Gray Hairs Crowned with Grace, Elegy 2 – Elegy 3
In obitum Reverendi admodum ſenis, & praeſtantiſſimi Theologi, nec minùs pietate quàm omnifaria eruditione eximii, THOMAe GATAKERI, Sacrae Theologiae Baccalaurei, & Eccleſiae Rotherienſis propè Londinum Paſtoris vigilantiſſimi Epicedium.
QƲò fugis, (ah!) Phoebi & Muſarum magne Sacerdos?
O quid agis? ſic tecum unà coelum que diem que
Eripis Anglorum ex oculis, ſervaſ que ſepulchro
Doctrinae jubar, & miſeros in nocte relinquis?
Vidimus (en!) atras vel te vivente tenebras
Ingruere, & denſas paulatim creſcere nubes;
Te ſemel extincto quanta haec caligo futura eſt!
Lumine tam grandi aut quid non metuamus adempto?
Hei mihi, nunc iterum inviſum caput exeret Orco
Horrida barbaries, ima que excita barathro
Deſidia, & Lethe, & languor, ſo…iuſ que ſoporis
Torpor iners, rudis error, & ignorantia mater,
Et ſoror, & conjux vitii, velut agmine facto
In nos juncta ruent, poſt quàm te fata tulêrunt,
Gentis Apollineae columen: Tu nempe domare
Herculeâ hanc Hydram dextrâ, divine, ſolebas,
Ingenui que acie, & calamo configere monſtra,
(Hae tibi erant artes) & Lernam pellere mundo;
Tam benè caviſti nè barbara ſecla redirent,
Diſcutiens caecas Linguarum Luce tenebras.
Scilicet haec pridém didicit te praeſide clerus,
Exemplo que tuo, ſtolido quae aenigmata vulgo,
Philologo licet eſſe pio; legiſſe profanos,
Non facit: & veteres fas eſt verſare poëtas,
Faſ que illis etiam, Chriſti qui caſtra ſequuntur,
Colligere & ſacras Gentili è ſtercore gemmas,
Aegypti ſpolia at que aurum. Sic Paulus Aratum,
Sic & Ariſtophanem Chryſostomus, & Gatakerus
Euripidem, & magnum (quid, Zoile, frendis?) Homerum,
Et Sophoclem, & quem non Graecorum heroa revolvit;
Cuncta animo expendens, Critices & pumice limans,
Omnia pervolitans, miſtas & floribus herbas
Delibat patiens, herbas apis inſtar amaras,
Mellificans, nectar que bibit ſine felle ſalubres
Et carpit ſuccos, & Cinnum conficit ore.
Quot, quantoſ que duces è Gentibus, at que tribunos
Ille catenatos diſponit margine longo,
Ingentis animas, captiva que nomina ducit
Poſt Evangelii currum, Chriſti que triumpho
Et Latium, & doctas famulari cogit Athenas!
Sic ille, Heſperiae ditatus munere gazae;
Nec minùs ex Oriente potens, ſeu fortè Jehovae
Vindicet Auguſtum nomen vocalibus ornans
Ritè ſuis, ſacram que ſuperſtitione Tetractyn
Liberet, & caeci caſtiget dogmata verpi:
Seu doceat Graecos Eoo ex ſonte rigatos,
Saepe etiam & Pauli phraſin ex Oriente petitam,
Et teſſellatos Hebraeo idiomate libros
Foederis ille Novi, frustrà obnitente Phoceno.
Nunc etiam cordi eſt Aurelius unus & alter,
Quos ille inter ſe ſolerti indagine mentis
Comparat, & quantùm aeficerit Antoninus
Advertit, quantùm que Stoam ſuperaverit Hippo,
Et Paulus Senecam, & quantùm à cognomine Marco
Diſtet Philoſophus, tamen hic non ſordidus autor
Morum, & divini radens confinia veri;
Proptereà & noſter limâ que & luce, ejuſ que
Dignatur curis, (opus aere perennius omni, &
Marmore) & egregiis mirè centonibus ornat.
Nec minùs intere à coeli myſteria pandit
Sedulus è roſtris, & Chriſtum perſonat ore,
Ore, ſed & ſcriptis; quot enim monumenta reliquit
Myſta ſacer? quot ſermones, quos fuderat ardor
Entheus, aeternae divina volumine famae?
