Chronological History of Popes Intolerable Usurpations, History · Book 1 · Chapter 5 (6 of 15)
a… Patrum. Tom: …. pars 1. p. 846Lupus Abbot of Ferraria in his 64. Epiſtle ad Regem Carolum, Anno 648among other inſtructions to him, ut pacificè foeliciterque regnatis, hath this memorable paſſage; Nec vos cuilibet ita vos ſubjiciatis, ut ad ejus arbitrium omnia faciatis: cur enim regium nomen praetenditis, ſi regnare neſcitis? Ut pace cunctorum dixerim, non expedit vobis et populo, ut aliquem vobis aequetis, (whether Pope or Biſhop) nedum praeponatis, &c. Si filiis hoc non eſt concedendum, quanto minus aliis? VICEM VOS GERERE DEI QUIS IGNORAT? At ipſe dicit, Gloriam meam alicui non dabo. Non admittentur ergo a vobis, monitores quos bejulos vulgus appellat, &c. Nem…tuatis Potentes, & quos cum vultis extenuare poteſtis. Therfore neither Popes, nor Prelates; both made, depoſed by Emperors and Kings.
About the year 850. Pope Leo the 4th. a Clero & populo eligitur,Anno 850 & neſcio Imperatore conſecratur Pontifex,bAnaſtatius, Platina, Barns. … in Le… ne 4. Cent. Magd. 9. col. 499, 500. Naucletus & Sabellicus. interpoſita tamen cautione de ſalvo ejus Iure: perchance by this Papal Decree, Lothario & Ludovico Auguſtis, regiſtred by *Diſtinct: 63Gratian. Inter Nos & Vos pacti ſerie ſtatutum eſt, & confirmatum, quod electio & conſecratio futuri Romani Pontificis, non niſi juſtè & canonicè fieri debeat, (to wit, by the Emperors conſent) This Pope afterwards ſuper multis Criminibus accuſatus, praecipuè quod Conſilium iniſſet de transferendo Imperio iterum de Gallis ad Conſtantinoplitanos: Lotharius Imperator ergo profectus Roman, ea de re Leonem apud ſe dilatum convenit; wherupon Leo, juramento ſe purgavit, conſue…o Pontificum more, & delatores delationis ſuae dant poe…as. This Emperor therefore was paramount this Pope.
cSurius Conc…. Tom: 3. p. 469, 470. 474. Centur. Magd. 9. c. 9. Flod…atdus. Hiſt. Ren… Eccl. l. 3. c. ….K. Charles & Ludovicus his ſon, Anno 853ſummoned, preſided in, directed, ratified the Synod apud Medardum in ſuburbio Sueſſionenſi, Ann. 853. wherin Laymen as well as Biſhops were preſent. Idem Rex Carolus Epiſcopis apud urbem Sueſſionum in Monasterio Sancti Medardi convenire pr…cepit, ubi poſt habitis ſecularibus curis, ipſe quoque Rex adeſſe dignatus eſt. Ʋt non ſolum devotione, Eccleſiae ſe filium eſſe oſtenderet, verum etiam ſicubi opus eſſet, Protectorem Regia poteſtate monſtraret. Cum itaque praeſul…s diverſarum Eccleſiarum, pio Rege multa humiliter et prudenter proponente, tractata ſunt potius quaedam quam deffinita eſſent, &c. Ja… Rex abſque ulla ambitione Synodum ſolus ingreſſus, ſimpliciter cum Epiſcopis reſedebat; where, the degrading of dCent. Magd. 9. c. 7. col. 344. c. 8. col. 272, c. 9. col. 418. Aimonius, l. 4. c. 105. Flodea…dus Hiſt. Eccl Rem. l. 3. c. 8, 9.Ebbo Archbiſhop of Rhemes, was debated, approved, and the placing of Hincmarus in his See, juſtified, ratified; Ebbo being deprived, and thruſt into a Monaſtery by Ludovicus Pius, for ſedition and Treaſon againſt him, with other Biſhops, where he did 7. years penance. After which, the crimes and inſufficiency of many Biſhops were there examined; Statuit que ſancta Synodus, annuente pio Principe, … Legati dirigerentur, &c. Et quae ipſi per ſe non valerent corrigere, judicio proximi futuri Concilii, et poteſtati Regiae revelarent. Obtentum eſt etiam a devotiſsimo Rege, ut incesti, &c. Poſtremo, quod a quibuſdam conſervabatur, praefixum eſt generaliter ab omnibus cuſtodiendum, ne ullae Res Eccleſiaſticae abſque Regis cohibentia (ſome read it conniventia) commutantur. After which, Cunctis ſecundum regulam eccleſiaſticam canonice & diligenter patratis, decretum & judicatum eſt, a ſancta et venerabili Synodo, aſſentiente et favente Chriſtianiſsimo et glorioſiſsimo Rege Domino CAROLD, haec omnia geſtis inſeri, et in conſpectu Synodali relegi, et rata omnia judicata, cunctorum manibus, et ſubſcriptione canonica, perpetuo inconvulſa et inviolabiliter permanſura, firmari.
aSurius Concil Tom. 3. p. 475, 480. Centur. Magd. 9. c. 9.Concilium Valentinum, Anno 855Anno 855. Convened propter cauſam Epiſcopi Civitatis ipſius, criminibus diffamati, ex Iuſsione pii Principis (Lotharii Imperatoris) having made 23. Canons, and given judgement againſt an Archdeacon, Ut vigor legis & pax Eccleſiarum ſub tutela pii Principis nostri, integro jure ſalva conſistere valeat; they ſupplicated the King, Quod judicium noſtrum tam neceſſarium, et publicae diſciplinae Eccleſiaſticae defenſioni, omnino ſuppliciter poſtulamus, ejuſdem pii Principis authoritate muniri. Without which their Canons and Sentences were both invalid: ſubjoyning thereunto the Law of the Emperor Conſtantine the Great, De confirmando judicio Epiſcoporum.
bSurius Concil. Tom. 3. p. 480, 481, 483, Centur. Magd. 9. c. 9.Synodus Trevirenſis, Anno 855Anno 855. hath this Prologue, evidencing that the Emperor Ludovicus the 2d. ſummoned it, preſcribed the Biſhops therein both by word of mouth and writing, what heads or Chapters they ſhould conſider, frame; and then return them all to him when finiſhed, to examin, alter, ratifie as he ſaw cauſe; Capitula quaedam et commonitorum, Imp: Ludovicus ſuis Epiſcopis de ſtatu ſui Regni conſiderare praecepit: De converſatione Epiſcoporum, Presbyterorum, et caeterorum Clericorum; de doctrina et praedicatione in populo; de conſcriptione librorum, & reſtauratione Eccleſiarum; de ordinatione Plebium & Xenodochiarum; de Monaſteriis virginum ſeu foeminarum, quae ſecundum regulam Sancti Benedicti, vel ea quae ſecundum c…nonicam authoritatem diſpoſita eſse debent; adding, Quicquid in praefatis ordinibus extra ordinem eſt, aut per negligentiam praepoſitorum, aut per deſidiam ſubditorum, vehementer cupio ſcire, et ſecundum Dei voluntatem veſtrumque ſanctum conſilium, ſic emendare deſidero, ut in conſpectu Dei nec ego reprobus ſim, neque vos et populus in commiſsis iram ſuae indignationis incurrat. Quomodo autem iſtud rationabiliter quaeſitum & monitum perficiatur, vobis hoc ad tractandum, ac nobis renunciandum committimus. De minoribus quoque cauſis quae generaliter omnes, ſpecialiter aliquos tangunt, et indigent emendatione, volumus, ut poſthac illas quaeratis, et ad noſtam notitiam reducatis, ſicut eſt de Comitibus, et eorum Miniſtris, &c. ſicut in reliquis cauſis, quae ad peccatum noſtrum pertinere poſſunt, ac populi noſtri. Theſe heads, exhortations, and admonitions of the Emperor being communicated to, and read before this Synod; omnes unanimiter pro noſtra indole omnipotenti Deo devotiſſi…e gratias egerunt, quia populo ſuo tam piiſſimum quamque Sanctiſsimum Princpem dedit, qui cuncta ordinabiliter et rationabiliter diſponere cupit. After which the Biſhops returned him an anſwer to each head in writing; which being read before the Emperor, in Auguſtali aula reſidens, tractaturis de ſtatu ſanctae matris Eccleſiae, et pace, divina diſpoſitione commiſsi ſibi Imperii, ac generali totius populi ſalute, praeſentibus Optimatibus ſuis, dixit; Crebro veſtram fidelitatem retroactis temporibus commonuimns, ut ſecundum normam Chriſtianae religionis vivere unuſquiſque noſtrorum fidelium ſatageret, &c. Which ended, he enacted ſeveral Lawes and Conſtitutions for the benefit and Peace of the Church, with a Sancimus autem; Sancimus nihilominus, &c. Concluding, Haec olim ſaepe inconcu…cata, & Auguſtali noſtra ſanctione promulgata, quia ex parte in aliquibus videntur neglecta hactenus, acriori ulciſci debuerat examine, &c. destinaturi poſt modicum Legatos ſtrenuos emendata inquirere. Qui verò negligens repertus fuerit, propriis honoribus noſtro privabitur iudicio.
Nicholas the 1. (ascIn vita Nich. 1. See here, p. 79. See Platina, Onuphrius, in his Life, Baronius in hi… Annals, Simoneta, l. 5. c. 11 Centur. Magd. 9. cap. 7. col. 336 …. Ana…atius with others inform us,)Anno 858 being elected Pope by the unanimous aſſent of the Senators, Clergy, and People of Rome, was conſecrated and inſtalled in his See in the preſence of the Emperor Ludovicus the 2d. by his approbation and aſſent. After which the Pope, with the Nobles and Great men of Rome out of love and reſpect going to viſit the Emperor in a place called Quintus, where he fixed his ſeat, the moſt excellent Emperor ſo ſoon as he ſaw the Pope, obvius in adventum, ejus occurrit, fraenumque Caeſar equi Pontificis ſuis manibus adpraehendens, pedeſtri more, quantum ſagittae jactus extenditur, trarit, After the Emperor had feaſted him. Auguſtus, cujus amore f…oenum Imperialis equi ſuperſcandens, accompanying him in his return, cum perveniſſent spaciociſſimum itineris locum, Imperator equo deſcendit, equumque Pontificis iterum, ut memmimus ſupra, traxit, dulciſſimiſque oſculis invicem perornantes, lucifluè gratula…i ſunt. What this Emperor then voluntarily did out of overmuch courtſhip and humility only, ſomeaSee here, p. 74 Popes have ſince claimed and preſcribed as a bounden ſervice, vaſſalage, & incumbent duty: Which ſo puffed up this Pope with Antichriſtian pride, inſolency, that he preſumptuouſly,bGratian Diſtinct. 10, 96 Surius Conc. l. Tom. 3. p. 513, 516. Anaſtatius, Platina, Balaeus, Barnes, Luitprandus, Stella. Onuphrius, in Nicholao 1. Centur. Magd. 9. c. 10. col. 504, 505. Alvaras Pelagius lib. 1. De Planct. Eccleſ. Artic. 4, 6. See Here, p. 37, 38, 39, 80. Imperatores & ſeculares Principes decreto excluſit ab omnibus Clericorum Conciliis; niſi quando cauſae agerentur de fide. Ne Laici de Clericorum vita judicent, Pontificem nec ſolvi, nec ligari poſſe decernit a ſeculari poteſtate; quem conſtat a pio Principe Conſtantino DEUM appellatum, cum nec poſſe DEUM ab hominibus judicari manifeſtum eſt. When as this Pope and other Paraſites who make uſe of his reaſon, had quite forgotten, 1. That it appears not by any authentick Hiſtoryes, that Conſtantine the Great ever gave the Title of God, to the Pope 2ly. Admit he gave it to one Pope out of the contemplation of his piety, and the ſpirit of God dwelling in him, yet this extended not to his Succeſſors, eſpecially to ſuch who were devils incarnate in their actions. 3ly. That the Scripture never called the Pope, nor St. Peter, God; much leſſe made either of them a God in truth: but it particularly, frequently ſtiles Kings, and Temporal Judges (Gods Vicegerents on earth, c2 Chron: 9. 8. 2 Chron: 19 6, 7. Prov: 8 15. Pſal: 88. 1.ſitting in his throne, executing Judgement and Juſtice in his ſtead) Gods; to wit, in a qualfyed ſence, not in reality and eſſence. Exod. 4. 16. c. 7. 1. c. 22. 28. Joſh. 22. 22. Pſ. 82. 1, 6. Pſ. 136. 2. Pſ. 138. 1. 1 Cor. 8. 5. Therefore they being thus frequently called Gods by God himſelf in ſacred Writ; may lawfully judge, condemn, depoſe Popes and Prieſts, who are but men, and never ſtiled Gods in Scripture. 4ly. Kings being thus ſtiled Gods, and ſitting on Gods Throne, the Pope who is but a man, and ſits only in St. Peters chair at moſt, not Gods own throne; hath not the leaſt power or pretext (by this Popes own argument, inference) to judge, much leſſe depoſe, dethrone theſe Gods, as they have moſtdJohn Squire, Expoſit. on 2 Theſſ. 2. v. 3, 4. Sermon 8. antichriſtianly preſumed. 5ly. Sundry Emperors, Kings notwithſtanding this ſtile of God given to the Pope by Conſtantine, dideSee Centur. Magd. 5. to 13 cap. 7, 9, 10. p. 329, 330. frequently before and after Pope Nicholas his time both judge & depoſe Popes, Patriarchs, Metropolitans, Biſhops, Prieſts, for their Hereſies, Treaſons, Schiſms, rebellions, and other crimes, as the premiſed and ſubſequent examples and Eccleſiaſtical Hiſtories evidence. This therefore is a nonſenſe argument for a Pope, eſpecially in his own caſe, to exempt himſelf from the Emperors Supreme Juriſdiction. 