Works Volume 4, Chapter 10 – Chapter 12
CAP. X.
Phil. 1.1. Walonis argumentum infirmum. Epaphroditus Philippenſium Epiſcopus, Romae fuit, (Oneſiphorus, Familia ejus, 2 Tim. 1.16. Dogma orandi pro defunctis, ut ſine ratione fundatum) foreign Phil. 1.1. verè Epiſcopi. Plures quandoque in eadem Civitate Epiſcopi. Dilemma contra Presbyteranos. Philippi foreign Macedoniae Metropolis, Act. 16.12. Epiſtola ad Philippenſes, ad totam provinciam miſſa. Philippi, foreign. Metropolitica dignitas mobilis ex variis cauſis, Conventus, Fora, Sedes Procuratorum, Macedoniae primitiae Philippi. foreign privilegium, Phil. 4.15. 2 Cor. 11.9. Epiſtolae ad Theſſ. ad Philippenſes mitti à Polycarpo dictae. Epiſtolae ad Corinthios ad omnes Achaiae Eccleſias miſſae, 2 Cor. 1.1. Col. 4.16. Nulli quandoque in primis Eccleſiis Presbyteri, A ſolis Epiſcopis & Diaconis adminiſtratae Eccleſi…. Teſtimonia Clementis Romani, Alexandrini, Tertulliani.
§. 1. PRocedamus igitur ad proximam foreign mentionem, Phil. 1.1. Ubi poſt Sanctos omnes in Chriſto Jeſu, (i. e. fideles) foreign, adjicitur foreign] Hinc rectè Walo Meſſ. ſe concluſiſſe putavit, Cùm nullus inter Epiſcopos & Diaconos ordo interponatur, Epiſcopos eos intelligi, qui & Presbyteri, dicebantur.
§. 2. Nos certè & illud rectè concluſum cenſemus; ſi enim inter Philippenſes eo tempore foreign fuiſſent ab Epiſcopis diſtincti, rationem non conſtare, cur in enumeratione tam accuratâ ab infimis fidelibus ad ſummos Epiſcopos aſcendente, nulla ipſorum mentio fieret, ideóque cum Walone concludimus, eoſdem hîc foreign & foreign eſſe, nec quoſvis in Eccleſiâ Philippenſium foreign tunc fuiſſe qui iidem foreign non fuerint, ideóque extra omne dubium ponendum eſſe, vocem foreign aequè ac foreign titulum, ſingularibus Eccleſiarum Epiſcopis eo toto ſaeculo competiiſſe. At non diſſimulandum eſt, alium, ex mente Walonis, ſenſum verbis illís neceſſariò aſſigendum eſſe, Epiſcopos nempe eo loco memoratos, ex ſententia ejus Presbyteros, quos hodie dicimus, compares ſtatuendos eſſe. Sic certe ante Walonem Hieronymus & Theodoretus exiſtimaſſe videntur; foreign (ſic enim ſublatâ diaſtole, unâ voce legendum, non foreign, ſed foreign quidam voluerunt) foreign, inquit Theophylactus, foreign.
§. 3. Pergamus igitur, Et, ſuppoſito pauliſper, ſed nullatenus conceſſo, voce [foreign] Presbyteros, quos hodie dicimus, compares, eo loco intelligendos eſſe, Illud Waloni reponendum erit, nihil ex eâ hypotheſi concludi poſſe; quod cauſae noſtrae quoviſmodo officiat, cùm vel Philipporum ſedes vacare, vel ab Apoſtolo ipſo occupari, vel ipſorum Epiſcopus eo temporis articulo à ſede ſua abeſſe potuerit. Et illud quidem conſtat, Epaphroditum (ſi eidem Theodoreto, Chryſoſtomo, Theophylacto, aliíſque credendum ſit) Philippenſium Epiſcopum, foreign, ipſorum liberalitatem ad Paulum in uſus ejus neceſſarios deferentem, c. 4.18. Romae nunc, cùm Apoſtolus hanc Epiſtolam ſcriberet, adfuiſſe? ipſámque hanc Epiſtolam (quam igitur nomini ejus inſcribi conſentaneum non fuit) ad eos retuliſſe.
