Reader
Vindication of Ecclesiastical Volume 3 · William Prynne

Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 115 – Document 126

INNOCENTIƲS Epiſcopus, ſervus Servorum Dei, dilectis filiis, Conventui & Priori Eccleſiae Chriſti Cantuarienſis, ſalutem & Apoſtolicam benedictionem. Exhibita nobis venerabilis fratris noſtri Epiſcopi Lincolnienſis petitio, continebat, quod cum vobis contendentibus juriſdictionem Metropolitani, quam ad vos, Cantuarienſi ſede vacante, in provinciam Cantuarienſem, tam ex privilegio ſedis Apoſtolicae, quo nunquam adhuc uſi fuiſtis, quam de jure communi, pertinere dicitis, in eum & ſuos ſubditos committendo eorum cauſas & appellationes ab eis interpoſitas exercere: ipſe grave ſibi ex hoc prjudicium generari conſpiciens, ad ſedem Apoſtolicam, cujus intereſt quaeſtiones tam arduas, Metropolitana ſede vacante, dirimere, provocaſſet; vos in eum & in ejus ſubditos, ſuſpenſionis & excommunicationis ſententias, occaſione hujuſmodi, pro veſtrae voluntatis arbitrio promulgaſtis. Quare nobis humiliter ſupplicavit, ut provideri ſibi ſuper hoc paterna ſollicitudine curaremus. Volentes igitur ex officio noſtro ſic eidem Epiſcopo & ſuis ſubditis ſubvenire, quod jus alterius non laedamus, univerſitati veſtrae per Apoſtolica ſcripta mandamus, quatenus infra octo dies poſt receptionem praeſentium, abſque veſtro & partis alterius praejudicio, relaxetis praedictas ſententias ad cautelam. Alioquin venerabilibus fratribus noſtris Archiepiſcopo Eboracenſi & Epiſcopo Dunelmenſi, damus literis noſtris in mandatis, ut ipſi ex tunc ſine praejudicio partium, tam ſuper petitorio, quam etiam ſuper poſſeſſorio, ſententias relaxent eaſdem, contradictores per cenſuaram Eccleſiaſticam appellatione poſtpoſita compeſcendo. Datum Anagniae, decimo Calend. Septembris Pontificatus noſtri Anno Primo.

The Biſhop of Lincolne excommunicating the Monks of Bardeny on the one part, and the Prior and Monkes of Canterbury excommunicating the Biſhop and his Officers on the other, concerning which both ſides appealed; the King thereupon, as Supream moderator in ſuch caſes, iſſued forth this Prohibition to the Archbiſhop of York and others (who had then the government of the Realm in his abſence) not to apprehend, or cauſe to be apprehended any of thoſe Monks, by pretext of any excommunication of the Biſhop of Lincoln, or other ſuffragans of the province of Canterbury after the Appeal exhibited, till himſelf, then in France, ſhould return into England, to hear and decide their difference.

REX Eborum Archiepiſcopo, Carl. Epiſcopo & W. de Cantil. ſalutem. Mandamus vobis, quod nullum de Monachis Abbaciae de Bardenay Clauſ. 26. H. 3. m. 7. dorſo.capi faciatis, aut capi permittatis occaſione alicujus ſententiae in eos latae per Epiſcopum Lincol. vel alium ſuffraganeum Cantuarienſis Eccleſiae poſt Appellationem interpoſitam, et ad ſedem Cantuar. ad tuitionem. Et de aliis excommunicatis per dictos Suffraganeos poſt hujuſmodi appellationem, ſub diſſimulatione pertranſeatis, donec in Angliam redierimus, ita quod non capiantur. Teſte Rege apud Burl. x. die Julii

He likewiſe iſſued this enſuing Writ to them to ſeiſe all the appropriate Benefices belonging to the Abby of Bardeney during the vacancy, into his hands, as belonging to him and his predeceſſors by their antient Royal Prerogative, reſerving to the Monks only their uſual reaſonable Eſtovers, and that they ſhould repair the Houſe & Church.