6ly. His exempting all inferiour Clergymen, as well as Biſhops, Popes from Emperors, Kings, and Civil Magiſtrates cenſures, powers, though Conſtantine never ſtiled them Gods, is an argument, that every Priest whatever, is as much a God, as the Pope himſelf in this reſpect, and equal to him in Authority; which ſubverts Popes pretended Soveraign Monarchy, and ſole Deity, appropriated only to thoſe who ſit in Peters imaginary, butfJohn Squire on 2 Theſſ. 2. v. 3, 4. Sermon 8, 9, 10. Dr. Downham ham de Antichriſto l. 4. c. 10. Antichriſts real Chair at Rome. Anno 865.7ly. About the year 865. Guntherus gAventinu… Annalium Boiorum l: 4 p. 329, 330. Cent. Magd. 9. col. 338, 339, 552, 552. Regin. & others.Archbiſhop of Coler, and Thetgandus Trevererſis, for approving the divorce of the Emperor Lotharius from Thetberga for inceſt with her brother, in the Synod of Mus, after long attendance at Rome, were by this Pope Nicholas impriſoned, depoſed, excommunicated, without ſight, hearing, reaſon, or cauſe alleged, againſt all rules of Juſtice: who complaind to the Emperor of this his Tyranny, and likewiſe writ a notable Epiſtle to him in anſwer to his Letter, after their releaſe, in their own names, behalfs, and their fellow Biſhops, in juſtification of the Emperor and themſelves, againſt his pretended ſupremacy over them: wherein they have theſe paſſages amongſt others; Subito & de inproviſo ſententiam injustam, temerariam, nefaviam, Chriſtianae religioni repugnantem, de chartulae effutiſti, ſatis protervè tuis fratribus, atque conſervis illuſiſti, &c. Tu Pontificis quidem perſonam prae te fers, at Tyranum agitas; ſub cultu Paſtoris Lupum ſentimus. Titulus Parentem mentitur, tu te factis Jovem oſtentas. Cum ſis Servus ſervorum, Dominus dominantium eſſe contendis, atque juxta diſciplinam Chriſti Servatoris noſtri infimus ejus omnium miniſter templi Dei: Tuvero, libidine dominandi in praeceps abis, quicquid tibi libet, licet. Fucus factus … Chriſtianis. Hiſce de cauſis nos cum fratribus noſtris & collegis, neque Edictis tuis ſtamus, neque vocem tuam agnoſcimus, neque tuas Bullas, tonittuaque timemus. …u eos qui Senatus conſultis impiis non parent, impietatis condemnas, iiſdem ſacrificiis interdicis. Nos tuo te enſe jugulamus, qui edictum Domini Deique noſtri conſpuis, concordiam collegii diſcindis, pacem, immortalem coeleſtis Principis teſieram, violas. Spiritus ſanctus author est omnium Eccleſiarum, qua longiſſime & latiſſime terrarum orbis porrigitur. Civitas Dei noſtri cujus municipes ſumus, ad univerſos coeli cardines pertinet, Major eſt urbe, quae Babylonia, a ſacris Vatibus appellatur, ut quae divinitatem uſurpat, coelo ſe aequat, ſe aeternum fore, neque unquam erraſſe, aut errare poſſe gloriatur. This Pope preſumed to ſend this inſolent Letter to this Emperour Lotharius, to deprive him of his antient Right of conferring Archbiſhopricks and Biſhopricks, without the Popes conſent, which his Predeceſſors durſt not attempt, prefaced by aDiſtinctio 63Gratian with this Rubrick; Authoritate Apoſtolica, non Regio favore, Epiſcopus eſt eligendus: Porro ſcias quod relatum eſt nobis, quod quicunque ad Epiſcopatum in regno tuo provehendus eſt, non niſi *Fort… fecit eos jurare e… fidelitatem, quod Clerici non debent facere La…co, Can: 22 qu: 5 Gloſſafaventem tibi permittas eligi. Id circo Apoſtolica aut horitate, ſub divini judicii obteſtatione, injungimus tibi, ut in Treverenſi Urbe, & in Agrippina Colonia nullum eligi patiaris, antequam relatum ſuper hoc noſtro Apoſtolatui fiat. But neither he nor his Succeſſors would depart with this flower of their Crown to the Pope, as is evident by the 63. Epiſtle of this Pope Nicholas the 1. to the Biſhops under King Lotharius, Anno 863. to grant a licenſe to the Clergy and people to elect a Biſhop in Eccleſia, Cameracenſi, void above 10. moneths, by ſundry other inſtances collected bybPreuves des Libertez de Legliſe Gallicane, a Paris, 1651. c. 15. p. 550. ſect. 8 M. Pierre Pithou, a learned French Advocate, and Pope Pelagius his Epiſtle Laurentio Epiſcopo, Gratian Diſt. 63.
Concilium Piſtis celebratum,Ano 863 Anno 863. (as Surius confeſſeth) videtur potius quidem eſſe Regni Procerum Conventus, cSurius Concil. Tom. 3. p. 486, 489, 491. Centur. Magd. 9. c. 9.quam Epiſcoporum Synodus; Carolus enim Rex, & Epiſcopi, Abbates quoque & Comites, et cateri in Chriſto fideles, ex diverſis Provinciis convenerunt. Wherein they recite and ratifie, plura Capitula Praedeceſſorum Regum et Synodorum. Ʋt autem haec quae obſervanda ſupra ſcripſimus ac pronunciavimus, nunc & de coetero certius & expeſſius a nobis atque Succeſſoribus inconvulſa ſerventur, propriis manibus his ſubſcribere communi conſenſu decrevimus, ea conditione ſervata, ut omni, in cunctis ordinibus lex juris debiti, & honor ab omnibus obedienter & fideliter, cooperante Domino, conſervetur.
The dSurius Concil Tom. 3. p. 520.Council of Wormes Anno 866. is thus prefaced, Anno 866Dum ſtudio amatoris Chriſti, ac juſsione excellentiſsimi glorioſique Domini Ludovici Regis, cujus tanta erga Deum devotio extat, ut non ſolum in rebus humanis, verum etiam in cauſis divinis maximam ſemper ſollicitudinem gerat, apud Vormatium Civitatem, &c. conveniſſemus. After which followes a Confeſſion of faith, and 80 Chapters or Canons there agreed on, publiſhed by this Kings approbation.
After the death of Pope Nicholas the 1. Hadrian the 2d, notwithſtanding ſome diſſents, Aano 867was elected Pope, collectis omnibus tam Epiſcopis cum univerſo Clero, quam primoribus urbis,eAnnaſtatius, Platina, Onuphrius, Faſciculus Temporum, Barnes, Balaeus, Cent: Magd: 9. c. 10 in Hadriano 2. p. 330. cum obſecundantibus ſibi populis, & ad Lateranenſe Patriarchium certatim a Procerum & plebis multitudine deportatur; Imperator Legatos ad eligendum Pontificem Roman miſit, Clerus & populus autoritatem eligendi Pontificem ſibi vindicaturi, non quaeſita Imperatoris aucthoritate, neque accerſitis Legatis eligunt. Quod audientes tunc miſsi Principes, moleſte tulere, indignati ſcil. non quod tantum virum nollent Pontificem, quem nimium anxie cupiebant, Sed quod ſe dum praeſentes eſſent, quirites non invitaverint, nec optatae a ſe futuri Praeſuli electioni intereſſe conſenſerint. Qui accepta ratione, quod non Auguſti cauſa contemptus, ſed futuri temporis hoc omiſſum fuerit omnino proſpectu, ne videlicet Legatos Principum in electione Romanorum Pontificum, mos expectandi, per hujuſmodi fomitem inoleſceret, omnem ſuamentis indignationem medullitus ſedavere, ac ſalutandum electum etiam ipſi ſe humiliter acceſſere. Denique omnes hunc certatim coram …iſdem Legatis rapere, & ad ſummum Pontificatus apicem provehendum trahere, ac auxie nitebantur portare, niſi blanditiis Senatorum & conſiliis aliquantulum ſedati fuiſſent: (the Emperor having not yet aſſented to his election:) Quorum omnium unanimitatis deſilerum audiens Hludovicus Chriſtianiſſimus Imperator, cognoſcens etiam, qualiter in eo decretum ſuis ſubſcriptionibus reboraverunt, valde gaviſus eſt, &c. Et*Flodoardus Hiſtor: Remenſ: Eccleſiae l. 3. c. 17. Adrianus Papa conſenſu Ludovici Imperatoris, in Pontificatu ſucceſſ…. mox Imperialem ſcribens Epiſtolam, cunctos Romanos quod dignumtanto elegiſſet officio conlaudavit, per quam videlicet innotuit, nulli quippiam praemii fore er conſecratione ipſius quoque modo pollicendum; cum ipſe hanc non ſuorum ſuggeſtione, ſed Romanorum potius unanimitate commotus ardentiſſime cuperet provenire. Maxime cum reddi, quae ablata fuerant, non auferri ab Eccleſia Romana vel deperire quippiam ſe diceret amare. After the Emperors approbation of his Election by his Letters ſent to Rome, he was conſecrated and inſtalled Pope, not before.
Hincmarus Archbiſhop of Rhemes in France (elected,Anno 870. conſecrated by the conſent of Carolus Calvus) ſucceeding Ebbo, (aFlodoardus Hiſt. Eccleſ. Remenſ. l. 2. c. 19, …0. l. 3. c. 1, 2, 3, &c. where it is at large recorded. Pierre Pythou Prevues des Li…ertez de Legliſe Gallicane, c. 15, 17. who for his Treaſon againſt the Emperor Ludovicus Pius, to deprive him of the Empire, and thruſt him into a Monaſtery, was deprived of his Archbiſhoprick, upon the Emperors complaint againſt him in Synodo apud Theodonis Villam, but after Ludovicus his death, reſtored to it by Lotharius, with whom he confederated) the Kings of France having an antient Right and Prerogative annexed to their Crowns, to conferre all Archbiſhopricks and Biſhopricks within their Realms, to grant Licenſes to elect them to the Clergy and people, and to approve or reject them when elected, as Archbiſhop Hincmarus informs us, in his Epistola ad Carolum Regem, pro Sylvanectenſi Eccleſia Paſtore vidnata: in his Epiſtola ad Clerum & plebem Beluacenſis Eccleſiae: & Epiſtola ad Hludovicum 3. Francorum Regem, pro electione Epiſcopi Beluacenſis, and Pierre Pythou manifeſtly proves by many evidences; as likewiſe tobPierre Pythou Ibid. p. 68, 69, &c. 262, 265, 302, to 310, 319, 329, 330, 331, 346, 347, 348, 349, 792, 1296, 1297. deprive, impriſon, baniſh, execute Biſhops perſons, and confiſcate their Eſtates for Treaſon and other crimes, againſt their Oathes of Fealty and Homage to them, being the Kings Lieges and Vaſſals, as Pythou proves at large.
This Archbiſhop Hincmarus in his Epiſtola 1. ad Ludovicum Balbum Regem, c. 9. reſolves thus: cBibl. Patrum Tom. 9. pars 2. p. 43, 44, 45, 46, &c.Sollicite unicutque ambulandum eſt cum Deo ſuo, et Regi praecipue, qui ſub tantis erit poenis in futuro ſaeculo, ſi malus fuerit, ſuper quantos fuit in iſto ſaeculo, in quo ſe a malitia non correxit, et non fecit judicium et juſtitiam, et non ambulavit ſollicite cum Deo ſuo. And in his Epiſtola 2. ad Carolum Craſſum Imperatorem, he exhorts and intreats him: Vt Eccleſiam Gallicanam pene collapſam reſtituatis, veſtrique ſapienti conſilio, et poteſtatis auxilio relevetis, &c. Then ſhewing him the means to effect it, he concludes: Si enim Domine mi Rex, hujus Regni Eccleſia, et miniſtri ejus, ac populus haec per vos obtinuerint, quantam mercedem et remunerationem inde apud Deum, et bonum nomen apud ſaeculum habebitis, ex verbis Apoſtoli penſare poteſtis, Jam. 5. 20. Si ergo Apoſtolus ſpiritu Dei plenus de uno peccatore converſo tantam remunerationem praemittit, colligat ſapientia veſtra, quantam de tantorum ſalute ac profectu remunerationem apud Deum habebitis. Epiſtola 3. & 4. he preſcribes many excellent rules, pro recta novi & juvenis Regis inſtitutione, making the care and defence of Religion, and the Church, the ſuppreſſion of all hereſies and ſins, the principal part of a Kings Office; obſerving, that d2 Par. 23.in ſacra Regum hiſtoria legimus, quia Principes Sacerdotum quando ſacra unctione Reges in Regnum ſacrabant, Coronam, ſignificantem victoriam, ponentes ſuper capita eorum, legem in manum eorum debant, ut ſcirent, qualiter ſeipſes regere, et pravos corrigere, et bonos in viam rectam deberent dirigere, &c. Unde Principi terrae magnopere providendum atque cavendum eſt, ne in his Deus offendatur, per quos religio Chriſtiana conſistere debet, & caeteri ab offenſione ſalvari. Et ideo, quia res Eccleſiaſticas divino judicio tuendas et defenſandas ſuſcepit, conſenſu ejus, electione Cleri ac plebis, et approbatione Epiſcoporum provinciae, quiſque ad Eccleſiaſticum regimen abſque ulla venalitate provehidebet. He deſcribes the Office of a King at large out of the Scripture, St. Cyprian, Auguſtine, and others; Regum eſt Deum timere et colere, &c. as in the *Here p. 191, 192, 193.Council of Paris. Adding, Rex de adminiſtrationis talento ſibi credito reddatrationem in die judicii. Epiſt. 6. c. 27, 28. He records: Imperatorum auctoritate convocatas generales Synodos, et in hiſtoriis Eccleſiaſticis, et in Epiſtolis Apoſtolicae ſedis Pontificum reperimus. Et Sanctus Gregorius Reges Francorum Synodos in Gallicis et Beligicis provinciis convocare, ſaepe commonuit. Epiſt. 9. c. 2. Habet vos (Reges) ſancta mater Eccleſia pios pudicitiae et caſtimoniae cuſtodes ac defenſores.
