 p. 126. Julius Philippus. Eutropius (a great advancer of the Popes authority) makes bold to aſſert, that he was the Biſhop. Iſti primi omnium Imperatorum Chriſtiani Romae facti ſunt, (though converted to the faith by Origens Letters, (not the Popes) as moſt record) & in die Paſchae, id est, in ipſis vigiliis, cum intereſſe voluiſſet, & communicare myſteriis, **See Grimſton in the Life of Philip.a Fabiano Epiſcopo Romano (though neither Euſebius, Nicephorus, nor others before him, averre it) non prius eſt permiſſum, niſi confiteretur peccata ſua, & inter poenitentes ſtaret; nec ullo modo copiam ſibi myſteriorum futuram, niſi prius per poenitentiam culpas, quae de eo ferebantur plurimae, diluiſſet. Then he concludes only with a, Fertur igitur libenter, quod a Sacerdote ſibi imperatum fuerat, ſuſcepiſſe, divinum ſibi ineſſe metum, & fidem religionis pleniſſimam rebus atque operibus comprobans. Which incertain Report, how little it makes for Hildebrands excommunication or depoſition of Henry the 4th, abſolving his ſubjects from their allegiance, ſetting up Rudolphus in his royal throne, making him dance attendance barefooted three dayes together in froſt and ſnow at his pallace gate, without admitting him entrance to his preſence, upon his humiliation and repentance; when as the Emperor Philip was preſently admitted upon his confeſſion and repentance to the Church and Sacraments the very next morning, and neither excommunicated nor depoſed for p. 302murdering his predeceſſor and uſurping his throne; (as Henry was only for defending his right of Inveſtitures againſt this uſurping Pope) let all indifferent Readers reſolve.

If any deſire further ſatisfaction concerning the oppoſitions then made againſt Hildebrands Antimonarchical ſeditious, pernicious, heretical doctrines, and Apologetical ple…s for the Emperors right, let them peruſe Melchior Goldaſtus his Collectio Scriptorum Apologeticorum pro Henrico Quarto; adverſus Criminationes Gregorii 7. Papae. Hanoviae, 1611. Matthius Flaccius Illyricus his Catalogus Teſtium Veritatis, p 202. to 240. Laurintius Schafnaburgenſis Hiſtoria, Centuriae Magdeburgenſis Cent: 11. c. 7, 8, 9, 10. Sigeberti Gemblacenſis Chronicon; & Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. to which I ſhall referre them.

Having repreſented you with this large account of Pope Hildebrands Antimonarchical, heretical, diabolical poſitions and practiſes during his life, give me leave to mind you of one memorable fabulous prediction (whichaaAnno 1073. ſect. 16 Cardinal Baronius very ſeriouſly inſiſts on, thoughbbIn vita Greg. 7. fol. 234. Gobelinus in Coſmedron, aetas 6. c. 54. Onuphrius with others, ſtile it, inconcinna fabilla, invented by neſcio quis fabulator) portending them, yea his antichriſtian uſurpation of the very Title, Soveraignty, Throne of Chriſt himſelf. Cum filius eſſet fabri lignarii, ex …armentis ordine compoſitis, inſcium ipſum has literas ordin c…ſeruiſſ, quibus adſtans, homo literatus legerit, ex ea compoſitione ſcandularum, Dominabitur a mart uſque ad mare: This (writes Baronius) was, prae…ſt…nſum divinitus ſign…m … ductante namine) quod fabri filii, (Gregora) futura eſſet ampliſsima in mundo auctoritas: yea as the learnedccHiſt. Papatus p. 259. Lord Morney, andddDe Chriſtianarum Eccleſiarum ſucceſſione & ſtat…, c. 5. p. 120. Biſhop … the Inferre; Qu…d ſolium ipſius Dei invaſurus, Thronumque Chriſti Regis noſtri involaturus eſſet, d… quo illud a Pſalmographo editum eſt oraculum, eePſal. 72. 8Ps 72:8Dominabitur a mari uſque ad mare. Which textffDe Planctu Eccleſiae, l. 1. Artic. 13. G. Alvarus Pel … aſſerts with an Ergo, to belong to every Pope; Ergo Vicarius ejus in terris, omnis Papa, habet omnem poteſtatem in terra quam Chriſtus habet: … hoc facit quod Zacharias ait de Chriſto, c. 9. 10. Poteſtas ejus a mari uſque ad mare; & Pſal. 71. 8. Et, dominabitur a mari uſque ad mare;] Strange Antichriſtian ſhameleſſe blaſphemy.

It is now more then high time to take my farewell of Pope Hildebrands Papacy, whoſe Antichriſtian Hereſies, Treaſons, Schiſms, Uſurpations, Corruptions, tranſmigrated after his death into ſundry of his immediate Succeſſors, trained up under him, as his devoted creatures. It isggChronicon Slavo…um, l. 1. c. 30. Joan. Marii de Schiſ. & Concil. c. 7, 8, 9: Hermoldus his obſervation, that after Henry the 4. had depoſed this Pope Hildebrand the ſecond time, and inſtalled Clement in his Chair: ex illa die orta ſchiſmata in Eccleſia, qualia non fuerunt in …ebus antiquis: & ii quidem qui videbantur perfectiores & colum…ae in Eccleſia Dei (in his repute, being an Hildebrandian) adhaeſerunt Gregorio; caeteri, quos … Caeſareus agebat, ſicuti ſunt Wibertum, qui & Clemens. Duravitque Schiſma hoc 25. annos. Defuncto enim Gregorio, ſucc…ſſi… Deſ…derius. poſt qu…m Urbanus, deinude Paſchalis, qui omnes Imperatorem cum Papa ſuo excommunicationis ſententia damnaverunt: Continentes ſe (not daring or being able to to reſide in Rome, or Italy) apud Reges Franciae, Siciliae, & Hiſpaniae, qui Catholicam partem tueri videbantur.

After Hildebrands death,Anno 1056. hhBalaeus, Martinus Polonus, Platina, Volaterranus, Stella, Onuphrius, Petrus Praemonſtratenſis, Hermannus Schedel, Faſcicul. Temporum, Vincentius, Vicel. Barnes, Cent. Magd. 11. c. 10 in Victore 3. Ch…on. Anton. Titulus 17. cap. 1. ſect. 1. Henry de Knyghton de Eventibus Angliae, l. 2. c. 3. col. 2352. Chronicon Joannis Bromcon, col. 928. Aventinus Annal. Boiorum l. 5. p. 461.Deſiderius Abbas Caſſinenſis, ſtyled Victor 3. Papatum iniit, non Cardinalium aut Romani populi ſuffragus electus, ſed a Machtylda meretrice, ac ſuae factionis Nordmannis intruſus: qui Gregorii ſucceſſor conſtitutus, Gregorii ipſius partes, a dicta Machtylda ejus amatrice edoctus, fortiter tueri caepit, adverſus Imperatorem, & Clementem ejus Papam, indignum ratus, ab ejuſdem ſui praedeceſſoribus diabolicis moribus degenerare. But before he could vomit forth againſt the Emperor, illud animi venenum, quod odio plus quam Neroniano, in illum conceperat, veneno per ſuum Miniſtrum Subdiaconum, dum miſſaret in calicem injecto (as Herman. Contractus, Carſulanus, Petrus Praemonſtratenſit, Knyghton & alii plures relate) or, as Vicelius, Volaterranus, and other Hildebrandians, qui ab Henrico Caeſare, vel a Clemente Pontifice id procuratum eſſe malitioſe contingunt:) which proves, the conſecrated wine, not to be really tranſubſtantiated into Chriſts own natural glorified blood or body, uncapable of any poiſon, or at leaſt able to allay its mortiferous quality. Platina, Martinus Polonus, Vincentius, and others write, p. 303Eum dyſenteria periiſſe, quod neque a ſuſpitione data veneni alienum eſt: Nam & in dyſenteriam, veneno petiti, interdum incidunt, corruptis ac labefactatis inteſtinis, as Balaeus obſerves.

Before his death, asaaChronicon Caſſinenſe, l. 3. c. 67, & 71. Cent. Magd. 11 c. 10. col. 54…. cap. 9. de Synodis, col. 506, 501, 502. Gratian, cauſ. 16. qu. 7. ſome relate; in Synodo Beneventana, cui Apuliae & Calabriae intererant Epiſcopi, Clementem (qui auctoritate Imperatoris ſedem tenebat, ſantique Petri Eccleſiam armis tuebatur) inde (armis Machtyldae) expulit a Sacerdotali honore & officio, privavit & anathematis vinculo conſtrinxit; ſtyling Clement, Haereſiarcha, qui vivente ſanctae memoriae praedeceſſore meo Gregorio Papa, Romanam invaſit Eccleſiam, Antichriſti praecurſor, et Sathanae ſignifer, qui oves Chriſti diſpergere, mactare, laniaregue non deſinit: Charging him as the author of all the perſecutions raiſed againſt Hildebrand. In this Synod in purſuit of Hildebrands Decree againſt Simoniacks, he publiſhed theſe new Conſtitutions againſt Inveſtititures, if Chronicon Caſſinenſe may be credited.

Conſtituimus, ut ſi quis deinceps Epiſcopatum vel Abbatiam de manu alicujus Laicae perſonae ſuſceperit, nullatenus Epiſcopus, vel Abbas habeatur; neque ulla et, ut Epiſcopo vel Abbati adhibeatur reverentia. Inſuper, ei beati Petri gremium & introitum Eccleſiae interdicimus, quoſque locum, quem ſub tanto crimine ambitionis, & inobedientiae (quod eſt ſcelus idololatriae) caepit, reſipiendo non deſerit. Similiter etiam de inferioribus Eccleſiaſticis gradibus dignicatibuſque conſtituimus. Si quis item Imperatorum, Regum, Ducum, Principum, Comitum, vel cujuſvis poteſtatis ſecularis, Epiſcopatum, vel quamvis aliam Eccleſiaſticam dignitatem dare praeſumpſerit, (though they conſtantly did it before as their Founders or Patrons, by a Legal and (natural Right) ejuſdem Sententiae vinculo ſe aſtrictum noverit; cum Trecenti & octo Patres in Niceno Concilio, omnes hujuſmodi vendentes, & ementes, excommunicaverint; cenſentes, ut qui dat, & qui recipit, anathema ſit; Cum hujuſmodi igitur Epiſcopis, Abbatibus, aut Clericis reliquis qui communicat, aut orat, aut ipſorum audit Miſſas, una excommunicationis ſententia plectitur, qui ne Sacerdotes quidem rite putari poſſunt. Poenitentia vero & communio a nemine niſi a Catholico ſuſcipiatur. Quod ſi nullus adſit Catholicus Presbyter, rectius eſt ſine viſibili communione perſiſtere (excellent Antichriſtian Divinity!) & inviſibiliter Domino communicare, quam eam ab haeretico ſumendo, a Deo ſeperari. Nulla enim (ut ait **2 Cor. 6. 14 15.2 Cor 6:14Apoſtolus) conventio Chriſti ad Belial, neque pars aliqua fideli cum infideli, omnis autem haereticus infidelis eſt. Simoniacus vero quia haereticus, idcirco infidelis; nam ſacram Chriſti communionem quamvis viſibiliter & corporaliter Catholici propter imminentes haereticos habere non poſſunt: dum tamen mente Chriſto conjuncti ſunt, ejus communionem inviſibiliter ſumunt. His ſudden death prevented the expected ſucceſſe of theſe Decrees.Anno 2088

