An Antilogy, Title page – Dedication
AN ANTILOGIE OR Counterplea to an Apologicall (he should hauehave said) Apologeticall Epistle published by a Fauorite of the Romane separation, and (as is supposed) one of the Ignatian Faction: Wherein two hundred vntruths and slaunders are discouered, and many politicke obiections of the Romaines answered. Dedicated to the Kings most excellent Maiestie by ANDREVV WILLET, Professor of Diuinitie.
2. TIM. 3.8.9.
As Iannes and Iambres withstood Moses, so do these also resist the truth, men of corrupt minds, reprobate concerning the faith: but they shall preuaile no longer; for their madnesse shall be euident to all men, as theirs also was.
AVGVST. EPIST. 177.
Litera tuae nec ad reddenda conuitia me prouocare, nec à reddendis literis me reuocare potuerunt.
Your letter could neither prouoke me to render like railing speech, nor reuoke me from rendring an answer.
LONDON, Printed for Thomas Man. 1603.
ILLVSTRISSIMO, POTENTISSIMO, ET piissimo Principi, IACOBO▪ Angliae, Scotiae, Franciae & Hiberniae Regi, Domino suo colendissimo, multos annos tranquill…m Imperium, pietatis & virtutis regiae incrementum in terris, & sempiternum praemium in coelis concedat Deus opt. max. in Christo Iesu.
PIè monuit Ecclesiastes (illustrissime Princeps) vt Deo supplicantes paucis verbis vtantur:Eccles. 5.1. idem ad Principem accessuris, qui Dei loco in terris est, perpetuò obseruandum videtur, vt breuiter perorarent. De Phocione fertur,foreign. Ad Domnionem. quòd secum deliberare solebat, an aliquid posset de sermone amputare, quem habiturus esset ad populum: & Hieronymus de se profitetur, meliorem stili partem legi quae deleret, quàm quae scriberet. Id ego nunc facere instituebam, vt paucissimis ad regiam vestram dignitatem praefaerer, & plura obelis expungerem, quàm literis obsignarem: sed rei necessitas, & amor vobiscum diutius loquendi, vt ait Augustinus, me ita abripuerunt vt longiùs oratio excurreret. Certè (optime Rex) dum me ad scribendum accingo, cogitabam neque res leues & futiles afferendas esse, neque assentatorio sermone regijs auribus abuti, neque quicquam omittere me debere, quod deceret scribere theologum. Prolixitatem ergo scribentis excusabit rei necessitas & officij ratio, fastidium legentis leuabit, vt spero, materiae varietas: praefatione iam sequenti omnia ferè complexus sum, quae mihi ad regem scribenti necessaria & opportuna occurrebant: quae si paulo prolixius tractentur, non verborum sterilis strepitus id facit, sed rerum continua series; non error scriptionis est, sed scribentis feruor. No enim ita Nicias picturae suae perpoliendae intentus fuit, qui saepe in opere oblitus est, pransúsne esset: nec Archimedes tanto studio lineis ducendis deditus fuisse fertur, quem vi auulsum serui saepius vngebant: quāto ego teneor regias virtutes tuas contemplandi desiderio,Hieronym. ad Chromatium. 1. Reg 10.8. Eudoxus: foreign. vt verè cum Hieronymo eloquar: quid faciam? vocem pectori negare non audeo, Epistolae breuitas cōpellit tacere, desideriū vestrum cogit loqui. Dixit Regina Shebae ad Salomonem: Beati serui tui qui stant coram te iugiter & audiunt sapientiam tuam. Eudoxus ille studiosus stellarum indagator, cum Phaëtonte comburi optauit, ea lege, vt liceret illi priùs soli adstanti formam & magnitudinem astri perdiscere: & nos gestimus sub pia vestra administratione, & lucis (plusquam Solaris) Euāgelij contemplatione aetatem nostram & dies consumere. Accipe iam (benignissime Rex) regio illo tuo. i. hilari & placido vultu, pauperis theologi tenue munusculum, seruitutis suae foreign certissimum, parca manu sed amplo corde oblatum. Artaxerxes cùm plebeius aquam palma è fluuio sublatam exhibuisset, humaniter admisit: & solet Maiestas tua pluris dantis animum quàm doni pretium aestimare. Quod ad librum hunc, non audeo polliceri,Existit. lib. 6. quod Seneca de Amici cuiusdam libro profitetur, Tanta me dulcedine tenuit & traxit, vt illum sine vlla dilatione perlegerem! Legentem tamen haec nostra, spero id assequi posse, quod sibi inter legendum accidisse idem author refert: tanquam lecturus ex commodo adaperui ac tantùm degustare volui, deinde blāditus est, vt longiùs procederem. Quod ad me: video & pontificijs me odiosum esse, quòd illorum superstitiones omnes aboleri cupiam; & alijs nostratibus me displicere (cum neque Papista neque Puritanus sim) quòd Ecclesiam nostram adhuc venustiorem & pulchriorem reddi exoptem. Ad vestrum patrocinium tanquam asylum confugio, vt me tantisper alarum vestrarum vmbra tectum & munitū velit Maiestas tua, dum ego veritatis amans, & pacis studiosus, id solum, quod honestum est, sequor: vt tanquam Clearchum alterum te intuear,foreign. Prou. 16.15. de quo Xenophon scribit, quòd hilari & placido vultu solebat milites periclitantes reficere, & illis animos addere: & verè iam experiar quod scribitur, In lucida regis facie vita est. Alijs detur, vt in patulae vestrae arboris ramis,Dan. 4.9. tāquā auiculae cantillent: mihi satis est, si in vmbra humi repens vermis requiescam. Quòd si iam serenitati tuae mei conatus probentur, quicquid alii senserint,foreign. vt Pithagoras pro Geometricis suis bouem mactauit, ita ego pro optimo studiorum successu Deo gratias agam.
Maiestati tuae vitā longam, regnum prosperum, prolem foelicem, vitam aeternam ex animo precatur fidelissimus tuus subditus Andreas Willet.