eEpiſtola ad Hadrianum 2. Papam. Bibl. Patrum Tom▪ 9. pars 2. p. 226, to 230. Cen: Magd 9. c. 8. col 356, 357. Phil p. de Morn…y Hiſt. Papatus, p 16…, 176 Flodoardus Hiſt. Eccl. Remenſ. l. 3. c. 12, 21, 22, 23.Pope A rian the 2d. writing to this Archbiſhop Hincmaerus, to excommunicate Charles the Balde K. of France, for ſeiſing upon the Realm of Lotharius, to ſend Hincmarus Laudanenſis Epiſcopus, and other Biſhops of France to a Synod at Rome, and enjoyning him ſeveral other things, to the prejudice of the Rights of the Crown and Church of France: thereupon he communicated his Letter to the other Biſhops, King and Nobles of France, & writ a memorable Epiſtle to this Pope in anſwer thereunto; wherein amongſt other things, he informes him, That K. Charles and others denyed the matter, fact wherewith he was charged, as falſe, averring the quite contrary for verity: That, nec legali nec regulari judicio convictus apparerent: Nos vero querquam (though the meaneſt Peaſant) à communione prohibere non poſſumus, quinimo haec prohibitio non ſit mortalis, ſed medicinalis, niſi aut ſponte conſeſſum, aut aliquo, ſive ſaeculari, ſive Eccleſiaſtico judicio nominatum aut convictum; much leſs then could he excommunicate his King, it being contrary to the Canons of the Council of Africk, where St. Anguſtine was preſent; yea to the very Laws, Canons, Decrees of the See Apoſtolick, and Popes themſelves, there cited by him: That the Nobles and French Biſhops, to whom he had ſhewed his Letter, affirmed, That Popes did not excommunicate K. A…ſtulphus, or Deſiderius King of the Lombards, who invaded their poſſeſſions in Italy: Neither did this Kings Grandfather Pipin, nor Father K. Charles, conquer them, & reſtore the Pope & Church to their Right, Excommunicatione Apoſtolica, ſed virtute hoſtili: Dicunt etiam, ſecularem ſcripturam dicere, quia omne Regnum ſaeculi hujus bellis quaeritur, victoriis propagatur, & non Apoſtolici vel Epiſcoporum excommunicationibus obtinetur: & Scripturam divinam proponunt dicere, Prov. 8. 15.Quia Domini eſt Regnum,Dan. 2. 2…. c. 4. 17, 25. c. 5. 18, 19. per quem Reges regnant, & cui voluerit dat illud, miniſterio Angelorum & hominum, (not of Popes) &c. Sicut volumus de veſtris orationibus habere adjutorium, nolite quaere noſtrum diſ…iendium; & petite Dominum Apostolicum, ut quia Rex et Epiſcopus ſimul eſſe non poteſt, & ſui anteceſſores Eccleſiasticum ordinem, quod ſuum eu, et non Rempublicam, quod Regum eſt, diſpoſuerunt; non praecipiat nobis habere Regem, qui nos in ſic lo…g…nquis partibus adjuvare non poſſit contra ſubitanto; et frequentes Paganorum impetus et nos Francos non jubeat ſervire, cui nolumus ſervire: quia iſtud jugum ſui anteceſſores noſtris anteceſſoribus non impoſuerunt: et nos illud portare non poſſumus, qui ſcriptum eſſe in ſanctis libris audimus, ut pro libertate et haereditate noſtra uſ que ad mortem certare debeamus, &c. Non convenit ulli Epiſcopo dicere, ut Chriſtianum, qui non eſt incorrigibilis, non propter propria crimina, ſed pro terreno Regno alicui tollendo vel acquirendo, nomine Chriſtianitatis debeat privare, cum cum diabolo collocare, quem Chriſtus ſua morte, & ſuo ſanguine de poteſtate Diaboli venit redimere, & Chriſtianos pro fratribus ſuis ani…as ſuas docuit ponere. Propterea ſi Dominus. Apoſtolicus vult pacem quaerer, ſic pacem quaerat, ut rixam non moveat: quia non nos concredemus, ut aliter ad Regnum Dei pervenre non poſſimus, ſi illum, quem ipſe commendat, terrenum Regem non habuerimus. After which rendring many ſubſtantial reaſons why he neither could nor ought to obey his command in excommunicating K. Charles, or withdrawing himſelf from all communion with him, upon his Papal command, he ſubjoyns, Conſulendum qualiter nos Epiſcopi, & egopraecipue, in quem tantam comminationem intentaſtis, erga Regem noſtrum gerere debeamus; cum beatus Auguſtinus, Apoſtoli exponens ſententiam, dicat: Apoſtolica dominatio, Rom. 13.et omnis anima ſublimioribus poteſtatibus ſubdita ſit, 1 Pet. 2.&c. Et beatus Petrus dicit: Subjecti eſtote omni humanae creaturae propter Dominum, ſive Regi, quaſi praecellenti, &c. Omni humanae creaturae, inquit Doctor ſagaciſſin us, omni dignitati hominum, omni perſonae, omni principatui, cui vos divina diſpoſitio ſubdi voluerit. Hoc eſt enim quod ait: Propter Dominum, quia non eſt poteſtas, niſi a Deo: & qui poteſtati reſiſtir, Dei ordinationi reſiſtit. Item S. Auguſtinus Sermone Evangelii Johannis, &c. Noli dicere, quid mihi & Regi? Noli dicere poſſeſſiones tuas, quia ad ipſa humana jura renunciaſti, quibus poſſidentur poſſeſſiones (Eccleſiae.) Et ſi per jura Regum poſsidebunt (Epiſcopi) poſſeſſiones, non poſſunt ut Regi de Eccleſiaſticis poſſeſſionibus obfequium non exhibeant, ſicut anteceſſores mei ſuis anteceſſoribus exhibuerunt. Quapropter Domine Pater reverendiſſime, conſulite ſecundum privilegium ſedis veſtrae, ſubjectioni noſtrae, netalia nobis cujuſcunque ſuggeſtione mandetis, unde inter Epiſcopalem auctoritatem et Regalem poteſtatem, inter Eccleſiam et Rempublicam tantum ſcandalum poſſit oriri, quod facile ac ſine diſpendio religionis, vel detrimento Eccleſiaſticarum rerum, unde ſervi, & ancillae Dei debeant nutriri, & Eccleſiaſtica negotia contineri poſtea non poſſit ſedari, &c. De eo, quod puſillitati meae vestra reſcripſit ſublimitas, ut eundem Hincmarum, & alios tres Epiſcopos omnium Epiſcoporum Regni, Domini Caroli vicem ferentes, ad Synodum Romam mitterent: Veſtra ſciat auctoritas, quia nec praedictum Hincmarum, nec etiam quemlibet Epiſcoporum Diocaeſcos Remorum, minime autem aliarum Provinciarum Epiſcopos, niſi Dominus Rex illis praeceperit, Romam, vel in aliquam partem, mea commendatione, mittendi habeo poteſtatem, nec ipſe ego ultra fines ſui Regni abſque illius ſcientia progredi valeo. A ſtrong evidence of the French Kings Eccleſiaſtical Supremacy. He writ fExtant in Bibl. Patrum, Tom. 9. pars 2. p. 217, 218.another Epiſtle to this Pope, almoſt to the ſame effect, which I pretermit.
At the ſame time there fell out a great difference between Charles King of France and Pope Adrian, Anno 870.who writ a moſt inſolent, imperious, ſcurrilous Letter to him; whereupon he returned this notable reply, in an Epiſtle to this Pope, (penned, as I conceive, by Archbiſhop Hincmarus, being printed with his Epiſtles) anſwering all the clauſes of his unchriſtian Libel.
gBibliotheca Patrum Tom. 9. pars 2. p. 220, 22…, &c. Cent. Magd. 9. c. 8. col. 356, 357, 358, 359.Sanctiſſimo ac Reverendiſſimo Patri, Hadr…ano ſummo Pontifici & Papae, Carolus Dei gratia Rex & ſpiritualis filius veſter. Legimus in lib. Paralip. filios Iſrael mente pacifica iviſſe ad Praelium: quia non livoris vindicta, ſed obtinendae pacis gratia dimicaverunt. Quod rurſum dicimus, quia cogitis nos indecentibus poteſtati Regiae Literis veſtris inhonoratum, inconvenientibus Epiſcopali modeſtiae veſtrae mandatis gravatum, contumeliis & opprobriis dehoneſtatum, aliter quam vellemus mente pacifica vobis reſcribere, ut tandem animadvertatis, quamquam perturbationibus humanis obnoxium, in imaginem tamen Dei ambulantem eſſe nos hominem, habere ſenſum, paterna & avita ſucceſſione Dei gratia Regio nomine ac culmine ſublimatum: & quod his majus eſt, Chriſtianum, Catholicum, fidei Orthodoxae cultorem, ſacris Literis ac legibus tam Eccleſiaſticis quam ſecularibus ab infantia eruditum, nullo crimine publico in audientia Epiſcopali legaliter ac regulariter accuſatum, minime autem convictum. Et, ut (quae ſuperaddere poteramus) alia taceamus, ne nos potius jactare, quam vera dicere videamur, licet legamus Apoſtolum plura de ſe dixiſſe ob aliorum ſalutem neceſſitate compulſum: Quoniam ſaepe humiliter vobis locuti, benigna & pacifica atque honorabilia nobis ſcripta impetrare nequivimus, ut quietam pacis venerationem, quam apud anteceſſores veſtros noſtri deceſſores & nos habuimus, quoquomodo obtinere poſſemus: Scripſimus vobis per Actardum Epiſcopum, & manſuetudinis noſtrae legatum, ſingillatim ac viritim, quam inconvenientia pro Hincmaro quondam Laudunenſi Epiſcopo, ex nomine veſtro nobis ſcripta fuerunt, quae nos a vobis proceſſiſſe non credebamus, putantes nos ratione comperta ab incompetentibus, quae aliorum inſtinctu nobis eatenus ſcripta fuerunt, calamum revocare. Sed ſpe vana fruſtratis, aliter nobis quam ſperabamus evenit. In capite quippe Literarum, quas per praefatum Actardum Epiſcopum nobis veſtra direxit paternitas, auditam laudabilem charitatis & ſapientiae noſtrae magnitudinem, vos praetuliſſe invenimus, & mox de comperto murmure, & tumultuoſo clamore indebitae reprehenſionis adverſus paternitatem veſtram nos denotatos, reperimus: ſicque auditam noſtram ſapientiam collaudaſtis, ut quaſi honeſtius, & revera onuſtius, nos ſolitis contumeliis afficere volueritis, quem non per inſipientiam, ſed per induſtriam in murmuratione & clamore contra debitam charitatem delinquere demonſtrabitis, & quaſi ad ora vaſculi melle illiti, & de eodem fonte, quo & ante miſſae Literae iſtae poſteriores, nobis pernicioſum poculum propinaverunt, fatentes illa, quae aliorum inſtinctu, & non a vobis proceſſiſſe credamus, veſtra fuiſſe.
Nam in praecedentibus Literis nos perjurum, tyrannum, ac perfidum, & distractorem rerum Eccleſiaſticarum, non confeſſum nec ordine judiciario legaliter ac regulariter convictum, vocastis: in iſtis autem murmurationis crimen nobis impegiſtis, & tumultuoſi clamoris naevum impoſuiſtis, arguente Domino carnalem Iſrael per Prophetam,Epheſ. 4: unde nos coarguitis, Quia non fecerit judicium, ſed clamorem. Et Apoſtolus, Omnis, inquit, clamor & indignatio tollatur à vobis. Et non levius malum eſt murmuratio,1 Cor. 10. his quibus nos antea denotaſtis, dicente Apoſtolo, Neque murmuraveritis, ſicut quidam illorum murmuraverunt, & à ſerpentibus perierunt. Et ut beatus dicit Gregorius, Nullus murmurans Regnum Dei intrare permittitur. Hinc colligendum eſt, quantum peccatum ſit murmuratio quae Regnum Dei intercludit. Sicut & illa peccata gravia,Gal. …. poſt quorum enumerationem dicit Apoſtolus, Qui talia agunt, Regnum Dei non poſſidebunt. Et non ut ſcripſiſtis tumultuoſo clamore paternitatem veſtram indebite reprehendimus, ſed quae nobis ex veſtro nomine ſcripta fuerunt, non multorum vocibus quibus tumultus fieri ſolet, ſed noſtra tantum voce reſcripſimus. Et quoniam talia vos miſiſſe & a ſancta Romana Eccleſia, in omnibus ſemper diſcretiſſima atque cautiſſima, dictata fuiſſe, nequaquam credidimus; Quia ipſa ſancta ſedes cum modeſtia & diſcretione ſemper corripere, & ſalubriter corrigere, ſecundum uniuſcujuſque perſonam & ordinem ſolita fuit ſuggeſſimus.Joan. 18. Igitur ſi male locuti ſumus, teſtimonium perhibete de malo; ſi autem bene, quid nobis ſuccenſetis? Scriptum eſt Abraham licet ſanctum,Geneſ. 18 ut a Deo ſanctificatum hominem, tamen eidem Deo dixiſſe: Num perdes juſtum cum impio? non eſt hoc tuum, qui judicas omnem terram: Et non ingrate hoc Dominum ſuſcepiſſe: Et nos arguitis, quoniam humili placatione vobis ſuggeſſimus, non eſſe veſtrum non confeſſo, nec legaliter aut regulariter convicto, regia etiam poteſtate gratia Dei praedito, talia ſicut plebeio, & de criminibus confutato ſcribendo impingere,Matth. 5 ſcientes, quam grave ſit fratrr (quod nobis impactis minus eſt) dicere fatue, Jac. 4.nullique detrahendum vel contra fas maledicendum: minime autem Regi, ut Apoſtolica doctrina,Rom. 12. atque Sancti in Saulis jam a Domino reprobati reverentia, & Salomonis ſapientia,Act: 23. ac Nabuthae prodit hiſtoria.1 Reg. 24. 26.
