Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 233 – Document 240
REX Dublin. Archiepiſcopo, ſalutem. Summus Pontifex Innocentius Chriſti Clauſ. 34H. 3. m. 11. dorſo.Vicarius, & beatorum Petri & Pauli ſucceſſor. non ſolum quod expedit ſed quod decet, in negotio Sanctae Crucis, cujus ſignaculum portamus in humero, ponderans in ſtatera diſeretionis praecipuè, fecit nobis gratiam ſpecialem promotoribus ipſius negotii plura praetextu noſtrae cruce-ſignationis indulgens, juxta quod in Literis ſuis quas vobis & quibuſdam fratribus veſtris tranſmittimus, continetur. Cum igitur proponamus pro nostris viribus vendicare injuriam crucifixi ad exaltationem fidei Chriſtianae, noſtrumque honorem, tàm potenter quàm magnificè in propria perſona noſtra exequi votum noſtrum, pateruitatem veſtram rogamus, quatenus per Civitates & Diocaeſes ac Provincias totamque Hyberniam, proponatis & proponi per aliquos quos ad hoc idoneos noveris verbum Crucis, ac earundem Literarum tenorem publicari, aliiſque copiam habere faciatis, ſecundum quod videritis expedire, cum diligentia debita exequentes quaecunque in eiſdem Literis videritis contineri, it a quod tàm vos, quàm illi quibus hujuſmodi officium commiſeritis, fitis univerſi & ſinguli in praemiſſis exequendis ſolliciti per quod fidelitas & prudentia veſtra debeat commendari, dictas autem Literas quas Prior Sanctae Trinitatis Dublin. vobis deferet in eodem Prioratu cum publicatae fuerint, ſalvo reponi & cuſtodiri faciatis. It a quod ad eas cum neceſſe fuerit poſſit haberi recurſus. Teſte Rege apud Woodſt. 16. die Junii.
Conſimiles Literae ſcribuntur Caſſal, Archiepiſcopo, excepto quod Literas Domini Papae quas Walterus Manſell ei defert post ipſarum publicationem deponi fac. penes Praedicatores Caſſal.
Item conſimiliter ſcribitur Ardmachan. Archiepiſcopo, & Priori fratrum Praedicatorum, & Miniſtro fratrum Minorum, Provincialibus Hyberniae, excepto quod de depoſitione Literae Papalis eis tranſmiſſae non fit mentio.
What great extortions, oppreſſions the Laity and Clergy underwent not only in England, but alſo in France, by vertue of the Popes Bulls to raiſe monies to carry on Wars againſt the Saracens, and Emperor too, though a Chriſtian, Matthew Paris thus relates.
Et ſi aliae pecuniarum extorſiones per Regnum Francorum factae, irrecitabiles dignaeMat. Paris, p. 758, 771, 772. & Mat. Weſtm. Exemplum memorabile turpiſſimae extorſionis in Gallia factae. aeterno ſint ſilentio, unum tamen exemplum huic paginae duximus inſerendum Notum eſt, quod Dominus Francorum Rex, ex permiſſione Romanae Eccleſiae, per triennium decimam ab Eccleſia Regni Francorum emunxit, tali conditione ut Papa tantundem in poſterum ab eadem extorqueret, ut Fredericum potentius expugnaret. Cui tamen poſt primam triennii collectam, ſcilicet ſuam, Rex Francorum praemonitus, volenti ſuam vindemiare, multiformis emunctoris ars ut artem falleret, in faciem contradixit, hanc pretendens rationem, quod nullo modo toleraret Eccleſiam ſui Regni depauperare, ad etpugnandum Chriſtianos: ad expugnandum vero incredulos, aequanimius tolerari potuit, et potius a laico quam ſacerdote. Preterea, ſi alio proximo triennio depraedaretur, irreſtaurabili praedae, quod tamen non curaret, pateret. Extorſit igitur, pecuniam memoratam per quoſdam Papae Miniſtrales, ut