Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 230 – Document 231
QƲia Nicholaus quondam Dunelmenſis Epiſcopus qui ceſſit Epiſcopatui ſuo nonClauſ. 33 H. 3. memb. 9. dorſo. tenetur ſolvere debita Praedeceſſorum ſuorum quondam Dunelmenſis Eccleſiae Epiſcoporum, Mandatum & Vicecom. Eborum, quod nullam diſtrictionem ſuper ipſum Epiſcopum faciat pro aliquibus debitis Praedeceſſorum ſuorum, ſed diſtrictionem ſi quam propter hoc fecerit penitus remittat, et averia ſua ea occaſione capta deliberari faciat. Teſte, &c.
He likewiſe iſſued two *Here p. 705.forecited Writs to the Sheriff of Lincoln, to ſummon the Biſhop of Lincoln to appear before him; Ubicunque tunc fuerimus in Anglia, oſtenſurus, quare fecit ſummoneri, et per Cenſuram Eccleſiaſticam diſtringi Laicos homines et Laicas foeminas ad comparendum coram eo, et ad praeſtandum juramentum pro voluntate ſua, ipſis invitis, in grave praejudicium Coronae, et Regiae Dignitatis noſtrae, necnon et magnam laeſionem, et contra conſuetudinem Regni noſtri, &c. Teſte Rege apud Westm. ſecundo die Maii.
Sub eodem quoque annali curriculo, (1248.) obiit Magiſter Simon de Langetuna, Mat. Weſtm. Anno 1248. p. 232. Mar. Paris, p. 730. Moritur Simon de Langetuna.frater Stephani Cantuarienſis Archiepiſcopi, ejuſdim Eccleſiae Archidiaconus; qui fratriſſare negligens, ſi Eccleſiae ſuae perſecutor et perturbator extitiſſet non eſt mirandum: quinimo Regna Francorum et Anglorum, et eorundem Regnorum corda et ſtatus, ex multiplici bello non mediocriter movit, commovit et damnoſe perturbavit, ſicut ſuo loco plenius enodatur: being the Popes great inſtrument.
It is the obſervation of Matthew Paris Anno 1249. that when Cardinal Remerius at the Popes inſtigation, had publiſhed an infamous Satyrical elegant Letter againſt the Emperor Frederick, whereby his fame was not a little blaſted in divers parts of Anno 1249.the world, *Mat. Paris p. 737, 738. Imperator graviter diffamatur.ut jam pejor Herode, & Juda, vel Nerone cenſeretur: Talis enim Epiſtolae foetor exitialis ex factis ſuis exhalans, fidelium audientium aures & corda, non ſine ſtupore & gemitu, quam plurimum exaſperavit. Haec igitur pagina auditu horribilis, cum ad multos perveniſſet, medullas auditorum penetrando centra Fredericum erexiſſet, niſi Papales ejuſdem Frederici abverſarios, avaritiae, ſymoniae, et uſurae, aliorumque vitiorum maculae coinquinaſſent. Qui inter caetera deliramenta, cruce ſignatos impudenter exagitant, nunc ſub poena Excommunicationis ad Terram Sanctam, nunc ad Imperium Romaniae, nunc innuendo ut ſuper Fredericum inſurgant et tranſmittantur, elaborant. Et quod deteſtabilius judicatur, Praedicatores et Minores facientes ſuos telonarios, viatica cruce ſignatorum quovis extorquent argumento. Unde etſi ignominioſa ipſe tyrannus Fredericus operetur, adhuc tamen infinitos manifeſtos et quamplures occultos, in odium Romanorum, proh dolor, invenit fautores, et in facinoribus adjutores.
He ſubjoyns ſoon after, *Mat. Paris, p. 740.Eiſdem que temporibus, Fratres Praedicatores & Minores, de praecepto Domini Papae, cui obedienter obtemperavant, inſtanterFratres Praedicatores & Minores telonarii Papae. nimis ac diligenter praedicationibus intendebant: & ad augendam fidelium devotionem, cum magna ſolennitate ad, loca, ubi praedicatio eorum priùs indicebatur, accedebant & advenientibus, multos dies indulgentiae concedebant. Occurrebant namque eis Sacerdotes & Clerici in vestibus albis, cum crucibus & vexillis, trahentes ſecum fidelis populi non minimam numeroſitatem, ſicut ſolet diebus rogationum. Praedicantes igitur pro negocio crucis, homines cujuſcunque aetatis, ſexus, vel conditionis, vel valoris, imo etiam valetudinarios vel valetudinarias, et aegrotantes et ſenio deficientes cruce ſignaverunt: et in craſtino et etiam incontinenti pro quantocunque precio crucem a cruce ſignatis deponentes et reaccipientes, quemlibet a voto ſuae peregrinationis abſolvebant. Quod videbatur multis inconveniens et abſurdum, quia non poſt multos dies conſequentes, Magiſtro Berardo Clerico et Italico vindemiante, Comes Richardus in aerario ſuo omnia coacervavit. Unde non minimum ſcandalum in Eccleſia Dei et univerſo populo eſt exortum, et tepuit fidelium devotio manifeſte. Whence *Anno 1249 p. 240.Matthew Weſtminſter juſtly ſtiles this year, Aunus Romanae Curiae infamis.
