Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book · Chapter 1 · Document 13 – Document 24
REX Omnibus Comitibus, Baronibus, Militibus, & libere tenentibus in ComitatuPat. 4 Hen. 3. dorſ. 7. Lancaſtriae, ſalutem. Quoniam W. Comes Albemarl, cui commiſſa fuerunt bona fide terrae quaedam noſtrae et Caſtra cuſtodienda, quae contra voluntatem, et praeceptum noſtrum non ſolum detinet, ſet et ea de bladis et bonis vicinorum circumquaque illis invitis munit et firmat, licet de eiſdem nobis reddendis certus dies ei fuerit in Curia noſtra praefixus, quem reſpicere non curavit. Ipſeque ſpretis omnibus mandatis noſtris quibus obedire contempnit, torneamentum exercuit, & ei interfuit apud Brackele, ultimo habito, non formidans in ſententiam illam incidiſſe quam ob hoc tulit in eum et complices et fautores ſuos nominatim, Venerabilis Pater Norwicenſis electus, Domini Papae camerarius Apoſtolicae ſedis Legatus, praeſertim cum contra pacem noſtram, et Regni noſtri exerceantur et fiant: vobis mandamus firmiter in fide qua nobis tenemini praecipientes, quatenus ſicut terras et tenementa veſtra quae in Regno noſtro tenetis diligitis, et exhaeredationem veſtram, et veſtrorum evitare volueritis: Cum idem Comes, et complices, et fautores ſui propter praedicta ſententia ſint excommunicationis ſollemniter innodati, nec mandatis Domini Legati vel noſtris velint obedire: Vos eidem Comiti vel fautoribus et complicibus ſuis in nullo de caetero conſilium vel favorem praebeatis nec aurilium, et eis in nullo communicetis donec Sacro-ſanctae Eccleſiae de inobedientia et nobis de contemptu ſatisfecerint; Set potius tanquam excommunicatos et nobis inobedientes evitetis. Prohibentes omnibus veſtris & illis qui de nobis tenent, quod ad Caſtrum de Salvata firmandum, vel muniendum nullum ei penitus conſilium faciant vel auxilium, quod ut audivimus non minus de bonis & bladis vicinorum circumquaque eis invitis munit, quam de viribus hominum cujuſcunque ſint indefinenter firmare praeſumit, non requiſita voluntate aut praecepto noſtro: Scituri pro certo, quod ſi quis poſt hanc prohibitionem noſtram ei vel fautoribus et complicibus ſuis auxilium ad hoc fecerint vel conſilium, non ſolum ad eorum terras et tenementa, verum etiam ad eorum corpora graviter Nos capiemus: firmiter etiam vobis praecipimus, quod niſi dictus Comes ab hujuſmodi inceptis et factis deſierit, quod parati ſitis et prompti ad ea exequenda verſus ipſum Comitem et complices ſuos quae vobis per Literas noſtras demandaverimus exequenda. Et in hujus, &c. Teſte H. &c. apud Hereford. xxx. die Novembris. Anno, &c. quarto.
Eodem modo ſcribitur omnibus Comitibus, Baronibus, &c. in Com. Linc▪
Et omnibus, &c. in Com. Cumberl.
Et omnibus, &c. in Com. Rotel.
Et omnibus, &c. in Com. Leic.
Et omnibus, &c. in Com. Eborum.
The Earl (it ſeems) little regarding this Prohibition, ſoon after (Anno 1220.) *Mat. Paris, p. 298, 299▪ſuddenly ſeized upon the Caſtles of Rockingham and Samori, whither the King ſpeedily marching, found them utterly unfurniſhed of Victuals, they having not three loaves in them. After which the Earl and his Confederates pillaged the Commons of Bodrington, Depinge, and all the Country, putting men to ranſoms, and with their plunders victualled the Caſtles of Fotheringie and Bohun▪ which the Kings fo…es beſieged and took: At laſt the Earl came to the King; under the conduct of Walter Archbiſhop of York; and by the mediation of Pandulphus the Legate, was reconciled to him, becauſe he had faithfully and powerfully ſerved the King and his Father in their Wars.
