Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 3

Vindication of Ecclesiastical Volume 3 · Volume 2 · Book · Chapter 3

p. 872BOOK IV. CHAP. III.

Compriſing ſundry Evidences out of Law-books, Hiſtories, and Records, manifeſting our Kings Soveraign Eccleſiaſtical as well as Temporal Authority, over all Eccleſiastical Perſons, Courts, Cauſes in England and Ireland; The Popes and his Instruments intollerable Extortions, Oppreſſions, Innovations, Enchroachments both upon the Kings Prerogative, and Subjects Liberties, Properties, and their reſpective Oppoſitions, Complaints againſt them. Together with our Popiſh Prelates, and Eccleſiastical Synods, Courts, illegal Uſurpations upon the Kings Temporal Rights, Courts, Crown, Dignity, and Peoples Priviledges, with the ſeveral Prohibitions, Mandates iſſued to reſtrain them; And ſome other Eccleſiaſtical affaires, tranſactions between the King, Pope, and Court of Rome, of moſt concernment, from the end of the 40^th year of King Henry the 3^d, till the expiration of his Reign, Anno Domini 1272.

I Have preſented you in the precedent Chapters with many memorable Records, Writs, Prohibitions, reſtraining the Popes and Prelates Uſurpations upon the Rights, Crown, Courts of King Henry the 3d. and his Subjects Liberties, till the 40. year of his Reign; about which time, or ſoon after, Henry de Bracton, a famous Judge under him, learned both in the Civil, Canon, and Common Laws of the Realm, publiſhed five moſt excellent Books, De Legibus & Conſuetudinibus Angliae, wherein he aſſerts the Kings Supremacy over all perſons whatſoever, as having no Peer at all, much leſs any Superior, within his Realm, ſtiling him Dei Vicarius ſeveral times in ſundry places, already tranſcribed in my Second Book, chap. 2. p. 30, 31, 32. concerning King Lucius, which I ſhall not here repeat. Which paſſages of his will well explain thoſe clauſes in him, which ſeem to patronize the Popes Supremacy, viz. **Bracton l. 1. de Rerum Diviſicne, cap. 8. ſect. 2. f. 5. b.Apud homines verò eſt differentia perſonarum, quia hominum quidem ſunt praecellentes & Praelati, & aliis principantur. Dominus Papa videlicet, in rebus ſpiritualibus quae pertinent ad Sacerdotium; & ſub eo Archiepiſcopi, Epiſcopi, & alii Praelati inſeriores. Item in temporalibus ſunt Imperatores, Reges et Principes, in hiis quae pertinent ad Regnum: & ſub eis Duces, Comites, Barones, Magnates, ſive Vavaſores & Milites: & etiam liberi & villani & diverſae poteſtates ſub Rege conſtitutae. **Lib. 5. de Exceptionibus, cap. 19. ſect. 2. f. 417. b.Ad Papam et ad Sacerdotium quidem pertinent, ea quae ſpiritualia ſunt; ad Regem vero et ad Regnum, ea quae ſunt temporalia, juxta illud, Coelum coeli Domino, terram autem dedit filiis hominum. Et unde ad Papam nihil pettinet, ut de temporalibus diſponat vel ordinet, non magis quam Reges vel Principes de ſpiritualibus, ne quis p. 873eorum falcem immittat in meſſem alienam. Et ſicut Papa poteſt ordinare in ſpiritualibus, quoad ordines et dignitates, ita poteſt Rex in temporalibus in haereditatibus dandis vel haeredibus conſtituendis ſecundum conſuetudinem Regni ſui. Which paſſages as they abſolutely refute the Popes Temporal Supremacy and Juriſdiction in England, upon pretext of K. Johns Charter, or the grant of Peter-pence, ſo they admit the Popes Supremacy only in Spiritual things, to wit, in conſecrating, depriving Biſhops, Prieſts, adminiſtring Sacraments, inflicting Eccleſiaſtical cenſures, & exerciſing their Miniſterial function, but not in the ſapream Eccleſiaſtical Government of the Church or Clergy of England, veſted only in the King, not Pope, as **See here p. 30, 31, 32. & Book 1. c. 5. p. 100.Gods Vicar, to whom all the Archbiſhops, Biſhops and Prelates of the Realm were then immediately ſubject, as to their Soveraign Lord and Patron, not ſo unto the Pope, who (notwithſtanding his encroachments on the Crown in King Johns Reign, which were regained only by degrees in thoſe bad times by his ſucceſſors) could make no Archbiſhop, Biſhop in England or Ireland, nor call Synods, nor enact Laws or Canons to bind the Church or Clergy of England or Ireland, without the Kings Royal aſſent, who by his Writs of Prohibition controlled both the Popes, his Legates, Delegates, and Archbiſhops, Biſhops, yea Synods Juriſdictions and extravagant proceedings beyond their legal bounds, as Bracton himſelf informs us in his Treatiſe of Juriſdictions and Prohibitions, pertinent to my Theam; wherein you may moſt clearly diſcerne a combination between the Pope, Biſhops, and Eccleſiaſtical Courts, eſpecially by Bulls and Delegations from the Pope, totally to ſubvert the Juriſdiction of the Kings Temporal Courts in that age, and to engroſſe them into their own hands, to the prejudice of the King, his Crown and Dignity, and ſubverſion of the antient Laws, Cuſtoms, Rights, Priviledges of the Kingdom, and Kings Officers, Subjects, and their diligence, vigilancy, courage to prevent it, by ſeveral Writs and forms of Prohibitions, thus digeſted into a perſpicuous method and recorded to poſterity by Judge Bracton.

1. Eſt etiam juriſdictio quaedam ordinaria, quaedam delegata quae pertinet ad ſacertiumBracton l. 5. cap. 2. f. 401, 402, 403. & forum Eccleſiaſticum, ſicut in cauſis ſpiritualibus & ſpiritualitati annexis. Eſt etiam alia juriſdictio ordinaria vel delegata quae pertinet ad Coronam & dignitatem Regis ad Regnum, in cauſis & placitis rerum & temporalium in foro ſeculari, & unde videndum cujus judicium & forum actor adire debeat. Et verum eſt quod ſive Laicum ſive Clericum velit quis convenire, debet adire judicem & ſequi forum rei, & judicium habebit illum apud quem reushabet domicilium, ſive domicilium habuerit ſub juriſdictione unius vel duorum. 2. Et licet generaliter verum ſit quod actor forum rei ſequi debeat, fallit tamen in caſibus propter diverſitatem juriſdictionum & cauſarum de rebus ſpiritualibus & temporalibus, & earum ſequela, ſicut in cauſa matrimoniali, & rebus permiſſis ob cauſam matrimonii, quae in foro Eccleſiaſtico terminari debent, quia cujus juris, i. juriſdictionis eſt principale, ejuſdem juris erit acceſſorium. Et eodem modo ſicut in foro ſeculari agatur de aliquo placito quod pertinet ad Coronam & dignitatem Regis, & fides fuerit oppoſita in contractu, non propter hoc pertinebit cognitio ſuper principali ad judicem Eccleſiaſticum. 3. Item fallit in cauſa teſtamentaria & aliis pluribus cauſis Eccleſiaſticis. Item ratione criminis convenitur quis ubi deliquit, ut ſi quis crimen commiſerit in terra aliena, quia ubi deliquit ibi ſubjceat juri, ſicut videri poterit de Vtfangthef, per exemplum. Item ratione contractus quia conveniendus ubi contraxit. Item ratione rei petitae, ut ſi Clericus petat verſus Clericum & Laicum debitum quod non ſit de Teſtamento vel de Matrimonio, ſequi debet forum laiciale, & eodem modo ſi petat Laicum foedum, ſub Domino feodi erit actio, ſicut petitio haereditatis per breve de recto exit tractanda coram Domino feodi, vel coram Vicecomite ſi Dominus negligens fuerit, quia ratione neligentiae proprii judicis videlicet Domini, transfertur loquela ad Comitatum, & ſic coram Rege & ſuis Juſticiariis, multis & variis de cauſis. 4. Item ſi quis unum judicem de voluntate ſua elegerit, ad alterius audientiam recurrere non debet voluntate propria, cum talis per conſenſum effectus ſit ſuus judex, quamvis generaliter verum ſit, quod ſententia non à ſuo judice lata non teneat. Et hoc verum eſt niſi hoc faciat Regia prohibitio, quia juriſdictionem Regis non poterit quis mutare per renunciationem in praejudicium Regiae dignitatis, ſecundum quod inferius dicetur: quamvis expediat aliquando actori convenire reum ſub judice de cujus factus eſt juriſdictione p. 874per conſenſum, magis quam ſub eo cui ſubeſt domicilii ratione, quia ſi proprius judex fuerit negligens, alius judex (licet non ſuus) poterit eſſe diligentior, dum tamen coertionem habeat quod poſſit judicium ſuum demandare executioni. Et unde cum diverſae ſint hinc inde juriſdictiones, & diverſi judices, & diverſae cauſae, debet quilibet ipſorum inprimis aeſtimare an ſua ſit juriſdictio, ne falcem videatur ponere in meſſem alienam. 5. Quia Clericus in nullo conveniendus eſt coram judice ſeculari quod pertineat ad forum Eccleſiaſticum, ſicut in cauſis ſpiritualibus vel ſpiritualitati annexis, ut ſi pro peccatis vel tranſgreſſione fuerit paenitentia iniungenda, & quo caſu judex Eccleſiaſticus habet cognitionem, quia non pertinet ad Regem injungere paenitentias, nec ad judicem ſecularem, nec etiam ad eos pertinet cognoſcere de iis quae ſunt ſpiritualibus annexa, ſicut de decimis & aliis Eccleſiae proventionibus. Item nec de Catallis quae ſunt de Teſtamento vel Matrimonio. Item nec de pecunia, promiſſa ob cauſam Matrimonii, quae eſt quaſi ſequela Matrimonii, ut ſuperius dictum eſt, & hujuſmodi, quia judex Eccleſiaſticus in iis omnibus habet jus revocandi donum, & quamvis in omnibus aliis actionibus ſive placitis ad forum ſeculare pertinentibus videatur quod Clericus ſequi debeat forum ſeculare, & iis agere & reſpondere ratione rei vel contractus, ubi agitur realiter vel perſonaliter, ſicut in actione injuriarum vel criminis dum tamen civiliter agatur, ſecundum quod videre poterit tota die; quod ſi Clericus conveniendus, quia Laicum foedum non habet, ſummonitionem ſuſcipere noluerit, nec plegios invenire, mandabitur. Epiſcopo vel ordinario loci, quod faciat talem venire coram Rege vel Iuſticiariis ſuis ad reſpondendum et ſatisfaciendum de quocunque placito ad intentionem petentis vel querentis; quamvis ſunt, qui dicunt, quod de nullo placito …enentur reſpondere, nec ratione rei, contractus, vel delicti coram judice ſeculari; et ſalva pace Nota.eorum, videtur, quod ſit in omnibus actionibus et placitis Civilibus, et Criminalibus, praeterquam in executione judicii in cauſa Criminali ubi Laicus condemnandus eſſet, ad amiſſionem vitae vel membrorum; & quo caſu, quamvis judex ſecularis habet cognitionem & cognoſcat de crimine, tamen non habet poteſtatem exequendi judicium, ſicut in cauſis Civilibus; non enim poſſit degradare Clericum, magis quàm ad ordines promovere. Et ideo propter ejus defectum habet ordinarius executionem judicii, licet aliter obſervetur quod in cauſa criminali, ubi poena Capitalis infligenda eſt, habet ordinarius utramque, videlicet cognitionem, & **To wit, as to degradation, not execution; for the Ordinarie in caſes of Hereſie cannot burn an Heretick but only condem him to be burnt by the Sheriffs or civil Magiſtrate, by the Kings Writ de Haeretico comburendo, which he may deny to grant, and th…n the Biſhop or Ordinary cannot burn him, much leſſe hang or behead a Prieſt for felony or Treaſon.judicii executionem. 6. Vice verſa, non eſt Laicus conveniendus coram judice Eccleſiaſtico de aliquo quod pertineat ad Coronam et Regiam dignitatem, et ad Regnum, quod in foro ſeculari terminari poteſt et debeat, ſicut nec de Laico feodo vel eis pertinentiis, ratione ſupradicta, ut ſi jura pertineant ſicut advocatio, jus paſcendi, eundi, agendi, et hujuſmodi. Item nec de debitis, nec catallis niſi ſunt de Teſtamento, vel matrimonii hujuſmodi, quia Rex jus habet revocandi donum propter ſuum privilegium, quamvis ipſe qui convenitur coram judice Eccleſiaſtico de placitis quae pertinent ad Coronam et dignitatem Regiam, per ſe effectus ſit per conſenſum de alterius foro et juriſdictione. 7. Poterit enim quis renunciare iis quae pro ſe introducta ſunt, ſed tamen non in praejudicium alienum, ſicut in praejudicium Regiae dignitatis, quia injuſte non trahitur ad alienum forum ex quo renunciando privilegio ſuo hoc voluit, injuſte tamen propter privilegium ipſius Regis. Et unde ſiquis ſe obligaverit per ſcripturam ad reſpondendum in foro vetito, non obſtante privilegio (i.) Regia prohibitione ſeipſum obligat et non Regem. Et unde ſi ille idem poſtmodum prohibitionem impetraverit quod judices non procedant, et contra factum ſuum multipliciter delinquit; delinquit enim per hoc quod placita quae pertinent ad Coronam et dignitatem Regis trahit ad alienum forum: Delinquit **etiam.enim ex hoc quod venit contra factum ſuum proprium, et unde cum judices et partes comparuerint, judices puniuntur, p. 875eo quod poſt prohibitionem proceſſerunt, et ſi convincantur, Gaolae committantur, poena pecuniaria graviter puniantur, et ille eodem modo de quo queritur qui hoc procuravit, ſed non propter querelam querentis et injuriam ei factam, ſed propter injuriam factam ipſi Regi; non eſt enim ei aliqua injuria facta propter conſenſum, quia trahi voluit ad alienum forum, & quia ſic voluit, puniatur ut primi, & quia venit contra factum ſuum, & per impetrationem ſuam jam rediit ad forum debitum, ut ibi reſpondeat de placito principali, etiam ſine alio brevi, & judices, & ille de quo queritur quantum ad placitum prohibitionis recedant verſus eum ſine die, & ipſe in miſericordia verſus eos pro falſo clameo.