Tunc quoque temporis, rediit a Curia Romana Epiſcopus NorwicenſisMat. Paris, p. 742. Walterus, qui, ut dicebatur, privilegium adquiſierat infame, de pecunia Rediit a Curia Romana Epiſcopus Norwicenſis.ex Epiſcopatu ſuo extorquenda: to make up the monies he had ſpent in Bulls and Gifts at Rome.
Anno quoque ſub eodem, circa Paſchalem ſolennitatem, Archiepiſcopus Rothomagenſis, Mat. Paris, p. 740.quidam videlicet frater de ordine Minorum, origine Francus, venit in Angliam, ut quoſdam redditus adjus Eccleſiae ſuae pertinentes, impetrata Regis gratia, revocaret. Archiepiſcopus Rothomagenſis venit in Angliam.Quod cum prudenter impetraverat, facto Regi homagio de ipſis redditibus (as his Predeceſſor did) erant enim in Anglia, remeavit.
The ſame year there happening a diſcord between the Abbot of Burg and his Covent, about Dilapidations, and for enriching his poor kinred with the Goods and Revenues of the Church, in enorme Eccleſiae ſuae damnum, and not reforming upon complaint, he was at laſt conſtrained, to prevent a deprivation, to reſign his Abby into the Biſhop of Lincolns hands, who aſſigned him one Mannor for his more honourable maintenance, though he did not deſerve it. *Mat. Paris, p. 743. Diſcordia intet Abbatem de Burgo & ejus Conventum.Regales autem illuc ſtatim à Domino Rege miſſi, emolumentis inhiantes, redditibus Abbatiae avidè inhiantes, rapinis & exterminio domus illius intenderunt. Iraſcibatur quoque Rex vehementer, volens occaſionem habere contra domum ipſam, quia dictum fuit ei, quod quia Domino Regi favorabilis et munificus fuerat, perſequebantur ipſum Abbatem ſuum Monachi, et accuſaverant. Conventus igitur, ut Domini Regis confiſcantis omnia, declinarent indignationem, Johannem de Cadamo, Priorem Eccleſiae Sancti Swithini, Wintonienſem, ipſo Rege ſic volente et imperante, licet de domo alia, & natione alienum, videlicet Normannum, ſibi in Abbatem vellent nollent, elegerunt.
This year Robertus Paſſeleve, Curiae volumina detestans, ad frugem melioris vitaeMat. Paris, p. 74…, 746. Robertus Paſſeleve vitat Curiam. convolavit, & ad gradum promotus eſt Sacerdotii. Propter quod Dominus Epiſcopus Elienſis, ipſi Roberto bonam Eccleſiam de Deham, quae fuerat Jeremiae Domini Regis Clerici nuper defuncti, contulit; ſperans ipſum Sanctum forè post diutinam vitam ſterilem, Sacerdotem. Sed Dominus Rex ipſum Epiſcopum conferentem, & ipſum Robertum recipientem, …dio maximo perſequebatur, quia Epiſcopus memoratus illam Eccleſiam Ethelmaro fratri Domini Regis non contulerat.
Anno 1250. Many of the Engliſh Nobility, Biſhops, Gentry and Commonalty Anno 1250.croſſed themſelves for the relief of the Holy Land, ſome of them ſelling their Lands to defray their expenſes in that expedition: *Mat. Paris, p. 747, 748. Multi Angliae Nobiles cruceſignativendunt ſua praedia.Innumerabiles quoque nolentes in propatulo ſignum crucis vel accipere vel in humeris portare, ſecreto voverunt & propoſuerunt firmiter Terram Sanctam devotè ac potenter adire, muſcipulas Romanae Curiae formidantes. The King himſelf ſoon after ſending for all the Citizens of London, remitted all his anger and rancor towards them, and humbly craved pardon from them for all the injuries, oppreſſions, and unjuſt ſeiſures of their goods formerly made. *Rex cum multis Nobilibus cruceſignatur.Eodemque die Dominus Rex crucem ſuſcepit de manu Archiepiſcopi Cantuarienſis Bonifacii. Et p-ſteà ipſe Archiepiſcopus cruce ſignavit alios Nobiles, whoſe names you may read in Matthew Paris: who ſubjoyns, Siniſtri verò interpretatores aſſerere praeſumpſerunt, quod non propter aliud ſuſcepit Dominus Rex crucem, niſi ut tali occaſione violenter a ſuis Nobilibus, qui prius ei contradirerant id petenti, pecuniam extorqueret ſub obtentu Terra Sancta conquirendae, (as Popes then uſually did) et crucis negotii promovendi: Veruntamen diſcreti & plus ration is habentes, haec ad judicium & probationem actnum ſubſequentium reſervabant. Hujus autem dnbitationis ſeminarium, praeſtitit Regis Frarcorum exemplum pernitioſum, qui infinitam (pecuniam) minimè tamen Deo vindice profecturam à Regno ſuo maximè abraſerat, ut ſuam promoveret peregrinationem. Sed quales inde fructus collegerit, ſequens ſermo declarabit.