§. 4. Exemplo res clarior futura eſt. Oneſiphorus cum familiâ ſuâ Epheſi. degebat, ibíque Paulum non ſemel liberaliter invitaverat (foreign, 2 Tim. 1.18.) Hic idem, cùm Paulus Romae vinctus jaceret, foreign, eum foreign, v. 17. & ſine omni, aut metu, aut erubeſcentia in carcere eum viſitavit, & refocillavit; Hujus tantae charitatis vicem ei repenſurus Apoſtolus, cùm hoc ipſo tempore ad Timotheum Epheſi morantem ſcriberet, familiam ejus, non ipſum Oneſiphorum, ſecum jam Romae exiſtentem, ſalutari ab eo jubet, v. 16. adeóque fauſtiſſima quaeque comprecatur, Det miſericordiam Dominus domui Oneſiphori.
§. 5. Hinc certè aliqui boni viri, vitâ jam exceſſiſſe Oneſiphorum concludentes, oratione eâ pro illo perſonaliter effusâ, v. 18. (foreign, &c.) ad ſtabiliendum pro defunctis orandi dogma uti voluerunt; Eádem planè, aut oſcitantiâ, aut temeritate, quâ nullum hîc Philippis Epiſcopum fuiſſe concluſuri ſunt Presbyterani, ex eo tantùm quod ſine Epiſcopi mentione, Presbyteros, quos dicimus, & Diaconos Philippenſes ſalutaſſe Apoſtolum animo ſuo praeſumpſerint.
§. 6. Et haec quidem velitantium inſtar, ſed & ad obtundendam omnem adverſariorum vim foreign dicta ſunt.
§. 7. Illud jam tertiò addendum eſt. Epiphanio multò ſecus quàm Hieronymo, &c. viſum eſſe. foreign nempe hîc verè Epiſcopos fuiſſe. Sic enim ille erroris anſam Aërio porrectam eſſe aſſerens, ex eo quòd Apoſtolus foreign & foreign ſcribat, ſtatim adjicit, foreign. Ʋbi Epiſcopi (propriè dicti) erant, Epiſcopis & Diaconis ſcripſit. Quod ſine dubio ejus dictum ad hunc ad Philippenſes locum ſpectat, ideóque, ex ſententiâ Epiphanii Philippis jam Epiſcopos conſtitutos eſſe, concluſurum eſt.
§. 8. Quod verò à contrariae ſententiae ſautoribus adducitur argumentum [in unâ civitate non fuiſſe plures Epiſcopos] ideóque foreign hîc plures Philippis ſalutatos, ſingulares Epiſcopos non fuiſſe, Ei facilis reſponſio.
§. 9. Primò, non uſquequaque verum eſſe, quod pro conceſſo ſumitur; Quamvis enim in unâ Eccleſiâ, aut Coetu, plures ſimul Epiſcopi nunquam fuerint, nihil tamen obſtare quin in eâdem civitate duo aliquandiu diſterminati coetus fuerint, duobus Apoſtolis ad fidem adducti, diverſis ſorſan dialectis, & aliquando ritibus disjuncti, quibus duo itidem Epiſcopi ſ…orſim & diviſis foreign praeſiderent. Quod *Diſſ. 5. c. 1. §. 6. &c.alibi latiùs monſtrabitur.