After this Victors deceaſe, ſublatis Gregorio & Victore capitibus pernicioſae diſſentions, ddAventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 463, 464. Centur. Magd. 11. c. 10. col. 503, 504. Flacius Illyricus Catalogus Teſtium Veritatis, p. 231 232.Aventinus records, feſſo to cladibus orbe Romano, placuit utriuſque partis Epiſcopis jure atque literis, non armis atque ferro, more barbarorum, diſceptandum eſſe. Fit igitur Conventus Garſlungi, tertiodecimo Calendas Februarii, conveniunt Epiſcopi Germaniae, Galliae, utriuſque partis. Ubi conſedere, Conradus Epiſcopus Trajectenſis ita verba fecit: Ad pacem, quam nobis, Patres conſulti, Servator noſter abiturus reliquit, ſtabiliendam convenimus; vim, temeritatem, violentiam, errores peſtiferos eorum qui coeleſte donum contaminare non erubeſcunt, gladio duplici, enſe ancipiti ad vivum reſecare utriuſque inſtrumenti teſtimoniis, juxta praeceptum Chriſti refellere, operae precium duximus.ddJoſh. 9.Josh 9 Joſues hoſtibus aſtutis, fallacibus juramentum, quod mendaciter extorſerunt, ſervavit. Nabocodroſoro impio regni Judaeos, regeſque eorum fidem frangentes immortalis caeli majeſtas per eeJer. 27.Jer 27Hieremiam atqueffEzech. 16. 59 c. 17, 9. to 22.Ezek 16:59 Ezechielem vates ſuos coarguit, ſeque ſpretum teſtatur. Qui juramentum contemnit, foedus spernit, pactum ſolvit, fidem frangit, illum deſpicit, per quem juravit, illi facit injuriam, cujus nomini adverſarius credidit. Vivo ergo, dicit Dominus, juramentum quod ſprevit, foedus quod praevaricatus eſt, ponam in caput ejus; Nunquid qui ſolvit pactum, effugiet? Non conſiderandum cui, ſed per quem juraveris. Multo enim fidelior eſt ille, qui propter nomen Dei tibi credidit, quam tu qui occaſione divinae Majeſtatis hoſti tuo, imo jam amico moliris inſidias. De Tiberio et Nerone non ſolum ſaeviſsimis tyrannis, ſed impuriſsimis quoque monſtris, praeceptum legimus, ggMat. …Reddite Caeſari quae Caeſaris p. 304ſunt: &hh1 Pet. 21 Pet 2 Deum timete, Regem honorate, iiRom: 13. 1, to 8.Principibus qui non ſine cauſa gladium portant, etiam ſi mali fuerint, non modo dicto audientes eſtote; Verum kk1 Tim 2. 1, 1.1 Tim 2:1pro …is ſupremum Deum deprecamini, quo tranquillam quietamque vitam agamus: llRom. 13. 1, 2.Rom 13:1Rom 13:2Omnis enim poteſtas a Deo eſt: qui poteſtati reſiſtit, divinae providentiae repugnat. Idcirco ambitioſi & ſuperbi ſunt, qui illud Domini Deique noſtri elogium,mmMat. 16. 19.Matt 16:19 Quodun que ſolveris ſuper terram, erit & ſolutum in coelis: & quodcunque ligaveris ſuper terram, erit & ligatum in coelis; perfricata fronte interpretando adulterant, ſuae libidini ſervire cogunt, et nobis, ſeu pueris, atque omnium rerum imperitis a…tu illudere ſtudent. Quaſi vero neſciamus, peculiare eſſe ſacris vatibus divinae ſapienciae conſultis pro capacitate auditorum, diverſis nominibus idem appellare, eandem rem pro diverſitate effectuum, modo propriis, modo tranſlaticiis verbis, quod idem valet, nunc figurare, nunc ſimpliciter dicere, crebris ſimilitudinibus, frequentibus proverbiis atque exemplis, aptis comparationibus, et hujuſmodi tanquam luminibus rem illuſtrare, animum atque aures, tanquam ſtimulis ferire, & ut ſunt varia ingema, varia orationis ſententiarumque ſupellectile homines inſtruere, docere, recreare, rapere, trahere, movere, oblectare. Et ut D. Aurelius Augustinus docet, Veritas divina ita tradita, ita ornata, tecta, plus movet, plus delectat, plus honoratur, quam ſi nuda abſque veste proſtitueretur. Nempe animus noſter, quamdiu mortali carcere clauſus detinetur, nolit velit, rebus fluxis, fragilibus, quae videri tangi ſolent, nimium addictus eſt. Ad aeterna & clara quae cerm, tactu ſentiri nequeunt, ca cutit atque hebebatur, niſi igniculus ingenii hiſce fomentis motus excitetur. Proinde, prout aeternus id quod ſubobſcure de vinculo dixit, apud Joannem aperte, apud Matthaeum, Marcum, Lucam apertiſſime explicat.nnJoan. 20. 21, 22, 23.John 20:21John 20:22John 20:23 Pax vobis, inquit; ſicut miſit me pater, & ego vos mitto. Accipite Spiritum ſanctum; quibus remiſeritis peccata, remittuntur: & quorum retinueritis, retenta ſunt. Et ut concordiam aſſereret, & unum ſe verum Paſtorem eſſe indicaret, ubi dixt ſiquidem,ooJohn 21. 15, 16.John 21:15John 21:16 Amas me? paſce oves meas; id eſt,ppMat: 28. 19, 20. Mar. 16. 15.Mark 16:15 Ite in mundum univerſum, praedicate Evangelium omni creaturae; atque, Data eſt mini omnis poteſtas in coelo & in terra; Ite ergo, docete omnes gentes. Hanc ob cauſam,qqLu. 24. 27, 42, 43. aperuit diſcipulis mentem coeleſtis Doctor, ut intelligerent Scripturas, Moſen, Prophetas & Pſalmos; Juſſitque eos in nomine ſuo poenitentiam, & remiſſionem peccatorum praedicare, apud omnes gentes, teſteſque horum eſſe. Has ergo ob cauſas Hildebrandus ambitione in praeceps abivit, cum poteſtatem immortalis Dei, cujus nuncius duntaxat eſt, ſibi uſurpavit: Ita mores, ita tempora, ita homines ſunt. Male conſuluiſſet rebus humanis ſuprema illa Majeſtas, ſi ita gladium in manum mortalis cujuſquam traderet. Quis concupiſcentiae humani finem ſtaruerit? aut quis moderaretur? Ne ſapientiſsimus quidem aequo animo tantum onus tulerit. Non neceſſe habemus, ut quiſpiam nos doceat, quonam pacto ſpirituali poteſtate, vel ut verjusdicam, diſpenſatione atque procuratione divini peni (Oraculorum enim coeleſtium promi atque condi duntaxat ſumus) Petrus ejuſque Collegae uſi fuerint. Clarius luce in Lib: quem de geſtis Legatorum Chriſti Lucas Medicus ſcripſit, liquet, arma noſtrae militiae Spiritus, non ferrum, neque rapinae, caedes, homicidia, perjuria ſunt. Nimirum lorica, thorar, galca, baltheus, enſis, Scutum, ſunt Pax, Amor, Juſtitia, Spes ſalutis, Veritas, Sermo Dei, Fides. Quae munera divina ſaepius Imperator noſter Chriſtianiſſimus ultro Hildebrando obtulit, ſed ipſe accipere recuſavit. Then relating the Emperors manifold vertues, he adds, Rei militaris, juris, civilium morum, divinarum, humanarumque recum peritia, fortitudo propemodum nimia, non modo inter reges excellens,Nota. ſed inter illos quoque, quorum hac ſola virtus fuit: Jam perpetuum pacis, pretatis, atque religionis ſtudium, in pauperes liberalitas, majora tribuentis quam a Deo petuntur. Clementia in devictos, benignitas in amicos, erga milites benevolentia, in nullo unquam Germano Romanove tanta fuere Principe. Quod ſi flagitioſiſſimus is foret tyrannus, tamen ei obtemperandum, nequaquam reſiſtendum eſſet. Prohibent humanae leges, decretaque Patrum adverſarios, hoſtes, inimicos, accuſatores, teſtes, atque judices eſſe. Auguſtus cum in Italia cum Hildebrando pacem facit, paucorum ſcelere atque perfidia Saxonia excidit; perfidus tyrannus qui perfidiae graves poenas reddidit, ſpreta religione jurejurandi, violata affinitate, neceſſitudine eam invaſit. Nemini privato niſi ante in integrum reſtitutus fuerit, dica ſcribi poteſt, &c. Poſt quam haec ita dicta factaque ſunt, Gebhardus p. 305Salisburgenſis, Boiorum primarius Epiſcopus, aetate, eloquentia, ſcientia, egregie praeter caeteros Hildebrandinos Venerabilis, cui ſocii reſpondendi provinciam demandarunt, omnino obmutuit, ne hiſcere quidem potuit. Not long after this**Annal. Boiorum, l. 5. p. 464, Cent. Magd. 11 c. 9. coſ. 505. as Aventinus and Albert Stadius Anno 1085. record: Altus Conventus in Maium Moguntiacumque edicitur, ubi lis ea componatur, paxque confirmetur utriuſque factionis conſenſu, Caeſariani peracto conventu diſcedunt, Gregoriani manent inter ſeque diſſentire coeperunt. Tetrarchae Saxoniae, Theodoricus maritus ſororis Eckberti hujus gentilis, Theodoricus Uto Hyldeſhaimenſis Epiſcopus, frater ejus Conradus, ſectam Hildebrandi velut impiam ſceleratamque, abjurant; quo magis poenitentiam prioris Sectae approbant, ad Rom. Pont. (Clementem 3.) Imperatoremque ſe transferunt, &c.

In the mean time **Benno Cardinalis in Greg, 7. Platina, Stella, Onuphrius, Hermannus Schedel. Volaterranus, Ba…ns, Balaeus, Centnr. Magd. 10. c. 10. Abbas Uſpergenſis, Antoninus, Sabellicus, Mart. Polonus, Mariani Scoti Contin. in Vrbano 2.Otho, a perſon of a turbulent ſpirit, (Hildebrands favourite, and Legate in Germany to depoſe Henry, and ſet up Rodulphus in his throne, Cardinal of Hostia) for his Turbulency, per Machtyldam meretricem, & Nordmannos Apuliae Dominos, invito Imperatore ad Papatum evehitur; in oppoſition to the Emperor and Pope Clement: Benno Cardinalis gives him the name not only of Turbanus for his turbulent Spirit, but ſtiles him alſo; SCISMATICUM, HAERETICUM, & Liberii Arriani Socium, Qui, ne Venenum erroris eorum perciperetur, quaſi mel veneficorum more admiſcuit. Scripturas enim intentione fallendi mendaciis aſtute addidit: & in errore cum ſuo Hildebrando perſeverans, cum Angelis Apoſtatis in abyſſum relegatus eſt. This Pope took upon him the name of Urbanus 2. inſtead of Turbanus, being in truth Turbator Orbis, vel porius turbo et procella.bbChronicon, Anno 1088. Magnum Chronicon Belgicum p. 126. Morney Hiſtor. Papatus, p. 266. Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. Schafnab. Hiſt. Chronicon Antonin. Tit. 17. c. 1. Cent. Magd. 10. c. 10. Balaeus, Barns, Catalogus Teſtium Veritatis. Sigebertus Gemblacenſis, Magnum Chronicon Belgicum, and others, render us this account of his Papal advancement and proceedings: Machtyldae auxiliis Urbanus Apoſtolicum obtinuit thronum, frequentibus Conciliis excommunicans cum Imperatore Guibertum; Hinc in Eccleſia ſcandala, & in regno augeſcunt diſſidia, dum alter ab altero diſſidet: Dum regnum & ſacerdotium diſſentit; dum alter alterum excommunicat, dum alter alterius excommunicationem, aut ex cauſae, aut ex perſonae praejujudicio deſpicit, et dum alter in alterum excommunicandi authoritate magis ex ſuo libitu, quam ex juſtitiae reſpectu abutitur. Et Authoritas illius, qui dedit poteſtatem ligandi et ſolvendi omnino diſpicitur. Nimirum, ut cum pace omnium bonorum dixerim, haec ſola novitas (ne dicam haereſes) nedum in mundo emerſerat, ut ſacerdotes illius, qui dicit Regi Apoſtata, & qui regnare facit Hypocritam, propter peccata populi, docerent populum, malis Regibus nullam ſubjectionem, et licet eis Sacramentum fidelitatis fecerit, nullam tamen deberi fidelitatem: nec perjuros nominari qui contra Regem ſenſerint; imo qui Regi paruerit, pro excommunicato habendum; et qui contra Regem fecerit, a noxa injuſtitiae et perjurio abſolvendum. Theſe were the new antichriſtian, antimonarchical Paradoxes by which this new Pope and Hildebrandian faction ſupported their party, and deluded their proſelites.

The Hildebrandian German Princes and Prelates hearing of Urbans advancement to the Papal chair by their confederates in Italy, Quintilburgii cum Hermanno Rege Saxonum, menſe Aprili conveniunt, ad praetextum mutatae voluntatis, dictum Wezilonis Moguut. Archimyſtae calumniantur, haereſeos condemnant, qui ſpoliatum rebus ſuis, legibus divinis non oportere parere jactaſſet; denique ſe Eccleſiam ſacram eſſe cauſati: Ottonem quem ſupra devotum diximus a Siguevino, Weziloneque Moguntino & Colonienſi archimyſtis, ſibi imponunt Urbanum, qui quaſi ab urbe Roma, devotuſque & profugus, ſine lare, ſine grege diutius erraverit. Extat de hac re hoc Diſtichon.

Diceris Urbanus, cum ſis projectus ab Ʋrbe;

Vel muta nomen, vel regrediaris in urbem.

ThisccVincentius Specul. hiſt. Balaeus in Vrbano 2. lib. 5. p. 226, 227. Vicelius, Stella, Eaſciculus Temporum, Vincentius, Barnes, Magnum Chron. Belgium, p. 129, 130. Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 464, 465, 466. Centur. Magd. 11. c. 9. De Synodus. Urbanus rigavit, fovit et produxit pernicioſa illa ſemina quae ipſe Hildebrandus jamdudum ſparſerat. Guilbertum Ravennatem, qui & Clemens 3. p. 306quod eſſet ab Imperatore electus, Imperatoremque ipſum ercommunicavit: atque ab eodem Ci mente, ipſe quoque excommunicatus fuit, as Vincentius and others relate. Menſe itaque Maii, Imperator, Proceres, Duces, frequenter conveniunt. Item Petrus Portuenſis Epiſcopus duo Flamines Romani, Legati Clementis tertii Pontificis maximi archimyſtae, hi atque minores Pontifices Galliae, Germaniae, Wezilo Moguntinus, Angelbertus Treverenſis, Segivinus Agrippinenſis, Luitmarus Bremenſis, Theodoricus Verdunenſis, Hainricus Leodienſis, Conradus Trajectenſ…s, Udalricus A…cſtatenſis, Meginardus Fruxinenſis, Otto Reginoburgenſis, Rupertus Bambergenſis, Hermannus Spirenſis, Otto Conſtantienſis, Burckhardus Loſanienſis, Sigelridus Auguſtanus, Gebliardus Pragenſis, Uto Hildeſhaimenſis, Hainricus Badebornenſis, Erpho Monaſterii, Volckmarus Mindenſis, Bibo Tullenſis, Burckhardus Baſilenſis, Otto Argentoratenſis, conveniunt: adſunt Legati aliorum Pontificum Galliae, Italiae, Germaniae, communi omnium conſenſu Hildebrandi ſecta pietate Chriſtianae repugnans, exploſa, exibilata eſt. Ottonem, qui et Vrbanus, ſuperiores Patres numero quantuordecim, videlicet, Gebhardus Salisburgenſis, Harduicus Maydenburgenſis, Adalbero Wirtzburgenſis, Altmannus Bathavenſis, Bernardus Mersburgenſis, Guntherus Citienſis, Benno Moeſianus, Albertus Vangionus, Burckhardus Halberſtatenſis, Hermannus Mediomatricus: & hi quatuor devoti ſuppoſititiique pontifices per ſtudia partium facti, Reginardus Mindenſis, Wigoldus Auguſtanus, Gebhardus Conſtantienſis, Hainricus Bambergenſis, (qui deſerta Reipublicae cauſa ad priorem factionem redeunt) ſacrilegii, irreligioſitatis accuſant, convincunt; in numeroque impiorum computant. Superiores quos nominavi, quatuordecim Epiſcopos, albo Pontificum eradunt, Senatu ſacerdotum movent, crimine perduellionis, perjurii, perfidiae, homicidii, parricidii eoſdem condemnant. Hermannum Regem, Eckbertum Saxonem, Welphonem Boium proſcribunt, eadem cenſura devovent; Senatuſconſultum proſcribitur tale; Devota capita quae numeravimus, velut contagio ab omnibus vitentur Chriſtianis: quandoquidem a nobis ſeceſsionem fecerunt, non nos ab illis; ad concionem ſacram, quemadmodum promiſere, venire detrectant, pietatem Chriſtianam polluunt, concordiam contaminant, Ovibus deſertis, ad hoſtes Reipublicae profugiunt, ad bella, incendia, homicidia, parricidia, latrocinia, rapinas non ſolum cohortantur, verum etiam Duces ſunt. Crebrobenigne vocati reverti noluerunt; verſutos, obſcuros, veteratores, vafros, ſe eſſe factis produnt, & nos experimentis ſentimus. Egregii ſane Paſtores quibus gregem tuum crederes. Nemo oves perſequitur, nullo viſo Lupo tamen fugiunt. Quidnam deſignaſſent, ſi eos fortuna ad tempora Domitiani, Deciique ſervaſſet?