Dictum eſt qualiter per conſenſum ſit de alterius juriſdictione. Nunc enim dicendum Bracton de legibus & Conſuetudinibus Angliae, l. 5. c. 3. & 4. f. 402, 403.ſi contra voluntatem trahatur in placitum coram judice Eccleſiaſtico de placitis quae pertinent ad Coronam et dignitatem Regis, unde cum quis ita tractus fuerit coram judice Eccleſiaſtico contra voluntatem ſuam qui aeſtimare noluerit, an ſua ſit juriſoictio, ſed juriſdictionem Regis ſibi uſurpaverit, et delinquunt tam Iudices qui placitum tenent, quam ille qui ſequitur, ad querelam illius qui ſic ad non ſuum judicem trahitur, fiat breve Domini Regis judicibus ne procedant, et ei qui ſequitur ne ſequatur, in hac forma. Et ſi judicaſſent, judicium erequi non poſſent, quia Vicecomes nihil faceret ad mandatum ipſorum. 2. Rex talibus Judicibus ſalutem, Prohibemus vobis ne placitum teneatis in Curia Chriſtianitatis inter A. petentem, & B. tenentem de tanta terra cum pertinentiis, vel de Laico feodo ipſius B. in tali Villa, vel aliter, de Catallis vel debitis quae non ſunt ex Teſtamento vel Matrimonio, & unde praedictus B. queritur, quod praedictus A. eum injuſtè trahit in placitum coram vobis, quia placita de Laico feodo & de debitis & Catallis quae non ſunt de Teſtamento & Matrimonio, ſpectant ad Coronam et dignitatem noſtram. Et hujuſmodi prohibitio locum habet cum ſcribitur judicibus qui ordinariam habent juriſdictionem, ſi autem delegatam, ut ſi delegati fuerunt a Domino Papa, vel alio ordinario, tunc ſic. 3. Rex talibus Judicibus ſalutem. Prohibemus vobis ne teneatis placitum in Curia Chriſtianitatis de Laico feodo, A. in tali Villa, & unde idem A. queritur quod B. de N. trahit eum in placitum coram vobis in Curia Chriſtianitatis Authoritate Literarum Domini Papae, de Laico feodo ſuo vel debitis et Catallis, &c. ut ſupra. Et idem dici poterit de advocatioribus Eccleſiarum vel de aliis placitis, quae pertinent ad Coronam et dignitatem Domini Regis; et tunc ſic, ne teneatis placitum in Curia Chriſtianitatis de advocatione Eccleſiae, de tali loco, unde talis queritur &c. ut ſupra, quia placita de advocationibus Eccleſiarum ſpectant ad Coronam et dignitatem noſtram. T. &c. Et ſic fiet de omni jure quod pertinere poteſt ad Laicum feodum, de quo Rer habere debet cognitionem. Et eodem modo ſcribatur parti adverſae ne ſequatur, in hac forma. 4. Rex tali ſalutem; Prohibemus tibi ne ſequaris placitum in Curia Chriſtianitatis, de Laico feodo tali in Villa, vel de debitis, Catallis vel advocatione Eccleſiae, & hujuſmodi, & unde praedictus talis queritur, quod tu trahis eum in placitum talibus Judicibus, videlicet delegatis, authoritate literarum Domini Papae, vel authoritate literarum alicujus alterius Ordinarii, vel authoritate literarum alterius ſubdelegati a Iudicibus, a Domino Papa delegatis, quia hujuſinodi placita, ut ſupra, & ita quod hujuſmodi brevia ſemper conveniant brevibus ad judices tranſmiſſis.

Sunt etiam alia genera prohibitionum quam plura & diverſa, quarum quaedam ſuntBracton l. 5. c. 4. f. 404, &c. de advocationibus Eccleſiarum, ubi non agitur directè inter patronos, ut hic, ſed indirectè; ut ſi inter Rectores qui tenent Eccleſias de advocatione & donatione diverſorum Patronorum, inter ſe contendant de decimis, oblationibus, & obventionibus Eccleſiarum. Et ita quod ſi petens obtineret, poſſet patronus jacturam ſuae advocationis incurrere, fit judicibus ne procedat prohibitio in hac forma, ſi de tota advocatione fiat contentio. 2. Rex talibus ſalutem. Indicavit nobis A. quod cum B. talis Clericus, viz. tenet Eccleſiam de tali loco de advocatione ſua C. talis Clericus, viz. Clamans eam de advocatione D. trahi eum in placitum coram vobis p. 876in Curia Chriſtianitatis authoritate literarum Domini Papae. Quia vero manifeſtum eſt, quod praefatus A. jacturam advocationis ſuae incurreret ſi praedictus C. in cauſa iſta obtineret, vobis prohibemus ne in cauſa illaprocedatis, donec diſcuſſum fuerit in Curia noſtra, ad quem illorum, ſcilicet A. vel B. pertineat ejuſde in Eccleſiae advocatio, quia placitum de advocatione, &c. ut ſupra. Teſte &c. Eſt & alia prohibitio de eodem ubi agitur indirectè de parte ſicut de toto, ut ſi agant rectores de medietate alicujus Eccleſiae, vel de tertia parte inter ſe de Eccleſia quae diviſa fuit ab antiquo inter patronos, & de advocatione ratione diverſorum feodorum, & tunc fiat prohibitio in forma ſupradicta. Si autem contentio fuerit inter rectores de aliquibus decimis quae aeſtimari poſſunt uſque ad quartam, quintam, vel ſextam partem advocationis, & ultra quam partem non extenditur prohibitio ut videtur, tune fiat judicibus prohibitio in hac forma. 3. Rex talibus judicibus ſalutem. Jndicavit nobis A. quod cum B. teneat de advocatione ſua ſextam partem Eccleſiae de M. talis Abbas clamans praedictam ſextam partem de advocatione B. trahit eum in placitum coram vobis in Curia Chriſtianitatis; quia verò manifeſtum eſt quod praedictus A. jacturam advocationis praedictae ſextae partis illius Eccleſiae incurreret ſi praedictus Abbas in cauſa illa obtineret, vobis prohibemus, ne in cauſa ilia procedatis donec diſcuſſum fuerit ad quem illorum pertineat praedictae partis advocatio; quia placitum, &c. ut ſupra. Et fiat Clerico prohibitio qui ſequitur in forma quae conſona ſit prohibitioni factae Judicibus. Poterit aliquando ſine prae juditio alicu jus de conſenſu patronorum ad breve quod dicitur indicavit, ſi contingat quod decimae petantur in foro Eccleſiaſtico, quae ſunt de alterius advocatione ſive in toto, ſive pro parte majore fieri, inquiſitio in Curia Domini Regis, tanquam de advocatione propter aeſtimationem decimatum, ubi Eccleſia enormiter laeſa eſt, ut ſi Eccleſia recenter ſpoliata fuerit, in hac forma, utrum viz. talis praeſentarus à tali patrono, recentèr fuerit in ſeyſina de talibus dec▪ mis tanquam ſpectantibus ad Eccleſiam ſuam, quam tenet de praeſentatione talis patroni ſui, vel, ſi talis alia perſona inde fuit in ſeyſina tali tempore, ut de decimis ſpectantibus ad Eccleſiam ſuam talem quam tenet, de advocatione talis patroni ſui. 4. Eſt & aliud genus prohibitionis, ut cum inter patronos contentio fuerit aliquando de jure praeſentationis, & quilibet eorum Clericum ſuum praeſentaverit, & pendente praeſentatione unus obtinuerit ad cu jus praeſentationem Clericus admiſſus fuerit, ſi Clericus qui ab aliquo alio patrono praeſentatus fuerit Clericum ita admiſſum coram judicibus Eccleſiaſticis implacitaverit ratione praeſentationis ejus qui amiſit, fiat eis prohibitio talis in hac forma. 5. Rex tali Priori & judicibus ſuis ſalutem. Oſtendit nobis A. quod cum ipſe ad Eccleſiam talem vacantem aliquando praeſentaſſet, B. C. gerens ſe patronum illius Eccleſiae ad eandem Eccleſiam praeſentavit Clericum ſuum, ſcilicet D. & cum idem A. ſeyſinam praeſentandi, in Curia noſtra, &c. recuperaſſet verſus ipſum C. & B. Clericus ad praeſentationem ſuam ad mandatum noſtrum ſic admiſſus, idem D. trahit eum in placitum in Curia Chriſtianitatis coram vobis, ratione praeſentationis de ſe factae authoritate Literarum Domini Papae, et quia ea quae in Curia noſtra rite acta ſunt irritari non debent; Uobis prohibemus ne in cauſa illa procedatis ad irritanda ea qua in▪ Curia noſtrae rite acta ſunt. Teſte, &c. Item alia forma de eodem & quaſi per breve de Indicavit. 6. Rex tali Priori & conjudicibus ſuis ſalutem. Oſtendit nobis A. Prior, de N. quod cum nuper in Curia noſtra coram Juſtic. noſtris, &c. recuperaſſet verſus B. Priorem de tali loco Advocationem Capellae de M. ut pertinentem ad matricem Eccleſiam ipſius A. Prioris per recognitionem magnae A ſſiſſae inde ibi inter eoſdem in proprios uſus per ordinarium loci, cui per conſiderationem Curiae noſtrae Mandavimus proceſſum illius ſequelae, ut quod ſuum eſſet inde exquereretur, C. Clericus de N. trahit ipſum A. priorem de tali loco in placitum coram vobis, petens Capellam illam ut perſona ejuſdem, ex advocatione & donatione praedicti B. prioris de tali loco, qui advocationem illam in Curia noſtra amiſit, per recognitionem magnae aſſiſae, & tanquam inde ſpoliatus de ſicut nunquam fuit in eadem inſtitutus, ut praedictus A Prior de tali loco dicir. Et quia praedictus B. Prior de tali loco (de cujus advocatione dictus C. pe…it Capellam illam) nihil juris habet in illa, ſicut recognitum eſt per aſſiſam, et ea quae in Curia noſtra rite acta ſunt non debe. ant in foro Eccleſiaſtico ab aliquo infirmari: Vobis mandamus, quod ſi ad mandatum dicti Ordinarii vobis conſtiterit, quod praedictus C. Clericus nunquam p. 877fuit in eadem Capella inſtitutus tempore quo praedictus A. Prior de tali loco, nec ante recuperavit in Curia noſtra praedictam advocationem, Uobis Prohi…em s quod in cauſa illa quae eſt coram vobis (ut dicitur) non procedatis, quia hoc eſſet manifeſte contra Coronam et dignitatem noſtram. Teſte, &c. Item, quod ea quae in Curia Domini Regis ritè acta ſunt irritari non debent, & ubi conſenſum eſt in aliquem Clericum eo quod haeres alicujus fuerit infra aetatem, ſi Clerici primo praeſentati velint inſtitutum implacitare, tunc fiat prohibitio in hac forma. 7. Rex talibus judicibus ſalutem. Prohibemus vobis ne teneatis placitum in Curia Chriſtianitatis Eccleſiae de N. de cujus advocatione nuper placitum fuit in Curia noſtra coram Juſtic. &c. inter A. querentem, & B. Cuſtodem C. filii & haeredis A. impedientem, ratione juris quod idem B. dicebat eundem C. habere in praedicta advocatione, & unde inter eoſdem A. & B. convenit in Curia noſtra coram Juſtic. noſtris, quod uterque illorum conſenſit in E. cancellarium talem, eo quod judicium procedere non potuit, quia praedictus C. (de quo dicitur quod jus habet in praedicta advocatione) ad Chartas anteceſſoris ſui vel hujuſmodi reſpondere non poteſt, cum ſit infra aetatem. Et quia ſi placitum quod eſt coram vobis in Curia Chriſtianitis procederet, idem C. dum infra aetatem fuerit jacturam advocationis ſuae poſſet incurrere, et placita de advocationibus Eccleſiarum pertinent ad Coronam et dignitatem noſtram. Teſte, &c. Eſt & aliud genus prohibitionis ratione rerum temporalium, quae ad ipſim Regem pertinere poſſunt ratione cuſtodiae Atchiepiſcopatuum, et Epiſcopatuum vacantium, et quae occaſionem inducunt prohibendi, ſicut pro Sancto Edmund… Archiepiſcopo Cantuar. & fit prohibitio in hac forma. 8. Rex Priori & Conventui Roffen. ſalutem. Ex relatione quorundem nuper didicimus quod cum Venerabilis Pater **See here p. 829.E. Cantuar. Archiepiſcopus habeat Cuſtodiam Epiſcopatus Roffen. nunc vacantis cum omnibus exiſtibus & proficuis ad dictum Epiſcopatum ſpectantibus, vos trahitis in placitum in Curia Chriſtianitatis eundem Archiepiſcopum, authoritate literarum Domini Papae, ſuper qulbuſdam exenniis quae praeſtanda ſunt de Maneriis noſtris, et eodem modo conſuetudo quo alii annui redditus reddi ſolent Epiſcopo ſi viveret, ea quod idem Archiepiſcopus ea ſibi reddi poſtulat ratione Cuſtodiae e…uſdem Epiſcopatus tempore vacationis. Et quoniam ſi vos in cauſa illa obtineretis▪ manifeſtum eſſet nobis inde damnum incurreret ſi contingeret aliquando Archiepiſcopum Cantuar. ſimul cum Epiſcopatu Roffen. vacare, & utrumque in m…nu noſtra exiſtere, vobis prohibemus ne placitum illud ſequamini in Curia Chriſtianitatis quia hoc eſſet contra Coronam et dignitatem noſtram, er ad damnum noſtrum et praejudicium libertatis noſtrae quam habemus de Epiſcopatibus vacantlbus in Regno noſtro. Teſte &c. Et fiat aliud breve in eadem forma Judicibus ne procedant. Eſt & aliud genus prohibitionis ubi quis Clericus praeſentatus ad Eccleſiam per Dominum Regem propter inſufficientiam recuſatus fuerit, & alius idoneus inſtitutus, fi velit inquietare inſtitutum, & tunc fiat prohibitio in hac forma. 9. Rex talibus Judicibus ſalutem. Satis meminimus nos jam pridem praeſentaſſe Venerabili Pacri, E. Cantuar. Archiepiſcopo A. de N. ad Eccleſiam talem tunc vacantem, quem quidem cum idem Archiepiſcopus minus idoneum inveniſſet, ipſum ad eandem admittere recuſavit; & cum idem Archiepiſcopus à nobis licentiam obtineret de idonea perſona eidem Eccleſiae providenda, illam B. de N. viro provido, & honeſto & laudabilis converſationis contulit, cujus collationi & ordinationi de eadem factae Regium adhibuimus aſſenſum & favorem. Et cum idem A. jam priſtinae praeſentationi ad di ctam Eccleſiam de perſona ſua per nos factae adhaereat, & de qua nihil conſequi potuit propter ſuam inſufficientiam, trahit ipſum, B. in placitum de eadem Eccleſia coram vobis, Authoritate literarum Domini Papae, et quoniam injuſtum eſt et contra diguitatem noſtram quod idem A. cui fuit propter inſufficientiam inſtitutio denegata, ipſum B. implacitet & inquietet qui per ipſum Archiepiſcopum ſicut perſona idonea ad eandem admiſſus, & Canonicè inſtitutus noſtro interveniente aſſenſu & favore, Uobis prohibemus, quod de caeterò placitum illud non teneatis. Teſte &c. Et fiat breve in conſimili forma Clerico ne procedat. Eſt & aliud genus prohibitionis, cum ipſe Rex vel aliquis anteceſſor ſuus ratione alicujus vacationis alicujus Epiſcopatus, Avbatiae p. 878vel Prioratus, et in manu ſua exiſtentis praeſentaverit Clericum, & qui ad praeſentationem ſuam fuerit inſtitutus, & Epiſcopus vel Abbas, vel Prior ſubſtitutus veniat contra praeſentationem Regis vel patris ſui, tunc fiat Prohibitio in hac forma. 10. Rex talibus Judicibus ſalutem. Monſtravit nobis A. de N. quod cum teneat advocationem talis Eccleſiae de donatione 1. Regis Patris noſtri, quam ei contulit ratione talis Prioratus vacantis & in manu ſua exiſtentis, Prior illius loci jam infirmare nititur inſtitutionem illius A. de praedicta Eccleſia, quam ſic ad praeſentationem dicti Patris noſtri Canonicè eſt adeptus, & gravans & inquietans eum multipliciter, trahit eum coram vobis in Curiam Chriſtianitatis Authoritate literarum Domini Papae, de eadem Eccleſia. Et quoniam hoc eſi manifeſte in opprobrium et praejudicium Regiae dignitaris ſi praedictus Prior in cauſa illa obtineat; Uobis prohibemus, ne in cauſa illa procedatis, cum vobis et univerſis de Regno nonro notorium ſit et eſſe debet, quod Eccleſiae vacantes et pertinentes ad Collationem Epiſcoporum, Abbatum et Priorum ſede non vacante dum viverent, pertinere debent ad nos ratione cuſtodiae, tempore vacationis. Teſte &c. Et quod dictum eſt de Epiſcopatibus, Abbatibus, Prioratibus, dici poterit de Baroniis, & aliis dum fuerint in Cuſtodia Domini Regis.

