Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 61
FREDERICUS Dei gratia Romanorum Imperator, ſemper Auguſtus, Hieruſalem & Siciliae Rex, illuſtri Regi Anglorum, ſalutem & ſincerae dilectionis affectum. Cum inter Reges orbis & Principes affinitas interdum & Matrimonium contrahitur, tanto magis inter eos affectio debet vel unio potius ſuboriri, quanto majores aliis, & in altioribus poſiti ſpeculis dignitatum, virtutum inferioribus debent exempla porrigere: quantoque per unanimes voluntates ipſorum pax & concordia firmior creſcit in populis, honores ſervantur in alterutrum in ſuorumque roborantur in poſterum jura Regnorum. Et cum hujus fructum ex affinitate noſtra, nobis & vobis crediderimus hactenus proventurum (praeſertim cum obligationem cognationis noſtrae firmaverint ſacra ſequentium pignora filiorum) totum intentioni noſtrae contrarium, quod dolentes & inviti referimus, experimur. Dum praeter id quod illatam nobis per Romanum Pontificem manifeſtam injuriam, quam nobis prae caeteris terrae Principibus prorſus intolerabilem credebamus, conniventibus oculis pertranſiſſe, iniquam ipſius contra nos et plenam odio carnali ſententiam permittendo, vobis audientibus et ſcientibus, non ſine multa noſtri injuria, et Imperii verecundia et jactura, per Regnum veſtrum undique publicari, nunc, prout certo comperimus; eidem Capitali inimico noſtro fatue obediendo, honorem noſtrum et ſanguinem ſitienti, de Eccleſiis Regni veſtri ac praedeceſſorum veſtrorum, quos reputari noſtros noſtra compellit affinitas, pia largitione ditatis, ad impugnationem noſtram pecuniaria ſinitis ſubſidia, tallias, et collectas miniſtrari. Attendat igitur induſtria Regia, callidis non circumventa conſiliis, ſi vos deceat et vobis expediat ſororium & fratrem, aut ſaltem amicum, ſeu poſtremo quenquam Regem, aut Principem, cui non indixeritis praelium, ſicut eſt Regni juris et moris, pecuniae veſtrae viribus impugnari. Et quid refert auro et argento, vel armis, per vos, vel patientibus vobis, hoſtis noſtri praeſidia muniantur? Praeſertim cum ab experto ſciamus, quod majoris auxilii manum contra nos, Papae porrigere non poſſetis, quam ſi de Regno veſtro permittatis pecuniam miniſtrari, de qua Mediolanenſibus & aliis proditoribus noſtris ſtipendiarios milites pollicetur▪ per quam devotos & fideles noſtros a fidelitate noſtra ſeducere nititur; adeoque quod aliquorum debilium fidem, in evidentem infamiam, & non minus in perpetuum eorum exitium, eſt hujus pretii venalitate mercatus. Pro Deo, frater chariſſime, non primum iſtud a vobis incipiat, vel contra nos ſaltem▪ quod gratis Reges a Regibus imp…gnentur: nec ſic cervicem Regiam Papalis Domini jugum premat, ut in offenſam Evangelici dogmatis et naturae, proximum, ſororium, et amicum, imo fratrem, vos in tantum delectet offendere: maxime cum in inſtanti negotio non magis noſtra, quam veſtra, et aliorum Regum et Principum, ſi ſane diligenterque attenderitis, per conſequens res agatur. Quocirca ſerenitatem Regiam praeſentium tenore affectuoſe requirimus ac rogamus, quatenus induſtriam ac potentiam veſtram talibus, ex quibus tantum obſtaculum formidamus, ſicut amorem & honorem noſtrum diligitis, tam ſtrenue quam viriliter opponatis; non permittentes