Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 189 – Document 196
UNiverſis Sanctae matris Eccleſiae filiis, ad quos praeſentes Literae pervenerint, Robertus miſeratione divina Lincolnienſis Epiſcopus, aeternam in Domino, ſalutem. Noverit univerſit as veſtra, nos mandatum Domini Papae non cancellatum, non abolitum, in nulla ſui parte vitiatum inſpexiſſe, in haec verba: Innocentius Epiſcopus ſervus ſervorum Dei, Venerabilibus Fratribus, Epiſcopis, & dilectis filiis, Abbatibus, Prioribus, Archidiaconis, Decanis, Capellanis, & aliis Eccleſiarum Praelatis & Clericis per Cantuarienſem Civitatem, Diocaeſim, & Provinciam conſtitutis, ſalutem & Apoſtolicam Benedictionem. Ad hoc coeleſtis altitudo conſilii, alta & ineffabili providentia univerſa diſponens, rerum viciſſitudines non ſine diſpenſatione certae rationis alternat, nunc ſuperiores inferiorum, nunc inferiores ſuperiorum auxilio faciens indigere: ut humana conditio per alternationes hujuſmodi, ſui ſtatus inſtabilitatem agnoſcat, & alterutrum ſibi compatiens & ſubveniens, impleat legem Chriſti, qua diligere proximum quiſque jubetur, & alterius onera ſupportare. Cum igitur, ſicut Venerabilis frater noſter Cantuarienfis Archiepiſcopus nobis expoſuit, Cantuarienſis Eccleſia, tàm praedeceſſorum ſuorum, qui paſſi tribulationes innumeràs, fuere neceſſitatum plurium incommodis agitati, quàm etiam vacationum ipſius Eccleſiae longiorum, temporibus quibus cogniti & ignoti pari paſſu circumflexerunt, ut ad ſe traherent & diriperent bona ejus, adeò grandi fuerit debitorum onere praegravata, quod vir poſſetab ipſis abſque ſedis Apoſtolicae providentia liberari; n…bis humiliter ſupplicavit, ut cidem Eccleſiae ſubvenire, ne uſuris excreſcentibus ipſius gravior & quaſi irrecuperabilis ſit jactura, de benignitate ſolita dignaremur. Verùm, cum eadem Cantuarienſis inter alias orbis Eccleſias honorabilis habeatur, quod eam Romana Eccleſia, veluti filiam praedilectam, ſinceris affectibus proſequitur, & praefert effectibus gratiae ſingularis; incujus odoris ſuavitate reficitur, ſtatu recreatur tranquillo, & proſperis proſperatur: illámque ea praerogativa favoris & gratiae proſequamur, quod ipſius ardenti deſiderio, & potentiſſimè ejuſdem Archiepiſcopi conſideratione, qui tanquam filius devotus Eccleſiae & nobile membrum, cujus devotione fervens, vita perſpicuus, & nobilitate praeclarus, nobis & fratribus noſtris charus & acceptus plurimum habeatur: ipſius ſupplicationibus favorabiliter annuentes, de fratrum nostrorum conſilio, damus venerabili fratri noſtro Herefordenſi Epiſcopo noſtris Literis in mandatis, ut ipſe per ſeptennium et non ultra, omnium *This grant c… Firſt-Fruits of Benefices to Bon face, made way for Popes appropriating Firſt-Fruits & Annates to thē ſelves ſoon after.Beneficiorum Eccleſiaſticorum, quae deinceps in Civitate, Diocaeſi et Provincia Cantuarienſi, vacabunt, primi anni provent us uſque ad decem millium Marcarum ſummam. Quae ſi ante dictum ſeptennium haberi poterit, nil amplius exigatur. Nec non duo millia Marcarum de ipſius Archiepiſcopi redditibus colligat annuatim, et convertat fideliter in ſolutione debitorum Eccleſiae memoratae. Proviſo, quod perſonis ſervientibus in eiſdem Beneficiis, de praedictis redditibus idem Epiſcopus faciat competentem portionem pro ipſarum ſuſtentatione, ne ipſa debitis defraudentur obſequiis, aſſignari. Et ſi forſan dictorum beneficiorum redditus hujuſmodi primi anni eſſe debeant, juxta morem patriae, decedentium perſonarum; dictus Epiſcopus ipſorum beneficiorum redditus in anno colligat ſubſequenti: contradictores, auctoritate noſtra appellatione poſtpoſita compeſcendo. Quocirca univerſitatem veſtram rogamus, monemus, & hortamur attentè, per Apoſtolica vobis ſcripta praecipiendo mandantes: quatenus attendentes prudenter, quod dignum ſit matris egentiam filiorum opibus relevari, cujus tàm devotè quàm benignè debent onera ſupportare: eidom Epiſcopo ad exhibendos hujuſmodi redditus & habendos, ſic ope & opere promptos & ſollicitos vos reddatis, quod ipſius Archiepiſcopi favorem & gratiam vobis proinde futuris temporibus vendicantes: nos habeatis propter hoc ſpecialiter ad vestra & Eccleſiarum vestrarum commoda promptiores. Datum Lugdum, 6 Calend. Septemb. Pontificatus noſtri anno 3. In cujus rei teſtimonium, praeſentibus ſigillum nostrum feeimus apponi.