Eſt etiam inter alias prohibitiones quaedam prohibitio, ubi videlicet Clericus implacitaverit Ballivum Domini Regis in Curia Chriſtianitatis, aliqua de cauſa, Bracton l. 5. c. 5eo forte quod idem Ballivus eum arreſtavit pro aliqua tranſgreſſione, et pro pace Regis, et de quo petita fuit Curia Chriſtianitatis per Epiſcopum; et forma prohibitionis talis eſt. 2. Rex talibus Judicibus ſalutem. Monſtravit nobis talis Vic. Major, praepoſirus talis Villae vel Ballivus quilibet, quod cum A. Clericum tanquàm Malefactorem & rettatum, de Roberia, & ſocietate latronum, vel inventum tali loco in Conventu & ſocietate latronum, & certa ſuſpitione rotatum, pro officii debito, & pro pace noſtra per legem terrae ſecundum Regni noſtri conſuetudinem nuper arreſtari feciſſet, quoniam etiam poſtmodum tali Epiſcopo qui ipſum petiit ſibi liberari, tanquam Clericum a Carcere & Cuſtodia noſtra fecimus liberari. Idem A. Clericus praeſatum Ballivum noſtrum, occaſione praedicta trahit in placitum, coram vobis authoritate literarum Domini Papae; et quoniam hoc eſt manifeſte co ntra Coronem et dignitatem noſtram, et etiam contra pacem noſtram quod aliquis Ballivus noſter occaſione Miniſterii ſui, vel pro aliquo quod ad conſervationem pacis noſtrae pertineat, vel pro Iuſtitia facienda, trahatur in placitum in Curia Chriſtianitatis, cum eorum facta noſtra reputemus in hac parte, vobis prohibemus &c. ut ſupra. Teſte &c. Et conſimile breve fiat Clerico qui ſequitur, & qui potius capi debeat & in priſonam mitti.

Eſt etiam breve prohibitionis in caſu ubi quis tenere ſe dicebat, per legem Angliae, Bracton de legibus Angliae. l. 5. c. 6. p. 406.& cum diſſeyſitus eſſet & tuliſſet breve de nova diſſeyſina ad ſeyſinam recuperandam, objectum eſſet ei quod recuperare non potuit, eo quod pueri ratione quorum ad vitam ſuam tenere debeat, cum Curia Chriſtianitatis illos probare velit ad legitimos, quod facere non debuit, ſecuta fuit prohibitio in hac forma. Rex tali Epiſcopo ſalutem. Oſtenſum eſt nobis ex parte A. quod cum B. nuper in Curia noſtra &c. nuper arramaverit Aſſi. No. diſſi. verſus eundem A de tenemento in tali Villa, quod idem B. dicebat ſe tenuiſſe per Legem Angliae, & idem A. per conſiderationem ejuſdem Curiae noſtrae idem receſſiſſet ſine die verſus eundem B. eo quod pueri quos habuerat de Uxore ſua tali, cujus haereditas tenementum illud fuerat, & ratione quorum puerorum idem B. clamavit tenere illud tenementum ad vitam ſuam per Legem Angliae, ſecundum regni noſtri conſuetudinem, **See here p. 819, 821.nati fuerint ante matrimonium contractum inter ipſum B. & talem uxorem ſuam, ſicut in eadem Curia noſtra recognitum fuit per confeſſionem ipſius B. & etiam contra eum praeſumptum, eo quod idem B. prius fuit in Curia noſtra cum praefata tali quam nunc dicit uxorem & cum in probatione eſſet in Curia noſtra idem B. venit cum ea ſicut ſerviens, & non ut maritus, nec aliqua facta fuit mentio in brevi per quod ipſa placitaret quod virum haberet: praedictus B. poſtea ad deceptionem Curiae noſtrae, et ad infirmandum judicium in Curia noſtra factum, trahit ipſum A. in placitum coram vobis in Curia Chriſtianitatis, Authoritate Literarum Domini p. 879Papae, ad praedictos pueros legitimandos, ut ſic per aliam viam rehabere poſſet tenementum quod amiſit, et quod pueri ſui ſic ſuccedere valeant in bonis paternis et maternis. Et cum non poſſunt judices aliqui de legitimitate cognoſcere quoad haereditaem et ſucceſſionem habendam, niſi fuerit loquela prius in Curia noſtra incepta per breve, et ibi baſtardia objecta, et poſtea ad Curiam Chriſtianitatis tranſmiſſa; vobis prohibemus quod in placito illo ulterius non procedatis, nos enim cum praedicti pueri ad nos venerint in praedicta Curia noſtra de praedicto tenemento, eis juſticiam exhibeamus, ſecundum conſuetudinem regni noſtri, ubi ſi eis baſtardia objecta fuerit, mandabimus ordinario loci ut de ipſorum legitimatione cognoſcat, ſi ad ipſum ſu…it in l ac parte cognitio demandanda. Eſt enim Prohibitio hinc conſimilis & magis aperta de quodam Waltero Muſchet, quod non valet cognitio de legitimitate quoad ſucceſſionem, niſi ſic fuerit à Curia Regis demandata, & eſt prohibitio talis. 2. Rex talibus Judicibus ſalutem. Oſtenſum eſt nobis ex parte A. quod cum Curia noſtra coram juſticiariis noſtris proximo itinerantibus in tali Com…arramavit quandam Aſſiſam mortis anteceſſoris verſus B. de quadam terra in N. idem B. timens ſibi poſſe opponi notam Baſtardiae in eadem aſſiſa, & ante praedictum adventum juſticiariorum, & antequam ei Baſtardia opponatur in Curia noſtra in eadem Aſſia, & antequam fuerit per nos ordinario loci inquiſitio de legitimitate probanda ſecundum Regni noſtri conſuetudinem demandata, literas Domini Papae ad vos directas impetravit ut de legitimitate ſua cognoſcatis, et ad probationem illius teſtes admittatis, ut per hoc remaneat haereditas ec ſucceſſio **See here p. 471, 472, 473:contra conſuetudinem Regni noſtri quae huc uſque obtinuit, ut approbata, et a ſede Apoſtolica confirmata, quod in cauſa ſucceſſionis & haereditatis petitione debet prius placitum moveri in Curia noſtra. Et cum ibi objecta fuerit Baſtardia, tunc deinde traſmitti debet Recordum loquelae & cognitio Baſtardiae ad Curiam Chriſtianitatis, ut ibi ad mandatum noſtrum de legitimitateinquiratur, quod quidem non eſt in hac parte obſervatum. Et cum hoc ſit manifeſte contra conſuetudinem Regni noſtri, quod habita vel habenda inter alios contentione de jure ſucceſſionis debeatis ad inquiſitionem de legitimatione procedere antequam a nobis hoc fuerit vobis demandatum, vobis prohibemus, &c. ut ſupra. 3. Eſt etiam alterius modi prohibitio, cum petens tenenti Baſtardiam objecerit, & ordinario loci fuerit inquiſitio demandata in perſona haeredis adinquiſitionem procedere. Rex tali Ordinario ſalutem. Oſtendit nobis A. filius & haeres B. quod cum C. in Curia noſtra coram Juſtic. B. tantum terrae, &c. per Aſſiſam mortis anteceſſoris inde ibi inter eos ſummonitam; & idem B. objecerit eidem C. Baſtardiam in eadem Curia, & cognitio vobis eſſet demandata & pendente inquiſitione illa idem B. diem clauſit extren…um, vos praeſatum A. ſilium & haeredem praedicti B. vocari feciſtis in judicium praedicta occaſione, ut in perſona haeredis defunct. procedat inquiſitio ſine alio mandato; Et quiaſi contingat quod altera partium inter quas agitur in Curia noſtra decedat, tota loquela illa cadit & remanet, nec ſuper eodem procedere poterit contra haeredem deſuncti, niſi per breve noſtrum de novo contra ipſum perpetratum, vobis mandamus quod in cognitione praedictae cauſae contra praefatum A. de caetero non procedatis, donec à nobis aliud indè habueritis mandatum. Teſte.