Anno Dom. 1221. The King being under the wardſhip of Peter Biſhop of Wincheſter, An. Dom. 1221 Mat. Paris, p. 298. Godwins Catalogue of Bps. p. 207.was on Whitſonday Crowned the ſecond time at Westminſter, by Stephen Archbiſhop of Canterbury: Soon after which there being a difference concerning the Biſhoprick of Ely, between Galfridus de Burgo, Archdeacon of Norwich, and Robert of York, the Pope at laſt nulled both their Elections; and conferred the Biſhoprick upon John Abbot of Fontain, who was conſecrated at Weſtminſter: The ſame year and day, Hugh Biſhop of Lincoln was canonized a Saint in this form.
AD natales Domini Sanctus Hugo Lincolnienſis Epiſcopus a Papa Honorio canonizatusMat. Paris Hi…. Angl. p. 298. Godwins Catalogue of Bps. p. 207. eſt, & in Catalogo Sanctorum admiſſus: facta prius Miraculorum ejus inquiſitione a Stephano Cantuarienſi Archiepiſcopo, & Abbate de Fontibus Johanni; ſicut in hoc ſequenti Domini Papae authentico continetur.
HONORIƲS Epiſcopus ſervus ſervorum Dei, dilectis filiis univerſis Chriſti fidelibus, praeſe…tem paginam inſpecturis, ſalutem & Apoſtolicam Benedictionem. Divinae dignatio pietatis, Sanctos & electos ſuos, in coeleſtis Regni foelicitate locatos, adhuc in terra miraculorum coruſcatione clarificat: ut fidelium per hoc excitata devotio, eorum ſuffragia digna veneratione depoſcant. Cum igitur Sanctae recordationis Hugonem Lincolnienſem Epiſcopum, quem ſicut nobis plenarie conſtat, divini muneris largitas, tam *Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 295, 296, 297.in vita, quam etiam poſt veſtem mortalitatis exutam, inſignium miraculorum multitudine illuſtravit, Sanctorum Catologo Aſſcripſimus, univerſitatem veſtram monemus, & exhortamur in Domino, quatenus eius apud Deum patrocinia devote imploretis: Ad haec ſtatuentes, ut die depoſitionis ipſius, ejuſdem feſtivitas annis fingulis devote de caetero celebretur. Data Viterbii, xiij. Kalend. Marcii, Pontificatus noſtri Anno quarto.
The tranſcendent virtues of this canonized Biſhop, were his *Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 219, 220. Godwins Catalogue of Bps. p. 298.ingratitude and perfidiouſneſſe to King John, in reſorting to this Arch-traytor Stephen of Canterbury, receiving his Conſecration from, ſiding with him againſt, and depoſing of the King, contrary to his Oath and duty, (for which the King ſeized his Temporalties, and kept them in his hands near five years ſpace:) Yet for theſe virtues this Archbiſhop procured him to be canonized for a Saint. About the ſame time this Arch-traytor Stephen (to canonize Treaſon againſt our Kings, as demeriting the higheſt honour and Saintſhip) cauſed his Trayterous inſolent Predeceſſor Thomas Becket, to be tranſlated, enſhrined, adored with great ſolemnity: Thus related by Matthew Paris.
EOdem tempore, levatum eſt de lapide marmoreo corpus Beati Thomae ArchiepiſcopiMat. Paris Hiſt. Angl. p. 298. & Martyris, a Stephano Cantuarienſi Archiepiſcopo, praeſente Rege, & omnibus ferè Epiſcopis totius Regni, cum Abbatibus, Prioribus, Comitibus, Baronibus, Clero & populo multo, in craſtino Octavarum Apoſtolorum Petri & Pauli. Cujus corpus ſanctiſſimum collocatum eſt honorifice in Pheretro, ex auro & lapidibus pretioſis mirabiliter fabrefacto. Interfuerunt etiam huic tranſlationi, Archiepiſcopi, Epiſcopi, Abbates, Priores, & alii multi de Regno Francorum, aliarumque diverſarum Regionum, qui ob honorem & reverentiam Beati Martyris, ut tantae adeſſent ſolemnitati▪ alacriter convenerunt. Nam digniſſimum omnibus videbarur, ut Sanctum Martyrem Chriſti generaliter honorarent et colerent, qui pro univerſali Eccleſia ſanguinem ſuum fundere, et ad finem uſque non timuit fideliter decertare.