REX Eborum Archiepiſcopo, Carl. Epiſcopo & W. de Cantilupo, ſalutem. CumClauſ. 26. H. 3. m. 7. dorſo. omnia beneficia Eccleſiaſtica ad Domum de Bardenay ſpectantia & uſibus Monachorum appropiata, domo praedicta vacante, ad cuſtodiam noſtram de Iure ſpectare noſcuntur, ſicut et tenementa eorum laica, miramur vehementer quod praedicta beneficia in manum noſtram non cepiſtis, ſicut capi conſueverunt in hujuſmodi domibus vacantibus in manus praedeceſſorum noſtrorum temporibus ſuis. Et ideo vobis mandamus, quod praedicta beneficia in manum noſtram capi faciatis, a monachis ſolitum & rationabile eſtoverium ſuum inde, & aliis ad domum ſuam pertinentibus exhiberi, & Eccleſiam & domos ejuſdem Abbatae ſuſtentari faciatis, & reſiduum in manu noſtra retineatis. Teſte ut ſupra.

King Henry being beyond the Seas (in France) when this controverſy hapned, the Biſhop of Lincoln, with the reſt of the ſuffragan Biſhops of the Province of Canterbury, by their petition, complained to him againſt theſe proceedings and other vexations of the Prior and Monkes of Canterbury, as prejudicial to their Churches, Eccleſiaſtical liberties, and meer Innovations, tending to the diſturbance of the publike peace of the Realm: Whereupon the King, not having then and there leaſure, to hear and determin this difference with the advice of his Nobles, by vertue of his Eccleſiaſtical Prerogative, ſent this memorable Prohibition, to ſtay all proceedings between them till his return into England.

REX Dominis Ciſtrienſi, Exonienſi, Elienſi, Sarr. Linc. Wigorn. & Roff. Pat & Chart. inſimul 27. H. 3. m. 10. Dorſo.Epiſcopis, ſalutem. Etſi ſedem Cantuar. Eccleſiae in ſua velimus libenter tueri libertate, & Priorem & monachos ejuſdem Eccleſiae ſyncerae Charitatis brachiis amplexemur, nolumus tamen, nec noſtrae fuit intentionis aliquando, quod favor noſter eis impenſus, vobis aut alicui veſtrum cedere debeat in diſpendium, aut caeteris Eccleſiis de regno noſtro, quibus praeſidetis in laeſionem redundare; Veſtrae igitur petitionis inſtantia pulſati, & ſicut decuit eidem propenſius inclinati, auditis & intellectis plenius, quae per Magiſtrum Girardum de VVeſebam. nobis ſignificaſtis ſuper moleſtiis, quibus ut aſſeritis, dicti Prior & Monachi intendunt vos non ſolum fatigare, ſed & ſtatum regni noſtri evidenter immutare, cum ſine conſilio veſtro & aliorum Magnatum noſtrorum de regno noſtro, in partibus remotis agentes, non poſſumus ad praeſens aliquid certum ſuper praedictis ordinare: Damus in mandatis Eborum Archiepiſcopo, Carli. Epiſcopo, & VV. de Cantilupo, quod ipſos Priorem et Monachos nichil inſolitum, nichil novum, vel aliquid quod temporibus praedeceſſorum noſtrorum et Regum Angliae et noſtro uſi non fuerint, in Cleri et regni noſtri perturbationem ſeu praejudicium libertatis alterius Eccleſiae, permittant attemptare, quouſque in Angliam revertamur. Dictis etiam Priori et Monachis damus in mandatis, quod articulis univerſis, quibus vos indebite fatigare nituntur interim ſuperſedeant, et adventum noſtrum patienter expectent. Teſte Rege apud Burd. 26 die …unij.