Quibus fieri debet Prohibitio videndum; & ſciendum quod tàm ei qui tenet placitum,Bracton 1. 5. c. … 7. f. 405. quàm ei qui ſequitur, ſive plures, ſicut judices delegati ſive ſubdelegati, ſive unus, ſicut ordinarius quicunque, ſi unus quiſequitur ſive plures, licet prima facie videatur quod ſufficere debeat ſi tantum judici fiat prohibitio, quia ſi Judex procedere noluerit, non valebit, quamvis, querens ſequi velit, quia nòn ibi erit judicium quaſi deſiciente judice; ſi autem pati tantum & ipſe ſequi voluerit, nullum erit judicium ratione ſupradicta, quia non velit ſi judex tenere vale, ſi non erit judicium, Melius tamen erit quod omnibus fiat generaliter ne Judices vel querens impunè poſſet procedere. Sed quid ſi Judices delegati alios ſibi ſubdelegaverint, & qui cognoverunt de cauſa, videndum quibus fieri debeat prohibitio, utrum viz. principalibus vel ſubdelegatis, & tunc refert utrum ita ſubdelegaverint, viz. ad certum diem, vel ſic quod ſibi reſervaverint principalia judiciorum, videlicet principium, medium & finem, ſcilicet conteſtationem & diſpenſationem ſuper conteſtationibus, & diffinitivam p. 880ſententiam, & quo caſu videtur quod locum habere debet prohibitio cum ſic ſibi aliquid reſervaverint, & ipſi authoritatem ſubdelegatis praeſtiterint, cum ipſe facere videtur cujus Authoritate fit; ſi autem ſe ad totam cauſam excuſaverint & nihil ſibi reſervaverint, tunc refert utrum hoc fecerint ante prohibitionem vel poſt. Si autem ante prohibitionem, non credentes aliquam intervenire poſſe prohibitionem, tunc ſufficit ſi prohibitio fiat ſubdelegatis. Si vero poſt prohibitionem, tunc praeſumi poſſit, quod hoc fecerit per fraudem. Et ideo tenebit prohibitio facta in perſonis eorum, quaſi nulla facta ſubdelegatione.

Propoſita exceptione contra juriſdictionem (ut praedictum eſt) & cum illam admittereBracton de legibus & conſuetudinibus Anliae. 1. 5. c. 8, 9. recuſaverint, ſuperveniat prohibitio, & facta examinatione an eorum ſit juriſdictio vel non, decreverit ſuperſdendum, tunc remancat querentis proſecutio: Si autem dubitaverint utrum ſuperſedendum ſit vel non, ſolent judices aliquando juſticiarios conſulere, utrum procedere poſſent, vel neceſſe haberent ſuperſedere, & utrum ad eos pertinet cognitio, vel non pertinet, & quo caſu fuit eorum conſultationibus per judices multis modis reſponſum, ſecundum quod prohibitio locum habere debet vel non habere, & fit breve hujuſmodi de reſponſione facienda ſub nomine Juſticiariorum. 2. Viris Venerabilibus, vel dilectis ſibi in Chriſto tali & conjudicibus ſuis ſalutem. Literas veſtras ſuſcepi continentes, quod cum quaedam cauſa quae vertitur coram vobis inter A. Priorem & Conventum talem, & B. talem Clericum, vel Laicum, facta vobis editione (ut dicitis) ſuper nova Garba terrae ipſius B. praedictis A. Priori & Conventui quondam in perpetuam Eleemoyſynam collata, Authoritate literarum Domini Papae exanimi veſtro ſit commiſſa, et cum ex earundem Authoritate Literarum in eadem cauſa jam inceperitis procedere: Idem B. de Laico feodo ſuo in Curia Chriſtianitatis procedere, vobis Literas Domini Regis prohibitorias porrexerat, un…è à nobis Conſilium requiritis vel petitis▪ utrum in cauſa illa procedendum ſit vel ſuperſedendum? ad quod vobis vel conſtitutioni veſtrae duximus reſpondendum, vel aliter ſic. Deſiderio igitur veſtro in hac parte ſtisfacere cupientes, vel volentes Conſultationi veſtrae in hac parte ſic duximus reſpondendum, quod ſi praedictus A. Prior Conventus novam garbam illam, aliquo tempore perceperunt, & inde in poſſeſione pacifica fuerint per aliquod tempus & indè ſpoliati injuſtè, ſuper reſtitutione illius novae Garbae ſi vobis hoc conſtiterit in veritate, in foro Eccleſiaſtico ſecurè poteſtis procedere non obſtante Regia prohibitione. Si autem in poſſeſſione in…è non fuerint, nec inde recenter ſpoliati injuſtè, tunc magis expedit vobis ſuperſedere quàm procedere, quia ſi procederitis, hoc eſſet in praejudicium Regiae dignitatis. Fiat quandoque reſponſio conſultationibus ſub nomine Regis, quandoque ſub nomine Juſticar. brevius tamen & rectius poterit Conſultationibus reſponderi examinata judicum conſultatione hoc modo. Talibus Judicibus ſalutem. Inſpectis Literis veſtris quas nobis tranſmiſiſtis, & plenius intellectis (ſine praejudicio melioris ſententiae) conſultationi veſtrae duximus reſpondendum, quod ſi res itaſe habet ſicut in conſultatione veſtra nobis expoſuiſtis, videtur nobis, quod in cauſa iſta benè poteſtis procedere non obſtante Regia prohibitione. Eſt etiam alius modus Conſultationis & reſponſionis per M. de B. quod prohibitio locum non habet inter Eccleſiaſticas perſonas, ut ſi viri Religioſi teneantur alicui Clerico in annuo redditu per Chartam & ſub proteſtatione Sacramenti, ſi Clericus velit agere in foro Eccleſiaſtico. 3. Tali N. & Conjudicibus ſuis talibus ſalutem. Literas conſultationis veſtras benignè ſuſcepi, & qua decuit diligentia inſpexi, & quibus inſpectis & intellectis, vobis & conſultationi veſtrae ſic duximus reſpondendum; quod cum juri Canonico ſit contrarium quod ſi Clericus Clericum & maximè viros Religioſos convenerit coram judice Eccleſiaſtico, quod iidem Religioſi quaſi religionis ſuae immemores, & de Eccleſia (ſalva pace eorum) malè ſcientes ut negotii proceſſum impediant, & judicium Eccleſiaſticum ſubterfugiant, & maximè ſuper annuo redditu per eorum Chartam, & juramento obligati, ad prohibitionem Regiam malicioſe recurrant, advertat diſcretio veſtra quod in caſu propoſito non obitat Regia prohibitio, & procedatis ſecurè, ne ſubterfugiendi detur pernicioſa occaſio: quia ſi ipſi conveniantur in ſeculari judicio, ſe ibi tuerentur fori privilegio, quia fortè dicerent quod Clerici eſſent, & ideò quod non tenerentur reſpondere in foro ſeculari ratione ordinis Clericalis & perſonae ſuae; & ſic videtur quod cauſa ſecularis & res trahitur ad forum Eccleſiaſticum propter privilegium perſonae Eccleſiaſticae quod eſſe non deberet (ut videtur) quia ſi illud privilegium haberet pro ſe ne p. 881reſponderet in foro ſeculari, meritò illud contrà ſe haberet, ne ei in eodem foro reſpondetur. Nec etiam valere deberet (ut videtur) illud quod ſuperius dictum eſt quod propter recentem ſpoliationē mutari debet juriſdictio de re temporali non magis de reddito quàm de Laico Feodo ubi remedium habere poſſet in foro ſeculari per Aſſiſſum novae diſſeyſinae, vel hujuſmodi ſecundum quod redditus fuerit talis vel talis.

Ut autem Conſultationibus Judicum melius poſſit reſponderi, videre non eſt inutile,Bracton l. 5. c. 9. f. 406. ubi & quando locum habere debeat Prohibitio, & de quibus rebus, & quando non: Et ſi non in toto, in parte tamen per exceptionem. Et ſciendum, quod locum habet Prohibitio ne judicium procedat in foro Eccleſiaſtico quandoque ratione perſonarum & rei de qua agitur, ut ubi cognitio mere pertinet ad Coronam et dignitatem Regiam, ut ſi Laicus Laicum implacitaverit coram Judice Eccleſiaſtico de aliquo Laico feodo, vel de aliquo quod ad Laicum feodum pertineat, quia Juriſdictionem Regiam in hac parte mutare non poterit aliquod privilegium ſicut privilegium cruceſignatorum, vel alicujus alterius, etiam etſi Rex hoc vellet, diſſimulat tamen hoc quandoque, quamvis hoc ſit contra privilegium Coronae et dignitatis ſuae. Item, Juriſdictionem ſuam non mutat fidei interpoſitio, Sacramentum praeſtitum, nec ſpontanea renunciatio partium quamvis ſibi ipſis in hac parte praejudicent per conſenſum. Et illud idem dicendum erit de debitis & catallis quae non ſunt de Teſtamento vel Matrimonio, vel eorum ſequela. Item locum habet Prohibitio ratione perſonarum vel rei, ut ſi Clericus Laicum vel Laicus Clericum in foro Eccleſiaſtico traxerit de aliquo praedictorum. Item ratione rei tantum, ut ſi de aliquo praedictorum Clericus in foro Eccleſiaſtico Clericum traxerit in placitum, quia ſi Judex Eccleſiaſticus inter tales judicaverit, judicium ſuum executioni mandare non poterit quia non eſt Vicecom. nec alius Miniſter qui in executione facienda ei obtemperet. Et ſi ipſe exequi voluerit, locum habebit contra ipſum Aſſiſa novae diſſeiſinae, & contra eum qui ſequitur de Laico feodo, dico ad differentiam liberae eleemoſynae quae magis propriè dicitur libera cum ſit quaſi Deo dedicata, ſicut terra data Eccleſiae nomine dotis tempore dedicationis, quae magis privilegiata eſt, & cujus cognitio ad forum ſpectat Eccleſiaſticum, quam ſit pura & libera eleemoſyna data Eccleſiis & viris religioſis, & de qua juriſdictio & cognitio pertinet ad forum ſeculare. Item locum habet Prohibitio ratione rei, ſicut de Laico feodo, quod alicui deſcendit ex cauſa ſucceſſionis. Ut ſi Judex Eccleſiaſticus cognoſcere vellet de ſucceſſione ad querel…m Clerici vel Laici, locum habet Prohibitio ratione rei. 2. Item, & eodem modo ratione contractus, ut ſi Clericus contrahat cum Laico in cauſa alicujus emptionis & venditionis de aliqua re ſeculari, de qua cognitio pertinent ad forum ſeculare. 3. Item, & eodem modo locum habet Prohibitio ratione delicti, ut ſi Clericus delinquat contra Clericum vel Laicum, vel Laicus contra Laicum in re temporali; ratione delicti vel facti, pertinet cognitio ad forum ſeculare, tàm in actione injuriarum quàm criminis, dum tamen civiliter agatur, & in quibus caſibus omnibus Judex ſecularis habet cognitionem & coertionem, & Judex Eccleſiaſticus non niſi per diſſimulationem. Si autem criminaliter agatur & ſuper crimine Judex Eccleſiaſticus non habebit Juriſdictionem, licet habere debeat judicii executionem. In cauſa enim ſanguinis judicare non poteſt nec debet, ne committat irregularitatem; pertinet igitur (ut videtur) ad Judicem ſecularem cognitio, & ad Judicem Eccleſiaſticum judicii executio, quia Judex ſecularis degradare non poteſt, non magis quam ad ordines promovere, ſicut ſuperius dictum eſt in parte.