Haec autem cum ad audientiam Regis pervenirent, primo obſtupuit iratus Mat. Paris, p. 671. Ira Regis enervata.et commotus valde, clamoſe dicens: Miror ſi talia procuravit Regno meo diſpendia Archiepiſcopus Cantuarienſis Bonifacius quem promovi. Nec ſufficit ei quod electum meum Cicestrenſem Robertum videlicet Paſſeleve, cujus promotionem procuraveram, procaciter praecipitavit: ſed et diatim intendens bellis, ruptoris more, tam in Provincia quam Anglia, contra me jam jacturam et dedecus machinaturam. Ecce nova et inaudita pecuniaris extorſio: O quam multiformes ſunt laquei venantium, ad ſubjectorum ſimplicitatem decipiendam! In hac equidem machinatione Nobiles mei, ad quos Eccleſiarum ſpectant patronatus, defraudantur; terra cenſu ſpoliatur, et ſimilium conſequentia formidatur. Tandem tamen Dominus Rex cum inſibilatum fuiſſet ei, quod minimè iraſci teneretur memorato Archiepiſcopo pro dicta Roberti caſſatione; tum eo quod in examinatione inſufficiens reperiebatur, tum quia ejus caſſatio multum Regi fuit utilis & lucroſa, cum quotidiè Regiis diligenter intenderit emolumentis, muliebriter in ſuo propoſito reſiſtendi fractus eſt, muliebri, ut dicitur, interceſſione turpiter emollitus; quia merito hoc nomen mulier, quaſi molliens herum, id eſt enervans etymologizatur. Nec proh dolor, viriliter pro Eccleſiae indemnitate, cum non conſtiterit Eccleſiam Cantuarienſem alieno aere per Archiepiſcopum Ae. ſub uſuris maxime irretitam in tantum, nec pro Regni ſui tuitione, vel Sanctorum Pontificum Cantuarienſium honore, ſtetit Rex, prout decuit et expedivit; ſed eidem Archiepiſcopo Bonifacio *The King at laſt aſſented to this grant.conceſſit per Angliam, ſecundum quod praedicitur, praedictam habere collationem. Veruntamen, per idem tempus prohiberi fecit Dominus Rex per Literas ſuas, ne quis veniens de Curia portans Literas Bullatas de Proviſionibus faciendis praecepto Papali, ad extorquendam pecuniam de Eccleſia Anglicana, et depauperandum Regnum, permitteretur vagari per terram ad Praelatos: et ſi quis talis inveniretur, caperetur, carceri Regis retrudendus. Portus autem, hoc praecipiens portuum cuſtodibus, fecit cuſtodici. Sed hoc animos miſerorum Anglorum parum exhilaravit, qui cor cereum Regis cognoverant: & ea facilitate advertendum, qua converti frequenti experientia certificabantur. (The Biſhops baſeneſſe, inconſtancy, timidity, ill advice, and compliance with the Pope againſt the King upon all occaſions, being the principal cauſe of the Kings inconſtancy.)
The Biſhops for their own Intereſt oppoſing this new Papal Exaction, were thereupon Excommunicated by the Archbiſhop, who forced them to ſubmit to this Papal Innovation by the Popes formidable authority, which they durſt not ſtrenuouſly to reſiſt.
