Chronological History of Popes Intolerable Usurpations, History · Book 1 · Chapter 5 (9 of 15)

Chronological History of Popes Intolerable Usurpations · History · Book 1 · Chapter 5 (9 of 15)

p. 259**Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 456, 457. Pontificis Epiſtola ad adverſarios.Poſteaquam autem Pontifex Romanus haec accepit, ut hanc invidiam leniret, adverſarios placaret, ſuos confirmaret, Epiſcopis, Ducibus praefectis univerſis Teutonibus Chriſtianam Religionem defendentibus, ita modeſtius reſcripſit. Et ſi ea quae ſcimus, bene, recte, ſapienterque in celebri Romano coetu ſumma prudentia, ſummo conſilio geſta ſunt: tamen accepi nos contra pietatem Chriſtianam egiſſe videri pleriſque, qui egregium ſane facinus, velut ab odio & livore, ab Superbia atque aviditate profectum, carpunt, abominantur. Quamobrem rationem actorum reddere, rem ordine explicare placuit. Teſte conſcientia noſtra, nihil invidiae, nihil ſimultati, nihil ambitioni datum eſt. Quicquid hactenus actum eſt, amore divinae juſtitiae feci. Dum adhuc privati eſſemus, vocabamur amici parentum regis, quem crebro ac frequenter, & amice Literis familiaribus commonuimus, ut reſipiſceret, eundem per Natales clariſſimos, per avitam paternam que gloriam & virtutem, per ſalutem, vitam, ac majeſtatem imperii ſaepius obteſtati ſumus, ut rumorem de ejus ſceleribus (quae Deus ptohibeat ut edere in vulgus velim) diſſipatum, falſum eſſe factis coargueret. Idem … Pontificatum Max. adepti, jam communis ejus animi parens factitavimus; Ipſe itidem ſubinde nobis reſcripſit, aetatem, fortunam, potentiam paucorum, qui ſummam Imperii obtinerent, excuſavit. Idcirco purpuratos quoſdam; quorum conſilio Sacerdotia, Pontificatus, contubern… Monachorum vaenibant, ac lupi templis non paſtores praeficiebantur, repetundarum poſtulavimus, condemnavimus. Poſtremo illos in malo obſtinatiſſimos execrati ſumus. Henrico uti illos aula, praetorio, curia, ſermone exigeret, praecipimus. Verum enimvero tantum abfuit ut nobis recte conſultanti obtemperaverit, uti omnes Italiae, plerique Galliae atque Germaniae Epiſcopi, ejus ſuaſu atque inſtinctu, jugum D. Petri a Chriſto cervicibus ovium impoſitum excuſſerint, Cenſuram Romanorum Pontificum rejecerint, & ut paucis ſummam ſcelerum, illius explanem, Primo eos quos captae pecuniae accerſivimus, in numero ſceleratorum impiorum que computavimus, devitare noluit, Deinde, non ſolum nullam prae ſe fert ſpem reſipiſcendi, ſed ſubnotari etiam a quopiam ſuos mores gravi & iniquo patitur animo. Poſtremo, templum divinum diſſenſione labefactare, diſcordiae mala ſerere ſtudet. Neque precibus, neque minis ad bonam frugem commovetur. Haſce ob cauſas eundem a Societate ſacroſanctae concionis amovimus, ex albo Chriſtianorum eraſimus, ut qui ſponte recte facere negligit, hac contumelia coactus officium ſuum, & quod ſe dignum eſt, faciat. Si quidem ipſe ſervari (quod Deus avertat) non vult, & omnino ad perniciem ſuam per praeceps tendit, nos qui Paſtores ejus, & rationem Deo de ejus anima reddituri ſumus, deſidiae atque ſocordiae convinci, ac perinde perire nolumus. Quid ſi utique quiſpiam, non tam Judicio, quam morbo animi nos uti, noſtramque ſententiam injuſtam eſſe exiſtimaret, ſi talis eſt, ut doceri queat, ſacras literas, decreta Magiſtrorum, Eccleſiae conſulta, veterum annales nobiſcum evolvat, comperiet pro certo, nos plus aequo juſtoque humaniores, ne dicam ſegniores fuiſſe. Quanquam neminem omnium eſſe credam qui mecum animo diſſentiat, tametſi quae ſentiat palam eloqui forſitan non audeat. Enimvero ſi ille a nobis injuſte hoc fulmine afflatus foret, tamen eum ſupplicem venire oporteret, veniam atque piaculum, quo ſolveretur petere. Proinde, pientiſſimi filii, p. 260qui magis Deum quam homines timetis, qui juſtitiam regi, veritatem irae praefertis, bono eſtote animo, labore, patientia, factis fortibus vires exercete, bonis praeceptis obtemperate, fortiter adverſus inſanos facite. Magnae curae magna merces eſt. Immortalis Imperatoris partes defenditis, qui ſi caepto quoad vita fuppetat perſeveraveritis, immortalitate, praemio virtutis veſtrae vos condonabit. Equidem perpepetuo Deum Opt. Max. deprecor, ut vobis virtutem praeſtet, regem ad ſanitatem redire cogat: tunc plane intelliget, me & vos longe eum magis amaſſe, majoremque gratiam ab eo inibimus, quam illi qui animo indulgentes, aſſentando, palpando, adulando perverſam gratiam gratificantur. Si ille reſipuerit, Omnium quae adverſus me geſſerit, oblivionem decernam, & conſilio veſtro cum eo in gratiam redibo, in Templumque divinum reducam.

Sub idem tempus idem Gregorius Saxonas ſocioſ que certiores facit Romanis Concilium Auguſtam indictum diſplicere; tantam rem Romae, (ubi penetrale Religionis noſtrae, ſedes & domicilium Imperii ſit) tranſigendam eſſe; ſe tamen, licet invitis Romanis, Mantuam, quae Machtyldae pareat, profecturum, ubi bene inter bonos agier liceat. Mittuntur igitur a conjuratis ad Hildebrandum, Maugoldus Veringenſis dynaſta, frater Hermanni hiſtorici, Aribertus myſta, cum aliis compluribus, qui Pontificem Max. in Germaniam deducant.

TheaaBenno, Platina, Onuphrius, Balaeus, Barns, Stella, Martinus Polonus, in Greg. 7. Surius Concil. Tom. 3. p. 603 Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 457, 458. Abbas Uſpergenſis, Chron: Anonymus, Cuſpinian, Grimſton, Sabellicus, Hermann: Schedel: and others in Henrico 4. Cent. Magd. 11 c. 8, 9, 10. Sigeberti Chronicon An. 1077 Lambertus Schatnabergenſis Hiſt: Anno 1077 Morney Hiſt: Papatus, p. 247, &c. Jac. Vſlerius De Chriſtianarum Eccleſiarum ſucceſsione et ſtatu, c: 5. Binius Concil: Tom: 3: pars 2 p: 1286, 1287, 1288 Pope after this ſentence, raiſed up ſuch factions and Rebellions againſt the Emperor, both in Germany, Saxony, Sweden, Hungary, Italy, and elſwhere, that the German Prelates and Princes of the Popes faction, by his inſtigation, threatned to chuſe another Emperor, unleſſe he were abſolved from his Excommunication by the Pope within one year: whereupon the Emperor, to ſatisfie them herein, ſent an Embaſſy to the Pope, humbly petitioning him, to abſolve him from his Anathema: and the German Princes, conventu habito decernunt, ut ſi Gregorius in Alemanniam pergat, Henricus ſupplex veniam errati petat: Quod ſe facturum Rex ipſe interpoſito juramento pollicitus eſt. The inſolent Pope receiving the Emperors Embaſſie by the Arclib. of Triers, and others, returned this inſolent anſwer at firſt (as Lamb. Schafnabergenſis and others record) Si veraciter, inquit, facti poenitet, Coronam et caetera regni inſignia, in argumentum verae et ex animo factae poenitudinis, noſtrae poteſtati dedat, et ſe poſt tam contumax admiſſum, Regio nomine et honore deinceps indignum profiteatur. Durum nimis hoc viſum eſt Legatis: Cumque vehementer inſiſterent, ut ſententiam temperaret, nec calamum conquaſſatum judicii auſteritate penitus contereret; Vix & aegre tandem exoratus annuit; ut cominus veniret, & ſi veram pro admiſſis poeniten…am gereret, culpam quam ſedi Apoſtolicae contumeliam irrogando contraxerat, ſedis Apoſtolicae decretis nunc obediendo expiaret. Hereupon the Emperor, by the Popes command, paſſing into Italy with an Army, came to Canuſium with all expedition, where the Pope then was with the Counteſſe Machtylda, & cum Caſtellum triplici muro ſeptum eſſet, intra ſecundum murorum ambitum receptus, foris derelicto omni comitatu ſuo, depoſito cultu & ornamento regio, nihil praeferens regium, nihil oſtentans pompaticum, nudis pedibus (ut oppidanos ad miſericordiam commoveret) jejunus a mane uſque ad veſperam ſpectabat Romani Pontificis ſententiam praeſtolando, ſuppliciterque intromitti petebat. Hoc ſecundo, hoc tertio die fecit: Denegatum ingreſſum aequo animo tulit, aut tuliſſe diſſimulavit, quamvis aſpera eſſet hyems, & gelu cuncta rigeſcerent.**Ante dies ſeptem, quam finem Janus haberet, ante ſuam faciem conceſsit Papa venire Regem cum plantis nudis, a frigore captis; In cruce ſe jactans Papae, ſaepiſsime clamans, Parce beate Pater, pie parce mihi peto plane. Papa videns ſtentem miſeratus ei, Satis eſt, eſt. Nam benedixit eum, Miſſam cantavit, corpus dedit et Deitatis. Domuizo Presbyter, l. 2. … Vita Mathildis Comitiſſae, c. 1. Ingolſtad: 1612. p. 186. In ſuburbio quidem oppido triduo immuratus, continuo veniam petens, perverſoris judicis injuriam et violentiam patienter, et publice, et cum lachrymabili afflictione, nudis pedibus, et cum laneis veſtibus, hyeme praeter ſol… tum aſpera, apud Canuſium, ſpectaculum Angelorum factus et hominum, et Hildebrandi ludibrium triduo permanſit: During which time (as Johannes Aventinus relates) nunciari Pontifici jubet, Caeſarem adeſſe, ut pacem cum eo faciat bonorum virorum arbitratu, & ſalvo rerum ſtatu; ſcilicet, ne ſanguis Chriſtianus effundatur, neve ſtupra, incendia, parricidia, praedae (quae licentia etiam belli juſti impune committuntur) in populo Dei fiant, edantur: Vnum poſtulare, p. 261ne contra fas juſque maledictis acerbiſſimorum hoſtium magis, quam innocenti ſibi credatur. Optimum quemque vituperationibus vulgi imperiti, nedum inimicorum expoſitum eſſe, praecipue eum, qui in rerum faſtigio, quaſi illuſtri loco & theatro collocatus, omnibus pateat. Ita humana ſunt, nemo eſt qui univerſis complaceat. Gregorium quoque vulgo male audire atque caſtigari, quod familiarius frequentiuſque ſecreto atque in occulto, quam tantum Pontificem deceat, cum Maechtylda colloquatur. Saxonum Legati, qui praeſentes erant, intercedunt, ne pax fiat, ſummopere laborant. Quamobrem toto triduo Caeſar, in conſpectum Pontificis non eſt admiſſus. At Hugo Monachorum Cluniacenſium Antiſtes, caeteriquae boni minis, precibus hortari, ſuadere, orare, terrere, quovis modo inſtare, vociferari, pervicaciam hanc Tyrannidem appellare, non deſiſtere, donec pepulere, ut Gregorius tandem rogatu Machtyldis, Ad…lai Sabaudienſis Comitis, & Clumacenſis Abbatis, quarto die introductus, abſolvitur, & Eccleſiae reconciliatur, upon unreaſonable conditions aaLambertu… Scha…nabergenſis Hiſt. Anno 1077. Centur. Magd. 11. cap. 8. col. 431, 432.Quarto demum die in conſpectum ejus admiſſus, poſt multas hinc inde dictas ſententias, his poſtremo conditionibus excommunicatione abſolutus eſt, ut die & loco quemcunque Papa deſignaſſet, evocatis ad Generale Concilium Teutonicis Principibus praeſto eſſet, & accuſationibus quae intenderentur, reſponderet: ipſo Papa, ſi ita expedire videretur, cognitore cauſarum aſſidente, & ad ejus ſententiam, vel retineret regnum, ſi objecta purgaſſet, vel aequo animo amitteret, ſi probatis criminibus regio deinceps honore indignus, juxta Eccleſiaſticas leges decerneretur, nullam ſive retento, ſive amiſſo regno, hujus injuriae vindictam a quopiam hominum in perpetuum exacturus. Uſque ad eam autem diem, qua cauſa ejus legitime diſcuſſa terminaretur, nulla Regno cultus ornamenta, Nota.nulla regiae dignitatis inſignia ſibi adhiberet, nihil circa rerum publicarum adminiſtrationem, juxta conſuetudinem ſuo jure ageret, nihil quod ratum fore oporteat decerneret. Poſtremo, praeter regalium ſervitiorum exactionem, quibus neceſſario ipſe & ſui ſuſtentandi eſſent, nihil regium, nihil publicum uſurparet; omnes etiam qui ei ſub jure jurando fidem diriſſent ab hujus ſacramenti viuculo, et conſervandae erga cum fidei debito, apud Deum, et apud homines interim liberi expeditique manerent. Rupertum Babenbergenſem Epiſcopum, & Udalricum de Coſheim, & caeteros, quorum conſiliis ſe, remque publicam prodidiſſet, a ſua in perpetuum familiaritate amoveret. Quod ſi purgatis quae objicerentur, potens confortatuſque in regno perſtitiſſet, ſubditus Romano Pontifici ſemper, dictoque obtemperans foret, et ad corrigenda quaecunque in regno ejus contra Eccleſiaſticas leges prava conſuetudine inoleviſsent, conſentiens ei, et pro virili proportione cooperator exiſteret. Ad ultimum, ſi quid horum praevaricaretur, irritam fore hanc quae nunc tantopere expetita ſit, anathematis abſolutionem. Quinimo jam pro convicto, confeſsoque habendum eſse, nec ultra pro aſſerenda innocentia ſua, audientiam impetraturum, Principeſque regni omni deinceps quaeſtione, cuncta juris jurandi religione liberatos, regem alium, in quem communis electio conſenſiſſet, creaturos eſſe. Gratanter Rex accepit conditiones, & ſervaturum ſe omnia quam ſanctiſſime poterat aſſertionibus promittebat. Nec tamen promittenti temere fides habita eſt: ſed Abbas Cluniacenſis, quoniam Jurare Monaſticae religionis obtentu detrectabat, fidem ſuam coram oculis omnia cernentis Dei interpoſuit. Epiſcopus quoque Citicenſis, & Epiſcopus Vercellenſis, & Azzo Marchio & alii conventionis ejus Principes, allatis Sanctorum reliquiis, ſub Jure jurando confirmaverunt, facturum eſſe quae pollicebantur; nec aliqua rerum aſperitate, vel caſuum varie ſuccedentium mutabilitate ab ſententia deducendum. Upon conſideration of theſe premiſes,bbCent. Magd. 11. c. 9. col. 431 Matthias Illyricus, Johannes Wigandus, and Andreas Corvinus, make theſe obſervations, Vides, Chriſtiane Lector, exemplum dominationis Pontificiae, non Petrinae abſolutionis. Nemo enim Apoſtolorum tanto faſtu uſus eſt. Nihil hic audis de fide in Chriſtum. Tantum vero Hildebrandus ſceptra Imperii jubet deponi, ſibi tradi, ſe coli: ut omnia nimirum pro ſuis cupiditatibus, tam in regno Politico, quam Eccleſiaſtico decernat & agat. Hoccine eſt Chriſti vocem ſequi; Reges Gentium dominantur, vos autem non ſic. ccEpiſtola Dedicatoria Centur. 11. praefixa, p. 12.Projectum ante ſe in terram Imperatorem p. 262Romanum non prius abſolvit, niſi Imperii faſcibus fibi traditis, & facta promiſmiſſione juramentis omnium graviſſimis, ſeſe nihil in Imperio acturum penitus, niſi iſte crudelis lupus, habito in Germania Conventu, ipſi coronam, poteſtatemque gubernandi omnem reſtituiſſet. Quod unquam ſpectaculum in mundo, triſtius, horribilius, indignius, auditum eſt, quam hoc? O Sol, potuiſtine tantum facinus, iſtius arctoly… Romani tam crudeliter in poteſtatem politicam ſaevientis aſpicere? O terra, … portentum in arce Canuſia potuiſti ſuſtentare? Sed Deus mundo iratus, tam … Pontificis facinus permiſit compleri; alioquin terra ipſa biatu facto alaſtorem, ipſum dicimus Hildebrandum, vivum cum arce abſorpſiſſet: Quis igitur dubitabit, Pontifices Romanos ipſiſſimos eſſe Antichriſtos; quia Politicam poteſtatem non ſolum omni dedecore conſpuunt, ſed etiam coronam Imperii, atque omne civile jus ad ſe quam violentiſſime rapiunt, **Cent. Magd. 11. col. 432. … Platina in Gregorio 7.&c. Juramentum Pontifici praeſtitum his verbis apud Platinam extat. Rex Henricus, impeſita pace ex ſententia Domini noſtri Gregorii Septimi, affirmo me pacta & foedera conſervaturum, curaturum que ut quoquo voluerit idem Pontifex, ſine ullo diſcrimine, ſui ipſius & Comitatus proſiciſci poſſit; maxime autem per loca noſtro Imperio ſubjecta, neque per me ſtaturum, quo minus libere Pontificio munere ubique locorum uti poſſit. & haec obſervaturum me jurejurando addito. Actum Canoſſi Quinto Kalend. Februarii, indictione Decima quinta.