Quando & in quibus locum non habeat Prohibitio dicendum. Et ſciendum, quodBracton l. 5. c. 10, & 11. fol. 407, 408, 409. locum non habebit Prohibitio in Curia Chriſtianitatis de aliquo ſpirituali, vel ſpiritualitati annexo, ſive agatur inter Clericos, ſive inter Clericum & Laicum, vel ubi agatur ex cauſa Teſtamentaria vel Matrimoniali, vel de aliquo de quo ſit poenitentia injungenda pro peccato. Item locum non habebit Prohibitio ſi in Curia Chriſtianitatis agatur de aliquo tenemento, quod ſi ſacrum, et pex Pontifices Deo dedicatum, ſicut ſunt Abbatiae, Prioratus, & Monaſteria & horum Coemiteria. Item quaſi ſacra, quia ſpiritualitati annexa, ſicut ſunt terrae datae Eccleſiis tempore dedicationis, cum aedificiis in eadem contentis & in pertinentiis eorum: Unde ſi Eccleſia vel Monaſterium de hujuſmodi terra in dotem data, vel de ejus pertinentiis ſicut de communi… paſturae, & hujuſmodi fuerit ſpoliata, ſi in foro Eccleſiaſtico de reſtitutione agatur, locum non habebit Prohibitio, quod quidem non eſt intelligendum de libera eleemoſyna quamvis ſit pura. Nota quod non jacet Prohibitio in dote Eccleſiae, jacet tamen in libera & pura eleemoſyna. Et de hac materia habetis de term. Paſch. Anno. p. 882Regis H. 15. in Com. Somerſ. de Richardo perſona de Hideford. Et ad hoc facit expreſsè, quod habetis de term. S. Hilar. Anno Regis H. 8. in Com. Bedf. de Gylberto perſona de Denham. Item nec locum habebit Prohibitio ſi in foro Eccleſiaſtico agatur & hoe ratione perſonarum, ſicut de catallis Clericorum els violenter ablatis, ut de term. S. Hilar. Anno Regis H. 8. in Com. Cornub de Ewerino de le Lind. Item locum non habebit Prohibitio fi de decimis agatur, vel ſi erratum fuerit in forma Prohibitionis, ut ſi fiat Prohibitio de debitis, ubi fieri debet de catallis, vel è contrario, ut de term. S. Hilar. Anno Regis H. 6. in Com. Warr. de quodam praecentore Lyncoln. ſed contra de decimis, quod locum habet Prohibitio ſi decimae patantur, vel earum partium ſi vendantur ex venditione, ut de term. S. Mich. Anno Regis H. 9. incipiente 10. in Com. Ebor. de Richardo perſona de Mapeldon. Sed hoc ſolvitur ſic, quod in primo caſu conventus fuit primus & principalis debitor, ubi locum non tenuit Prohibitio, & in ſecundo caſu conventi fuerint fidejuſſores & implacitati cum ipſe principalis debitor ſolvendo eſſet, & ubi poſt Prohibitionem judicatum fuit in foro ſeculari, quod perſona ſe caperet ad principalem debitorem, qui ſolvendo fuit, & fide juſſores inde quieti. Et unde videtur, quod ſi principalis debitor ſolvendo non eſſet, quod perſona agere poſſet in foro Eccleſiaſtico contra fidejuſſores non obſtante Prohibitione. Item locum non habebit Prohibitio in cauſa Teſtamentaria vel Matirmoniali, quia hujuſmodi genera placitorum ſpecialiter excipiuntur, cum ſint ſpiritualia vel ſpiritualibus annexa. Item, nec de aliquibus quae ſunt eis acceſſoria, vel annexa; acceſſaria dico, ſicut eſt obligatio fide juſſionis ut in venditione decimarum, de qua ſuperius dictum. Item de promiſſionibus factis de pecunia danda ob cauſam Matrimonii in initio contractus nomine maritagii. Secus autem ſi tenementum promittatur. Et quod hujuſmodi pecunia peti poſſit non obſtante Prohibitione, inveniri poterit determino S. Mich. Anno Regis H. 14. incipiente 15. in Com. Suff. de Hugone de Monte Cauſa. Ad idem facit, quod habetis de termino S. Trinitatis Anno Regis H. 15. in Com. Oxon. & unde Prior de Berncestre fuit Judex. Et ſemper vivendum erit propter quid aliquid factum ſit vel permittatur. 2. Item ratione acceſſionis in cauſa Teſtamentaria non habet locum Prohibitio, ſi pecunia legetur & petatur, ut debitum in foro Eccleſiaſtico ex cauſa Teſtamentaria. Item nec locum habebit Prohibitio, ſi teſtator pecuniam ſibi debitam legaverit, dum tamen debitum in vita teſtatoris recognitum ſit & probatum, quia hujuſmodi pecunia inter bona teſtatoris connumeratur, & pertinet ad executores. Si autem petatur debitum per executores, de quo debitores in vita teſtatoris confeſſi non fuerint nec convicti, vel nec poſt mortem gratis recognoverint, hujuſmodi debitum inter bona teſtatoris non connumeratur, etſi ab executoribus vel ab haerede in foro Eccleſiaſtico petantur, locum habebit Prohibitio, & in foro ſeculari oportebit agere; hujuſmodi enim actiones haereditariae ſunt & pertinent ad haeredes, & ideo legari non poſſunt, & ſicut dantur haeredibus contra debitores non executoribus, ita dantur actiones creditoribus contra haeredes & non contra executores. 3. Et quod actiones legari non poſſunt nec Judices Eccleſiaſtici inde recognoſcere, nec executores petere debitum quod in vita teſtatoris non eſt recognitum, probatur de termino S. Hilar. Anno Regis H. 6. in Com. North. de Radulpho perſona de Irclinbourghe, & quod actiones legari non poſſunt necinter bona teſtatoris connumerantur, maximè de antiquo debito, probatur de termino Paſchae Anno Regis H. 15. in Com. Eſſex de Gervaſio de Aldermanbury. Ad idem facit, quod habetis de termino Paſchae Anno Regis H. 16. in Com. South. de Eugelardo de Cygoiny. 4. Item nec locum habet Prohibitio in cauſa Teſtamentaria, ſi catalla legentur & inde agatur in foro Eccleſiaſtico. Item nec ſi in Civitatibus & Burgis legentur domus vel aedificia quae habuit teſtator de perquiſito, cum ſint quaſi caralla teſtatoris. Secus tamen eſt in quibuſdam locis ſi proveniant ex deſcenſu anteceſſoris, in quibuſdam locis ſicut in Civitate London. ubi locum habet Prohibitio ſi inde agatur. Item locum non habet Prohibitio, ſi legetur uſus fructus alicujus terrae, ut ſi teſtator aliquam terram tenuerit ad terminum annorum & uſum fructum legaverit, quia uſus fructus inter catalla connumeratur, tenemento in ſuo ſtatu duraturo ſicut Laicum feodum. Sed cum terra ad terminum ita alicui data fuerit, refert utrum teſtatori tantum, vel teſtatori & haeredibus ſuis. Si autem teſtatori tantum, tunc poterit teſtator in vita dare & in morte legare ſine praejudicio haeredum. Si autem ſibi & haeredibus ſuis non ſic niſi in vita dederit, ubi haeredes tenentur ad Warrantiam, & eodem modo ſi legaverit expreſsè, ſi autem nullam mentionem inde fecerit, tunc tranſit uſus fructus ad haeredes. 5. Item locum non habet Prohibitio p. 883ubi quis de facto & conſenſu ſuo proprio effectus eſt alterius Juriſdictionis, ſcilicet quantum ad ſeipſum, ſed non quantum ad Regem ad quem pertinet juriſdictio ſecundum quod ſuperius dictum eſt, & ibi judicium de renunciatione, quod non poteſt quis in praejudicium alterius renunciare, factum tamen fuit contrarium, ut in Rotulo de term. Paſch. Anno Regis H. 16. in Com. Devon. de Thoma de Bntryler, Alfrido in Cottone, quod renunciatio aliis praejudicat quàm renuncianti. Item & eodem modo non habebit locum Prohibitio, ſi quis effectus fuerit de alterius juriſdictione de facto ſuo proprio per Appellationem, ut ſi implacitatus fueri coram Judice Eccleſiaſtico, & non ſuo, appellaverit ad alium Judicem non ſuum, ſi ad Prohibitionem Regiam convolaverit ratione rei ſecularis qua petitur, quantum ad perſonam ſuam audiri non debet, licet non quantum ad perſonam Regis, ut ſupradictum eſt, quia quos ſemel approbavit eos poſt reprobare non poteſt. 6. Item locum non habebit Prohibitio de recenti ſpoliatione, ut ſi Clericus Clericum ſpoliaverit de decimis vel aliis de quibus cognitio pertinet ad forum Eccleſiaſticum, quia de hujuſmodi reſtitutione non generatur praejudicium patronis, quantum ad jus advocationis. 7. Item nec locum habet Prohibitio in cauſa reſtitutionis cum Eccleſia recenter ſpoliata fuerit de aliqua libertate quae ei conceſſa fuerit tempore dedicationis, ſicut habendi rationabile Eſtoverium in boſco patroni, ſicut ad housbote & heybote, & ad ardendum & hujuſmodi. Item habendi communia Paſturae ratione terrae datae Eccleſiae in dotem: recenter dicitur, quia ſi non eſt recenter, aliter erit. Item nec locum habebit Prohibitio, ubi quis negligens & juris ſui contemptor tardius ſibi proſpexerit quam deberet, quia tunc primo tulit Prohibitionem cum proventum eſſet ad ſententiam diffinitivam ferendam, vel fortè cum lata eſſet ſententia, quia ex tunc non eſſet qui ſequeretur placitum, quia prius fuit placitum, vel Judex qui placitum teneret, quod poſt Prohibitionem non fuit ſecutum, quod quidem querens propriae poterit imputare negligentiae, quod ſi tempeſtivè feciſſet non eſſet ei implacitandum, & quod judicibus non ſit negligentia querentis imputanda, habetis de termino Sancti Hilar. Anno Regis H. 10. in Com. North: de Richardo Olive.

