A Manual for True Catholics, Prayers 1
De Deo Patre, pia, & orthodoxa Confeſſio.
A foreign, & foreign, Deus,
Hely, Hely, Deus meus.
Cuius virtus, totum poſſe:
Cuius ſenſus: totum noſſe.
Cuius eſſe, ſummum bonum:
Cuius opus, quicquid bonum.
Super cuncta▪ ſubter cuncta:
Extra cuncta, intra cuncta.
Super cuncta, nec elatus,
Subter cuncta, nec ſubſtratus.
Extra cuncta, nec exculſus,
Intra cuncta, nec incluſus.
Super totus, preſidendo,
Subter totus, ſtuſtinendo.
Extra totus complectendo,
Intra totus es implendo.
Super nullo ſuſtentaris,
Subter nullo fatigaris.
Extra nuſquam dilataris,
Intra nunquam coarctaris.
Mundum mouens non moueris,
Locum tenens non teneris.
Tempus mutans, non mutaris,
Vaga firmans non vagaris.
Vis externa vel neceſſe,
Non alternat tuum eſſe.
Heri noſtrum cras & pridem,
Semper tibi nunc & idem.
Tuum decus hodiernum,
Indiuiſum ſempiternum.
Tu hoc totum prouidiſti,
Totum ſimul perfeciſti.
Ad exemplar ſummae mentis,
Formam praebens elementis.
De Ieſu Chriſto Deo & homine Confeſſio orthodoxa.
NAte patri Coaequalis,
Patri conſubſtantialis:
Patris ſplendor & figura.
Factor factus creatura.
Carnem noſtraminduiſti,
Cauſam noſtram ſuſcepiſti.
Sempiternus temporalis,
Moriturus immortalis.
Verus homo, verus Deus,
Impermixtus homo Deus.
Patri compar Deitate,
Minor carnis veritate.
Hic aſſumptus est in Deum;
Nec conſumptus propter Deum:
Non conuerſus hîc in carnem,
Nec minutus propter carnem.
Deus pater tantum Dei,
Virgo mater ſed & Dei.
In tam noua ligatura,
Sic vtra que ſtat natura
Ʋt conſeruet quicquid erat,
Facta quiddam quod non erat.
Noster iſte mediator,
Iſte noſter Cogiſlator.
Circumcitus, Baptizatus,
Crucifixis, tumulatus:
Obdormiuit & deſcendit,
Reſurrexit & aſcendit.
Sic ad caelos eleuatus,
Iudicabit iudicatus.
De eodem.
QƲem nobis voluit
Diuina potentia Natum,
Quem natum ſuafecerunt,
Miracula Notum.
Quem notum plebeia Cruci
Vult concio Fixum.
Quem que crucifixum,
Ʋoluit pia turba Sepultum,
Hunc Natum, Notum, fixum,
Terra que ſepultum.
Suſtulit in ſummum,
Diuina potentia Coelum.
De Sancto Spiritu Confeſſio Orthodoxa.
PAracletus increatus,
Ne que factus, ne que natus.
Patri compar filio que ,
Sic procedit ab vtro que .
Ne ſit minor poteſtate,
Vel diſcrotus qualitate.
Quanti illi, tantus iste,
Quales illi, talis iſte.
Ex qui illi, ex tunc iſte,
Quantum illi, tantum iſte.
Pater alter ſed gignendo.
Natus alter, ſed naſcendo,
Flamen ab his pracedendo,
Tres ſunt vnum ſubſiſtendo.
Quiſ que trium plenus Deus,
Non tres tamen Dij, ſed Deus.
In hoc Deo, Deo vero,
Tres & vnum aſſeuero.
Dans foreign vnitatem,
Et perſonis trinitatem.
In perſonis nulla prior,
Nulla maior, nulla minor.
Ʋna que ſemper ipſa,
Sic eſt conſtans at que fixa.
Vt nec in ſe varietur,
Nec in vllam tranſmutetur.
Concluſio cum deuotiſſima Precatione.
HAec eſt fides orthodoxa,
Non hic error ſiue noxa.
Sicut dico. ſic & credo,
Nec in prauam partem cedo.