Tempore quoque ſub eodem, Bonifacius Cantuarienſis Archiepiſcopus, Epiſcopos Mat. Paris, p. 711, 712. Mat. Weſtm. p 227. Mat. Parker, & Godwin, in Bonifacio. Bonifacius Archiepiſcopus Cantuarienſis extorquet pecuniam.Cantuarienſis Provinciae authoritate Apoſtolica ſuſpendit, eo quod conſentire noluerunt novae et inauditae contributioni, quam a gratia Papae impetraverat; videlicet, proventuum Eccleſiarum vacantium, ut primo anno vacationis fructus ipſi Archiepiſcopo contribuerentur, ad liberationem debitorum: quibus, ut aſſerebat, ipſam Eccleſiam Cantuarienſem praedeceſſores ſui cum graviſſima uſura irremediabiliter obligaverant. Quod non ſine injuria B. Ae dmundi immediatè praedeceſſoris ſui, & aliorum Sanctorum, conſtat eſſe confictum. Epiſcopi vero contra Papalem auctoritatem et mandatum non valentes nec volentes recalcitrare, licet inviti, tandem cum ſumma mentis amaritudine conſenſerunt, ut abſolvi mererentur. Iterum per Decanum Belvacenſem hujus negotii executorem, mandatum receperunt: quod a Papa Excommunicarentur, et denunciarentur Excommunicatiper Provinciam Cantuarienſem, omnes obloquentes, omneſque detrahentes, fraudemve facientes in negotio praenotato, exgratia Papae foeliciter conceſſo, exceptis Domino Rege, uxore, et liberis ſuis, et nobili viro Richardo Comite Cornubiae.
How rigorouſly this Archbiſhop proceeded againſt all oppoſers of his Uſurpations, whiles imployed as a Souldier for this Antichriſtian Pope in his Wars, to murder mens Bodies, inſtead of diſcharging his Office of a Biſhop to feed and ſave the peoples Bodies and Souls committed to his care, is thus recorded.
Diebus quoque ſub eiſdem, Archiepiſcopus Cantuarienſis Bonifacius, qui in partibus Mat. Paris, p. 728, 729. Mat. Parker Antiquitates Eccleſiae Brit. and Godwin. Mandatum iniquum Archiepiſcopi Cantuarienſis.Lugdunenſibus, minus ſolicitus, quantum ad animarum cuſtodiam, Eccleſiae, Domino Papae militavit, ab Eccleſiis in ſua Provincia vacantibus, quas per annum retinuit, auctoritate fultus Apoſtolica, the ſaurum non minimum a miſerrima Anglia, quae facta eſt vinea ab apris exterminanda, quam vindemiant omnes praetereuntes, extorſit: Et u… magis corda ſpoliatorum cruentaret, per Decanum Belvacenſem, ſuum in hac procuratorem, fecit denuntiari, omnes fuiſſe Excommunicatos, qui clam vel palam obloquentes vel detrahentes, gratiam quam Dominus Papa conceſſerat, et contulerat eidem Archiepiſcopo, quomodolibet impedirent, vel de proventibus aliquam ſubtractionem vel fraudem facerent ſupradictis, exceptis tantummodo Domino Rege & Regina, & eorum liberis, & nobili viro Comite Richardo. Et hoc mandatum praeceptum per totam Angliam in ſingulis Eccleſiis divulgatum, in multorum cordibus indignationem, tum propter ipſam injurioſam, et inauditam, avidamque pecuniae ertorſionem, tum propter annexam adulationem, generavit, Dominumque Regem talia tolerantem, et talibus conſentientem, praecordialiter maledixerunt.