About the ſame time there hapnning a controverſy between the Biſhop of Aquen in France, and the Citizens (then under the Kings obedience) he ſlaying one, and impriſoning three others of the City, upon the Citizens petition, the King cited the Biſhop to appear before him by vertue of his Eccleſiaſtical praerogative; after which he authorized J. Manſel, as his delegate, to hear and determin theſe differences; and prohibited the Biſhop in the mean time to moleſt the Citizens again, under pain of incurring his Royal diſpleaſure, by theſe his Letters Patents.

REX ad querimoniam proborum hominum de Aquis, fecit ſummoneri EpiſcopumClauſ. 27 H. 3. m. 3. dorſo. Aquenſem, quod ſit coram eo reſponſurus, quare hoſtiliter invaſit praedictos homines, in enorme dedecus Regis, et ejus dignitatis laeſionem, et …x eis tres caepit, et unum occidit. Et praefixus eſt dies apud Burdeg. quinto die Natalis Domini. Teſte Rege apud Burdeg. 15. die Decembris.

Idem dies praefixus eſt praedictis Civibus, & ibidem ad proſequend▪ contra Epiſcopum praedictum. Teſte ut ſupra.

REX propoſuit in proximo mittere J. Manſel, ad partes Aquenſes pro quibuſdamPar & Chart▪ inſimul 27. H. 3. m. 17 negotiis ſuis ibidem expediendis. Et viſum eſt Regi et conſilio ſuo, quod inter caetera agenda ſua, audiantur coram eodem Johanne & aliorum fidelium Regis, quos aſſumet, contentiones ortae inter Epiſcopum Aquenſem, & Cives Aquenſes, & per ipſos ſi poterit fieri terminentur. Et etiam mandatum eſt eidem Epiſcopo, quod non oportet quod propter eas contentiones accedat ad Regem in Octabis Purific beatae Mariae, ſed coram eis quod juſtum fuerit recipiat & faciat. Et inhibitum eſt eidem Epiſcopo, ne iterum eos moleſtet, ſicut vult Regis vindictam evitare. Teſte &c. Item mandatum eſt Civibus Aquenſibus ſuper eodem negotio.

The King having the year before, denyed the Ciſtercian Monks leave to go to a General Chapter for denying him an ayde▪ this year granted this royal Licenſe and Protection, to the Provincial of the Monks, to ſend over one Abbot or two Monks of that Order, to viſit certaine houſes of their Order in England, which they could not do without his ſpecial authority.

ABBAS de Savinaco habet licentiam, quod poſſit mittere aliquem Abbatem de ordinePat. 27 H. 3. m. 17. dorſo. Ciſtercienſi quem volu rit, vel duos Monachos ejuſdem ordinis in Angliam, ad quaſdam domos de praedicto ordine Viſitandas. Et ideo mandatum eſt omnibus quod praedicto Abbati, ſive praedictis duobus Monachis, in veniendo▪ in Angliam, ibidem morando, a…t inde recedendo nullum faciant impedimentum aut gravamen. Et habet inde literas Domini Regis Patentes. Teſte Rege apud Burd. 31. die Januarii Anno Regni ſui 27.

The King granted ſpecial priviledges to his Clerks of Chancery (being then Clergy men) to receive Proviſions of benefices, and be diſcharged from reſiding actually on them, which the King ratified by this Patent, notwithſtanding any former mandate of his to revoke them.

REX Eborum Archiepiſcopo, ſalutem. Ʋt paternitati veſtrae plenius constet,Pat. & Chart. 27. H. 3. m. 9. intus. quod non fuit aliquando intentionis noſtrae, quod gratias, quas dilectis Clericis noſtris G. de Wulward. & ſociis ſuis Clericis de Cancellaria noſtra, vel etiam aliis ſemel conceſſimus, de proviſione facienda, per aliquas literas noſtras vobis poſtea directas revocaſſemus, aut poteſtatem vobis inde ſubtraheremus; vobis iterato man damus, quod in forma qua pro ſingulis eorundem Clericorum noſtrorum, vobis alias ſcripſimus, non obstante aliquo mandato nostro contrario (quod quidem non recolimus, vobis feciſſe) quam cito poteritis eis provideatis Proviſionem Nicholai Lungeſpe, ſi oportunitas ſe obtulerit, quodei providere poſſitis, ſicut alias vobis mandavimus, proviſioni dictorum Clericorum noſtrorum de Cancellaria noſtra tantummodo praeferentes. Teſte Rege apud Burd. primo die Junii.

