Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book 3 · Chapter 2 · Document 121 – Document 125
CUmque omnes Judices praedicti Literas memoratas accepiſſent, ſcripſerunt omnibusMat. Paris, Hiſtor. Angl. p: 267, 268. Angliae Eccleſiis Cathedralibus ſive Conventualibus ſub hac forma.
INNOCENTIƲS Epiſcopus, &c. Hujus igitur Authoritate mandati, vobis diſtricte praecipiendo mandamus, quatenus Barones Angliae cum omnibus adjutoribus et fautoribus ſuis, qui Dominum Iohannem Regem Angliae perſequuntur, et omnes illos qui ad occupandum vel invadendum Regnum ipſum, vel impediendum euntes in ejuſdem Regis ſuccurſum operam vel opem impenderunt, excommunicatos denuncietis; et terras eorundem Baronum Eccleſiaſtico Interdicto ſuppoſitas publicetis. Denuncietis etiam excommunicatos omnes Barones, qui in praemiſſo Domini Papae reſcripto perſonaliter nominantur; cum aliis omnibus in praedictorum Iudicum ſententia nominatim expreſſis. Videlicet, Walterum de Nor…una, Osbertum filium Alani, Oliverium de Wallibus, H. de Braibrock, R. de Ropeſſe, W. de Hobruge, W. de Manduit, Mauritium de Gaunt, R. de Berkele, Adam de Lincolana, R. de Mandevilla, W. de Lanvaleie, Philippum filium Johannis, Willielmum de Tuintuna, W. de Huntingfield, Alexandrum de Pointuna, R. de Munfichet, R. de Greſſei, Galfridum Conſtabularium de Meutuna, W. Archidiaconum de Hereford, J. de Fereby, R. Capellanum Rob. r…i filium, W. Alexandrum de Suttuna, W. de Coleville, R. filium ejus, Osbertum Giffard, Nicholaum de Stanevile, Tho. de Muletune, Cives illos Londinenſes, Magiſtrum G. Cancellarium, & Civitatem Londinenſem, Eccleſiaſtico ſuppoſitam Interdicto, publice denuncietis. Has vero excommunicationis et Interdicti ſententias in Eccleſiis veſtris, tam Conventualibus quam Parochialibus ad vos pertinentibus publicari, ac ſingulis diebus dominicis et feſtivis faciatis ſolemniter innovari, ita diligenter ſingula Capitula mandati Apoſtolici exequendo, et quantum ad vos pertinet firmiter obſervando, ne in poenam Canonicam et contumacibus debitam incidatis. Valete.
His igitur excommunicationis & Interdicti ſententiis per totam Angliam in brevi publicatis, cum ad omnium notitiam perveniſſet; ſola Civitas Londinenſis per contumaciam multiplicem illas adeo contemnendo deſperit; quod nec eas Barones obſervare, nec Praelati publicare decreverunt. Dicebant enim generaliter, omnes Literas falſa ſuggeſtione fuiſſe impetratas, et ideo nullius eas eſſe momenti; et ex hoc maxime, Nota.quod non pertinet ad Papam ordinatio rerum Laicarum: cum Petro Apoſtolo et ejus ſucceſſoribus non niſi *Eccleſiaſticarum.Eccleſiarum diſpoſitio rerum a Domino ſit collata poteſtas. Vt quid ad nos ſe extendit Romanorum inſatiata cupiditas? Quid Epiſcopis Apoſtolicis, et militiae noſtrae? Ecce ſucceſſores Conſtantini, et non Petri: non imitantur Petrum in meritis vel Operibus, nec aſſimilandi ſunt in poteſtate: juſtus enim eſt Deus in meritorum recompenſatione. Proh pudor! marcidi ribaldi, qui de armis vel liberalitate minime norunt, jam toti mundo propter excommunicationes ſuas volunt dominari, ignobiles uſurarii, et ſimoniales. O quantum diſſimiles Petro, qui ſibi Petri uſurpant partem? Sic igitur blaſphemantes et recalcitrantes, ponentes os in Caelum, ad interdicti ſive excomunicationis ſententiam nullum penitus habentes reſpectum; pertotam civitatem celebrarunt divina, ſigna pulſantes et vocibus altiſonis modulantes. Such was their high contempt of this Popes Authority, Excommunications, Interdicts, and juſt cenſure of his uſurped Authority, degeneracy from St. Peters Doctrine and example.
