Reader
Vindication of Ecclesiastical Volume 3 · William Prynne

Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 1 · Document 195 – Document 200

COnſtitutiones factae apud Merton, ſuperius irrotulatae ſcilicet viij. (vel xiij.) dieClauſ. 20 H. 3. m. 13. dorſo. Februarii, ſigillatae fuerunt ſigillo Domini Regis, tranſmiſſae ſunt in Hiberniam ut currant in partibus illis & teneantur ſicut in Anglia, & de hoc fit mentio in brevi directo Juſtic. Hiberniae, inferius irrotulato.

HENRICƲS Dei gratia Rex Angliae, &c. Venerabili Patri L. eadem gratia Archiepiſcopo Dublin. & dilecto & fideli ſuo M. filio Gerolai Juſticiario ſuo Hiberniae, ſalutem. Accedens nuper ad Curiam noſtram Georgius de Laffidell, nobis ex parte veſtra ſupplicavit, ut vobis ſcire faceremus, quid juris ſit ſecundum conſuetudinem Angliae, in caſibus ſubſcriptis, videlicet, cum contingat filium alicujus Nobilis natum ex Matrimonio movere quaeſtionem fratri ſuo in fornicatione ante Matrimonium de eadem matre progenito ſuper paterna haereditate? Item, ſi contingat quod frater natus ante Matrimonium defendendo ſe, dicat ſe eſſe legitimum, utrum in tali caſu ſit mittendus ad forum Eccleſiaſticum, &c? Item, ſi mittendus ſit, in qua forma, &c? Item, ſi contingat quod natus ante Matrimonium fecerit homagium ſuum de terris ſuis poſt deceſſum Patris ſui, & ratione homagii ſic facti vocaverit Dominum ſuum ad Warrantum, Quid juris ſit de illa vocatione? Et ſi Warrantizare debeat aut velit ſponte, utrum duellum poſſit eſſe de jure inter natum ex Matrimonio & Dominum Warrantizantem cum inter ipſos fratres eſſe non poſſit?

Ad haec autem vobis ſignificamus de primo Capitulo, Quod ſi natus ante Matrimonium cui movetur quaeſtio, cognoſcat ſe natum eſſe ante Matrimonium, nec petere poteſt haereditatem, nec petitum retinere, ſecundum Angliae conſuetudinem, nec talis ſi dicat ſe natum eſſe poſt, non eſt mittendus ad Curiam Chriſtianitatis eo quod Clerus talem habet pro legitimo. Cum autem de caſu illo anno praeterito tractatum eſſet coram Venerabili Patre Archiepiſcopo Cantuar. & Coepiſcopis ſuis, & Magnatibus noſtris Angliae, ſcilicet utrum inquiſitio de tali nato deberet fieri in Curia noſtra, vel in Curia Chriſtianitatis? Tandem praedictus Archiepiſcopus & Epiſcopi petierunt, ſibi dari poteſtatem inquirendi; poſtea vero proceſſu temporis, quia in forma brevis noſtri eis ſuper hoc tranſmiſſi contentum fuit, quod reſpondere deberent, utrum talis natus eſſe ante Matrimonium vel poſt? Videntes hoc eſſe contrarium legibus ſuis, noluerunt ad hoc reſpondere, ſet reliquerunt nobis & Curiae noſtrae hoc inquirendum & terminandum, & nondum proviſum eſt in Curia noſtra ſub qua forma hoc debeat inquiri, vel per Sacramentum xii. Juratorum, vel per probationem a partibus producendam. Item, de Domino ſi debeat Warrantizare tenenti contra fratrem ſuum, vobis reſpondemus, quod non, eo quod tam natus poſt Matrimonium quam ante uno & eodem jure utuntur. Et Dominus in captione homagii potius circumventus fuit quam ratione aſtrictus. Nec eſſe poterit duellum inter eos praedicta ratione: Et praeterea quia Dominus tenetur plus Warrantizare petenti nato poſt Matrimonium, quam tenenti nato ante Matrimonium. Hiis igitur intellectis ſecundum quod praedictum eſt, in partibus veſtris faciatis. Teſte Rege apud Mortclack, Nono die Maii.

