Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 2 · Document 100
REX Priori & Conventui Sanctae Trinitatis Cant. ſalutem. Ex inſinuatione Clauſ. 27 H. 3. m. 7. dorſo.quorundam Epiſcoporum, de regno noſtro ſuffraganeorum Cantuarienſis Eccleſiae nobis innotuit, quod finibus veſtris non contenti, manus ad ea quae ad dignitatem pertinent Archiepiſcopalem, aliter quam deceret extendere nitimini, quantum in vobis eſt intendentes libertates eccleſiarum ſuarum hactenus obtentas adnullare, et ipſis ac ſubditis ſuis quaſi jugum quoddam ſervitutis imponere, non ſolum in grave ipſorum praejudicium, ſet et manifeſtam Regiae dignitatis laeſionem, ut aſſerunt. Cupientes igitur ſic ipſis regni noſtri Praelatis, qui noſtrum inde conſilium invocarunt, adeſſe, quod vobis aut Eccleſiae veſtrae Juri non videamus praejudicaſſe, devotionem veſtram monendam duximus et rogandam; vobis etiam ſingulis ac univerſis conſulimus et mandamus, ſicut alias Mandavimus, quod Articulos qui materiam contentionis inter vos linquunt, utpote inſolitos et hucuſque ut dicitur inauditos, teneatis in ſuſpenſo, quouſque in Anglia revertamur, ut tunc convocato conſilio totius Regni noſtri liberius deliberemur, qualiter ſuper tam arduo negotio ad concordiam vos revocemus. Mandavimus enim Eborum Archiepiſco, Karl. Epiſcopo, et W. de Cant. quod nichil novum aut inſolitum, vel aliqua quae liſi non fuiſtis die quo ultimo transfretavimus vel antea, in perturbationem Cleri et regni noſtri vos interim attemptare permittant. In quo non intendimus Juri veſtro in aliquo derogare. Teſte Rege apud Burd. 26. die Junii.
During the vacancy of the Archbiſhoprick of Canterbrury, the King wanting victuals to ſupply his forces in France, * diſtricte praecipendo, ſignificavit Archiepiſcopo Mat. Paris p. 577.Eboracenſi Regni custodi, ut blada Archiepiſcopatus Cantuarienſis, & aliorum maneriorum & Epiſcopatuum tunc vacantium, cum Baconibus & ſale, & aliis hyematuro neceſſariis, pannis quoque advestes faciendas adjectis, ſibi ſine morae diſpendio uſ que Burdogaliam, tranſmitterentur. Unde abſ que denariorum multitudine, miſſa ſunt decem mille ſummarum frumenti, & quin que millia avenae, cum totidem Baconibus, ac ſi eſſet Anglia puteus inexhauſtus. Moſt of theſe Proviſions were raiſed out of the Temporalties of the Archbiſhopricks and Biſhopricks then in the Kings hand:
The Archbiſhoprick being voyd by the *S. e here p. 563. 564.death of Edmund, King Henry uſed his utmoſt endeavours to procure the Monks of Canterbury to elect Boniface his Queens uncle (a forraigner and every way unfit for ſuch a truſt) to ſucceed him, whom they accordingly elected upon the enſuing conſiderations.
Temporibus ſub eiſdem, Monachi Cantuariae Romam ex parte Conventus deſtinati,Anno Dom. 1241. Mat. Paris. Hiſt. Angl. p. 536. Monachi Cantuarienſes abſolutionem a Papa impetranit & Bonifacium Eligunt in Archiepiſcop. See Mat. Parker Antiquitates Eccleſiae Britanae, Godwins Catalogue of Biſhops in the life of Boniface. pro abſolutione obtinenda, qua Archiepiſcopus, E. eos terribiliter innodaverat, menſe Aprili a Romana curia redierunt. Qui impetraverant, ut exiſtentibus eorum negotii Abbate & Archidiacano Sancti Albani, & Priore de Duneſtaple executoribus, ad cautelam abſolverentur.