The King whiles in France ſent this Writ to the Archbiſhop of York then Cuſtos Regni, to confer Benefices that ſhould fall voyd on ſuch Clerks of his, who to their great danger and expence, continued with him, and incurred many various caſualties in his ſervices beyond the Seas, commanding them all in general, and one of them only in ſpecial by name, to be firſt provided for in this kind.

REX Eborum Archiepiſcopo, ſalutem. Non eſt Admiratione dignum ſi praecipueClauſ. 27 H. 3. m. 10. dorſ. Clericorum noſtrorum invitamur promotioni, velimuſque eis beneficia conferri, qui nobiſcum in partibus tranſmarinis in variis caſibus & fortunis permanſerunt, & adhuc in eiſdem partibus nobis aſſiſtunt; pro quo licet plurium petitionibus inclinati pluribus proviſiones conceſſerimus, de beneficiis Eccleſiaſticis eis conferendis, volumus tamen praeſcriptos Clericos nobiſcum ibidem morantes caeteris omnibus ad beneficia Eccleſiaſtica, de dono noſtro obtinenda praeferri. Quocirca paternitati veſtrae mandamus firmiter injungentes, quatenus eiſdem Clericis nobiſcum, ut praediximus, in ſervicio noſtro commorantibus, ex quo vacare continget ſecundum continentiam Literarum ſuarum, de proviſione vobis directarum, prae omnibus aliis beneficia Eccleſiaſtica conferatis, ſcilicet praebendalia & alia loco noſtro. Inter quos ſolum Will. Hardel. praecipue volumus nominari. Taliter in hac parte vos habentes, quod praedicti Clerici noſtri pro laboribus ſuis immenſis fructum reportent, & utilitatem, & vos ſpecialiter ex hoc habere debeamus commendatos.

In theſe dayes, ſuch Ladies who held Caſtles and Lands of the King in Capite or by Knight ſervice, preſuming againſt Law and cuſtome, to marry themſelves to whom they pleaſed without the Kings privity or licenſe firſt obtained, the King thereupon iſſued this Writ to the Archbiſhop of York and others, (who had the cuſtody of the Realm during his abſence in France) to ſeiſe the Caſtle of Warwick, and ſuch other lands as they ſhould think fit, more then the ordinary ſecurity, as a pledge; that Margery the Earl of Warwicks ſiſter, ſhould not marry without his licenſe, under pain of forfeiting the ſaid Caſtle and lands ſo pledged, to the King and his Heirs.

REX Eborum Archiepiſcopo, Karl. Epiſcopo, & W. de Cantelupo, ſalutem.Clauſ. 27. H. 3. m. 11. dorſo. Cum per experientiam didicimus, quod quamplures Dominae Regni noſtri, ſpreta ſecuritate, quae per *See Bracton. l. 2. c. 37. 38. f. 88. Magna Charta. c. 7. Cokes 2. Inſtit. p. 16.legem & antiquam conſuetudinem Regni Angliae capi ſolet, & debet ab eis, ne ſe maritari permitterent ſine conſenſu et voluntate noſtra, non requiſito ſuper hoc noſtro aſſenſu, quibuſcunque voluerunt indiſtincte ſe fecerunt maritari, unde tam nobis quam Coronae noſtrae et dampnum et opprobrium emerſerunt. Et quia nobis et dignitati noſtrae volumus acrius a ſimilibus praecavere, ne futuris temporibus nobis et Haeredibus noſtris, per hujuſmodi praeſumptionem et inſolentiam dampnum inevitabile generetur: Vobis mandamus firmiter injungentes in fide qua nobis tenemini, quatenus ſine dilatione a Margeria ſorore quondam Comitis War. quae eſt una de generoſoribus mulieribus Regni noſtri, & Caſtrum habet ingentis fortitudinis & ſitum verſus partes Marchiae, pro quo nobis nullatenus expediret, quod aliquem in virum acciperet, niſi de ipſo tanquam de nobis ipſis confiderem, Caſtrum de War. & de terris ſuis, quas ipſi eligetis in plegium capiatis, praeter ſecuritatem debitam, quod ipſa nulli viventium, ſine licentia noſtra in matrimonio copulabitur. Ita quod ſi forte temerar io auſu contra hoc feciſſet, Caſtrum praedictum & terrae in plegium ſimiliter captae, nobis perpetuo & Haeredibus noſtris incurrantur. Teſte Rege apud Burd. 27. die Martii.