Inter haec Imperator (to vindicate his antient Legal Right of Inveſtitures, and conferring Biſhopricks, notwithſtanding Hildebrands, Ʋrbans, and other Popes Decrees to wreſt it from him) deſertis gregibus paſtores dat, Bathaviae Hermannum filium Luitholfi Ducis Charionum, Juvavenſibus Berchtoldum Mosburgenſem Principem, Meginardum Literis & facundia inſignem, Wurtzburgio praefecit, Mediomatricibus Brunoni filium Alberti Suevi imponit, ſed mex eundem ob ſavitiam abdicat. ſſAventinus Annal. Boiorum. lib. 5. p. 466Poſthac cum exercitu atque Archiepiſcopis & Minoribus Pontificibus, in Saxonam tranſitum facit. Hermannus Rex cum conjuratis ſacratis prophanis Tranſalbim fugam capeſſit. Caeteri Saxones deditionem faciunt, jurejurando fidem Imperatori donat Augustus Hardovicum Herveldenſium Praeſulem, ſacrarum Literarum per quam peritum, ſapientem bonumque Archimyſtam Maydeburgenſem deſignat. Is tertio Idus Julii à Wezilone Moguntino, Segivino Agrippinenſi Pontifice, & aliis pleriſ que Epiſcopis conſecratur, Imperator que exercitu Saxoniam perluſtrat. After the Emperor had disbanded his forces, Saxones ab Epiſcopis devotis concitati, (ſuch was their reſtleſs treacherous Epiſcopal genius) abſque cunctatione deficiunt, arma reſumunt, Auguſium cedere finibus ſuis compellunt. The Emperor thereupon collecting his forces, notwithſtanding the perjured Biſhops and rebellious Saxons former treachery, endeavored out of his tranſcendent clemency, to reclaim them by his graciouſneſſe, inſtead of cutting them off as incorrigible Traytors. Rurſus induciae fiunt, pacis conditiones ab utriuſ que partis amicis dicuntur. Hainricus pacata Saxonia in Franciam ob Quadrageſimae ſolennem abſtinentiam p. 307redit. During his abſence there, Epiſcopi odio excoecati pacem rurſus interturbant, copias cogunt, extra ſines Turogorum, Saxonum perducunt, …omi laceſſere armis Imperatorem ſtatuunt, Wurtzburgium obſident. (O the obſtinacy, treachery of Hildebrandian Prelates!) Auguſtus obſeſſis auxilio venit: Several battels are fought with various ſucceſſe between both parties, related by Aventinus, Anonymi Hiſtoria, De Vita Henrici 4. Caeſaris, Dodechinus Appendix ad Marianum Scotum, Otto Friſingenſis, Abbas Urspergenſis, Bertoldas Conſtantienſis, Grimſton, Cuſpinian, Sabellicus and others in the Life of Henry the 4th; over tedious to rehearſe.

To pacifie theſe unchriſtian wars and differences Anno 1090.ttAppendix Dodechini Abbates ſancti Dyſibodi ad Mariani Scoti, Chronica, p. 443, 444. Valtramus Megburgenſis Eccleſiae Antiſtes,Anno 1090. quum eſſet favens praecipue Henrico Regi, miſſis literis ad Ludovicum Comitem ſuggerens ei, ut ſe ſubderet dicto Regi; tueretur partes ejus; In quibus literis tanquam pro defenſione ordinationis Dei, re autem vera favendo Regi, laborans, beatae men oriae Gregorio Papae, & piae recordationis Rodolpho Regi, & Principibus, qui jam in ſomno pacis requieverant, obloquendo detrectarant, dicens eos, quaſi non fuerint ſic periiſſe, affirmans eis malum principium fuiſſe quos finem peſſinum contigiſſet habuiſſe, quarum literarum modus iſte eſt.

Valtramus Dei gratia id quod eſt, Ludovico Sereniſſimo Principi circumſtantia orationum, ſemetipſum ad omnia devotiſſimum. Omni Regno utilis eſt concordia, deſiderabilis eſt Juſtitia: Haec enim virtus, mater eſt probitatis, & conſervatio totius honeſtatis: Qui autem inteſtina graſſando diſſentione, ad humani ſanguinis alios irritat effuſionem, profecto vir ſanguinum eſt, atque illius particeps, qui noſtrum ſanguinem ſitiens ſemper circuit, quaerens quem devoret. Tu igitur glorioſiſſime Princeps, attendens, quomodo Deus pacis eſt, & non diſſenſionis: quod ex te eſt, pacem cum omnibus habeas; Deus charitas eſt, Diabolus odium. Tota Lex & Prophetae, in dilectione pendent. Qui odit autem fratrem ſuum, homicida eſt, nec habet partem in Chriſti Regno & Dei. Hoc ipſa veritas; hoc diſcipulus ille veritatis proteſtatur, qui de pectore Dominico Evangelii profundius potatus veritatem, fluminis impetu laetificat abundantius Civitatem Dei. Sed ille vas Electionis qui uſque ad tertium Coelum, non ſecundum hominem ſed per revelationem Jeſu Chriſti Evangelium ſuum didicit, Omnis inquit, anima poteſtatibus ſublimioribus ſubdita ſit. Non eſt enim poteſtas niſi a Deo. Qui autem reſiſtit poteſtati, Dei ordinationi reſiſtit. Sicut amici noſtri in mulierculas, & ſimplex vulgus ſomniant Regiae poteſtati ſubdi non oportere; falſum eſt: Ergo quod omnem animam poteſtati ſubdi oporteat. Sed nunquid veritas mendacii arguenda eſt? An experimentum quaerant ejus qui in Apoſtolo loquebatur Chriſtus? An aemulemur Dominum? Nunquam fortiores illo ſumus? fortiorem ſe confidit, qui Dei Ordinationationi reſiſtit, quoniam non eſt poteſtas niſi a Deo: ſed quod ait Propheta: Confundantur omnes qui pugnant adverſum te Domine, & peribunt viri qui reſiſtunt tibi. Radulphus, Hildebrandus, Eggebertus & innumeri Principes, Dei Ordinationi in Henrico Imperatore reſtiterunt; et ecce quaſi non fuerint perierunt quia profecto neceſſe eſt malum fuiſſe principium, quorum finis peſsimus ſubſequutus eſt. Nunc ergo, quoniam qui ex adverſa ſunt ſuis, adverſum nos eminus digladiantur ratiotinationibus, veſtro judicio, ubi jus, vel etiā in veſtro judicio conferamus, domicilio tantum non ſuo uſurario, ſed Chriſti & antiq. Patrum utamur teſtimonio. Ac ne forte recuſetur, lex hujus eſto certamini, vel me in populorum tranſire ſententiam, vel ex noſtro triumpho vos Dom. noſtro Imperatori lucri faciamus. Attendatur & illud. Si quis aliter evangelizat, praeter quod evangelizatum eſt vobis, Anathema ſit; hoc Anathema non de prophanae novitatis uſurario, ſed de tertio intonuit coelo, De iſtis autem qui ignorantes Dei juſtitiam, & quaerentes ſuam ſtatuere, juſtitiae Dei non ſunt ſubjecti; fiducialiter dixerim, maledicetur illi, & turbenedices; qui inſurgunt in me confundantur, ſervus autem tuus laetabitur, quoniam (ut ait Dominus) ſine me nihil poteſtis facere: nec damnas juſtum quum judicabitur illi; Tu quis es qui judicas alienum ſervum? ſuo Domino ſtat aut cadit.

To this challenging Letter Ludovicuus returned a ſatyrical anſwer (written by Herrandus Halverſtadenſis Epiſc. to whom Ludovic delivered Valtrams Letter to be peruſed and anſwered) which thoſe who pleaſe may peruſe in Dodechimus his Appendix, at or near which time Valtramus, Anno 1095.Niemburgenſis Epiſcopus, ſcripſit pro Henrico 4. contra Papam librum.

Pope Urban being driven out of Rome by Clement aaBertoldi Conſtant. ad Herm. Chron. Append. p. 364, 365.in partibus Campaniae morabatur, & ab omnibus Catholicis debita reverentia colebatur, viz. a Conſtantinopolitano Imperatore, p. 308& a Philippo Francorum Rege, aliiſque diverſorum regnorum Principibus tam Eccleſiaſticis, quam Secularibus, excepto Teutonicorum regno, ubi multi ex Catholicis in partem excommunicatorum, avaritia decepto, ſponte ſua ſe tranſtulerunt. Romani quoque turrim Creſcentii, quae eatenus Domino Papae obediebat, dolo captam, ducere tentaverant: Guibertum quoque haereſiarcham, quem jamdudum expulerunt, iterum Roman intrare, & ſanctam Eccleſiam, ſuis non benedictionibus ſed maledictionibus infeſtare, permiſerunt. Whereupon, Dominus Papa Urbanus generalem Synodum Beneventi collegit, & ſententiam anathematics ſuper Guibertum haereſiarcham & omnes ejus complices, Synodali judicio confirmavit. Soon after VVelpho Boiariae Dux, multos contra Henricum Imperatorem excitavit, ut ipſum novum Regem eligere decernerent, ſi quorundam pigritia ſive malevolentia eos non impediret, becauſe the Emperor refuſed to reſtore his Lands and Goods forecited by his Treaſon, in adhering to Hildebrand and Urban, nec vellet permittere ut Apoſtolica ſedes a Guiberto haereſiarcha invaſa, Urbano cononice diſponeretur; notwithſtanding this excommunication, Multi ex Alemannia Henrico Regi reconciliati ſunt, & excommunicationem ſedis Apoſtolicae communem ſibi cum Henrico facere, which they valued not at all;Anno 1093. Anno 1093. Some Monks of Hildebrands faction deſerted their Monaſteries in Germany. bbBertold. Ibid. p. 368.Nam alia veterioſa excommunicatio, quam piae memoriae Gregorius Papa, ſuper Guibertum & ejus complices fecit, jam adeo majores in Alemannia contaminavit,Anno 1092, & 1093. ut quique religioſi ſe inter eos (Salva Catholica communione) perduraturos deſperaverint. (Anno 1092, & 1093.)ccIdem. p. 366, 368, 369. Bertold. Ibid. Dominus Papa Urbanus Natalem Domini in terra Sancti Petri extra Romam celebravit. Nam Guibertus haereſiarcha, ita ſe prope domum Sancti Petri incaſtellavit, ut non facile abſque humaui ſanguinis effuſione expelli inde potuit, & Urbanus nondum Romam abſque armata manu intrare potuit, Guibertiſtis quidem & excommunicatis multum adhuc ibi praevalentibus, nec facile ſe abſque violentia expelli permittentibus. Henricus quoque Imperator in Longobardia jam biennia morabatur, ibique circumquaque terram VVelphonis, Ital. Ducis, praeda, ferro & incendio vaſtare non ceſſabat, ut eundem Ducem & ejus prudentiſſimam uxorem (Machtilda…, Pope Hildebrands Miſtreſs) a fidelitate Sancti Petri diſcedere, ſibique adhaerere compelleret; ſed fruſtra; Nam Dux in ſua ſententia perſtitit, ipſique ſatis viriliter reſtitit. This year (1093.) by the ſolicitation of Pope Urban, & Machtilda, Conrade the Emperors Son deſerting his Father, a patre deceſſit, & VVelphoni Duci, reliquiſque fidelibus Sancti Petri contra patrem cum ſuis adjuvit. Whereupon by Urbanus appointment, a Mediolanenſi Archiepiſcopo & reliquis fidelibus Sancti Petri, in Regem coronatur, aunente VVelphone Duce Italiae, & Machtilda ejus chariſſima conjuge. Civitates quoque de Longobardia, Mediolana, Cremona, Lauda, Placentia, contra Henricum in viginti annos conjuraverunt, qui omnes praedicto Duci fideliter adhaeſerunt. Tranſitus etiam Alpium in Longobardiam obtinuerunt, ut fautores Henrici ad ipſum non poſſent proficiſci. Augustenſes Epiſcopum quem Henric. illis dedit, expulerunt, ipſique ſibi Catholicum paſtorem canonice elegerunt, qui Eporegienſem Epiſcopum in caſtello, quo tranſitus Alpium cuſtoditur, captivavit. Metenſis Eccleſia & Tullenſis & Virdunenſis, ab obedientia Egelberti Treverenſis excommunicati, eique non amplius obedituras apertiſſime mandaverunt. Quorum Metenſis, refutatio Epiſcopo, quem Henricus eis dare voluit, ipſi ſibi canonice paſtorem eligere, eum que a Gebehardo Conſtantienſi Epiſcopo ſedis Apoſtolici Legato conſecrari fecere. This Popes Legat the ſame year held an aſſembly at Ulin, where VVelpho Duke of Bavaria, his own Brother Bertoldus; whom he had made Duke of Germany, with ſundry Princes, Biſhops, Abbots, Religious perſons entred into League and Oath againſt the Emperor Henry, Ut ipſi Epiſcopo Conſtantierſi omnimodo ſecundum ſtatuta Canonum obediretur, & ut Duci Bertolde ſecundum legem Alemannorum obſecundaretur, a ſeptimo die Decembris uſque in Paſcha, & a Paſcha in duos annos. Hanc pacem ſinguli Principes qui convenerunt, tam majores quam minores juraverunt, & per poteſtatem ſuam uſquequaque viritim jurare fecerunt. The next year they drew into this confederacy Duke Wilpho, France, Alſatia, and many parts of Germany, even to Hungary. Theſe were the fruits of Hildebrands Succeſſors and confederates to ſet up not only Subjects of all ſorts againſt their lawful Prince, but the Son againſt the Father; the People againſt their lawfull Biſhops, yea Biſhops themſelves againſt their lawfull Archbiſhops appointed by the Emperor, adhering faithfully to him againſt Urban their Anti-Pope; And not ſatisfied herewith.