de redditibus, talliis, collectis, aut aliquibus aliis obventionibus Regni veſtri, pecuniam aliquam ad Romanam Curiam deportari. Nec iſtud vos decet aut expedit conniventia qualibet aut diſſimulatione pertranſire; ſicut vos non velle…s, quod contra vos á nobis & noſtris qualiacunque petita vel petenda ſuffragia daremus aliquibus, vel modo quolibet dari pateremur. Alioqui▪ ne, dum ſimili, ſed juſtitiori, per vos inſtruamur exemplo, & iis, qui vobis attinent, & quibus vinculo veteris dilectionis aſtringimur, hucuſque negata, contra vos & Regnum veſtrum, largiremur; dum vos Papa in proſecutione juſtitiae noſtrae favorabiles invenerit, qui vobis in nullo penitus attinet, niſi quod Nota.gloriatur, quod non ſine multa verecundia dicimus, in vobis habere dominii ligii poteſtatem. Super praemiſſis autem ſingulis, & ſuper aliis omnibus ſervitiis noſtris in ipſis partibus procurandis, ecce mittimus vobis H. Chalbaot, militem & fidelem noſtrum, latorem praeſentium: dilectionem veſtram rogantes attentius, quatenus ea quae vobis ex parte noſtra dixerit, ſicut perſonae noſtrae indubitanter dilectio veſtra credat, & adimpleat cum effectu: ac per ipſum praeciſe ac determinate reſpondeat, quicquid de praedictis omnibus providerit & ordinaverit faciendum. Volumus enim in inſtantibus negotiis eſſe certi, a quibus debeamus expectare conſilium, & a quibus ſit cavendum.
Et quia verbum Domini Imperatoris poſitum fuit in ore ipſius Nuncii, dicti H. Chalbaot, in magna parte mutilata eſt praeſens amicabilis Epiſtola, & multa ſunt taciturnitate praetermiſſa. Rex vero reſpondit reſcribendo, quod voluntati Papae non eſt auſus contradicere: ſed mirabatur ſupra modum, quod ſoror ſua Imperatrix non adhuc coronam in locis & Civitatibus ſolennibus, in Imperio magnifice portavit.
The Emperor this year to curb the Pope, and put a period to his vexations:*Mat. Paris p. 509, 510, 511. Imperator appropinquans Urbi multas capit Civitates. Captis treugis cum Mediolanenſibus & Bononienſibus, vel quali quali pace ad modicum ſuſpenſiva: Dominus Imperator partes Urbi vicinas copioſo ſtipatus exercitu conſultius peragravit, & Urbes & oppida ſuo dominio mancipavit: exemplum a Viterbio Civibus & oppidanis capientibus. Unde Papa ſuae cauſae diffidens, in abyſſum deſperationis eſt demerſus: & relinquerunt eum recedentes ab eo multi Cardinalium, ut vix eum, quem ſuo ſolo impetu videbant plus efferri, quam fraeno regi rationis & conſilii, aliquis, praeter Magiſtrum Robertum de Sumercote, qui eum non potuit prae verecundia dimittere, quia ipſum creaverat, amplius ſequeretur.
Hereupon the Pope, to divert the Emperor from Rome, ſtirred up the Earl of Flanders to War upon the Emperor, and to invade his Territories and Friends; and procured the Earl of Province, and King of France to War upon the Earl of Tholouſe, filling Chriſtendome with bloody Wars: by means whereof the Chriſtians, deſtitute of relief, were routed and miſerably oppreſſed by the Saracens in the Holy Land: Upon which the Emperor, condoling their misfortune, ſent a Letter to King Henry the 3…. wherein he manifeſted the Popes indiſcretion, and quarrels with him, detaining him from that expedition, to be the chief cauſe of their misfortune.