efficacius ipſam exigeret, et ut certius ſciretur ad quantum pars Papalis aſcenderet colligenda. Vnde multorum corda dolore praecordiali cruentabantur, maledicentium, et imprecantium, ut Prophetae Iſaiae, imo Dei vereficaretur ſententia, qui odio ſemper hactenus habuit rapinam in holocauſto. Ʋtinam haec rationis libra perpenderent Dominus Anglorum Rex, & frater ejus Comes Richardus, & alii Principes cruceſignati, turpibus emolumentis incumbentes. Quamvis enim pium conſtat eſſe actum ſanctae peregrinationis, viatica tamen turpiter adquiſita, piae actionis coinquinat executionem. Haec enim cauſa licet aliae forte non deſint, creditur fuiſſe jam deſcriptae confuſionis. Harum quoque in Franciae factarum extorſionum, unam quia turpiſſimum, duximus memorandum. Contigit, ut memoratus Papalis exactor obvium haberet unum Clericulum de Villa venientem, aquam in vaſculo cum aſperſorio, & fruſtra panis, data ſibi pro aſperſione …quae benedictae bajulantem. Cui Romanus inſidiator ait, ad quantum precium aſcendit beneficium hoc tibi ab Eccleſia conceſſum per annum? Cui clericus loquearum ignarus Romanorum, reſpondit. Ad viginti ut aeſtimo ſolidorum. Cui Romanus jam ſe manifeſtans ait, Hic ergo aſſurgunt ad fiſci commodum per annum Viginti & quatuor denarii, ſcilicet duo ſolidi. Et ſuffocavit ipſum pauperem oſtiatim mendicantem, dieens: Redde Domino Regi quod debes. Unde pro illa ſubſtantiola perſolvenda cogebatur ille pauperculus, multis diebus ſcholas exercens, venditis in parviſio libellis vitam famelicam & Codrinam protelare.
The ſad effects of theſe impious Rapins, and Croyſadoes, ending in the totall overthrow and deſtruction of the French army, the Captivity of their King, the miſchief and confuſion of the whole Kingdom, yea in blaſphemies againſt God and Chriſt himſelf; Apoſtacy from the Chriſtian Religion, and deteſtation of theſe Papal Extortions, Cheats, are at large recorded by the ſame hiſtorian, & thus Epitomiſed by him.
Haec igitur lugubria poſtquam per aliquos ob Orientialibus partibus redeuntes, adMat. Paris Hiſt. Ang. p. 771, 772. Indignatio Francorum audita clade ſuorum. audientiam Dominae Blanchiae, & Magnatum Franciae perveniſſent, &c. tota Franciae dolorem induit & confuſionem, & tam Eccleſiaſtici viri quàm militares maerore querulo contabuerunt, nolentes recipere conſolationem. Ubique enim patres, & matres ſuos filios, pupilli & orphani genitores, conſanguinei conſanguineos, amici amicos cecidiſſe conqueruntur: Immutata eſt mulierum ſpecioſitas, ſerta de floribus projecta ſunt. Cantilenae ſuſpenduntur. Inſtrumenta muſica prohibentur. Omne quoque genus laetitiae in luctum, & lamenta commutatur. Et quod pejus eſt, Dominum de injuſtitia redarguentes, in verba Blaſphemiae quae Apoſtaſiam vel haereſim ſapere videbantur, prae mentis amaritudine et doloris immanitate ſapientes prorumpunt. Et multorum caepit fides vacillare. Venetia quoque Civitas Nobiliſſima, et multae Civitates Italiae quas inhabitant ſemi-Christiani, in Apoſtaſiam prolapſi eſſent, niſi Epiſroporum et Sanctorum virorum religio ſorum conſolatione roborarentur. Qui veraciter affirmabant, ipſos occ…ſos jam regnare Martyres in Caeleſtibus, nec modo velle, pro totius mundi auro in hujus mundi valle tenebroſa degere. Et ſic vir quievit aliquorum, non tamen omnium indign atio.