King Henry by former conteſts having in ſome degree regained his Prerogative in the Election and Confirmation of Biſhops, which the Clergy had violently wreſted from King John and him; thereupon the Chapters and Covents became more compliable to him, electing ſuch perſons for their Biſhops and Abbots, to whom they preſumed he would readily give his Royal aſſent; hereupon the Biſhop of Saliſbury, and Abbot of Weſtminſter, both deceaſing this year; *Mat. Paris, p. 697. Mat. Weſtm. Anno 1247 See Godwin in his Life. Willielmus de Eboraco in Epiſcopum Sarisburienſem electus.Eiſdem ſub diebus, Canonici Sarisburienſes, comperientes nullum ferè acceptum Domino Regi, niſi aulicum & curialem, praecaventeſque Eccleſiae ſuae periculo, & Regiam captantes benevolentiam; Willielmum de Eboraco, Domini Regis Clericum familiariſſimum, & legum Regni peritiſſimum, Beverlaci Praepoſitum, in Epiſcopum & animarum ſuarum Pastorem unanimiter elegerunt. Quae quia electio Deo placuit, ut credebatur, et Domino regi fuit accepta, ſine morae diſpendio confirmabatur. Dominus etiam Sylveſter electus ad Praeſulatum Carleolenſem, qui prius ſe indignum reputavit, & idcircò non conſenſit, quoniam eum Deus vocavit à telonio ad miniſterium, timore bono perculſus, in electionem memoratam humiliter conſenſit, ne Deo recalcitrans, reprobus haberetur: (as Matthew Paris ironically ſtories of him.) *Richardus de Crokeſle in Abbatem Weſtmonaſterienſem electus.Eorumque dierum circulis Magiſter Richardus de Crokeſle, Archidiaconus Weſtmonaſterienſis, vir elegans & juriſperitus & Domino Regi amiciſſimus, à toto conventu unanimiter est electus. Timebant enim Monachi, ne ſi ſecus fieret, Rex eorum patronus ſpecialis, Eccleſiam ſuam jam ſemirutam relinqueret imperſectam, quam glorioſe coeperat aedificare.
The Pope having this year canonized *Mat. Paris, p. 696, 607, to 612. Mat. Weſtm. An. 1246, 1247.Edmund Archbiſhop of Canterbury for a Saint (which he had long deferred) to gratifie the King, and facilitate the impoſing and levying of his Papal Exactions upon the Clergy and Realm, the King receiving the news thereof, gaviſus eſt vehementer, & ſtatim ſuper hoc certificatus, praecepit, ut accenſis multis cereis omnes Clerici de Capella Regia, aſſumptis feſtivis induviis, Miſſam ſolenniter, cujus introitus foret, Gaudeamus, &c. celebrarent; the King by his Royal Authority preſcribing a ſpecial Maſſe upon this occaſion: And the new elected Abbot of Weſtminſter, qui dudum amator fuit beati Aedmundo Confeſſoris & Archiepiſcopi, quia die canonizationis ſuae, ad tantae Praeelationis dignitatem vocabatur, juſſit quandam Capellam in honore ipſius Sancti Aedmundi fabricari, ubi Deo & ipſi Confeſſori glorioſum, ut decebit, miniſterium futuris temporibus impenderetur. Aucta eſt etiam ejuſdem Abbatis dignitas, Domino Rege impetrante, ut ſcilicet Miſſam celebrans pontificaliter benedictionem, quando Agnus Dei cantatur, populo daret ſolenniter.
Odo Archbiſhop of Rhoan being unable through ſickneſſe and other impediments to repair into England to the King, to ſwear Fealty to him for his Temporalties, conſtituted a Proctor to ſwear Fealty on his behalf, beſeeching the King of his Royal grace to accept thereof, to which he was not obliged by Law.
EXcellentiſſimo Domino ſuo H. Dei gratia Rex Angliae, &c. Odo miſeratione Pat. 30 H. 3. m. 9. in doiſo.divina Rotomagenſis Archiepiſcopus ſalutem, in eo per quem Reges regnant & principes Dominantur. Cum propter Concilium Domini Legati quod imminet, ac debilitate proprii Corporis pluribuſ que cauſis aliis, quas vobis exponere poterit plenius magiſter J. de Havylla lator praeſentiū, ad Serenitatis veſtrae praeſentiam perſonaliter * Serenitalis.accedere non poſſumus; Ad Excellentiae veſtrae Curiam mittimus dictum magiſtrum, ut a vobis Regalia, quae a Regno veſtro habe. mus, recipiat, et vobis Juramentum fidelitatis faciat loco noſtri. Super quo in anima noſtra plenariam ſibi concedimus poteſtatem, unde veſtrae Celſitudini ſupplicamus, quatenus ipſum benigne velitis admittere, et negotium pro quo mittitur expedire. Valete Dat. apud Denul. Dominica ante feſtum beati Michaelis Anno Domini 1645. Hereupon;
REx replegiavit O. Rothomag. Archiepiſcopo terras ſuas, captas in manum Clauſ. 30 H. 3. m. 24. intus. Pro Rotomag. Archiepiſcop.Regis per praeceptum Regis, uſque in unum menſem a Die Paſchae, eo quod non venit ad Regem in Angliam poſt Creationem ſuam, ad faciendum Regi quod facere debuit de terris praedictis; & Mandatum eſt Roberto de Crepping, quod terr as praedict as ei uſ que ad eundem terminum in pace habere permittat.