In the mean time the Engliſh Nobility (who had moſt of them taken up the croſſe before King Henry) meeting at London, determined to begin their voyage before the King; *Mat. Paris, p. 749. De unanimi conſilio cruceſignatorum.Dominus autem Rex, qui ſedulus explorator haec praecognoverat, a Romana Curia Literas ad votum, data et plus promiſſa pecunia, feſtinanter impetravit, quarum autoritate iter eorum ſuſpenderet, donec ipſe tanquam Dux capitalis, in propria perſona terram potenter adiret ultramarinam, ut ſic decentius & ſecurius progrederetur; & ſic hic & inde crucis languit negotium infoeliciter, heu, heu, mutilatum.Mat. Paris, Edit. Londini, p. 785, 787. Magnatum Angliae iter Hieroſolymit.
Soon after, Celebri luce beati Auguſtini, cum omnes Angliae Magnates cruce ſignati, fixum habentes propuſitum ad feſtum Sancti Johannis, iter arripere Hieroſolymitanum, & terras ſuas vendiderant, vel impignoraverant, vel in laqueis Judaeorum vel Caurſinorum ſe involverant, vale dicto amic is prompti fuerant & parati. Et ecce Dominus Rex, qui ſicut p…er…lus laeſus vel offenſus ad matrem querulus ſolet recurrere, ad Papam miſerat feſtinanter ſupplicans, ut hoc iter impediret, ſignificans ei, quod quidam Regni ſui praeclari Magnates cruceſignati, ipſo invito et prohibente iter arripere Hieroſolymitanum firmiter propoſuerant, nec ipſum Regem Dominum ſuum cruceſignatum, et idem iter arripere proponentem, expectare dignabantur. Qui etiam Regem Francorum capitalem inimicum ſuum qui eis, ut dicebant, praevius iter & introitum praparaverat in terram Orientalem, potius quàm eum ſequi maluerunt. Unde Papa per Literas ſuas, ſicut et ipſe Rex per verba imperioſa, diſtricte ſub poena Excommunicationis inhibuit, ne quis eorum contra Regis voluntatem, qualecunque periculum Rex Francorum ſubiret aut diſcrimen, transfretaret. Inſuper Dominus Rex in continenti, miſit ad Caſtellanos Doverae, & ad aliorum portuum cuſtodes, ne aliquem Magnatem cruce ſignatum, permitterent transfretare. Allegatum tamen fuit contra hoc, quod ſcilicet Rex indiſcretè fecerat, quia ſi tot & tales faciem ſuam praeirent (fuerant pugnatores equites circiter quingenti, excepta eorum ſequela innumerabili) diceret totius Chriſtianitatis univerſitas obſtupeſcens: O quantus Rex eſt, & quàm formidabilis, qui tales praemittit? O quot credendi ſunt ipſum concomitari? & ſic totus contremiſcet Paganiſmus. Sed ut quid talis deceptatio? Hoc enim peregrinationis benè contigit, licet praeter prohibentium impedimentum: by reaſon of the French Kings overthrow. Interim tamen non ceſſavit Dominus Rex, undecunque petuniam abradere, (by pretext of this Croyſado) principaliter à Judaeis, (he extorting from Aaron alone, a Jew born at York, no leſſe then Thirty Thouſand Marks of Silver, and Two Hundred Marks of Gold, beſides what he wreſted from other Jews upon ſundry pretexts) ſecundario autem à ſuis hominibus Chriſtianis & naturalibus, amounting to vaſt ſums of money.
Temporibus quoque ſub eiſdem, Bernardus de Nympha Clericus, Papalibus armatus Bernardus de Nympha pecuhiam collegit à cruce ſignatis.munimentis, a cruce ſignatis ad opus Comitis Richardi, ſub inhoneſta nimis forma magnam pecuniam collegit, ut potius rapina, quam juſtitia videretur. Forma autem hujus rapinae informis, ne multorum aures cum cordibus offendat, in Libro Additamentorum plenius exaratur.
Literae generales directae per ſingulos Epiſcopatus, ſuper collectione Decimarum, &Auctuariū Additamentorum Matthaei Pariſ, p. 225, 226. Forma Rapinae Bernardi de Nympha. redemptione votorum, & cruceſignatorum, & aliorum, Comiti Richardo conceſſorum.
R. Divina gratia Lincoln. Epiſcopus, dilectis in Chriſto filiis omnibus Archidiaconis per Lincolnienſem Diocaeſin conſtitutis, ſalutem, gratiam & benedictionem. Literas Domini J. Sarraceni Subdiaconi & Capellani Domini Papae, Decani Wellenſis, & Bernardi de Nympha, ſcriptoris ejuſdem Domini, recepimus in haec verba.