§. 10. Secundò, quod ad vim argumenti attinet, reſpondemus retorquendo id quod intorquent, ídque ex dilemmate utrinque adverſarium ad abſurdum adigente; Axioma certè illud [de unico in qualibet civitate Epiſcopo] aut ad iſta Paulina tempora pertinuit; aut poſt illa demum tempora ab Eccleſia introductum, ad Paulina non pertìnuit. Si prius verum, tunc ſtatim ſequetur, (ſummis Presbyteranorum ingratiis,) Eo ipſo Apoſtolorum aevo talis in Eccleſiâ Chriſti Epiſcopos fuiſſe, quales in eâdem civitate plures eſſe non licebat, i. e. Singulares planè, quos hîc contra Presbyteranae foreign aſſertores propugnamus, Epiſcopos. At ſi poſterius affirmetur, tunc nihil ex hoc axiomate (temporibus Paulinis verbíſque ad Philippenſes hiſce perperam adaptato) rectè contra nos concludi poterit, qui non ſumus adeo foreign aut foreign, ut ex poſteriorum ſaeculorum conſtitutionibus de Paulino ſaeculo pronuntiari permittamus, aut ea adverſus nos vera eſſe ſuſpicemur, quae vera non eſſe ipſe nobis adverſarius largitur, & in eo ipſo quòd vera non ſint, omnem cauſae ſuae incolumitatem collocat.
§ 11. Haec iterum foreign praemittenda erant; Tertiò igitur, ut verbo uno rem omnem abſolvam, Reſpondetur, foreign, ad quos haec Epiſtola dabatur, non unius tantùm Civitatis, aut coetus nomen eſſe, at integrae demum foreign, aut provinciae, in quâ plures Civitates fuerunt, adeóque foreign in plurali. Philippos quippe foreign, unius diviſionis, aut provinciae in Macedonia, primam, aut principalem civitatem, Act. 16.12. ideóque metropolin fuiſſe; Sic Photius Patriarcha Conſtantinopolitanus, Epiſt. 247. foreign, Philippi Provinciae Macedonicae Metropolis. Sic vetus certè ſcriptor, licet ſub ſacratiore Ignatii nomine foreign ſe prodat, in Epiſtola ad Tarſenſes, (foreign) Philippenſium Eccleſiarum in plurali mentionem fecit; Quare illud, niſi quod aliae Philippis, ut Metropoli ſubjectae fuerit Eccleſiae? Exinde id ſtatim ſequitur, hanc Sancti Pauli Epiſtolam Philippenſibus ſuis datam, ut & Polycarpi alteram foreign inſcriptam, ad totam foreign aut foreign, univerſum ſcilicet civitatum confinium, (quarum metropolis Philippi) in quibus plures abſque dubio Epiſcopi fuere, (nullíque adhuc, quos hodie dicimus, Presbyteri) miſſam eſſe, nec temerè igitur foreign, aequè ac foreign in plurali, (at Presbyterorum planè nullam) mentionem fieri.
§. 12. At Philippos, dices, foreign, parvam civitatem, & Theſſalonicae metropoli ſubjectam fuiſſe. Sic enim in foreign Epiſtolae, Commentariis Theophylacti prefixâ affirmari.
§. 13. At reſpondetur, illam Philipporum definitionem ex Geographo antiquo petitam, ad aedificatam à Philippo civitatem, prius foreign dictam, dein foreign (unde proverbiale illud foreign, ob aurifodinam, quam juxta poſitam Appianus affirmat) at non ad ſequiora illa, ſub Romanorum imperium, tempora accommodandam eſſe. Nec certè novum cenſendum eſſe, aut à quo Imperii Notitiae abhorreant, è novo metropoles naſci quae priùs non fuerant, (ut & poſterioribus ſaeculis foreign inveniuntur, videatur Conc. Chalced. Can. 12.)
§. 14. Notum eſt illud Strabonis Geogr. l. 17. foreign, Provinciae aliis temporibus aliàs diviſae ſunt; Ut & illud l. 13. quo Provinciarum confuſionis, quae facta eſt,P. 840▪ rationem reddendam curavit, foreign,P. 629. quòd Romani eas non diſtribuerent, ſecundum Gentium & Geographorum antiquas, & proprias diviſiones, ſed ex politicâ diſtribuendi ratione, habito reſpectu ad civitates, in quibus jus populo reddebatur, & ad quas foreign ad dirimendas lites congregabatur. Illud in civitatibus Aſiae *C. 5. §. 15.priùs notavimus, Laodiceam, Sardin, Smyrnam, & Epheſum à †Nat. Hiſt. l. 5. c. 29.Plinio ut metropoles ex ea poni, quòd in iis toti civitatum confinio jus redderetur.