Sunt revera Judices qui cum citatus comparuerit de re ad cognitionem ſuam nonBracton 1. 5. 6. 11. f. 408. pertinente, ut Prohibitionem evadere poſſint, facta editione ſine ſcriptis et denegato ei beneficio deliberationis, faciunt ei tres commonitiones quamlibet poſt aliam, primo die litis, & ubi ſatisfecerit eorum voluntari innodant eum vinculo excommunicationis, & pendente prohibitione, cum talis in hujuſmodi excommunicatione perſtiterit per 40. dies, ut prohibitionibus proſecutionem evadant, ad impetrationem eorundem judicum ſignificavit ordinarius Regi, quod talis in excommunicatione extitit per tantum tempus, & procurat captionem per hoc breve. 2. Excellentiſſims Domino ſuo H. Dei Gratia, &c. talis N. permiſſione divina Exon. Epiſcopus ſalutem in co qui dat ſalutem Regibus. Serenitati R giae praeſentibus intimamus, quod A. de N. propter ipſues contumaciam manifeſtam excommunicationis vinculo innodatus per 40. dies & amplius in excommunicatione perſeverans, Eccleſiaſticae negligit parere Cenſurae, Claves Eccleſiae contemnendo. Quia vero Regia Majeſtas eorum ſolertiam reprimere conſuevit qui Eccleſiaſticis praeceptis obedire negligunt, & mandatis Celſitudinis veſtrae, brachium invocamus, rogantes attentius quatenus Dei & honoris Eccleſiae intuitu, quod minus valet Eccleſia in hac parte dignetur Regia ſupplere majeſtas. Conſervet vos altiſſimus. Si autem ſit qui conqueratur Domino Regi quod ordinarius judex, vel delegatus malicioſe procuraverit captionem, quo minus ſequi poſſic ſuam prohibitionem, ſtatim fiat breve Vicecom. de non capiendo talem in hac forma. 3. Rex Vic ſalutem. Oſtendit nobis, A. quod cum B. perſona de tali loco implacitaſſet eum Curia Chriſtianltatis, coram Archdiacono tuli & officiali tali, de quodamprato vel aliquod tale quod est Laicum feodum ipſius A. & idem A. tuliſſet eidem Archdiacono & Officiali ſuo breve noſtrum de prohibitione ne placitum illud tenm et, & eidem B. perſonae aliud breve noſtrum ne illud ſequeretur, & poſtmodum reſistere voluerit, tuliſſet breve nostrum de attachiando eos, ipſe Archdiaconus & Officialis & perſonae ut procellum prohibitionis noſtrae quam idem A. ſecutus eſt fraudulenter impedireut ſuggeſſerunt tali Epiſcopo, quod idem A. excommunicatus fuit, & per 40. dies & amplius in excommunicatione illa contumaciter perſeveravit, ad quorum fraudulentam ſuggeſtionem idem Epiſcopus impetravit à nobis Breve noſtrum de capiendo ipſum A. praedicta occaſione. Et quia non debet fraus ſua alicui patrociniari nec valere, tibi praeci imus, quod ipſum A. occaſione Brevis noſtri, quod tibi venit de capiendo eum non capias, quo magis impediatur in cauſae ſu… proſecutione, & ſioccaſione Praedicta captus p. 884fuerit ipſum ſine dilatione facias deliberari. Et ſi praedictus Archidiaconus, Officialis, & perſona Laicum feodum habuerint in Balliva tua, & idem A. fecerit te ſecurum … clamore ſ… proſequendo, tunc illos ponas por Vadium & ſalvos Plegios, quod ſint coram nobis tali loco tali die, inde reſponſuri, & habe as ibi, &c. Teſte, &c. 4. Cum autem quis meritis ſuis ex gentibus juſte excommunicatus fuerit, & ad mandatum Ordinarii captus & impriſonatus, non erit per Dominum Regem, nec per alium deliberandus antequam Deo & Eccleſiae ſatisfecerit competenter. Sed ſi cum hoc fecerit vel cautionem praeſtiterit de parendo juri & **Without any Oath to that purpoſe, ſince exacted againſt …aw.ſatisfaciendo competenter, & Ordinarius ulterius ipſum malitioſè in priſona detineri fecerit, ex tunc pertinebit ad Regem deliberatio proper malitiam dum tamen procedat ſatisfactio, vel ſufficiens ††See Regiſter, pars 2. …. 65, 66. Fitz. Nat. Brev. …. 63, 64.cautio de ſatisfaciendo (ut praedictum eſt) quod prius fieri non deberet, niſi tunc demum cum ipſe Rex Literas Ordinario de ſatisfactione reciperet, & in hoc caſu fiat Breve Vic. in hac forma. 5. Rex Vic. ſalutem. Oſtenſum eſt nobis ex parte A. de N. qui meritis ſuis exigentibus, vel propter manifeſtam contumaciam ſuam excommunicatu… fuerit, & ad praeceptum nostrum captus & in priſona noſtra detentus, eo quod per 40. dies & amplius in excommunicatione illa contumaciter perſeveravit; Donec Deo & Eccleſiae ſatisfecerit competenter, paratus ſit Deo & Eccleſiae ſatisfacere; talis Ordinarius facit eum malitioſ… in priſona detineri ad gravamen & dampnum ipſius A. non modicum. Et quoniam in hac parte **Nota.propter malitiam ipſius Ordinarii ad nos pertinet deliberatio; Tibi praecipimus, quod ſi idem A. eidem Ordinarii tali ſufficientem fecerit ſecuritatem de parendo juri & ſatisfaciendo competenter Deo & Eccle…iae, tunc illum A. ſi…e dilatione facias deliberari. Et ſi Ordinarius hoc r…cuſaverit, tunc tu ipſe vice noſtra capta ſecuritate (ut praedictum eſt) illum ſine dilatione deliberari facias. Cum autem ad Prohibitionem Judices ſuperſedere noluerint, nec ille qui proſequitur à proſecutione deſiſtere, attachientur omnes, quod ſint coram Rege, vel Juſtic. ſuis de Banco, vel Itinerantibus, per tale Breve ad respondendum, quare, &c.

Rex Vic. ſalutem. Si A. fecerit te ſecurum de clamore ſuo proſequendo, tunc pone per Bracton l. 5. c. 12. fol. 409.Vadium & ſalvos Plegios B. talem Ordinarium, quod …it coram nobis vel Juſtic. noſtris apud Weſtm. vel coram Juſtic. noſtris ad primam A…iſam, &c. oſtenſurus, quare tenuerit placitum in Curia Chriſtianitatis de Laico feodo ipſius A. in tali Villa contra Prohibitionem noſtram, vel de advocatione talis Eccleſiae, vel de debitis & catallis, quae non ſunt de Testamento vel Matrimonio, & hujuſmodi pone per Vadium & ſalvos Plegios. Et quod tunc ſit ibi …ſtenſurus quare ſecutus eſt idem placitum in eadem Curia Chriſtianitatis, contra prohibitionem noſtram, & habeas ibi nomina Plegiorum, & hoc Breve. Teſte, &c. Et ita fiunt Brevia de Attachiamento quae conveniant cum Brevibus de Prohibitione. Si autem fieri debeat Attachiamentum de Judicibus Delegatis, vel Subdelegatis, tunc fiat breve in hac forma. 2. Rex Vic. ſalutem. Si A. fecerit te ſecurum de clamore ſuo proſequendo, tunc pone per Vadium & ſalvos Plegios B. C. D. (nominibus propriis expreſsè, videlicet B. Epiſcopum, vel Abbatem, vel Priorem talem, Archidia…onum talem, & D. Officialem talem) quod ſint coram nobis, vel Juſtic. noſtris, &c. ut ſupra, oſtenſuri, quare tenuerunt placitum in Curia Chriſtianitatis de Laico feodo & hujuſmodi, &c. ut ſupra, Authoritate Literarum Domini Papae, et hujuſmodi contra Prohibitionem noſtram. Pone etiam per Vadium & ſalvos Plegios, quod tunc ſit ibi ostenſurus, quare ſecutus est idem placitum in Curia Chriſtianitatis, contra Prohibitionem noſtram. Et habeas ibi, &c. ut ſupra. Et ita fiat Attachiamentum ſi Judices & ille qui ſequitur manentes fuerint in eodem Com. ſi autem in diverſis, tunc fiant Brevia diverſa ſingulis Vic. per ſe. 3. Si autem ad diem non venerint, tunc aut Vicecomes mandat, quod attachiati ſunt, in quo caſu attachientur per meliores Plegios, & quod diſtringantur per omnes terras, &c. quod ſint ad alium diem, & obſervetur ordo attachiamentorum ſicut obſervatur in aliis actionibus perſonalibus. Si autem mandaverit Vicecomes, quod Clerici ſint, & Plegios invenire noluerint, nec Laicum feodum habuerint per quod poſſint diſtringi, tunc mandetur Ordinariis & Epiſcopo, quod faciant eos venire ſicut alibi in actionibus perſonalibus obſervatur regulariter. Verum eſt, quod Judex Clericus cognitionem non habet de Laico feodo alicujus. Sed quid dicitur de tenementis quae ſunt in Civitatibus & Villis, quae legari poſſint ſicut Catalla ſive Tenementa ſicut de perquiſito, vel haereditas deſcendens, an locum habeat Prohibitio? Videtur quod non, quia de voluntate teſtatoris qui legare poteſt hujuſmodi, de jure communi effecta ſunt hujuſmodi tenementa quaſi catalla teſtatoris, & ideo non habet locum Prohibitio. Item de hoc, quod dicitur de Laico feodo talis oportet, quod ille qui queritur doceat Laicum tenementum illud eſſe ſuum. Et unde p. 885ſi quis teneatur alicui Domino ſuo ad redditum aliquem, tenens prohibitionem non habebit, quia redditus erit ipſius Domini non tenentis. Si autem de hujuſmodi▪ non fiat prohibitio, cum ſint quaſi catalla vel pecunia promiſſa ob cauſam matrimonii, non habet locum prohibitio, cum illud quod principale eſt trahat ad ſe debitum, & catalla quaſi acceſſoria teſtamento vel matrimonio. Item, ſi fiat prohibitio ut de laico feodo, non valet de jure, nec quantum ad petentem redditum, nec quantum ad tenentem tenementum de quo provenit, quia laicum & feodum verſum eſt in Catallam & cauſa teſtatoris, ut cum legaretur ex tali cauſa obtinuerit. Item, incipit tale tenementum eſſe Laicum feodum & non ante, quod non erit de decimis, cum ſemel efficiantur Laicum feodum, nunquam reincipient eſſe decimae, & haec vera ſunt ſecundum Biaſtos, ſed contra de termino S. Mich. Anno Regis H. filii Regis I. ſecund. incipiente tertio in Com. Kanc de Matilda filia Simonis, quae atta chiata fuit, quia ſecuta fuit placitum, & Abbas Sancti Auguſtini, & Prior Sanctae Trinitatis Cantuarienſis, & Prior Sancti Gregorii Judices, qui tenuerint placita de quadam domo quam Matilda petiit, ex cauſa teſtamentaria London. Et unde Simon filius Simonis queſtus fuit, quod laico feodo ſuo ibi defenderunt omnes, & ad judicatae fuerunt leges ſed remiſſae, cum ad petitionem legati, & Judices ſecuritatem praeſtiterunt quod ulterius non procedant, ſed quale remedium habebit legatarius in foro laicali. Et ſciendum quod ſemper locum habet prohibitio quouſque diſcuſſum fuerit, in Curia Regis utrum Legata fuerit vel non? Et tunc primò procedant Judices de licentia, quia ipſi non poſſunt aeſtimare ab initio.