He addes, Coeperunt igitur multi, quos firma fides non roboraverat, tàm deſperatione & Hiſtoriae, p. 751 Fides multorum vacillat.blaſphemiis, quàm fame contabeſcere. Et fides, heu, heu, multorum coepit vacillare, dicentium ad invicem: Ʋt quid dereliquit nos Chriſtus, pro quo & cui hactenus militavimus? I am multoties nostris diebus victi confundimur, & hoſtes nostri, imò Christi, de noſtro ſanguine & ſpoliis gloriantur triumphantes. Primò apud Damiatam Civitatem iſtam, quando Nili fluentis circundati, compulſi fuimus Damiatam tanto ſanguine adquiſitam, reſignare. Iterum, non procul ab Antiochia, Templi inclyta militia, ſignifero detruncato, victa confundebatur. Iterum, à Saracenis paucis annis avolutis apud Gazaram occubuimus, à Comite Richardo quodam Anglico poſt redempti. Poſteà verò à Choroſminis ferè tota Chriſtianorum univerſitas in Terra Sancta trucidabatur, qui loca omnia, quae dicuntur ſancta, polluentes deſtruxerunt. Modo verò, quod omnibus gravius est, Rex noster Chriſtianiſſimus miraculoſe ſuſcitatus à mortuis, cum tota Franciae Nobilitate ignominioſo patet diſcrimini, factus est nobis Dominus velut inimicus. Et qui ſolet Dominus dici exercituum, nunc, proh dolor, à ſuis hostibus tanquam multoties ſuperatus aſpernatur. Quid nobis noſtra devotio, religioſorum orationes, amicorum nostrorum proſunt cle…moſynae? Nunquid melior est lex Machometi lege Chriſti? Et ſic deliramenta verborum ex fide titubante reſonabant, & dies Quadrageſimales, plus poenales quàm poenitentiales deducebant.
Tales igitur fructus parturiunt rapinae & depraedationes quas faciunt Magnates,Mat. Paris, p. 771. Querimonia ſuper extorſionibus pecuniarum. pauperibus multimodas injurias patientibus, ut eorum marſupia repleantur permittente, imo docente Eccleſia Romana, quoties peregrinaturi ut Deo militent, proficiſcuntur. Patet ergo luce clarius ex praemiſsis quantum Deo diſplicet quaeſtus talis, qui de pauperum ſurgit oppreſsionibus et depauperatione.
To paſs from theſe Croyſadoes; this year the Prelates and their Officials being ſummoned to Oxford, about the grace and indulgence *Here p. 683, 684, 685.forementioned, granted to Archbiſhop Boniface, the King to preſerve the Rights and exemptions of his free Chapples from this Papal impoſition, iſſued this memorable prohibition to them.
REX Univerſis Praelatis & eorum Procuratoribus vocatis et venturis apudPat. 34 H. 3. Memb. 6. Dorſo. Oxoniam pro gratia Cantuarienſi Archiepiſcopo à Domino Papa conceſſa ſalutem. Cum Capellae noſtrae in Epiſcopatibus Ceſtriae, Sarum, London. & alibi in Regno temporibus noſtris ac progenitorum noſtrorum, adeo liberae extiterint & immunes, quod nec Dominus Papa, nec aliquis Archiepiſcopus, Epiſcopus, ſell Praelatus Juriſdictionem vel poteſtatem ſuam extenderit ad eaſdem, ſtatuendo aliquid in eisdem vel exigendo ſubſidium, vel aliquid aliud quocunque nomine ab eiſdem. Vobis diſtricte inhibemus, quatenus metis veſtris hactenus uſitatis contenti, nichil exigatis nomine gratiae praedictae Cantuarienſi Archiepiſcopo conceſſae, vel quacunque alia occaſione a Capellis memoratis, vobis praecaventes ne ſitis delatores vel accuſatores apud ſedem Apoſtolicam vel alibi ſuper juribus et libertatibus noſtris, ſicut indignationem noſtram velitis evitare et fidelitatem nobis vinculo Iuramenti praeſtitam obſervare. In cujus, &c. Teſte Rege apud Weſtmonaſterium 20. die Aprilis
The Archbiſhoprick of Tuam in Ireland becoming void by death, the King upon the humble Petion of the Dean and Chapter, iſſued this ſignification of his licenſe to Elect another to the chief Juſtice of Ireland, provided they made choice of a fit perſon, profitable to his Realm of Ireland, and faithfull unto his Majeſty.
REX Dilecto & fideli ſuo I. filio Galfr. Juſtic. Hiberniae, ſalutem. VeniensPat. 34 H. 3. Memb. 8. Dorſo De licentia eligendi. ad nos Criſtinus Canonicus Eccleſiae Tuamenſis, intimavit nobis Eccleſiam ſuam per mortem Martini quondam Archiepiſcopi ejuſdem Eccleſiae eſſe paſtoris ſolatio deſtitutam, humilter poſtulans ex parte Decani & Capituli loci memorati, quod eis concederemus licentiam eligendi alium in Patrem et Paſtorem. Nos autem precibus eorum condeſcendere volentes, Vobis mandamus, quod ſi poſt mortem praedicti Archiepiſcopi, ſi Archiepiſcopatus ille in manu noſtra extterit. tunc eis ex parte noſtra licentiam eligendi concedatis liberaliter & benignè. Eoſdem rogantes attente, ut talem eligant qui Eccleſiae ſuae idoneus, regno noſtro Hiberniae utilis, et nobis exiſtat fidelis. In cujus, &c. Teſte Rege spud Weſtmonasterium 16. die Januarii.