p. 309Anno 1094.Anno 1094. They ſolicited and procured Praxedis the Empreſs to fly away from her Husband,Bertold. Ibid. p. 369. p. 370, 371. to his capital Enemies, firſt to Duke VVelpho and Machtilda his Wife, Qui gratanter eam ſuſceperunt & honorabiliter tractaverunt, and then to Pope Urban; Quae ſe tantas tamque inauditas fornicationum ſpurcitias, & a tantis paſſam fuiſſe conqueſta eſt, ut etiam apud inimicos fugam ſuam facilem excuſaret, omneſque Catholicos ad compaſſionem tantarum injuriarum ſibi conciliaret. Then her ſcandalous complaints to defame the Emperor muſt be publiſhed in a great Synod firſt held at Conſtans by Geberhardus the Popes Legate, and ſpread over all Germany to alienate his Subjects from him then; in Lombardy, Italy and Rome; God in the mean time during theſe Rebellions, plagued and puniſhed theſe ſeditious Hildebrandrians not only with inteſtine wars, but moſt grievous peſtilences, famine, inundations, prodigious flyes, caterpillars, corruſtations, earthquakes, tempeſts, prodigies from year to year, to bring them to repentance, recorded at large by Hiſtorians. Yet though many of the vulgar ſort of people, and other perſons were reclaimed, yea brought to confeſs and lament their ſins thereby, yet the Pope, Prelates, Clergy and Ringleaders of this obdurate Hildebrandian factions (all be it many of them were cut off by ſudden death, to their great grief and prejudice of St. Peters cauſe) ſtill proceeded impetinently in their antichriſtian, antimonarchical Treaſons, rebellions, excommunicating their Oppoſites afreſh in all places;**Append. ad Herm. Chron. An. 1394. p. 370. and ſo cauterized the conſciences of their own party by their unchriſtian Anathemaes, that their great Advocate Bertoldus Conſtantienſit, informs us: Magna tamen in illis partibus (viz. Boiaria, Franca, Teutonica, Alſatia) ſancta mater in devitatione excommunicatorum perpeſſa eſt, quas utique vix devitare poſſet, ſi non jamdudum Dominus Papa ſententiam excommunicationis quodammodo cum Apoſtolica authoritate temperaſſet. Nam multos ipſo more praedeceſſoris ſui venerabilis Papae Gregorii, de excommunicatione ſecluſit. videlicet, viatores, ruſticos, ſervos & ancillas, uxores & filios, quos tamen perverſa voluntas eodem vinculo excommunicationis non aſtrixerit. This ſalve found out for this inconvenience, (for which Cardinal Benno and others taxed Hildebrand of Hereſie) An. 1094. in Galliarum Civitate, quam Oſtionem vulgaliter dicunt, congregatum eſt generale Concilium, a venerando Hugone Lugdunenſi Archiepiſcopo & ſee is Apoſtol. Legato cum Archiepiſcopis, Epiſcopis & Abbatibus diverſaram provinciarum 17. Cal. Novembris, in quo concilio renovata eſt excommunicatio in Henricum Regem, et in Guibertum ſedis Apoſt. invaſorem, et in omnes eorum complices. And not contented herewith: Item Rex Gallicarum Philippus excommunicatus eſt (as well as the Emperor, and that in his own Realm by his own Biſhops in obedience to this Pope) eo quod vivente uxore ſua aliam ſuperinduxerit. **In Vita Gregorii 7.Item Simoniac. haereſis, & incontinent. Sacerdotum ſub excommunicatione damnata eſt. The like was decreed in the Council of Conſtans, held by the Popes Legate the ſame year, who prohibited the people under pain of excommunication not to reſort to the Maſſes and divine Offices of Simonians or maried Prieſts, which many therupon in Alſatia refuſed to do.

Urban not daring to reſide at Rome, Anno 1095.by reaſon of Clements party there overpowering him,Bertoldi Conſtant. Append. p. 372, 375. celebrated the Nativity at Piſa, where Dagobertus the Biſhop moſt ſtudiouſly ſerving him, he honored him and his See with a Pall and Title of Archbiſhoprick. By this Popes treachery, Henricus in Longobardia morabatur paene omni regia dignitate privatus. Nam filius ſuus Conradus, jamdudum in Regem coronatus, ſe ab illo penitus ſeparavit, et Dominae Mathildae caeteriſque fidelibus ſancti Pe…ri, firmiter conjunctus, totum robur parerni exexcitus in Longobardia obtinuit. Dominus Papa Deo & S. Petro proſperante (whom he intities to theſe unnatural, proſperous Treacheries and Rebellions) jam paene ubique praevaluit, & in media Longabardia, in Civitate Placantina, inter ipſos Schiſmaticos & contra ipſos generalem Synodum condixit, ad quam Epiſcopos Italiae, Burgundiae, Franciae, Alemanniae, Boiariae, aliarumque Provinciarum, Canonica et Apoſtolica authoritate miſsis Literis convocavit, (without either the Emperor or the Kings Mandates, the only lawfull antient Summoners of General, National, and Provincial Councils too, as the premiſes evidence) Ad quam Synodum tam innumerabilis multitudo confluxit, ut nequaquam in qualibet Eccleſia illius loci poſſit comprehendi. Unde & Dominus Papa extra urbem in campo illam celebrare compulſus eſt. In hac Synodo Praxedis Regina jamdudum ab Henrico ſeparara (by the Popes and Mathildaes perſwaſion and advice, to defame her Husband) ſuper maritum ſuum Domino Apoſtolico & Sanctae Synodo conqueſta eſt, de inauditis fornicatorum p. 310Spurcitiis quas apud maritum paſſa eſt: cujus querimoniam Dominus Papa cum Sancta Synodo ſatis miſericorditer ſuſcepit, eo quod ipſam tantas ſpurcitias non tam commiſiſſe quam invitam pertuliſſe pro certo cognoverit: (She and they fathering her abominable Adulteries on the Emperor) Unde & de poenitentia pro hujuſmodo flagitiis injungenda illam clementer abſolvit, quae & peccatum ſuum (therefore not the Emperors) ſponte & publice confiteri non erubuit (to ſhame the Emperor rather than herſelf) Ad hanc Synodum Philippus Rex Galliarum legatum ſuum direxit, ſeque ad illum iterarripiſſe, ſed legitimis ſociis ſe impeditum fuiſſe mandavit, unde inducias ſibi uſque Pentecoſt. apud Dominum Papam Synodo intercedente impetravit; Dominus autem Hugo Lugdunenſis Archiepiſcopus ad eandem Synodum vocatus, ab Officio ſuſpenditur, eo quod ipſe non venerit nec legatum cum canonica excuſatione illuc pro ſe direxerit, [a juſt reward for excommunicating his Soveraign.] Now becauſe ſo many were excommunicated▪ that few of their Party could be admitted to the Lords Supper, without ſome mitigation of the laws, they enacted amongſt other things in that Synod, Ut quilibet rite ad confeſſionem venientibus Euchariſtiam non denegemus, quos ſolo corpore non mente inter excommunicatos manere, nec tamen eorum Sacramentis communicare, cognoſcimus. They likewiſe condemned Prieſts and Deacons Marriages under the nick-name of Nicholaitans, and Inveſtirures under the Title of Simony, in purſuance of Hildebrands Decrees, which they then ratified. Item haereſis Nicholaitarum [i.] incontinentiam Subdiaconorum, Diaconorum, & praecipue Sacerdotum, irretractabiliter damnata eſt, ut deinceps de officio ſe non intromittant, qui in illa haereſi manere non formidant, nec populus eorum officia nullo modo recipiat, ſi ipſi Nicholaitae, contra haec interdicta miniſtrare praeſumant. In hac quoque Synodo haereſis Simoniacorum penitus damnata eſt, ut quicquid & in ſacris ordinibus, & in Eccleſiaſticis rebus, data & promiſſa pecunia acquiſitum Simoniace videretur, pro irrito haberetur, nullaſque vires habuiſſe, & habere judicaretur. His tamen non Simonaice & neſcienter a Simoniacis ordinati ſunt, miſericordia in ſervando ordine conceſſa eſt; qui vero ſcienter ab hujuſmodi ordinati ſunt, cum ſuis ordinatoribus irrecuperabiliter damnati ſunt, for receiving Inveſtitures onelyonly from Laymen.

Item in Guibertum haereſiarcham ſedis Apoſtolicae invaſorem, & in omnes ejus complices [wherein the Emperor was principally intended] ſententia anathematis Synodali judicio cum ardentibus candelis iterum promulgata eſt. In hac Synodo quatuor millia fere Clericorum & pluſquam triginta millia Laicorum fuiſſe perhibentur. After which Conradus Rex filius Henrici, [whom the Pope had trayterouſly, unnaturally ſet up in rebellion and oppoſtion againſt his Father] Domino Papae Urbano, Cremonam venienti obviam progreditur, eique ſtratoris officium exhibuit, quarto Idus Aprilis. Deinde fecit ei fidelitatem juramento, de vita, de membrir, & de Papatu Romano. Dominus autem Papa in filium Sanctae Romanae Eccleſiae recepit illum, eique Conſilium & adjutorium ad obtinendum regnum, & ad Coronam Imperii acquirendam, coram populo firmiſſime promiſit, ſalva quidem juſtitia illius Eccleſiae, & Statutis Apoſtolicis, maxime de inveſtituris in ſpiritualibus officiis a Laico non uſurpandis.

After which this Pope preſumed to ſummon a Synod at Claremont in France by his own authority,Anno 1095. ad quam diverſarum Provinciarum Epiſcopos,Bertold. Conſtant. ad Herm. Append. p. 374, 375. miſſis literis Canonica vocatione invitavit. Whereupon, In Galliis ad Clarum montem generalis Synodus a Domino Papa in octav. Sancti Martini congregati eſt, in qua 13. Archiepiſcopi cum eorum Suffraganeis fuerunt, & 205. Paſtorales virgae numeratae ſunt. In hac Synodo Dominus Papa eadem Statuta quae in praeterita Synodo Placentina confirmavit, inſuper & Philippum Regem Galliarum excommunicavit, eo quod propria uxore dimiſſa, militis ſui uxorem ſibi in Conjugium ſociavit. Philip the next year, Jamdudum pro adulteriis excommunicatus, tandem Domino Papae, dum adhuc in Gallia moraretur, ſatis humiliter ad ſatisfactionem venit, & abjurata adultera, in gratiam receptus eſt, ſeque in ſervitium Domino Papae ſatis promptum exhibuit:

This Pope encouraged by theſe his ſucceſsfull Uſurpations in France, Ibi etiam aliam Synodum in tertiam ſubſequentis Quadrageſimae hebdomodam Turonis celebrandam denunciavit.Anno 1096. In tertia hebdomada Quadrageſimae Dominus Papa Synodum celebravit cum diverſarum Epiſcopis Provinciarum, in Civitate Turonenſi, ubi iterum ſuorum praeteritorum Statuta Conciliorum, generalis Synodi aſſenſione roboravit;Bertold. Ibid. P. 376, 377. & non multo poſt Epiſcopum Strazburgenſem, de excommunicatione reſipiſcentem recepit in communionem, ita tamen ut de illatis criminibus ſe expurgaret. In theſe p. 311Synods, to weaken the power of Kings and Princes he ſtirred up great multitudes to croſs themſelves, for the holy wars, under Peter the hermi… and others, though with ill ſucceſs,**Bertoldus, p. 374. See Abba: Uſpergenſis, Mat Paris, Sabellicus, Simeon Dunelmenſis, Radul. de Diceto, Otto Frsſingenſis, Antoninus, Hermannus Schedel. and others. His temporibus maxima multitudo de Italia, & omni Gallia & Germania Hyeroſolymam contra Paganos, ut liberarent Chriſtianos ire coepit, cujus expeditionis Dom. Papa maximus author fuit. Nam & in praeteritis Synodis ſtudioſiſſime omnes de hac expeditione promovere eamque eis in remiſſionem omnium peccatorum faciendam firmiſſime commendavit: omnes quoque qui ſe ad hoc iter devoverunt, ſigno crucis ſeipſos in veſtibus notare fecit, quod etiam ſignum quibuſdam, in ipſa carne notum apparuit. Unde & a quampluribus Dei ordinatione & inſpiratione ipſum iter incaeptum fuiſſe credebatur. Nimium tamen ſimpliciter innumerabilis multitudo popularium iter illud arripuit, qui nullo modo ſe ad tale periculum praeparare noverunt & potuerunt. Unde et eorum non parva pars occubuit quae terram Ungarorum ſatis impudenter devaſtare praeſumpſit, reliqui vero ſubſequentem multitudinem Rex Vngariae terram illam intrare, non permiſit, cujus etiam non minima pars ad introitum Vngariae occubuit. Non erat autem mirum quod propoſitum iter ad Hieruſalem implere non potuerunt, qui non tali humilitate & devotione ac deberet illud iter adorti ſunt. Nam et plu…es Apoſtatas in comitatu ſuo habuerunt, qui abjecto religionis habitu cum illis militare propoſuerunt. Sed & innumerabiles foeminas ſecum habere non timuerunt, quae naturalem habitum in virilem nefarie mutaverunt, cum quibus fornicati ſunt, in quo Deum mirabiliter, ſicut iſraeliticus populus quondam, offenderunt. Unde poſt labores, pericula et mortes, tandem cum Vngariam non permitterentur intrare, domum macte cum magna triſtitia caeperunt repedare. Such was the ill ſucceſſe of this holy Cheat, deſigned for other ends.