Invenimus etiam in eiſdem literis nobis datum conſilium (ſi forte dici poteſt conſilium, Prov. 24.quod eſt Domini exemplo contrarium,3 Reg. 21 & decretis Sanctorum invenitur adverſum) ſcilicet (ut verbis veſtris dicamus) Omnia quae a ſede Apostolica, cui per Dei gratiam praeſidetis, directa ſunt, alacri mente percipere, animo grato amplecti, & humili ſemper debemus intentione recipere. Scriptum eſt enim nobis ex veſtro nomine, Nos perjurum, tyrannum, ac perfidum & diſtractorem rerum eſſe Eccleſiaſticarum. Et haec alacri mente percipere, animo grato amplecti, & humili ſemper debemus intentione recipere? Niſi ſcriptor forte velit nos cum vulgo Aethiopes vocare argenteos; & ideo quis nobis pulcher videatur, qui a nomine bellus vocatur, & ſibi cantare cum Perſio, Quicquid calcaveris roſa fiat; Eſa. 5.illudque Propheticum incurrere: Vae his qui ponunt amarum in dulce; Joan. 8▪Cum Dominus dicentibus ad ſe Judaeis: Nonne bene dicimus nos quia Samaritanus es tu, & daemonium habes? quod recognovit, tacendo conſenſit; & patienter repulit, quod dictum fallaciter audivit, dicens: Ego demonium non habeo. Cujus pro modulo noſtro in hoc exemplum ſecuti, qui non dedignatus ex ratione oſtendere ſe peccatorem non eſſe, qui ex virtute divinitatis poterat peccatores juſtificare; de his quae in nobis non recognovimus humiliter & patienter apud paternitatem veſtram nos excuſavimus, ne, ſi penitus taceremus, tales; quales denotabamur, tacendo & conſentiendo eſſe nos fateremur; & quaſi confeſſi & noſtra confeſſione convicti judicaremur.
Et hoc hortamentum, quod in literis ex nomine veſtro ab Actardo Epiſcopo nobis delatis invenimus, ſcilicet, ut omnia, quae a ſede Apoſtolica nobis ve…nt, humili ſemper debeamus intentione recipere, non ſolum, ut praemiſimus, Evangelicae veritati, ſed etiam decretis ſanctorum invenitur adverſum. In quorum decretis legimus, Eum abſolvi non poſſe, Con. Val. can. 4qui in ſeipſum dixerit mortis cauſam, qua edicta in alium puniretur, falſum videlicet teſtimonium: cum omnis, qui ſibi fuerit mortis cauſa, major homicida ſit. Et hinc decreverunt, Ut quicunque ſub ordinatione, vel Diaconatus, vel Presbyterii, vel Epiſcopatus, mortali crimine dixerint ſe eſſe pollutos, a ſupradictis ordinationibus ſubmovendos. Et nos, ſi ad talia nobis impacta tacendo conſentiremus, non ſolum a regimine regio, verum & a Catholicae Eccleſiae communione nos ipſos ſequeſtraremus. Non igitur talia nobis ex parte ſedis Apoſtolicae & nomine veſtro ſcripta, mente alacri percipere, & animo grato amplecti, & humili ſemper debemus intentione recipere,Eccleſ. 12. quae, ſicut in eiſdem literis ex ſententia ſapientis Salomonis ſubjungitur, Quaſi stimuli, Eccleſ. 1…& ſicut clavi in altum defixi eſſe viderentur: quia culpas delinquentium neſciunt palpare,3 Reg. 12. ſed pungere. Cui ſententiae item Sapientis verba referimus, quibus dixit:2 Reg. 7. Priuſquam interroges, ne vituperes quenquam; & cum interrogaveris, id est, probaveris; corripe juſtè, ſicut Nathan David regem prius interrogavit, & interrogatione probatum corripuit: & cum cauſa correptionis defuit, humiliter adoravit, veluti in ſacra hiſtoria legimus. Mandate et ſcribite, quae veſtro et noſtro miniſterio congr…mt, ut deceſſores veſtri nobis et noſtris deceſſoribus mandaverunt, atque ſcripſerunt, & alacri mente, grato que animo recipiemus.
Literae autem ex nomine veſtro ſemper ſine interrogatione, id eſt, ſine probatione nos pungunt, & peccata, pro quibus invitum pungunt, ſponte confeſſa, vel ordine judiciario legaliter ac regulariter comprobata non oſtendunt, & cum peccata manifeſta & probata deſint, fomentis benignae adhortationis & allocutionis non refovent: reprehendente hinc Domino populorum rectores aſperos, atque dicente, Vos autem cum auſteritate imperabatis eis,Ezech. 34. & cum potentia. Quibus Apoſtolus regulam dedit commonitionis, 2 Tim. 4.ſingulis dicens: Argue, obſecra, increpa in omni patientia & doctrina: miſceas temporibus tempora, terroribus blandimenta: Dirum magiſtri, pium patris oſtendentes affectum, id eſt, indiſciplinatos & inquietos debent durius arguere: obedientes autem ac patientes, ut in melius proficiant, obſecrare: negligentes autem & contemnentes, debent utique increpare aut corripere: & de criminalibus peccatis aut ultro confeſſos, aut ordine judiciario comprobatos, atque convictos, ſecundum modum culpae, De Poenit. Medit. c. 3.legaliter ac regulariter judicare. Noluit Apoſtolus, inquit beatus Auguſtinus, hominem ab hoc homine judicari ex arbitrio ſuſpicionis, vel etiam extraordinario uſurpato judicio: ſed potius ex lege Dei, ſecundum ordinem Eccleſiae, ſive ultro confeſſum, ſive accuſatum atque convictum. Alioquin illud cur dixit? Si quis cum frater nominatur, aut fornicator, aut idolis ſerviens, &c. niſi quia eam nominationem intelligi voluit, quae ſit in quenquam,1 Cor. 6. cum ſententia ordine judiciario atque integritate profertur. Nam ſi nominatio ſufficit, multi damnandi ſunt innocentes: quia ſaepe falſo in quenquam crimen nominatur. Pleri que antem boni Chriſtiani propterea tacent, & ſufferunt aliorum peccata, quae noverunt, quia documentis ſaepe deferuntur, ut ea quae ſciunt, judicibus eccleſiaſtic is probare non poſſint. Quamvis enim vera ſint quaedam, non tamen judici facile credenda ſunt, niſi certis indiciis demonſtrentur, niſi ordine judiciario comprobentur: ut ſi per judicium mali ab Eccleſiae communione auferri non poſſunt, tolerentur potius, ne perverſe malos evitando, quiſque ab Eccleſia ipſe diſcedens, eos quos fugere videtur, vinciat ad gehennam.
Quod ſcriptum eſt in eiſdem ex nomine veſtro literis, quia ſane non patienter Pontificii veſtri monita, & correctiones, nos audiſſe comperiſtis, liquido patet, adhuc perfectae aliquid charitatis minus duntaxat haberet, de qua dicit Apoſtolus: Charitas patiens eſt, 1 Cor. 13.benigna eſt, non inflatur, non irritatur, non agit perperam, omnia ſuffert, omnia ſuſtinet. Cujus charitatis modum & perfectionem in benignitate, ac patientia, in humilitate, & ſufferentia, exemplo ſanctae paternitatis veſtrae in literis veſtris diſcere admodum cuperemus, ſi Deus nos inde honorare dignaretur.
Quod & in hoc poſſemus addiſcere, ſi in his, quae ex nomine veſtro nobis ſcripta, ſanctitati veſtrae reſcripſimus, ſuſtineretis modicum quid inſipientiae noſtrae, & ſupportaretis nos, 2 Cor. 1….ſicut magnus Petrus, Apoſtolicae & primae Sedis primus Epiſcopus, non ſolum patienter, ſed & gaudenter adeo ſuſcepit reprehenſionem ſuam a coapoſtolo ſuo Paulo ſibi oſtenſam,Gal. 2. ut ejus epiſtolas, in quibus ſe reprehenſum legerat, cum maximo favore laudaverit.2 Pet. 3. Non enim ita ſupputate eas laudare poterat, niſi legiſſet: & quia legit ſcriptum, reprehenſum ſe in eis invenit: & quoniam eas tam granditer laudavit, quam gratanter juſtam reprehenſionem ſuam accepto tulerit patienter, oſtendit; Et cum a minoribus ſuis reprehenſus fuit, cur ad Gentiles intraverit, non eis nudo & tumido ſermone reſpondit, ut omnia quae egerat patientiſſime ſuſtinerent: nec aliquid in eorum querela de ſua poteſtate dixit, ſed humili ejus ratione placavit, atque in cauſa reprehenſionis ſuae etiam teſtes adhibuit.Acts 11. Quia ſi in querela fidelium, ut beatus dicit Gregorius, a…quid de ſua poteſtate diceret, profecto Doctor manſuetudinis non fuiſſet.
Si igitur paſtor Eccleſiae Apoſtolorum princeps, ſigna & miracula ſingulariter faciens, non dedignatus eſt, in cauſa reprehenſionis ſuae, rationem humiliter reddere: quanto magis, inquit Gregorius Apoſtolicae ſedis Pontifex, nos peccatores cum de re aliqua reprehendimur, noſtros ratione humili placare debemus? Literae autem ex nomine veſtro nobis directae, non humili nos ratione placarunt: nec contra rationem nos ex ratione & authoritate quaeſiiſſe monſtrarunt: ſed indebita increpatione os noſtrum oppilare ſtuduerunt, quum Dei gratia, libera adhuc fronte de his, quae nobis per literas ex nomine veſtro directas impacta ſunt, loqui poſſimus.
Scriptum eſt etiam in praefatis literis nobis ex nomine veſtro directis de Hincmaro hoc modo. *Note the Inſolent ſtile of this Pope to this King.Volumus, & auctoritate Apoſtolica jubemus, ipſum Hincmarum Laudunenſem Epiſcopum veſtra fretum potentia, ad limina ſanctorum, noſtramque venire clementiam. Quo ſane veniente, veniat pariter accuſator idoneus, quia nulla poſſit auctoritate legitima reſpui: & tunc in praeſentia noſtra, & totius ſedis Romanae ſynodali collegio, cauſa illius prudenti ventilata examine, ac diligenter inquiſita, ſecundum Deum & ſacrorum Canonum conſtitutiones ſpiritu Dei prolatas, ſine protelatione aliqua finietur.
Quae relegentes, licet contra morem deceſſorum ac praedeceſſorum veſtrorum hoc dictum invenerimus,Conc. …. Can. 1. id eſt, umbroſum ſaeculi typhum inducere in eccleſiam ſuam, quae lucem ſimplicitatis & humilitatis diem Domini videre deſiderantibus praefert; tamen de voluntate non dubitavimus. Quia humano animo facile poteſt ſubripi, quod ex deliberatione conveniat immutari. Sed valde mirati ſumus, ubi hoc dictator Epiſtolae nobis per Actardum Epiſcopum delatae ſcriptum invenetit? eſſe Apoſtolica auctoritate praecipiendum, ut Rex corrector iniquorum, et diſtrictor reorum, ac ſecundum leges Eccleſiaſticas atque mundanas ultor criminum, reum legaliter & regulariter pro exceſſibus ſuis damnatum, ſua fretum potentia, Romam dirigat: maxime autem illum, qui & ante depoſitionem contra cuſtodiam publicam, & contra quietem moliri in tribus Synodis extitit deprehenſus, ſicut in geſtis Epiſcopalibus paternitati veſtrae directis continetur, & poſt depoſitionem ſuam, & per ſe, & per quoſcunque potuit, a ſua pervicacia non quievit. Sed non miramur, ſi in poſterioribus literis ex nomine veſtro nobis directis, eſt infulcitum, ut legaliter ac regulariter damnatus, qui nullis legibus decernitur, a quoquam gradu ſeu rebus aut facultatibus redonandus, antequam ſi contra cuſtodiam & quietem publicam moliri non fuerit deprehenſus, renovato Apoſtolicae ſedis auctoritate judicio in provincia, qua fuerit judicatus, forte inveniatur innoxius, Regia noſtra potentia ad veſtram veniat fretus, cum ſe authore damnato debeatur zelus rectitudinis, non clementia reſolutionis: quae ſi non de eodem foramine, de eodem tamen conamine manarunt, de quo & anteriores fluxerunt, in quibus continetur, ut res omnes Hincmaro commiſſae Eccleſiae, donec ad propria reverteretur, nobis committeretis, ut indemnes conſiſterent, & aliquod diſpendium non incurrerent.
Unde, ſicut vobis reſcripſimus, & nunc iterum vobis ſcribere non piguit, ſed exigente cauſa neceſſarium eſt: quia Reges Francorum ex Regio genere nati, non Epiſcoporum vicedomini, ſed terrae Domini hactenus fuimus computati: & ut Leo ac Romana Synodus ſcripſit, Reges & Imperatores, quos terris divina potentia praecepit praeeſſe, jus diſtinguendorum negotiorum Epiſcopis ſanctis juxta divalia conſtituta permiſerunt; non autem Epiſcoporum villici extiterunt. Et ſanctus Auguſtinus dicit; Per jura regum poſſidentur poſſeſſiones: non autem per Epiſcopale imperium Reges villici fiunt, actoreſque Epiſcoporum. Et Dominus, Mat. 22▪Quae ſunt Caeſaris, Caeſari: & quae ſunt Dei, Deo reddi praecipit; qui etiam cenſum regi reddidit. Et Apoſtolus voluit ſerviri Regibus, voluit honorari, et non conculcari Reges; Mat. 1….Regem, inquit, honorificate. Et iterum, Omnis, inquiens, anima poteſtatibus ſublimioribus ſubdita ſit:1 Pet. 2▪ Reddite ergo omnibus debita. Et paulo ſuperius: Ideo neceſſitate ſubditi estote,Rom. 13. non ſolum propter iram, ſed & propter conſcientiam. Et ſi revolueritis regeſta deceſſorum ac praedeceſſorum veſtrorum, talia mandata, ſicut habentur in literis ex nomine veſtro nobis directis per Actardum Epiſcopum, deceſſores noſtros a deceſſoribus veſtris accepiſſe nullatenus invenietis: Unde pauca de pluribus vobis ſcribere neceſſarium duximus.
Sanctus Gregorius, merito vitae & ſapientiae doctrina Apoſtolicae ſedis Pontifex, & toti orbi colendus, Francorum Regibus Theodorico & Theodeberto praedeceſſoribus noſtris, de praejudicio cujuſdam Epiſcopi, non ita, ut vos nobis ſcripſiſtis, pro eo, qui pro meritis ſuis ac regulariter juſte depoſitus eſt, ſcripſit hoc modo. Frater & coepiſcopus noſter Urſinus Taurinae Civitatis antiſtes, in parochiis ſuis, quae intra Regni veſtri ſunt terminos conſtitutae, grave omnino dicitur praeju…icium ſuſtinere: adeo ut contra Eccleſiaſticam obſervatiam, contraque Sacerdotalem gravitatem, & contra ſacrorum Canonum definita, nullo ejus exigente crimine, alter illis nunc meruerit ordinari. Et quia parum viſum eſt, ſi in licitis non jungerentur illicita, etiam res Eccleſiae ſuae (ut fertur) ablatae ſunt. Quod ſi ita ſe veritas habet, quoniam nimis intolerabile eſt, ut virtute opprimeretur, cui culpa non nocuit, praemiſſo paternae ſalutationis alloquio, petimus, ut quod excellentia vestra amore Eccleſiaſticae reverentiae, & aequitatis contemplatione, ſponte poteſt impendere, noſtrae ſtudeat benignius interceſſioni concedere: & juſtitiam illi, ſicut de aequitatis ejus bona confidimus, faciat in omnibus cuſtodiri, atque patefacta veritate, quod illicite actum eſt corrigi. Pro utilitate ergo animae veſtrae haec apud vos noſtra exhortatic locum inveniat, &c.
