A Key of Knowledge to Open Revelation, Title page – Dedication 1
A KEY OF KNOWLEDGE FOR THE OPENING OF THE SECRET MYSTERIES OF ST IOHNS MYSTICALL REVELATION. By Ric. Bernard, preacher of Gods word, at Batcombe, in Somerſetſhire.
The Contents ar in the next page before the booke.
Bleſsed is he that readeth, & they yt heare the woords of this prophēc̄ie. Reuelatīon. 1. 3.
AT LONDON Imprinted by Felix Kyngston. 1617.
Academiae …
REVERENDISSIMO IN CHRISTO PATRI, AC DOmino, ARTHVRO, prouidentiâ diuinâ, Bath. & Wellenſi Epiſcopo, omnimodè in Domino debit a… reuerentiam.
QVamvis (Praeſul ornatiſſime) ab hac Sede, ad Epiſcopatum Wintonienſem, nupera mei Domini Iacobi tranſlatio, nonnullam moeroris cauſam adferre, non immeritò videri poſſit; (nam, dum in Academiâ Cantabrigienſi, bonis literis operam darem, paupertatem meam ille ſublevavit; ex quo autem, relictâ Academiâ, in publicum prodirem, humaniſſimè ſemper habitum, conſilio, atque auxilio juvit, & cohoneſtauit; pro ſuâ demum ſingulari in me beneuolentiâ, ex natali ſolo evocatum, haud vanâ ſpe detinuit, donec, numinis divini ſuaſu, vir ille venerabilis, Phil. Biſſi…s, ſacrae Theologiae Doctor, & Paſtor vigilantiſſimus, quem hîc etiam non poſſum non honoris gratiâ nominare, Beneficii ſui, cujus advocationem eſſet nactus, ſucceſſorem me diceret, ſcriberét que ) tamen, ne rem meam pluris quàm Eccleſiam Dei; ▪ne commodum privatum, quàm illuſtris illius viri (cui ita meipſum, meáque omnia debeo) dignitatem & honorem, facere videar; tûm hanc novam illi honoris acceſſionem, tûm etiam hunc Succeſſorem impenſe gratulor. Dicant mihi fratres mei, aſſumpſiſſe Iehovam Dominum meum à me: at verò ego illum non relinquam, ſed omni, quo poſſum, obſequij, obſervantiae, gratitudinis genere proſequar, & obnixè (ut antehac ſolitus fui) apud Deum optimum maximū precibus meis contendam, ut ad hoc dignitatis in Eccleſiâ & Republicâ faſtigium, diuinae benignitatis & gratiae cumulus par, nunquam deficiat. Abîit ille vir, multis nominibus mihi honoratiſſimus, quò deus voluit, & ſereniſſimi Regis noſtri gratia illum avocavit: Verùm (ut fertur) Vno avulſo non deficit alter.
Aureus, quandoquidem ad ſedem hanc Epiſcopalē Majeſtas Regia, tûm ſingulari gratiâ, tûm ſummo judicio, dominationem tuam evexerit. Ad cujus publicam vbique & ſolennem famam, quum viri cujuſdam eruditi, & amici mihi fideliſſimi, etiam literae, de tuis virtutibus, accederent, in quibus ille hoc elegio uteretur; niſi me ſpes mea, &, ad minus, ſeptem ſupra viginti. annorum experientia fefellerit, vitae morúmque integritatem, tim…rem Dei, hoſpitalitatem, & charitatem in fratres, unà cum Arthuro ad nos appellere, & nobiſcum commorari experiemur: equidem non potui non vehementer gaudere, & pro hoc maximo dei in nos collato beneficio, etiam ipſe mihi, & hujus veſtrae Dioeceſe▪s fratribus meis, & ſymmyſt…s gratulari. Quid enim faelicius evenire, quidve magis optari poteſt Eccleſiae dei viventis, quàm Epiſcopus vigilantiſſimus, quàm Rector prudentiſſimus? Hic exemplari pietate, dei ſervos, tûm in officio retinebit, tûm confirmabit. Hic Evangelium ipſe annunciando, emiſſos in Vineam Domini operarios, ſudantéſque, pondus aeſtúmque diei portantes, corroborabit. Hic, vigil ipſe, ſomnolentos; ſedulus ipſe impigérque, torpentes & negligentes excitabit. Hic, ut malè feriatos homines, & vitae perditae, coercebit, & in ordinem coget: ita aberrantes Chriſti oviculas, tenerrimâ miſericordiâ, in viam veritatis revocabit. Hic, cui Grex Domini commiſſus eſt, ipſum ſe praeſtabit exemplar & typum Gregi; inculpatum, non ſibi pertinaciter placentem, non iracundum, non vinoſum, non percuſſorem, non turpem quaeſtum facientem: ſed hoſpitalem, bonorum amantem, temperantem, iuſtum, pium, continentem, tenacem fidelis ſermonis, potentémque doctrinâ ſanâ exhortari, & contradicentes convincere. Ad hanc autem imaginem Evangelicam, ad hoc Apoſtolicum exemplar veri & germani Epiſcopi, Te forè conformem, non familiarium aliqui, aut Oxonienſes ſolùm omnes tui, ſed aliorum vbique vox certiſſima, immò & tuijpſius dicta, facta, totúſque vitae tuae tenor, de dominatione tuâ ſpondent ac pollicentur. Et talem profectò Epiſcopum Eccleſiae Dei apud nos ſtatus videtur magnoperè flagitare, qui t…m mores noſtros inſtituat, reſtituátque; tûm lupos à Chriſti ovibus arceat, ut nec Brouniſtarum ſchiſmate pax Eccleſiae perturbetur, & ut Antichriſtianorum haereſis (quae vires aſſumere, & criſtas erigere, vulgò paſſim creditur) juguletur. Quid dicam ego nunc de Papicolis, dominationi