Works Volume 4, Chapter 6
CAP. VI.
foreign & foreign vo…m uſus promiſcuus. De eo teſtimonia Theodoreti, &c. foreign quatuor modi▪ Primus Theodoreto, Tertius Theophylacto placuit, Neuter Presbyteranorum ſententiae confirmandae utilis.
§. 1. IStis ſic diſpoſitis, ad quartam dicendorum Claſſem progredimur, foreign ſimul ac foreign apellationem, quatenus voces eas in Novo Teſtamento uſurpatas reperimus.
§. 2. Et illud inprimis hâc in re diffitendum non eſt, quòd Antiquorum Scriptorum quàm multis viſum eſt, eas aut ſemper, aut plerunque in Novo Teſtamento promiſcue uſurpari, ut voces foreign. Sic Theodoretus in 1 Tim. 3.1. foreign, & in Phil. 1. foreign. Sic poſt Chryſoſtomum Oecumenius in Phil. 1. foreign. Et in Act. 20. foreign. Sic in 1 Pet. 5.1. foreign. Idem etiam ſenſiſſe Hieronymum ex Commentariis praecipuè ad Titum à D. Blondello fusè recitatis, conſtat.
§. 3. Haec Antiquorum affirmatio quatuor modis explicari, aut intelligi poteſt; vel ſic ut ambae voces foreign [foreign, & foreign] rem unicam, & ſimplicem, quaecunque illa fuerit, ſignificaſſe putandae ſint, quod etiam dupliciter fieri poteſt, 1. Ut Epiſcopos ſolos, 2do. Ut Presbyteros (quos hodie dicimus) ſolos denotaſſe putentur; vel 3tio, ut utraque vox utroſque promiſcuè ſignificet, quandoque ſcilicet Epiſcopum, quandoque Presbyterum, adeóque vox foreign quandoque Presbyterum ſignificet, quandoque Epiſcopum propriè dictum, idémque de voce foreign affirmetur, aliquando Presbyterum vulgò dictum, aliquando foreign apellatum Epiſcopum ſignificaſſe. 4o. Denique ut vox foreign ſemper Epiſcopum ſingularem denotet, foreign verò quandoque de Epiſcopis, quandoque etiam de Presbyteris, quos hodie dicimus, comparibus uſurpetur.
§. 4. Horum ſenſuum primúſne, an ſecundus, ſeu tertius demum, quartúſve Antiquorum iſtorum dictis accommodandus ſit, nondum, quod ſcimus, inter ſcriptores convenit. Theodoretus ad ſecundum potiùs ſenſum inclinaſſe videtur, cùm voce foreign, Act. 20. Phil. 1. Tit. 1. ut & 1 Tim. 3. non Epiſcopos, ſed Presbyteros ſolos intelligendos pronuntiet; foreign, inquit, foreign, Epiſcoporum voce utitur, cùm Presbyteros intelligat Apoſtolus; ſequitur enim, foreign, Aliàs enim impoſſibile eſſet, multos Epiſcopos unam civitatem paſcere, aut adminiſtrare.
§. 5. Haec quidem Theodoreti ſententia, quamvis fundamento planè debili nitatur (ne que enim, ſi foreign omnibus iſtis locis pro ſingularibus & propriè dictis Epiſcopis ſumantur, ex eo quicquam incommodii ſequetur, ut *C. 8. … 1….ſtatim patebit) nihil tamen, ſi pro conceſsâ habeatur, ad ſtabiliendam Epiſcoporum, & Presbyterorum foreign factura eſt, cùm ab ipſo, qui ſic affirmaverit, Theodoreto, Epiſcoporum foreign ſeu *foreign in 1 Tim. 3.foreign manifeſtè propugnetur, ipſique, quos nunc Epiſcopos dicimus, ſingulares urbium Praefecti, Apoſtolorum tempore, †Ib.Apoſtoli nuncupati fuiſſe affirmentur.
§. 6. Quid autem hác in re de Hieronymo pronuntiandum ſit, ſatis ſupérque praediximus.
§. 7. Verùm poſt Chryſoſtomum, Theophylacto & Oecumenio tertium potiſſimum ſenſum placuiſſe video, cùm enim in Phil. 1. nominum foreign notaſſet Oecumenius, eam ſic ſtatim explicandam curavit, ut non ſolùm foreign vocari putentur (uti & foreign etiam) ſed & foreign è converſo, foreign. Illud etiam ex verbis ad Act. 20. recitatis patet, Scripturam quippe foreign, Et cùm ad 1 Pet. 5.1. notaſſet vocem foreign Petro accommodatam, vel foreign vel foreign ſignificare, ſtatim adjicit, foreign, Epiſcopos (proprie dictos, quibus praedicta foreign competebat) in Actorum libro per vocem foreign ſignificari; ſic & in 2 Jo. Joannes, inquit, foreign, Presbyterum ſolummodo ſe vocandum putavit, vel quia has Epiſtolas jam ſenex ſcripſerit, vel quia voce foreign ſe Epiſcopum nuncuparet.
§. 8. Ex quibus itidem manifeſtum eſt, ex hoc altero harum vocum foreign ſenſ…, nihil ad Presbyteranam foreign tuendam concludi poſſe, cùm & ii ipſi qui in Novo Teſtamento foreign & foreign promiſcuum uſum affirment, & quandoque Epiſcopos (ſequioribus aevis ſic dictos) quandoque Presbyteros iis ſignificari cenſeant, extra omnem tamen illud controverſiam ponant, ipſis Scripturarum temporibus, ſingulares Civitatum Praefectos fuiſſe, ſeu foreign quidem eos, ſeu Epiſcopos nuncupatos.
§. 9. Haec utrobique verè à me dicta eſſe, malo Optimi ſenis Petri Molinaei, quàm me… verbis teſtatum facere. Dixi, *Ep. 1. ad Epiſc. Winton.inquit, in Novo Teſtamento voces Epiſcopi & Presbyteri perinde accipi, ſed non putavi inde imminui dignitatem Epiſcopalem, cùm locutus ſim de ſolo nomine, non de ſolo munere, habeámque—conſentientes, praeter Presbyterum Hieronymum, celeberrimos Epiſcopos veteris Eccleſiae, Chryſoſtomum, Ambroſium (Authorem Comment. in Epíſtolas Pauli pſeudepigraphum) Theodoretum, qui non putaverunt ſibi fraudi eſſe, aut per hoc de ſuâ dignitate quicquam detrahi, ſi voces Epiſcopi & Presbyteri primitùs eodem ſenſu uſurpatas fuiſſe crederetur.
§. 10. His itaque praelibatis, ſic ut cauſae noſtrae quicquid de horum in Scripturâ verborum foreign, aut promiſcuo uſu affirmetur, quoviſmodo obeſſe nequeat, nihil jam vetat, quo minus ſingula Novi Inſtrumenti loca, ubi aut foreign, aut foreign mentio occurrit, perluſtraturi, obiter etiam (& planè ex abundanti) diſquiramus, annon primum, aut quartum demum foreign genus hîc locum habere poſſit, ita, ut aut utroque vocabulo foreign & foreign ſoli ſingulares Epiſcopi, conſtanter (& nunquam non) in ſacro Codice denotentur, aut ſaltem voce [foreign] ad ſolos ſingulares Epiſcopos pertinente, vox foreign communiter ad Epiſcopos, quandoque tamen licet rarò ad Presbyteros pertineat.