§. 15. Illud etiam hîc locum habere ſuadet Lucas, qui Philippos ſub hoc ipſo Paulinae profectionis tempore, non tantùm foreign, i. e. metropolin fuiſſe affirmat, ſed & foreign adjicit, eam Romanorum Coloniam fuiſſe, unde v. 21. foreign. Quamvis enim illud ſatis conſtet, Praeſides Romanos, conventus & conſeſſus ſuos non tantùm in Coloniis, aut Municipiis celebrandos conſtituiſſe, ſed quandoque in Foris (quae dicebantur) Livii, Julii, Appii, Licinii, &c. Nemini tamen dubium erit, Colonias imprimis ab eis electas eſſe, ad quas reliquarum confinia propter judicia aggregarentur.
§. 16. Quod verò ad Eccleſiam itidem Philippenſium attinet, (ut ab Imperiali, ad Eccleſiaſticam Notitiam deſcendamus) illud etiam manifeſtum eſt, in Evangelii praedicatione eam totius Macedoniae foreign primitias fuiſſe; Conſulatur Apoſtolicae praedicationis hiſtoria, Act. 16.9, 10, 11, 12, &c. ut & 1 Theſſ. 2.2. ex quâ clarum eſt, Paulum Philippis exorſum, foreign, Theſſalonicam poſtea progreſſum eſſe, in hoc foreign curſu, aut agone. Nec certè illud novum, ut Eccleſiaſticarum diviſionum ratio ex foreign, quòd haec maturiùs, illa ſeriùs ad fidem converſa ſit, peteretur; Hinc foreign olim Antiochiae data, & Primitiis, aut foreign cujuſvis regionis ſolenniter aſſignata foreign; Quod ſi hîc etiam obtinuerit, Philippi non metropolis tantùm, aut foreign unius foreign, ſed & totius Macedoniae prima metropolis cenſenda erit (ut ex Ʋlpiano Epheſum totius Aſiae fuiſſe *C. 8. §. 8.praediximus) ſic ut ei Theſſalonicâ, non ut matri (à qua fidem acceperit) filia, ſed ut primogenitae in Fide ſoror aetate minor, (ad Fidem Chriſti foreign) ceſſura ſit, eámque non ut metropolim civitas ei ſubjecta, ſed ut metropolim primam metropolis quidem, ſed poſterius ad fidem converſa vel ſecundaria agnitura.
§. 17. Ut ut illud ſit, liberalem Philippenſium foreign, Phil. 4.16. qualem ab aliâ nullâ Eccleſiâ ſe recepiſſe profitetur Apoſtolus, fratribus Macedonicis in commune imputari videmus, 2 Cor. 11.9. Et cùm Polycarpus Paulum ad Philippenſes foreign in plurali ſcripſiſſe affirmaverit, unicae autem Philippenſibus foreign inſcriptae foreign Eccleſiae meminerit, eas intelligi affirmarunt viri docti quas ad Theſſalonicenſes, aliam Macedoniae metropolim, ſcriptas habemus, ex hâc Philipporum & Theſſalonicae cognatione, aequè ad Philippenſium Eccleſiam pertinentes, ac quae ad Corinthios mittebantur ad alias omnes *Vid. diſſ. 5. c. 2. §. 3.Achaiae Eccleſias pertinebant, 2 Cor. 1.1. & quae Colloſſenſibus inſcribebatur, à Laodicenſi etiam Eccleſiâ, primariâ Phrygiae Metropoli, (cui Coloſſenſes adjungi videmus, Col. 1.2. ut metropolim ſecundariam legenda erat, c. 4.6. At iſta ex abundanti.