Sed & ad Romanum Exarchum, minoris dignitatis, quam ſimus Dei gratia Regiae poteſtatis, de quodam Epiſcopo ſcripſit hoc modo. Pervenit ad nos, Blandum Ortoneſis civitatis Epiſcopum, longo jam tempore, in civitate Ravennatia veſtra excellentia detineri, & fit ut Eccleſia ſine rectore, & populus quaſi ſine paſtore grex fuit: & ibidem infante… pro p…ccatis abſque baptiſmate moriantur. Et rurſus. Quia non credimus, quod cum excellentia veſtra, niſi ex aliqua probabilis exceſſus cauſa tenuerit, oportet, ut habita Synodo, palam fiat, ſi quod in eum crimen intenditur, & ſi talis in eo culpa reperiatur, quae ad uſque degradationem Sacerdotii deducatur; aliam ordinationem neceſſe eſt inquiramus, ne Eccleſia Dei in his, ſine quibus eam Chriſtiana non patitur eſſe Religio, inculta ac destituta maneat. Sin autem excellentia veſtra aliter ſe habere, quam de eo quod dicitur eſſe, perſpexerit, eum ad Eccleſiam ſuam reverti concedat, ut officium ſuum in commiſſis ſibi animabus adimpleat. Quibus mandatis B. Gregorii praedeceſſoris veſtri de his, qui nec dum judicio Synodali legaliter ac regulariter pro criminibus ſuis fuere depoſiti, collatis cum ſcriptis ex nomine veſtro ac nobis directis, ex eo qui legaliter ac regulariter pro ſuis exceſſibus judicio Synodali habetur depoſitus, ut eum noſtra fretum potentia Romam mittamus, quae potius ſequenda ſint, judicate. Nos autem authoritatem veſtram judicaturam potius credimus, ut ea ſequamur, quae deceſſores ac praedeceſſores veſtri ſecundum Scripturarum tramitem, praedicationemque majorum ſcripſerunt, quam illa, quae ſcriptor ſaepe dictae Epiſtolae ex nomine veſtro nobis directae confinxit.
Ait enim beatus Auguſtinus libro ad Jannuarium, Omnia talia, quae neque ſanctarum Scripturarum auctoritatibus continentur, nec Conciliis Epiſcoporum statuta inveniuntur, nec conſuetudine univerſalis Eccleſiae roborata ſunt, reſecanda exiſtimo. Et S. Leo, de his quae a ſacris Canonibus habentur ita praefixa, & eiſdem Apoſtolicae ſedis ſunt promulgata decr…is, ut nullapoſſint ratione convelli, conſtituit; Ut omni penitus autoritate fit vacuum, quicquid ab illorum fuerit conſtitutione diverſum. Ac ſi cum Paulo diceret; Quia ſibi ipſi Apoſtolica ſedes in ſuis conſtitutionibus eſſe non poteſt contraria; Galat. 1.Licet nos, aut Angelus de coelo Evangelizet vobis p…aeter quod Evangelizavimus vobis, anathema ſit. Sed ut in controverſia Quintiliani legitur, Floribus vafricia nebulonum veneficatis apes mortuas eſſe, quibus mellificandum fuerat; De Scripturis ſacris B. Petrus agi demonſtrat, 2 Pet. 3.loquens de Pauli Epiſtolis, Quae indocti & inſtabiles, inquit, depravant, ſicut & caeteras Scripturas ad ſuam ipſorum perditionem: Et de traditionibus Eccleſiaſticis S. Innocentius,Ad Decentium Epiſcopum Eugub. Dum, inquiens, unuſquiſque non quod traditum eſt, ſed quod ſibi viſum fuerit, hoc existimat eſſe tenendum, inde diverſa in diverſis locis aut Eccleſiis, aut teneri, aut celebrari videntur, ac fit ſcandalum populis, qui, dum neſciunt traditiones antiquas humana praeſumptione corruptas, putant ſibi aut Eccleſiis non convenire, aut ab Apoſtolis vel Apoſtolicis viris contrarietatem inductam. Contra quem morbum S. Caeleſtinus ſalubre cunctis celebravit antidotum, dicens: Nulli Sacerdoti ſuos liceat Canones ignorare,Epiſt. 2. nec quicquam facere quod Patrum regulis poſſit obviare. Quae enim a nobis res digna ſervabitur, ſi decretalium norma conſtitutorum, pro aliquorum libitu licentia populis permiſſa frangatur? Et ſanctus Gelaſius in decretis ſuis: Patres noſtri, Catholici videlicet & docti Pontifices, in unaquaque ſecta, quolibet tempore ſuſcitata, quicquid pro fide, pro veritate, pro communione Catholica at que Apoſtolica, ſecundum Scripturarum tramitem, praedicationem que majorum, facta ſemel congregatione ſanxerunt, inconvulſum voluerunt deinceps firmum que conſtare: nec in eadem cauſa denuo quae praefixa fuerant retractari, qualibet recenti praeſumptione permiſerunt.
Videndum eſt igitur, quid hic trames ſanctarum ſcripturarum, & praedicatio majorum definiant. Scriptum quippe legimus in ſacra hiſtoria dixiſſe Dominum per Prophetam Joſaphat Regi, 2 Paral. 19.Impio praebes auxilium, & his qui …derunt Dominum amicitia jungeris: & idcirco iram quidem Domini merebaris, ſed bona opera inventa ſuns in te, eo quod abſtuleris lucos de terra Juda. Matth. 18.Et in Evangelio ſemel & …ecundo ac tertio monitum, & non obedientem ad correctionem debitam, Dominus ſicut Ethnicum & publicanum jubet haberi.
Et beatus Gregorius in decretis ſuis, ſicut in geſtis Synodi invenire poteſtis, pervaſorem non ſolum rerum alienarum, ſed etiam Eccleſiae ſibi commiſſae anathematizatum definit: verum etſi alius hoc egerit, is qui praeeſt Eccleſiae, ſi hoc vel ipſe fieri praecipit, vel ſine ſua praeceptione factum digna punire animadverſione neglexerit, Deut. 17.eum anathematizat: ſatis ergo mirari non poſſumus, unde ſcriptor Epiſtolae, nobis ex nomine veſtro delatae,Gal. 3. hanc legem apud ſe auro ſculptam produxit, quam Dominus digito ſuo non ſcripſit; nec ſcribendam cuiquam inſpiravit, neque ordinatam per Angelos in manu Mediatoris illius dedit: quam non paganus indixit, non Chriſtianus induxit, non Eccleſiaſticus vir decrevit, quae de ſe ſub iſto coelo ſicut non attramento manu juſtitiae, ita nec Spiritu Dei vivi ſcripta perſonuit: qua me Regem a Deo conſtitutum, et gladio ex utraque parte acuto: ultore ſcilicet nocentium & defenſore innocentium in…ignitum,Rom. 23. ad vindictam malefactorum, ut exponit Apoſtolus, laudem vero bonorum, rei atque damnati, atque anathematizari fautorem eſſe praecipit, jubemus ut Hincmarum ſacrarum legum praevaricatorem, ſancti Sacerdotii vituperatorem, Regiae dignitatis contra regulam Apoſtolicam dehortatorem, regni perturbatorem, perjurum, & ſeditionum authorem, Eccleſiae ſibi commiſſae afflictorem, facultatum Eccleſiaſticarum ſacrilegum, fraudatorem, ac extirpatorem Epiſcoporum, ac totius populi noſtrarum partium ſcandalizatorem, alienarum rerum pervaſorem, & veniendo contra ſubſcriptiones & profeſſiones ſuas a ſcipſo damnatum, potentia Regia frerum, Romam venire fac…amus.
Quis igitur hanc univerſam legem infernus evomuit? Quis tartarus de ſuis abditis & tenebroſis cumculis eructavit? Contra quam literis ſacris oſtenſa nobis eſt via, 3 Reg. 2.quam ſequamur, appoſita forma, cui impriimmur. Clamavit, inquit, Propheta ad Regem Iſrael, & ait: Servus tuus egreſſus est ad prae…andum cominus: cumque fugiſſet vir unus, adduxit eum quidam ad me, & dixit: Cuſtodi virum istum, qui fuerit lapſus, erit anima tua pro anima ejus, aut talentum argenti appendes. Dum autem ego turbatus huc illucque me v…rterem, ſubito non comparuit. Et ait Rex Iſrael ad eum, Hoc eſt judicium tuum, quod ipſe decreviſti. At ille ſtatimabſterſit pulverem de facie ſua, & cognovit eum Rex Iſrael, quod eſſet de Prophetis. Qui ait ad eum, Haec dicit tibi Dominus; Quia dimiſisti virum dignum morte … manu tua, erit anima tua pro anima ejus, & populus tuus pro populo ejus. Reverſus eſt igitur Rex Iſrael in domum ſuam audire contemnens, & furibundus venit in Samariam. Quaenam vos dementia coepit ſcientes dixiſſe Chriſtum Dei virtutem & Dei ſapientiam? Prov. ….Per me Reges regnant, & conditores legum juſta decernunt. Et ſacri Canones (ſicut credimus, & in Apoſtolicis literis ſaepius regimus) Spiritu Dei conditi, & totius mundi reverentia ſunt conſecrati; propterea videamus, quid de hujuſmodi ſancti Canones & ſacrae leges decernant: Ait enim S. Africanum Concilium,Can. 29: Et illud petendum (quin apud terrae Principes) ſtatuere dignentur, ut ſi quis cujuſ…ibet honoris cl…ricus judicio Epiſcoporum quocumque crimine fuerit damnatus, non liceat eum ſive ab Eccleſiis quibus praefuit; ſive a quolibet homine defenſari, interpoſita poena damni, pecuniae at que honoris, quo nec aetatem, nec ſexum excuſandum eſſe praecipiant.
Et tunc Valens, Gratianus & Valentinianus conſtituerunt, Ʋt quicun que reſidentibus Sacerdotibus fuerit Epiſcopali loco detruſus, & nomine; ſi aliquid contra cuſtodiam publicam, vel contra quietem moliri fuerit deprehenſus; rurſumque Sacerdotium petere, a quo videtur expulſus, procul ab urbe quam infecit, ſecundum legem divae memoriae Gratiani, centum millibus vitam agat, ſit ab eorum caetibus ſeparatus, a quorum est ſocietate diſcretus; Sique hujuſmodi perſonis illicatum, hujus legis tenore, ſacra noſtra adire ſecreta, & imperare ſcripta, omnibus abiectis per culpam Sacerdotio perſonis, quae impretata ſunt infecta permoveant, ſcituris his, quorum defenſione nituntur, abſque ſui praehenſione non futurum, ſi hoc eis pollicetur ſuffragium, qui divinum no… videntur mer…ie judicium. Unde & Leo Papa apud principalem poteſtatem petiit de Eutiche ſcandali & pravitatis authore, Ut ab eo loco, qui Conſtantinopolitanae urbi nimis vicinus erat, longius transferretur, ne frequentioribus ſolatiis eorum, quos ad impietatem ſuam traxit, uteretur.
Et Gregorius Paulum Diadinae civitatis quondam Epiſcopum, quouſque omne, quod dilapidavit, vel de ſubſtantia tulit Eccleſiae, reſtitueret, in monaſterium mirtendum eſſe decrevit. Et ſi ſorte poſt depoſitionem ſuam inverecunde ac mente perverſa aliquando de Epiſcopatu loqui, aut rurſus ad hoc qualibet aſpirare praeſumptione tentaverit, Dominici corporis & ſanguinis communione privatum, in monaſterio eum uſque ad diem obitus ſui, ad agendam poenitentiam retrudi, ſtudio Joannis Primae Juſtinianae Epiſcopi juſſit, ut perpetrati ſceleris maculas dignus diſceret fletibus emendare, juxta legem Juſtiniani imper. qui in libro Conſtitutionum decrevit. Ut ſi quis Epiſcopus exploſus, auſus fuerit ingredi civitatem, d… qua repulſus eſt, vel exire de loco, in quo degere iuſſus est, jubemus eum in monaſterio, in alia Provincia conſtituto tradi, ut quae in Sacerdotio peccavit, degens in monaſterio corrigat. Quas leges ab Imp. et Regibus noſtris yidelicet praedeceſſoribus, promulgatas atque decretas, nos immutilate et irrefragabiliter convenit conſervare, ſicut Apoſtolicae ſedis Antiſtites ad Dominos & terrae Principes ſcripſerunt: Ait enim Leo ad Leonem Augustum, Debes, inquiens, incunctanter advertere Regiam poteſtatem tibi non ad ſolum mundi regimen, ſed maxime ad Eccleſiae praeſidium eſſe collatam, ut auſus nefarios comprimendo, quae bene ſunt ſtatuta, defendas, & veram pacem his, quae ſunt turbata, reſtituas.
Et Gelaſius ad Anaſtaſium: Etenim Imperator Auguste, ſi contra leges publicas aliquid (quod abſit) quispiam fortaſſe tentaret, nulla id ratione potuiſſet admitti. Quas etiam leges principales authoritate promulgatas, non ſolum quibuſcumque Epiſcopis, ſed etiam ab ipſis Apoſtolicae ſedis Pontificibus, ipſius primae ſedis Antiſtites obſervari debere ſcripſerunt, ſicut beatus Leo ad Leonem Auguſtum ſcribe…s demonſtrat, dicens, Non ſe refragari debere edicta Imperialia, vel ea quae ſui deceſſores ſecundum tramitem ſcripturarum praedicationemque majorum ſtatuerant. Si quae, inquiens, deſtruxi, ego aedifico, praevaricatorem me conſtituo, & eis me ultionum conditionibus ſubdo, quas non ſolum auctoritas beatae memoriae Principis Martiani, ſed etiam ego mea conſenſione firmavi.
