Works Volume 4, Chapter 27
CAP. XXVII.
Hieronymi teſtimonia à Presbyteranis producta. Comparatio Ignatii cum Hieronymo, reſpectu ſaeculorum, quibus vixerunt.
§. 1. HIS omnibus teſtimoniis ex Sancto Ignatio, Apoſtolico Epiſcopo, & Martyre ſic productis, Poſtulat inſtituti noſtri ratio, ut ex alterâ parte, Sancti Hieronymi Presbyteri à D. Blondello congeſta loca, ſeu, ut ille ovans loquitur, de primitiva Epiſcopi & Presbyteri foreign, ſeu veriùs foreign aſſertio ejus pleniſſima, ſuas jam vices obeant, ut ex-hâc quâcunque comparatione, res omnis aeſtimetur.
§. 2. In commentario in Epiſtolam ad Titum Anno 387. edito, ſic Hieronymus praefatur, Audiant Epiſcopi qui habent conſtituendi per urbes ſingulas Presbyteros poteſtatem, ſub quali lege Eccleſiaſticae conſtitutionis ordo teneatur; nec putent Apoſtoli verba eſſe ſed Chriſti, qui ad diſcipulos ait, Qui vos ſpernit, me ſpernit, Qui autem me ſpernit, ſpernit eum qui me miſit, Sic & qui vos audit me audit, & qui me audit, audit eum qui me miſit; Ex quo manifeſtum eſt, eos, qui Apoſtoli lege contemptâ, Eccleſiaſticum gradum non merito voluerint alicui deferre, ſed gratiâ, contra Chriſtum facere; qui qualis in Eccleſiâ Presbyter conſtituendus ſit, per Apoſtolum ſuum in ſequentibus executus eſt.
§. 3. Mox ſecundò addit, Diligenter Apoſtoli verba attendamus, dicentis, Ut conſtituas per civitates Presbyteros, ſicut ego tibi diſpoſui, Qui qualis Presbyter debeat ordinari in conſequentibus diſſerens, hoc ait, Siquis eſt ſine crimine, unius uxoris vir &c. poſtea intulit, Oportet enim Epiſcopum ſine crimine eſſe, tanquam Dei diſpenſatorem; Idem eſt ergo Presbyter, qui & Epiſcopus; & antequam Diaboli inſtinctu, ſtudia in religione fierent, & diceretur in populis, Ego ſum Pauli, ego Apollo, ego autem Cephae, communi presbyterorum conſilio Eccleſiae gubernabantur. Poſtquam verò unuſquiſque eos quos baptizaverat, ſuos putavit eſſe, non Chriſti, in toto orbe decretum eſt, ut unus de Presbyteris electus ſuperponeretur caeteris, ad quem omnis Eccleſiae cura pertineret, & ſchiſmatum ſemina tollerentur. Putet aliquis non ſcripturarum, ſed noſtram eſſe ſententiam, Epiſcopum & Presbyterum unum eſſe, & aliud aetatis, aliud eſſe nomen officii, relegat Apoſtoli ad Philippenſes verba, dicentis, Paulus & Timotheus ſervi Jeſu Chriſti, omnibus ſanctis in Chriſto Jeſu, qui ſunt Philippis cum Epiſcopis & Diaconis, gratia vobis & pax, & reliqua. Philippi una eſt urbs Macedoniae, & certè in unâ civitate plures (ut nuncupantur) Epiſcopi eſſe non poterant; Sed quia eoſdem Epiſcopos ill… tempore, quos & Presbyteros appellarent, propterea indifferenter de Epiſcopis quaſi de Presbyteris eſt locutus. Adhuc hoc alicui videtur ambiguum, niſi altero teſtimonio comprobetur. In Actibus Apoſtolorum ſcriptum eſt, quod cum veniſſet Apoſtolus Miletum, miſerit Epheſum, & vocaverit presbyteros Eccleſiae ejuſdem, quibus poſtea inter caetera ſit locutus, Attendite vobis & omni gregi, in quo vos Spiritus ſanctus poſuit Epiſcopos, paſcere Eccleſiam Domini, quam acquiſivit per ſanguinem ſuum. Et hoc diligentiùs obſervate, quomodo unius civitatis Epheſi presbyteros vocans, poſtea eoſdem Epiſcopos dixerit. Si quis vult recipere eam Epiſtolam, quae ſub nomine Pauli ad Hebraeos ſcripta eſt, & ibi inter plures aequaliter Eccleſiae