Teſte Rege apud Wind. 3. die Decemb. Eodem modo ſcribitur Vic. Southt.
Anno 1245. Abbas Cluniacenſis, … having *See here, p. 641, 642. Mat. Paris, p. 664. Abbas Cluniacenſis extorquet à ſuis Prioratibus decimam.gifted, and entertained the Pope for ſeveral weeks) antequàm hoſpes ſuus Dominus Papa, Lugdunum petiturus receſſiſſet; impetravit ab ipſo licentiam, & ſcriptum ſuper hoc; ut a toto ordine Cluniacenſi decimam ertorqueret per unum annum; tum quia Dominum Papam exulantem & accedentem ad partes Ciſalpinas, muneribus reſpexit impreciabilibus Abbas memoratus (dederat enim triginta palefridos phaleratos cum totidem equis clitellariis) tum quia ſplendidè procurando curialiter recepit, & exhibuit ferè per unum menſem. Et hanc decimam in omnibus membris percipiet Abbas praedictus, non obſtante contradictione alicujus ordinarii. De qua quidem pecunia, percipiet Dominus Papa tria millia marcarum. Reſiduū autem cedet in ſolutionē debitorum, quibus Eccleſia Cluniaci pro promotione Romanae Eccleſiae noſcitur obligari. Et ſic conceſſit Papa Abbati; ut de propria cute ſibi faceret latam corrigiam. Hereupon the Abbot by his Agents the next year, collecting this Tax and Tenth in England, from the Monaſteries of his Order, in derogation of the Kings Prerogative royal, the K. thereupon iſſued a Prohibition, prohibiting the Collection thereof; and afterwards ſent an expreſſe Mandate to the Constable of the Tower, that taking with him the Sheriffs of London and Bailiffs of Southwark, he ſhould go to the Priory of Bermundeſy, and ſeiſe all the monies collected for the uſe of the Abbot of Cluny againſt his Prohibition, and ſeal it up under their ſeales if they found it there, and likewiſe command the Prior, not to ſuffer any of the monies to be thence removed, without the Kings Privity, under pain of ſeiſing all his tenements in England, as this record atteſts.
MAndatum eſt Conſtabulario Turris London. quod aſſumptis ſecum Vicecom.Clauſ. 30 H. 3 m. 22. intus. De pecunia arreſtanda. London. & Ballivis de Suthwerk, eant uſque Bermudes, et videant, quod ſi aliqua pecunia collecta ad opus Abbatis Cluniacenſis, contra prohibitionem Regis, ibidem depoſita ſit. Et ſi eam invenerint, tunc eam ſignari fac. ſigillis ſuis, et ex parte Regis prohiberi faciat Priori de Bermudes, ſicut tenementa ſua quae habent in Anglia, diligit, quod nichil de pecunia illa praeter Conſcientiam Regis removeatur. Teſte Rege apud Merton primo die Januarii.
The King (as you *Here, p. 624, 925, 627.heard before) having for a long time ſeiſed the temporalties of the Biſhoprick of Coventry and Lichfeild, and detained them from Roger de Weſeham, intruded into it by the Pope without his royal aſſent to the preju…ice of his Crown, was at laſt content to reſtore them to him by the Popes mediation, which he did out of his mear liberality and grace, by theſe enſuing Writs.
REX omnibus Militibus, liberis hominibus, & omnibus tenentibus de EpiſcopatuPat. 30 H. 3. m. 6. intus. *Coventr.Cestriae & Lichfield. ſalutem. Sciatis quod non obſtante eo quod ordinatio quam Dominus Papa fecit de Magiſtro Rogero de Weſeham, quondam Decano Linc. praeficiendo eum de facto Epiſcopum Eccleſiae Coventr. et Lechfield. facta fuit in praejudicium dignitatis noſtrae, de mera liberalitate et gratia noſtra, ad inſtantiam ipſius Domini Papae, temporalia ad eundem Epiſcopatum ſpectantia eidem Epiſcopo red. didimus. Et ideo vobis Mandamus, quod eidem Epiſcopo tanquam Domino vestro in omnibus, quae ad praedictum Epiſcopatum pertinent, intendentes ſitis & reſpondent…s… Teſte Rege apud Weſtmonaſt. 25. die Martii.