Upon the noyſe of this Excommunication and Interdict, the Barons ſlighting them with higheſt indignation, reviled K. Iohn for enthralling himſelf, them, and the whole Realm to the Pope, and him for countenancing the King againſt them, refuſed to own him any longer for their Soveraign, and elected Lewes of France for their King, in ſuch manner as I have *Here p. 295.formerly related; who thereupon, notwithſtanding this Popes, and Walo his Legates *Here p. 296, 297.forecited Inhibitions, Excommunications, Interdicts, ſoon after entred England with a potent Army to ayd the Barons.
In the mean time the Archbiſhops ſuſpenſion was taken off, upon caution given, and a condition not to enter England till a peace concluded between the King and his Barons; and the Excommunication and Interdict againſt the Barons, Londoners, and their Complices, renewed.
EOdem tempore, Stephanus Cantuarienſis Archiepiſcopus; Romae da… cautione Mat. Paris Hiſt. Angl. p. 269, 270.quod ſtaret judicio Domini Papae de rebus ſuperius expreſſis, a ſententia ſuſpenſionis abſolutus eſt: ita tamen, quod ante pacem inter Regem et Barones Angliae plene reformatam, Angliam non intraret.
Per idem tempus, inſtante feſto Paſchali, cum Abbas Abbendunenſis, & conjudices ejus, contumaciam Baronum et Londinenſis Civitatis cognoviſſent, manus ſuas in eoſdem ertendentes, iterato edicto, omnibus Angliae Eccleſiis Conventualibus dederunt in mandatis, ut latam ſententiam ſub hac forma publicarent.
H. Dei gratia Abbas Abbendunenſis, &c. Exequentes mandatum Apoſtolicum nobis ſic impoſitum, ſicut tenor Literarum noſtrarum, quas nuper vobis tranſmiſimus, vobis plenius intimavit: Sancti Pauli, Sanctique Martini Capitulis, G. de Boclande ejus Eccleſiae Decano, & Conventui Sanctae Trinitatis Londonenſis, Literas noſtras Domini Papae, reſcripti verba continentes, non ſolum ſemel, ſed ſaepe miſimus, ejus Authoritate Apoſtolica diſtricte praecipientes, ut Excommunicationis et Interdicti ſententias latas in perſequentes Dominum Regem et Civitatem Londinenſem, diligenter publicantes, inviolabiliter Obſervarent. Qui adeo irreverenter Apoſtolicum vi… pendere mandatum praeſumunt, quod eaſdem ſententias publicare vel etiam obſervare per contumaciam contempſerunt: in divinis obſequiis excommunicatis ſcienter communicantes, ſententiarum Domini Papae violatores, et mandati ejus contemptores manifeſtos omnino ſe in omnibus exhibendo. De quibus per Patentes …eras Capituli Sancti Pauli, Sanctique Martini, Clericos & Nuncios ejuſdem Decani nobis ſpecialiter deſtinatas; & per alias ſufficientes probationes plenam habentes certitudinem, conſtiterit. Praeterea de Regno Francorum quidam Nobiles advenerunt, cum armata manu Militum & Clientum; quos omnes proculdubio eadem excommunicationis ſententia volumus eſſe ligatos. Nam contra Dominum Regem et Sanctam Romanam Eccleſiam invadunt Regnum Angliae, quotidie depraedantes illud, et pro parte detinent occupatum, quod eſt cunctis in Anglia et multis alibi manifeſtum. Quocirca jam dictos Nobiles, Caſtellanum ſcilicet de S. Audemaro cum ſuis ſociis, qui contra Regem ad occupandum vel invadendum Regnum Angliae opem vel operam impenderunt; Inſuper praedictum Decanum, necnon & omnes Canonicos, & Clericos, cujuſcun que dignitatis aut ordinis, de Eccleſiis praefatis & Civitate, ad quorum notitiam mandatum pervenerit, vel qui ſe abſentaverunt, vel quocun que modo procuraverunt, quo minus perveniret ad illos; Authoritate Apoſtolica, qua fungimur in hac parte, denunciamus excommunicatos: vobis eadem authoritate injungentes, quatenus omnes praedictos excommunicatos publice denuncietis, et faciatis per totam Parochiam veſtram publicari, tam Decanum, quam Nobiles ſupradictos perſonaliter nominando. Ita & circa hoc & illud quod in primis Literis vobis directum continetur mandatum, ſolliciti exiſtentes, ne penes ſummum Pontificem quod abſit, poſſitis redargui negligentiae, ſed potius de diligentia commendari. Valete.
