Vindication of Ecclesiastical Volume 3, Volume 2 · Book 3 · Chapter 2 · Document 35
TUnc Rex nimis credulus ſuſurris abominabilium Ruptariorum, quos ex conſuetudineHiſt. Angl. p. 254. in propriam perniciem nimis libenter, abjectis naturalibus ſuis hominibus, educaverat, animum ſummutavit; & cor ejus peſſimis conſiliis inclinavit: leve eſt enim ſluctuantem movere, & proclivum ad mala, ad flagitia praecipitare. Tunc Rex ab alto ducens ſuſpiria, concepta indignatione maxima, caepit in ſeipſo tabeſcere, lamentationibus multiplicatis conquerendo dicere: ut quid me genuit mater mea infoelix, et impudica? Vt quid genibus exceptus? ut quid uberibus ablactatus infauſtum accepi incrementum? Ferrum mihi potius quam Alimentum debuit praeparari. Caepit frendere dentibus, oculis torvis intuitum retorquere, arreptos buculos et ſtipites more furioſi nunc corrodere, nunc corroſos confringere. Et inordinatorum geſtuum plurimis argumentis, conceptum dolorem, imo furorem manifeſtare. &c. And when he heard Tidings of the defeat of his Forces in France by King Philip, ſoon after this ſurrender and Charter, (where * Matthew Paris obſerves; In hoc Hiſt. Angl. p. 255.autem caſu Rex Anglorum, qua raginta Millia Marcarum, quae tempore Interdicti à Monachis Ciſtercienſibus, conſilio Ricardi de Mariſco & ſimilium aulicorum impudenter abſtulerat, conſumpſit, ut fidem faceret Proverbio, quo dicitur,
Non habet eventus ſordida praeda bonos,)
animo nimis conſternatus, aſtantibus dixit; Poſtquam Deo reconciliatus, Nota.me ac mea regna, proh dolor, Romanae ſubjeci Eccleſiae, nulla mihi proſpera, ſed contraria omnia advenerunt. Yea the ſhame and infamy of it ſtuck upon his ſpirit till his dying day.
11ly. Philip King of France, together with his Sonne Lewis, & his Proctor, and all the Nobles of France Anno 1216. with one mouth, proteſted againſt this Charter and reſignation to Walo the Popes own Legat, (when purpoſely ſent to them by Pope Innocent to diſſwade them from invading England, as being then St. Peters Patrimony) not only as null, void in it ſelf for ſeveral reaſons, but of moſt pernicious example to all kingdoms; thus at large recorded by Matthew Paris.
SUb his diebus, Magiſter Walo a Domino Papa miſſus venit in Franciam, ut Lodovici Hiſt. Angl. p. 270. 271.progreſſum in Angliam authoritate Apoſtolica impediret. Qui cum▪ ad Regem Philippum perveniſſet, porrexit litteras ex parte Domini Papae deprecatorias; in quibus continebatur, ne *Permiteret.praeter mitteret filium ſuum Lodovicumi Angliam hoſtiliter adire, vel Regem Anglorum inquietare in aliquo: ſed ipſum, ut Romanae Eccleſiae vaſſallum protegeret, defenderet, et diligeret; cujus regnum ad Romanam Eccleſiam ratione Dominii pertinebat. Rex autem Francorum, cum haec verba intellexiſſit, incontinenti reſpondit: Regnum Angliae patrimonium Petri nunquam fuit, nec eſt, nec erit. Rex enim Johannes, Nota.multis retroactis diebus, volens fratrem ſuum Regem Richardum a regno Angliae injuſte privare, et inde de proditione accuſatus, et coram eo convictus; damnatus fuit per judicium in Curia ipſius Regis: quam ſententiam pronunciavit Hugo de Puſat, & Epiſcopus Dunelmenſis. Et ita nunquam fuit verus Rex, nec potuit regnum dare. Item ſi aliquando fuit verus Rex, postea regnum forisfecit per mortem Arthuri; de quo facta damnatus fuit in Curia noſtra. Item nullus Rex vel Princeps poteſt date regnum ſuum, ſine aſſenſu Baronum Nota.ſuorum, qui regnum illud tenentur defendere: et ſi Papa hunc errorem tueri decreverit, pernicioſiſſimum regnis omnibus dat exemplum. Tunc quoque magnates omnes uno ore clamare coepernnt: quod pro iſto Arriculo ſtarent uſque ad mortem, ne videlicet Rex vel princeps per ſolam voluntatem ſuam poſſet regnum dare, vel tributarium facere, unde nobiles regni efficerentur ſervi. Acta ſunt haec apud Lugdunum die Decimo quinto poſt Paſcha.