The Archdeacon of Oxford, exacting an annual Procuration from the Kings Church of St. Croſſe, without Oxford, which was not uſed to be payd in former times; The King reputing this New exaction (as all others of this kind or Nature, are and ought ſtill to be reputed, impoſed by Ordinaries, Archdeacons or other Eccleſiaſtical, as well as Temporal Officers, upon any of his ſubjects) a derogation to his own Prerogative and Liberty, and a new unaccuſtomed ſervitude to his ſubjects; thereupon ſtrictly enjoyned the Guardians of the Realm during his abode in France, to uſe ſpecial care, diligence and vigilance to prevent and redreſſe it, as this memorable Writ atteſts.

REX Eborum Archiepiſco, Karleolenſi Epiſcopo & W. de Cantilupo, ſalutem. AudivimusClauſ. 27 H. 3. m. 9. dorſo. nuper, quod Archid. Oxon. ab Eccleſia noſtra Sanctae crucis extra Oxon. quam Pontius de Pontibus tenet, annuam exigit procurationem, quae retroactis temporibus, ab eadem non ſolet erogari. Et quia libertati noſtrae non minimum derogaretur, ſi praedicta, nobis inconſultis, novam ac inſolitam ſubiret ſervitutem, non permittatis quod idem Archid. pro ſuo voluntatis arbitrio, praedictam extorqueat procurationem. Taliter vos habentes in hac parte, quod ex hoc ſicut de folita ſollicitudine veſtra ſingulis agendis noſtris vigilanter adhibita, vos habeamus ſpecialiter commendatos. Teſte Rege apud Burd. 22. die Aprilis.

The Archbiſhop of Caſſals in Ireland intending to ſue his ſuffragan Biſhiops, the King ſent this Writ to his cheif Juſtice there, to permit him to ſue them only for the ſpiritualties of their Biſhoprick, but expreſly to prohibit him to ſue them for their Temporalties and Lands belongnig to his Crown and Dignity, and not to ſeiſe any of them into his hand upon the Archbiſhops mandate, without his ſpecial royal precept.

REX M. filio Geroldi, ſalutem. Mandamus vobis quod ſi Caſſerenſis ArchiepiſcopusClauſ. 27 H. 3. m. 2. intus. impetat H. Limiricenſem, G. Liſmorenſem, D. Lannenſem, B. Artfertenſem, & C. Imilenſem Epiſcopos ſuffraganeos ſuos, ſuper ſpiritualitate Epiſcopatuum ſuorum, in nullo vos inde intromittatis, nec permittatis, quod idem Archiepiſcopus inquietet ipſos Epiſcopos, ſuper terris et rebus temporalibus ſpectantibus ad Coronam et dignitatem noſtram, nec vos ad mandatum praefati Archiepiſcopi manum mittatis ad eorum temporalia, ſine ſpeciali praecepto noſtro.

Teſte Rege apud Weſtmonaſt rium XIII die Octobris. Per G. diſpenſer.