It is obſervable, That moſt of the Engliſh, many of the French Archbiſhops, Biſhops, Abbots, Priors, Clergy, and of other Countries, were by the Archbiſhops invitation preſent at the tranſlation of this Arch-traytor Becket, as moſt worthy to be honoured and worſhipped as a Saint and Martyr for the univerſal Church of Chriſt, for which he ſhed his blood, and truthfully conteſted againſt his Soveraign till the laſt, only to exempt Clergymen, (though Traytors, Rebels, Murderers, Sodomites, Theeves) from ſecular Juriſdiction, and overturn the antient Rights, Prerogatives of the Crown, and Kingdom too, as the premiſes demonſtrate. No wonder therefore that ſo many Archbiſhops, Biſhops, and Clergymen, in our own and other Kingdoms, became Arch-traytors, Rebels to their Emperors and Kings, ſince it was the readieſt way to procure the higheſt preferments that Popes could conferre upon them in their lives, and a canonization, adoration of them for Saints and holy Martyrs after their deaths.
King Henry the 3d. this year iſſued on a memorable Prohibition and Proclamation to the Sheriffs of Middleſex, Hertford, and Surry, prohibiting any to enter into any the Lands of the Biſhop of London under a penalty, as his Father King John had done before him.
REX Vicecomiti Middleſex, ſalutem. Conſtat nobis & conſilio noſtro, quodClauſ. 5 Hen. 3. m. 4. intus. Dominus J. Rex Pater noſter per Literas ſuas Patentes, prohibuit ne quis Feoda W. quondam London. Epiſcopi ingrederetur, ſive ex don…, ſive ex venditione, ſive ex invadiatione, ſive ex conceſſione alicujus ſine aſſenſu et voluntare ejuſdem Epiſcopi. Nos autem Venerabili Patri E. London. Epiſcopo, idem concedentes, prohibemus ſuper foriſfacturam noſtram ne quis Feoda ingrediatur, ſive ex dono, ſive ex venditione, ſive ex invadatione, vel conceſſione alicujus ſine aſſenſu et voluntate ipſius Epiſcopi. Et ideo tibi praecipimus, quod hanc prohibitionem noſtram clamari facias per totam Ballivam tuam, et firmiter obſervari. Si quis autem contra hanc prohibitionem noſtram Feodum ipſius Epiſcopi ingredi praeſumpſerit ſine aſſenſu et voluntate ipſius Epiſcopi, ſicut praedictum eſt, tu ſine dilatione eidem Epiſcopo plenariam inde ſeiſinam habere facias, capiens ad opus noſtrum ab illo qu… Feodum ſuum ſic ingreſſus fuerit forisfacturam noſtram in quam incidit ex hoc facto; durent autem Literae iſtae uſque ad aetatem noſtram. Teſte H. &c. apud Turrim London. Tertio die Julii. Per eundem & Concilium Domini Regis.
Eodem modo ſcribitur Vicecomitibus Hereford. & Surr.
A pregnant evidence of our Kings Eccleſiaſtical Juriſdiction in and over Biſhops and Biſhopricks.
Soon after, the King having in his Temporal Court recovered by Judgement the Church of Acley, againſt the Prior and Canons of St. Friſwiths in Oxford, they by falſe ſuggeſtions, to detain the poſſeſſion of the Church againſt the King, procured Letters from the Pope to certain Delegates to examine the cauſe again▪ in prejudice of the Kings Court, Crown and Dignity; whereupon the King iſſued forth this memorable Prohibition to, and Appeal againſt them, to preſerve his Right and Prerogative.