Et S. Gelaſius ad Anaſtaſium Imperatorem, Epi…. 10Si, inquit, quantum ad ordinem publicae pertinet diſciplinae, cognoſcentes imperium tibi ſuperna diſpoſitione collatum, legibus tuis ipſi quoque parent roligionis Antiſtites, ne vel in rebus mundanis excluſo, videantur obviare ſententiae: Quo, oro te, affectu eis convenit obedire, qui pro erogandis venerabilibus ſunt attributi myſteriis. Quod & nos juxta hortamentum beati Gelaſii incunctanter atque libenter exequi cupimus in his, quae ad ſuum miniſterium pertinent, cunctis generaliter Sacerdotibus recte divina tractantibus, & potiſſime ſedis illius Praeſulis, quem cunctis Sacerdotibus divinitas ſumma voluit praeeminere,de Anath. vinc. & ſubſequens Eccleſiae jugiter pietas celebravit: ſicut noſtri deceſſores ac progenitores orthodoxi Imperatores, & Reges egerunt, ut & Apoſtolicae ſedis Pontifex, & reliqui Domini Sacerdotes nobis, quae a Deo ſunt conſecuta, exhibeant: Scientes ſicut idem B. Gelaſius dicit, Quoniam Chriſtus memor fragilitatis humanae, quod ſuorum ſaluti congrueret, diſpenſatione magnifica temperavit, ſic actionibus propriis, dignitatibuſque diſtinctis officia poteſtatis utriuſque diſcrevit, ſuoſque volens medicinali humilitate ſalvari, non humana ſuperbia rurſus intercipi, ut & Chriſtiani Principes pro aeterna vita Pontificibus indigerent, & Pontifices pro temporalium curſu rerum Imperialibus diſpoſitionibus uterentur: quatenus spiritualis actio à carnalibus diſtaret incurſibus: & ideo militans Deo minime ſe negotiis ſaecularibus implicaret, ac viciſſim non ille rebus divinis praeſidere videretur, qui eſſet negotiis ſaecularibus implicatus,2 Tim. 2. ut & modeſtia utriuſque ordinis curaretur, nec extolleretur utro que ſuffultus, & competens qualitatibus actionum ſpecialiter profeſſio aptaretur. Omnis Pontifex, inquit Apoſtolus, ex hominibus aſſumptus, pro hominibus conſtituitur in his quae ſunt ad Deum,Heb. 5. ut offerat dona & ſacrificia pro peccatis, videlicet non ſolum pro populi, ſed quia & ipſe circundatus eſt infirmitate, pro ſuis. Et Regis eſt regni negotia diſpenſare, ſicut inculcant literae divinitus inſpiratae. Quia ergo ſanctarum Scripturarum tramite, & praedicatione majorum oſtenditur ſancto etiam atteſtante Galeſio,Epiſt. 10. Quia duo ſunt, quibus principaliter mundus hic regitur, auctoritas ſacra Pontificum, & Regalis poteſtas. Et per Regem Regum, ac ſummum Pontificem cunctorum Pontificum, Prov. 8.qui ſolus Rex & Sacerdos fieri potuit, Conditores legum juſta decernunt: Quas leges Principales poteſtates appellaverunt aeternas, & ſacri Canones Spiritu Dei ſunt conditi, & totius mundi reverentia conſectati, & ut beatus Ambroſius ad Valentinianum dicit, Legis Imperator fert, quas primus ipſe cuſtodiat, quia quod praeſcripſit aliis, praeſcripſit ſibi, ne cui eſſet liberum aliud judicare. Et beatus Auguſtinus dicit, Quia poſtquam leges ſubſcriptae fuerint & firmatae, non licet judici de ipſis judicare, ſed ſecundum ipſas: Quia ſecundum Pontificale Miniſterium veſtrum, regio miniſterio noſtro monita veſtrae paternitatis obedienter ac libenter cupimus obaudire: patimini nos ea ſervare, quae praedeceſſores veſtri ac noſtri de hujuſmodi, unde agitur, conſtituerunt, & roborantes ſervando, quae geſta ſunt, rata doceamus eſſe debere, quae gerimus. Nam quomodo leges Principum rite vocabuntur aeternae, ſi tranſeuntibus principibus, una cum eis conſtitutio legis tranſibit? Et Papa Symmachus ad Eonium; Dum, inquit, ad Trinitatis inſtar, cui una eſt at que individua poteſtas unum, ſit per diverſos Antiſtites Sacerdotium, quomodo priorum ſtatuta a ſequentibus convenit violari? Huc accedit, quod ſibaec eveniat ſententiarum varietas ad ipſam ſacroſanctam religionem credimus pertinere, cujus omnis poteſtas infringitur, niſi univerſa, quae a Domini Sacerdotibus ſemel ſtatuuntur perpetua ſint. Quod alias contingere poterit, ſi ſucceſſor deceſſoris actibus non tribuerit firmitatem, & roborando quae geſta ſunt, faciat rata eſſe quae geſſerit? Quanta enim Vicariis B. Petri Apoſtoli judicabitur eſſe reverentia, ſi quae in Sacerdotio praecipiunt, eiſdem tranſeuntibus diſſolvantur. Ʋniverſa, inquit, perpetua ſint, quae a Domini Sacerdotibus ſtatuuntur, qui ut Moyſes, ea quae ſtatuunt ab oraculo divino ſuſcipiunt: non quae ab his statuuntur, de quibus per Prophetam dicitur: Vae his qui condunt leges iniquas, & ſcribentes injuſtitiam ſcripſerunt. Et nihilominus, quae a Vicariis B. Petri coſtituuntur maneant inconvulſ….Eſa. 1… Quia ut Leo dicit, nec nimia eſt ſeveritas vel remiſſio, ubi nihil conſtituitur, niſi quod ex beati Petri aequitate profertur.
Haec enim ſcimus eſſe Canonica, Serm. 3. …n ann…v.ſcimus eſſe Apoſtolica auctoritate robrata, & Apoſtolicae ſedis decreta, quae, ut Gelaſius dicit, unamquamque Synodum & ſua auctoritate confirmat, & continua modo ratione cuſtodit, pro ſuo ſcilicet principatu, quem B. Petrus Apoſtolus Domini voce,Ep. ad Darda…. praeceptum, Eccleſia nihilominus ſubſequente, & tenuit ſemper & retinet. Et paulo ſuperius. Confidimus quod nullus jam veraciter Chriſtianus ignorat, uniuſcu…uſ que Synodi conſtitutum,Epiſt. 6. quod univerſalis Eccleſiae probavit aſſenſus, nullum magis exequi ſedem prae caeteris oportere, quam primam. Et item idem. Cumque nobis contra ſalutarium reverentiam regularum cupiamus temere licere, & cum ſedes Apoſtolica ſuper his omnibus favente Domino, quae paternis Canonibus ſunt praefixa, pio devotoque ſtudeat tenere propoſito, ſatis indignum eſt, quenquam, vel Pontificum, vel ordinum ſubſequentium, hanc obſervantiam refutare, quam B. Petri ſedem & ſequi videat & docere: Satiſque conveniens ſit, ut totum corpus Eccleſiae in hac ſibimet obſervatione concordet, quam illic videre conspiciat, ubi Dominus Eccleſiae totius poſuit principatum. Et de ſacris legibus, Epiſt. 10.quas una cum Sanctis Canonibus Catholica obſervat Eccleſia, idem Gelaſius, ut praemiſimus, dicit in Epiſtola ad Anastaſium Imperatorem, Quantum, inquiens, ad ordinem publicae pertinet diſciplinae, cognoſcentes imperum tibi ſuperna diſpoſitione collatum, legibus tuis ipſi quoque parent Religionis Antiſtites, ne vel in rebus mundanis excluſae videantur obviare ſententiae.
Et cum ita ſacrae leges, tam Eccleſiaſticae quam mundanae, de damnato Epiſcopali & Synodali Concilio decernant, non eſt noſtri Regii miniſterii, reum & ſacrorum Canonum judicio condemnatum, atque Apoſtolicae ſedis definitione, ſicut in geſtis Synodi invenire poteſtis, anathematizatum, noſtra potentia fretum quoquam dirigere: cum apertiſſime ſacri Canones definiant, & leges Juſtiniani ac caeterorum Imperatorum Catholicorum edicta qualiter, & pro quibus & a quibus debeat Epiſcopus judicari; & poſt judicium, quid & qualiter, & per quos ſit inde Apoſtolicae ſedis agendum: quae non abnuimus, ſed incunctanter & competenter annuimus.
A quibus definitionibus nulli eſt licitum deviare: quia, ut S Hilarus Papa dicit, Non minus in Sanctarum traditionum delinquitur ſanctiones, quam in injuriam ipſius Domini proſilitur.
Quocirca,Malach. …. quia Dominus dicit per Prophetam, Labia Sacerdotis cuſtodient ſcientiam, & legem requirent ex ore ejus, quia Angelus, id est, nuncius Domini exercituum eſt; Nolite permittere nobis ſcribi ex veſtrae authoritatis nomine, quae in legibus ſacris, Dei ſapientia conditis, & in ſanctis regulis Spiritu promulgatis, non continentur, Ezech. ….dicente item Propheta, id eſt, Sacerdoti praecipiente, Audiens nunciabis eis ex me, ex me inquit,Joan. 7. & non ex te, Et redarguuntur, qui de corde ſuo loquuntur. Quoniam, qui à ſemetipſo loquitur, gloriam proprium quaerit:
Nolite igitur, …t praemiſimus, ex veſtro nomine, vel Apoſtolicae ſedis authoritate, viſiones vel excommunicationum intentationes contra ſacrarum ſcripturarum tramitem, praedicationem que majorum ac ſacrarum legum, ſanctorum que Canonum conſtitutiones nobis de caetero ſcribi cuiuſcun que inſtinctu permittere precamur.
Quia ſcitis,Serm. 3. in ann…v. & ſcimus, totum eſſe irritum, quicquid ab eorum fuerit conſtitutione diverſum. Dicitur, inquit S. Leo, à Domino beatiſſimo Petro, Tibi dabo claves regni coelorum, Matth. 1….& quemcunque ſolveris ſuper terram, erunt ſoluta & in coelis. Tranſivit quidem etiam in alios Apoſtolos jus iſtius potestatis, & ad omnes Eccleſiae principes decreti hujus conſtitutio commeavit: ſed non frustrauni commendatur, quod omnibus intimatur. Petro enim ideo hoc ſingulariter creditur, quia cunctis Eccleſiae rectoribus Petri forma praeponitur. Manet ergo Petri privilegium, ubi ex ipſius aequitate fertur …udicium: Qua ſententia conſtat, quia non manet Petri privilegium, ubi ex ipſius a quitate non fertur judicium. Cum enim ubicunque dicitur, ſicuti nullus locus, ita nemo rector Eccleſiae, ex Petri aequitate judicium. Cum enim ubicunque dicitur, ſicuti nullus locus, ita nemo rector Eccleſiae ex Petri aequitate judicum ferens excipitur, vel contra illius aequitatem judicium proferens commendatur. Et quia ubicunque ſine ulla exceptione non manet Petri privilegium, ubi ex ipſius aequitate non fertur judicium, prolatum obaudiemus juſſum, vel recipiemus judicium, quod non ex Petri aequitate fuerit prolatum ac per hoc ipſius privilegio fuerit deſtitutum? De quo Epiſcopali judicio, quid cunctis Epiſcopis ſequendum, & quid Eccleſiae filiis ſit tenendum atque ſervandum, B. Gregorius ſufficienter inculcat.
Ergo jubete & judicate privilegio magni Petri juxta aequitatis ejus judicium, quae jubenda & judicanda ſunt. Ne, ut dicit ejus Coapoſtolus, vituperetur miniſterium veſtrum. 2 Cor. 6.Quia & nos ſecundum regium miniſterium noſtrum, quantum ex nobis eſt cupimus ſervare quod ſcriptum eſt,Epheſ. 6. Filii, obedite parentibus veſtris in Domino, videlicet, quod fuerit juſſum,Pſal. 44. vel indicatum a Domino: dicente illo ſingulis, quia pro patribus, Apoſtolis Eccleſiae,Ezech. 3. nati ſunt filii, Apoſtolici viri: Tu autem audiens nunciabis eis ex me. Num. 22.Divina quippe nos lectio docet, quia nec etiam Balaam ſatis ſuperque a Rege Balac petitus, licet medicamento avaritiae delinitus in concilio dando corruptus oſtenderit, ullo tamen aut ullius inſtinctu in judicio juſtitiae aliud loqui adverſus Iſrael perſuaderi vel extorqueri potuit, quam quod a Domino audivit.