The Pope upon the Kings complaint, ordering the Biſhop of Worceſter to repeal a ſentence given againſt William de Beuchamp and others, in a cauſe belonging to his temporal Court, and not to the Eccleſiaſtical, and in his default to the Archbiſhop of Canterbury to effect it, the King thereupon conſtituted Proctors by his Letters Patents to proſecute and accompliſh it accordingly.
OMnibus Chriſti fidelibus praeſentes Literas viſuris vel audituris H. Dei gratiâ RexPat. 34 H. 3. memb. 5. intus, Literae de procuratione. Angliae, &c. ſalutem. Noverit Univerſitas veſtra, quod cum Dominus Papa ad inſtantiam noſtram Domino Wigornienſi Epiſcopo ſuis dederit Literis in mandatis, ut ſententiam quam ipſe in Willielmum de Bello Campo Vic. noſtrum & alios pro hiis quae non ad Eccleſiaſticum, ſed ad noſtrum Regium forum ſpectant, in noſtri praejudicium proponitur promulgaſſe, ſi ita ſit infra certum tempus ſine difficultate relaxaxet. Ac inſuper venerabili patri Domino Catuar. Archiepiſcopo extunc juxta formam Eccleſiae ſententiam relaxet eandem, prout in praedictis literis Apoſtolicis plenius continetur. Nos dilectos noſtros Magiſtros Nicholaum de Plumpton, & Johannem Clarell conſtituimus & ordinamus, procuratores noſtros ſubalternatione, unumquemque eorum in ſolidum ad praedictam cauſam & ad omnia facienda in praedicto negotio quae verus & legitimus procurator facere poteſt. Promittentes nos ratum habituros & firmum quicquid per ipſos vel eorum alterum quibuſcunque diebus & locis coram quibuſcunque Judicibus ordinariis vel delegatis ſuper praemiſſo negotio nomine noſtro factum fuerit juſtitia mediante. In cujus, &c. Sigillum noſtrum fecimus apponi. Teſte Rege apud Weſtmonaſterium 7. die Maii.
The King this year by his Eccleſiaſtical ſupremacy, granted his Licence to the Jews of London, that the Maſter of their Law ſhould publiſh a ſentence of excommunication againſt all ſuch Jews who had promiſed any ayd towards the reparation of their Churchyard in London, and had not payd it, provided that all Jews thus excommunicated, ſhould make amends only to himſelf, not to any other.
REX Juſticiariis ſuis ad cuſtodiam Judaeorum aſſignatis, ſalutem. Sciatis, Pat. 34 H. 3. m. 5. Intus. De Excommunicatione promulganda in Judaeos Angliae.quod conceſſimus Judaeis noſtris London. quod Magiſtri Legis eorundem Judaeorum, in Civitate London. promulgare poſſint ſententiam excommunicationis, in omnes illos Judaeos qui ſubſidium aliquod promiſerint ad Coemiterium ſuum London. ſuſtinendum et illud non ſolverint. Ita quod nos et non alius de Judaeis excommunicatis emendas recipiamus. In cujus, &c. Teſte Rege apud Clarendon 28. die Julii.
The Pope by his Proviſions intending to diſpoſe of a Deanery belonging to the Kings preſentation, by the vacancy of the Biſhoprick of Exeter, in derogation of the Kings Crown and Dignity: the King thereupon iſſued this Writ to the Sheriff of Cornwall, and Dean of Wells, to prevent it.