REX Abbatibus de Stanlegge, & de Bordeſt, & Priori de Stanl. ſalutem. SciatisPat. 5 Hen. 3. m. 4. dorſo. quod Venerabilis Pater P. Norwicenſis electus, publice recognovit coram vener. Patribus E. London. P. Wintonienſi, J. Bathonienſi, W. Coventrenſi, R. Sarisburienſi, & B. Roffenſi Epiſcopis, praeſenti etiam Domino Linc. & aliis fidelibus de Conſilio noſtro: Quod nunquam per ipſum vel mandatum ſuum, Prior & Canonici Sancti Fritſwith Oxon. miſſi fuerant in poſſeſſionem Eccleſiae de Acleya, quam contra nos et judicium Curiae noſtrae injuſte detinent occupatam: Uerum quia, ſicut audivimus, praedicti Prior et Canonici ad tuendum, ſi poſſent, intruſionem ſuam Literas Domini Papae ad vos tacita penitus hac veritate impetraverunt, per quas memoratam Eccleſiam cum pertinentiis tanquam ipſam Canonice fuerint ingreſſi, retinere nituntur in praejudicium noſtrum, et contra poſſeſſionem juris noſtri quam per judicium Curiae noſtrae contra ipſos diſrationabimus, vos rogamus diſcretioni veſtrae mandantes, et in fide qua nobis tenemini firmiter inhibentes, quatenus ad manutenendam praedictorum Prioris et Conventus maliciam qua nos nituntur exhaeredare, nihil ſtatuere velitis unde jus noſtrum vel poſſeſſio juris noſtri nobis adjudicata poſſit aut debeat retardari: Cum ſuppreſſa veritate ut diximus Literae praedictae ad vos ſint impetratae: Nos igitur ne aliquid ſtatuatis in praejudicium noſtrum, et contra poſſeſſionem juris noſtri, ut praedictum eſt, ad Dominum Papam, coram praedicto Legato, et praedictis Epiſcopis appellavimus et adhuc appellamus.
Teſte H. apud Weſtmonaſterium, Viceſimo die Julii. Anno quinto. Per eundem & conſilium Domini Regis.
You heard before how the Biſhop of Waterford in Ireland was reſtored by the Kings Writ to the Biſhoprick and Temporalties of Liſmore upon complaint, which cauſe by reference from the Pope being referred again to the examination of the Popes Legate, Archbiſhop of Canterbury, and Biſhop of Rocheſter, who gave a diffinitive ſentence therein againſt the Biſhop of Waterford; thereupon the King iſſued this Writ to reſtore the Temporalties again to the Biſhop of Liſmore.
REX Juſticiario Hiberniae, ſalutem. Cum pridem Electus eſſet canonice inClauſ. 5. H▪ 3. m. 12. intus. Epiſcopum Liſmorenſem, venerabilis vir Magiſter R. de Bedeff. nobiſque fuiſſet eius electio rite praeſentata, et interveniente aſſenſu noſtro debite prius requiſito, confirmata foret ipſius Electio▪ quo ſic erat idem R. in Epiſcop. Liſmorenſem conſecratus. Mandavimus vobis ut eidem de Epiſcopatu praedicto cum ſuis pertinentiis plenam poſſeſſionem habere faceretis: Verum procedente tempore recurrente ad nos venerabili Patre Waterfordenſi Epiſcopo, qui ſe dicebat poſſeſſioni ejuſdem Epiſcopatus Liſmor, tanquam juri ſuo & Epiſcopatui ſuo Waterford unito & …niuncto, poſſeſſionem ſibi petebat inſtanter reſtitui, quia ut dicebat, ea fuerat injuſte ſpoliatus, non vocatus, nec abſens per contumaciam, quique de praecepto domini G. quondam Legati Angliae ad Conſecrationem Karleolenſis Epiſcopi tempore praefatae electionis ſe tranſtulerat, unde non potuit ſe adverſario ſuo oppoſuiſſe, et factum fuit de conſilio Communi ut ei poſſeſſio ſua reſtitueretur. Suborta vero poſtmodum quaeſtione inter praefatos Epiſcopos de Epiſcopatu Liſmorenſi, & cauſa illa fuiſſet de mandato Domini Papae venerabilibus P. Norwicenſi Electo, Apoſtolicae ſedis Legato, S. Cantuarienſi Archiepiſcopo, & B. Epiſcopo Roffenſi, demandata, adjudicata fuit demum dicto Liſmor Epiſcopo, Epiſcopatus illius vera poſſeſſio & per ſententiam diffinitivam aſſignata: facta igitur nobis rei iſtius plena veritate & noticia conveniente, et concordante conſilii noſtri aſſenſu, Liſmorenſ. Epiſcopum, decrevimus ſua poſſeſſione inveſtire. Vnde vobis▪ mandamus, quatenus ipſi Epiſcopo Liſmor. de Epiſcopatu Liſmor. cum omnibus ſuis pertinentiis plenam ſeiſinam ſine dilatione et occaſione habere faciatis.