aaGregorii 7. Regiſt. l. 4. Epiſt. 12. Edit. Binii Concil. Tom. 3. pars 2. p. 1216.Pope Gregory himſelf in his Letters to the Nobles of Germany, gives them this Narrative of the Emperors and his own deportment in this Tragical tranſaction. Ad oppidum Canuſii in quo morati fuimus, cum paucis (Henricus) advenit; ibique per triduum ante portum Caſtri, depoſito omni regali cultu, miſerabiliter, utpote diſcalceatus, & laneis indutus perſiſtens; non prius quam multo fletu Apoſtolicae miſerationis auxilium & conſolationem implorare deſtitit; quam omnes qui ibi aderant, & ad quos rumor ille pervenit, ad tantam pietatem, & compaſſionis miſericordiam movit, ut pro eo multis precibus & lachrymis intercedentes, omnes quidem inſolitam noſtrae mentis duritiam mirarentur; nonnulli vero in nobis, non Apoſtolicae ſeveritatis gravitatem, ſed quaſi tyrannicae feritatis crudelitatem eſſe clamarent. Denique inſtantia compunctionis ejus, et tanta omnium, qui ibi aderant, ſupplicatione devicti, tandem relaxato Anathematis vinculo, in communionis gratiam, & ſinum Sanctae Matris Eccleſiae recepimus. In what manner, and with what Papal faith and ſincerity he received him to the holy Communion and boſom of the Church, himſelf relates: bbBinius Concil. Tom. 3. pars 2. p. 1288.Solam ei communionem reddidi, non tamen in regno, a quo eum in Romana Synodo depoſueram, inſtauravi; nec fidelitatem omnium qui ſibi juraverant, vel erant juraturi, a quo omnes abſolv… in eadem Synodo, ut ſibi ſervaretur, pra…cepi: Whence the AuthorccTom. 1. Scriptor: German: M. Frehers, p. 162. Lamb. Schafnaburgenſ. An. 1077. Apologetici, De Unitate Eccleſiae, and others obſerve…, Ad comprobandum Eccleſiaſticae reconciliationis teſtimonium, ſacram communionem corporis & ſanguinis Dom. de manu Pontificis accepit, menſam cum eo adiit, ac deinde dimiſſus eſt in pace (**Sub falſa pace. Sigebertus, Mat. Paris An. 1077. Vincentius Belluac. Speculum Hiſtor. l. 25. c. 55. falſa): qualem ſcilicet pacem Iudas fimulavit, non qualem Chriſtus reliquit. Aderat enim legatio hoſtium ſuorum, quaerentium omnibus modis interrumpere initum hoc reconciliationis pactum, quibus Papa reſcripſit talibus verbis, Ne ſolliciti (inquiens) ſitis, quoniam culpabiliorem eum reddo vobis. Certe culpabiliorem facere aliquem, praecipue autem Regem, quem praecepit Petrus Apoſtolus honorificare, Hoc non eſt Oves Chriſti paſcere: Ecce autem propria ſunt Regia quaedam ornamenta, Corona et purpura atque alia Regni inſignia (whicheeAnnal. Boiorum, l. 5. p: 457, 458 Johannes Aventinus largely inſiſts on) a quibus Regem abſtinere ad arbitrii ſui tempus decernit Papa; hujus ſcilicet intentionis gratia; ut ſic, aut contemptibilior eſſet ipſius Regis in regno perſona, donec rehaberetur regnum, quod jam parabatur in electione alterius, dum fuerat ipſe legitimus Rex in Italia: aut ſi non permiſſus a ſe regalia reſumeret ornamenta, certiorem perinde haberet circa eum cauſſam excommunicationis: quod videtur non eſſe officium pietatis, nec ſignum concordiae et unitatis. How ill the Italians reſented, and what cenſure they paſſed on the Pope and Emperor for theſe Antichriſtian unparallel'd Proceedings,ffHiſtoria Ann: 1077 See Centur: Magd: 11. c: 9. col. 431 Uſſerius De Chriſtianarum Eccleſiaſram ſucceſtione & ſtatu, c. 5. p. 133, 134. Lambertus Schafnabergenſis thus relates at large. Italiae Proceres eare cognita admodum Regi indignabantur. Exclamabant, ſe Hildebrandi excommunicationem nihili aeſtimare, quam ipſum omnes Italiae Epiſcopi juſtis ex cauſis p. 263jampridem excommunicaſsent, qui Sedem Apoſtolicam per Simoniacam ha…reſm occupaſſet, adulteriis, aliiſque capitalibus criminibus polluiſſet, Regem ſecus ac deceat, crimen que gloriae ſuae intuliſſe nunquam abolendum, quod homini haeretico et probris omnibus infamato, majeſtatem regiam ſummiſerit: et quem juſtitiae patronum, legum que Eccleſ, vindicem ſibi paraſſent, is foediſsima ſubjectione ſua, fidem plane Catholicam, authoritatem Eccleſiae, dignitatem Republicae prodiderit. Se in ultionem ejus omnes quas potuerint Papae injurias irrogaſse; & nunc, quod dictu quoque turpe ſit, ſe in mediis perturbationum fluctibus relictis, ipſum ſibi conſuluiſſe; et cum hoſte publico privata neceſſitudine in gratiam rediſſe. Haec potiſsimum Principes Italiae jactando, et paſsim per populum ſerendo, ingens Regi odium brevi conflaverant. Adulta poſtremo ſeditione, una omnium voluntas, una ſententia erat, ut abdicato patre, qui ultro regni faſcibus indignum ſe effeciſſet; filium ejus, licet impubem adhuc, et regni negotiis immaturum, Regem ſibi facerent: et cum eo Romam profecti Papam alium eligerent; per quem & ipſe protinus Imp. conſecraretur, et omnia Papae hujus Apoſtatici geſta caſſarentur. Perlato ad Regem tam moleſtae conſpirationis motu, miſit propere quicquid apud ſe Principum erat, ut quacunque ratione, quaqua poſſent induſtria efferatae multitudinis animos mitigarent: ne moleſte acciperent, aut in contumelium ſuam factam reputaren…, quod extrema neceſsitate compulſus communis commodi ratione feciſſet: nec Teutonicis Principibus, qui ſibi per calumniam regnum eripere dedita opera machinantur, nec Romano Pontifici, qui ad evertendum ſtatum ſanctae Eccleſiae ſpirituali gladio circumquaque fulguraret; aliter ſatisfieri potuiſſe, quam ut ante ſtatutum diem excommunicatione abſolveretur. Nunc ſe omnibus anguſtiis quibus vias ejus concluſiſſent inimici, liberatum, omnem deinceps curam induſtriamque ad vindicandas ſuas et illorum injurias tranſlaturum.

aaChron. Sclavo…um, l. 1. c. 28.Hermoldus records; that Henry after this ſentence, accepit in mandatis, from this Pope, ut anno integro Roma non diſcederet, equum non aſcenderet, ſed in veſte humili circumiret limina Eccleſiarum, or …bus & jejuniis, reddens dignum poenitentiae fructum; Quod Rex humiliter adimplere ſategit. Videntes ergo Cardinales, & in quid de Curia ſunt, quia prae timore ſedis Apoſtolicae contremiſcunt poteſtates, et curvantur ii, qui portant orbem; ſuggerunt Apoſtolico, ut transferat regnum ad alium virum: dicentes; indignum eſſe, ut talis regnet, qui de publicis convictus eſt facinoribus. Percunctanti ergo Apoſtolico, Quiſnam in Alemannia dignus eſſet tanto culmine? Deſignatus eſt Dux Suevorum Rudolphus, quod ſcilicet fuerit vir bonus, amator pacis, & circa cultum Sacerdotii & Eccleſiarum optima affectus. Cui Dominus Papa auream tranſmiſit coronam, hoc verſu intitulatam:

**Aventinus Annal. l. 5. p. 458. Chron. Antonin. Tit. 16. c. 1. ſect. 21. Mat. Paris Hiſt. Ang. Anno 1077. Centur. Magd. 11. c. 8. col. 439. Sigeberti Chron. Anno 1077. Gotfrid: Viterbienſis chron. part 17. Vincent. Spec. hiſt. l. 25. c. 5…. & others out of them.Petra dedit Romam Petro, tibi Papa coronam.

Praecepitque Moguntino & Colonienſi (ſome read Trevireſi) caeteriſque Epiſcopis & Principibus ut adjuvarent partes Rudolphi, et ſtatuerent eum in Regem: Quotquot ergo receperunt Verbum Domini Papae, eligerunt Rudolphum in Regem, additique ſunt parti ejus Saxones & Suevi. Caeteri Principum, Civitateſque quae ſunt circa Rhenum, non receperunt eum, omneſque Francorum populi, eo quod juraſſent Henrico, et juramenta temerare noluiſſent: (notwithſtandding the Popes abſolution from their Oaths; which they reputed void.)