tuae? quorum inſolentiam, atque improbitatem, ſat ſcio tibi notiorem eſſe, quàm ut indigeat narratione meâ; quin etiam de remediis huic malo adhibendis, jam antè apud te deliberatum ac ſtatutum eſſe, quàm miſellus ego cauſas tam peſtiferi graſſantiſque morbi fortè ſatis poſſum concipere. Tamen ex Iohannis Apocalypſi, prophetiâ quidem illâ nobiliſſimâ, & ad vnguem ediſcendâ, clariùs mihi videor quàm dudum, certiúſque didiciſſe, quid de totâ nunc-Romanâ, ſeu Papanâ Eccleſiâ debeam judicare. Non enim illic leues aliquas opiniones, aut probabiles de illo perditionis filio conjecturas, ſed grandes mihi certáſ que videor apodeixeis intueri, quibus Papam, Synagogae illius atque Apoſtaſeos Caput, ipſiſſimum eſſe Antichriſtum; pſeudocatholicam Romanam Eccleſiam, Babylonem eſſe, illam purpuream meretricem; Spiritus illos, ranis ſimiles, ex ore Draconis, Beſtiae, & pſeudoprophetae prodeuntes, immundos eſſe iſtos Ieſuitas, liquidò demonſtretur. De hiſce autem Ieſuitis, Satanae, regnique Pontificii Primipilis, quid attinet dicere, quantâ cum animarum ſtrage feroces, ſpretis Regni legibus, obambulent, quâ humanitatis pietatiſque lervâ, quibus lenociniis illecebriſque meretriciis, quali arte, quoto faſcinationum genere, Babylonem illam ſuam reſtaurare ſtudeant? Noſtrum ergo eſt, fateor, conjunctis operum viribus, eor… machinationes amoliri: & quando ad perdendas Chriſti oves, velut lupi rapaces, audacter illi atque animoſè diſcurrunt, ad earum animarum vindicias, quas pretioſo ſuo ſanguine Dei filius redêmit, ſtrenuè ac fortiter, tanquam fidos paſtores, oportet nos vnanimiter convolare. Verùm, quid noſtra, ſi ita dicam, paſtorculorum vox fuerit illis, praeter inane, & ad momentum, futile terriculamentum? Quid profuerimus nos homunciones, quos iſti papani contemptui habent, etſi quod & loci noſtri, ac ordinis, illud, quantâ poſſumus, fide ac diligentiâ, faciamus, tûm voce, tûm ſtylo evangelizantes, niſi Antiſtitum noſtrorum zelus, veluti ſummorum paſtorum ardor, unà adcurrat? Bonorum certè omnium tûm oculi, tûm animi in tuam dominationem ſunt converſi, & ad certam ſpem foeliciſſimae tuae adminiſtrationis eriguntur. Nam te inprimis facturum quod tui ſit officii, nobis non ſolùm confirmant, ſed etiam perſuadent, & ille anteactae ſummâ cum laude vitae tuae decurſus, & hic novus dignitatis in domo dei cumulus: quorum alter, pro amore tuo in Deum, in Eccleſiam, in omnem pietatem, magnopere te velle & cupere ſalvum gregem domini; alter pro eodem plurimum nunc te poſſe, pollicetur. Quamobrem, ut teſtatū faciam, tûm bonorū commune omniū gaudium, tûm priuatum & meum; haſce, quales quantáſque, in Apocalypſin lucubrationes meas dominationi tuae affero, offeróque, tibi auſus inſcribere, & ſub tui nominis auſpiciis in lucem dare. Quin & in tantâ Commentariorum, tûm mole, tûm numero, & …uando hodiern… ſcribendi cacoëthes tantopere infamàtur, & verò quum quod maximé videtur velle Spiritus ſanctus in hac Revelatione, idipſum quidam nō indocti homines aliter longè at que ego interpretentur: neceſſarium mihi omnino videbatur, tûm meipſum, tûm quicquid hoc opere praeſtiterim, in hoc tantum patrocinium recipere. Errare poſſum (& quis non, & ſemel, & iterum in hac myſtic… Apocalypſi erraverit?) tamen haereticus eſſe nolo. Nullo enim ambitionis aeſtro percitus ſum, ut ſcribendo priuatas ſpargam opiniones, eaſdém que erroneas, pro veris pertinaciter defendam, nam abs quovis mihi errore monſtrato palinodiā canere ſtatim non gravabor: ſed dei & inuictae veritatis promulgandae zelo, uti arbitror, accenſus, in gazophylaciū domini hunc meum quadrantē, eundém que ſub tuis (domine) auſpiciis immiſi. Et profectò, cui potiùs ego labores meos inſcribam dedicémque, quàm privatus, publico; parochus, Dioeceſano; paſtor puſilli gregis, tûm gregū noſtrorū, tûm ipſorum paſtorū Epiſcopo, cui non otii modò noſtri, ſed & negotii & ſtudiorū ratio reddēda ſit? Itaque, ut non ingratū ſit apud te officiū hoc meū, & verò etiā liceat praetenſa nominis tui dignitate homines Chriſtianos ad harū Commentationum mearū lectionem allicere, utrum que quâ decet reverentiâ, peto obſecróque: Deúm que Patrem domini noſtri, obnixè oro, ut quae in pectore tuo dona jam olim infudit at que inſpiravit, eadē inſuper de die in diem adaugeat, & in hac novâ, quam concrederit, provincià, ſpiritu ſapientiae, intelligentiae, conſilii, fortitudinis, ſcientiae, pietatis, dominationi tuae ſemper adeſſe velit.
Summâ obſervantiâ, domination… tuae obſequentiſſimus, Ric. Bernardus. Batcombiâ, Martij die 14.