Teſte H. &c. apud Weſtmonaſterium Octavo die Maii. Per ipſum Juſticiarium & conſilium Domini Regis.
The Pope the ſame year ſent a Legat into Ireland, who procured theſe Letters Patents from the King to the cheif Juſtice and others of Ireland, to receive, honor, reverence and asſiſt him, as the Popes Legate, and likewiſe to adviſe with him upon any new occaſion concerning the affaires of that Kingdom. A clear evidence the Pope could ſend no Legat thither without the Kings conſent, or Approbation to execute any Legatine Authority.
REX Juſticiario & Magnatibus & aliis de Hiberniae ſalutem. Cum dominus PapaPat. 5. Hen. 3. m. 3. intus. miſerat Magiſtrum Jacobum Capellanum & poenitentiarium ſuum Legatum in Hiberniae, virum utique ſcientia & religione probatum, vobis praecipiendo Mandamus, quatenus ipſum recipiatis, honorem et reverentiam ei exhibentes tanquam Legato Domini Papae, ac Conſilium etiam et auxilium opportunum ſicut expedierit ei inpendatis: Ita quod ſuper hoc fidelitatem veſtram poſſimus commendare. Et ſi qua etiam nova emerſerint quae nos et ſtatum Regni noſtri contingant, ipſius conſilium et auxilium requiratis. Teſte H. &c. apud Weſtm. Viceſimo die Novembris Anno Quinto.
You heard before, what a great conteſt there was between King John and the Monks of Durham, about the election of John Mariſco for their Biſhop againſt the Monks will, yet impoſed on them by the power of the Pope and his Legate: how ill the Monks and this Biſhop accorded, this Narative will inform you.
SUb his diebus, exorta eſt magna inter Richardum de Mariſco Epiſcopum Dunelmenſem, Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 299.& ejuſdem Eccleſiae monachos, diſſenſio; pro quibuſdam libertatibus antiquis & conſuetudinibus, quas iidem Monachi ſe gaviſi ſunt multis retro temporibus habuiſſe. Epiſcopus autem fraudulenter Monachis ſignificavit praedictis, venirent ad eum cum privilegiis ſuis & Eccleſiae ſuae inſtrumentis; ut ſi quid in eis eſſet corrigendum ad perfectam eorum libertatem, ipſius arbitrio ſuppleretur. Prior vero & Monachi fraudem Epiſcopi habentes ſuſpectam, inſtrumenta ſua ei nullatenus oſtendere voluerunt. Epiſcopus itaque cum munimentorum inſpectionem habere non potuit, juravit, quod omnia bona eorum in uſus ſuos converteret: adjiciens, quod ſi aliquam ex Monachis extra portas curiae ſuae inveniret, non aliam quam caput, redemptionem acciperet. Juravit etiam audientibus multis▪ quod eo vivente, pacem Dunelmenſis Eccleſia non haberet. Nec multo poſt cum ſervientes Epiſcopi Monachum quendam ab Eccleſia quadam violenter extraxiſſent▪ & uſque ad ſanguinis effuſionem flagellaſſent; Monacho conquerenti, & ſuper hoc coram Epiſcopo querelam deponenti, reſpondit Epiſcopus, quod melius feciſſent Miniſtri ſi Monachum occidiſſent. Sicque deinceps ita Monachis praefatis idem Epiſcopus injurioſus extitit & infeſtus; ut necesſitate cogente, ad praeſentiam Domini Papae appellantes, ſeſe & ſua omnia ſub ejus protectione ponerent. Ac deinde Romam clericos mittentes & Monachos, Epiſcopum accuſaverunt in multis. Contra quam accuſationem, hoc ſequens reſcriptum impetraverunt a Papa.