The time and manner of Rudolphus his election,Anno 1077. and coronation is thus related by bbAbbas Vſpergenſis Chron: p. 222. Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 458.Abbas Uſpergenſis, Anno 1077. Rudolphus, mediantibus Sigefrido Mogunt. Metropolitano, & Adelberone Wirceburgenſi Epiſcopo, Bertholdo quoque Duce Carinthiae aliiſque nonnullus Principibus, in praeſentia quorundam Romanae ſedis Legatorum, non voluntarie annuentium, apud Forcheim in Regem elevatur. A quibus etiam deductus Moguntiam, 12. Kalend. Aprilis, a Segifrido Epiſcopo in Regem ungitur. Ubi eodem die peſſimo auſpicio, ſeditione facta, multa turba vulgi caeſa eſt ab ejus militibus, unde vulgus accenſum in ipſos exarſit, magniſque ictibus multos obtruncans; p. 264caeteros ad curiam palam fugavit, ipſaſque regias aedes incendere voluit; niſi quod Epiſcopus Sigefridus pro veloci deceſſione Rudolphi obſidem ſe interpoſuit. Ita Rudolphus, & cuncti ei qui cum eo venerant, ejecti ſunt, ipſe quoque Sigefridus Epiſcopus magnis blaſphemiis eliminatus, Moguntiam non intravit amplius. Whiles theſe things were thus acted in Germany by the Popes treachery, Henricus conſiſtebat apud Romam Papae mandatis obſecundans, ignaruſque malorum quae adverſus ipſum agebantur; asaaChronicon Slavorum, l. 1. c. 28, 29. Aventinus, Annal. Boiorum, l. 5 p. 458, 459. Hermoldus informs us: Surrexit ergo quidam Strateburgenſis Epiſcopus, amiciſſimus Regi Henrico, & velociter veniens Romam, diu quaeſitum regem, invenit inter memorias martyrum diverſantem: De cujus adventu Rex laetus effectus, caepit percunctari de ſtatu regni, aut ſi omnia in pace conſiſterent? Cui ille intimavit, Novum Principem electum, factuque opus eſſe, ut quantocyus Teutonicam terram reviſeret, ad confortandos amicorum animos, & conatus hoſtium repr…mendos. Cumque Rex praetenderet, nequaquam ſibi ſine licentia ſedis Apoſtolicae obeundum: The reſpondit; Noveris certe, omne hoc conſpirationis malum de parte Roman… perfidiae manaſſe. Imo ſi captionem evadere voles, de urbe tibi clanculo exeundum eſt. Egreſſus ergo noctu Rex exiit Italiam, formauſque pro tempore rebus in Longobardis, venit in Teutonicam terram. Laetatique ſunt de inſperato adventu Principis omnes Civitates Rheni, & univerſi qui favebant parti ejus. Congregavitque exercitum grandem, ut expugnaret Rudolphum. After which Anno 1078.bbAbbas Uſperg…nſis, Chron: p. 223. Aventinus Annal. Boiorum, l 5, … 459. Anoni…, Cuſpinian … in … 4. Cent. Magd. 11. c. 8. Henry routed Rudolphus in a pitched battel between them juxta Stronui: wherein Bernardus Magdeburgenſis Archimyſta, author belli civilis, a popularibus inter fugiendum occiſus, vel ſuſpenſus eſt. Sigefridus Moguntinus Archiſlamen ex fuga extractus, cum jam in crucem ageretur, clementia Caeſaris ſupervemente, nece liberatus eſt. VVernherus Merburgenſis Epiſcopus Caeſaris ibidem pietate patibulum evaſit; ambobus copia abeundi facta ipſi ſe rurſus ad Rudolphum contulere. (O the ingratitude of theſe obſtinate Prelates and Archtraytors;) Albertus Vangio…um Pontifex Caeſarem ne aſpicere quidem voluit, proinde arcta cuſtodia aſſervari juſſus; inde pecunia corruptis cuſtodibus elapſus eſt, ad Rudolphumqu… rediit. The Pope after this victory, upon Rudolphus complaint, excommunicated the Emperor the ſecond time, for taking upon him the Kingly Robes and dignity without his command, and oppoſing Rudolphus, whom he had conſtituted King in his ſtead, in this enſuing form.ccPlatina, & Paulus Bernre…denſis, in vita Gregorii 7. Surius Concil: Tom. 3 Binius Concil. Tom. 3. pars 2. p. 1228, 1229, Cent. Magd 11. c. 8. Jaco…us Uſſerius de Eccleſ Chriſt. ſucceſſione & ſtatu, c. 5. p. 138. Morney Hiſt. Papa…s, p. 602. Aventanus Annal. Boiorum l. 5. p. 454, 460. See here p. 39. Beate Petre, Apoſtolorum Princeps, inclina quaeſo aures tuas, & me ſervum tuum exaudi, quem & ab infantia educa…ti, & uſque ad hunc diem ab iniquorum manibus vendicaſti, qui me pro mea in te fide oderunt & perſecuti ſunt; tu mihi teſtis es optimus, & pia Jeſu Chriſti mater, & frater tuus Paulus, tecum Martyrii particeps, me.**A moſt Antichriſtian …alſhoud, moſt Authors aſſerting the contrary. non ſponte, ſed invitum Pontificatus gubernacula ſuſcepiſſe. Non quod rapinam arbitratus ſim, ſedem tuam legitime conſcendere, ſed malebam vitam meam in peregrinatione degre, quam locum tuum pro fama & Gloria tantum occupare… …ateor ego ac merito quidem, mihi tua (not Dei, or Chriſti) gratia, non meritis meis, populi Chriſtiani curam demandatum eſſe, conceſſamque ligandi atque ſolvendi poteſtatem. Hac igitur fiducia fretus, pro dignitate & tutela Eccleſiae ſuae Sanctae, Omnipotentis Dei nomine Partis, Filii & Spiritus Sancti, & Henricum Regem, Henr… quondam Imperatoris filium, qui audacter nimium & temerarie in Eccleſiam tuam manus injecit, Imperatoria Adminiſtratione regiaque dejicio, et Chriſtanos omnes Imperio ſubjectos, juramento illo abſolvo, quo Fidem veris Regibus praeſtare conſueverunt. Dignum eſt enim, ut is dignitate careat, qui Majeſtatem Eccleſiae imminuete conatur. Praeterea vero, quia monita mea, immo tua, ad ſui ipſius populorumque ſalutem pertinentia contempſit, & ſe ab Eccleſia Dei, quam ſeditionibus peſſundare cupit, ſeparavit, eum Anathematis vinculo colligo; certo te ſciens eſſe**Matt. 16. 18.Matt 16:18 Petrum; in cujus Petra, ut in vero fundamento, Rex noſter Chriſtus aedificavit Eccleſiam ſuam: Fuere tum multipoſt e…ecrationem, qui pacis mentionem facerent; Quibus ita Gregorius reſpondit; Se pacis conditiones non abnuere, modo Henricus ipſe primo cum Deo pacem ineat; Non ignoratis, inquit, quamdiu & quantis malis Romanam affecerit Eccleſiam; quotieſque a me ſit admonitus, ut meliorem vitam moreſque probatiores indueret. Hoc tribuimus benevolentiae & Charitati qua Henrico patri conjuncti olim fuimus, ſed nil profecimus; adeo mores a patre averſos imbibit. Inſtabant tamen ex his qui aderant nonnulli, Regem non ita cito anathemati Sandum p. 265eſse. Quibus ita Pontifex reſpondit; Quando inquit Chriſtus Eccleſiam ſuam beato Petro commiſit, & dixit, Paſce oves meas, excepitne Reges? (as if excommunicating and depoſing Emperors, were the feeding intended in this text, againſt**Mat: 22. 21. John 18. 36. Rom: 13. 1, 2, 3 &c: 1 Tim: 2… 2. 3. Tit: 3. 1. 2 Pet: 2. 12, 13. 17. Mat. 10. 18, 19. Act. 25. 11, 12. c. 26. 2, &c. 2 Tim. 3. 16.John 18:36Matt 10:18Matt 10:19Acts 25:11Acts 25:122 Tim 3:16 Chriſts, Peters, St. Pauls doctrines, examples.) Nam cum eidem ligandi & ſolvendi poteſtatem daret, nullum excepit, vel neminem ejus potentiae ſubtraxit. (An undoubted truth, if meant as Chriſt intended it, only by**See here, p. 52, to 58. preaching of the Goſpel, and of ſinnes committed againſt the Law of God, and Goſpel of Jeſus Chriſt; but a meer impertinent forgery if intended of diſobeying Papal or Epiſcopal Canons not warranted by Gods word, or of Excommunications, depoſitions of Chriſtian Emperors or Princes from their Crowns, never intended in this text. Hanc ob rem qui dicit ſe vinculo Eccleſiae ligari non poſſe, reſtat etiam ut fateatur, ſe abſolvi ab ejus poteſtate nullo modo poſſe; & qui hoc impudenter negat, a Chriſto & Eccleſia ejus ſe omnino ſe jungit. At Henricus cognita Gregorii cenſura, multas literas ad Gentes et Nationes conſcripſit, quibus ſe contra jus faſque damnatum a Pontifice oſtendebat. Gregorius autem id a ſe jure factum, non verbis tantum & literis, verum etiam ratione, & teſtibus comprobat, reipſa ante oculos omnium propoſita. (So Platina, Surius and others averr.)

**Cent. Magd. 11. c. 8. col. 435. Aventinus Annal. Boiorum l. 5. Onuphrius, Balaeus and others in Greg. 7.Eadem tempeſtate Gibertus Ravennas Archiepiſcopus, qui Caeſaris erat partium, a Romano Hildebrando dignitate exuitur, cunctuſque Clerus ab ipſius obedientia exemptus eſt, Decebat enim, ut Platina ait, Praeſulem Romanum non modo imperium, ſed etiam Eccleſiam ſurſum ac deorſum agitare, et turbare. Hae ſunt virtutes tanti Apoſtolici.

The Italian, German, and French Biſhops perceiving this Popes implacable, incorrigible malice, rebellion and treaſon againſt the Emperor, aaAventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 460, 461: Abbas Uſpergenſis, Chron: Cent. Magd. 11. c. 8, et 10. col. 492, 493. Sigeberti Chron. and others.Quamobrem Italiae, Germaniae, Galliae, Pontifices Quinquegenalibus Moguntiaci, ſept. Calend: Iulii, apud Brixinam Boiariae urbem (Imperatoris juſſu preſent in it) coveniunt, Hildebrandum contra pietatem Chriſtianam, factis facere, agere decernunt, eundem ambitus, haereſeos, impietatis, ſacrilegii condemnant, hujuſcemodique Decretum factum eſt. Quoniam Hildebrandus, falſus Monachus, Magus, Divinaculus, ſomniorum Prodigiorumque eſt conjector, male de religione Chriſtiana ſentit; primus Pontificatum Maximum contra morem Majorum invitis omnibus bonis, emit, ac contra voluntatem noſtram Orbis terrarum Domini, vi retinere conatur, Berengarii antiquiſsimi erronis Synmyſtes et diſcipulus, conjuratus eſt hoſtium Reipublicae, atque ſacroſancti Imperii, Caeſaris Chriſtianiſsimi, qui ſaepius pacem ei, ejus ſociis ultro obtulit, ſaluti corporis et animae inſidiatur: vitam Imperiumque perdere conatur, jus divinum, humanumque pervertit, falſa pro veris docet, ſacrilegia, mendacia, homicidia, incendia, veluti benefacta indulget, collaudat, ad haec perpetranda Claſsicum canit. Tyrannum perfidum ſuo more tutatur, diſcordias inter fratres, amicos, cognatos ſerit, lites nutrit, inter conjuges divortia facit: ſuavis homo ſacerdotes, qui uxores habeant legitimas, ſacrificos eſſe pernegat, interi… tamen Scortatores, adulteros, inceſtuoſos aris admovet. Quicquid uſquam pacis Chriſtianae fuerat, labefactavit. Nos ergo authore Deo Opt. Max. eundem Pontificatu Maximo amovendum decernimus. Quod ſi ubi haec audierit, ultro ſe abdicare, parere huic decreto recuſarit, perpetuo repulſum paſſurum, aditu arcendum cenſemus.

bbChron. p. 224 Cent. Magd. 11. c. 10. col. 497.Abbas Uspergenſis ſomewhat varieth the expreſſions of this Councils Decree; Quia, inquiunt, (Gregorium) illum conſtat non a Deo electum, ſed a ſeipſo in fraude ac pecunia impudentiſsime objectum, qui eccleſiaſticum ſubvertit ordinem, qui Chriſtiani Imperii perturbavit regnum, qui Regi catholico ac pacifico, corporis et animae intentat mortem, qui**Rudolphus. perjurum defendit Regem, qui inter concordes ſeminavit diſcordiam, inter pacificos lites, inter fratres ſcandala, in p. 266conjuges divortia, et quicquid quiete inter pie viventes ſtare videbatur, concuſsit: Nos authore Deo, congregati in unum, Legatis ac literis freti tredecem et novem Epiſcoporum, die ſancto praeteritae Pentecoſtes Moguntinae congregatorum, contra eundem Hildebrandum procaciſsimum, ſacrilegia ac incendia praedicantem, perjuria et homicidia defendentem, Catholicam et Apoſtolicam fidem, de corpore et ſanguinis Domini in quaeſtionem ponentem, Berengarii antiquum diſcipulum, divinationum ac ſomniorum cultorem, manifeſtum Necromanticum, Phitonico ſpiritu laborantem, et idcirco a vera fide exorbitantem, judicamus canonice deponendum et expellendum, et niſi ab ipſa ſede his auditis deſcenderit, in perpetuum condemnandum. Facta ſunt autem haec vij. Kal. Julii feria 5 Indict. 3. Theſe Biſhops in this Council deemed the Emperor and themſelves above the Pope, and enabled judicially to depoſe him for theſe crimes.