cura dividitur, ſiquidem ad plebem ſcribit, Parete principibus veſtris & ſubjecti eſtote; ipſi enim ſunt qui vigilant pro animabus veſtris, quaſi rationem reddentes, ne ſuſpirantes hoc faciant, ſiquidem hoc inutile vobis eſt. Et Petrus, qui ex fidei firmitate nomen accepit, in Epiſtolâ ſuâ loquitur dicens, Presbyteros ergo in vobis obſecro, compresbyter & teſtis Chriſti paſſionum, qui & ejus gloriae, quae in futuro revelanda eſt, ſocius ſum: paſcite eum qui in vobis eſt, gregem Domini, non quaſi cum neceſſitate, ſed voluntarie. Haec propterea, ut oſtenderemus, apud veteres eoſdem fuiſſe Presbyteros, quos & Epiſcopos, paulatim verò (ut diſſenſionum plantaria evellerentur) ad unum omnem ſollicitudinem eſſe delatam. Sicut ergo Presbyteri ſciunt ſe ex Eccleſiae conſuetudine, ei qui ſibi praepoſitus fuerit, eſſe ſubjectos, ita Epiſcopi noverint ſe magis conſuetudine, quàm Diſpoſitionis Dominicae veritate Presbyteris eſſe majores, & in commune debere Eccleſiam regere, imitantes Moyſen, qui cum haberet ſolus praeeſſe populo Iſraël, ſeptuaginta elegit, cum quibus populum judicaret. Videamus igitur qualis Presbyter ſive Epiſcopus Ordinandus ſit.
§. 4. Tertiò. In Epiſtolâ ad Oceanum Presbyterum. In utraque Epiſtolâ [1 Tim. 3. & Tit. 1.] ſive Epiſcopi, ſive Presbyteri (quanquam apud veteres iidem Epiſcopi atque Presbyteri fuerint) quia illud nomen dignitatis eſt, hoc aetatis, jubentur Monogami in Clerum eligi.
§. 5. Quartò. In Epiſtolâ ad Evagrium ſic dicit, Legimus in Iſaiâ, Fatuus ſatua loquetur. Audio quendam in tantam erupiſſe vecordiam, ut Diaconos Presbyteris, i. e. Epiſcopis anteferret. Nam cum Apoſtolus perſpicue doceat, eoſdem eſſe Presbyteros quos & Epiſcopos, quis patiatur Menſarum & viduarum miniſter ut ſupra eos ſe tumidus efferret, ad quorum preces Chriſti corpus ſanguíſque conficitur? Quaeris authoritatem? audi teſtimonium, Paulus & Timotheus ſervi Chriſti Jeſu omnibus ſanctis in Chriſto Jeſu, qui ſunt Philippis, cum Epiſcopis & Diaconis. Vis & aliud exemplum? In Actibus Apoſtolorum, ad unius Eccleſiae ſacerdotes ita Paulus loquitur, Attendite vobis, & cuncto gregi, in quo vos Spiritus ſanctus poſuit Epiſcopos, ut regeretis Eccleſiam Domini, quam acquiſivit ſanguine ſuo. Ac ne quis contentiose in unâ Eccleſiâ plures Epiſcopos fuiſſe contendat, audi & aliud teſtimonium, in quo manifeſtiſſimè comprobatur eundum eſſe Epiſcopum atque Presbyterum, Propter hoc reliqui te Cretae, ut ea quae deerant corrigeres, & conſtitueres, Presbyteros per Civitates, ſicut & ego tibi mandavi. Siquis eſt ſine crimine, unius uxoris vir, filios habens fideles, non in accuſatione luxuriae, aut non ſubditos, Oportet enim Epiſcopum ſine crimine eſſe, quaſi Dei Diſpenſatorem. Et ad Timotheum, Noli negligere gratiam, quae in te eſt, quae tibi data eſt, prophetiae, per impoſitionem manuum Presbyterii. Sed & Petrus in Prima Epiſt. Presbyteros, inquit, in vobis precor compresbyter, & teſtis paſſionum Chriſti, & futurae gloriae, quae revela…da eſt, particeps, regere gregem Chriſti, & inſpicere, non ex neceſſitate, ſed voluntariè juxta Deum; quod quidem graecè ſignificantiùs dicitur, foreign, i. e. Superintendentes, unde & nomen Epiſcopi tractum eſt. Parva tibi videntur tantorum virorum teſtimonia? Clangat tuba Evangelica, filius tonitrui, quem Jeſus