Poems, Encomia
HAec quae ſequuntur de Authore teſtimonia, tametſi ipſe intelligebat non tam de ſe quam ſupra ſe eſſe dicta, eo quod praeclaro ingenio viri, nec non amici ita fere ſolent laudare, ut omnia ſuis potius virtutibus, quam veritati congruentia nimis cupide affingant, noluit tamen horum egregiam in ſe voluntatem non eſſe notam; Cum alii praeſertim ut id faceret magnopere ſuaderent. Dum enim nimiae laudis invidiam totis ab ſe viribus amolitur, ſibique quod plus aequo eſt non attributum eſſe mavult, judicium interim hominum cordatorum atque illuſtrium quin ſummo ſibi honori ducat, negare non poteſt.
Joannes Baptiſta Manſus, Marchio Villenſis Neapolitanus ad Joannem Miltonium Anglum.
VT mens, forma, decor, facies, mos, ſi pietas sic,
Non Anglus, verùm herclè Angelus ipſe sores.
Ad Joannem Miltonem Anglum triplici poeſeos laurea coronandum Graeca nimirum, Latina, atque Hetruſca, Epigramma Joannis Salſilli Romani.
CEde Meles, cedat depreſſa Mincius urna;
Sebetus Taſſum deſinat uſque loqui;
At Thameſis victor cunctis ferat altior undas,
Nam per te, Milto, par tribus unus erit.
Ad Joannem Miltonum.
GRaecia Maeonidem, jactet ſibi Roma Maronem,
Anglia Miltonum jactat utrique parem.
Selvaggi
Al Signor Gio. Miltoni Nobile Ingleſe. O D E.
ERgimi all' Etra o Clio
Perche di ſtelle intrecciero corona
Non piu del Biondo Dio
La Fronde eterna in Pindo, e in Elicona,
Diensi a merto maggior, maggiori i fregi,
A' celeſte virtu celeſti pregi.
Non puo del tempo edace
Rimaner preda, eterno alto valore
Non puo l'oblio rapace
Furar dalle memorie eccelſo onore,
Su l'arco di mia cetra un dardo forte
Virtu m'addatti, e feriro la morte.
Del Ocean profondo
Cinta dagli ampi gorghi Anglia riſiede
Separata dal mondo,
Pero che il ſuo valor l'umano eccede:
Queſta feconda ſa produrre Eroi,
Ch' hanno a ragion del ſovruman tra noi.
Alla virtu sbandita
Danno ne i petti lor fido ricetto,
Quella gli e ſol gradita,
Perche in lei ſantrovar gioia, e diletto;
Ridillo tu, Giovanni, e moſtra in tanto
Con tua vera virtu, vero il mio Canto.
Lungi dal Patrio lido
Spinſe Zeuſi l'induſtre ardente brama;
Ch' udio d' Helena il grido
Con aurea tromba rimbombar la fama,
E per poterla effigiare al paro
Dalle piu belle Idee traſſe il priu raro.
Coſi l' Ape Ingegnoſa
Trae con induſtria il ſuo liquor pregiato
Dal giglio e dalla roſa,
E quanti vaghi fiori ornano il prato;
Formano un dolce ſuon diverſe Chorde,
Fan varie voci melodia concorde.
Di bella gloria amante
Milton dal Ciel natio per varie parti
Le peregrine piante
Volgeſti a ricercar ſcienze, ed arti;
Del Gallo regnator vedeſti i Regni,
E dell' Italia ancor gl' Eroi piu degni.
Fabro quaſi divino
Sol virtu rintracciando il tuo penſiero
Vide in ogni confino
Chi di nobil valor calca il ſentiero;
L' ottimo dal miglior dopo ſcegliea
Per fabbricar d'ogni virtu l' Idea.
Quanti nacquero in Flora
O in lei del parlar Toſco appreſer l' arte,
La cui memoria onora
Il mondo fatta eterna in dotte carte,
Voleſti ricercar per tuo teſoro,
E parlaſti con lor nell' opre loro.
Nell' altera Babelle
Per te il parlar confuſe Giove in vano,
Che per varie favelle
Di ſe ſteſſa trofeo cadde ſu'l piano:
Ch' Ode oltr' all Anglia il ſuo piu degno Idioma
Spagna, Francia, Toſcana, e Grecia e Roma.
I piu profondi arcani
Ch' occulta la natura e in cielo e in terra
Ch' a Ingegni ſovrumani
Troppo avara tal' hor gli chiude, e ſerra,
Chiaramente conoſci, e giungi al fine
Della moral virtude al gran confine.
Non batta il Tempo l' ale,
Fermiſi immoto, e in un fermin ſi gl' anni,
Che di virtu immortale
Scorron di troppo ingiurioſi a i danni;
Che s' opre degne di Poema e ſtoria
Furon gia, l' hai preſenti alla memoria.
Dammi tua dolce Cetra
Se vuoi ch'io dica del tuo dolce canto,
Ch' inalz indoti all' Etra
Di farti huomo celeſte ottiene il vanto,
Il Tamigi il dira che gl' e conceſſo
Per te ſuo cigno pareggiar Permeſſo.
Io che in riva del Arno
Tento ſpiegar tuo merto alto, e preclaro
So che fatico indarno,
E ad ammirar, non a lodarlo imparo;
Freno dunque la lingua, e aſcolto il core
Che ti prende a lodar con lo ſtupore.
Del ſig. Antonio Francini gentilhuomo Fiorentino.
JOANNI MLTONI LONDINENS 1.
Juveni Patria, virtutibus eximio,
VIro qui multa peregrinatione, ſtudio cuncta, orbis terrarum loca perſpexit, ut novus Ulyſſes omnia ubique ab omnibus apprehenderet.
Polyglotto, in cujus ore linguae jam deperditae ſic reviviſcunt, ut idiomata omnia ſint in ejus laudibus infacunda; Et jure ea percallet ut admirationes & plauſus populorum ab propria ſapientia excitatos, intelligat.
Illi, cujus animi dotes corporiſque, ſenſus ad admirationem commovent, & per ipſam motum cuique auferunt; cujus opera ad plauſus hortantur, ſed venuſtate vocem laudatoribus adimunt.
Cui in Memoria totus Orbis: In Intellectu Sapientia: In voluntate ardor gloriae: In ore Eloquentia: Harmonicos coeleſtium Sphaerarum ſonitus Aſtronomia Duce audienti; Characteres mirabilium naturae per quos Dei magnitudo deſcribitur magiſtra Philoſophia legenti; Antiquitatum latebras, vetuſtatis excidia, eruditionis ambages comite aſſidua autorum Lectione.
Exquirenti, reſtauranti, percurrenti.
At cur nitor in arduum?
Illi in cujus virtutibus evulgandis or a Famae non ſufficiant, nec hominum ſtupor in laudandis ſatis eſt. Reverentiae & amoris ergo hoc ejus meritis debitum admirationis tributum offert Carolus Datus Patricius Florentinus.
Tanto homini ſervus, tantae virtutis amator.