**Hiſtoria de v…ta Hiltebrandi Pontificis Romani. Set forth by Rein… rus Reineccius Steinhemius, printed Franco…, 1581.Benno Cardinalis, living under this Pope, and preſent at theſe tranſactions, informs us of the names of many great Cardinals and others of note, who condemned his proceedings againſt the Emperor as Tyrannical, Unchriſtian, Heretical; and thereupon, qui Hiltebrandum reliquerunt, cujus intolerabiles et graviſsimos errores publice deteſtati, nunquam ad eum reverſi ſunt: Diverſae etiam ſcholae Romanae Eccleſiae ab ejus communione receſserunt. Leo tunc temporis Archipresbyter Cardinalium, & Benno, & Ugobaldus, & Johannes Cardinalis, & Petrus Cancellarius & Cardinalis, ordinati ante tempora Hiltebrandi: Natro, Innocentius, Leo, hi tres ab eo conſecrati, deſeruerunt eum errores ejus execrati: ſimiliter Theodinus Archidiaconus, quem ipſe conſtituit Archidiaconum, & alii Cardinales Diaconi: Johannes, modo Archidiaconus, & Creſcentius, Johannes primicerius ſcholae cantorum, cum omnibus ſuis: Petrus oblationarius cum omnibus ſuis, excepto uno Poppo; Prior ſcholae regionariae cum omnibus ſuis Subdiaconis: Archiacolythus, & Subpulmentarius cum ſuis: Centius, Judicum primicerius cum aliis Judicibus, & cuncti Milites ſigna banna geſtantes, Prior ſcriniariorum, cum pleriſque ſuis: Ipſi etiam Epiſcopi cum jam vellent eum deſerere, (as well as all thoſe forementioned) Hiltebrandus convocatis ad ſe Laicis, eis conſilium ſuum aperuit, & quod Epiſcopos a Colloquio Cardinalium vellet ſeparare, indicavit.**See Abbas Vſpergenſis Chron. p. 223, 224. Centur. Magd. 11. c. 8. Barnes and Balaeus in Greg. 7. Sigonius de Regno Italiae, l 9. Poſt haec ipſos Epiſcopos convocavit, & turbis Laicorum ſtipatus, Sacramentum ab ipſis Epiſcopis cum terrore et minis exegit et extorſit, in manu ſua jurare coegit, ne unquam ab eo diſſentirent, nunquam Regis cauſam defenderent, nunquam ſuperordinato ſibi Papae faverent, vel obedirent. Quo facto eos per Principem Salernitanum in Campaniam miſit: & ſic eos a conſortio Cardinalium & a Romana Urbe ſeparavit. Nec ſolum Epiſcopos, ſed etiam Urbis Presbyteros & inferioris ordinis Clericos, inſuper & Laicos juramentis alligavit, ne ulla ratione, ullo tempore, condeſcenderent in cauſa Regis. Theſe Cardinals and others forecited, who condemned, renounced communion with this Pope, charged him with theſe practices: Quod ejectis à conſilio & à cuſtodia ejus Cardinalibus, vita ejus & fides & Doctrina ſine teſtibus fuit; cum ſacri Canones praecipia…t, ut in omni loco tres Cardinales Presbyteri, & duo Diaconi Papam non deſerant, propter teſtimonium Eccleſiaſticum, & propter ſtylum veritatis.

Scripturas ſacras violenter intorſit in adjutorium falſitatis: quod genus Idololatriae quantum ſit, late patet in Scripturae ſacrae campis ſpacioſis. Praeter voluntatem et conſilium Cardinalium, extra ordinem judicandi ſacris Canonibus determinatum, Imperatorem in nulla Synodo Canonice accuſatum, praecipitanter excommunicavit; in qua excommunicatione nullus Cardinalium ſubſcripſit. He further obſerves this ſignal divine Judgement: **Balaeus de Rom. Pontif. Actis, l. 5. p. 218. in Greg. 7. Ortuin. Grat. Faſciculus, fol. 39, 40. Uſſerius de Chriſtianarum Eccleſiarum ſucceſſione & ſtatu, c. 5. p. 130. Mo…ney Hiſt. Papatus, p. 256. record it likewiſe.Ʋt primum ad excommunicandum Caeſarem de ſede ſurrexit, ſedes ipſa noviter lignis fortiſſimis compoſita, ſubito, Dei nutu, terribiliter ſciſſa eſt in plures partes: Ʋt manifeſte daretur intelligi, quanta ſeſſor illa tam periculoſa excommunicatione et praeſumptione, quamque terribilia ſchiſmata ſeminaret contra Eccleſiam Chriſti, contra ſedem Beati Petri, quam crudeliter diſſiparet Cathedram Chriſti, conculcando leges Eccleſiae, imperando cum potentia et auſteritate.

In deſcriptione ejuſdem excommunicationis, ea interſeruit in quibus manifeſte a p. 267ſide Catholica erravit, cum injuſte excommunicatum Imperatorem, & Epiſcopos communicantes es, excepti ab excommunicatione tertio gradu communicantes eis, & unitatem Eccleſiae ſcindens, quantum in ipſo fuit, duas Eccleſias fecit.

Idem praeſumptor, jejunium indixit Gara…nalibus, ut Deus oſtenderet, quis rectius ſentiret de co-pore Domini, Romana ne Eccleſia, an Berengarius? per hoc manifeſte probatus infidelis, cum in Niceno Concilio ſcriptam ſit, quia dubius in ſide, infi…elis eſt. Et de corpore Domini ſignum quae ſivit, quod petente biato Gregorio ad firmaend m…mulieris fidem contigit, quando p…nis Chriſti formam accepit digiti. Et … duos Cardinales O…honem & Cunonem, ad Sanctam Anaſtatiam, ut cum Suppone, ejuſdem Eccleſiae Archipreſbytero, triduanum …eju…ium peragerent, & illis tribus diebus, ſinguli per dies ſingulos Pſalterium & miſſas decantarent, ut ſupradictum ſigrum eis Chri…us oſtenderet, quod minime contigit. They charged him likewiſe with this moſt Atheiſtical and Treaſonable conſpiracy, to murther the Emperor in the midſt of his devotions in St. Maries Church: **The ſame is recorded by Abbas V…pergenſis, p. 223. Aventinus Annal Boiorum, l. 6. Barnes, Balaeus, Centur… Magd 11. c. 8. Schafnab… enſis, and … others.Imperator ſolitus erat frequenter ire ad orationem, ad Eccleſiam Sanctae Mariae, quae eſt in Monte Aventino. Hiltebrandus autem cum per exploratores ſu…s omnia c…us opera ſolicite inqui…eret, locum in quo frequentius Imperator, vel ſtaus, vel proſtratus orabat, notari fecit; et quendam promiſſa pecunia ad hoc induxit, ut ſupra trabes Eccleſiae occulte lapides magnos collocaret, et ita aptaret, ut de alto ſuper caput orantis Imperatoris demitteret, et ipſum conterreret. Quod miniſter tanti ſceleris cum festinares impl…re, & lapidem magni ponderis ſuper trabes aptare vellet, lapis pondere ſuo eum traxit, & fracta ſub trabibus tabula, & lapis & ille miſer homo, Dei judicio in pavimentum Eccleſiae cecidit, & eodem lapide contritus penitus eſt: (a juſt divine retaliation.) Hujus rei geſtrae ordinem poſtquam Romani cognoveruxt, pedem illius miſeri f…ne ligaverunt, & triduo per plateas Urbis ad exemplum trahi fecerunt. Imperator autem ſolita clementia juſſie cum ſepeliri.

Johannes Portuenſis Epiſcopus, qui intimus fuerat, & a ſecretis Hiltebrandi, aſcendit in ambonem brati Petri, & inter multa, audiente Clero & populo, ait: Tale quid fecit Hiltebrandus et nos, unde deberemus vivi incendi: ſignificans de Sacramento corporis Domini, quod Hiltebrandus reſponſa divina quaereus contra Imperatorem, (when he received no anſwer from this dumb Hoſtia, and breaden God) fertur injeciſſe igni, contradicentibus Cardinalibus, qui aſſiſtebant ei. (O horrid Impiery!)

In Paſcha Domini feria ſecunda cum ad Eccleſiam Sancti Pet…i ad miſſam Clerus & populus conveniſſet, poſt Evangelium in ambonem aſcendit, ſicut erat indutus Pontificalibus indumentis. Et in praeſentia Epiſcoporum & Cardinalium in frequentia Cleri, & Se…atus populi Romani, publice clamavit inter multa ſuae divinationis verba,**See Mathae… Pariſienſis, An. 1080. Abbas V…pergenſis, Johan. Aventinus Annalium Boiorum, l. 5. Centur. Magd. 11 c. 8. Balaeus, Barnes, Morney, and others forecited. Regem Henricum uſque ad proximum Sancti Petri feſtum ſine dubio moriturum; aut a Regno penitus dejiciendum, in tantum, ut ulterius non poſſet congregare quam ſer milites. Prae licavit etiam Epiſcopis & Cardinalibus, & omnibus qui aderant de Ambone clamans, nullo modo habete me pro Papa ulterius, ſed ab Altari me avellite, ſi uſque ad praedictum feſtum, Prophetia haec effectum non habuerit. (To make good theſe his prophecies by his deſigned Treaſons, of whoſe ſucceſſe he was thus confident,) Eiſdem diebus paravit Imperatorem perdere per occultos proditores; Deus autem eum cuſtodivit. Et eodem tempore fuerunt nonnulli qui exiſtimaveru…t, ipſum Hiltebrandum conſcium extitiſſe, et ordinatorem proditionis: quia eiſdem diebus, paulo ante proditionem, de morte Regis falſo prophetate praeſumpſit. Quod verbum vehementer percuſſit corda multorum. Et palam factum eſt, Hiltebrandum voce propria in Conventu Eccleſiae eſſe damnatum, qui (ut dictum eſt) judicaverat, ſe nullo modo eſſe Papam, neque pro Papa ulterius habendum, ſed proditorem et mendacem eſſe credendum; niſi uſque ad proximum feſtum Sancti Petri, Imperator moreretur, aut omni honore ſpoliaretur, adeo ut ultra ſex milites congregare non poſſet: et divino nutu actum eſt, ut a ſeipſo quoque damnaretur haereticus. Sic enim ait Apoſtolicus; Dominus ipſe inquit, Propheta qui arrogantia depravatus, voluerit loqui in nomine meo quae ego non praecepi, ut diceret, aut ex nomine aliorum p. 268Deorum, interficietur Quod ſi tibi tacita cogitatione reſponderis: Quomodo poſſum intelligere verbum, quod Dominus non oſt eloquutus? Hoc habetis ſignum, quod in nomine … …opheta praedixerit, & non evenerit, hoc Dominus non eſt locutus, ſed per tumorem animi ſui Propheta confinxit, & idcirco non timebis eum.

Tempore autem tranſacto, quod Hiltebrandus in divinatione ſua praefixit, Rege verò neque mortuo, neque militibus ſuis imminuto, timens ſe ſuis verbis deprehenſum, & ore proprio condemnatum, ad calli…a argumenta ſe convertit, perſuadens vulgo indocto, non de corpore, ſed de anima Regis ſe prophe…aſſ…, quaſi anima Regis milites omnes praeter ſex … eſſet. Et his verbis vulgus indoctum deluſit. Contra hujuſmodi Prophetas beatus Gregorius ſuper …: Inter Prophetas ver…s & … iſta … diſtantia, quia Propheta ver… quid aliquando per ſuum ſpiritum dicunt, citius corrigunt: Prophetae autem falſi, & falſa denunciant, & alieni a …cto ſpiritu in ſua fal…tate perdurant. (Moreover to evidence his Papal Juſtice) T…es homines (ſuſpected to favour the Emperors party) non convictos, non confeſſos …oſque ſecularibus judicibus Hiltebrandus morti judicavit, & eos in patibulis juxta Eccleſiam Sancti Petri, in loco qui dicitur Palatiolum, interfici ſuspenſos coegit, ſine dilatione ſine diſcuſſione contra leges, quae praecipiunt etiam manifeſtos reos infra ſpacium & … …riginta dierum non interfici. Quae etiam apud Paganos vigent & ſervantur, ſicut docet authoritas B. Ambroſu, & Paſſ… Sanctorum Marcelliani & Marci.

**See … Greg. 7. Cent. Magd. …. c. 8. Sabellicus. Vo…ater…anus, Aventinus Annalium Boiorum, l. 5. Schafnaburgenſis, Magn. Chron. Belg. p. 124. Martinus and others.Cintium … praefecti Stepham, prius fidelem ſuum, in carcerem miſit, & in vaſe undique aculets veſtito, mille & mille mortibus cruciavit. Qui poſtquam evaſit, (out of loyalty to the Emperor) ipſum Hiltebrandum coepit. De cujus captione antequam evaderet, omnibus, qui captionis illius cooperatores fuerant, hoc debitum publice remiſit, quod poſtea infideliter vindicavit, Cintium cui omnia remiſerat, perſequi coepit, & novem de hominibus Cintii in patibulis ſuſpendio interfecit, ante portas Sancti Petri, &c.

Multa quidem aliafecit Hiltebrandus, in quem clamat ſanguis Eccleſiae gladio linguae ejus miſerabili proditione effuſus, propter quae, a communione ejus juſtiſſime Eccleſia receſſit, ſicut fecerunt majores nostri temporibus Apoſtatarum Liberii & Anaſtaſii.

Hiltebrandus autem non ſolum Eccleſiae perturbavit pacem, ſed etiam Eccleſiaſticam ſcidit unitaetem, & unicae fidei veſtem inconſutilem: dum Caeſarem et Epiſcopos communicantes Caeſari, abſque judiciario ordine excommunicabat, et tertio gradu communicantes eis, ab excommunicatione nova pietate excipiebat; quos hujuſmodi artibus, & Regi ſubducere, & ſibi allicere feſtinabat.

Dicant nunc Hiltebrandi diſcipuli, quibus commentis, quibus coloribus, deaurare poſſint, quod ipſe Hiltebrandus in Synodo generali haeretica praedicavit, praedicando excommunicatis communicare conſenſit; praedicata ſcripſit, praedicatione & ſcriptis alteram Catholicam, alteram excommunicatorum Eccleſiam faciens, unitatem ſcidit, et ſcripta per orbem terrarum diſſeminavit: praedicando, ſcribendo, ſcripta diſſeminando, ſeipſum haereticum manifeſtavit, et ore proprio, et confeſſione haereſeos non extorta, divino urgente judicio condemnavit, dum vulgus erroneum Sanctum exiſtimaret, & Apoſtolis exaequaret ſpiritum tanti erroris, cum etiam prudentiores ejus laqueis caperentur, & inducerentur in tentationem, ſi fieri poſſet, etiam electi.