The Londoners and Barons ſlighted this Excommunication as much as the former, and ſo doth Lewes of France the Inhibition of the Pope and his Legate, not to invade England, for which undertaking having furniſhed himſelf, and his Father Philip by the Legates importunity inclining to diſſwade him from it; thereupon,
LOdovicus poſtea in craſtino Sancti Marci Evangeliſtae apud Melun, veniens ad* Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 271, 272. Patrem ſuum; rogavit eum cum lachrymis, ne ſui itineris propoſitum impediret. Addit etiam, quod Baronibus Angliae juramentum praeſtiterat, quod ipſis veniret in ſuccurſum: unde praeelegit ad tempus excommunicari a Papa, quam crimen incurrere falſitatis. Videns autem Rex conſtantiam filii ſui, & animi auguſtiam, mente, voluntate, & adjutorio conſenſit: ſed praevidens futurorum eventuum pericula, palam aſſenſum non adhibuit: Et ſic non quaſi volendo vel perſuadendo, ſed quaſi permitt endo licentiam conceſſit, & cum benedictione dimiſit. Tunc Lodovicus, miſſis ad Curiam Romanam nunciis, qui ibi jus, quod ſibi de Regno Augliae vendicabat, coram Domino Papa proteſtarentur: ſub omni celeritate cum Comitibus, Baronibus, Militibus, & ſervientibus multis, qui ſecum iter Anglicanum juraverunt, feſtinavit ad mare, ut Legatum in Angliam praeveniret. Where he arrived with 600. Ships and Veſſels from Calice, in the Iſle of Thanet, Iune 12. and thence marching to London, cum ingenti omnium Baronum laetitia ſuſceptus eſt; who together with ihe Citizens of London did all Homage and Fealty to him as their King. Ille vero tactis ſacro-ſanctis Evangeliis juravit, quod ſingulis eorum bonas leges redderet, ſimul & amiſſas haereditates: To gratifie the Archbiſhop his great friend, then abſent at Rome, and promote his deſigns againſt King Iohn, Conſtituit dictus Lodovicus, Magiſtrum Simonem de Languetuna Cancellarium ſuum; cuius praedicatione tam Cives Londinenſes, quam Barones omnes excommunicati divina celebrare fecerunt, qui etiam ipſum Lodovicum ad conſenſum traxerunt. So little did they value the Popes Thunderbolts or Interdicts.
EOdem tempore, cum Walo Legatus de progreſſu Lodovici in Angliam certificatus* Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 272. fuiſſet, ipſe ut diligens mandati executor Apoſtolici, ipſum ſequuturus transfretavit, atque illaeſus inter hoſtes tranſiens, apud Gloverniam ad Regem Iohannem pervenit. Quem Rex cum magna alacritate ſuſcipiens, ſpem ſuam totam in eo poſuit hoſtibus reſiſtendi. At Legatus, Epiſcopis, Abbatibus, cum Clericis, quos habere poterat convocatis; Lodovicum nominatim cum complicibus et fautoribus ſuis, et praecipue Magiſtrum Simonem de Languetuna, pulſatis campanis et candelis accenſis, excommunicavit; praecipiens Epiſcopis et aliis univerſis, ut ſingulis dominicis diebus, ac feſtivis per totam Angliam ſententiam publicarent. Sed ad haec Magiſter Simon de Languetuna, et Magiſter Gervaſius de Hobrugge, Eccleſiae Sancti Pauli Londinenſis Praecentor, cum quibuſdam aliis, dixerunt ſe pro jure et ſtatu Lodovici appellaſſe, unde ſententiam illam irritam habuerunt et inanem. Such a pitifull Bug-bear was it.