HOnorius Epiſcopus ſervus ſervorum Dei, &c. Saresberienſi & Elyenſi, &c. Epiſcopis, Salutem, &c. Ita nobis in Odore bonae opinionis fratrum & cooperatorum▪ noſtrorum convenit delectari, ut in peſtilentibus, vitia non palpemus: cum non deoeat pro reverentia ordinis ſuſtinere peccantes, quorum culpa tot eos dignos mortibus facit, quot ad ſubjectos perditionis exempla tranſmittunt, qui ſola quae pravitatis exempla conſpi…iunt imitantur. Hinc eſt, quod cum de venerabili fratre noſtro Dunelmenſi Epiſcopo ſaepius nobis inſinuata fuiſſent quae ab Epiſcopali honestate nimium diſſonabant, tandem inconculcatis funibus clamoris excitati, ut non pateremur cum perditione multorum, quieſcere amplius in ſuis enormitatibus Epiſcopum memoratum: de quo inſinuatio clamoſa proceſſit, quod poſtquam fuit ad officium Pontificale promotus, *His Epiſ…pa… vertues.re…s ſanguinis, ſymoniae, adulterii ſacrelogii, rapinae, perjurii, ac dilapidationis multiplicis eſt effectus, non formidans clericos, orphanos, acvi…os religioſos opprimere, teſtamenta decedentium impedire, Regia jura contra ſcientiam dilecti filii noſtri Pandulphi Norwicenſis electi munire, ac excommunicationi ligatus, ingerere ſe divinis. Item etiam appellationibus non defert ad Romanam Eccleſi. interpoſitis, ſtatuta generalis concilii non obſervat, nunquam proponit populo verbum Dei, lingua & exemplo vitae pravum ſubditis praebet exemplum. Coram multis juravit, quod pacem ipſo vivente Dunelmenſis Eccleſia non habebit. Conquerente ſibi Monacho quodam Dunelmenſi, ſe a ſervientibus ſuis ab Eccleſia quadam fuiſſe extractum, & uſque ad ſanguinis effuſionem pulſatum, reſpondit ei, quod melius factum fuiſſet, ſi ſervientes Epiſcopi Monachum perimiſſent. Ipſe inſuper Apoſtolicam regulam continentem qualis debeat eſſe Epiſcopus, penitus calcavit in cunctis. Nos ergo ne alienae culpae ſimus authores ſi clauſis oculis tot & tanta praedicti Epiſcopi tranſeamus errata, cum adeo ad nos clamor ſuper his aſcenderit, ut diſſimulationi amplius non ſit locus, dignum duximus, ex officii noſtri debito, deſcendere ut haec an ita ſint, vel aliter, videamus. Quocirca fraternitati veſtrae per Apostolica ſcripta Mandamus, quatenus inquiſita ſuper his & cognita, ſollicite veritate quae inveneritis, veſtris fideliter incluſis ſigillis ad noſtram praeſentiam remittatis: ut Authore Deo, quod ſuper hoc faciendum fuerit ſtatuamus. Datum Viterbii▪ Pontificatus noſtri Anno Quarto.
CUM autem literae Domini Papae ad notitiam executorum perveniſſent, exMat. Paris, Hiſt. Angl. p. 3…0. officio ſibi injuncto, vocaverunt Epiſcopum Dunelmenſem, cum Abbatibus, Prioribus, Archidiaconis, Decanis, apud Dunelmum, ad ſuum conſiſtorium, & alios laicos & clericos illius provinciae quoſcunque hujus rei eſſe conſcios crediderunt. Illis autem omnibus, die ſibi & loco ſtatuto coram executoribus, comparentibus, recitatae fuerunt literae Domini Papae, audientibus cunctis, aperte & diſtincte ad intelligendum. Quibus perfectis & intellectis, ſurrexerunt Clerici Dunelmenſis Epiſcopi quaſdam refutationes frivolas & fallaces allegantes, contra executores praedictos, atque ne procederent in inquiſitione praedicta, praeſentiam Domini Papae appellarunt. Et ſic facta appellatione epiſcopus cum Clericis ſuis receſſit, diem ſtatuentes adverſariis, qua contra eum in Domini Papae praeſentia comparerent. Interpoſita itaque appellatione, ſaepedictus Epiſcopus Romanam adivit Curiam, praemiſſis Clericis ſuis, qui ſibi ſupervenienti Domini Papae gratiam praepararent. Unde contigit ut antequam Monachi Dunelmenſes Romam veniſſent, clerici memorati actionem eorundem Monachorum non mediocriter infirmaverant. Unde poſt multas hinc inde coram Papa altercationes, tam Epiſcopi quam Monachi, immoderatis profuſis expenſis remiſſi ſunt in Angliam ad executores ſupradictos, ut coram eis quod juſtum fuerit ſententialiter ſtatuatur. Duravit autem haec diu inter eos ſemel ſuborta contentio, donec mors Epiſcopi litem ſicut ipſe praedixerat, terminavit. What was the general corruption of the Pope, Prelates, Monks, Clergy in that age, appears by this relation.