De eo, quod in literis ex nomine veſtro nobis directis habetur, Ut veniente Hincmaro Romam, veniat accuſator idoneus, qui nulla poſſit auctoritate legitima reſpui: reſcribimus: Quia licet haec commendatio nulla ſit ratione atque auctoritate ſuffulta, ſi forte apud vos exlex ſolus Hincmarus nova lege priſcis tam publicis, quam Eccleſiaſticis contraria, imo ordine novo que more habetur, ut non niſi a vobis et Romae valeat judicari pro his exceſsibus, de quibus habentur certa ſacrorum Canonum ac legum decreta: Quae, ut Leo dicit, nulla poſſunt ratione convelli, cum etiam de cauſa fidei, ut dicit Gelaſius, cuicum que Pontifici licet ſecundum regulam erroris ante damnati, quemlibet a Catholica communione diſcernere; Et ego ita exors ab omnibus accuſationibus, non ſolum ab his quibus legaliter & regulariter accuſandi adverſus ſeipſum denegatur licentia, verum & ab his quibus in propriis cauſis accuſatio non negatur: ut ſicut leges & regulae jubent, in Provincia, in qua ſunt orta negotia, terminari non valeant, & ſecundum Antiochenos Canones, Provincialium Synodorum non debeant experiri examen. Si vobis vias cum voluntate & conſenſu dilectiſſimi nepotis noſtri Imperatoris veſtri, contra cujus dilectionem & debitum honorem vobis exhibere ſtuduerit, illuc ire non volumus, obtinueritis, cooperante Domino, pace in regno noſtro contra Paganos virtute vel quacunque diſpoſitione Dei obtenta, Romam venire congruo tempore non differemus. Et quia illum legaliter aut regulariter in Synodo Epiſcoporum, plurimarum Provinciarum de certis cauſis accuſavimus, idoneum nos accuſatorem illius oſtendemus: & tantos teſtes idoneos diverſi ordinis ac dignitatis nobiſcum ducemus, cum quibus eum legaliter ac regulariter nos accuſaſſe, & comprobaſſe, ſufficientiſſime comprobabimus. Tandem, quia vos non legiſſe, vel audiſſe collegimus ex literis ab Actardo Epiſcopo nobis delatis, quae antea per illum paternitati veſtrae direximus, iterato ſcribimus ea, quae tunc ſcripſeramus, deprecantes vos in omnipotentis Dei honore, & Sanctorum Apoſtolorum veneratione, ut tales inhonorationis noſtrae Epiſtolas, talia que mandata, ſicut hactenus ex nomine veſtro ſuſcepimus, nobis, et regni noſtri Epiſcopis ac Primoribus de caetero non mandetis, et non compellatis nos mandata, et Epiſtolas veſtras inhonorandas contemnere, et miſſos veſtros dehonorare, qui, vobis, in his, quae ad veſtrum miniſterium pertinent, ſi tamen miniſterium veſtrum, cupimus obtemperare. Quae pro veſtri honore privilegii vobis dicimus, quia vobis, ſicut revera Vicario B. Petri Apoſtolorum Principis, in omnibus debite ac competenter obedire deſideramus, & ne aliter eveniat cavere per omnia cupimus, ac veſtram ſanctitatem id ipſum cavere humili prece depoſcimus: ne nos & noſtros ſatis invitos ad id cogatis convertere quod in quinta Univerſali Synodo, a ſede Apoſtolica ut in Apoſtolicis literis, praecipue autem in Synodica B. Gregorii ad quatuor Patriarchas, & in aliis ejus Epiſtolis, una cum quatuor praecedentibus legimus collandatum atque ſuſceptum invenitur, nobis tenendum. Quod adhuc noſtris literis ad exemplum inſerere no luimus donec ſciamus, ſi duritiam mandatorum veſtrorum erga nos aliter ad benignitatem inflectere poterimus. Quia quod ex Apoſtolicae ſedis nomine ſecundum ſanctarum Scripturarum tramitem, praedicationemque majorum & orthodoxorum decreta ſcribuntur, ſequendum & tenendum non ignoravimus; et quod ſecus a quoquam fuerit compilatum ſive confictum, non ſolum reſpuendum, ſed et redarguendum eſſe cognoſcimus. Si denique aliter quam nos & vos decuerat, reverendiſtimae paternitati veſtrae reſcribendo, factus ſum inſipiens, vos me coegiſtis. Petimus autem omnipotentem Dominum ut inſpiret cordi veſtro ſic nos benigne tractare, quatenus ulterius nobis non ſit neceſſe vobis ita reſcribere. Sed ut cupimus in veneratione Apoſtolorum Apoſtolico Pontificio veſtro humiliter ac devote colla & corda ſubmittere. Deus omnipotens ad honorem & ſalutationem, atque exaltationem ſanctae ſuae Eccleſiae, vos per multa annorum curricula conſervare dignetur, Domine ſanctiſſime & reverendiſſime pater in Domino.
Hincmarus Archbiſhop of Rhemes with his Suffragans,Anno 846. and four other Archbiſhops of France with their Suffragans, by command of this King Charles, in their reſpective Synods, compiled ſeveral Canons and Eccleſiaſtical decrees, which they preſented to the King and his Nobles, to confirm and ratify; Upon peruſal, they finding ſome of them entrenching upon the Kings prerogative; the Priviledges of the Nobles, and peoples Liberties, and giving overmuch power to the Biſhops by enlarging their Eccleſiaſtical Juriſdictions, the Nobles would by no means aſſent unto them, but only ſelected 21. out of 88. of their Canons,*Codex Legur… Antiquarum, p. 1196, 1197, &c. rejecting all the reſt, which 21. were confirmed by King Charles, and publiſhed in his Name with this Title; [a] Karoli Hludovici Imp. F. Capitula, printed in [b] Fredericus Lindebregus, with this preface to them. Haec quae ſequuntur Capitula excerpta ſunt a Domino Rege Carolo, Domini Hludovici Imp. Filio, & Principibus ejus, ex Capitulis quae anno DCCCXLVI. ediderant *See Surius Concil. Tom. 3. p. 454, &c.Epiſcopi in Synodis, Wenilo ſcilicet cum Suffraganeis ſuis; Guntboldus cum Suffraganeis ſuis; Urſmarus cum Suffraganeis ſuis; Hincmarus cum Suffraganeis ſuis; Amalo cum Suffraganeis ſuis: et oblata ſunt (ſome time after) eidem Principi, ſicut ipſe juſſerat, collecta ad relegendum, in Sparnaco Villa Remenſis Eccleſiae. Et quia, factione qudrundam, motus eſt animus ipſius Regis contra Epiſcopos, diſsidentibus regni ſui Primoribus ab eorundem Epiſcoporum admonitione, et remotis ab eodem Concilio Epiſcopis, ex omnibus illis Capitulis, Haec tantum obſervanda et complacenda ſibi collegerunt, et Epiſcopis ſcripto tradiderunt; dicentes, Non amplius de eorum Capitulis acceptaſſe, quam iſta, et iſta ſe velle cum Principe obſervare. A memorable clear Evidence, 1. That no Eccleſiaſtical Canons and Conſtitutions made by Archbiſhops and Biſhops in their Synods, were obligatory, or valid, unleſſe firſt examined, approved by Kings and their Nobles, to whom they were uſually preſented for their examination, & ratified, if approved by them. 2ly. That the Nobles, as well as Kings and Emperors, had a negative voice in Councils and Synods, to reject Canons or Conſtitutions when made and drawn up in them by the Biſhops. 3ly. That they rejected ſuch of them as they deemed prejudicial to the Crown, their own or the peoples Priviledges, or enlarged the Biſhops Eccleſiaſtical Authority beyond its due antient limits, which the Biſhops were over prone to amplify in moſt of their Synods, as well as Popes; that ſo they might tyrannize over Kings, Nobles, and Laymen at their pleaſures.
Anno 876. there was a General Synod (as the Romaniſts ſtile it) aſſembled at Conſtantinopl, Anno 876conſiſting of 373. Biſhops;aSurius Concil. Tom. 3. p. 530, 531, 539. Cent. Magd. 9. c. 9. col. 426, 427, 559, 560. Money Myſterium Iniquitatis, p. 180, 181, 152. wherein theſe particulars are obſervable; 1. That it was ſummoned by the Emperor Baſilius his induſtry, about the reſtitution of Ignatius to the See of Conſtantinople, of which he was deprived by Michael the Emperor, and to remove Photius, intruded into it in his room. 2ly. That Pope Adrian the 2d. writ to this Emperor, importuning him to ſummon this Council. 3dly. That this Pope ſent his Legates to it. 4ly. That this Emperor Baſilius, though he advanced the Popes Supremacy over the Greek Church in a great meaſure in this Council, yet in exordio Synodi ita locutus eſt; Cum divina et benigniſsima providentia NOBIS GUBERNACULA UNIVERSALIS NAVIS (Eccleſiae) COMMISISSET, (not to the Pope, or Patriarch of Constantinople, the two competitors for this truſt) omne ſtudium arripu…us, et ante publicas curas Eccleſiaſticas, Eccleſiaſticas diſſolvere et procellas, quae per multos annos ex invidia odientis bonum Satanae expanſae ſunt, in ſtabilem tranquilitatem per meliorem quandam proviſionem transferre, &c. Igitur iis quae prava vobis omnibus eſse videbantur et aſpera, in vias planas imperatoria diligentiaet ſtudio noſtro tranſlatis, commonemus et hortamur omnes vos fratres, ut cum multo pondere et reverentia conveniatis ad ſanctam hanc et univerſalem Synodum, tanquam ad communem et univerſis aptam, atque ſine labore medelam, nullam vitioſam motionem, vel affectum ferentes, nec ad contentioſam voluntatem reſpicientes, ſed potius vinci bene, quam vincere periculoſe ac injuſte ſitientes. Sic enim unuſquiſ que qui vitiatum interiorem patitur hominem, ſanitatem recipiet, et aeternam ſalutem percipiet, &c. 5ly. That Photius the Patriarchand his followers ſummoned to and entring into this Synod,*Surius, Tom. 3. p. 531, 539, 540, 54…, 542 Cent. Magd. 9. col. 353, 354, 487, 488. Zonara… Annal. Tom. 3. Actio 4. & 5. would give no anſwer at all to the Queſtions demanded of them by the Popes Legats, nor acknowledge their authority: wherupon the Legates ſpake thus to the Princes, Principibus, qui juſſu Baſi…i Imperatoris interfuerunt Interrogate illos magni, fortiſſimi, & glorioſiſsimi Principes, an illi qui introterunt, faciunt libellum hoc? That Actio 7. Bahanis Patricius, et Praepoſitus, dixit ad Synodum, Photio praeſente, cum Epiſcopis ſuis, Sanctus Imperator noſter vult facere alſo cutionem ad iſtos per me indignum ſervum ſuum. Whereupon Sanctiſſimi Vicarii ſenioris Romae …ixerunt; Sicut jubet Imperium ejus. Bahanis dixit, Hortatorie alloquitur vos Imperator; Homines, …, eſtis? &c. Epiſcopi Photii dixerunt; Deus cuſtodiat Imperatorem noſtrum, Verbum petivimus impunitatis, ut diceremus negocia nostra cum fiducia, & non accepimus, (according to the Emperors promiſe) quantum ergo habemus loqui, &c. After many diſcourſes between Bahanis and them, Bahanis dixit; Per Imperatorem noſtrum ſanctum nihil prohibemini, jubet enim, vult et acquieſcit ut loquamini: Sed viaentes Judices convicia veſtra (Judices dicit Vicarios Papae & Patriarcham, as Binius informs us in his Marginal Note) Epiſcopi Photii dixerunt; et nos Iudices ipſos non recipimus. After many more diſcourſes, anſwers and replies between them and Bahanis, ſpeaking in the name and by the command of the Emperor, Photius and his Biſhops would by no means ſubmit to the Judgement of the Pope and Patriarch, or their Delegates, as unfit and partial Judges in this caſe. 6ly. That Juſtinian was in truth Preſident and chief Judge in this Synod, not the Popes Legates; as is evident 1. By his Oration in the beginning of this Synod, Action 1. 2ly. By his elegant Oration to Photius, and his Biſhops,*Surius Tom. 3. p. 538, to …44. and the whole Synod, exhorting them all to Peace, unity, humility and reconciliation, Action 2. & 5. with his Oration to them at the cioze of this Synod, and his & Bahanis Interlocutory Speeches therein recorded, worthy reading, over-long to inſert. 3ly. By giving Photius & his Bps. 7. days respite to conſider whether they would ſubmit and comply, or not, Action 6. 4ly. By theſe his memorable Queſtions propounded to the Synod and others when they had finiſhed their Canons and Sentences. Quiſquis habet aliquid adverſus hanc Sanctam et Vniverſalem Synodum dicendum, aut contra hujus Canones aut terminum, ſtet in medio, et quae ſibi videntur edicat, ſive Epiſcopus ſit, ſive quiſquam de Eccleſiaſtio Clero, ſive Laicus, aut ex iis qui civilibus officiis mancipantur, exiſtat: Licentiam damus omnibus, ut qui in mente habet quid ambiguum de iis, quae decreta ſunt in hac ſancta Synodo, hoc in medium exhibeat, et ſuſcipiat ſatisfactione ſalubre remedium, &c. Qui ergo habet quid dicendum, dicat dum haec celebratur: Nam ſoluta ſancta & univerſali Synodo, qui apparuerit Eccleſiae Dei contradicens, aut non communicans ei, ſive Epiſcopus ſit, ſive abſolutè Sacerdos, ſive dignitate aliqua praeditus, vel aliqua converſatus, veniam ab Imperio noſtro minime conſequetur, ſed juſte condemnabitur, et a civitate noſtra pelletur ut corruptor et peſtilens, et membrum putridum et inutile, et commune corpus Eccleſiae violans. 