The Subtle Sophistry of Watsons Sermons before Queen Mary, Title page – Dedication
A ſetting open of the ſubtyle Sophiſtrie of Thomas VVatſon Doctor of Diuinitie, which he vſed in hys two Sermons made before Queene Mary, in the thirde and fift Fridayes in Lent Anno. 1553. to prooue the reall preſence of Chriſts body and bloud in the ſacrament, and the Maſſe to be the ſacrifice of the newe Teſtament, written by Robert Crowley Clearke.
MALACHIE. ca. 1.
Pure incenſe is offered in eueryevery place, and an vndefiled oblation is offered to my name: for my name is great amonge the Gentiles, ſayth the Lorde of Hoſtes.
Seene and allowed according to the Queenes Maiesties Iniunctions.
¶ Imprinted at London by Henry Denham.
VNIVERSIS SINGVLAtim noſtrarum Academiarum Theologis Robertus Croleus, ſacrae Theologiae ſtudioſus. S. O. Aeternam.
EQVIDEM VIRVM, chriſtianae Religionis hoſtem non vulgarem, aggreſſus (viri grauiſsimi) quos mallem huius noſtri certaminis Iudices conſtituere, quam vos: qui omni diuinarum ſcripturarū cognitione praediti eſtis maximè? Vos inquam incliti huius regni lumina, vtriuſque noſtrae Academiae theologos intigerrimos, chriſtianae que pietatis alumnos maximè pios. Vos igitur omnes inuoco teſtes fideliſsimos, noſtrae que litis arbitros aequiſsimos, & in omni difficultate noſtra, incorruptiſsimum veſtrum Iudicium appello. Vos etenim ſcitis (vos inquam, qui ſacra volumina, iam diu cum ingenti foenore triuiſtis) pugnam hanc noſtram eſſe vtilem, & chriſtianae Reipublicae maximè neceſſariam. Agitur enim de praecipuis chriſtianae Religionis dogmatibus: de praeſentia ſcilicet Chriſti in Caena, & de iugi chriſtianorum ſacrificio. Realem, ſubſtantialem, & corporalem eſſe contendit ille: ego non niſi veram, ſpiritualem, & ſacramentalem, probo. Ille ſcripturarum & antiquorum patrum teſtimonijs nititur: eiſdem ego telis iugulum eius peto. Miſſam vocat ille Eccleſiae chriſtianae ſacrificium: aſt ego glorificationem, nominis Dei, per chriſtianorum obedientiam, illud eſſe aſſero. Vter rectius de his rebus ſentiat, vter probabilius ſcribat: Veſtrum iam eſto Iudicium. Scio eſſe non paucos, qui me temerarium, audacem, petulantem, dixerint: quòd ego tam eruditulus homuncio, tantum virum, tam que omnium iudicio eruditiſsimum, tam petulanter appetere ſim auſus. Multos eſſe me multò doctiores, prudentiores, at que longè ſubtiliores, qui per quindecim iam integros annos, hanc prouintiam ſuſcipere noluerunt: quam ego, nulla doctrina, nulla prudentia, nulla ſolertia munitus, temere ſuſcipere non vereor. Quibus ſic reſponſum eſſe velim. Me, nec aduerſarij huius potentiam timere: ne que imbecillitatem meam reſpicere. Tantum in nomine Dei Iſraelis, eius prelium ineo, eiuſ que hoſtem, populi que eius conuitiatorem blaſphemum, ſuperbum que prouocatorem impeto: non dubitans quin ſit futurum, vt ille aut palmam porrigat, aut truncus iaceat. Quòd multi magis docti, prudentes & ſolertes, hactenus cum iſto congredi noluerunt, mea nihil refert: non enim metu magis quàm contemptu abſtinuiſſe, mihi videri debeant, quā quam ſint, qui mihi perſuadere ſunt conati, bonum eſſe crabronem non irritare, & rabioſum canem è ſomno exitare. Eſto, ſit crabro, ſit canis rabidus, & leo rugiens: ego tricipitem illum Cerberum, diu diuinae prouidentiae certitudini horribiliter oblatrantem, per biennium iam ſilere coegi: & quis eſt Rhiliſtaeus iſte incircumciſus, vt meo calamo non proſternat eum Dominus exercituum? Arrogantiae meae aſcribant qui velint, quod ego tam puſillus, hoc tantum facinus aggredior: ſi abſtulerit Dominus opprobrium populi ſui, nihil eſt quòd ego quaeram amplius. Aſt vafer eſt & veterator callidus, & ad omnem fallaciam maximè inſtructus. Sit ita, Ego eius cauſam ago: qui verſutos in verſitia ſua comprehendere poteſt & vult. Intrepidè igitur ego, incircumciſum hunc Philiſtaeum, in nomine Dei Iſraelis oppugno. Ipſe enim eſt qui ſuae Religionis hoſtes vniuerſos, proſternet, conculcabit, conteret. Vos igitur adeſte Iudices aequiſsimi (eſtis enim meo Iudicio digniſsimi) facite que vt vincenti palma porrigatur: & vt Deo optimo maximo, vniuerſa gloria tribuatur. Valete. Et ſtudioſi ſtudioſis fauete. Ex Aedibus meis in vico auſtralis opificij iuxta Londinum: quarto Iduum Septembris. Anno ſalutis noſtrae. 1569.
Vester Robertus Croleus.