Mentimur, niſi treſdecim Cardinales ſapientiores et religioſiores, ipſe Archidiaconus,Nota. et ipſe Primicerius, et multi alii Lateranenſium Clericorum, quorum judicio ex privilegio ſanctae ſedis totus ſubjacet mundus, Apoſtaſiam ejus intolerabilem perpendentes, ab ejus communione receſſerunt.

Dicant oramus, Hiltebrandi diſcipuli, qua praeſumptione Magiſter eorum unitatem Eccleſiae in duas vel plures partes diviſit? Si enim Caeſarem injuſte et abſque judiciario ordine damnavit, ſeipſum potius ab Eccleſia ſeparavit. Si vero juſte excommunicationis gladium in Caeſarem, vel Epiſcopos communicantes Caeſari exeruit, quare communicantes ipſis Epiſcopis tertio gradu per Scripturam excipiendo abſolvit.

Glorioſus autem Hiltebrandus, & pediſſequus ejus **Cardinal Otho, afterwards Pope. Turbanus Hiltebrandi pediſſequus.Turbanus, nova poteſtate ſolventes decreta Chalcedonenſis Concilii, non ſolum verbis, ſed & ſcriptis publicis conſenſerunt extra Eccleſiam communicare, & baptizare: quam coeſi eſſent, quam haeretici ſcriptis propriis deprehenſi. Prob nefas! ii praeſumpſerunt de Eccleſia judicare, p. 269qui**Ergo Popes & Cardinals may erre. nuſquam reperiuntur non erraſſe; quibus etiam ipſa veritas reputatux in mendacium, quam ſolo fallendi ſtudio verbis et ſcriptis ſuis, ne venena erroris eorum perciperentur, quaſi mel veneficorum more admiſcuerunt. Mendacium enim eſt, ut beatus Auguſtinus ait, omnis enunciatio prolata intentione fallendi. Sileant Hypocritae, ſicut ait beatus Petrus piratis ſimiles, beati Petri nomen igne malitiae ſub nomine Catholico, ſub obtentu juſtitiae artificioſe ſuppoſito, deſtruentes, et fere demergentes. Obſtupeſcant Pſeudo-prophetae ad vocem Petri, in facie humani, in cauda ſcorpiones, lupi ſub ovina pelle latentes, corpora trucidantes in oris gladio, et animas pariter devorantes, **Benno his cenſure of Pope Hildebrands & his Succeſſors Roman Religion.QUORUM RELIGIO NIHIL ALIUD REDOLET QUAM PRODITIONEM ET AVARITIAM, penetrantes domos viduarum captivas duxerunt mulierculas oneratas peccatis, ſub occaſione impacati temporis attendentes ſpiritibus erroris & Doctrinis Daemonum, quas accepit Hiltebrandus Magiſter eorum, à Magiſtris ſuis, à Theophylacto, qui cognominatus eſt Benedictus Papa IX. à Laurentio Malaſitano Archiepiſcopo, à Johanne Archipresbytero S. Johannis, de porta Latina, qui poſtea cognominatus eſt Sextus Gregorius Papa. (Whoſe Magical Arts, Practices, Necromancies, familiarity with, and Sacrifices to the Devil himſelf, he there at large relates) Adding, Hiltebrandus a ſuis Militibus ſine aſsenſu Cleri & populi eſt intronizatus; qualiter vixerit, qualiter a ſe Cardinales, qui testes vitae & do…rinae ejus eſſe debuerunt, removerit, quam miſerabiliter vexaverit, quantis haereſibus mundum corruperit, quanta perjuria quam immenſas perditiones conſecraverat, vix a multis deſcribi poteſt: clamat tamen altius ſanguis Chriſtianorum …o auctore et incentore miſerabiliter effuſus. So Benno Cardinalis. Upon all which accounts he and others then renounced all Communion with him.

An. 1079. Henry & Rudolphus fought another battel at Fladeheim, where Rudolphus with his Saxons and other forces were put to flight: notwithſtanding the Popes benediction, and Henries with all his adherents excommunications;aaAnonymus Hiſt. de vita Henrici 4. Caeſaris, p. 13, 14. Jo. Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 461. Centur. Magd. 11. cap. 8. Abbas Uſperg. Chron. p. 223. Sed nulli mirum ſit Virum in rebus bellicis exercitatum & ſtrenum tunc fugiſſe; quia ſaepe juſtior & victrix cauſa, fortes in metum mittit et in fugam. Henricus poſtea Saxoniam cum exercitu ſaepius ingreſſus, aut victor, aut aequa manu receſſit. Caeſar fuſis hoſtibus, (Anno 1080.) Oſnoburgenſem, Virdunenſemque Epiſcopos Romam cum mandatis proficiſci jubet, poſtulatque a Pontif. Maximo Ut ſiquidem ſecum ſyncerè in gratiam redierit, tyrannum immaniſſimum, perfidum, parricidam (qui affinitatis vinculo fidei que religione violata, bellum pluſquam civile exercitaret, pacem interturbarit) pro Republica, devoveat. Rudolphus quoque Romani Epiſcopi opem, cujus auſpicio regnare juſſus ſit, ſupplex implorat, petitque, ut Pontifex Maximus communis generis humani parens, faediſſimum ſacrilegum, inceſtuoſum, ſacerdotum contemptorem, cujus Deus venter, atque ea quae ſub ventre ſunt, ſacro enſe jugulet. Gregorius hujus poſtulatis annuit, Hainricum quod contra atque pollicitus fuerat, inſignia Imperii uſurparit, rurſus execratur: Proceres, populum, ſacratos, prophanos Sacramento ſolvit, eos qui Caeſari fidem frangant, Principi ſuo rebellent, Rudolpho adhaereant, ab inferis emancipat, coeloque locat; hiſce incendia, caedes et hujuſmodi ſcelera, quae bello deſignari ſolent, indulget: aliis omnibus, qui Caeſari fidem ſervent, ab eo deficere, armis ſe miſcere recuſant, diras inferiaſque dicit. Regem malum ob crimiua a ſe devotum, proinde jam non Regem, neque illi parendum eſſe docebat, quin obſequium praeſtare Deo, pietaſque eſſe occidere eos qui Hainrico fidem ſervarent, aſſeverabar. Sacerdotibus quoque connubiis interdicit, vetat populum ſacrificiis eorum intereſſe, aut illos pro Sacerdotibus ducere. Gratiſſima haec fuere Scortatoribus, quibus pro una uxore ſexcentas mulierculas inire licet. Sed iſtaec omnia, pleriſque Epiſcopis, aliis eruditis, ſimplicibus apertis atque bonis, praeter conjuratos, qui ſuae cauſae ſerviebant, novum dogma, peſtifera haereſis, quae unquam Chriſtianum conturbaſſet regnum, viſa eſt. bbAventinus Annalium Boiorum, l. 5. p 460 Abbas Uſpergenſis, Chron: Anno 1080. p. 224. Centur, Magd. 11. c. 8. & cap: 9. col: 498. Platina, Stella, Onuphrius, Hermannus Schodel: Marianus Scotus, Benno, Sabellicus, Chronicon Magnum Belgicum, Faſciculus Temporum, in Greg. 7. et Henr: … Grimſtons Imperial Hiſt: H. … Ottonis Friſingenſis Epiſcopi Chron.Anno 1080. inter Henricum Regem & Rudolphum rurſus geritur bellum juxta fluvium Elleſtram, in quo idem Rudolphus cecidit, & Henricus tam notanda quam felici victoria vicit; magnumque mundo documentum datum eſt, ut nemo p. 270contra Dominum ſuum conſurgat. Nam abſciſſa Rudolphi dextra, digmiſimam perjurn vindictam demonſtrav…, qui fidem Domino ſuo Regi juratam violare non …muit; & tanquam alia vulnera non ſufficerent, ad mortem acceſ…it etiam hujus membri poena, ut per poenam agnoſceretur & culpa: which Rudolphus himſelf thus publickly acknowledged with much horror and regret immediately before his death, … theſe memorable words, asaaChron: con. Sclavorum, … 1 c 29 Hermoldus, bb… Anno 1080. p. 224.Conradus à Leichtenaw, and**… Grimſtons … Hiſt: in …. 4 Dr. Bea… Theatre of Gods J…dgements, l. … c. 28 p. 174: Morney … 257. … De Chriſtianarum Eccleſiarum … c: 5. p. 140 …hers record. … Rudolphus vulneratus in manu dextra, fugit Marcipol…m. …tique jam proximus in extremis poſitus, & abſciſſam dextram intuitus, ad Epiſcopos, qui forre aderant, et familiares graviter ſuſpirans, dixit; Ecce haec eſt manus, qua Domino meo Henrico fidem juramento …mavi, ut … nec inſidiaretur gloriae ejus; ſed juſsio Apoſiolica, Pontifici…; petitio me ad id dedurit, ut juramenti tranſgreſſor, honorum … uſurparem. Quis igitur ſinis nos excep…rit videt…s, quia in manu unde juramenta violavi, mortale hoc vulnus recepi. Ecce ego jam ejus regnum, et vitam derelinquo praeſentem. … nos ad hoc inſtigaverunt, qui me ſo…um ejus aſcendere … nos duxerint, ne forte deducti ſinnus in praecipitum aeternae damnationis. Et hoc dicens cum gravi mole … extren…um. Sed gens dura, nec damno monita eſt, nec ſigno, …, quod manu non poterat, Hermannum novum ſibi Regem …, qui & ipſe novo modo pe…t; foemina, ſexu non animo, molarem in … demiſit. Et ſicille manu foeminea, ut mors ejus turpior eſſet, occubuit. Such fa…al ends had theſe Hildebrandian uſurping Kings, notwithſtanding this Popes benedictions, and all their perfidious Biſhops, Prelates Maſſes, Counſels, aſſiſtances: with whom the Anommous Hiſtoriogrpher of Henry the 4th. his life thus expoſtulated, ccAnonim: hiſt. de vita Henr…i 4. Caeſ: p. 14. & 12, 13.Quid vobis profuit Henricum fictis criminibus accuſaſſe, cum accuſationem veſtram facili reſponſo, ut ventus pulverem diſſipaverit? Imo, quae dementia vos contra Regem veſtrum, & Orbis Rectorem armavit? Nihil conjurata veſtra malignitas proficit, nihil peragit. Quem Dei manus in Regno firmavit, veſtra dejicere non poterit. Vbi fides quam illi juraſtis? Quare beneficiorum quae reg…a liberalitate contulit in vos obliti eſtis? Utimini vel adhuc ſacro conſilio, non furore; poeniteat vos incaepti, ne fortior vobis ſuperveniens, vincat vos, & ea vindicta feriat, quae futuris ſeculis demonſtret, quod regia manus valeat. Saltem vos, O Epiſcopi, videte ne pereatis de via juſta; videte ne tranſgreſſores fidei promiſſae fiatis; alioqui quid conſequatur, vos ipſi noſtis.