Deni que , nec vocis tonitru quàm fulgure vitae
Clarior, exemplo morum, & probitate coruſcat
Exornat que fidem factis, & verba coronat.
Talis eras, Gatakere Pater, dum vita manebat,
Vitâ chare magis; tranſcendens computa Moſis,
At que vigorem aequans, veget â viridi que ſenectâ,
Ingenio florens etiam vergentibus annis,
Tertius inter nos, dum vîxti Varro ſuperſtes,
(E reliquis alter Themidos decus, alter Iernes.)
Doctrinam at ſuperans meritis, & pectore puro, &
Moribus integris: O mentis aoumine felix,
Sed pietate magis! debetur laurea doctis,
Sed major ſanctis. O ter que quater que beate!
*foreign. Anag. foreign.O felix quicun que bonus! ſic itur ad aſtra.
Macte ergo virtute tuâ, Pater; i pede fauſto,
Quò tua te pietas ſimul & doctrina vocavit.
I bonus, i felix, caeleſtibus utere fatis;
Praemia virtutis ſic nominis omen habebis.
JAC. DUPORT Collegii Sanctae at que individuae Trinitatis apud Cantabrigienſes ſenior Socius.
DESIDERIUM; SIVE, In morte GATAKERIANA Fletus.
ERgòne ſtylo Sulcandus Dei Fundus?
Hoc enim propè nomen ſonat.
Ergóne votorum plauſtris in coelum evohenda Dei Meſſis?
Hoc enim excidium indicat.
Ergóne lacrymarum nimbis irrigandum Dei ſemen?
Hoc enim ſepulchrum monet.
At veró impares nimis ſumus tantae Agriculturae,
Nec ariſta haec noſtro indiget vehiculo:
Fundamur igitur in fletus, viator.
Mecum flebis, ubi flendum noveris.
Flebimus Gatakerum:
(Scilicet Te nobis (Bone vir) non Tibi:)
Seculi noſtri Deſiderium & futuri.
At fortiùs expetunt ſuperi,
Suóſque continuò in amplexus rapiunt.
Nobis deſiderare eſt carere.
Quanta, quanta jactura!
Adſideas, querule Mercator,
Et diſcas tandem naufragia vera.
Perijt, (ſi tamen hoc ſit perire,)
Pius, Probus, Literatus:
Quae triaſunt omnia.
Hunc deſideramus, lugemus has virtutes;
Raramque ſimul in ſenectute ſenectutem.
Pium quis dubitat? accerſivit Coelun.
Probum quis negat? teſtantur ſuperſtites.
Eruditum quis rogat? loquuntur ſcripta.
Viator, huc oculos.
En amicam iſtam litigationem de Magno Tetragrammato
Salmurienſi cum Capella initam.
Ceſſavit verò tandem de Nomine lis, Rem tenet.
Tranquillam ecce in re Baptiſmali argumentorum vim,
Wardum quâ petijt Cantabrigienſem;
Strenuum hunc, & virum Majorum gentium.
Sed & hanc litem diremit utrumque amplexum Coelum.
Validam dein & impetuoſam cerne machinam,
Quâ dum Aſtrorum Ariſtocratiam deturbare ſatagit,
Infamem iſtam Tyrannidem,
Et habenas revocare in manus Monarchae Jovis,
Inſiliunt undique aſtrorum (uti audiunt) periti,
Noviſque ſuis impetunt argumentis,
Dicterijs & Spurcitie.
Ille autem diſceſſit Aſtra propiùs intuiturus:
Deſiderantque jam Aſtrologi in quem venenum exſcreent.
Nobilem tandem & ultimum en tibi laborem,
(Certò oculis noſtris ultimum)
Antoninum Optumum Maxumum,
(Ingens Imperij decus, & Muſarum delicias)
Quem alii in Maedium tulere, luce donatum.
Detineo Te, Viator?
Catervatim cerne quae ſcripſit quaeque eſt Meditatus,
Tuiſque demum relaturus abi,
Caeteros parâſſe ſibi Bibliothecas, Gatakerum feciſſe.
Quod ſi haec talia nobiſcum flere renuas.
At ſaltem vices tuas defle.
Jacet hic Viatorum Deſiderium,
Advenarum Hospes frequens, lubenſque:
Neceſſum jam ut fleas,
Abeaſque.
A. M.