In this Letter he recited, That praeſens Romanus Pontifex, noſtri ſermonis & operis malignus interpres, quaſi diſcrimen noſtrae religionis & Catholicae fidei in dilatione commodi temporis ageretur, crebris monitis, mandatis & minis Cruceſignatos ad tranſitum coepit impellere: alligans aliis, juxta ſacrae ſcripturae verbum, onera gravia, quae digito ſuo movere recuſat. Quod cum ad noſtram notitiam perveniſſet, eundem Antiſtitem multoties iterata prece rogavimus, ne tantum opus, quod deliberationem conſilii, opportunitatem temporis, & grandem apparatum rerum & hominum exigebat, volubilitati & praecipitio fortunae committeret: nec ſervitium Jeſu Chriſti, & Terrae Sanctae ſubſidium, quod noſtrum & tantorum animos virorum accenderat, improvida celeritate confunderet, &c. Sed iſte Romanus Antiſtes, haec omnia parvi pendens, ut in odium noſtrum univerſa cogeret ad ruinam, Cruceſignatis acrius inſtitit, ut tranſirent; non attendentes, quod Chriſtianorum reliquiae de partibus tranſmarinis, quae cum hoſtibus ſalutiferae Crucis treugarum noſtrarum foedere quieſcebant, ex motu Cruceſignatorum violato foedere, poterant gladii periculis & famis exponi, cum non poſſet eis de ſubventione ſceleri ſubveniri ac provideri. Tandem, intellecto quod idem Papa Cruceſignatis eiſdem de tranſitu Literas terribiliter iteraret, ſcripſimus eis ut per Regnum noſtrum ad tranſitum properarent: & quod parati eramus quibuſcunque poſſemus eis hilari munificentia ſubvenire, &c.
His auditis, Dominus Imperator multorum corda ſibi conciliavit; & coeperuntMat. Paris Hiſt. Angl. p. 513. Imperator multorum corda ſibi reconciliat, et Concilium generale convocatur. multi ſtare cum eo, qui in amore & reverentia ejus prius vacillabant. Romanorum etiam populus, ſpretis promiſſionibus Papalibus, Imperiali celſitudini coepit firmiter adhaerere. Senatores quoque cum Magnatibus Urbis, praeclaris ſanguine, ipſi Imperatori dextras dederunt. Creatus enim erat unus Senator Romae auctoritate Imperiali, anno tertio praecedenti. Vnde ex tunc congregati ſunt Cardinales, dicentes, quod noluerunt Papales impetus in periculum totius Chriſtianitatis amplius tolerare. Igitur ſignificaverunt Cardinales, inito prolixiori Concilio, Domino etiam Imperatore conſentiente et petente; quod juxta petitionem ſuam bene volebant, ut convocaretur Concilium generale, ſub quanta poſſet competenter celeritate, & rite celebrandum. Praefixus eſt igitur dies Concilii, proximo advenientis die Paſchae: ut ea die cum reſurgente Domino, reſurgens Eccleſia valeat foeliciter reſpirare.
In fine vero aeſtatis, comperiens Legatus Papam cum Imperatore treugas uſqueMat. Paris, p. 522, 523. Papa conatur a treugis cum Imperatore factis reſilire. ad Concilium in proximo Paſcha celebrandum accepiſſe, iratus valde, ſignificavit eidem, quod effoeminatus animo, & puſillanimis frangebatur, merſus in deſperationem. Et immerito, cum in ſola Francia jam collectam adunaverat in auxilium ſuum pecuniam, unde per annum integrum bellum conſertum contra Imperatorem valeret indubitanter intrepidus continuare. Unde Papa haec audiens, poenitens & dolens quod treugas acceperat, vocavit Magiſtrum Johannem de Collumpna, & Dominum Reimundum, excellentes Cardinales, dictarum treugarum mediatores, & adverſus Imperatorem interceſſores. Et dixit Johanni: Confundor in memetipſo quod treugas conceſſi inimico Eccleſiae Frederico. Vade igitur tu, qui interpres fuiſti ſuper hoc inter nos, feſtinus ad ipſum, ipſas me nolle acceptare denuncians, me illi inimicum fore ex hoc nunc & antea, ſub diffidutiatione audacter atteſtando: (A Meſſage more becoming the Devils Vicar general, then Chriſts, the Prince of Peace.) Cui Johannes: Abſit Domine haec levitas verborum in ore tanti viri, ad tantum Principem deſtinanda, praecipue per nos, qui non vulgares reputamur: huic enim conſilio inſtabilitatis ac infidelitatis nequaquam conſentio, ſed conſtanter contradico. Cui Papa: Nec ego de caetero te habeo pro Cardinali. Et ait ei Johannes: Nec ego te pro Papa. Et ſic receſſit, de amico factus adverſarius. Juxta illud: Quidam Imperator injurioſus dixit in ira & ſuperbia cuidam ſuo Senatori: Recede, non te amplius pro Senatore habeo. Cui Senator intrepidus: Nec ego te pro Imperatore. Sicut ſubditus Domino, ita Dominus ſubdito tenetur.