5ly. When the Acts of this Synod were publikely read, Post Lectionem, Baſilius amicus Chriſti, & magnus Imperator dixit, Dicat nunc quicunque voluerit ex ſedentibus in hac ſancta et univerſali Synodo, in quo iſtorum haeſitet vel ambiget, quae nunc lecta ſunt. Sancta Synodus exclamavit, Omnibus placent quae lecta ſunt; omnes eiſdem ipſis concordamus, omnes libenter ſubſcribimus. Item, post lectum ter: inum Synodi, Baſilius Imperator ad Synodum dixit; Dicat nunc Sancta & Univerſalis Synodus, Si omnibus ſanctiſsimis Epiſcopis concordantibus ac conſentientibus praeſens terminus ſit depromptus; oportet enim divina quaeque cum univerſorum conſenſu et concordantia in Eccleſiaſtis praedicari et confirmari collegus. Sancta Synodus dixit, Omnes ita ſapimus, omnes ita praedicamus; omnes concinentes & conſentientes prompte ſubſcribimus. Hoc eſt veritatis judicium, hoc eſt juſtitiae decretum, &c. 6ly. By his and the other Emperors approbations and ratifications of the Acts of this Synod by their Subſcriptions in this form, after all the Biſhops and their Delegates had ſubſcribed them. Poſt quos tandem ſubſcripſerunt Imperatores his verbis. Baſilius, Conſtantinus, & Leo, perpetui Auguſti, Chriſto Deo fideles Principes Romanorum, et magni Imperatores ſanctam hanc et univerſalem Synodum ſuſcipientes, et omnibus quae ab ipſa definita et ſcripta ſunt, concordantibus, ſubſcribimus manu propria. To which ſubſcription, Benius ſubjoyns this his obſervation: In qua ſubſcriptione Imperatorum, hoc obiter advertendum eſt, quod aiunt quidem, ſuſcipientes et concordantes, non autem definientes; id enim Epiſcoporum eſt, non Principum: when as all the premiſed Preſidents of former Councils reſolve, that Emperors and Kings had the chiefeſt hand in preſcribing, enacting, defining, confirming, as well as receiving and aſſenting to their Acts and Conſtitutions; And the Popes Legates preſiding and repreſenting his perſon therein, ſubſcribed only conſenſi, not definientes, *Anaſtatius in Hadriano 2. p. 139, 140. Cent. Magd. 9. c. 9. col. 439, 440. Zonaras Annal. Tom. 3.which the Greek Biſhops only uſed. 7ly. There fell out a Notable difference between the Popes Legates and the Greek and Oriental Biſhops, about the form of ſubſcribing the Acts and Canons of this Synod. Cum ad ſubſcriptionem actus eſſet res deducta, Pontificii deprehendunt, Graecos de ſuo exemplari de Epiſtola Nicholai, ea quae de la… de Imp. Ludovici erant ſcripta, avulſiſſe, propterea quod moleſte ferrent alii Imperatoris et Caeſaris nomen tribui, quam ſuo Domino: quare oboritur ea de re contentio. Romani ſubſcribere denegant, niſi illa reſtituatur. Graeci respondent, in actis Synodalibus non eſſe de Imp. ſed de Solius Domini laude tractandum. Romani autem metuentes ſui Pontificis ſeveritatem, indefinite ſubſcribunt; *Surius, Tom. 3. p. 543, 544.Ego Donatus Dei gratia Epiſcopus Oſtienſis Eccleſiae, locum obtinens Domini mei Adriani, huic ſanctae ac univerſali Synodo praeſidens, uſque ad voluntatem ejuſdem eximii Praeſulis ad omnia ut ſuperius legitur conſenſi, & manu propria ſubſcripſi.See Su…ius, p. 531. Eodem modo & alii duo Legati ſubſcripſerunt. His peractis, quidam ex Graecorum Epiſcopis Imperatorem adeunt, & queruntur, per libellos, quod initio ſcribere, juxta formam Pontificis coacti ſunt, Conſtantinopolitanam Eccleſiam plane in poteſtate Romani Pontificis eſſe, nec poſſe unquam libertatem priſtinam recuperari, niſi libelli Pontificiis extorqueantur, et ſibi reddantur. Agitur ea de re magna contentione cum Pontificiis, ac aegerrime impetratur reſtitutio. After which Ignatius the reſtored Patriarch of Conſtantinople ſubſcripſit ſic: Ignatius miſericordia Dei Eccleſiae Conſtantinopoleos, Novae Romae ſanctam hanc & univerſalem Synodum ſuſcipiens, & omnibus quae ab ea judicata & ſcripta ſunt, concordans, & definiens ſubſcripſi manu propria. Eadem forma uſi ſunt etiam Legati Patriarcharum Orientis; whereby they avoyded the ſnare they were like to be intangled in by the Popes Legates policy.*Cent. Magd. 9. col: 440, 441, 442. Philip Morney Hiſtoria Papatus, p. 182. Anaſtatius in Hadriano 2. p. 340, 341. 9ly. That there fell out another difference and hot conteſt between the Roman Legates and Grecians in this Council, to whoſe Juriſdiction the Bulgarians (newly converted to the faith) ſhould belong; whether to the Pope and Church of Rome, or the Greek Church and Patriarch of Conſtantinople? they having Greek aZonaras Tom: 3. Cent. Magd. 9. col. 13, 14.Preiſts that converted, preached to, and reſided among them, before the Pope ſent any Latin Prieſts to convert them; This was left undecided, Ignatius refuſing to give away the right of his See to the Pope, though reſtored by his means; or to read the Popes Letter to him, not to ſend any Greek Prieſt among the Bulgarians, though conjured by him not to do it. 10ly.*Cent. Magd: col. 442, 443. That the Popes Legates returning to Rome. were taken priſoners by the Sclavi, & bonis omnibus at que autentico, in quo omnes ſubſcriptiones erant, privati, qui Imperialibus & Apoſtolicis literis vix liberati, ſine autentico actorum libro revertuntur: ſo that Surius and other Romaniſts having no authentick Copies of this Synod, have foiſted into the fragments of it many paſſages making for the Popes and Church of Romes Supremacy, the Clergies power, but againſt the Emperors Juriſdiction, & Laymens preſence, votes in Councils in matters of faith, and Eccleſiaſtical affairs (out of Pope Nicholas, and Adrians Letters) which was never aſſented to, nor recorded in the Authentick Acts of this Synod, wherein*Tom. 3. Concil. p. 530. Bahanis a Layman bare chief ſway. 11ly. That Laurentius Surius himſelf hath prefixed before his imperfect fragments and Epitome of its Actions, De octavo Synodo admonitio ad Lectorem, viz. Triplicem Octavam Conſtantinopoli habitam Synodum, hiſtoriae loquuntur. Primam, in qua praeter fas ejecto Ignatio, repente ex aulico & neophyto creatus est Conſtantinopolitana Urbis Antiſtes Photius. Alteram, quae pulſo Photio, restituit ſuae ſedi Ignatium. Tertiam, ſub Johanne Octavo Romano Pontifice, qui mortuo Ignatio, pacis conciliandae cauſa Photium Conſtantinopolitanis Epiſcopum reddidit. Ex his mediam, docti viri Octavam recte ac merito oecumenicam cenſent dici oportere, tametſi Graeci quidem aliter ſentire videantur, quorum judicia non ſunt magni penaenda. Semper enim illi quadam a… Conci…. ….mulatione feruntur erga Latinam Eccleſiam, & difficile eſt moroſis ingeniis per omnia ſatisfacere, &c. Sed iis omiſſis, hoc te lector admonitum volumus, nos dare quidem in praeſentiarum legendam tibi Octavam Synodum, ſed ita tamen, ut multa ex ejus Actionibus deſiderentur. Neque enim habuimus exemplar integrum, ſed ab illis mutua… ſumus, qui in compendium & epitomen ipſas Actiones redigere voluerint. Sub finem tamen quaedam adjuximus, ex aliis bona fide collectis, ad eandem Synodum pertinentia. 2ly. It is obſervable, that the true cauſe of Photius his depoſition, and Ignatius his reſtitution by the Emperor Baſilius, and this Synod, was, becauſe*… Magd. 9. c. … 26. Baſilius prohibitus fuit a Communione per Photium Patriarcham, propter caedem Michaelis Imperatoris; not becauſe he was made Patriarch in his ſtead, being a meer Courtier and Layman before, againſt the Canons; St. Ambroſe, with ſundry others being made Patriarchs, Archbiſhops, Biſhops, yea Popes, in the Eaſtern and Weſtern Churches, and England, though mere Laymen and Courtiers when elected; yea after Ignatius his death, Photius was reſtored to his Patriarchſhip notwithſtanding this exception. 13ly. It is worthy conſideration what advantage Pope Nicholas the 1. and Adrian the 2d made of theſe ſchiſms and differences between Ignatius and Michael, Photius and Baſilius, Patriarchs and Emperors of Constantinople, to advance their own uſurped Supremacy over the Greek Emperors and Church, all other Princes, Prelates, and Councils themſelves, if their Epiſtles, Reſcripts regiſtred by Gratian and others be genuine, not forged, as many juſtly repute them. For Pope Nicholas in his Letters to the Emperor Michael, upon the complaint of Ignatius, that he was unjuſtly depoſed by the Emperor, took upon him not only moſt inſolently to revile, check, and trample upon the Emperor Michael, but likewiſe to inlarge his own Papal power beyond all bounds, and to deny, abridge, aboliſh the Emperors antient Eccleſiaſtical Right and Juriſdiction:*Reſcripta Nicholai Papae 1. ex Gratiani volumine in unum collecta per Joan: Cochlae…m. Surius Concil. Tom. 3. p. 512, 513 514, 531, 533, 537. averring, 1. That Popes have an Univerſal Juriſdiction over all Patriarchs, Archbiſhops, and Biſhops, to receive appeals from, and reſtore them to their Sees whereof they were deprived, either by Emperors, Kings or Councils, by their Papal authority. 2. That Popes have power to ſummon General, National or Provincial Synods for this purpoſe, without Emperors or Kings aſſents; and to enjoyn Emperors to ſuppreſſe all Councils, Synods enacting any thing to the prejudice of the Pope or Church of Rome, as meer wicked Conventicles. 3ly. That Emperors, Kings, or Laymen ought not to be preſent, much leſſe to preſide in any Synods or Councils where Eccleſiaſtical matters are debated, nor have any authority to intermeddle with, or to make Lawes, Conſtitutions for the Church or Clergy, but only Popes and Biſhops. 4ly. That Emperors and Kings have no right, power to judge or dethrone Popes, Biſhops, or other Clergy-men, for any crimes, nor yet to elect, promote, conſtitute Biſhops, or confer Biſhopricks, but only Popes and their Delegates. 5ly. That Popes may judge, excommunicate, depoſe, Emperors, Kings and other Laymen. 7ly. That the Juriſdiction, power, office of Emperors and Kings, is confined by God and Chriſt, only to worldly or ſecular, not extended to Eccleſiaſtical, religious, or divine affairs, which belong wholly and ſolely to Popes, Biſhops, and Church-men. 7ly. That Popes and Prelates by their Canons and Constitutions may repeal, null, controll the Lawes, Edicts of Kings, or Emperors; but they can neither null nor repeal their Canons, Constitutions, nor act ought againſt them. Theſe with other Antichriſtian Paradoxes Pope Adrian broached, decreed, upon the ſcore of Ignatius, and his ſucceſſors have ſince incorporated them into the body of their Canon Lawes.
aMartinus Polonus, Platina, Onuphrius, Stella, Balaeus, Barnes in Johanne 9. Nauclerus, & Cent. Magd. 9. col. 510.After the death of Caro…us Calvus, A…no 878Pope John the 9th. intended to make and Crown Ludovicus Balbus Emperor, but the Senate and Citizens of Rome ſtanding for Carolus Craſſus, againſt the bribed Pope, who perſiſted obſtinate, they thereupon caſt him into priſon, from whence he eſcaping, fled into France for ſuccour, and there Crowned Ludovicus Balbus Emperor: Charles in the mean time ſeiſing upon Rome, called the Pope out of France to Rome by menaces; who returning thither upon his ſummons, crowned Charles Emperor in Rome, to purchaſe his peace with him, that ſo he might ſafely reſide there. An Argument of his Supremacy over this Pope.
bMartinus Polonus, Platino, Balaeus, Barnes in Martino 2. Cent. Magd. 9. col. 510. Simonet. l. 5. c. 14▪Pope Martin the 2d. Seditione & malis artibus Pontificalem dignitatem acquiſivit; Anno 882whereupon, Primo, huius tempore, non expectabatur Caeſaris authoritas in creando Pontifice, nec quaerebatur eius admiſſio; which till then was cuſtomarily required. Ita paulatim ſeſe Pontifices Imperatorum poteſtate exuerunt, ut facilius eos tum demum contererent pedibus. Sed eo foelicius provenit Eccleſiae & Urbi, quod in tam male acquiſito Papatu, diutius non duraverit; writes Balaeus, he dying within 13. months after.
cMartinus Polonus, Platina, Onuphyrus, Stella, Barnes, and Balaeus in Hadriano 3. Cent. Magd. 9. col 511. Simoneta l. 5. c. 17.Pope Hadrian the 3d. ſtatim poſt initum Pontificatum nactus opportunitatem,Anno 884 per Caroli Craſſi abſentiam, qui tunc exercitum ab Italia in Normannos diripientes Galliam eduxerat; encouraged by his predeceſſors Uſurpations upon the Emperors antient right in the election and confirmation of Popes, proceeded one ſtep further, utterly to aboliſh it for the future. Tantae audaciae & ſupercilii fuit, ut mox adepto Papatu, Decretum faceret, ut in creando Pontifice, non amplius expectaretur Imperatoris authoritas, ſed ut Romae ſemper eſſent libera & Cleri & popul. ſuffragia. If we believe Gratian, this Decree of his (or another after it) extended further, even to deprive all Emperors & Kings of their rights in electing, promoting, or confirming any Biſhops: *Gratian Diſtinctio 6….Nullus Laicorum Principum vel p…t…ntum ſemet inſerat electioni aut promotioni Patriarchae, Metropolitae, aut cujuſlibet Epiſcopi, n… videlicet inordinata & incongrua fiat electio, vel confuſio, vel contentio: praeſertim cum nullam in talibus poteſtatem quemque poteſtativorum vel caeterorum Laicorum hab…re convenia: & infra. Quiſquis ſaecularium Principum vel potentum vel alterius dignitatis Laicus adverſus communem conſonantem at que Canonicam electio…em Eccleſiastici ordinis agere tentaverit, anathema ſit, donec obediat & conſentiat quicquid Eccl…ſia de electio… & ordinatione proprii praeſulis ſe velle monſtraverit. From this Antichriſtian Decree, controuling the practi…e of the Church, and revoking the undoubted right both of Emperors, Kings, Princes, and Lay-men, in the election of Biſhops in all preceding ages, Crantzius (and Balaeus out of him) obſerves; Sic auſi ſunt Pontifices ac Romanorum improbitas, Imperatores ſuos contemnere dum Imperii virtus elangueret: Unde quod anteceſſores ſui multis am annis parturierant, ipſe uno foetu edito, in lucem protulit. Porro hanc rem tentavit Prior Nicholaus primus: ſed ad effectum, ut ipſi loquuntur, non perduxit. At que hic perpende …, quomodo per hoc Decretum, jus Imperatoribus omne quod in Pontificem atque Vrbem Romanam habuere, ſit ademptum: Ita ut in hoc foetu Pontifices magno cum Triumpho, ſuperiores ac victores evaſerint. Videbis eos adhuc majora tentare, & non ceſſare donec ſeſe extulerint ſuper omne quod dicitur Deus, aut quod colitur, 2 Theſ. 2. ut dicant ejus adoratores, Quis ſimilis beſtiae? aut quis poterit pugnare cum ea? Apoc. 13. Sed nec diu ſuperſtes marſit hic Adrianus poſt depreſſam authoritatem Caeſaream; Anno enim Domini 886. ex hac vita repente migravit, cum magnam de ipſo ſpem concepiſſent Papicolae.