Cum autem partes comparuerint in judicio, tam querens, quam ille de quo queritur,Bracton de legibus & Conſuetudinibus Angl. l. 5. c. 13. p. 409. 410▪ & Judices, vel quidam illorum, proponat querens intentionem ſuam in hunc modum. Ego A. conqueror de B. quod me injuſte vexavit & gravavit trahendo me in placitum in Curia Chriſtianitatis de laico feodo meo, ſcilicet tali, & exprimat qualitatem terrae, vel hujuſmodi, vel alterius tenementi, vel ſi de debitis & Catallis, quae non ſunt, &c. tunc exprimat cujuſmodi debita, & cujuſmodi catalla, de quibus implacitatus fuerit, & quod hoc fecerit, contra prohibitionem, & unde damnum ad valentiam, &c. 2. Item, ad intentionem ſuam confirmandam & juvandam proferat aeditionem e… factam in judicio & in ſcriptis redactam, ſi poſſit quod porrexit ei prohibitionem Domini Regis tali loco, tali die in pleno Conſiſtorio tali, & ipſi nihilominus proceſſerunt ad proſecutionem ipſius de quo queritur, ita quod admiſerunt probationes teſtium & hujuſmodi, vel quia ipſe querens noluit obtemperare judicatis, excommunicaverit eum non obſtante prohibitione ſua, & inde ſtatim producat ſectam ſufficientem, d…os ad minus, vel tres, vel plures, ſi poſſit. Et ſi de veritate dubitetur, examinentur diligenter, de die, & loco, & aliis Circumſtantiis ſecundum quod obſervatur de teſtibus porducendis, qui ſi in examinatione facienda inventi fuerint diſcordes, perinde erit ac ſi nullam ſectam produxerit, & undè ad ſimplicem vocem querentis non habent Judices neceſſe, nec pars de qua queritur, defendere ſe per legem. Sed quoniam deficere poſſit probatio licet jus non deficiat, cum tales fuerint abſoluti fortè pro defectu probationis, dicatur eis; quod quicquid actum fuerit, non procedant de aliquo placito quod pertinet ad Coronam & dignitatem Regiam. Si autem in omnibus inveniantur concordes, audire debent Juſtic reſponſiones Judicum & partes. Reſpondere itaque poterunt multis modis, vel quod locum habere non potuit prohibitio, quia res quae acta eſt, merè ſpiritualis eſt, vel ſpiritualitati annexa, & hoc docere poſſunt per aeditionem factam, ut cauſa fuerit, teſtamentaria vel matrimonialis, in quo caſu in nullo praeſumptum eſt contra Regiam dignitatem, & ſic abſolvi poterunt ab obſervatione judicii. Si vero per aeditionem vel confeſſionem conſtiterit, quod res de qua actum fuerit▪ merè fuit temporalis, ita quod cognitio pertinet ad Regem, benè poterunt defendere contra quer…ntem & ſectam ſuam, quod nunquam proſecuti fuerint poſt prohibitinem, ſi quam inde habuerint, vel quod nullam habuerint omnino prohibitionem. 3. Et quo caſu vadiet legem quilibet ſe …2 manu, qua vadiata & plegiis inventis de lege facienda, dabitur eis dies ad legem faciendam, ad quam ſi voluerint, poſſunt ſe eſſoniare, & habebunt àlium diem per Eſſoniatores ſuos. Et ſi ad diem ſibi datum non venerint, nec ſe aſſoniaverint, pro convictis habebuntur, judicium habebunt, & damna querenti reſtituent. Cum autem comparuerint & producant compurgatores ſuos, quamvis familiares & amicos, ſecundum quod ſecta producta fuerit de familiaribus & amicis, facilius enim admittuntur purgatores alicujus ad legem & defenſionem propriam quàm recognitores ad recognitionem, & non eſt neceſſe quod omnes p. 886ſint ejuſdem ordinis, conditionis, vel dignitatis cujus eſt ille qui legem vadiat; ſufficit enim ſi fideles ſint & bonae opinionis, ut ſi Epiſcopus, Abbas vel Prior ad legem teneatur, non oportebit, quod omnes compurgatores ſint Epiſcopi, Abbates, vel Priores, nec ſi Clerici ſint ordinati, Milites, vel conjungati dum tamen alio modo ſint idone…, ut praedictum eſt 4. Formantur autem verba legis ſecundam formam Recordi ſicut in omnibus aliis legibus faciendis obſervatur, in qua ſi quis eorum defecerit, ſi laicus fuerit, pro convicto habeatur de eo quod imponitur, et Gaulae committatur, ſicut praeſumptor contra Regiam dignitatem, ac ſi crimen leſae Majeſtatis commiſiſſet. Si autem Clericus aliquando, cum eo mitiùs agitur de gratia, ob reverentiam ordinis Clericalis. Si autem convicti, damna reſtituent querenit, adhibita tamen taxatione aliquando debita ſecundum quod Juſtic. viderint juſium. 5. Refert (ſecundum quoſdam) quis prius ſe purgaverit, Index, vel ille de quo queritur. Dicunt, quidam quod ſi Index ſe purgaverit prius unus vel plures, quod ille qui ſecutus eſt non propter hoc liberabitur, & quod quilibet in hoc caſu defendat cauſam propriam, licet videatur prima facie, quod non eſt qui ſequatur, cum non ſit qui teneat placitum (quod non eſt verum ſecundum quoſdam) ſed vice verſa, ſi ille qui ſequi debeat ſe purgaverit, Judices pro hoc liberantur, cum non ſit qui teneat placitum, cum non ſit qui ſequatur, quod non eſt ipſo caſu, ubi quis ſequi poterit de facto ſuo & voluntate, licet Index in probatione defecerit, ille qui ſequitur non eſt propter hoc condemnatus, nec eodem modo ſi unus ex pluribus Judicibus quia quilibet in hoc caſu deſendat cauſam ſuam propriam ſecundum quod legitur F. ad legem Julianam de adulterinis lege ult. Denunciaſſe C. Quare ubi dicitur quod expectabit mulier ſententiam de adulterio prolatam, qui ſi abſolutus fuerit, mulier per eum vincet, nec ultra accuſari poſſit. Si autem condemnatus fuerit, mulier non eſt condemnanda, ſed aget cauſam ſuam, & fortaſſis obtinere vel gratia, vel juſtitia poterit vel legis auxilio. Quid enim ſi adulter ab inimicis oppreſſus ſit, aut ſimilibus argumentis teſtibuſque ſubornatis, apud praeſidem gravatis, quia aut voluit, aut non potuit mulier provocare judicem religioſum. Mulier verò ſertitata, quod quidem (ut videtur) melius eſſet obſervare in omnibus caſibus ſupradictis, ut ſi unus judex ſe purgaverit, quod hoc prodeſſe debet conjudicibus ſuis & parti. Si autem in purgatione defecerit, quod hoc aliis non noceat, quin ſe defendere poſſint, & cauſam ſuam. 6. Item, reſpondere poſſunt Judices ſecundum quod ſuperius in parte dictum eſt, quod quamvis res de qua agitur temporalis ſit & cognitio pertineat ad forum ſeculare, ipſe querens expreſſè renunciavit privilegio fori in ſcriptura & Regiae prohibitioni, & quod conveniri poſſit ubicunque Creditor vellet, & in quocunque foro. Et ideo quod ipſe querens audiri non debet propter renunciationem ex quo gratis trahi voluit, ad forum vetitum & Judicem non ſuum. Et cum Judices ſuper hoc & creditor, inſtrumentum protulerunt de renunciatione quod querens dedicere non poſſit, ſtatim & ante omnia in judicio ſeculari compellatur ipſe querens, quod reddat illud, quod debet, vel faciat quod convenit, & ſic in miſericordia pro injuſta retentione verſus ſuum creditorem etiam fine alio brevi ſicut ſupradictum eſt, propter dolum & malitiam ſuam, quia per ſe reverſus eſt ad judicium regium cui prius renunciavit in ipſius Regis praejudicium. Et iis ità peractis tunc demum procedatur in cauſa prohibitionis, & ſi convictum ſit, quod aliquando gratis proceſſit in foro Eccleſiaſtico, tunc proſecutione & renunciatione concurrentibus aggravetur paena propter multiplicem injuriam, & debitor in cauſa prohibitionis puniatur propter renunciationem, cum poena praecedenti propter injuſtam detentionem, & propter fraudem inveniendo contra factum ſuum proprium. Judices vero puniantur, quia tenuerunt placitum in praejudicium Domini Regis, et ſimiliter Creditor quia debitorem traxit ad forum vetitum. Et ſecundum quod dicitur, quod laicus non poterit renunciare foro ſeculari in praejudicium Regiae dignitatis, eodem modo videtur quod nec Clericus ſi vellet in cauſa criminali vel alia cujus cognitio pertineat ad Eccleſiaſticam dignitatem & ordinem Clericalem; & eſt eadem ferè ratio habita inde: Index vero Eccleſiaſticus ſi judicaverit de laico feodo non poterit ſententiam demandare executioni, quia ſi illam demandaverit Vicecomiti exequendam, non erit ei parendus. Si autem illam legem per ipſum vel ſuos exequatur, locus erit novae deſſeyſinae. Eodem modo videtur quod ſi laicus cognoverit in cauſa criminali de Clerico uti ſequatur degradatio, ſi judicium faciat contra Clericum, ſive ſe gratis poſuerit in inquiſitionem ſive non, quod p. 887non valebit quod actum eſt; quia Epiſcopus nunquam ad mandatum judicis ſecularis fine ſe procedet ad degradationem. Igitur alia convictione opus erit in foro Eccleſiaſtico ut ipſe cognoſcat et Judicet, qui poterit judicium demandare executioni. Igitur quandocunque petatur Clericus in tali actione ab Epiſcopo, erit illi deliberandus quia non habebit Rex priſonam de eo quem judicare non poterit. In cauſis vero civilibus ubi non agitur ad degradationem, videtur quod Clerici ſe tueri non poſſunt, quin reſpondeant in foro ſeculari, in placitis quae pertinent ad Coronam et dignitatem Regis, quia Rex poterit Judicium demandare executioni ſine praejudicio Eccleſiaſticae dignitatis, maxime ſi voluerit quod Clericis in hujuſmodi actionibus Civilibus in foro ſeculari reſpondeatur, quod hujuſmodi placita pertinent ad dignitatem et Coronam regiam ratione reiet ratione dilecti.

Superius dictum eſt qualiter revocatur juriſdictio, cum quis tractus fuerit in placitumBracton l. 5. c. 14. f. 417. ad judicium vetitum & ad judicem non ſuum, ſcilicet ad forum Eccleſiaſticum in placitis & actionibus quarum cognitio pertinet ad Coronam & regiam dignitatem, per exceptionem oppoſitam contra Juriſdictionem. Nunc autem dicendum eſt qualiter excipiendum eſt contra juriſdictionem alicujus Judicis, qui ſe facit Judicem de placitis & actionibus quae pertinent ad Coronam & regiam dignitatem, cum quis tractus fuerit in placitum coram eo. Et ſciendum quod imprimis ad hoc quod rata ſint judicia, **And doth not the ſame Law and reaſon hold in all Eccleſiaſtieal Courts, Conſiſtories, Viſitations, Synods, which ought to be derived only from the King, as Supream head and Governour of the Church as well as Realm of England. See, 1 E. 2. c. 2. 1 Eliz. c. 1.videre oportet, an Juſticjarius Warrantam habeat a Rege, quod judicare poſſet, quia ſi Warrantum non habuerit, non valebit quod coram eo actum fuit, quaſi coram non ſuo Judice, quia primo legi debet breve originale, et poſtmodum breve per quod Juſtic. conſtitutus eſt. Et ſi nullum omnino habuerit, vel ſi habuerit, non tamen ad manum, non erit ei parendum, niſi forte ita ſit quod breve Originale de Juſticiaria ſua faciat mentionem. Item, nec eſt ei parendum ſi contra Juriſdictionem ſuam excipiatur, quod fuit ab eo ſubdelegatus qui Judicem dare non poſſet, **If one Juſtice cannot ſubſtitute another, nor one Proctor another, how can one Eccleſiaſtical Judge delegate and ſubdelegate another?ut ſi Juſticiarius ſub ſe Juſticiarium fecerit ad totam cauſam, non magis quam ſi procurator faceret procuratorem. Item, nec erit ei obtemperandum cum contra eum excipiatur licet Warrantum oſtendat, non per ipſum qui ſe delegavit tranſlata fuerit juriſdictio & cognitio ad alium, quia ſiquis diverſis temporibus duos dederit Judices, poſteriorem dando videtur prohibuiſſe Priori. Item. nec eſt ei parendum ſi excipiatur licet legatus fuerit, & Warrantum habuerit, ſi ſub praetextu unius placiti velit cognoſcere de aliis ad quae non extenditur ſua juriſdictio, vel ſi cum habeat juriſdictionem ad unum placitum, fides mandati excedat & juriſdictionem extendat, ad alia quae ſequuntur Aſſiſam poſt captionem Aſſiſae, cum ſit functus officio ſuo ſicut ad certificationem, cum generalem non habeat juriſdictionem ſibi delegatam, ſicut habent Juſtic. Itinerantes in Comitatu ad omnia placita, vel ſicut Juſtic. Capitales. Item, excipitur contra juriſdictionem inferioris Juſticiarii ubi praefertur juriſdictio juriſdictioni, ut ſi quis implacitatus fuerit de una & eadem re ab una vel diverſis Curiis, ſicut in Curia Domini Regis, Curia Baronis, vel alterius alicujus inferioris, quo caſu majus auditorium praeferri debet minori. Et ſi in majori Curia oſtenderit tenens, quod de eadem re in minori Curia implacitatus fuerit, prohibebitur ex parte Regis quod de placito illo in inferiori Curia non procedatur, & quamvis proceſſum fuerit, quandoque ſive prohibitio intervenerit, ſive non, omnia quae acta ſunt in minori Curia revocabuntur. Item, datur exceptio contra Juriſdictionem propter privilegium implacitati, ut ſi quis reſpondere non debeat de aliquo placito niſi coram ipſo Rege vel Capitali Juſtic. ſuo, quale habent Hoſpitalarii Templarii & plures alii. Item, datur exceptio contra juriſdictionem propter privilegium proveniens ex conceſſa libertate, ut ſi univerſitas vel communitas Civitatis alicujus, ſicut London. reſpondere non teneatur de aliquo placito extra Civitatem, quale habent Barones Civitatis London. qui de nullo reſpondebunt extra Civitatem, niſi tantum de tenuris & contractibus forinſecis. Item, exceptio datur contra juriſdictionem propter libertatem alicujus univerſitatis, quae de nullo placito reſpondebit, niſi certo loco, qualem habet Barones de Quinque portubus qui non reſpondebunt de aliquo niſi apud Shypwey. Item, datur exceptio contra juriſdictionem propter utilitatem alicujus univerſitatis, ſcilicet ne trahantur extra Com. ad faciendam Aſſiſamsam p. 888novae diſſeyſinae, & mortis anteceſſoris. Item datur exceptio contra juriſdictionem ſicut in Curia Baron. qui placitum de recto tenere nolunt vel non poſſunt, vel ſi juriſdictionem remiſerint in Curia ſua, & eam velint poſtmodum repetere.