amavit plurimùm, qui de pectore Salvatoris doctrinarum fluenta potavit. Presbyter Electae Dominae & filiis ejus, quos ego diligo in veritate; & in aliâ Epiſtolâ, Presbyter Gaio chariſſimo, quem ego diligo in veritate. Quod autem poſtea unus electus eſt, qui caeteris praeponeretur, in ſchiſmatis remedium factum eſt, ne unuſquiſque ad ſe trahens Chriſti Eccleſiam rumperet, Nam & Alexandriae à Marco Evangeliſtâ uſque ad Heraclam & Dionyſium Epiſcopos, Presbyteri ſemper unum ex ſe electum, in excelſiori gradu collocatum, Epiſcopum nominabant; quomodo ſi exercitus imperatorem faciat, aut Diaconi eligant de ſe quem induſtrium noverint, & Archidiaconum vocent. Quid enim facit exceptâ ordinatione Epiſcopus, quod Presbyter non facit? Nec altera Romanae urbis Eccleſia, altera totius orbis aeſtimanda eſt. Et Gallia, & Britannia, & Africa, & Perſis, & Oriens, & India, & omnes barbarae nationes unum Chriſtum adorant, unam obſervant regulam veritatis. Si auctoritas quaeratur, Orbis major eſt urbe, ubicunque fuerit Epiſcopus, ſive Romae, ſive Eugubii, ſive Conſtantinopoli, ſive Rhegii, ſive Alexandriae, ſive Tanis, ejuſdem meriti, ejuſdem & Sacerdotii, potentia divitiarum, & paupertatis humilitas, vel ſublimiorem, vel inferiorem Epiſcopum non facit, caeterum omnes Apoſtolorum ſucceſſores ſunt, &c.
§. 6. Quintò, Ibidem poſt lineas quatuordecem. Presbyter & Epiſcopus aliud aetatis, aliud dignitatis eſt nomen; unde & ad Titum & ad Timotheum de ordinatione Epiſcopi & Diaconi dicitur, de Presbyteris omnino reticetur; quia in Epiſcopo & Presbyter continetur. Qui provehitur, à minori ad majus provehitur. Aut igitur ex Presbytero ordinetur Diaconus, ut Presbyter minor Diacono comprobetur, in quem creſcat ex parvo; aut ſi ex Diacono ordinatur Presbyter, noverit ſe lucris minorem, Sacerdotio eſſe majorem. Et ut ſciamus traditiones Apoſtolicas ſumptas de veteri Teſtamento, Quod Aaron & filii ejus atque Levitae in templo ſuerunt, hoc ſibi Epiſcopi & Presbyteri atque Diaconi vendicent in Eccleſiâ.
§. 7. Iſta igitur ex utrâque parte ſic propoſita ſuffragia aut teſtimonia, reliquum eſt, ut ad aequos nunc arbitros & cenſores deducantur, & ex iis comparatione rectè inſtitutâ, controverſia omnis definiatur.
§. 8. Et inprimis, ſi iſtis ſuppetiis opus ſit, ipſa teſtium (ſatis quidem diſſitorum) quibus vixere, ſaecula (quae certè cordato cuivis in ferendis de Apoſtolicâ aut primitivâ praxi teſtimoniis, …tramque paginam implere digna cenſebuntur) conferri poſſunt. Et ſic Ignatius, licet affirmante *foreign. T. 1. p. 503.Chryſoſtomo, Chriſtum poſt reſurrectionem non viderit, ab †Catal. Script.Hieronymo tamen (qui [foreign] in Epiſtolâ ad Smyrnenſes, non ita rectè reddidit, Illum vidi) vidiſſe affirmatur; & ſine dubio eo ſaeculo vixit, quo Chriſtus cum Apoſtolis terras viſebat, & ſub Trajano, Martyrio defunctus, Joannis Apoſtoli, eodem etiam imperante, denati, coaetaneus, aut foreign dicendus erit: Cum Sanctus, Hieronymus poſt tres aut quatuor Centurias, non ante Annum Chriſti 342. natus, ante annum 420. fatente D. Blondello, denatus, longè ſubſidat, nec ex iſto aevorum interſtitio aut diſtantiâ (quibuſcunque eum perſpicillis illis uſum putabimus) clariorem rerum geſtarum repraeſentationem, aut, quae foreign ſuperaret, cognitiònem obtinuiſſe putandus ſit.