Sermon 21 April 1645, Frontispiece – Epitaph 2
2 Tim: Ca: 4 V. 7. I have fought a good fight, I have finished my course, I have kept the faith.
Siste gradum Viator; Paucis te volo: Hic situs est Daniel Featlaeus; Impugnatuor Papisimi; Propugnator Reformationis; Instigator Assiduae-Pietatis Tam Studio, Quam Exercitio Theologus-Insignis; Disputator Strenvus; Concionator Egregius foreign Facete Candidus Candidus Facetus Omni-Memoria-Dignissimus D D Featiaeus Qui Natus Charltoniae educatus Oxo: Aetatis Suae 65. Obijt Chelseiae Aprilis 17 Sepultus fuit Lambethae Aprilis 21 Anno Salutis 1645.
A SERMON PREACHED AT LAMBETH, APRIL 21. 1645.
AT THE FUNERALL Of that Learned and Polemicall Divine, DANIEL FEATLEY, Doctor in Divinity, Late Preacher there▪ WITH A short Relation of his Life and Death.
By WILLIAM LEO, D. in Divinity, sometime Preacher at Wandesworth in Surrey.
PROV. 10. 7. The Memoriall of the Iust shall be blessed, but the name of the wicked shall rot.
LONDON. Printed for Richard Royston, dwelling in Ivie-Lane. 1645.
In Obitum Reverendi Viri, DANIELIS FEATLII, Sacrae Theol. Doctoris, & Eccles. Anglic. propugnatoris Acerrimi.
HOc in sepulcro dormientis conditur
Veneranda Featleii cinis.
Inter silentum claustra taciturnus jacet,
Magnum modò Dei Oraculum.
Jacet Ille, tantus Galliae & Romae pudor,
Quantus decor Britanniae.
Quos ille Agonas, quae tulit certamina
Exterminandam ad Haeresin?
Ecclesiae geminas mamillas Anglicae,
Baptisma & Eucharistiam;
Purus ab omni muniit Contagio,
Parenti Alexicacus suae.
Obstruxit Anabaptista, feralis Draco,
Fontem patentem Infantulis;
Monstrū sed istud multiceps, Cadmus sacer,
Moriente dextra contudit.
Quot transmarinae è Pellicis gremio mala
Adnavigarunt Angliam;
Quicquid Socinus, quicquid Arminius foràs;
Familistae, vel Brunnus, domi;
Inimica quod vel Lingua, vel Praelū tulit;
Sceleris puerperium frequens;
Tot dira capita, tot renascentes Hydras,
Stravit Britannus Hercules.
Exile corpus terere, non poterat frequens
Arena, Praelum, Pulpita.
Pusillus Atlas in labores sufficit,
Vegetior à certamine.
Languente Pietas nimia pro morbo fuit,
Pro Phthisi Amore tabuit;
Sensim peribat, corporis partem sui
Praemisit assiduè Deo:
Et cum tot annos praedicans, vitae suae
Attriverat spiraculum;
Elinguis Anima murmure exit languido,
Dixit que inauditum Vale.
Quis Pontificios jam latebris extrahet
Tenebriones Urbicos?
Quis nunc in aciem provocatos conteret
Rationis acri Malleo?
Ille, Ille palmam Victor Assiduus novam
Accensuit meritis suis.
At cum peregit opera militiae suae,
Ruente Roma: contudit
Sectariorum conglobatum exercitum,
Et posuit Animam in vulnere.
Sic, sic, Sacerdos Magne, voluisti mori,
Victoriae Holocaustum, Deo.
Nec unus in vita, nec in morte unus es,
In te sita est Ecclesia;
Ruat haec necesse; cui basis facta est cinis,
Cujus Columna pulvis est.
Jaces, manipulus frigidae terrae brevis,
Mysterium Theologiae.
Sic Disciplinas universas noveras,
Uti nemo penè singulas.
Vires operibus miscet & veneres suis
Perita scribendi manus;
Ut inter Artium haereas discrimina,
Logicumne legis an Rhetora.
Peritura nullo saeculo erexit suae
Monumenta pietatis: precum
Ephemerin reliquit, ut nostris adhuc
Superesset in votis pius.
Non Praeficarū pompa celebrat hunc Rogum,
Avita non insignia.
Ancilla Pietas, juncta famulitio Precum,
Gemebunda praeit Anteambulo.
Stipata gregibus Artium Theologia
Insequitur atro syrmate;
Tumulo superstant Haereses, Anathemata;
Opima spolia, Schismata.
Nunc, nunc litandum est; sontium busto super
Cadat Hecatombe criminum.
Iterum resurgat error, Antaeus licet,
Retundet è scriptis Pugil.
Ite, ite Iambi funebres; liceat satis
Lugere, quem laudo parùm.
Ite, ite Musae flebiles; vestro fluunt
Damno minores Lachrymae.
O anima coelo reddita; ut te nos sacram
Meditando patimur extasin!
O innocens umbra, O cadaver sanctius,
Quam Tu sepulcrum consecras!
Non occidisti, fallimur; periit Tibi
Non Vita, sed Mortalitas.
Ascende Victor; Te salutat undi que
Numerosa turba Syderum.
Animae frequentes, pars gregis nuper Tui,
Quas vindicasti ab Haeresi,
Ut te stupendis plausibus circumvolant,
Et gratulantur hospiti!
Chorus Angelorum, quibus eras spectaculum,
Mundi in Theatro praelians;
Io Triumphe, concinunt; geminant Io,
Et Euge perpetuum Tibi.
Sic, sic, Beate, splendidam in Pompam trahis
Coeli universos ordines:
Tantum que frueris tu Deo, quantum sibi
Sperare fas sit optimo.
E Schola Regia Westmonast. sic flevit F. Gregory.
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
foreign
Scripsit foreign Io: Harmarus Oxoniensis.