**Annalium Boiorum, l. 5. p. 469.Joannes Aventinus renders us this account of Conrades Rebellion againſt his Father and his proceedings againſt him, when incorrigible. Auguſtus jam ad ſtatum priſtinae Majeſtatis, univerſis pacatis, Hildebrando ſublato, Ʋrbano profugo rediiſſe videbatur & redierat, niſi filius ſuus Conradus, aemulus paternae potentiae fax & turbo novae diſcordiae fuiſſet. Is ſuaſu Urbani & Machtyldae filiam Rogeri Normanni Siciliae reguli uxorem ducit; a Patre deceſsit, Italiae regnum ſibi vendicat, moxque ad eum omnes inimici Auguſti provolant. Auguſtus fruſtra crebro ad filium Legatos mittit, ſibi inſidiari non deſinentem, ex profeſſo ſub magna ſuperficie pietatis exercitus, proceres, milites ſollicitantem, nequicquam orat, obſecrat, ne tam infandum ſcelus adverſus genitorem (qui eum hactenus conſortem Imperii ſucceſſorem teſtari perſeveraverit) committat; ſed ſurdo cecinit Auguſtus. Clemens tertius Vrbe a Conrado pellitur. Vrbanus reſtituitur; mox invicem diras inferiaſque dicunt. Vrbanus acta Hildebrandi tueri, Clemens reſcindere pergit. Imperator quoque ſumma ope contra Urbanum nititur. Moveri rurſus Civitas Chriſtiana, & diſſenſio Civilis, quaſi permiſtio terrae erumpere coepit, ſcinditurque populus Chriſtianus, pauci reperti, qui veram pietatem, injuſtae potentiae anteponerent; partium ſtudia, quae extincta erant, gliſcunt. Neque illis modeſtia, neque ullus eſt modus contentionis; utriſque cupiditas victoriae haud ſatis moderata; multos mortales ea lues extinxit, remque Chriſtianam peſſundedit; dum alteri alteros quovis modo vincere volunt. Ʋrbanus criminando Imperatorem, plebem Chriſtianam exagitat occulte largiendo, indulgendo, pollicitando, magis incendit, ita ipſe clarus, potens factus, ex libidine ſua victoria utitur, pluſque ſibi ac ſucceſſoribus ſpinarum ac potentiae, quam pietatis, atque amoris comparavit ſub titulo Chriſti, pro ſua magnitudine amplitudineque laboravit. Namque uti paucis verum abſolvam, poſt illa tempora quicunque concionem divinam agitavere honeſtis nominibus, quaſi jura Eccleſiae, libertatemque religionis defenderent, et quo Romani Epiſcopi authoritas maxima foret, bonum publicum ſimulantes pro ſua quiſque potentia certaverunt. Imperator quidem contra haec ſumma ope conniſus fuit: And by all poſſible means endeavoured to reclaim his Sonne Conrade from his Unnatural Rebellion, but could not prevail, being intoxicated by Vrban and Machtylda; whereupon, **Ibidem, p: 471, 472Is ubi filium ad ſanitatem reducere non potuit, in Agrippinenſe Colonia hybernat octavo Idus Januarii ad Aquas Granias ad Conventus Procerum Imperii agendos concedit. Ibi habito eorum, quibus venire, ſententiam dicere jus erat, Concilio in Senatu, ita verba fecit: O fidiſſimi Civium; piiſſimique amicorum, Romani Imperii proceres, Chriſtianaeque familiae columen, id vos oro & per Dium immortalem, p. 312per Majeſtatem Imperii, per ſalutem & dignitatem veſtram, per jusjurandi religionem, qua nobis & Reipub. aſtricti eſtis obtestor, ut po…;itis gratia atque odio in commune conſulatis, & Rempublicam capeſſatis; pietatem, pacem jam pridem factione atque perfidia paucorum terris depulſam, veſtro labore, veſtraque induſtria reducem ſtabilite; ſaevior tempeſtas rurſus fluctibus obruit, me in Imperium natum educatumque; quem Deus ſummus rerum arbiter, & vos Imperatorem rebus humanis impoſuiſtis, non inimicus, neque hoſtis, ſed quod falſum eſſe, & neminem credere percupiam, filius meus illecebris foemineis captus, quem genui, participem regni feci, ſucceſſorem declaravi, contra jus Gentium, adverſus jus naturae et ſanguinis neceſsitudinem, contra divinum edictum, immemor beneficiorum, oblitus naturae, non ſolum dignitate, ſed et vita privare conatur parentem, cui vitam, dignitatem, quicquid denique habet acceptum referre neceſſe eſt, extinguere con…ititur, **Counteſſe Machtylda.Dux facti foemina eſt: diutius quam filio placet me Deus ſervat, vitam quam natura mihi donat, proles mea mihi invidet. Expectare ſemis fata recuſat. Quae ſane noſtrae ſunt injuriae nihil ad vos. Verum nunc veſtrum duce foemina occupavit regnum, vi & armis tenet. Vos in mea injuria despecti eſtis, veſtra beneficia mihi excepta ſunt, non me, ſed vos contemnit. Veſtra res agitur, audaciam hominum spectate. Non opus eſt malis geniis, homini ex homine plurima mala; Vni animalium, homini, ambitio honoris, avaritiae immenſa cupido; nulli rerum major libido, nulli rabies acrior. Quid reliquum eſt, niſi ut caeteri omnes, ab hoc, quaſi in loco illustri conſtituti, exempla ſibi ſumant, parricidia paſſim impune committant! Si ulla apud vos eſt memoria Conradi avi, atque Henrici parentis mei, majorumque veſtrorum, nolite pati Imperium veſtro ſanguine atque ſudore partum, per ſcelus et parricidia tabeſcere; per amplitudinem, ſalutemque veſtram, per immortalem majorum gloriam obſecro, auferte procul in ultimas terras ex Germaniae victrice Gentium flagitium hocce, hactenus inauditum. Defeſſum tot civilibus praeliis Orbem Romanum aſſerite a vitiis, ſcelere immaniſsimo Rempublicam Chriſtianam vindicate; poenas impietatis ſcelerati reddant, ſentiant ſacrilegi impoſtores, Germanicam virtutem nondum a majoribus degeneraſſe, vos Majorum veſtigiis inniti decet, terrori peſsimis, quibuſ que bonis patrocinio eſſe. Quod tum fiet ſi uno conſenſu filium meum minorem natu, majore ob ſcelera exhaeredato atque proſcripto, Caeſ…rem declaraveritis. Haec ubi Auguſtus dixit, pauci, quibus omnia alia atque ſides & Reſpub. chariora erant, contra nitebantur, Caeteri omnes indignitate facinoris…commoti, aequa poſtulare Auguſtum cenſent, ejuſque▪ poſtulatis annuunt ex conſilii decreto: more majorum Hainricum filium Auguſtum impuberem adhuc Caeſarem conſalutant, iſque ſe nunquam a patre defecturum ſolenni ritu jurat. Jamque Civile bellum, parricidialiſque pugna parabatur. Imperator cum exercitu in Italiam intrat, Nordmannos, Machtyldam atroci proelio ſuperat, Caſtella, oppida, vicos, Mantuam, Florentiam obſidet, expugnat, capit. Romanos ſupplices obviam procedentes, datis acceptiſ que mandatis domum dimittit. Urbanus in Hiſpaniam aufugit. Eodem anno interea, dum Caeſar in Italia belligeratur; Welpho Auguſtum Rhetiae capit, populus Sacerdotes praedae fuere. Complures qui in Templum maximum confugerant ab irato teste ibidem contrucidati ſunt; Sigefridus Epiſcopus ab ara retractus in vincula conjicitur, Wigoldus Hildebrandinus, author hujuſce belli, Civibus Epiſcopus imponitur. Poſtridie, licet pollutus homicidio, ſacrificat. Vix ſacra perpetrarat, morbo corripitur atque expirat. Circa eundum temporis tractum univerſi Epiſcopi, Principes, faces et anteſignani civillis belli, quo ſeptemdecim annos Reſpublica attrita fuit, uno anno extincti ſunt. A memorable judgement of God upon them for their Rebellions, Seditions, Treaſons. After this, **Auno 1097Dominus Papa Vrbanus bene diſpoſitis rebus in Gallia, poſt reconciliationem Regis Franciae & multa Concilia, tandem in Longobardiam cum multo triumpho & gloria repedavit. aaBertoldus Conſtantienſis, ibid. p. 375, 376.Anno 1097. Dominus Papa tandem ad Apoſtolicam ſedem cum magna gloria & tripudio reverſus Cardinalibus glorioſiſſime celebravit nativitatem Domini cum ſuis: quippe tota Romana urbe pene ſibi ſubjugata praeter turrim Creſcentii, in qua adhuc latitabant Guibertini. Domina egregia Dux et Marchioniſſa Machtylda, devotiſſima Sanctae Eccleſiae filia, ipſa pene ſola cum ſuis complicibus Heinricum & haereſiarchum Guibertum, compliceſque eorum jam ſeptennio prudentiſſime pugnavit, tandemque Heinricum de Longobardia ſatis viriliter fugavit, & ipſa recuperatis ſuis bonis, Deo & Sancto Petro gratias referre non deſtitit.

p. 313Pope Urban continued at Rome Anno 1098. maintaining wars and conteſts both there and in Italy with Clement his Competitor: Anno 1098, 1099.at laſt having manfully enough either appeaſed or finally conquered moſt of his Enemies, Anno 1099. Romae Dominus Papae generalem Synodum 150. Epiſcoporum & Abbatum & Clericorum innumerabilium in tertia hebdomada poſt Paſcha collegit, in qua Synodo, confirmatis ſuorum anteceſsorum ſtatutis, etiam ſententiam Anathematis ſuper Guibertum haereſiarcham, et omnes ejus complices iteravit (if the many former excommunications of him had been valid, what need this reiteration of them?) Statuit quoque ibi, ne communicare praeſumerent, qui concubinas haberent, niſi prius eas omnino demitterent. De Hieroſolymitano itinere multum rogavit ut irent, & fratribus ſuis laborantibus ſu…currerent. Our Hiſtorians ccIn vita Anſelm. & Hiſt. Novorum, l. 2.Eadmerus,ddAbbrev. Chronic. col. 495. Radulphus de Diceto, and eeCentur. Magd. 11. c. 9. col. 513.others record, that Anſelm Archbiſhop of Canterbury was preſent in this Roman Synod; Ubi ex…ommunicationis ſententia tam Laicos qui inveſtituras Eccleſiarum dant, or more priſtino conferentes (as Radulphus de Diceto words it) quam illos qui easdem de manibus laicorum accipiunt, et qui ſacris eos initiant, &c. or taliter poſt acceptum honorem munus conſecrationis impendere praeſumentes, a communione fidelium Synodalis auctoritas decrevit extorres, as Diceto renders it. Upon which account, Anſelm peremptorily refuſed to conſecrate any Biſhops who received inveſtitures from the King, of which in due place, ffDe Geſtis Reg. Angl. An. 1099. col. 224.Simeon Dunelmenſis, and ggIn Willielm 2. col. 994.Johannes De Brompton, who regiſter this Conſtitution, render the reaſons thereof given by Pope Urban, in theſe enſuing terms.

An. 1099. Urbanus Papa 3. Ebdomada Paſchae magnum Concilium tenuit Romae: In quo reciſis recidendis & ſtatutis ſtatuendis, in adverſarios ſanctae Eccleſiae Excommunicationis ſententiam in omnes laicos inveſtitaras Eccleſiarum dantes, et omnes easdem inveſtitu…as de manibus illorumaccipientes, nec non omnes in officio ſic dati honoris hujusmodi conſecrantes, cum toto Concilio Papa intorſit; Eoſque Anatheniatis vinculo colligavit, qui pro Eccleſiaſticis honoribus Laicorum hominum homines fiunt, dicens, Nimis execrabile videri, ut manus quae in tantam eminentiam excreverant, ut quod nulli Angelorum conceſſum eſt, Deum cuncta creantem, ſuo ſignaculo creent, et eundem ipſum pro redemptione, et ſalute totius mundi ſummi Dei Patris optutibus offerunt, in hanc ignorantiam detrudantur, ut ancillae fiant earum manuum quae die ac nocte obſcaenis contactibus inquinantur, ſive rapinis, ac injuſtae ſanguinum effuſioni addictae, commaculantur. Which blaſphemous reaſons being uttered, Fiat, fiat, ab omnibus eſt acclamatum, & in his Concilium conſummatum.

The Emperors Henry the 3. & 4. notwithſtanding all Hildebrands, Urbans, and other Decrees againſt Simony, would not part with, but ſtill maintained and exerciſed their antient Right of Investitures, in conferring Biſhopricks; and the Papacy it ſelf, according to the forecited Decrees of Popes themſelves, uſed by their Predeceſſors, as theſe Preſidents in the eleventh Century after Chriſt (when Inveſtitures were moſt eagerly decryed, decreed againſt,) will evidence, beſides others which I pretermit.

The EmperoraaPlatina Onuphrius, Hermannus, Schedel. …arnes Balaeis, Centur. Magd. 11. in Clement. 2. Hern…annus Contractus. Henry the 3. having conſtituted Clement the 2d. Pope by his Imperial Authority, Anno 1048. about the ſame time he made Humfridus his Chancellor Biſhop of Ravenna in Italy, Theodoricus Biſhop of Conſtans, his Arch-chaplain, Biſhop of Aquiſgran, Herardus Biſhop of Spire, Theodoricus of Verdunum, and one of his Chaplains Biſhop of Baſil, Henry his Chaplain Biſhop of Auguſta, A…elbero Biſhop of Mets, and Eberhardus Biſhop of Trevers, within the compaſs of one year, in the places of thoſe who fled or were removed, asbbChron. An. 1047, to 1086. Centur. Magd. 11. c. 10. Bertold. Conſtant. ad Hermannum Appendix, An. 1063. &c. Bruſchius de Epiſc. German. Crantzius Metropol. l. 4. c. 2. 36, 37. l. 5. c. 7, &c. Hermannus Contractus, and others record, who alſo inform us, That Anno Dom. 1049. this Emperor elected, and made Poppo Brixienſis Pope, and ſent him to Rome to be inſtalled, that the ſame year he made Gotebaſtus Patriarch of Aquileia after Eberhardus his deceaſe, and likewiſe elected and made Bruno Pope, ſending him to Rome to be inſtalled. That he deſigned by his Imperial authority Meinwerchus to be Biſhop of Padeborn: and Anno 1051. he conſtituted Luitpoldus Archbiſhop of Mentz in the place of Bardo deceaſed, Rumoldus Biſhop of Conſtans in the place of deceaſed Theodoricus, and Egelhardus Biſhop of Magdeburg after Memfred. Anno 1052. he promoted Henry to the Archbiſhoprick of Ravenna after the poyſoning of Humfridus. Anno 1055. he inſtituted Hatto Biſhop of Trent, Echardus Biſhop of Brixia, and Eugelbertus of Minden. Anno 1056. he ordained Gomradus Biſhop of Nemets, and Hermannus Archbiſhop of Agrippinae. Anno 1060. he made Sigefridus Archbiſhop of Colen, Euchardus Biſhop p. 314of Nemeri, Otho Biſhop of Maſpurgh, and at the Romans petition elected, and conſtituted the Biſhop of Parma Pope in the place of Pope Nicholas then deceaſed. Anno 1062. Egerhardus Bp. of Magdeburg dying, he conſtituted another who ſucceeded him. Anno 1063. cc… col. 5…Henry Biſhop of Auguſta (a proud lecherous Prelate) overfamiliar with the Empreſs Agneta, was thereupon beſieged by the Emperors forces, and ſurrendring himſelf to mercy, all the reſt were diſmiſſed; at Epiſcopi pudenda ſigne… cuspide transfigit, whereof he ſhortly dying, Henry the 4th. ſucceeding his Father Henry the 3d. Imbricum fecit Auguſtinum Epiſe. An. 1065. Henry the 4th. made Altmannus his Chaplain, Biſhop of Patavia; An. 1066. he elected Conrade Archbiſhop of Trevers, ddHermanani Cont…acti Chro…n. Crantz as Metrop. l. 4 & …. Centur. Magd. 11 c. 10. B…u… chus de Epiſc. Ge…m.who though oppoſed by the Hildebrandian faction, prevailed at laſt. After which he conſtituted Henry de Werle, Biſhop of Padeborn, Udo Biſhops of Heildethei…, Hardicus Biſhop of Magdeburg, who had great conteſts with their Hildebrandian and Rodulphian Competitors, but prevailed againſt them in concluſion. Anno 1084 he depoſed Adelbero Biſhop of Wirtzburgh, for adhering to the Pope againſt his allegiance, and placed Meginhardus in his See, who being violently diſpoſſeſſed thereof by Adelbero, the Emperor again ejected this intruder and re-placed Meg…hardus in the Biſhoprick; yea he deprived no leſs than 14. German Archbiſhops and Biſhops for their rebellions againſt him at once, and put others in their places, by his Imperial power, as I have**Here, p. 279, 3…6. already evidenced.