Quod cum Regi Francorum innotuiſſet, praecepit pecuniam totam, quam in terraLegatus in Francia magnam pecuniam collegit. ſua mellitis ſermocinationibus & fellitis comminationibus ab univerſitate Cleri, Rege permittente, meſſuerat, ab eodem Legato extortam, in terra ſua, donec rei exitum videret, reſervari, ut ſic ſaltem, etſi invitus, Papa fidelis, qui vicarius Chriſti in terris nuncupatur, inveniretur. Et ſic durabant treugae adhuc inter eos inviolatae, exceptis tamen Imperialibus inimicis, ſcilicet Mediolanenſibus, & quibuſdam aliis Italicis, de quibus non pertinebat ad Papam ſollicitari, ſicut fuit ab initio in treugarum compoſitione primitiva.
The Pope being thus diſappointed of his rapines in France, to carry on his Wars, contrived to make up his prey in England by this politick ſtratagem.
Papa vero de pecunia congreganda vigil contemplator, ab Anglia praedam deſideratamCallida Papae exactio pecuniae in Anglia. expectans, ſignificavit Legato, ut non ſicut prius omnem ſimul Clerum convenire attemptet, ne forte audaciam alterutrum accipientes, priſtinis rationibus & exceptionibus fulciantur contradicentes: imo potius ſingulatim quemlibet eorum conveniendo flectere conetur. Prius tamen omnibus modis conſtantia Regis enervata, ut qui cum Clero ante ſtetit, & ei dederat cornua, effoeminatus fiat ei ad ruinam.
Haec cum intellexiſſet Legatus, de docto factus doctior ad nocendum, ClerumLegati diligentia in pecuniis colligendis. Angliae univerſaliter Londinum, Authoritate Papae, coram eo in feſto omnium Sanctorum, convocavit. Ubi Clerus congregatus ſimul cum religioſis, Regem invenerunt adverſantem eis, quaſi inimicum manifeſtum: & factus eſt illis baculus harundineus in quo fulti confidenter vulnerantur per fragmenta. Videntes igitur tam Religioſi quam Archidiaconi & Clerici beneficiati, qui ad contradicendum Legato in faciem, & ad inſtans Concilium appellandum proprio ſpiritu erecti animabantur, quod facti ſunt velut oves traditae rictibus Luporum cruentatis, mellitis & ſuper oleum mollitis Legati ſeductionibus, quas poſtea in jacula convertit, conſenſerunt.
The Emperour informed of the Popes deſigns againſt him, to break off the Truce, raiſe monies to make Wars againſt him, and the ill conſequences that might ariſe if the General Council ſhould aſſemble at the time appointed, ſent Letters to the King of England and others, prohibiting the repair of any Biſhops to this Council, rendring ſubſtantial reaſons for it, expreſſed in the Letter and other writings, in purſuit thereof: Sub eiſdem etiam dierum curriculis ſcripſit Dominus Im erator Regi Anglorum in haec verba.