Inde veni bone Deus,
Ne desperem quamuis reus.
Reus mortis non despero,
Sed in morte vitam quaero.
Quo te placeam non pretendo,
Niſi fidem quam defendo.
Fidem vides hac imploro,
Leua faſcem quo laboro.
Per hoc ſacrum cataplaſma,
Conualeſcat agrum plaſma.
Extra portem iam delatum,
Iamiam faetens, tumulatum.
Vitta ligat, lapis vrget,
Sed ſi iubes, hic reſurget:
Iube, lapis reuoluetur,
Iube, vitta diſrumpetur.
Exiturus neſcit mor as,
Si tu clamas, Exi for as.
In hoe Salo mea Ratis,
Infestatur à Pyratis.
Hinc aſſultus, inde fluctus,
Hinc & inde mors & luctus.
Sed tu bone Nauta veni,
Poſt me ventos mare leni.
Fac abſcedant hi pyratae,
Duc ad portum ſalua Rate.
In faecunda mea ficus,
Cuius ramus, ramus ſiccus.
Incidetur, incendetur,
Si promulgas quod meretur.
Sed hoc anno dimittatur,
Stercoretur fodiatur.
Quod ſinec dum reſpondebit,
Flens haec dico, tunc ardebit.
Vetus hoſtis in me furit,
Aquis merſat flammis vrit.
Inde languens & afflictus,
Tibi ſoli ſum relictus.
Vt hic hoſtis euaneſcat,
Vt infirmus conualeſcat.
Tu virtutem ieiunandi,
Des infirmo, des orandi.
Per hac duo (Christo teſte)
Liberabor ab hoc peſte.
Ab hoc peſte ſolue mentem,
Fac deuotum, penitentem.
Da timorem quo proiecto,
De ſalute nil coniecto:
Da ſpem, fidem, charitatem,
Da diſcretam pietatem,
Da contemptum terrenorum,
Appetitum ſupernorum.
Totum Deus in te ſpero,
Deus es, te totum quaero.
Tu laus mea, meum bonum,
Mea cuncta tuum donum.
Tu ſolamen in labore,
Medicamen in languere.
Tu in luctu mea lyra,
Tu lenimen es in ira.
Tu in arcto liberator,
Tu in lapſu releuator.
Mecum perstas in labore,
Spem conſeruas in dolore.
Si quis laedit tu rependis,
Si minatur tu defendis.
Quod eſt anceps tu diſſoluis,
Quod tegendum tu inuoluis.
Tu intrare me non ſinas,
Infernales officinas.
Vbi maeror, vbi metus,
vbi faetor, vbi fletus.
Vbi probra deteguntur,
Vbi rei confunduntur:
Vbi tortor ſemper caedens:
Ʋbi vermis ſemper edens:
Vbi totum hoe perenne,
Procul ſit haec mors gehennae.
Me reccptet Syon illa,
Syon Dauid vrbs tranquilla.
Cuius faber Auctor lucis,
Cuius portae, lignum Crucis:
Cuius claues lingua Ieſu,
Cuius ciues ſine metu:
Cuius muri lapis viuus
Cuius custos rex feſtiuus:
In hac vrbe lux ſolemnis:
Ver aeternum, pax perennis:
In hac odor implens Caelos,
In hac ſemper dulce melos:
Non eſt ibi corruptela,
Non defectus, non quaerela▪
Non minuti, non deformes,
Omnes Chriſto ſunt conformes.
Vrbs caeleſtis, vrbs beata,
Supra petram collocata:
Ʋrbs in portu ſatis tuto.
De longinquo te ſaluto:
Te ſaluto, te ſuſpiro,
Te affecto, te requiro,
Quantum tui gratulentur?
Quam feſtiue conuiuentur?
Quis affectus eos ſtringat?
Aut quae gemam muros pingat?
Quis chalcedon, quis Iacincthus?
Norunt illi qui ſunt intus,
In plateis huius vrbis,
Sociatus pijs turbis.
Cum Iob, Moſes, & Elia,
Pium cantem alleluiah.
Amen.
Meditatio pijſſima, de hominis miſeria, et Dei miſerecordia, vna cum deuota precatione.