The Biſhop of Cloen in Ireland reſigning his Biſhoprick, the Chapter thereupon, by the Kings chief Juſtice his Licenſe only, without the Kings ſpecial Licenſe firſt obtained, elected the Dean for their Biſhop, who thereupon procured the Kings diſpenſation and confirmation of his Election, though unduly made, and reſtitution of his Temporalties, by reaſon of the poverty of this Church; which occaſioned other ſubſequent Uſurpations of this kind, to the prejudice of the Kings Prerogative, againſt *Here p. 378, 402, 407, 424.former Prohibitions in ſuch caſes.

REX, Venerabili Patri in Chriſto D. eadem gratia Archiepiſcopo Ardmacan. Pat. 20 Hen. 3. m. 9. intus.ſalutem. Sciatis, quod electioni factae de licentia dilecti & fidelis noſtri M. filii Geroldi Juſticiarii noſtri Hybernia, ut dicitur, de Thoma Decano Cloenenſ. in Epiſcopum Cloenenſem, (licet fieri non debuiſſet ſine licentia a nobis ipſis inde prius petita et optenta) propter paupertatem tamen Eccleſiae Cloenenſis, hac vice Regium adhibuimus aſſenſum et favorem. Et ideo vobis mandamus, quatenus quod veſtrum eſt in hac parte exequamini. In cujus rei, &c. Teſte Rege apud Windeſ. xviij. die Aprilis.

Et mandatum eſt M. filio Geroldi Juſtic. Hiberniae, quatenus quam cito praedictus Archiepiſcopus per Literas ſuas Patentes ei ſignificaverit, quod ipſe dictam electionem Authoritate Metropolitana confirmaverit, ipſe Iuſtic. de omnibus terris et tenementis ad dictum Epiſcopatum Cloenenſ. pertinentibus de quibus Elyas quondam Cloenenſis Epiſcopus, praedeceſſor ſuus, ſeiſitus fuit, die quo dictum Epiſcopatum reſignavit, praefato electo plenam ſeiſinam habere faciat. Teſte ut ſupra.

The Archbiſhops, Biſhops, Abbots, and Clergy granted the King, upon his humble requeſt to them, an extraordinary Ayde to relieve his preſent neceſſities, upon condition it ſhould not be drawn into conſequence for the future to their prejudice; whereupon the King granted them this Patent to ſecure them and their ſucceſſors from the like Ayde.

REX, Omnibus ad quos praeſentes Literae pervenerint, ſalutem. Sciatis, quod Pat. 20 H. 3. m. 8. intus.cum nuper rogaſſemus Archiepiſcopos, Epiſcopos, Abbates, Priores, et alias perſonas Eccleſiaſticas de Regno noſtro, quod pro urgenti neceſſitate noſtra auxilium nobis impenderent, ipſi gratis et ſpontanea voluntate ſua communiter nobis conceſſerunt quoddam auxilium de omnibus feodis ſuis, tam de illis de quibus nobis reſpondent, quando ſcutagium datur, quam de aliis quae retinent ad opus ſuum, videlicet duas Marcas de ſcuto: Ne igitur hujuſmodi conceſſio et auxilii praeſtatio poſſit aliquo tempore trahi in conſequentiam, concedimus pro nobis et haeredibus noſtris, et praeſentium tenore proteſtamur, quod pro gratia hac vice nobis facta, praedictis Archiepiſcopis, Epiſcopis, Abbatibus, Prioribus, et aliis perſonis Eccleſiaſticis, vel eorum ſucceſſoribus aut Eccleſiis ſuis in poſterum in nullo derogetur. In cujus rei teſtimonium has Literas noſtras Patentes fieri fecimus. Teſte Rege apud Weſtmonaſterium, Quarto die Maii.

The Prior of the Preaching Freers preſuming this year to arreſt and impriſon ſome perſons in York-ſhire, pretended to be unſound and Heretical in matters of Faith, when as he had no legal power to arreſt or impriſon ſuch; the King thereupon by his ſupreme Eccleſiaſtical Juriſdiction iſſued this Mandate to the Sheriff of York-ſhire to arreſt and impriſon all Heretical perſons, till his further order therein.