Pope Cl…ment notwithſtanding all the excommunications denounced againſt him by Urban, would not quit his Right to the Papacy, nor the Emperor his Prerogative of conferring Biſhopricks and Churches by Inveſtitures; But on the contrary, this very year, Cardinal Benno, with others of the Emperors and Clements party, meeting in a Synod of Rome, after many admonitions & ſummons to Urban & his ſchiſmatical Party to appear before them, and renounce their ſeditious, turbulent, ſchiſmatical Practiſes, Hereſies, and ſophiſtications, denounced this enſuing ſentence againſt them as incorrigible Schiſmaticks & Hereticks, and ordered all their Decrees made in their forecited Councils at Platentia, Claremont, Rome, & elſwhere, to be publickly burnt as heretical; thus enrolled to poſterity by Card.mmHiſto: de v… ta Hiltebrandi, Pont. Rom. pag 54, 55. Benno andnnCentur. Magd 11. c 9. De Synadis, col. 511. others out of him.

Adelb…rtus Epiſcopus S. Ruffinae Sylvae Candidae, Johannes Epiſcopus Hoſtenſis. Hugo Epiſcopus Praeneſtinus, Albertus Epiſcopus Nepheſinus. Benno Cardinalis Presbyter urbis Romae, Romanus Cardinalis urbis Romae, Octavianus, Cardinalis Preſbyter deſignatus, Paulus Primicerius Romanae Eccleſiae, Nicholaus, Electus Abbas, S. Sylveſtri urbis Romae, N. Abbas S. Paneratii urbis Romae, & Clerus: Et clariſſimi Principes Laici, Theobaldus Chirebii, & Udalricus de S. Euſtathio, & populus Romanus, omnibus Deum timentibus, & ſalutem Romanae Reipublicae diligentibus.

Nolumus ignorare prudentiam veſtram, quod ad deſtruendas haereſes noviter ab Hiltebrando inventas, & antiquas ſub nomine pietatis, impie ab ipſo renovatas, & ad defenſionem fidei Catholicae, et ad exterminandam impietatem eorum qui noviter ipſam fidem Catholicam (quantum in ipſis erat) ſcindere non timuerunt, Deo authore; Nonis apud Sanctum Blaſium convenimus, octavo Idus apud S. Celſum, ſeptimo Idus apud ſanctam Mariam in Eccleſia quae vocatur Rotunda. conſedimus, ipſas Haereſes damnatas, ſicut Majores noſtri, et nos dammamus, omnes Sectatores, communicatores, complices ſemel, damnatae pravitatis pari ſorte cenſemus, ne ſi vel paululum taceamus, conſentire videamur. Eos vero qui authoribus errorum communicant, data ſecuritate, libere veniendi & abeundi, vocamus, & ut per Majores ſuos Dominum Roynerium, & Johannem Burgundionem curſum ſuum, agant admonemus, ſecuritatem integram in quantum poſſumus, uſque ad feſtum omnium Sanctorum proponimus, etiam cum in cauſa ſua defecerint, neminem circumvenientes, nullius ſanguinem, ſed omnium vitam, & honorem ſitientes, nec ſeditiones in populo commoventes. De cauſa enim ſua diffidere videtur quiſquis auctor eſt ſeditionis. Pacem vero & dilectionem ſinceram proponimus omnibus, pacem & veritatem & unitatem Catholicoe Eccleſiae amplectentibus, ut ſimus filii Patris noſtri, qui in coelis eſt. Qui enim ex patre Diabolo ſunt, opera patris ſui faciunt, conſpirationibus, & ſeditionibus cujus filii ſunt manifeſte oſtendunt. Nos vero illius Diſcipuli eſſe deſideramus, cujus Doctrina etiam inimicis ſane eſt intelligenda. Orent pro nobis Eccleſiae filii, ut creſcat Sermo Domini. Data Romae contra ſchiſmaticos in ſacro conventu, Anno ab incarnatione Domini, &c. 1098. Indictione ſexta 7. Id. Auguſti. His Literis vocati ſunt. Declinarunt …utem audientiam ſchiſmatici per 16. Annos, per obſides potentes & clariſſimos, etſi p. 315per Sacramenta invitati, ne caperentur ſuis mendaciis, ne ſuis libellis convincerentur, quibus authores eorum corruperunt, terram Haereſibus variis, longe lateque diſseminatis per Apoſtolos multiplicis erroris. Sacer & jam Conventus, toties deprehenſa eorum verſu…a, in conſpectu Eccleſiae eoram multitudine Remorum ait: Eos qui ſanctam Eccleſiam ſciendere non timuerunt, iterum vocamus ad Synodum, quam Deo authore celebrated diſpoſuimus circ. Calend. Novembris. In praeſenti tamen, quia ven…re renuunt, teſtus invocamus contra eos coelum & terram, quod nullum conſenſum adhibemus eorum perverſitati, et in teſtimonium illius in medio Eccleſiae, in conſpectu Angelorum et hominum, incendio tradimus Decreta eorum haeretica, quibus orbem, terrae perverterunt, verbum Dei adulterantes, ſub ententito colore pietatis querentes plus ſe, quam fidem Catholicam amari. Qui per 16. annos nullum dederant locum veretati, ſugientes lucem examinationis, tenebris errorum aſſueti, falſis expoſitionibus violenter intorquentes Scripturas in adjumentum nefandiſsimi ſchiſmatis.

Hereupon Papa Urbanus poſt multas tribulationes,Anno 10…, 1100. tandem 4. Cal. Auguſti, de hac luce migravit, poſt cujus obitum, DominuseeAd Herm. Append p. 376; P…at. Mart. Polonus, Stellas, Volate…. Herm Sched. Onuph. Sabel. Anton …n Balaeus, Faſc. Temporum, Magn. Chron Germ. Avent. Centur Magd. 11, & 12 c. 11 Sar: Dun…m. Radulph. de Piceto, Abbas Uſpergenſis, Opmer: Geneb. in …aſch. 2. Et An. 1099. 1100 &c. Paſchalis 2. Papa ordinatur, & hee ex divina revelatione factum ub…ue divulgabatur. Ordinatus eſt autem a Clero & Populo, as Bertoldus relates. But Aventinus and others record, that Conradus filius Imperatoris Rex Italiae, & Romani eum Pontificem maximum faciunt, (not the Cardinals) in oppoſition to his Father. This Pope (Hildebrands Diſciple) endeavoured not only to unitate and equall, but exceed him in antichriſtian Pride, Tyranny, Uſurpations, Treaſons, Rebelſions againſt the Emperor Henry the 4th. Hic ſuperbiſſimus Nebulo, (as Platina, Stella, Onuphrius, Balaeus, and others aſſure us) ſellam Pontificam aſcendere noiuit prius quam populus ter acclamaſſet: Sanctus Petrus Raynerum virum optimum elegit. Indutus deinde coccinea chlamyde? (juxta illud Apoc. 1. & mulier erat circundata purpura & coccino, &c.) thiaraque capiti ejus impoſita, deducebatur a bo equo vectus in Lateranum, ubi Pontificum Sceptrum illi dabatur, ac baltheo cingebatur; de quo claves ſeptem (Saint Peter had but two at moſt) & totidem ſigilla dependebant, tanquam papicae poteſtatis ſymbola, quibus jus datum eſſe ſignificabat, ſecundum ſeptitariam Spiritus ſancti gratiam, Eccleſias claudendi & aperiendi: O abominatio inaudita: ita ſe exaltabat magnus ille Dei adverſarius & Antichriſtus; writes Balaeus: Hoc modo (ait Functius) eques Meretrix virilem a …atem faſtu rexit, ut praedictum eſt, Apoc. 13. & 17.**Ad Herman. Appendix. Bertoldus Conſtantienſis, who writ in that age, Anno 1100. obſerves: Jam multum paene ubique ſententia excommunicationis caepit tepeſcere, ut etiam quidam religioſi, qui uſque ad hoc tempus in illa cauſa fuerunt ſerventiſſimi a Catholicis diſcederent, et inter excommunicatos promoveri non timerent: (The frequency and contrariety of theſe Papal brutiſh, malicious ſentences, making them both contemptible and execrable to moſt:) Sed ſancta Eccleſia in obedientia circa excommunicatos nihilominus perſtitit, quae poſt apoſtaſiam Judae, reliquos Apoſtolos etiam ſirnaus, cum Domino perſhtiſſe cognovit. This Pope, as the Hiſtorians of that age, with Platina, B…lae…s, Barnes, and others obſerve, (to evidence himſelf the true Succeſſor of Hild…brand, not of St. Peter) Totum vitae curſum in bellis gerendis ac ſeditionibus abſolvit, hic ſummus in terris Satanae Vicarius. Et ne ulla in reimpu…ſimo … haberetur inferior, omnia experiebatur quae ad amplitudinem Satanicae ſedis pertinere videbantur: Epiſcopos omnes atque Abbates, a Caeſare conſtitutos, ſedibus furioſe depoſuit. Theodoricum, quem Cavenſes Pontificem deſignaverant, coegit quar…o ferme menſe poſt Electionem Papatum deponere, & habitum Anachoritae ſuſcipere: Mag i…lphum Romanum Civem apud Ravennates ſibi arrogantem Pontificis titulum, in exilium pepulit, & auxiliantibus Romanis urbe ejecit. In Guibertum Antipapam, exercitum mover, Rogerii Siciliae comitis copiis & opibus adjutus, qui videns ſe viribus imparem eſſe Paſchali, profugit in tutiorem locum, & non multo poſt ſubitanea morte opetit grandaevus. Quidam ſcribant, hunc ſuaſu quorundam bonorum ſe abdicaſſe ſuo Pontificatu. Alii ſcr…bunt, eum eodem die ejectum & relegatum eſſe. This Martial Pope Paſchal freed by force of armes from his Competitors,**Surius Concil Tom. …. p. 605, 606, &c. Concilium congregat p. 316Florentiae, Anno 1101.Anno Dom. 1101. as ſome, but An. 1105. or 1110. as others variouſly compute it;Platina, Onuphrius, Stella, Barns, Balaeus, in Paſchali 2. Antonini Chron. Tit. 16. cap. 1. Sabellicus Aeneid. 9. Centur. Magd. 12. c. 9. col. 1235, 1236. Surius Concil. Tom. 3. p. 606 Krantzii Metrop. l. 3. c. 33, 36. the occaſion of his ſummoning this Council is very obſervable; Epiſcopus Florentinus, as moſt, (but Fluentinus, as Sabellicus) ſtiles him; audebat palam aſſeverare, Antichriſtum jam natum eſſe: Idque hand dubie animadvertit ex illo horribili Metamorphoſi regni Christi spiritualis in mundanum. Nam Pontifices Remani magis arma quam Biblia ſacra tractabant, opponebant ſeſe Imperatoribus, eoſque contemptiſſime tractabant, articulos fidei depravabant, Sacramenta a Chriſto ſancita prophanabant, &c. Plures ad Pontificatum inſidiis, armis, ac caedibus aſcendebant, quam libera electione, & caſtitas, quae etiam in honeſto conjugio colitur, ex tota quaſi choro ſacratorum viroum exterminabatur. Erat denique Romanus Papa vorago pecuniarum totius mundi, vi, non ratione pleraque adminiſtrans. Ista quidem huic Antistiti & aliis praeſentem Eccleſiae statum nonnihil perpendentibus occaſionem praebuerunt, jam evidentiſſimis & illuſtribus notis affirmandi, Antichriſtum jam eſſe natum; publiceque in Eccleſia dominari, (being likewiſe ſeconded with many prodigies, at large related by Hiſtorians, hapning at this ſeaſon.) Hac re divulgata Paſchalis 2. vicem Antichriſti Romae gerens, (conſcious of his own guilt) nequaquam ſibi dorm…endum praeſumebat; ſed confeſtim Florentiae …cacto Concilio Epiſcoporum Galliae & Italiae, Epiſcopum ad examen vocat. Re ipſa admodum diſcuſia (ſilentium autem de argumentis ipſius altum est, nec enim viſa eſt ex re Pontificis Romani, ſi rationes in vulgus sparſae, aut memoriae fuiſſent commendatae.) Hoc tantum aſſerunt, hominem verbis caſtigatum ac dimiſſum eſſe: Credibile eſt, verbis ſatis indignis. And to ſhew himſelf a true Antichriſt, as Dr. Barnes and others relate, Perpetuum Anathema a Gregorio adverſus Henricum 4. promulgatum in ca Synodo renovat et confirmat, ejuſque Synodi ſententiam poſtea in coena Domini, apud Lateranum Romae publice pronunciat.