Et Mandatum est Magistro de Wanton. Cuſtodi ejuſdem Epiſcopasus, quod de Caſtris, Maneriis & omnibus aliis ad praedictum Epiſcopatum pertinentibus, quae extiterunt Cuſtodiae Regis ratione vacationis ejuſdem Epiſcopatus, ei plenam Seiſinam habere faciat. Teſte ut ſupra.
The Dean and Chapter of Elfin in Ireland, againſt the Kings prerogative▪ elected a Biſhop without the Kings licenſe firſt obtained; the King upon petition, out of his ſpecial grace, gave his royal aſſent thereto, & that he ſhould be conſecrated by the Archbiſhop of Tuam, yet ſo, as by this his ſpecial grace at this time, no prejudice ſhould accrew to the King, nor any prerogative to the Dean and Chapter for the future, to elect a Biſhop before the Kings Licenſe firſt obtained.
REX adhibuit aſſenſum Electioni factae de Thoma Decano de Archarda, Pat. 30 H. 3. m. 2. De Aſſenſu electioni adhibito.in Epiſcopum Elfinenſem & Mandatum est M Tuamenſi Archiepiſcopo, ut quod ſuum eſt exequaetur. In cujus, &c. Teſte Rege apud Woodſtock 21▪ die Auguſti. Licet autem Decanus et Capitulum Elfin praedictum Eiectum elegerint, non praeobtenta a Rege Licentia eligendi; quia tamen periculum eidem Eccleſiae immineret, Rex electioni ſuae aſſenſum durit adhibere. Ita tamen, quod occaſione gratiae Regis hac vice eis impartitae, nullum Regi praejudicium in poſterum generetur, nec illis aliquaw praerogativam conferat Electio illa, quin Capitulum Effin. cum ſedes vacaverit, a Rege antequam eligant haveant licentiam eligendi.
The King by his Eccleſiaſtical Praerogative having right to preſent to the Church of St Michael in Coventry then voyd, during the vacancy of the Biſhoprick, the Archdecons of Coventry and Salop, after the Biſhops death, during the vacancy, preſumed, without the Kings privity, in derogation of his royal prerogative, to appropriate … markes a year of the profits of the ſaid Church to the Canons of Litchfield; and … markes more to the uſe of the Monkes of Coventry, and the reſt of the profits they alotted to the Vicar for the time being, who ſhould ſerve the Cure; putting a Vicar into poſſeſſion of the ſaid Church. Which the King conniving at till a fit ſeaſon, preſented Ralph de Leiceſter his Clerk to the ſaid Church, notwithſtanding this appropriation, which he declared nul and voyd. Whereupon the Vicar cited him before the Popes Delegates, and likewiſe kept forcible poſſeſſion of the Church, with armed men againſt him. The King informed thereof by Ralph his Clerk, iſſued a Writ to the Sheriff of Warwick, to remove the force; who thereupon repairing to the Church with the Kings Clerk, and finding reſiſtance, brake open the Church doores, in which ſcuffel ſome were wounded, beſides the Kings and Sheriffs intentions: The King avowed this act of the Sheriff as his own, being done by his Writ for his honor and ſervice; yet the Biſhop of Coventry excommunicated both the Kings Clerke amd all his men, with all thoſe who aſſiſted the Sheriff in executing the Kings Writ; the King thereupon iſſued forth theſe two memorable Writs: the firſt of them to the Sheriffs of Warwick ſhire, to repair to the Biſhop, to admoniſh and intreat him forthwith to recal his excommunication, under pain of ſeiſing his Barony into the Kings hands, in caſe of refuſall, the Bp. being obliged by his Oath in reſpect of his Barony to maintain the Kings honor and dignity, whom he could not more offend or diſhonor, then by excommunicating his Subjects and Officers for obeying his commands, which none would thenceforth execute, if they ſhould not be protected againſt ſuch unjuſt excommunications; and commanded the Biſhop of Lincoln, not to molest his Clerke by reaſon of this Excommunication, nor yet to publiſh it againſt him. The writ to the Popes delegates not to proceed in this cauſe to diſpoſſeſſe his Clerks of this Church whereof he had gained actual poſſeſſion; and to the Dean and Chapter of Licfield, Sheriff of Warwick, and the Clerk and Vicar not to proſecute this cauſe, runs in this ſtile.