SIgnificat Regi frater A. Prior Ordinis fratrum praedicat. Eborum, quod cum ipſeClauſ. 20 H▪ 3. m. 11. do…ſo. quendam de articulis fidei male ſentientem, & peſſime reſpondentem, inveniſſet, eundem tanquam infidelem arreſtari fecit, et carceri mancipari; Quia igitur praefatus Prior nullam habet Juriſdictionem ſecularia judicia excercendi, nec aliquem arreſtandi, vel carceri mancipandi; Praeceptum eſt Uicecomiti Eborum, quod cum plures ſint in partibus illis infideles, et qui ſuper Haeretica pravitate, ſicut Rex audivit, poſſint convinci, ad mandatum ejuſdem infideles arreſtari faciat et carceri mancipari, nemini vel in divitiis abundanti, vel alio aliquo favore deferens in hac parte: Eoſque ſalvo faciat cuſtodiri quouſque Rex aliud inde duxerit praecipiendum. Teſte Rege apud Wintoniam, Nono die Januarii.

The Biſhop of London prohibiting any Victuals or other things to be ſold to the Iews this year (as ſome other *Here p. 387.Biſhops had done before) under pain of Excommunication; the King thereupon iſſued forth this …rit of Countermand to this his Uſurpation, to the Mayor and Sheriffs of London.

REX, Majori & Vicecom. London. ſalutem. Mandamus vobis quatenus Clauſ. 20 H. 3. m. 23. dorſo.in Civitate noſtra London. publice clamari faciatis, et firmitet prohiberi, ne victualia vel alia venditioni expoſita, quae Iudaei noſtri London. emere voluerint, eis denegentur vendenda; et ſi quis contra Prohibitionem noſtram victualia vel alia denegaverit eis vendenda, illud ſine dilatione faciatis emendari, dictos Iudeos noſtros inde et aliunde manutenentes et protegentes. Teſte Rege apud Westmonaſterium, Sexto die Decembris, Anno. &c. Viceſimo.

I ſhall cloze up this Chapter with a moſt memorable Prohibition againſt the Popes and Spiritual Courts Uſurpations on the Crown. The Archbiſhop of Canterbury being ſued by the Prior and Monks of Canterbury, for certain Advouſons of Churches, Poſſeſſions, Rents, and Services, in the Eccleſiaſtical Court, by authority of the Popes Letters, deſpiſing the remedy of the Kings Court where they ought to ſue for them; thereupon the King iſſued forth this Prohibition to the Archbiſhop, prohibiting him upon his Faith and Allegiance to him not to anſwer them in that Court, it being prejudicial to his Royal Crown and Dignity, againſt which he ſhould repute it a voluntary contempt in the Archbiſhop, if he ſhould wittingly and willingly diſobey this his Prohibition, by anſwering in that Court.

REX, &c. Venerabili in Chriſto Patri E. eadem gratia Cantuarienſi Archiepiſcopo,Clauſ. 20 H. 3. m. 12. dorſo. &c. ſalutem. Ad aures noſtras nuper pervenit, quod cum controverſia mota ſit inter Priorem & Monachos Cantuariae, ex parte una, & vos ex altera, ſuper advocationibus quarundam Eccleſiarum Poſſeſſionibus, Xeniis, & Servitiis quibuſdam, Praedicti Prior et Monachi, ſpreto Curiae noſtrae remedio, ad quam ſpectant hujuſmodi placita, ſuper praedictis trahunt vos in placitum in Curia Chriſtianitatis, auctoritate Literarum Domini Papae. Quia vero ſine manifeſto praejudicio Regiae dignitatis nullatenus ſuſtinere poſſemus, ſicut et nec deberemus, quod placita hujuſmodi in Curia Chriſtianitatis ventilentur, vobis prohibemus firmiter injungentes, in fide qua nobis tenemini, et ſub debito fidelitatis nobis factae, quatenus cum ad dignitates et jura Regia conſervanda ſitis aſtricti, ſuper praemiſſis in foro Eccleſiaſtico nullatenus reſpondeatis: pro certo ſcituri, quod ſi hanc Prohibitionem noſtram ſecus ageretis, credere non poſſemus, quin ex certa ſcientia contra Coronam et Dignitatem noſtram id attemptaretis, et ſic in foro praedicto reſpondendo Regiae dignitati manifeſte derogaretis. Teſte Rege apud Merewell, Viceſimo quarto die Maii.

Of which you ſhall have a further account in the following year and Chapter.