Sed huic impetrationi antiquus eorum perſecutor, Magiſter Simon de Langetune, Archidiaconus Cantuarienſis, ſe ſtatim appellando oppoſuit contradicens, aſſerens conſtanter, quod per falſam ſuggeſtionem & veri ſuppreſſionem, fuerant litterae talis abſolutionis nequiter adquiſitae. Sed ipſi, qui Regi certisſime promiſerant ſe Bonifacium in Archiepiſcopum ſuum electuros, juxta quod R. devotiſſime ſupplicaverat, gravem ſuper Archidiaconi Simonis illata injuria & excogitata malitia coram Rege querimoniam depoſuerunt. At Rex partem fo…ens Monachorum, & acceptans de Bonifacio promiſſam electionem, terribiliter eſt eidem Simoni Archidiacono comminatus, quod ſi non a temerario propoſito ſuo quam citius deſiſteret, Regiam cum effectu, per omnia ſentiret indignationem. Quod cum comperit dictus Simon Archidiaconus, ſciens quod Papa in nullo Regem offenderet, et ſentiens ſe jam ſenem et inveteratum tranſalpinatorem, quievit, et a propoſito concepto reſilivit. Monachi autem Cantuarienſes, comperientes Papam et Regem ſibi viciſſim indulgere, et alt. alterius quibuſcunque precibus inclinari, elegerunt ſibi in paſtorem animarum ſuarum, invocata Spiritus ſancti et Regis gratia, Bonifacium electum de Bal. Hominem procerae ſtaturae, elegantem corpore, avunculum dominae Alienorae, illuſtris Anglorum Reginae, Monachis tamen praenotatis, ſcientia, moribus, etaetate penitus incognitum, et tantae dignitati, reſpectu praedeceſſorum Archipraeſulum Cantuarienſium (ut dicebatur) inſufficientem; Hac tameu conſideratione, quia ſi alium elegiſſent, Rex adinventis erceptionibus quibuſcunque, electionem caſſaſſet reprobatam, qui favorem Papalem in omnibus obtinebat. Rex autem omnibus modis volens memoratum Bonifacium, vel jam electum, vel cito eligendum, promovere, & nomen ejus exaltare, ne forte dominus Papa, quaſi inſufficientem, eundem reprobaret; imo ut potius videretur ſufficiens & idoneus tantae dignitati, juſſit chartam confici, in qua commendabatur ſupra modum perſona dict: Bonifacii, & eidem ſcripto ſigillum Regium in teſtimonium appendit veritatis. Et miſit eam Epiſcopis Abbatibus, praecipiens, vel imperioſe ſupplicans, ut & ipſi ſigilla ſua ſimiliter apponentes, huic Regiae aſſertioni certum teſtimonium perhiberent. Multi ergo conſcientiae ſuae integritatem nolentes infringere, & timentes illud praeceptum Dominicum, Non falſum testimonium perhibebis, firmiter eidem renuerunt obtemperare. Quamplurimi autem digniorum clericorum, videlicet Epiſcopi & Abbates aliqui, Regiis comminationibus perterriti, & enerva…i, ſigilla ſua, ſcilicet pignora & teſtimonia ſuae fidei, ſpreto Dei timore, plus hominem quam Deum reverentes, appoſuerunt, & eundem Bonifacium in ſuum ſuperiorem gratanter acceperunt. Quippe cum de nobiliſſimo ſanguine natus, & Regnorum utrorumque Principibus, ipſe procerus & ſatis ſufficiens; fuerit ſpecialiſſimus. Monachi tamen Cantuarienſes, Regis praeventi ſupplicatione, vehementer doluerunt ſe Regi in hoc conſenſiſſe. Unde quidam Monachorum ad ſe reverſi, ſuam miſeriam cognoſcentes, ut perpetuam poenitentiam agerent ab Eccleſia ſua recedentes, ad ordinem Curtuſiae convolarunt.
Boniface being thus elected Archiſhop, the King thereupon diſpatcſhed his Letters and Proctor to the Pope and Cardinals at Rome, for his confirmation, thus entred in our Records, though not extant in hiſtorians, wherein he thus flattered the Pope beyond all meaſure, to obtain his deſired purpoſe.