Immediately after, (as Platina, Barnes and others ſtory) ad Guardaſtalum, conventis multorum Principum et Epiſcoporum habito, de homagiis, de feudis, de Epiſcoporum Sacramentis Laicis antea exhibitis, exhibendiſve, magna eſt habita ratio: And to reform the Clergy of France, non ita integre ut deceret vitam ducentes, Trecas Conventu habito, redactis ad laudabiliorem cultum Eccleſiis, earumque praeſidibus partim pulſis, partim caſtigationibus emendatis, in Ita…iam propere rediit, quod intellexerat omnia ſeditioſorum quorundam factionibus perturbari: Several perſons ſeiſing upon St. Peters patrimony, and raiſing parties againſt this Paſchal, who like a Martial Pontiff, encountred his Enemies in the field, obſtinate reſiſtentes expugnat, non ſine magno utriuſque partis incommodo; oppida quae jam defecerant, in deditionem recipit, & totum Petri patrimonium brevi pacatum reddidit. This year Conrade the Emperors ſonne,Anno: 102, to 107. after 9. years revolt from, and rebellion againſt his Father, (wholly ſwayed by the Pope, and Machtylda, cui, ut quidam dicunt, ſicut ſanguine, Abbas Uſpergenſis, Chron. Anno 1102. p. 237. Gotfridus Viterbienſis, Chron. pars 17 Sabellicus Aenead. 9. lib. 4. Hermoldus Chron. Slavorum, l. 1. c 32, 33. Anonim… Hiſtoria & Cuſpinian De Vita H. 4. Imp. Hermannus Schedel. Antonini Chronicon Grimſtons Imperial Hiſtory, in H…n. 4. & 5 Cent. Magd. 12 c. 10. Barns, Balaeus in Paſchal. 2. Sigonius l. 9. de Regno Italiae, Morney Hiſtor. Papatus, p. 272, 273, &c. Aventinus Annal. Boiorum, l. 6. Krantzii Metrop. l. 5, & 6. Saxoniae, l. 5.ita & connubio conjunctus) died in rebellion; being poyſoned, as ſome relate; whereupon this Pope endeavoured to engage his Sonne Henry (whom his Father had declared to ſucceed him in the Empire in a publike aſſembly of the States, and all the Hildebrandian faction to depoſe, and uſurp his Fathers throne by force and treachery: For which end, Pope Paſchal Anno 1102. ſummoned a General Council at Rome, wherein he reſumed the old quarrel about Inveſtitures, paſſing this Decree therein, and other ſubſequent Councils; (thus regiſtred by Gratian, cauſ. 16. qu 7.) Si quis Clericus, Abbas vel Monachus per Laicos Eccleſias obtinuerit, ſecundum Sanctorum Apoſtolorum Canones, (to wit of Urban and Hildebrand) & Antiochieni Concilii capitalium, excommunicetur. Conſtitutiones Sanctorum canonum ſequent…s (of Hildebrand and Ʋrban) Statuimus, ut quicumque Clericus ab hac hora inveſtituram Eccleſiae, vel Eccleſiaſticae dignitatis de manu Laici acceperit, et qui ei manum impoſuerit, gradus ſui periculo ſubjaceat. Nullus Laicorum, Eccleſias vel Eccleſiarum bona occupat vel diſponat, qui vero ſecus egerit ab Eccleſiae liminibus arceatur: ratifying all his Predeceſſors forecited Decrees againſt Inveſtitures. Henry the Emperor having notice of the Popes intention and deſignes to call this Council; Habito cum Principibus colloquio, Roman ſe profecturum, ac Generale p. 317Concilium circa Febr. Kalend. inibi convocaturum (according to his Imperial Priviledge to ſummon Councils, of which this Pope would deprive him) condirit; quatenus tam ſua, quam Domini Apoſtolici cauſa canonice ventilata, Catholica inter Regnum et Sacerdotium confirmaretur unitas. Conſtat tamen nec ipſum juxta placitum veniſſe, nec nuncia dignitati Apoſtolicae ſubjectonem profitentia miſiſſe (as he had no reaſon) Nec hoc latet, quod alterum Papam ipſi Domino Paſchali ſuperponeret (he being unduly elected without his Imperial aſſent, by the power and confederacy of his rebellious uſurping Sonne Conrade) ſi fieri poſſet, conatus ſit: The ground of his abſenting himſelf, was, his juſt fear of the Popes treachery and deſigns to dethrone or murder him, to eſtabliſh himſelf in his uſurped Papal Chair. Whereupon this Pope taking advantage of his abſence, convententibus univerſis Apuliae, Campaniae, Siciliae, Tuſcaniae totiuſque ſimul Italiae Praeſulibus, Ultramontanorum autem quamplurimorum Legatis (all or moſt of the Hildebrandian faction) Synodus magna Romae eſt habita; ubi praeter antiqua Patrum inſtituta (to wit againſt Inveſtitures) more ſolita reverenter confirmata, etiam ſaepedictum hujus temporis Schiſma, inter pr…cipuas haereſes computatur, ac perpetuo cum ſuis authoribus atque ſequacibus anathemate hujuſmodi ſubſcripta profeſsione condemnatur.

Anathematizo omnem haereſim, & praecipue eam, quaeſtatum praeſentis Eccleſiae perturbat; quae docet & aſſerit Anathema contemnendum, & Eccleſiae ligamenta spernenda eſſe: (And to make ſure his Title, ſuperadded this new Oath of abſolute Canonical obedience) Promitto autem obedientiam Apoſtolicae ſedis Pontifici, Domino Paſchali, ejuſque ſucceſſoribus, ſub teſtimonio Chriſti et Eccleſiae, affirmans quod affirmat, et damnans quod damna… ſancta univerſalis Eccleſia. Ibi etiam, quam ſententiam in Imperatorem vel Patricium Romanum Heinricum idem Apoſtolicus Paſchalis promulgaverit, (by no Apoſtolical preſident) nos quoque inter innumeras diverſarum Gentium catervas, proxima coena Domini in Eccleſia Lateranenſi ab ipſius ore didicimus; Nimirum, poſtquam 8. Kalend. Octobris maris fluctibus Joppae traditi Romae ſumus, per gratiam Chriſti praedicta majore hebdomada intro…ucti. Quia, inquit, tunicam Chriſti ſcindere, id eſt, Eccleſiam rapinis & incendiis devaſtare, luxuriis, perjuriis atque homicidiis commaculare non ceſſavit, Primo a beatae memoriae**See Krantzii Metrop. l. 5. c. 22, 28. 29. Saxoniae, l. 5. c. 6; 15, 18, 19, 20. Gregorio Papa, deinde a ſanctiſsimo viro Vrbano predeceſſore meo propter ſuam inobedientiam excommunicatus eſt atque condemnatus; Nos quoque in proxima Synodo noſtra judicio totius Eccleſiae, perpetuo eum anathemate tradidimus. Id notum volumus omnibus, et maxime Vltramontanis eſſe, quatenus ſe ab ipſius contineant iniquitate. After this Excommunication the Pope diſpatcheth his Legates and Letters into Germany, exciting Princes and Prelates of the Hildebrandian faction to take up arms afreſh, againſt the re-excommunicated Emperor and all his adherents. Amongſt others he ſent one Letter to Robert Earl of Holland, newly returned from the wars againſt the Saracens in the holy Land, to this effect. aaPlatina in Gregorio 7. Sabellicus Aenead. 9. l. 4: 4. Morney hiſt. Papatus, p. 275.Hoc eſt legitimi militis, ut ſui Regis hoſtes inſtantius perſequatur. Gratias ergo prudentiae tuae agimus, quod praeceptum noſtrum in Came…acenſi parochiae executus es, id ipſum de Leodienſibus excommunicatis Pſeudoclericis praecipimus (who adhered faithfully to the excommunicated Emperor) Nec in hac tantum parte, ſed ubique cum poteris, Henricum haereticorum caput, et ejus fautores pro viribus perſequaris. Nullum profecto gratius Deo ſacrificium offerre poteris, quam ſi eum impugnes, qui ſe contra Deum erexit, qui Eccleſiae Dei regnum auferre conatur, &c. Hoc tibi et Militibus tuis in peccatorum remiſsionem pricipimus, &c. Hereupon the Biſhop, Canons and Clergy of the Dioceſſe and Church of Leodium, in their own juſt defence writ a memorable anſwer to this Popes Letter, wherin they thus notably oppugned his antichriſtian proceedings againſt the Emperor, and his adherents, oppugne his pretended Supremacy, Tyranny, Bloodthirſtineſſe, vindicate this Emperors cauſe ſupremacy over Popes, Prelates, prove Rome to be Babylon, and the Pope Antichriſt.