The recited Speech, and manner of Rudolphus his death, much diſparaging Pope Hilbrands Antichriſtian cauſe, proceedings, and blaſting his & his Prelates reputations; they thereupon forged many fabulous Legends of Gods ſignal judgements upon ſome Biſhops oppoſing Hildebrand, and adhering to the Emperor, to ſeduce the people, and vanquiſh thoſe by Lyes and Counterfeit falſe miracles, whom they could not overcome by arguments or armes.ddAventinus Annal: Boiorum l. 5. p. 469, 470 Cent. Magd: 11. c. 13. col. 686. Paulus Bernreidenſis in vita Gregorii 7 Cum nec armis, nec jure ſuam pro libitu ſtabilire poſſent authoritatem ſummam Romani Pontificis, ad mendacia, quo exactius ſuum referrent patrem Diabolum, confugerunt. Cum itaque inter Hildebrandum, qui Gregorius Septimus dicebatur, & Henricum acerrimum eſſet de primaria poteſtate certamen, utraque pars miraculis ſe tutata eſt. Epiſcopum quendam (Willielmum Trajectenſ. Epiſcopum, aseeBertoldi Conſtantienfis ad Hermannum Appendix, Ann: 1076 Bertoldus Constantierſis informs us) pro concione Hildebrandum multis exagitantem dicteriis, fulmine tactum eſſe, mentiti ſunt Pontificii, eumque dum jam ageret animum, dixiſſe, Ignea heu miſer catena conſtrictus trahor ad inferos; Ite, nunciate Caeſari ut reſipiſcat, & flagitium in Deum, & D. Petrum ejus Vicarium commiſſum, officiis compenſet, niſi me praeeuntem ad aeterna ſupplicia ſubſequi malit. (Bertoldus only writes, Subitanea morte abſque Eccleſiaſtica communione poſt Paſcha multatur, omitting the reſt of this Legend,) Eodem quoque die quo haec facta, Paulus recitat, & illi aſſerebant, Spirenſis Epiſcopus Hildebrando iniquior nempe Paſcalibus quinto Kal. Martii Devotus, animam efflavit. Aventinus Lib. 5. Annalium adds. Gregorio Salernum profugo intrante, civis quidam dixerat; Author diſſenſionis, qui totum orbem terrarum armis & bellis involvit, …u us urbis quoque quietem conturbaturus advenit. Mox ille, his dictis obmuteſcit, deductus p. 271ad Gregorium, errorem confitetur, (How could he do it if ſtruck dumb?) ab eodem ſanitate reſtuitur: Et Herluca ſacrata foemina illa tempeſtate vivens, & nocturnis ſuprerum, inferum congreſſibus, ſecretiſque colloquiis intereſſe conſueta, narrare ſolita fuit, Execratos (ab Hildebrando) flamma omnium ardentiſſima excruciari. To theſeaaAd Herman… Contracti, Chron: Appendix, p: 34… Bertoldus Conſtantienſis ſubjoyns; Anno 1077. Imbrico Auguſtenſis Epiſcopus, qui in praeterito Paſchae Rudolpho Regi fidelitatem juravit, nil de perjurio curans, Henrico advenienti adhaeſit, & apud illum quodam die Miſſam faciens, hanc ſibi conditionem miſer impoſuit, ut ſacrae oblationis perceptio in judicio ei proveniet, ſi Dominus ejus Heinricus, Regnum ſibi injuſte uſurparet; Poſt hanc temerariam praeſumptionem, parvo quod ſupervixit uſ que ad mortem, nunquam ſe ſanum de lecto admovit. Nam circa Cal. Julii abſque Eccleſiaſtica communione defunctus eſt. VVercellenſis Epiſcopus depoſiti Regis Cancellarius cum omnibus ſuis ſequacibus, Colloquium Generale circa Cal. Maii in Roncalibus condixit, ut ſi aliquo modo poſſet, Gregorium Papam deponeret; ſed ipſe ad eundem terminum abſque Eccleſiaſtica communione vitam ſimul & Epiſcopatum heu miſerabiliter depoſuit, quo ille Papam nefaria praeſumptione ſtatuit deponere. Item Sigehardus Aquileienſis in auxilium Heinrico contra bannum Apoſtolici, armata manu veniens, in amentiam vertitur, apud Ratiſbonam; & ex ipſo itinere repentina morte intercipitur; ſicque domum, non ſine aliquibus ſuorum funeribus, in corpore & anima mortuus, reportatur. Non multo poſt ejus interitum, Praefectus Romanae urbis, indefeſſus miles S. Petri contra ſchiſmaticos, a fautore Henrici occiditur: ad cujus corpus in parvo tempore plus quam viginti miracula contigerunt, ut fidelium virorum relatione dedicimus, of the Hildebrandian faction. And to make theſe Legends compleat, bbAnno 1085 artic. 14.Cardinal Baronius himſelf out of the Fables ofccContra Guibertum Papam. Anſelmus Lucenſis hath the impudence to averr, Veſtimenta ſcilicet Gregorii poſt ipſius mortem miracula edidiſse, ſicut Pauli ſemicincta ejuſque ſudaria, ad pellendos languores, Daemoneſque fugandos, uſui eſſe fidelibus**Acts 19: 11, 12.Acts 19:11Acts 19:12 Acta teſtari; eandem Gregorii indumentis a Deo inditam virtutem. At in hac luce, in hoc ſole, ubi pudor? Et quandoquidem eum hac in parte, cum divo Paulo (Baronius) conferre non erubeſcit, quin Paulum audit? adventus, inquit, hominis peccati & filii perditionis, id eſt, Antichriſti, ab ipſo praenuntiati, **2 Theſſ. …. 9, 10erit ex efficacia Satanae, cum omni potentia, et ſignis at que prodigiis mendacibus. Quae Pauli verba annon jam implenda veniebant? is the NobleddHiſtoria Papatus, p. 260 Morneys interrogation to Baronius: To which I ſhall ſubjoyn this memorable obſervation ofeeAnnalium Boiorum, l. 5. p. 470. Joannes Aventinus on the forecited Figments, and the Hildebrandian Antimonarchical poſitions which they forged, to palliate their infamy. Falſi tum Prophetae, falſi Apoſtoli, falſi Sacerdotes, emerſere, qui diſſimulata religione populum deceperunt, magna ſigna atque prodigia ediderant,ff2 Theſſ: 2. 4 atque in templo Dei ſedere atque extolli ſuper omne id quod colitur, coeperunt. Dumque ſuam potentiam dominationemque ſtabilire conantur, charitatem, ſimplicitatem Chriſtianam extinxerunt. ggChronicon, An. 1077, &c.Sigebertus horum temporum Scriptor (vir alioquin etiam, ut quiſquam illa tempeſtate eſſe poterat, omnis divini humanique juris conſultiffimus) Pernicioſiſsima (inquit) ſeditio, et ut pace bonorum dixerim, haereſis omnium peſtilentiſsima, populum Chriſtianum percellit. Sacrificuli illius, qui ſe dixit, pueros effoeminatos, falſos prophetas, tyrannos (qualis Imperator noſter, Princeps optimus, non eſt) populo ob ſcelera imponere, his a Deo datis, non ſolum non parendum eſſe, verum etiam fraude, vi, quovis modo tollendos, populum Chriſtianum docere audent: perjuria, homicidia, civilia bella, caedes, perfidiam pietatem vocant; hujuſmodi Deo placere praedicant; Sacramento rogatos, religione juſjurandi Caeſari aſtrictos, exauthorant: fidem frangentes, foedera diſſolventes, pactumque praevaricantes, juramentum violantes, perfidos atque perjuros non eſſe, ſibi credi poſtulant. Quin eos qui fideles ſunt, qui rebellionem, incendia facere, ſtupra, inceſtus committere, praedas agitare, proximos opprimere, occidere, compilare, ſanguinem Chriſtianum effundere ſummopere cavent, in numero ſceleratorum atque impiorum computant; ceu vero non extat perpetuum immortalis praetoris edictum: hhEzech: 17, 15, 16. 1 Cor. 6. 1, 9, 10. 1 Tim: 61 Cor 6:11 Cor 6:91 Cor 6:10Qui pactum ſolvit, non effugiet, & [i] periuri Regnum Dei non poſſidebunt: p. 272Plerique omnes boni, aperti, juſti, ingenui, ſimplices tum imperium Antichriſti caepiſſe, aaMal. 24. 6, 7. Lu. 21. 10, 11.quod ea quae Chriſtus Servator noster tot annos ante nobis cantavit, eveniſ…e eo tempore cernebant. Orbis terrarum tum a cardine bellorum procellis jactatus eſt, &c. Crebra prodigia, &c. Faces ardentes, jacula ignita, igneae acies, nova Aſtra viſa ſunt, &c. Diluvie, ſterilitate, avenae caritate, fame, peſtilentia ſaepius laboratur; ignotis morbis, igne, flamma, ardore inviſibili homines, nota aduſtionis extincti, ſanguinis rivos extitiſſe, dicunt, &c. As for Hildebrand himſelf, thus branded then by all good, juſt, ingenuous, openhearted, honeſt men, for the beginner, erecter of Antichriſts Empire, during his life; a Prieſt of Saxony in that age by ſpecial revelation gave the world this account what became of him, and the two uſurping Kings ſet up by him againſt the Emperor Henry, after their deaths: **Aventinus Annal. Boiorum, l. 5 p. 470.Sacerdos expiranti ſimilis triduo in Saxonia decubuit; is uti ad ſe rediit, apud inferos Hildebrandum, Rudolphum, Hermannum tyrannos, aeternis mactari ſuppliciis, revelavit; (which Rudolphus dreaded at his death) where I ſhall leave them at preſent.

What unchriſtian effects, bloody civil wars, inſurrections were occaſioned throughout Chriſtendom by this Emperors dethroning, and ſetting up Rudolphus in his ſtead, are thus recorded by one living in, or near that age;bbApologet. de Vnitate Eccleſ. p. 286. Edit. M. Frcheri: See, Aventinus Annal. Boiorum, l. 5. p. 455. Hac diviſione facta, ſurrexit Rex adverſus Regem, gens adverſus gentem, Epiſcopus contra Epiſcopum, populus contra populum. Exinde vero quantae caedes factae ſint hominum, quantae deſtructiones Eccleſiarum, quanta etiam rerum confuſio exinde facta ſit in omni Eccleſia, indigere videtur Tragoedia magis, quam hiſtoria. Magno ſe judice quis tuetur, dum uterque Rex juſte arma ſe induiſſe arbitratur. Henricus ſcilicet, quod natus & nutritus in regno ſucceſſit progenitoribus ſuis in regnum ex Dei ordinatione, ac proinde accepiſſe, juxta doctrinam Apoſtoli vindicem gladium in impios atque juſtos vel Eccleſiae vel Reipublicae. Rudolphus autem, quod obediens, eſſe deberet Pontifici ſedis Apoſtolicae, qui per Epiſcopos partis ſuae praedicaſſet, eum non teneri obnoxium perjurii vel perfidiae, ſi contra eum arma tuliſſet, qui, utpote excommunicatus, Rex jam eſſe non poſſet: quum hoc ſit, inquiunt, fidei ac fidelium in Eccleſia, occidere, ſcilicet, et perſequi eos quicunque communicantes vel faventes excommunicato Regi Henrico, noluerint declinare poſt partium ſuarum ſtudia. Nova et inaudita eſt praedicatio hujuſmodi, quoniam Eccleſia non habet ſibi conceſſum gladium, niſi ſpiritus, quod eſt verbum Dei. Which warrants no ſuch Hildebrandian Hereſie as they preached.

The lawfulneſſe and unlawfulneſſe of the Popes excommunicating and depoſing the Emperor, was as hotly diſputed in Rome by the Cardinals, and in Synods, Pulpits, Schools by Biſhops and Scholars, as it was by the Princes and Soldiers in the field. ForccAveutinus. Annal: Boiorum, l. 5. Centur: Magd: 11. c: 9. col. 491 the German Prelates and Princes of the Popes faction aſſembling at Oppenheim, after long conſultation, ad Saxones, deſerta Caeſaris Optimatumque cauſa, deficiunt, & ad praetextum mutatae voluntatis religionem obtendunt; quod nimirum bis ad Romanam Curiam pro dicenda cauſa ſua vocatus, non comparuiſſet. Eoque juſtè anathematis vinculo percuſſum Heinricum communi conſilio jurant, ſeque perpetuo ejus fore hoſtes, quoad vita ſuppetat jurejurando ſanciunt. Poſt arma capeſſunt, Caeſari inſidiantur, ejus rebus ſtudentes oppugnant. AnotherddLambertus Schafnabergenſis Hiſt. Cent. Magd: 11. c. 9. col. 491, 492, &c. aſſembly of theſe Hildebrandian Princes and Prelates adhering to the Pope and Rudolphus, meeting at Triburiae (Friburg in Germany) where the Popes Legates were preſent, juſtified Henries Excommunication, refuſed all ſubjection to him as their Lawfull Soveraign, or any communion with him, being abſolved by the Pope from their allegiance to him, & he then ab Eccleſiae corpore propter flagitiae ſua Apostolici Anathematis mucrone praeciſus, unde ei communicare ſine communionis Eccleſiaſticae damno & fidei jactura non poſſumus. Whereupon they obſtinately rejected all his propoſitions and Ambaſſadors, refuſing any Treaty with him. In two othereeAventinus Annal. Boiorum l: 5: Cent. Mag. 11. c. 9. col. 499 500. Abbas Uſpergenſis, Ch: An. 1085 Crantzius Sa…oniae, l. 5. c. 11. Aſſemblies and Synods at Mentz and at Berchach, Anno 1085. Siguinus Agripinenſis, & VVezelo Moguntinus Archymiſtes, publikely aſſerted, Imperatorem iniquo tum Romani Pontificis, tum aliorum judicio, regno & communione privatum; Gebhardus Salisburgenſis, affirming the contrary. The like diſputes were raiſed in ſubſequent Synods, of which in due place.

p. 273aaAnnal Boiorum, l 5 p. 448, 449.Aventinus relates, that Gerochus (quo nemo acrius ſcriptis libris Hildebrandum tutatus eſt) tandem ſuae partis pertinaciam, ne dicam Tyrannidem, hiſce verbis, concta veritate notat; Romani (inquit) ſibi divinum uſurpant honorem, rationem actorum reddere nolunt, nec ſibi dici aequo animo ferunt, Cur ita agis? Illud Sacyricum inculcant, Sic volo, ſic jubeo, ſtat pro ratione Voluntas. He then ſubjoyns, that as the Popes till then were confirmed by the Emperors: ſo Hactenus, ſanctiſſimi Patres, (quemadmodum Chriſtus Dominus & Deus noſter, Comites, & Legati ejus fecerunt, & alios docuerunt) Caeſares in terris a Deo ſecundos, ante omnes mortales primos, a ſupremo numine datos, divinitus conſtitutos, ab immortali Deo electos, & (ut illi vocant) Coronatos, venerabantur; Dominoſ que ſuos vocare ſolebant. Eiſdem tributum, cenſum non denegabant; pro eorum ſalute quotidie comprecabantur. Imperata detrectantes, tanquam coeleſti provinciae reſiſtentes, videri contra pietatem Chriſtianam feciſſe decernebant. Grande nomen eſſe Imperatoris, a Deoque tradi praedicabant; Reipub. turbellis, nedum armis, ut Milites Chriſti ſe non immiſcebant, paupertate & modeſtia cum caeteris Chriſtian…s decertabant; quo quiſque ſubmiſſius ſe gereret, hoc majorem eſſe ſentiebant. Enſem ancipitem, gladium duplicem, Chriſtianae Civitati datum, ad ſervandum vivificandumque, non occidendum eſſe putabant; eundemque ſpiritualem appellabant, qui eſt Sermo Dei, vita & lux hominum, & mortuos ad vitam revocat; ex hominibus Deos, ex mortalibus a ternos facit: tantum abfuit ut … vel regum quempiam, vel impium, vel Arrianum regno pellere, eidem ſacrificiis interdicere, populum Sacramento ſolvere tentarent, atque regna evertere, ſanguine humano ſe polluere, pro principatu cum Chriſtianis decertare, ſibi permittant. Hildebrand being the firſt who aſſerted the contrary.