REX Vic. War. ſalutem. Cum ratione noſtri regiminis, Eccleſiarum Clauſ. 30. H. 3. m. 5. dorſ.et Libertatum ipſarum dati ſumus a divina Clementia ex debito defenſores, injurias, et violentias a quibuſcunque perſonis occaſione quacunque illatas eisdem habemus cum induſtria propulſare, et juſtitia rationabiliter vindicare. Hinc eſt, quod cum alias tibi praeciperimus, ut vim laicam inventam in Eccleſia Sancti Michaelis de Coventria in ipſius praejudicium & dilecti Clerici noſtri R. de Leyc. quem ad praedictam Eccleſiam Sancti Michaelis praeſentavimus, & quem in poſſeſſionem ejusdem a Domino Papa delegati Iudices induxerunt, ne Eccleſia illa formam Caſtri aſſumeret, amoveres, tanquam in perniciem libertatis Eccleſiaſticae introductam, ut vim laicam inventam non valens aliter amovere, niſi ſpecialiter per ingreſſum, qui tibi clauſis Eccleſiae oſtiis non patebat, pro ingreſſu fractionem oſtii quam feciſti, cujus forſan occaſione fractionis et ingreſſus praeter intentionem no ſtram et tuam, aliqui laeſi fuerunt, ut noſtro pareres mandato, ratam, coram Coventr. et Lichfield. Epiſcopo habuimus et habemus plurimum et acceptam, tanquam noſtro nomine regaliter expeditam. Quia verò occaſione hujuſmodi fractionis & ingreſſus, dicto R. Rectori Eccleſiae praedictae, nichil de jure ab aliquo poteſt vel poterit imputari, quia dictum factum, non ſuum ſed noſtrum fuiſſe penitus proteſtamur; et quia dictus Epiſcopus tam dictum R. et ſuos, quam omnes illos qui tecum fuerunt tunc temporis, nominatim de facto excommunicationis ſententia innodavit; videntes ipſam in praejudicium regiae dignitatis, verum potius Eccleſiaſticae libertatis latam fuiſſe; Tibi praecipimus, quod monitis et precibus inducas Epiſcopum diligenter, ut dictam ſententiam quantocius ſtudeat revocare. Quod ſi noluerit facere, ſciat ipſe, et hoc ſibi dicas, * quod ad ipſius Baroniam Nota.manum noſtram, quam cito nos ſuper hoc certificaveris, extendemus; ratione namque Baroniae Iuramento de conſervandis terrenis honoribus dignitatis regiae eſt aſtrictus. Quia magis offendere vel vituperare (Nos) non poſſet quam per ſuas * excommunicationes Nota.ſubtrahendo Subditos fideles noſtros, a noſtrorum praeceptorum executione, cum alias noſtra Iurisdictio non valeat explicari, niſi ſint qui noſtris mandatis pareant, ut tenentur: Super tranſgreſſione vero Iuramenti, altiſſimum ultorem poterit expectare. Taliter hoc praeceptum noſtrum adimplens, quod regiae dignitati pro defectu tui nichil debeat deperire propter quod reputemus merito nos offenſos. Teſte meipſo apud Woodſtock 26. die Augiſti Anno Regni noſtri 30.
Per eadem verba mutatis competenter mutandis, ſcriptum fuit Epiſcopo Lincoln. uſque ad hoc verbum, stude at revecare. Et poſtea per haec verba. Hoc autem vobis ſignificamus, ut illius facti intellecta plenius veritate, ſi forſitan dictus Epiſcopus vobis denunciaverit, dictum R. Clericum noſtrum Excommunicationis ſententia innodatum, ei propter hoc nullam moleſtiam inferratis, nec publicari illam ſententiam faciatis, praeſertim cum minus juſte ſit lata, et non de jure, licet de facto contra defenſionem libertatis Eccleſiaſticae, quod ex praemiſſis apparet, &c. in prejudicium Regiae dignitatis. Teſte ut ſupra.