2 In fine Notandum de juriſdictione Majorum & minorum, et imprimis, ſicut Bracton l. 5. c. 15. fol. 412.Dominus Papa in ſpiritualibus ſuper omnibus habeat ordinariam juriſdictionem, ita habet Rex in Regno ſuo ordinariam in temporalibus, et pares non habet neque ſuperiores, et ſunt qui ſub eis ordinariam habent in multis, ſed non ita meram ſicut Papa vel Rex. Et pares eſſe poterunt illi qui inferiores ſunt in juriſdictione ſua multis rationibus, ſed par in parem non habebit juriſdictionem non magis quàm Imperium, & multò fortius nec in ſuperiorem. 3. Item ſicut a Papa poterit quis habere juriſdictionem delegatam in ſpirituabus, ita poterit quis à Rege in temporalibus, ſicut Juſtic. Majores vel minores, vel alii qui ſunt quaſi Juſtic. viz. quibus Rex conceſſit libertates aliquas quae pertinent ad coronam & libertatem ſuam; & ideo quamvis in temporalibus ſicut in ſpiritualibus ita poterit quis a Rege in temporalibus ſicut Juſtic. Majores vel Minores vel alii qui ſunt quaſi Juſtic. viz. quibus Rex conceſſit libertates aliquas quae pertinent ad Coronam & libertatem ſuam, & ideo quamvis in temporalibus ſicut in ſpiritualibus debet Rex aeſtimare vel Juſtic. ſui, an ſua ſit juriſdictio an non, ut ſciri poſſit utrum ſummonitus venire debeat an non; Tamen ſi Iudex Eccleſiaſticus falcem ponens in meſſem alienam aliquid praeſumpſerit contra Coronam et dignitatem Regiam, ſicut de Laico feodo vel de Catallis cum prohibitionem a Rege ſuſceperit, ſuperſedere debet in omni caſu, ſaltem donec conſtiterit in Curia Regia, ad quem pertineat juriſdictio; quia ſi juder Eccleſiaſticus aeſtimare poſſet an ſua eſſet juriſdictio, in omni caſu indifferenter procederet non obſtante Regia prohibitione. Debet igitur vel omnino ſuperſedere, vel cum attachiatus fuerit, venire vel mittere quod examinato placito in Curia Regia de Conſilio Curiae ſuperſedeat, vel procedat, quod ſi non fuerit, poena debita puniatur, ut ſupra. Therefore the Kings temporal Courts, and juriſdiction within his Realm, were paramount the Popes and Prelates Eccleſiaſtical, ſince they could thus prohibit, controle, ſtay their Judgements, Proceſſe, Suites, limit, judge, determine their juriſdictions, and attach their Perſons if they exceeded them, whereas they could neither ſtay, cenſure, nor controle the Kings or his Temporal Courts proceedings or Judgements in ſuch caſes.

Mutatur quandoque juriſdictio de juriſdictione in juriſdictionem mutatis rerumBracton de legibus Angliae. l. 5. c. 16. nominibus, ut ſi de Laico Catallo fiat ſpirituale, ut cum res fuerint decimatae, fiunt de Laico Catallo res ſpirituales, & ſic mutatur juriſdictio ſecularis in ſpiritualem. Item è converſo cum decimae venditae fuerint, & ad alium traſlatae, reincipiunt iterum eſſe Laicum Catallum. Eodem modo dici poterit de Laico feodo quod mutato nomine in cauſa teſtamentaria fit Laicum feodum executo Teſtamento. Eodem modo fieri deberet (ut videtur) de rebus datis vel promiſſis ob cauſam Matrimonii principaliter, & illud idem de rebus que accidunt de Matrimonio, ut ſi pecunia promiſa fuerit ob cauſam Matrimonii. Et quia ejuſdem juris, id eſt juriſdictionis eſſe deberet acceſſorium, cujus juris fuerit principale, & quamvis praedictorum pertineat cognitio ad judicem & forum Eccleſiaſticum, tamen ad prohibitionem Regiam erit ſuperſedendum, ſed revera locum habet prohibitio, quia ſi in Burgo domus vel praedium legatum fuerit, in foro ſeculari terminabitur negotium, ſicut de aſſignatione fieri oportet. Et ſi Legatarius fuerit in ſeyſina, habebit exceptionem contra haeredem & Aſſiſam novae diſſeyſinae ſi fuerit ejectus, ſi autem extra ſeyſinam, tunc habebit Actionem in foro ſeculari per modum donationis verſus omnes. Item videndum eſt, an privatorum conſenſus commutare poſſit Regiam juriſdictionem in contractibus privatis; ut ſiquis ſic conſentiat ad alterius juriſdictionem ad vetitum examen convolando non obſtante prohibitione, & verum eſt quod non, quia imponi non poteſt neceſſitas Regi quod ſuam juriſdictionem amittet, ſecundum quod ſuperius dictum eſt in parte. Item nec mutari poterit per modum donationis ſive per Conventionem privatorum licet ipſe qui modum impoſuerit ſibi & ſuis praejudicet: ut ſi privata perſona Baſtardo dederit & ſuis haeredibus, vel cui dare vel aſſignare voluerit, & ſi haeredes non habuerit p. 889reverſura eſſet terra ad donatorem, ſed quia donator modum adjecit, quia dare poſſit & aſſignare, valebit donatio & aſſignatio, quae alias non valerent. Eodem modo videtur quod adjicere poſſit quod, Baſtardus legare poſſit, ſed per hujuſmodi modum adjectum non mutatur Juriſdictio Regis, ſed in Curia Regis terminabitur negotium ſi legatarius fuerit extra …eyſinam, & per tale breve. Praecipe &c. Et quae ad talem reverti debent per modum donationis quem talis ei fecit, quod illam dare potuit, legare & aſſignare; quia eadem ratione qua baſtardus per modum donationis dare poteſt & aſſignare licet haeredes non habuerit, eadem ratione poterit legare, & ita quod res data nec ad ſe nec ad haeredes ſuos reverti poſſit, quia nulla ex hoc fit eis injuria, quia donator hoc voluit, & nihilominus tenentur haeredes factum illud Warrantizare legatario licet haeredes Baſtardi defecerint. Et quod dicitur de Baſtardo, idem obſervari poterit de legitimo, quia poterit in perſona omnium lex imponi & modus ſive donatorius liber ſit vel ſervus, legitimus vel baſtardus, quia oportet utrumque, tam donatorem quam donatorium facere quod convenit, ex quo uterque ab initio voluit. 3. Item mutat aliquando juriſdictionem contractus & aliquando delictum. Ut ſi Clericus contraxerit aliquo modo cum Laico, conveniendus eſt ubi contraxerit, & aliquando ubi deliquit, dum tamen civiliter agatur, non ad poenam corporalem infligendam, niſi degradatio vel alia capitis diminutio imponatur. Item mutat aliquando Juriſdictionem privilegium ordinis Clericalis, ut ſi Clericus Clericum convenerit in actione injuriae, vel de rebus ſpiritualibus, ſicut decimis, vel rebus mobilibus, vel hujuſmodi Clericorum, ſicut de catallis & debitis ubi ad vetitum examen convolare non debent. Si autem de Laico feodo agatur, aliud erit niſi fuerit dedicatum & Deo ſacratum, & efficiatur res ſacra; quod quidem dici non poterit de re in liberam & perpetuam Eleemoſynam datam.

The Biſhops being much troubled at the Kings prohibitions iſſued to their Courts againſt their manifold encroachments on his Crown, Courts, Officers, Subjects, and with this Treatiſe of Bracton, then compiled in juſtification of them; the King then extreamly wanting monyes, earneſtly preſſed the Ciſtercian Abbots and Biſhops to ſupply his neceſſities, to ſatisfie the Popes unreaſonable forecited demands and his Merchants obligations: And although the Ciſtercians reſolutely refuſed to grant him any ayd, yet the Biſhops to avoid the Kings further diſpleaſure, who would multiply his Prohibitions if they denyed him a ſupply, and being likewiſe more fearful of diſpleaſing the Pope, they endeavoured to make uſe of his neceſſities, to advance their Pontifical Miters above his Crown, their Canons paramount the Laws, cuſtoms of the Realm, and all temporal Courts Juriſdictions whatſoever, granting him an ayde, in hope to obtaine his Royal aſſent to no leſ…e then 50. Articles▪ which they prepared and put in writing not only as grievances, but high encroachments on the Churches liberties, thus related by Matthew Paris.

In Epiphania autem Domini, Dominus Rex minimè conſiderans pluviarum inundationes,Mat. Paris Hiſt. p. 913. Abbates Ordinis Ciſtercienſis convocantur Regio Edicto. ventorum vehementiam, fluminum impetus, laborum inquietudinem, fecit convocari Abbates Ciſtercienſis ordinis, ut Londinum convenirent, praeceptum Regium audituri▪ Venerunt igitur vexati mirabiliter: quia ſic oportuit, omni ſpe miſericordiae deſtituti. Qui cùm veniſſent coram Rege, rogante inſtanter & urgenter auxilium pecuniare non modicum, reſponderunt omnes, quaſi uno ore & ſpiritu, quòd nec voluerunt, nec potuerunt, ſine ſui capituli generali proviſione & conſenſu, vel ſaltem communi aſſenſu omnium Abbatum Angliae ordinis Ciſtercienſis, qui tunc temporis praeſentes non fuerant. Et cùm ſine die qua convenire omnes poſſent, receſſiſſent, praecepit Rex cum magno rancore, ut nullam Abbatibus Cistercienſibus gratiam faceret. Et ſic tacitè permiſit Vicecomitibus, Forreſtariis, & aliis Regiis ſatellitibus & exactoribus, (qui tamen ſine Regio favore & praecepto ad hoc poni fuerant) omnes Abbates ordinis Ciſtercienſis, vicinos damnificare, & cauſis excogitatis irretire.

Circa idem tempus Praelati Angliae miſerabiliter enervati & meticuloſi, conſtantiamMat. Paris Hiſt. p 921. Praelati Angliae promittunt Regi conditionaliter magnam pecuniae ſummam▪ Ciſtercienſium minimè conſequentes (qui Regi pecuniam in eſtimabilem exigenti in faciem reſtiterunt) conceſſerunt Regi quadraginta duo millia Marcarum, in enormem Eccleſiae et Regni laeſionem et jacturam irreſtaurabilem, & conceſſa fuit haec pecunia vel Domino Regi, vel ipſi, ad mancipandum Regnum Apuliae, Edmundo filio Regis. Sed illius Regni adquiſitio diatim caepit incrementum deſperationis. Rex autem qui parum hoc munus acceptavit p. 890promiſit ſe citiſſimè Eccleſiae oppreſſione temperando ad ſtatum debitae libertatis revocare. Undè formati ſunt Articuli circiter quinquaginta, quos Praelati in ſcripta redegerunt, ut apto tempore coram Rege & magnatibus & Praelatis lecti, effectum debitum ſortirentur. Qui Articuli, vel Capitula, ſimilia fuerunt illis, pro quibus beatus Thomas Archiepiſcopus Cantuarienſis Martyr dimicavit victor glorioſus. Articuli autem tantum continent literae, quantum duo nocturna vel tria. Quaere in libro Additamentorum.

Theſe Articles it ſeems were drawn up in a Convocation ſummoned this year by Archbiſhop Boniface, as Matthew Paris thus ſtories.

Diebus ſub eiſdem, Archiepiſcopus Cantuarienſis Bonifacius convocavit EpiſcoposMat Paris Hiſt. Angl p 920. Archiepiſcopus Cant. convocat Praelatos ſuae Provinciae. & Archidiaconos provinciae ſuae, ut invocata devotè ſpiritus ſancti gratia, Eccleſiae jam vacillantis Anglicanae, quae novis oppreſſionibus modernis annis ſolito gravioribus et intolerabilioribus opprimitur, ſtatui ſubvenirent, communiter contractantes. Rex enim conſiliis imo ſibilis adulatorum, et Regni inimicorum incurvatus, permiſit quaſdam enormes conſuetudines, tanquam ſpinoſos frutices in horto voluptatis fructifero ſuccreſcere, et fructiferas arbores ſuffocare. Sperabatur igitur certiſſime, ut in hac Convocatione eidem Archiepiſcopo daretur deſuper opponere ſe murum pro domo Domini, ut certamen iniret contra rebelles Eccleſiae, beati Thomae Martyris veſtigia ſequendo pedetentim.

The King (it ſeems) underſtanding the Archbiſhops and Biſhops deſigns intended to be proſecuted in this Council againſt his Crown, Dignity, Courts, Judges, Prohibitions, Laws and Cuſtoms of the Realm, prohibited him and them to meet therein under pain of forfeiting their temporalties, by theſe enſuing Prohibitions iſſued to him and them.