p. 318Stupendo & gemendo ex…la…o (inquit Eccleſia Leodienſis) cum Eſia, In 2. V…qui onus de… exaggerans, exclamat, ſicut turbines ab Africo veniunt, de deſerto venit, de terra horribili vuio dura nunciata eſt mihi, &c. Qui hactenus non intelligebat loquendo, quid ſit deſertum mare, nunc intelligat videndo, quid per deſertum mare ſignificetur; non ſolum Babylonia, ſed etiam mundus & Eccleſia, &c. Eccleſia … ſe deſertam a ſano praeſulum conſilio. Quae enim major olim confuſio fuit in Babylonia, quam hodie eſt in Eccleſia? In Babylonia confuſae ſunt lingua gentium, in Eccleſia dividuntur linguae & mentes credentium. Ait Petrus in Epiſtola ſua, Sa…ta… vos Eccleſia quae eſt in Babylone collecta, Hactenus interpretabar ideo voluiſſe Patrum per Babylo…em ſ…g…are Romam, quia tunc temporis Roma confuſa erat Idolo…atria & omni ſpurcitia. At nunc dolor meus mihi interpretatur; quod Petrus Prophtico ſpiritu dicens Eccleſiam in Babylone collectam, praevidit confuſionem diſſenſ…on…s, quia hodie ſcinditur Eccleſia, &c. Qui ſint turbines ab Africo, diſcimus patiendo magis quam legendo, de terra horribili, a Romana ſcilicet Eccleſia, viſio dura nunciata eſt mihi; inde turbo ut tempeſtas venit ab Africo Romanus enim pra ſul, pater omnium Eccleſiarum literas contra nos mittit Roberto Flandrenſium Comiti, et earum hic exemplar interſerunt. Super his literis cujus lumbi non repleantur dolore? Super h…s me obſtupefecerunt tenebrae, nec tantum pro horrore periculi, quantam pro horrenda novitate rei, quam tam lachrymabiles literae potuerunt ſcribia Matre contra filas ſuas,1 Reg. 31 Kgs 3 quamvis peccantes. In judicio Salomonis expreſſa eſt magnitudo materna pietatis, quoniam judicante Solomone, ut infans pro quo contendebatur, gladio divideretur maluit mater filium ſuum ſub aliena muliere vivere,…ſa…a. 21. quam gladio judicis dividi. Dicit Eſaias, Babylon dilecta mea, verſa eſt mihi in miraculum. At ego dico, Roma dilecta mea mater, verſa eſt mihi in miraculum. Quid enim tam mirabile,2 Sam. 242 Sam 24 imo quid tam miſerabile? Vidit olim David Angelum Dei ſtantem exten…o gladio ſuper Hieruſalem, nos filiae Romanae Eccleſiae, Ecce videmus Romanum pr…eſ…em, qui eſt Angelus Domini (hunc utique locum occupat,) extento gladio ſuper Eccleſiam. Davia orabat ne populus occideretur; angelus noſter porrigens Roberto gladium,…. 21 orat ut occidamur. Unde iſte gladius angelo noſtro? Unus eſt gladius ſpiritus, quod eſt verbum Dei, &c. Eſt alter gladius ſpiritualis, quo mortificatis vitus carnis emitur corona martyrii. Cum ergo duos tantum gladios a Domino Apoſtoli habeant, unde iſte tertius Apoſtolico gladius, quem in nos porrigit Robe…to armigero ſuo? Forte recurrit Apoſtolicus ad Ezechielem Prophetam, ut de manu ejus tertium arripiens gladium, vadat ad dextram, ſive ad ſiniſeram, caedendo bonos & malos, &c. Hic eſt gladius interfectionis magnae, qui me cum Ezechiel… obſtupeſcere facit; quem enim non faciat corde tabeſcere, quod Apoſtolicus ad viviſicandum unctus, accingitur in nos tertio gladio interfectorum, &c. Si licere dicere (ſalva Apoſtolicae dignitatis reverentia) ipſe nobis videtur dormiviſſe. Dormierunt cum eo omnes conſiliarii ejus, quando conduxit ſibi vaſtatorem Eccleſiarum Dei.Tit. 2. 1.Titus 2:1 Pracipit Paulus, ut verbum Epiſcopi ſit ſanum & irreprehenſibile. Nos ergo nec infirmamus aut reprehendimus verbum Epiſcoporum Epiſcopi, ſed quia Apoſtolicus non debet deviare ab Apoſtolo, quaerimus humiliter per ſingula, utrum hac Apoſtolici verba ſint per omnia gravitate Apoſtolicae authoritatis ſana & irreprehen…bilia? Ecce ut pater dilecto filio ſalutem mittit, & apoſtolicam benedictonem promittit! Sed non ea illa opera indicit, quibus ſalutem & benedictionem a Deo promereri poſſit, &c. Quis unquam populum Dei, quis unquam Eccleſiam Dei impune perſecutus eſt? (Et huc multa ex Scripturis ſucris exempla adducunt.) Ecce opera juſtae malitiae, quibus pater filium, Papa coeleſtis Regis militem imbuit, per quae poſſit contendere ad coeleſtem Hieruſalem, impugnando ſcilicet Eccleſiam Dei. Gratias, inquit, prudentiae tuae agimus, quod praeceptum noſtrum in Cameracenſi parochia executus es; Qualis & quanta ſit vaſtitas & contritio Cameracenſis Eccleſiae, quis recolit ſine dolore? Ego quidem ſilia Romanae Eccleſiae, condolebam Camera…ſibus pro affectu germanitatis, nunc vero audiens haec mala inferri praecepto Apoſtolicy authoritatis, jam amplius doleo, quia timeo Matri meae, ne in eam redundet illud quod Deus dicit per os Eſaiae, Iſay 10. 1.Isa 10:1Vae qui condunt leges iniquas, & ſcribentes injuſtitiam ſcripſerunt, ut opprimerent in judicio pauperes, &c. Tantam Eccleſiae deſolationem, tantam pauperum & viduarum oppreſſionem, tantam praedarum & rapinarum immanitatem, & quod his gravius eſt, promiſcuam bonorum & malorum occitionem; Haec & pejora his praecepto Apoſtolici facta eſſe quis crederet, niſi ipſe ſuo …ore prodidiſſet? Nos attoniti hac novitate rerum, quaerimus unde ſit hoc novum exemplum, ut praedicator pacis, ſuo ore & alterius manu, inferat Eccleſiae bellum, &c. p. 319Apoſtolici enim peccantes arguunt,2 Tim. 42 Tim 4 Obſecrant, Matth. 18Matt 18increpant, in omni patientia & doctrina &c. Dicit Jeſus, Si peccaverit inte frater tuus, corripe illum, &c. Et hic exemplum Gregorii erga Epiſcopem Salonenſem proferunt, Imperatorem Maximum arguentem, quod in Priſcilliani ſectatores vim adhiberet; Qui damnavit, inquit, accuſatorem Itachium pro morte haeretici, ſi adhuc viveret, non laudaret & iſtum, cujus praecepto tot occiduntur pro cauſa Cameracenſium, &c. Idipſum de Leodienſibus excommunicatis pſeudoclericis praecipimus, inquit, Nos vero Leodienſes quare excommunicati dicimur, in uno Spiritu nos omnes, in unum corpus baptizati ſumus, &c. Quando ſignificatum eſt Romanae Eccleſiae quod contentiones fuerit inter nos, idipſum in Chriſto ſapimus,1 Cor. 1. 12.1 Cor 1:12 idipſum dicimus, Non dicimus, Ego ſum Pauli, ego Cephae, ego autem Chriſti; num quid pro hac unanimitate excommunicati dicimur, &c. Nobis legem Dei tenentibus objiciunt, quod tranſgrediamur eorum novas traditiones. At illis dicit Deus, Quare vos tranſgredimini mandatum Dei propter traditiones veſtras? Jubet Deus,Mat. 15. 2, 3.Matt 15:2Matt 15:3 ut quae ſunt Caeſaris, reddamus Caeſari, & quae ſunt Dei, Deo. In hanc ſententiam Petrus & Paulus pedibus eunt.Mat. 22. 21Matt 22:21 Petrus inquit, Deum timete, honoriſicate Regem. Servi ſubditi eſtote in omni timore dominis, non tantum bonis & modeſtis,1 Pet. 2 17, 181 Pet 2:171 Pet 2:18 ſed etiam dyſcolis, &c. Qui hoc omni animae praecepit, quem a ſubjectione terrenae poteſtatis excepit? Quia ergo Regem honoramus, quia Dominis noſtris non ad oculum, ſed in plicitate cordis ſervimus, ideo excommunicati dicimur? Sed Simoniaci ſumus. Simomoniacos, quantum ad nos, vitamus, & quos vitare nequimus, pro loco & tempore toleramus, nec minus vitamus illos, qui notam avaritiae honeſto nomine praetexentes, quod gratis ſe jactant dare, vendunt ſub charitatis nomine, & ſicut Montaniſtae ſub nomine oblationum artificioſius accipiunt munera; Oh dolendo miramur, quare, quando & a quo excommunicati ſimus. Non ab Epiſcopo noſtro, non ab Archiepiſcopo, cui Epiſcopus noſter ſuffragatur, nos excommunicatos eſſe ſcimus. Sed nec a Papa Romano nos eſſe excommunicatos credimus; quia ſcimus eum non ignorare quod ait Nicodemus, Johann. 7.Lex noſtra non judicat quemquam niſi andierit ab ipſo prius. Nec Sodomitas damnaſſet Deus,Geneſ. 18Gen 18 niſi deſcendiſſet ad ipſos, videre, utrum clamorem, qui venerat ad eum, opere compleſſent. Qui nihil a nobis audivit, quem non Epiſcopus, non Archiepiſcopus aliquando contra nos interpellavit, quis crederet quod nos excommunicaverit? &c. Credo dicetis nos ideo haberi excommunicatos, quia favemus Epiſcopo noſtro, faventibus partibus domini ſui Imperatoris. In hac re ſunt initia dolorum, pro hac re erubeſcunt cauſae malorum, quia Satanas ſolutus terram perambulans, jam diviſit regnum & Sacerdotium; Quia ergo Diabolus venit ad nos habens iram magnam,Apocal. 20Rev 20 Patrem noſtrumqui eſt in coelis oramus pro hocſpecialiter, ne nos inducat in tentationem hanc, ſed liberet nos a malo hujus tentationis, &c. Quis jure reprehendet, quod Epiſcopus partibus Domini ſui favet, cui promiſſam cum juramento fidelitotem debet? &c. Hoc non ignorant illi qui regnum & Sacerdotium ſcindentes novello ſchiſmate, et novellis traditionibus, illos qui Regi perjurant, ſe a culpa perjurii abſolvere promittunt, &c. Hinc omnes perpendite, quis ſit reus capitis, qui non reddit Caeſari quae ſunt Caeſaris ſecundum Decretum Dei. vel qui Regem inhonorat contra Decretum Apoſtoli, vel perjuraudo aſſumit nomen Dei in vanum, per quod juravit Regi fidelitatem. Ecce quare excommunicati dicimur. Sed quare pſeudoclerici vocamur, qui canonice viventes, operibus meremur, ut Clerici vocemur? Non eſt inquam de ſorte Dei, (alludens ad vocem foreign) qui vult nos excludere a ſorte Dei; (ac proinde Paſchalem, qua in parte collocat) Evomuit cor Paſchaſii vile convicium,1 Pet. 5.1 Pet 5 prout vetulae & textrices faciunt. Petrus Apoſtolus docet,Gal. 4. 19:Gal 4:19 non dominantes in Clero, ſed forma facti gregis. Paulus Apoſtolus, filioli quos iterum parturio in Domino; Hos igitur attendat Dominus Paſchaſius pios admonitores, non impios conviciatores. Maledictum excommunicationis Dominus Paſchaſius nobis imporperat, ſed illud ante omnes timemus, quod Spiritus ſanctus per os Pſalmiſtae dicit,Pſal. 119. 21.Ps 119:21 Maledicti omnes qui declinant a mandatis tuis; Maledictum excommunicationis, quod ex novella traditione Hildebrandus, Odardus & iſte tertius indiſcrete protulerunt, omnino abjicimus, & priores Patres ſanctos uſque nunc veneramur & tenemus, qui dictante Spiritu ſancto, non animi motu, in majoribus & minoribus poteſtatibus graviter delinquentibus, quaedam diſſimulaverunt, quaedam correxerunt, & quaedam toleraverunt. Dominus noſter Epiſcopus communicat Regi & Imperatori ſuo, cui ex Regalibus ejus acceptis fidelitatem juravit Nimium effurit tempus, quo haec conſuetudo incoepit, & ſub hac conſuetudine migraverunt a ſaeculo ſancti et reverendi Epiſcopi, reddentes Caeſari quae erant Caeſaris, p. 320& Dio quaerant Dei. (Hicque multos ex Ambroſio & Auguſtino loces adducunt.) Ecce, inquit, quare excommunicati vocamur, eo quod ſanctos et moderatos et antiquos Patres tenemus, et pro poſſe imitamur. Epiſcopum, Archiepiſcopum noſtrum, provincialem & comprovincialem Synodum ex antiqua traditione tenemus; & quicquid ibi de Scripturis definitum fuerit, Romam non refertur, uſque ad graviora negotia, de quibus non inventur in Scripturis ſanctis authoritas. Illos vero Legatos a Latere Romani Epiſcopi exeuntes, & ad ditanda marſupia diſcurrentes, omnino refutamus,Nota, ſicut temporibus Zozami, Coeleſtini, Bonifacii Concilia probaverunt. Etenim ut a fructibus eorū cognoſcamus eos, non morum correctio, non vitae emendatio, ſed inde hominum caedes, & Eccleſiarum Dei proveniunt depraedationes. Quia igitur antiquae regulae inhaeremus, & non omni vento doctrinae circumferimur, ecce unde excommunicati dicimur? Cur Paſchaſius vult, ut exolvamus quod non rapuimus? ut pſeudoclerici vocemur, ubi rectam lineam tenemus? Potius depoſito ſpiritu prae ſumptionis, cum ſuis conſiliariis ſolerter recolligat, quomodo a beato Sylvestro uſ que ad Hildebrandum ſedem Romanam Papae obtinuerint, & quot et quanta inaudita exambitione illius ſedis perpetrata ſint, et quomodo per Reges Imperatores definita ſint, et pſeudo papae daminati et abdicati ſint, et ibi plus valuit virtus Imperialis, quam excommunicatio Hildebrandi, Gal. 2. 11.Gal 2:11Odardi, Paſchaſii, &c. Paulus Apoſtolus in faciem Petro Principi Apoſtolorum reſtitit. Ergo remoto Romanae ambitionis typo, …ur de gravibus et manifeſtis non reprehendantur et corrigantur Romani Epiſcopi? Qui reprehendi & corrigi non vult, pſeudo eſt ſive Epiſcopus, ſive Clericus; Nos vero qui per miſericordiam Dei, juxta regulam obedientes & corrigibiles ſumus, & ſchiſma, & ſimoniam, & excommunicationem per omnia dictante ratione & Spiritu ſancto vitare volumus, &c. Quae etſi devaſtanda eſſent, edicto Regum et Imperatorum devaſtari deberent, qui non ſine cauſa gladium portant. Sed ſolutus eſt Satanas habens iram magnam, quem exterreat valida manus Dei, (ad Eccleſiam in Apocalypſi alludens, Apocal. 22. v. 1. & 12.Rev 22:1Rev 22:12quam Satan perſequitur;) Nos ab excommunicatione excipiet ipſa Romanorum authoritas. Hildebrandus Papa, qui author eſt hujus novelli ſchiſmatis, & primus levavit Sacerdotalem lanceam contra diadema regni, primo indiſcrete Henrico faventes excommunicavit, ſed reprehendens ſe intemperantiae excepit ab excommunicatione illos, qui Imperatori adhaerebant neceſſaria & debita ſubjectione, non voluntate faciendi vel conciliandi malum; Et hoc pro decreto ſcripſit, &c. Excutit inde amplius Paſchalis ad Robertum Epiſtolae verba; Henricum haereticorum caput & ejus fautores perſequere; nullum profecto Deo gratius ſacrificium offerre poteris, &c. Cum Alaricus Rex Gotthorum iret ad capiendam Romam, monitus a quodam ſervo Dei, ut ab his malis ceſſaret, non volens, inquit, vado Romam; vir enim quidam me quotidie torquens urget, ut eam ad deſtruendam Romam; Hoc exemplo urget Apoſtolicus armigerum ſuum, ut totum depopuletur regnum, quod non poteſt fieri ſine caede & ſanguine, & Eccleſiarum Dei depopulatione. Alaricus in hoc quidem mitior fuit, qui capta Roma Eccleſiis Dei pepercit; & a caede hominum abſtinuit; nunc nihil excepto, immittitur Robertus ab Apoſtolico, ut non ſolum in Cameracenſes & nos Leodienſes, ſed totus feratur ad diſpergendos omnes.Iſa. 52. 7.Isa 52:7 Quis clamabit modo cum Eſaia, Quàm pulchri ſuper montes pedes praedicantis & annunciantis pacem, &c. Mat. 26. 51, 52:Matt 26:51Matt 26:52Qualem zelum habuit Petrus in amputanda auricula Malchi, talem zelum habet modo Vicarius Petri in amputanda auricula Regis haeretici; ſed qui in feriendo Petrum imitatur, etiam in recondendo gladio Petrum imitetur, &c. Eſto, concedimus vobis inviti eum talem eſſe qualem dicitis, nec talis a nobis repellendus eſſet, armis contra eum ſumptis, ſed precibus ad Deum fuſis. Contra Pharaonem cujus cor contra Deum induravit,Exod. c. 6, &c.Exod 6 Moſes, ranam, muſcam, locuſtam, grandinemque induxerat; has tantum plagas non niſi orando extenſis in coelum manibus, avertere potuit; Jeremias pro Nabuchodonozor, & Paulus pro Nerone orant, &c. (Et haec exempla latius exporrigit.) Quis Pontificum Romanorum ſuis unquam decretis authorizavit, ut debeat Pontifex gladio belli in peccantes uti?**Greg. l. 7. Regiſt. c. 1. Gregorius primus hujus nominis Papa quid omnes ante ſe Papae, ſuper hoc ſenſerint, & quid omnes poſt ſe ſentire debeant, oſtendit, ſcribens Sabiniano Diacono, &c. Hoc exemplo omnes a primo Gregorio contenti, utebantur ſolo gladio ſpirituali, uſ que ad ultimum Gregorium, qui primus ſe et ſuo exemplo alios Pontifices contra Imperatorem accinxit gladio belli, &c. Dicitis cum Gregorio, quoquo modo liget paſtor, timeat grex vinculum paſtoris; Dicimus & nos cum Gregorio, ligandi & ſolvendi poteſtate ſe privat, qui ſubjectos pro ſuo velle & non pro merito eorum, ligat & ſolvit. Dicitis, p. 321quoque modo excommunicatur, ſi morte praevenitur, damnatur. Hic nobis ſuccurrit Romanae Eccleſiae authoritus; Gregorius enim primus ſcripto & facto exauctoravit, quod poteſt Romanus Pontifex abſolvere excommunicatum in juſte ab aliquo; Si hoc poteſt Romanus praeſul, quis neget etiam Deum poſſe abſolvere, ſi quem praeſul Romanus injuſte excommunicaverit? Nemo enim poteſt ab alio laedi, niſi prius laedatur a ſemetipſo; nullum vero ſacrificium Deo gratius offerre poterit Robertus, quam ſi nos perſequatur; Quaero a te, O mater mea Romana Eccleſia, Num Deo placeat ſacrificium, niſi ſit mundum & immaculatum? Quale ergo & quomodo tam gratum eſt Deo hoc bellandi Sacrificium (quod non poteſt fieri ſine macula culparum? (quod caput multis Scriptura locis explicat) Et hoc, inquit, tibi ac militibus tuis in peccatorum remiſſionem praecipimus; Hic quid dicam, neſcio, quo me vertam, non video. Si enim utriuſque legis totam bibliothecam, ſi omnes totius bibliothecae veteres expoſitores revolvam, exemplum hujus Apoſtolici praecepti non inveniam. Solus Hildebrandus Papa ultimam manum ſacris Canonibus impoſuit, quem legimus praecepiſſe Mathildi Marchioniſſae in remiſsionem peccatorum ſuorum, ut debellaret Henricum Imperatorem (Tum que ex Scriptura & aliquot Gregorii locis, veram peccata remittendi rationem ediſſerens, qua nemp: peccatori peccatum ſuum ob oculos ponitur, quod & confiteatur & agnoſcat, indeque & ejus gravitatem expendat, & dolore co…punctus, viva fide remedium in Christo quarat, concludit haec ipſa Leodienſis Epistola his verbis;) Hunc morem diſcrete ligandi & ſolvendi hactenus tenebas, & nobis tenendum mandabas, O ſancta mater Romana Eccleſia; Unde ergo haec nova authoritas per quam reis ſine confeſſione & poenitentia offertur praeteritorum peccatotum immunitas & futurorum libertas? Quantam feneſtram malitiae patefeciſti hominibus? … mater liberet Deus ab omni malo. Sit Jeſus tibi oſtium, ſit oſtiarius, nullus in te introeat, niſi cui oſtiarius aperuerit; Te inquam, tuumque Praeſulem liberet ab his,Mich: 3. 2. 7. qui (ut ait Micheas) ſeducunt populum Dei, qui mordent dentibus ſuis & praedicantem pacem. Et ſi quis non dederit in ore eorum quippiam, ſanctificant ſuper eum bellum.