eeChronic…n. H…ſaug: anno 1106.J. Trithemius writes thus of this Emperor Henries depoſition by this Pope; Ipſe primus eſt inter omnes Imperatores per Papam depoſitus, Scholaſtici certant, & adhuc ſub judice lis eſt; Vtrum Papa Imperatorem poſsit deponere? Quam quaeſtionem, cum ad nos non pertineat, indiſcuſſam relinquamus. ffChronicorum lib. 6. cap. 35. lib. 7. in Prologo, p. 139Otto Friſingenſis Epiſcopus, writing of the change and diminution of the Roman Empire, by this Emperors excommunication & depoſition by Hildebrand, hath this memorable obſervation. Lego & relego Romanorum Regum & Pontificum geſta, & nuſquam invenio aliquem eorum ante hunc Henricum a Romano Pontif. excommunicatum, vel regno privatum, &c. Sic & regnorum mutationes & ad ultimū imminutiones, quis fructus ſequatur, quia non ſine gravi ſcandalo dicere poſſumus, Deo apud quem nihil inutiliter effuere poteſt, relinquamus. Non deſunt tamen qui dicant, Deum ad hoc Regnum imminui voluiſſe, ut Eccleſiam exaltaret: Regni quippe viribus ac beneficentia Regum, exaltatam, et ditatam, nemo ambigit Eccleſiam; conſtatque non prius eam in tantum regnum humiliare potuiſſe, quam ipſo ob amorem ſacerdotii eviſcerato, ac viribus erhauſto, non ejus tantum, id eſt ſpirituali, ſed ſuo proprio materiali ſcilicet gladio percuſſum, deſtruetur: quod judicare, vel diſcutere, ſupra noſtras vires eſt. Videntur tamen culpandi Sacerdotes per omnia, qui Regnum ſuo gladio, quem ipſi ex Regum habent gratia, ferire conantur, niſi forte David imitari cogitent, qui Philiſtheum primo virtute Dei ſtravit, poſtmodum proprio gladio jugulavit. Verum quia regno decreſcente, Eccleſia (ut dixi) bravium aeternae patriae, ac poſt vitae praeſentis laborem, requiem adeptura, in praeſenti quoque in magnum montem creſcens, in magna authoritate ſtare coepit, ea quae ſequuntur, praeſertim cum ad noſtra tempora recentemque memoriam ventum ſit, tam defectu rerum temporalium, quam profectu ſpiritualium, mundi contemptum prodentia, in hoc opere dicenda reſtant. Nemo autem propter haec verba nos Chriſtianum Imperium ab Eccleſia ſeperare putet, cum duae perſonae in Eccleſia Dei, Sacerdotalis & Regales eſſe noſcuntur: memineritque nos ſupra dixiſſe a tempore Theodoſii ſenioris, uſque ad tempus noſtrum, non jam de duabus civitatibus, imo de una pene, id eſt Eccleſia, ſed permixta, hiſtoriam texuiſſe. Quod temperamentum propter Haereticos vel excommunicatos ex regibus, poſuimus. Alios enim Chriſtiana fide, etſi opera quae credant non ſequuntur, in Eccleſia ſecundum praeſentem ſtatum computandos eſſe, nemo qui ſagenam Domini malos & bonos continere ſcit, dubitat. Non enim diſcerni poſſunt in praeſenti, Eccleſia tantum quae manifeſta ſunt judicante. Deo ſolo qui novit, qui ſint ejus, cujus ventilabrum in p. 274manu ejus, merita ſingulorum penſante. Porro Eccleſiam eccleſiaſticas perſonas, id eſt Sacerdotes Chriſti, eorumque ſectatores, tam ex uſu locutionis, quam conſideratione potioris partis diximus; non ignorantes, quod & ipſi ſi reprobam vitam duxerint, ad Civitatem Dei in aeternum non pertinebunt. In the cloze of his Sixt Book upon this unpreſidented excommunication and depoſition of this Emperor by Hildebrand, and its ſad effects, he thus deſcants;aaOtto …riſingenſis Chron. l. 6. c. 35, 36 Hic quod ſupra diſtuli, ſolvendum puto, quod Romanum Imperium, ferro inbbDan. 2. 40, 41, 42.Dan 2:40Dan 2:41Dan 2:42 Daniele comparatum, pedes ex parte ferreos, ex parte fictiles habuit, donec a lapide praeciſo de monte ſine manibus, exciſum ſubrueretur, Quid enim aliud (ſine melioris ſententiae praejudicio) lapidem ſine manibus exciſum, quam eccleſiam capitis ſui corpus, ſine carnali commixtione ex Spiritu ſancto conceptum, & Virgine natum, ipſam quoque ſine humana operatione, & ex Spiritu & aqua regeneratam dixerim, &c. Hoc nimirum regnum circa finem ſuum, quem pedes ſignificant, ferreum propter Martem, fictile propter conditionem, in ea parte quae infirmior fuit, percuſſit: dum Regem Orbis, non tanquam Orbis dominum vereri, ſed tanquam de … per humanam conditionem factum …, gladio anathematis ferire decuit. Ipſa vero quae antea parva fuit & humilis, in quantum Montem excreverit (under Hildebrand) ab omnibus jam videri poteſt. Quanta autem mala, quae bella, bellorumque diſcrimina inde ſubſecuta ſunt, quoties miſera Roma obſeſſa, capta, vaſtata, Quod Papa ſuper Papam, ſicut Rex ſuper Regem poſitus fuerit, taedet memorare. Denique tot mala, tot ſchiſmata, tot tam animarum quam corporum pericula, hujus tempeſtatis turbo involvit, ut ſolus ex perſecutionis immanitate, ac temporis diuturnitate, ad humanae miſeriae infelicitatem ſufficer … comprobandam. Unde a quodam Eccleſiaſtico ſcriptore denſiſsimis Egypti tenebris comparatur. Praedictus enim Pontifex Gregorius a Rege urbe pellitur, Gibertuſ que R…vennatenſis Epiſcopus in locum ejus ſubrruditur. Porro Gregorius Salerni moriens, appropinquante vocationis ſuae tempore, dixiſſe fertur: Dilexi juſtitiam & odi iniquitatem, prop…rea ma…ior in exilio. Quia ergo in Principe ſuo regnum ab Eccleſia pr…ciſum graviter percuſſum fuit. eccleſia quo que tanto paſtore, qui inter omnes ſacerdotes & Romanos Pontifices praecipui Zeli, ac authoritatis erat, orbata, dolorem non modicum habuit. Tanta mutatione, tanquam a perfectione ad defectum vergente tempore, ſexto Operi finem imponamus ut ad ſeptenarium, requiem que animarum, quae miſ…riam praeſentis vitae ſubſequitur, Deo ductore properemus. J. Aventinus renders us this account of Henries proceedings after Rudolphus his death.

His ita geſtis,Anno 1081, 1082, 1083. …o. Aventinus, Annal. lib 5. p. 461. Anonimus, & Cuſpinianus in Hen: 4. Radulphus de Diceto Abbreviationes Chron col. 487. Sim: Dunelm. Hiſt. col. 212 Herman. Schedel. chron. Aetas 6. mundi, f. 214 Marianus Scotus, l. 3. Anno 1081. col. 438. Grimſtons imperial Hiſtory in the life of … 4. Helmoldus Chron: Sclavorum, l. 1. c. 29, 30. Hainricus perempto Rudolpho, pacataque Germania, ſecundo Italiam, ut aut in gratiam cum Gregorio redeat, aut eum ſi pacem accipere detrecter, abdicet, petit. Quicquid reſiſtit, capit, perdomitat. Gregorius, Urbes, Caſtella, arces communit, ad rebellandum Caeſari hortatur. Verum is vi cuncta penetrat, hoſtium munimenta expugnat, Romamque Victricibus ſignis pervenit. Quinquagenalibus Caſtra ante Moenia urbes facit, foſſa, vallo, carrucis munit, ſtativaque ibi biennio habuit, urbem obſedit, neminem exire, intrare permiſit circumcirca. Univerſa incendus, caede complet. Hildebrandus fretus opibus Machtyldae, & Ruperti Viſchardi Nordmanni, portas urbis clauſit, fortiter urbem tutatus eſt, ſaepius eruptionem fecit. Hainricus in contraria parte crebro urbem oppugnat, Romanos erumpentes in urbem repellit. Extra moenia quicquid fuit, in ditionem redigit. Tandem poſt annos duos quarto Nonas Junii anno ab Orbe Vindicata Milleſimo Octogeſimo tertio, urbs capta eſt: Romani cum ſupplices adſunt, auro aegre pacem impetrant, perfidiam omnem in Hildebrandum transferunt, obſides viginti dant nobiliſſimos cujuſque liberos, quos Hainricus poſtulavit. Romani deinde ſuaſu Gregorii, Hainricum adeunt, orant ut diem Colloquio conſtituat, ubi ipſe & Pontifex Senatoreſque conveniant, de rebuſque Reipublicae ſummis conſilium habeant, bonorum que virorum arbitratu pax communiter confirmetur. Non abnuit poſtulata Caeſar, diem huic negotio deſtinat, &c. In the mean time the Emperor returning from Rome by reaſon of the plague and new rebellions raiſed by Hildebrand in Germany Cal. Nov. ut conductum erat, Romam revertitur, maximo que honore excipitur. Nuncii ultro citroque commeant; Gregorium & Caeſarem in gratiam redigere conantur. Gregorius & Caeſar abſque ulla pactione, ſe atque Imperium fide illius permitteret poſtulabat. Caeſari non fuit conſilium vitam, dignitatem, ſalutem ſuam atque amicorum, arbitrio inimicorum in poteſtate acerbiſſimorum hoſtium credere, ſe enſe ſuo jugulare, manubrium …e manu dimittere: Gregorius tamen ſimulata pace, fugae p. 275ornatu diſſimulato, Salernum ad Nordmannos aufugit, & qui omnes in periculum impulerat, omnes in periculo deſerit. Caeſar coacto Procerum, Epiſcoporum …, advocata concione populi, more majorum, comitia Pontifica…ia havet; Hildebrandus neceſsita…e in rationem verſa, **…, Anno 1081.tanquam lupus, fur ac latro, veluti perfidus transfuga, ovium deſertor, gregis proditor, chriſtianae charitatis oſor, vir ſanguinum, omnium communiter conſenſu abdicatur. Ex Patribus Guibertum Ravennae Archimyſtam, concordiae ac pacis ſtudioſum, vir bonus atque eruditus, ordinari fecit in Papam, & Clemens 3. appeliatur, a quo etiam benedictione percepta; a populo Romano ſalutatus eſt Imperator & Auguſtus.

I ſhall render you a more particular account of Hildebrands, the Emperors, and this New Pope Clements proceedings againſt each other, out of Bertoldus Conſtantienſis, one of Hildebrands faction, living & writing in that ageaaBertoldus Conſtantienſis, Presbyter; ad Hermannum Appendix, p. 350 Anno 1080. Gregorius Papa Synodum Romae, menſe Martio collegit, ad quam de Tentonicis partibus praedictae ſedis Apoſtolicae Legati, redierunt, & ommimodam Rudolfi obedientiam, & Heinrici inobedientiam, Domino Apoſtolico renunc…averunt; unde ipſe in fine Synodi Heinricum depoſuit, ipſumque cum omnibus ſuis fautoribus anathemizavit, et Rudlophum Apoſtolica authoritate in Regia dignitate confirmavit. Unde, aemulus ejus congregata multitudine omnium Schiſmaticorum ſive excommunicatorum apud Brixinam legitimum Papam abjuravit, & Guibertum Ravennatem quondam Epiſcopum, ſed jam triennio a Papa Gregorio, irrecuperabiliter depoſitum, & anathemizatum, ſibi non in Papam, ſed in Haereſiarcham, elegit. Deinde apud Moguntiam conventu facto, eandem ipſam electionem, a quibuſcunque potuit confirmari fecit: (by his Imperial Soveraign Eccleſiaſtical Authority;) He ſubjoyns, His temporibus Heinricus totam Italiam adeo conturbavit, ut nullus ſecure ad limina Apoſtolorum poſſet ire, qui non prius adjuraret, quod ad Papam Gregorium diverſurus non eſſet.