In the mean time Lewes his Proctors at Rome endeavoured to ſatisfie the Pope that King Iohn had no good Title to the Crown of England, and to make good his own Title thereunto, craving Juſtice againſt him therein, which put Pope Innocent to a great dilemma, as this account of theſe proceedings evidenceth.
CIrca dies iſtos Lodovici nuncii, quos ad Curiam Romanam miſerat, eidem ſcripſerunt* Mat. Paris, Hiſt. Angl. p. 27a. ſub hac forma.
Excellentiſſimo Domino ſuo Lodovico, Domini Regis Francorum primogenito, D. de Corbolio, I. de Monteviſito, & G. Limeth, nuncii, ſalutem & fidele ſervitium. Noverit excellentia veſtra, quod nos die Dominica ad menſem Paſchae venimus ad Dominum Papam, ſalvis perſonis noſtris & rebus; & eodem die intravimus ſtatim ad ipſum. Quem hilarem invenimus, ſed vultu triſtem ſe nobis exhibuit. Et praeſentatis Literis noſtris, & propoſita ſalutatione ex parte veſtra, ipſe nobis reſpondit: Dominus veſter non eſt dignus ſalutatione noſtra. Ego vero ſtatim reſpondi: Pater, credo quod auditis rationibus & excuſationibus Domini noſtri, invenietis eum dignum ſalutatione veſtra, utpotè Chriſtianum Catholicum, vobis & Romanae Eccleſiae devotum. Et ſic illa die a praeſentia Domini Papae receſſimus. Sed in receſſu noſtro benigniſſime nobis dixit Dominus Papa; quod nos libenter audiret, quando & quoties vellemus. Sequenti die Martis, Dominus Papa miſit ſervientem quendam ad hoſpitium noſtrum, ut veniremus ad ipſum, & ſtatim venimus ante eum, & ipſe multa dixit contra nos, cum propoſuiſſemus cauſam noſtram, & quae vid bantur impugnare factum veſtrum, & rationes veſtras. Et ſtatim finito ſermone, percuſſo pectore ſuo cum magno gemitu, infremuit ſpiritu, & dixit: Heu mihi, quia in hoc facts Eccleſia Dei non poteſt evadere confuſionem. Si enim Rex Angliae vincitur, in ipſius confuſione confundimur: quia Vaſſallus noſter eſt, et tenemur eum defendere. Note.Si Dominus Lodovicus vincitur, quod Deus avertat, in ipſius laeſione laeditur Romana Eccleſia; et ipſius laeſionem propriam reputamus. Secure enim ſemper habuimus, et adhue habemus; quod ipſe in omnibus neceſſitatibus debeat eſſe brachium, ſolatium in oppreſſionibus, et refugium in perſecutionibus Eccleſiae Romanae. Et in fine dixit, quod melius vellet mori, quam aliquod malum vobis accideret in hoc facto. Et ſic illa die receſſimus. Praeterea de conſilio quorundam Cardinalium expectamus diem Aſcenſionis, ne quid ſtatuatur contra vos, quoniam illa die ſolet Papa innovare ſententias ſuas. Dixerat enim nobis Papa, quod ipſe expectaret Nuncios Domini Walonis. Valete.
After this Lewes his Advocates propounded three Objections againſt King John before the Pope, to invalid his Title to the Crown of England, which the Pope himſelf anſwered, with their replyes to make them good; thus exemplified by Matthew Paris.