§. 18. Supereſt ut Walonis demum argumento (Presbyteros hîc fuiſſe, qui foreign vocantur, ex eo probantis, quòd Presbyterorum mentio non intercedat inter Epiſcopos & Diaconos) illud unum reponatur, quod contra Aërium, Epiphanius l. 3. t. 1. praefandum duxit, In exordio nempe Evangelii, foreign, ad ea quae iſtis temporibus accidebant, aut conveniebant, ſcripſiſſe Apoſtolum. Quae verò ſunt illa? foreign, inquit, foreign, &c. Ʋbi nemo Epiſcopatu dignus inventus eſt, manebat locus ſine Epiſcopo, foreign foreign, Quando autem opus erat, & Epiſcopatu digni invenirentur, Epiſcopi conſtituebantur. Sic itidem cùm tanta fidelium multitudo non eſſet, ut Presbyteri inter eos conſtituerentur, ſolo, in quolibet loco, (aut civitate) Epiſcopo contenti erant, ita tamen ut Epiſcopo ſemper Diaconus ad miniſterium adjungeretur, ſine quo Epiſcopus commodè eſſe non potuit.
§. 19. Illud imprimis in Hieroſolymitanâ Eccleſiâ conſtat, ubi cùm ſtatim poſt Chriſti aſcenſionem Jacobus Epiſcopus conſtitutus ſit, Diaconos primò adjunctos videmus, Act. 6. nullâ adhuc Presbyterorum factâ mentione. Et illud quidem in univerſum, Apoſtolis viventibus & inſtituentibus factum eſſe, Clemens Romanus affirmat; Apoſtoli, inquit, foreign, Primitias ſuas, ſeu eos, qui primi ubique fidem amplectebantur, in eorum qui poſtea credituri erant, Epiſcopos & Diaconos conſtituebant.
§ 20. Quò & illud referri debet, quod apud Euſebium, l. 3. c. foreign. Clemens Alexandrinus de Johanne Apoſtolo pronuntiat. Eum, cùm ex Pathmo Epheſum rediiſſet, quorundam rogatu ad finitimas gentes profectum eſſe, foreign.
§. 21. Ex his ratio conſtat, quare ſine Presbyterorum mentione interveniente, Epiſcopis Diaconi immediatè adjiciantur, quia ſcilicet in ſingulis Macedoniae Civitatibus, quamvis Epiſcopus eſſet, nondum Presbyteri conſtituti ſunt, Diaconis tantùm foreign ubique Epiſcopis adjunctis.
§. 22. Manifeſta omnia, praeſertim cùm haec ipſa Philippenſium Eccleſia, ut & Theſſalonicenſium altera, à Tertulliano nominatim inter eas recenſeantur, apud quas, tempore ipſius, Apoſtolorum Cathedrae ſuis adhuc locis praeſidebantur, ipſaeque eorum Authenticae literae recitabantur. Quibus ſatis apparet, Epiſcopum ſingularem in hac Philippenſium Eccleſiâ (Epaphroditum dixit Theodoretus) ab Apoſtolo ipſo conſtitutum eſſe (cur non & Theſſalonicae, & in aliis Macedoniae Civitatibus?) nec igitur Presbyteros compares, voce [foreign] ſed ſolos, veríque nominis Epiſcopos diverſarum civitatum, Philippenſi metropoli ſubditarum, intelligendos eſſe.
CAP. XI.
1 Tim. 3.1, 2. Omnia per Epiſcopos & Diaconos adminiſtrata. Epiphanius emendatus, foreign.
§. 1. SUccedit notiſſimus locus 1 Tim. 3.1, 2. foreign, &c. Nulla hîc dubitandi ratio eſt, quin foreign ſingularem Prafecturam, foreign ſingularem, quem dicimus, Epiſcopum ſignificet.