The Archbiſhop of Caſſel in Ir…land, by his own uſurped authority, interdicted the Kings Tenants and Lands there, without reaſonable cauſe, and after an Appeal, whereof the King complaining to Pope Honorius, he thereupon enjoyned him to releaſe the Interdict within 15. dayes, or in caſe of his refuſal, authorized other Biſhops to releaſe it, and finally to hear and determine the cauſe, by this enſuing Bull.
HONORIƲS Epiſcopus ſervus ſervorum Dei, &c. Archiepiſcopo Caſſel Clauſ. 6 H. 3. dorſ. 5.ſalutem, & Apoſtolicam Benedictionem. Chariſſimus in Chriſto filius H. Rex Anglorum illuſtris, ſuam ad nos querimoniam deſtinavit, quod tu in homines et terras ejus ſine cauſa rationabili, poſt appellationem ad nos interpoſitam, Interdicti ſententiam authoritate propria contra ſtatuta generalis Concilii promulgaſti. Quocirca fraternitati tuae per Apoſtolica ſcripta mandamus, quatenus ſi eſt ita, infra xv. dies poſt ſuſceptionem praeſentum, ſententiam ipſam ſine difficultate relaxes. Alioquin Venerabilibus fratribus noſtris Dar. Midenſ. & Oſſer. Epiſcopis, damus noſtris Literis in mandatis ut ipſi extunc ſufficienti ab eis ſuper hiis pro quibus praedicta ſententia eſt prolata, recepta iuxta formam Eccleſiae cautione, ſententiam, relaxantes, eandem audiant, ſi quid postmodum remanſerit queſtionis, & appellatione remota fine debito decidant, & faciant quod decreverint authoritate noſtra firmiter obſervari. Dat. Alatri xiiij. Kalend. Iunii. Pontificatus noſtri Anno ſexto.
Anno 1221. William de Mariſco Biſhop of London, of his own accord reſigning hisMat. Paris Hiſt. Angl. p. 301, 305. Godwins Catalogue of Biſhops, p. 144. Biſhoprick, Euſtachius de Faucumberge, tunc Scaccarii theſaurarius, quinto Calendas Martii, in Epiſcopum Londinenſem eligitur; cuius electio a Legato Pandulpho confirmatur; & vii. Calendas Maii apud Weſtmonaſterium conſecratur: Which Biſhop ſoon after, petiit ab Abbate Willielmo & Conventu Weſtmonaſterienſi proceſſionem, procurationem, viſitationem, & omnimodam juriſdictionem: propter quae ad Papam fuit appellatum. After which Appeal, this difference was by conſent of both parties referred to Stephen Langhton Archbiſhop of Canterbury, two other Biſhops, and two Priors, as arbitrators to determine: Qui Monaſterium Weſtmonaſterii ab omnimoda ſubjectione & juriſdictione Epiſcopi Londinenſis penitus exemptum declaraverunt, (by vertue of the Kings Charters) & ordinaverunt, quod Eccleſia de Stanes, cum pertinentiis ſuis, in uſus proprios Eccleſiae Weſtmonaſterienſis commutaretur; & manerium de Sunneb. in proprietat. Epiſcopi Londinenſis, & Eccleſia ejuſdem manerii cedat in uſus proprios Eccleſiae Sancti Pauli in perpetuum: Which prevented all proceedings on this Appeal.
The ſame year, upon the *Here p. 377.forementioned complaint and Letters of King Henry to Pope Honorius, againſt Henry de Lezimaco, Earl of March, the Pope ſent this Bull to him, and Iſabel his Wife, (the original whereof I found amongſt other enſuing Bulls of his in the White Tower) threatning to Interdict his Lands, and Excommunicate his perſon, if he ſubmitted not to the Kings juſt demands.