Vt Iucundas,
Ceruus vndas,
Eſtuans deſiderat:
Sic ad Deum,
Fontem verum,
Mens fidelis properat,
Sicut ciui,
Fortis viui
Prebent refrigerium:
Ita menti,
Sitienti
Deus eſt remedium.
Quantis bonis,
ſuper bonis,
eruos tuos domine:
ſeſe laedit,
qui recedit
A ſuperno lumine.
Vitam laetam
& quietam,
Qui te quaerit reperit,
ſed laborem
& dolorem,
Metit qui te deſerit.
Pacem donas,
& coronas,
His qui tecum militant:
Cunctalaeta
ſine meta,
His qui tecum habitant.
Heu quam vana
Mens humana,
Luſione falleris?
Cum te curis,
Nocituris,
Imprudenter ingeris.
Cur non caues,
Lapſus graues,
Quos perſuadet proditor?
Nec affectas
Vias rectas,
Quas oſtendit conditor.
Reſipiſcas at que diſcas
Cuius ſis originis:
Ʋbi degis, cuius legis,
Cuius ſis & ordinis,
Ne te ſpenes,
Sed diſcernes
Ho mo gemma regia:
Te perpende
& attende
Qua ſis factus gratia.
Recordare,
Quis, & quare
Sis a deo conditus:
Cuius haeres.
Nunc maneres.
Si fuiſſes ſubditus.
O Mortalis,
Quantis malis
Meruiſti affici
Cum Auctori,
& doctori
Noluiſti ſubijci.
Sed maiores
Sunt dolores,
Infernalis carceris
Quo mittendus
Et torquendus,
Es, ſi male vixeris.
Cui mundus,
Eſt iucundus,
Suam perdit animam:
Prore leui,
At que breui,
Vitam perdit optimā.
Ergo caue,
Ne tam ſuaue
Iugū ſpernens domini:
Et abiecta
Legerecta,
Seruias libidini.
Si ſint plagae,
Curam age
Vt curentur citius:
Ne ſecreſcant
Et putreſcant,
Pergas in deterius.
Ne deſperes,
Nam cohaeres,
Chriſti eſſe poteris:
Si carnales,
Quantum vales,
Affectus excluſeris.
Si formidas,
Ne diffidas,
Sed medelam poſtula:
Noxam plange,
Corpus ange,
Dilue piacula.
Siviuorum,
Et funclorum,
Chriſtum times Iudicem:
Debes ſcire,
Quod perire,
Non vult ſuum ſupplicem.
Preces funde,
pectus tunde,
Flendo cor humilia:
Penitenti,
Et gementi.
Non negatur venia.
Exorando,
Et laudando,
Ieſum Chriſtum memora:
Nam delere
Poteſt vere,
Quaecun que facinora.
Et ſi quando,
Te temptando
Durus ſerpens laeſerit:
Suſpiranti,
Et oranti,
Ieſus Christus aderit:
Quod ſi forte
Mortis portae,
Te vicinum ſenſeris,
Crede tamen,
Quod iuuamen,
Per eum receperis,
Hunc require
Qui lenire
Solet corda triſtium:
Certus eſto
Quod est preſto,
Votis ſe precantium.
Ipſe multos,
iam ſepultos
Fecit reuiuiſcere;
Hic auerſos,
Et ſubuerſos
Potest Deo iungere,
Ipſum ama,
Ad hunc clama,
Mentem tuam eleuae
Ʋt ſuſtentet,
Et preſentet.
Te ad caeli gaudia.
Ipſum Cole
Ʋt de mole
Criminum te liberet:
Hunc appella
Ne procella
Vitiorum ſuperet.
Ipſum poſco,
Quem cognoſco,
Poſſe prorſus omnia:
Vt euellat,
Et repellat,
Cuncta quae ſunt noxia.
Ipſe donet,
Ʋt quod monet
Eius verbum faciam:
Ʋt finita,
Carnis vita,
Laetus hunc aſpiciam:
Pater Deus,
Fili Deus,
Deus alma charitas,
Per eterna,
Nos guberna,
Secla, Deus Trinitas.