REX Vic. Cornubiae ſalutem. Audivimus quod J. Saracenus Decanus Clauſ. 34 H. 3. Memb. 15.Wellen. occaſione proviſionis ei a ſede Apoſtolica demandata, proponit ordinare, et inſtituere Decanum in Eccleſia ſancti Carantoci. Et quia ordinatio et inſtitutio praedictae manifeſte eſſet contra pacem Coronam et dignitatem noſtram, praeſertim cum vacante ſede Epiſcopatus Exon, collatio Praebendarum praefatae Eccleſiae ſancti Carantoci, ad nos pleno jure pertinere dignoſcitur, mandamus eidem Decano, et ejus vices gerenti firmiter inhibendo, ne in praefata Eccleſia vel alibi contra libertatem noſtram ordinando vel inſtituendo aliquid attemptare praeſumat. Et ideo praecipimus quod ſi contingat ipſos ad praefatam Eccleſiam accedere vel deſtinare, ad ordinationem ſeu inſtitutionem in eadem fac. tu quantum in te fuerit hoc nullatenus fieri permittas, ſed ab eadem omnem vim Laicam penitus amoveas. Et ita te habeas in hac parte, quod diligentiam tuam merito debeamus commendare.
Teſte Rege apud Westmonaſterium 12. die Martii. Et Mandatum eſt praedicto Decano ut ſupra.
The like Writ in ſubſtance he iſſued to the Sheriffs of Lincoln, to preſerve the Patronage of the Abbot and Covent of Thorny, againſt all proviſors intruſions to a Church to which they had preſented his Brother Adomar; and to the Sheriffs of Worceſter and Hereford, to defend the Church of Oke belonging to Philip Luvell, againſt Papal proviſors, thus entred on Record.
MAndatum eſt Vicecomiti Linc. quod ſi Abbas & Conventus de Thorneia praeſentaverintClauſ. 34 H. 3. Memb. 18. Dorſo. Pro Adomaro de Lezignan. Adomarum de Lezignan. fratrem Regis, ad aliquam Eccleſiam quae ſit in Balliva ſua, non permittat aliquos proviſores ingredi illam Eccleſiam. Et ſi ſit in ea vis Laica eam amoveat. Teſte Rege apud Weſtmonaſterium 15. die Januarii.
Conſimiles Literas habet Philippus Luvell, ad tuitionem Eccleſiae ſuae de Oke, directas Vic. Wygorn. et Hereford. Teſte ut ſupra.
The King to gratifie Cardinal Albo for ſome courteſies done him in the Court of Rome, ſent him the ornaments of his Chappel and a rich Miter by his Servant, which was reputed no Sacriledge for a Cardinal to receive, or the King to diſpoſe of.
MAndatum eſt Edwardo de Westmonaſterio, quod ornamenta Capellae, cum Clauſ. 34 H. 3. Memb. 10. Intus De ornamento Capellae liberando Albo Cardinali.Mitra, unde Rex ei dixit liberet Willielmo de Lucy, latori praeſentium, deferenda▪ ex parte Regis Albo Cardinali Domino ſuo. Teſte Rege, apud Woodſt. 8. die Junii.
The ſame year, Anno 1250. (34. H. 3.) there fell out a great difference between Groſthead, Biſhop of Lincoln, and the Religious perſons of his Dioceſſe, thus recorded by Mathew Paris.
Tempore quoque ſub eodem, Religioſorum fatigator indefeſſus EpiſcopusMatt. Paris Hiſt. Angl. p. 747. Lincoln. Epiſ. citat ſuos Religioſo Lincolnienſis, Robertus, omnes ſuae dioceſis Religioſos fecit citari ut in feſto ſancti Hilarii apud Legeceſtriam convenirent, mandatum domini Papae ibidem audituri. Ad haec enim idem Epiſcopus ſummo conamine anhelavit, ut Religioſorum per ſuam Dioceſim conſtitutorum Eccleſias & redditus, de quibus idem Religioſi aſſenſum Capitul. & ſuper hoc inſtrumenta Teſtimonium evidens perhibentia non haberent, in ſuam, quod multis nimis damnoſum foret, revocaret poteſtatem. Et ad impetrandum Magiſtrum Leonardum Clericum ſuum frequentem Romipedam, non ſine maxima pecuniae effuſione ad Romanam Curiam deſtinaverat. Quae inquam Curia, inſtar barathri poteſtatem habet, et conſuetudinem omnium redditus abſorbendi, imo Nota.fere omnia quaecunque Epiſcopi poſſident et Abbates. Hujus autem impetrationis literae potuerunt reperiri, in libro Additamentorum. Wherein they are thus Regiſtred.