§. 2. Quod enim ex Diaconorum immediatè ſequente mentione *P. 12.Waloni nectendum videtur Argumentum, in auras ſtatim abiturum eſt, ſi illud unum, quod modò ex Epiphanio monuimus, hîc etiam advertatur, Naſcente ſcil. Eccleſiâ, quandocunque Fides in civitate aliquâ plantari inciperet, aut cùm fidelium numerus ſupra modicum non excreſceret, (quod & poſt Apoſtolorum tempora non ſemel accidit) ubique Presbyteros non fuiſſe, Diaconis autem accinctos Epiſcopos omnia adminiſtraſſe. Hic eſt iſte Eccleſiae ſtatus, foreign (ſic enim apud Epiphanium legendum eſt, non foreign) cùm omnibus functionibus ſuis nondum expleretur; (cui opponitur foreign, & foreign, & apud Clementem, foreign) qui igitur huic loco rectiſſimè accommodari cenſebitur, cùm Timotheus, à Paulo Epheſi relictus (ut & Titus Cretae) in omnibus jam Aſiae Civitatibus (ubi nondum erant) divinis officiis deſuncturos conſtitueret, Epiſcopos inprimis, & Diaconos; Quibus ſolis (foreign, ubi multitudo non fuit, foreign) contenti erant, inquit Epiphanius.
§. 3. His etiam *In 1 Tim. 3.Theodoreti dictum addi poteſt, qui, licèt ad Presbyteros has regulas à Paulo ſancitas pertinere affirmet, adjicit tamen, manifeſtum eſſe, foreign, Eas ab Epiſcopis praecipuè obſervandas eſſe, ut qui majorem in Eccleſiâ dignitatem ſortiti ſunt.
In 1 Tim. H…m. 10.§. 4. At è contra Chryſoſtomus, de Epiſcopis dictum eſſe ait, & deinde Presbyteris adaptari, foreign, multis Epiſcopis opus erat, qui per ſingulas civitates praeficerentur, &, foreign, quae de Epiſcopis dixit, ea & Presbyteris conveniunt. Et ſic ex Chryſoſtomo Theophylactus. Nec igitur rationem eſſe, cur diſtincta hoc in loco poſt Epiſcopos Presbyterorum mentio fieret; praeſertim cùm praeter Epiſcopos & Diaconos nulli adhuc Presbyteri partiarii conſtituerentur.
CAP. XII.
Tit. 1.7. foreign, v. 5. foreign. Titus 100. Civitatum Epiſcopus.
§. 1. HUic ad Timotheum, alter ille ad Titum locus (planè parallelus) accenſendus eſt, c. 1.7. foreign, &c. Hîc denuò Epiſcopum ſingularem intelligendum eſſe, nobiſcum Chryſoſtomus, Theophylactus, Oecumenius pronunciant, Nec obſtare vocis [foreign] mentionem, v. 5. ſed, ex adverſo, hos ipſos Epiſcopos (inter quos, & Diaconos, nulli Presbyteri interceſſerunt) foreign, ex more ſaeculi iſtius, dictos eſſe, loquatur poſt alios Theophylactus. foreign] foreign, Epiſcopos intelligit, ut & in Epiſtolâ ad Timotheum; Per civitates verò ait, noluit enim univerſam Inſulam (foreign, ait Oecumenius, Cretam, cùm ſatis magna eſſet) ab uno (foreign, addit Oecumenius) adminiſtrari, ſed unamquamque Civitatem ſuum babere Paſtorem, i. e. Epiſcopum, ſic enim & labor levior, & cura exactior futura eſt.
§. 2. Cùm enim in Cretâ Inſulâ, quam Paulus ad fidem converterat, civitates plus minus centum eſſent, Palam eſt, phraſi iſtâ non unam, ſed plurimas civitates intelligendas eſſe, quarum omnium (inquit Euſebius, l. 3. c. foreign) foreign ſortitus eſt Titus, ut ſub ſe Epiſcopos ordinaret, inquit *Arg. Ep. ad Tit.Theodoretus, ut Epiſcoporum foreign exerceret, & foreign, tot Epiſcoporum judicium & ordinationem, ait, cum †In Tit. 1. Hom. 1.Chryſoſtomo, *Arg. Epiſt.Theophylactus.