Anno 1081. Heinricus poſt obitum Regis Rudolphi Veronam in Paſcha venit,Anno 1081 & …nde ad invadendam Romam, bbIbid. p. 3…0.cum ſuo non Apoſtolico, ſed Apoſtata Guiberto, ut puta Domini Apoſtolici non ſemel perjuro & anathemizato; profectus, ſed macte reverſus eſt. In the mean time (as he relates) the Archbiſhops, Biſhops and German Princes of Hildebrands faction, made and crowned Hermannus for their King, by the Popes inſtigation. Soon after;

ccIbidem p. 350Henricus Anno 1082. In Italiam aſſumpto Apoſtata ſuo Guiberto, Anno 1082iterum Romam inviſurus proficiſcitur, adunata multitudine Schiſmaticorum, ibique ea aeſtate moratus, pene incaſſum laboravit; niſi quod Milites ſuos quibuſdam caſtellis, ut facerent guerram Romanis, impoſuit, qui eum nec hac vice Romam intrare permiſerunt. Ignem quoque in domum Sancti Petri per quendam traditorem immittere voluit, ſed Dei miſericordia protegente, non potuit. Cogitavit enim ut de improviſo, portus irrumperet, ſi Romani derelictis propugnaculis, ad incendium reſtingendum concurrerent, unde ignem domibus quibuſdam Sancto Petro contiguis immitti fecerunt. Sed Dominus Apoſtolicus huic verſutiae obviavit. Nam primum viſo incendio, omnes milites Romanos ad propugnacula defendenda tranſmiſit, ipſeque ſolus fiducia Sancti Petri fretus, facto ſigno Crucis contra incendium, ignem progredi ulterius non permiſit. Igitur Heinricus capto Venerabili Epiſcopo de Sutria, alliiſque nonnullis, ſuoque Apoſtata Guiberto in Tiburtina urbe ad infeſtandos Romanos derelicto, ipſe Longobardiam revertitur. Hermannus autem Rex multum de adverſitate ſedis Apoſtolice dolens, eamque de manu Heinrici liberare volens, expeditionem in Italiam paravit unde & de Saxonia in Sueviam venit; but was diverred.

ddIbid. p: 351, 352. Anno 1083.An. 1083. Iteram Heinricus cum multitudine Schiſmaticorum ſive Excommunicatorum ante Pentecoſten Roman impugnaturus aggreditur: ſicque Guibertum Ravennatem, perjurum, depoſitum, & anathemizatum, apud S. Petrum inthronizavit. non per Oſtienſem, & Albanenſem & Portuenſem Epiſcopos, qui hoc privilegium habent, ut & Papam conſecrent: ſed per Mutinenſem & Ariminenſem Epiſcopos: utpote jam multis annis depoſitos & anathemizatos. Statim ergo juxta ſanctum Petrum quendam monticulum, nomine Palatiolum in Caſtellum, eique milites multos, ut impugnarent Romanos, impoſuit, qui eum Tranſtiberinis urbis regiones, nullo pacto intrare permittebant. Multi tamen jam ex Romanis conſenſerant, partim p. 276pretio inducti, partim multis promiſſionibus ſeducti, omnes autem aequaliter jam triennii impugnatione nimium fatigati. Quid plura? omnes pene Romani, praeter Principem Salernitanum, hoc laudaverunt, ut Papa Gregorius Synodum in medio Novembris colligeret Romae, cujus Synodi ſtatuta de cauſa Regni, nec Heinrico, nec Romanis, imo nulli penitus liceret praevaricari. Heinricus quoque ituris ad illam Synodum, & redituris, ſecuritatem jurejurando fecit. Unde et Papa omnes religioſos Epiſcopos & Abbates ad Synodum literis ſuis vocavit. Heinricus (after ſome ſtay at Ravenna) ad praedictam Synodum profectus eſt, quo & Legati Teutonicorum principum ire debuerant, ſed ab Heinrico in via apud forum Caſſii capti, & ſedati ſunt, circa feſtum ſancti Martini, licet omnibus Synodum illam petentibus ſecuritatem juramento promiſerit. Unde & Romani multa contra Heinricum murmurare coeperunt. Erant autem religioſiſſimi Monachi & Clerici, quos in captivitate fecit cruciari, (for ſtirring up rebellions againſt him in Saxony and elſewhere) cum quibus & Ottonem venerandum Oſtienſem Epiſcopum captivatum, videlicet, ad ipſum ab Apoſtolica ſede tranſmiſſum. Multi tamen ex Francigenis ad illam Synodum, tam Epiſcopi vel Abbates pervenerunt. Meliores autem Epiſcopi & Domino Apoſtolico magis neceſſarii, id eſt, Hugo Lugdunenſis, Anſelmus Lucenſis, Reginaldus Cumanus, ſpecialiter a Heinrico ad Synodum pervenire, prohibiti ſunt: Dominus tamen Papa Synodum tribus diebus ſolenniter celebravit, & ne Heinricum iterum ſpecialiter anathemizaret, vix a Synodo exoratus, omnes tamen excommunicavit, quicunque aliquem ad ſanctum Petrum, et Papam venientem impedirent, quoquo modo. Sed jam advenit terminus, ad quem Romani, neſciente Papa, hoc Heinrico ſe effecturos juraverant, aut Gregorius Papa eum incoronaret, aut alius quem ipſi illo expulſo eligerent. Quod juramentum licet in praeterita aeſtate factum fuerit, omnes tamen intimos Papae uſque ad terminum pene …atuit. Adveniente ergo termino, Romani Papae de juramento manifeſtaverunt, dicentes, ſe hoc juraſſe, non ut Papa ſolenniter regali unctione incoronaret, ſed tantum ſimpliciter, ut ei coronam daret. Annuit ergo Papa eorum votis, ut eos a juramento abſolveret, viz. Heinrico; ſi vellet cum juſtitia: ſin autem, cum maledictione (note it) Coronam daret: Unde Romani mandaverunt, ut veniret ad accipiendam Coronam cum juſtitia, ſi vellet: Sin autem, de Caſtello Sancti Angeli per virgam ſibi demiſſam a Papa reciperet. Sed Heinrico utrumque recuſante, alium Legatum illi direxere, qui eos bello defenderet ſi neceſſe eſſet. Se bene attendiſſe quid juraverint, nec ſe amplius eo juramento detineri obnoxios. Igitur Domino Papae multo firmius, quam pridem, conſilio adhaeſere. Sed jam ſeptennio totum Romanum Imperium civili bello, nimio ſchiſmatis diſſidto, laboravit: aliis quidem Domino Apoſtolico, aliis autem Heinrico faventibus, & ob hoc utrinque totum Regnum praeda, ferro et igne miſerabiliter devaſtantibus, pauciſsimi Catholici Epiſcopi ex parte Apoſtolici remanſerunt, qui et a propriis ſedibus expulſi, ſuis gregibus providere non permittebantur. Quapropter, omnes pene religioſi, ſive Clerici, ſive Laici, in aliqua Monaſteriorum latibula hujuſmodi mala declinaverunt: ne videlicet devaſtationem ſanctae Eccleſiae cernerent, cui in nullo adminiculari poſſent. Satius enim illis videbatur, ut ſaltem ſeipſos, deliteſcendo ſalvarent, quam pro aliis incaſſum laborando cum eiſdem perirent.

aaIbidem, p. 357 354.Anno 1084. Reginaldus Cumanus Epiſcopus, Gregorii Papae adjutor ſtudioſiſſimus migravit ad Dominum, & Sigefridus Moguntienſis Archiepiſcopus, Gregorio Papae per multas tribulationes adjutor indefeſſus, requievit in pace. Heinricus Aquileienſis Patriarcha, non ſemel Domino Apoſtolico perjurus & excommunicatus, in corpore & anima moritur. In die Reſurrectionis Dominicae Heinricus a hereſiarcha ſuo Ravennate, coronam, non gloriae, ſed confuſionis accepit; Nam hujuſmodi coronator, juxta atteſtationem ſanctorum Patrum, non benedictionem quam perdidit, ſed damnationem, quam habuit, ſuo coronato impoſuit. Erat enim ipſe Ravennas Archiepiſcopus & omnimodam obedientiam Romano Pontifici juravit, quam & nonnullo tempore fideliter exequutus eſt; ſed non multo poſt ſpreto juramento, ſingulari contumacia contra Apoſtolicam ſedem erigitur. Unde ab Apoſtolica ſede & ab Epiſcopis totius Eccleſiae in Romana Synodo poſt Canonicas inducias irrecuperabiliter deponitur, & anathemizatur; nec hoc ſemel, nec in una Synodo, ſed in omnibus Synodis quotquot jam ſexennio Romae celebratae ſunt. Hic ergo in perjurio p. 277ita inveteratus, & pro eadem ſaepius irrevocabiliter depoſitus & anathemizatus (ſolittle did he eſteem this Antichriſtian Popes frequent Anathemaes, or his Synods) ſedem Romani Pontif: cui obedientiam juravit, **p…r.pro manus Anathematizatorum, utpote ſui ſtimlium, praeterito anno invaſit, legitimo paſtore adhuc eidem ſede praeſidente: nempe Mutinenſis & Aretinus Exepiſcopi cum reliquis excommunicatis eum ordinaverunt. Qui etiamſi Catholici eſſent & Apoſtolica ſedes Paſtorem non haberet, nullum tamen eidem ſedi Pontificem ordinare poſſent. Hujus etiam ordinationis privilegium ſolis Cardinalibus Epiſcopis, Oſtenſi, Albanenſi, & Portuenſi, a ſanctis Patribus eſt conceſſum, nec aliquibus aliis conceditur, ipſis hoc adimplere valentibus. Sed hi libentius omnia extrema paterentur, quam tam ſacrilegae ordinationi, tanquam ſuperbiſſimae praeſumptioni miſcerentur, quem et ipſi cum Domino Apoſtolico Synodali judicio canonice damnarunt. Ergo Mutinenſis & Aretinus cum reliquis haereticis, Ravennatem illum, non in Romanum Patriarcham, quod nullo modo potuerunt, ſed in damnatiſsimum haereſiarchum promoverunt, ut quanto altius inter ipſos emineret, tanto majoris damnationis privilegium poſſideret (writes this Hildebrandian fury) Quapropter & Heinricus ab eodem incoronatus, damnationem ejus haereditaſſe non dubitatur. Similiter & omnes quicunque aliquid, quod a Domino Papa ſuſcipiendum eſſet, a praedicto haereſiarcha quaſi ſuſceptum, uſurpaverunt.**Chronicon Anno 1084. p. 225. Abbas Uſpergenſis records, Imperator ipſis (Romanis) petentibus, ut quia Hildebrandus ab ipſis abdicatus, aufugerat, Wigpertum Ravennenſem Epiſcopum, eis Apoſtolicum praeficeret. xi. Kal. Aprilis feria 6. ante diem Palmarum multis ſtipatus cum magna gloria intravit, ducens ſecum praedictum Epiſcopum. Qui ſequente Dominica per multos Epiſcopos Apoſtolico nomine dicatus, nomenque Clementis accipiens, reverenter eſt intronizatus. A quo Rex cum Regina Bertha in ſancta Dominica Paſchae imperiali dignitate ſublimatus eſt.**Ibidem Bertholdus thus proceeds, Morabatur autem Heinricus in Lateranenſi Palatio cum Ravennate ſuo, nec a fidelibus Papae per Civitatem ad ſanctum Petrum tranſire permittebatur, ſed in ipſa Paſchali hebdomada fideles aggreditur, in qua congreſſione 40. pene inter mortuos & vulneratos perdidit; nam reliqui fugerunt: ex parte autem domini Papae nec unus cecidit. A Papal pious celebration of Eaſter by theſe Martial Popes, even in Rome it ſelf. Pope Gregory being overpowred at Rome by the Emperors forces, therupon hired and ſent for Robert Wiſcard to aſſiſt him. Hereupon Robertus Wiſcardus Dux Normannorum in ſervitium Sancti Petri poſt Calendas Maii Romam armata manu invaſit; fugato Heinrico, totam urbem Gregorio Papae rebellem, penitus exſpoliavit, & majorem ejus partem igni conſumpſit, eo quod Romani quendam ejus Militem vulneraverant. Deinde acceptis obſidibus a Romanis, & in Caſtello Sancti Angeli, quod domum Theodorici dicunt, reſervatis, ipſe ad recuperandam terram ſancti Petri reverſurus, in brevi plurima Caſtella, & Civitates Domino Papae recuperavit. Heinricus autem Roberto reſiſtere non valens, ad partes Teutonicorum ſatis feſtinanter revertitur.**Bertoldi Conſtantienſ. ad Herman: Appendix, p. 355 Interim Henricus, congregata multitudine ſchiſmaticorum, VVecilonem Clericum, Halverſtatenſis Epiſcopi fugitivum, Moguntinenſi Epiſcopatu remuneravit, eo quod illi in omni pertinacia contra Dominum & ſanctum Petrum indefeſſus cooperator adfuit. Qui ipſe jamdudum anathemizatus, & ab anathemizatis electus, nihilominus etiam ab anathemizatis juxta Pelagium Papam non conſecratus eſt: nam juxta beatiſſimos Patres, Innocentium, Leonem atque Gregorium, nihil niſi damnationem & maledictionem a damnatis accipere potuit; Dominus autem Papa collecta Synodo, iterum ſententiam anathematis in Guibertum haereſiarchum, et Heinricum, et omnes eorum fautores promulgavit; quod et in feſto ſancti Iohannis Baptiſtae praeterito jamdudum Romae fecit, Anno 1085cum Heinricus adhuc ibi moraretur. Hanc ſententiam Legati ſedis Apoſtolicae, videlicet, Petrus Albanenſis Epiſcopus in Francia, Otto Oſtenſis Epiſcopus in terra Teutonicorum uſque quaque divulgarunt. Qui cum in Alemannia moraretur Sanctae Conſtantienſi Eccleſiae jamdudum viduatae, Catholicum Epiſcopum ordinavit, ſcilicet Gebehardum Bertholdi Duci… filium; hunc ſane invitum, imo multum ejulantem ac reclamantem, Conſtantienſibus Clericis et Laicis petentibus & laudantibus, Epiſcopum conſecravit.

**Bertoldi Conſtantienſis ad Hermannum, Appendix, p. 355. See Abbas Vſpergenſis Chronicon, Aventinus Annal. Boiorum, l. l. 5, Centur. Magd. 11. c. 10Hermannus Rex Nativitatem Domini Goſtare celebravit, ad quem praefatus Oſtienſis Epiſcopus poſt Epiphaniam pervenit in Saxoniam, & Colloquio interfuit, quod Saxones contra Heinrici fautores condixerunt, ut hoc illis probarent, ſe jure Henricum p. 278vitare ut excommunicatum: Quod & facto colloquio decimo quinto die poſt Epiphaniam, fir…ſſime probaverunt, ea videlicet ratione, quia Romanus Pontifex illum eis a ſe in Romano Synodo anathemizatum, literis denunciavit. Adverſarii autem eis objecerunt; quod Papa cum nequiverit excommunicare, eo quod expoliatus non potuerit vocari, judicari ſive damnari. Ad hoc Saxones reſponderunt; Se judicium ſedis Apoſtolicae nec debere retractare, nec poſſe; hoc cum illo potius tractandum, qui illum damnaverit, non cum Saronibus, quod damnationi ejus non interfuerint, qui ſedis Apoſtolicae judicio nullam retractationem ſed obedientiam debuerint. Ita ergo ſoluto colloquio ….