Works Volume 4, Conclusion
CONCLUSIO.
HAEC, quae jam fuſiùs dicta ſunt, ſi cui nondum perſuaſerint, ſi poſt myſterii foreign, & Antichriſti (ut & Diotrephis, & Corinthiaci ſchiſmatis) procul ab Epiſcopis noſtris depulſam invidiam; Si poſt Ignatio primaevo Martyri, & Hierarchiae noſtrae fidiſſimo foreign abſterſam labem omnem, authoritatémque ejus, firmiſſimis demum columnis ſtabilitam, & teſtimonia tam frequentia & manifeſta ex eo pro Epiſcopis prolata, ut nihil contra apertiſſimam lucem adhuc vel fingi potuerit, niſi ut Ignatius Epiſtolas nunquam ſcripſiſſe credatur; Si poſt ipſius etiam Hieronymi liquidiſſimas confeſſiones, ſic ut cauſae noſtrae ſatis prolixè ſuffragari, refragari neutiquam exiſtimandus ſit; Si poſt ſingula hâc in re S. Scripturarum loca, aequâ lance perpenſa (ſic ut foreign nunquam non, foreign plerunque, ſi non ſemper, veri nominis Epiſcopum ſignificare reperiatur) ſi poſt regimen Eccleſiae Chriſtianae adeò graphicè in iis delineatum, ut à Chriſto magno animarum paſtore, & Epiſcopo, ad ſingulares Apoſtolos, eoſdemque Epiſcopos, ab Apoſtolis dein ad ſingulares in quolibet coetu, & propriè dictos Epiſcopos (ipſo Chriſto inſtituente officium, Spiritúque ſancto perſonas deſignante) continuâ ſucceſſione derivatum, ad Ʋniverſae tandem, per quindecim ſaecula, Eccleſiae Epiſcopos (ſolo, per tot ſaeculorum decurſum, Aërio contrà hiſcente) deſcendiſſe appareat; Si poſt Clementis Romani (Petri primùm Diaconi, dein in cathedrâ ei ſuccedentis Epiſcopi) de Epiſcopis, & Diaconis ab Apoſtolis ubique conſtitutis, apertiſſima producta teſtimonia; Si poſt aliorum omnium, quos à Presbyteranorum partibus ſtetiſſe D. Blondelli intereſt, à ſtrophis & technis ejus vindicatas ſententias, ſic ut per univerſum Blondellianae aerae ſpatium, ad An. Chr. 140. porrectum, quo integro intervallo à ſolis Presbyteris foreign Eccleſias ille ſingulas procuratas affirmat, teſtimonium unicum, aut è ſacris, aut Eccleſiaſticis ſcriptis (ipſóve demum Hermâ) produci nequeat, quod foreign iſti quoviſmodo faveat; Denique, ſi poſt tot ab omni aevo producta decreta, quibus in univerſum Presbyteris ſine Epiſcopo quidvis faciendi poteſtas abjudicatur, omníſque in Eccleſiâ Chriſti poteſtas ſingularibus Epiſcopis, Apoſtolorum ſucceſloribus, concredita affirmatur; adhuc cuivis dubitandum videatur, annon omnis adminiſtrandae Eccleſiae (Epiſcopis poſtmodum natis) Presbyterorum conſeſſibus à Chriſto & Apoſtolis tradita fuerit; Si poſt tantam, inquam, undique circumfuſam claritatem, adhuc caecutire quiſquam, aut oculos obfirmare decreverit, Unicum certè ſupereſt, quod iſtis, quae dicta ſunt, adjici opportunè queat, nempe ut Paritatis, aut foreign Presbyteranae Origines, aut Natales juxtà poſiti, coram aequis judicibus trutinentur, ut integrae rei geſtae Annales (quibus demum initiis, & gradibus inter mortales primùm conſpici, dein augeri, adoleſcere, tandémque lacertos movere Presbyteratus coeperit) dilucidè, & ex ipſis, ſeu foreign, ſeu foreign archivis aut commentariis deſumpti, & à primo (parente dicam, an creatore?) Johanne Calvino, ad ultimum D. Blondellum deducti, conſcribantur, ut ſic, factâ comparatione, ad aequos arbitros res tota referatur, ſimúlque omnibus palam fiat, quid in hâc filiorum contra Patres inſurgentium arenâ, hâc foreign palaeſtrâ, & agone unuſquiſque praeſtiterit, & quae demum tanti moliminis gratia, à Chriſto, ab Apoſtolis, à primaevis Eccleſiae columnis, à foreign (ad quos D. Blondellus provocat) omnibus, à pace, & unitate Eccleſiae univerſae, à Principibus Chriſtianis, ab ipsâ denique plebe, cui rem adeò gratiſſimam ſe feciſſe ſpondent, ſingulis debeatur.
At & haec certè ea ſunt, quae aut à me, aut à fratribus meis (utut breviter) perſtringi (cùm ſine Satyrâ non poſſint) non optaverim. Det Deus, ut conſiliis iſtis locus non ſit, ut ingratiſſimas operas nulla à nobis neceſſitas extorqueat.
Valeat Vir Doctiſſimus, Pacémque & Ordinem Eccleſiaſticum boni conſulat, Nec ad illud (adeò ipſi non inutile futurum) hac qualicunque operâ noſtrâ uti dedignetur.